A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z

Wa

Zie Wade.

 

FD

Wa(e)ghe

V. Waag.

 

EV

Waachman(s)

Wageman(s), -mann,Waegeman(s), Waghemans: BerN van de waagmeester, de opzichter over de stadswaag, de beëdigde stads-weger. 1550 Michiel Waechmans, Breda-Aw. (AP).

 

FD

waag

,,Balance ». Profess. N. de peseur. Synon. : Wa(e)ghe, Weegh-, Week- -mans. (Wage-, Waag- -enaar et -mans signifient plutôt ,,Charron »).

 

EV

Waage

zie (de) Waegh.

 

FD

Waagenaar

V. Wagen.

 

EV

Waagenaar

zie (de) Wagenaar.

 

FD

Waagner

zie Wagner.

 

FD

waai

,,Endroit exposé au vent ». Verwa(e)yen. N. composés-: Waeyaert, ,,Terre exposée », Van Wa(e)y(e)nberg(he), ,,Colline exposée au vent » (Waaienberg, Dép. Renaix). Les noms Verweyen et Weyem- ou Weyen- -berg(he), ,,Des prés, De la colline des prés », peuvent être des altérations des noms précédents.

 

EV

Waaijer

zie de Waeyere.

 

FD

Waaker

BerN van de waker.

 

FD

waal

„Wallon » (En anc. germa­nique : «Etranger »). De Wael, Swa(e)le(n)s. N° 224.

 

EV

Waal, de

de Wa(e)l(e), Wael(e), de Wa(e)lle, Dewael(e)s, Wa(e)len(s), Waals, Waels, Wa(e)les, Swaels, Swaelen(s), Swaalens, Zwa(e)lens, Zwahlen, Swalen(s), Schwalen, Swales: i. Volksnaam van de Waal: Romaan, Waal, Fransman. 1220 Willelmus Wale, Ktr. (DEBR. 1980); 1326 Jacop de Wale, Ip. (BEELE); 1361 Meewels Walen huus, Boidin Zwalen huus; 1366 Marie Swalen = 1378 Marie Zwalen, Ktr. (DEBR. 1970). – 2. Een enkele keer adaptatie van Delvael: 1626 Guilielmus de Waele = G. Delvael, Tielt (VS1979,75).

 

FD

Waal, van de(r);

van der Waals, van derWael(e), van de Wael(l)e, van der Wal, Uiterwaal: i. Riviernaam De Waal, zijarm van de Rijn. – 2. Verspreide PlN Waal: kolk achter een dijk geslagen bij dijkdoorbraak. 1188 Monin de Wala (GN); 1471 Amelberghe van Wale, Temse (DE MAN). Zie ook MVN1955,60-65. – 3- Zie ook Van de Wal.

 

FD

Waalewijn

zie Walewyns.

 

FD

Waals

zie de Waal, Wals(ch).

 

FD

Waalschot

zie Walschot(s).

 

FD

Waalwijk, van

Walewijk, -wyk: PlN Waalwijk (NB). 1303 Jacobum de Waelwyc, St.-Tr. (GHYSEN); 1433 Diederick van Walewyc, Holland (PARM.).

 

FD

Waandeleer, de

zie (de) Wandelaer(e).

 

FD

Waanders

zie Wander.

 

FD

Waarbeek, van

-beck, zie van Waerbeke.

 

FD

waard   I.    

Profess. ,Hôtelier ». Synon. : De Waerd, Waerts.

 

EV

waard II.

Proven. Sens divers : ,,Polder, terrain alluvionnaire, berge herbeuse, île fluviale ».

 

EV

Waard(e), van

PlN Waarde (Z).

 

FD

Waard, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Waarden, van der

zie van der Waerden.

 

FD

Waardenburg (van)

 PlN (G).

 

FD

Waardhuizen, van

PlN (NB).

 

FD

Waarschouwer

Waerschouwer: Warschauer < PlN Warschau (Polen). 1374 Henneke Warschowe (DEBUS1998,101).

 

FD

Waart, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Waart, van (de(r))

zie van der Waerden.

 

FD

Waas, (van)

van Waes, Verwaest: PlN Waas: drassige

grond. Het land van Waas (OV): 868 Wasia (TW, GN). Het Waasambacht ten noorden van Bg. (DF XVI) of Westkapelle (WV): 1130 Vuas (TW). 1203 Balduini de Wasia (DEBR. 1980); 1268 Job. de Waes, Ip. (BEELE); 1330 Willem van der Wase, Testreep (RYCKEBOER); 1543 Lambrecht van Waes, Mech. (AP); Verwaest, Verwyst < Van Waest (VS 1974,574).

 

FD

Waasdijk, van

-dyk: PlN Maasdijk (ZH), met wisseling van bilabialen m/w.

Waasen, zieWasen.

 

FD

Waast

cf. Vaast.

 

JG

Waast

Var. van Vaast. – 2. Korte vorm van Verwaest = Van Waas. – 3. PlN Le Waast (PdC).

 

FD

Waaub

Waauf, Waauff, cf. Wayaffe.

 

JG

Waaub,

Waauff, zie Wachauf.

 

FD

Waay, de

de Waaij, de Waey, de Way: i. Dewaay, Dewaey: PlN Waay in Goé (LU), Waey in Sart-lez-Spa. 1662 Henry de Wayay, Spa; 1664 Jean de Wayai de Sart (Midd. 1957,460-2). – 2. Zie Wade.

 

FD

Waayenberg

zie (van) Waeyenberg(e).

 

FD

Waayeret

zie Vairet.

 

FD

Wabant

Wabia. Peut-être dérivés d’un thème anthropon. Wab-, de l’anthrop. germ. Wade-bert?

 

JG

Wabben(s)

Wabbes, zie Waeben(s).

 

FD

Wabbes

V. WAD (Wa).

 

EV

Wabe(e)ke, van

van Waebe{e)ke: PlN Wabbeke in Wachtebeke (OV).

 

FD

Wacguenaire

zie (de) Wagenaar.

 

FD

Wach(e)

Patr. D. vorm voor de Tsjechische VN Wacha < Waczlaw, Wenczlaw (DN).

 

FD

Wachaudez

-dé, zie Vachaudez.

 

FD

Wachaudez

-é, cf. Vachaudez.

 

JG

Wachauf

(NF limbourgeois). Pour Debrab., sur­nom délocutif tiré de l’all. Wach auf/’éveille-toi’ [FD]; plutôt var. de Waauf, -auff.

 

JG

Wachauf

Waauf(f), Waauf, Waaub: D. Wach auf: ontwaak. BN voor een nachtwaker? lemand die vroeg ontwaakt?

 

FD

Wachbeke, van

Uit Van Wabeke door associatie met PlN Wachtebeke (OV).

 

FD

Wache

1359 «Pierar Wache» CoutStavelot; p.-ê. de w. wadje ‘orge’FEW4, 48Ib, avec as­sourdissement de la finale attesté dans w. malm. wache (Villers 498); ou bien thème anthropon. [à préciser], d’où les dérivés qui suivent. • Dérivés: Wachel. – Dimin.: 1524 «Johan Wachelot» Malmedy. – Waehez. 1780 «N. Wachet» Charleroi.

 

JG

Wache

Woiche: PlN Wache: moeras. 1359 Pierar Wache, Stavelot (J.G.).

 

FD

Wachem, van

PlN. Misschien Wachene in Hofstade (OV). 146 e. Clementie van Wachene van Henrics wegen van Wachene, Vorst (J. DE BROUWER, Hofstade, 1950,65).

 

FD

Wacheu(i)l

Wascheul, Wasseuil, Waucheul: PlN Pic. vorm van Ofr. gaçueil: moeras. 1411 Rifflart de Wachuel, Dk. (TTT); 1433 Anthonne de Vauchoel = de Vachuel = Anthone du Wachuel, Blaton (CCHt); 1444 Nicolaus dou Waucheul, Condé (MULI).

 

FD

Wacheuil

Proven. Vallicel, ,,Petite vallée » (V au celles, Loc.).

 

EV

Wacheul

-euil, -eux, Waucheul, Wasseuil. 1360-62 «Jehans de Wauchuel» PolyptAth, 1417 «Grart de Wachuel» PolyptAth, 1465-66 «Jehan de Wachoel» TailleHoves; nom d’ori­gine, cf. anc. fr. gaçueil ‘marais, marécage’, ainsi «champ du Wacheux» à Aulnois (Ht) [JH].

 

JG

Wachez

zie Vacher.

 

FD

Wachholder

PlN (BEI). D. Wacholder: jeneverstruik.

 

FD

Wachmeester

BerN van de wachtmeester.

 

FD

Wachsberg(er)

PlN Wachsenberg (BEI).

 

FD

Wachsmann

Waxmann,Vaxman, Waksman, Wassmann, Waszmann: i. BerN van de washandelaar, kaarsenmaker. – 2. Wachsmann kan hypercorrect zijn voor het Patr. Wassmann, vleivorm van Wasmuth (BRECH.).

 

FD

Wachsmuth

Wachsmund, zie Wasmuth.

 

FD

Wachsstock

D. Wachsstock: wasstok, waslint, schroefvormige waskaars. BerBN.

 

FD

Wachtel(aer)

Car. mor. Wachtelaar, ,,Caille ». N. d’H. babillard ».

 

EV

Wachtel(aer)

Wachtler, Wächtler: Mnl. en D. Wachtel: kwartel, kwakkel. Naam voor de kwartelvanger of-verkoper. 1627 Everardus Wachtelaer, Bergeyk (MUL V)

 

FD

Wachten

Var. van Wachter?

 

FD

Wachtendonck, van

von Wachtendon(c)k: PlN Wachtendonk (NRW). 1356 Goerde van Wachtendonc, Lv. (ICKX); 1531 Rumoldus Wachtendonck, Aw. (MUL IV).

 

FD

Wachter(e), (de)

Wachters, Wachter, de Wagter(e), Waechter, de Waghtere, de Wechter: BerN van de wachter, nacht- of stadswaker. 1284 Gosins Wachters huus, Bg. (CG); 1320 Jhan de Wachter; 1394 Cakarde den wachtere van der stede; 1376 Heinen de Wachtre ende sinen gheselle van dat sij pepen; 1399 Lodin den Wachtere ende Portmann van dat sij tgat vander Canoncporte braken, Ktr. (DEBR. 1971,1970); 1381 Arnd den Wechtere,Lv.(HBs49).

 

FD

Wachtler

zie Wachtelaer.

 

FD

Wack

Patr. Germ. VN Wago, Wacco. 1405 Gillis Wacke,Bg.(SIOEN).

 

FD

Wack(k)ens

zie Woukens.

 

FD

Wackenier

-iers, etc. Var. de Valkenier, avec chute du /? Ou bien du NL Warquignies (Ht) [FD].

 

JG

Wackenier(s)

Waekenier, Wacrenier, -iez: PlN Warquignies (H). 1573 Nicolas van Wackeniers, Ronse (Midd. 1963,323); 1589 Niclaes Wackeniers, Nukerke (LIBYENS); 1633 Jacoba Wacqniers, Lo (CRAEYE).

 

FD

Wacker, (de)

Wackers, Wakker(s): i. Mnl. wacker: flink, levendig, levenslustig. BN. 1461 Jan Wackere, Hulst (PARM.); 1582 Heiliger Wackers, Gulik-Aw. (AP). – 2. Wellicht oorspr. Germ. VN Wackar.Vgl.Wecker.

 

FD

Wackerg(h)om

PlN Wachelgem in St.-Ulriks-Kapelle (VB). 1271 Walteri de Wagnenghem…Gosuini de Waghnenghem, St.-Ulriks-Kap. (CSJ); 1389 Jan van Wachelgem, Lombeek (BOLSEE); 1428 Nicasius de Bruxella alias de Wacheleghiem (MUL I).

 

FD

Wackers

1.  V.  Wakker.  — 2.  V. WAD  (Wak).

 

EV

Wackers

Wakkers. Surnom (au génitif): moy. néerl. wacker ‘énergique, vif, éveillé’.

 

JG

Wacogne

zie Vacogne.

 

FD

Wacomont

cf. Waucomont.

 

JG

Wacomont

Wa(u)comont: PlN in Battice en Chaineux (LU). 1317 Johans de Wakomont=J. Wacomon, Hervé (CVD).

 

FD

Wacomont

zie Waucomont.

 

FD

Wacquet

-ez, zie Waucquez.

 

FD

Wacquez

Waquez, Waucquez, Wauquez. 1320 «Waket» ComptesMons, 1498 «Wallerant Wacquet» = «Waleran Wauquet» Aides-Hainaut, 1569 «Jehan Waucquet» Ladeuze, cf. aussi 1515 «Gérard Wacque» BourgNamur; dérivé en -et du thème de l’anthrop. germ. walha-hari > Walkerus.

 

JG

Wacquier

-iez, zie Walker.

 

FD

Wacquier

Wacquiez. 1281 «Wakiers li orfè­vres» ComptesMons, 1295-1302 «Henris li Wakiers» ImpôtArtois; forme pic. issue de l’anthrop. germ. walha-hari > Walkerus, cf. 1178 «Walcherus de Munzuns», 1298 «Wal-chier doiens de la cristiniteit de Longuion» Cart-Orval, 1493 «Roland Walchier» Marchienne-au-Pont. – Comp. également le NL Mont-gauthier, w. malôtchî (Nr), originellement 1130 «Montis Walcheri», 1280 «Monlewalchier».

 

JG

Wacrenier

-iez, zie Wackenier(s).

 

FD

WAD

WED, WOD, WUD.

Racines germaniques ayant servi à former des N. de baptême. Variantes : Waed, Weyd, Wyd, Woed ou Weud, Wuyd. Mutations de la consonne finale : d, (d), k, z. Formes des cas sujet et cas régime, normal et inversé. N° 12. Altération de la consonne initiale W (V, F), G (Q, K, C). V. WID et GOD.

 

N° I. Cas sujet.

A. Formes Wad, Wed, Wod, etc.

I.  N. simples.

We(e)ts, Waitte, Wood, Good, Godde, Schots f’s Gods), Goet-zen; Goethe, Cott-, Geud-, Geut- -en(s); God(e)man(s); Gathon.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -ino, -ing : Jad-, God(d)-, Jod- -in, -yn, -ing.

W.- -ad, -ed, -id, -od : Wath-, Wat(t)- -é, Weeda, Jadot, Godet.

W.- -ek(in), -ok : Waiteck, Woita(c)k. W,- -ez, -iz : Gatt-, Gad- -ez, -ée. W.- -elin : Godelin.

III. N. composés.

W.-bard : Godebert.

W.-hard: God(d)- -art, Goedaert, Foidart. W.-hari : Gath- -ier, -iez, -y, Swaters, Wetter, Wayders, Goth-,

Jott- -ier, -y,  Godaire, Feyter, Faider, Foitre. W.-mad : Godmay. W.-maru : Godomar. W.-rad (-rand) : Gott-, Jott- -rand. W.-scalc : God- -escal(c), -iscal, -schalck. W.-wald : Wath- -eau, -iaux, -el, Watt-, Vat-, Gath-, Faid-, Wed-,

Feyd- -eau, God(e)aux, Co(u)t(t)- -eau(x), -iau, Jottay, Goe-

thals. Invers.-: Godelet (Godeld).

W.-ivard (Wrad) : Godecharle, Gode- -froid, -froy, Godevaert. W.-wulf: Watt-, Jad- -oui, Godolphin.

B. Formes Wa(d),   (Wah,  Wal, War, Waw,  Way), We(d),  Wi(d), Wo(d), Wu(d).

Wal et War : V. WAHL et WARI.

I.  N. simples. V. WIL.

Guy-, Ghi- -on, G(h)oye-, G(e)u- -(e)ns; Go(d)ens, Serjoens.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -in, -ing : Je-, Goh- -in, Wierinck.

W.- -ad, -ed, -ïd,  -od: Waill-, Gaill-, Quill- -et(te), -ot, Gueu-

lette, Jowa(t). ‘s W.-(e)kin : Squilquin. W.- -az, -ez, -esson, -iz : Je- -basse, -haes, Waill-, Gaill- -ez, Gill-

-ès, -esson, -is. W.-elin : Ghil-, Guil- -(a)in.

III.  N. composés.

W.-bald : Gey-, Geu- -bels, G(h)obauw. Invers. : Goblet. W.-bard : Wappers, Go- -bret, Wabbes, Waeben, Webbe, Copp-,

Ceupp-  -ens,  Kepenne,  Copp-   -in,  -yn.   Inversion :   W.-bron : Gobron.

W.-frid: Wilfrid, Geo-, Jeo- -f(f)roy, -f(f)roid, -f()fray. W.-hard: Waeyaert, Gaill(i)ard(on). W.-hari : Gaill(i)-, Gaj- -er, -ez, -y, Gev-, Wef-, Wye- -ers, Gewy,

Go(u)h-, Gow- -ie, -ire, Scoh- -ier, -y. W.-mad (-ma) : Joinay.

W.-maru : Jamar, Geh-, Gei- -mar(t), Gomaere. W.-mod  (-mond) : Jamotte. W.-ivid (-win) : Goffin. W.-wad (-wand) : W(e)y- -gand(t). W.-wald : Jomay. W.-ward: Goffart, Govaert(s).

 

C.  Formes Wac, Wec, Woc, Wuc (Wasc, etc.).

Wauk. V. WALD (Walk ou Wauk).

I.  N, simples.

Week, Weckx, Geck, Koch, Cocq, Coecke, Cuyck, Cuyghe, V(u)yg, Coch(e). Week-, Week- -man(s). Weckx, Cox, Cuyckx. Cochon, Kieck-, V(u)yg- -en(s).

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Cach-, Coch- -in.

W.- -et(to), -ot(to) : Gach-, Coch-, Jeuqu-, Gach- -et, Gaxhotte.

W .-ez : Cochez.

W.-eltn: Wakelin,  Ccquelin.

III.  N. composés.

W .-and : Schw(e)ig-, Seheisch- -ant(t).

W.-hard : Gasc-, Gach-, jacqu- -ard, -a(e)rt(s). Gocar, Godescar.

W.-hari : Wack-, Wakk-, Week- -ers. Gowie.

W.-mad (-man) : Jac(que)m(a)in.

W.-maru : Jacquemard.

W.-mod : Jacq(ue)mot(te).

W.-ivald-: Cocheaux, Coquay, Coghels.

W.-wulf : Cochoul.

D.  Formes Waz, Wez, Woz (Wats, Wast).

I.  N. simples.

Gascht, Gastus, Faes, Vaes, Goose, Kaise, Wetz, Waitz, Schwetz, Faas-, Faes- -sen. Gas(t)-, Keste- -man(s), Gasmanne, Cosman, Wuytsman. G(e)ys-, Gh(e)ys-, G(e)ys-, Geyz-, Kees-, Goos-, Goes-, Geus-, Geuz-, Goes- -(s)ens, Kestens, Joosten. Waz-, Gaz-, Kees-, Guis-, Guiz- -on, Joss- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Wast-, West- -yn, Castin, Kaisin, Jos(s)-, Joz- -in, -(e)yn. W.-etto : Gasch-, Goss-, Jos(s)-, Joz- -et, -ot. W.- -ez, -h : Jos(s)-, Joz- -ez, -is.

W.- -elin, -il(in) : Wast- -e(r)lain, -e(r)lein, Castel(a)n, Kest–elin, -elyn(s), Castille, Gosse-, Josse- -el(a)in.

III.  N. composés.

W .-and : Gazan.

W.-bard : Gas-, Cas-, Kas-, Kes- -par(t), -per(s), Gastpart, Jes-

-pers, -père, Gespert.

W.-hard : Cas(s)- -aer, -a(e)rt, Gossa(e)rt. W.-hari : Casters, Casteur, Cas(s)ier(s), Wester, Kesters, Poster. W.-hlod : Castelot, Kesteloot.

W.-mar : Casimir. W.-mod (-mund) : Kestemont. W.-rad (-rand) : Wast-, Vast(en)-, Fast-, Fest-, Weusten- -rade, -raet(e), Josserand. W:-wald : Wastiau, Cast- -el, -eel(s), -au(x), Gaz-, Gass-, Cass-,

Joss-, Joz- -el, -ée, -eau(x), -i(e)aux, -eye, Wessel(s). W.-ward : Guiscart.

W.-wid (-ivin) : Go(o)s(s)- -ouin, -uain, -wyn, -way. W.-wulf : Gastout.

 

N° II. Cas régime inversé.

A.  Formes Wand, Wend, Wond, Wund.

I.  N. simples.

Want-, Cent- -en(s), Canton.

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Gandyn, Quenten.

W.- -atto, -az, -ez : Wanta, Wandaz, Gandée.

III.  N. composés.

W.nd-bard: Schampaert (‘s Gond-bord).

W.nd-hari : Want-, Gant- -ier, -iez, y. Gonthier, Gunther.

W.nd-hrod (-roon) : Gendron.

W.and-rad (-ragin) : Gendret, Cantrin.

W.and-ric : Cand- -rix, -ries, Gendry.

W.nd-wald : Wend- -al, -els, -ey.

W.nd-wulj : Gandoul.

B.  Formes Wan(d), Wen(d), etc.

I. -N. simples.

Wan, Faen, Swane, Soine, Scheen, Schwa(e)n, Ganne, Weens, Ge(e)ns, Kennes, Gonne, Goens, Geuns-, S(ch)wa(e)n-, Swenn-, Ge(e)n(n)-, Ke(e)n(n)-, Coen- -en(s), Wagn-, Gen(ni)- -on, Gen(n)oe.

N. simples avec suffixes.

W.-ino : Wan-, Gen- -in.

W.-ing : Geen-, Ke(e)n(n)-, Kon-, Con-, Geun- -inckx. W.- -et(t), -it(to) : Swann-, Gen- -et, -iets. W.- -ak, -ek, -ok : Genachte, -icq, -ix, -ique, -icot. W.- -ez, -iz : Genné, Gen-, Jenn-, Guen- -is(sen). W.-ïlo : Ganelon ou Wenilo (cas régime de Guenes).

III. N. composés.

W.-and: Win-, Guin-, Wyn- -and, -an(d)s, -andt, -andy.

W.-hard: Génart.

W.-barî: Génie.

W.-rad : Coenraedts, Conrardy.

W.-wad: Canvat.

W.-u>ald: Gen- -al, -aud, -(e)au(x), -el.

W. wulf: Genoul.

 

C.  Formes Wang, Weng, Wong, Wung (Fink, Fonk, Funk).

I. N. simples.

Wang,   Fonck,  Vonck,  Funck,   Wang-,  Geng-,  Keng-,   Vonck–en(s).

N. composés.

W.-rad (-rak) : Coenegrachts.

W.-wulf : Kegn-, Geng-, Jeang- -oui, -ou(x).

D.  Formes Wanz, Wenz, Wonz (Fans, Fens, Fins, Fons).

I.  N. simples.

Cansse, Gan(t)z, Gonze. Wans-, Fans-, Fons- -on.

II.  N. simple avec suffixe : W.-ing : Wansinck.

III.  N. composés. W.-hard: Wans- -ard, -art. W.-hari : Kensière. W.-leud : Canseliet.

 

EV

Wadble(d)

zie Wastable.

 

FD

Waddington

PlN (Surrey, Yorkshire).

 

FD

Wade

Wa, de Waet, de Wa(a)y, de Wae(y): i. Mnl. wade: kledingstuk, gewaad, groot sleepnet; knieschijf, kuit. BN. – 2. Patr. Germ. VN Wado. D. FN Wate (BRECH.). 1168 Reynerus Wathe; 1281 Egidius Wade, Cent (GN); 1279 Joh. Wadde, Hulst

(DEBR. 1962); 1398 Olivier de Wade, Oostrozebeke (DEBR. 1970); 1542 Tibur Wade, Coulommiers-Aw. (AP).

 

FD

Wadel-

-eux, -oux. Proven. Wadeleux

(Dép. Charneux).

 

EV

Wadeleux

1700 «Jacques Wadeleux», «Phi­lippe-Jacques de Wadeleux» BourgLiège; nom d’origine: Wadeleux, dépend, de Char-neux (Lg).

 

JG

Wadeleux

PlN in Charneux (LU). 1517 Sandre de Waideleuz (KCTD LXIII, 221).

 

FD

Wadémont

Proven.  Dép.  Neufchâteau-lez-Visé).    Synon. :    Waedemon.

 

EV

Waders

Wsch. spellingvar. van Vaders.

 

FD

Wadin

 (NF du Tournaisis). 1676 «Hubert Wa-din» RuageAth; hypocor. d’un nom germ. du thème anthrop. Wad-, cf. 1064 «Waddinus», 1172 «Albertus Waddin» Gand [FD].

 

JG

Wadin

1. Proven. Wardin (Loc.). —

2. V. WAD.

 

EV

Wadin

Patr. Vleivorm van een Germ. wad-naam: 1064 Waddinus; 1172 Albertus Waddin, Cent (GN); 1307 Gilles Waddin, Ip. (BEELE).

 

FD

Wadinier

Proven.  „ (Terrain)   gatinier » (Marécage stérile : V. Watine

et Wardinier).

 

EV

Wadoux

Patr. Rom. vorm van Germ. VN wad-wulf ‘pand, wedde-wolf: Guadolf (MORLETI).

 

FD

Wae, de

zie Wade.

 

FD

Waebe(e)ke, van

zie van Wabe(e)ke.

 

FD

Waeben

V. WAD (Wa).

 

EV

Waeben(s)

Wabben(s),Wabbes: Patr.of Metr. Wabbe, bakervorm van een Germ. VN, zoals Waldbert, Waldberg, Waldburg of Wadibert. 1408 neven Johans Wabbus, Heers (LAES); 1451 Jan Wabbel,Aarts.(MAR.).

 

FD

Waeber

Zie Weber(s).

 

FD

Waechter

zie (de) Wachter.

 

FD

Waeckens

zie Woukens.

 

FD

Waedemon(t)

Vooral Ovl. FN. Daarom PlN Wadimont in Rozenaken (H, vroeger OV).

 

FD

Waefelaer

zie Wafelaerts.

 

FD

Waefelghem, van

zie van Waelfelghem.

 

FD

Waeg, van

Mnl. waech: stadswaag. FN voor de stadsweger.

 

FD

Waegaert

zie Wagaert

 

FD

Waege-

zie Wage-.

 

FD

Waegeman(s)

cf. Wagemans.

 

JG

Waegenaer

-aere, -eere, Waegenee; formes francisées: Waegenaire, Wagenaire, Wage-ner, -eire, Wagnair. 1272 «Watiers li Waghe-nare», 1284 «Jehans li Waghenare, li tain-teniers» DettesYpres, 1676 «Agnès Wague-naire », « les hoirs Julien Waguenaire » Ruage­Ath, 17.6.1726 «enfants fu Jean Charlier dit en allemand Jean Wagener» Olne [JL, NFw2] ; nom de métier: moy. néerl. wagenaer, -ner ‘charretier’, cf. aussi Dewaegenaere, Dewage-naire et Warginaire.

 

JG

Waeger

zie Weger.

 

FD

Waegevelde, van

PlN Wagenveld in Koevorden (OIJ). Ndd. PlN Wagenfeld: vochtig, moerassig land (NN).

 

FD

Waegh, (de)

Wage, (de) Waeg(h)e, Waage: i. BerBN van de waagmeester, stadsweger. 1508 Raes de Waghe, Temse (DE MAN). – 2. Patr. Germ. VN Wago. 1200 Waghes Ventrepés, Atrecht (NCJ); ±1300 Wagues du Wés, Artesië (BOUGARD). -3. BN voor een waaghals? Vgl. 1394 Sanders Waechtop; Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Waeghe

zie Wage-.

 

FD

Waegneer, de

Waeguenaire, zie (de) Wagenaar.

 

FD

Waehez

cf. Wache.

 

JG

Waekenier

zie Wackeniers.

 

FD

Waekens

zie Woukens.

 

FD

Wael, de

zie de Waal.

 

FD

Wael, van der

zie van der Waal.

 

FD

Waelbers

zie Waelburghs, Walbrecht.

 

FD

Waelbroeck   

Proven.    ,,Marais   du Wallon ou du sieur Wahl » (Walebroeck, anc. N.  de  Walkin, Dép. Waremme).

 

EV

Waelbrouck

zie Walbrouck.

 

FD

Waelburg(h)s

Wa(e)lbers, Walbourgh: i. Metr. Germ. VN Wouburg, Germ. Walburg. 1138 Walburgis de Husse (GN); 1735 Elizabethae Walburgs; 1738 Henrieck Waelbors = Hendrik Walberghs, Grote-Brogel (NOUWEN). Zie ook Walbergue. – 2. Evtl. PlN Walburg(ZH).

 

FD

Waelckens

zie Waelkens.

 

FD

Waelderen, van

van Walderen: PlN Waalre (NB). 1156 Aloldus de Waderlo (LNT).

 

FD

Waele, de

de Waelle, zie de Waal.

 

FD

Waele, van der

zie van der Waal.

 

FD

Waelebroeck

zie Walbrouck.

 

FD

Waeleghem, van

zie van Walleghem.

 

FD

Waelem, van

zie (van) Walem.

 

FD

Waelen

cf. Walen.

 

JG

Waelen(s)

-es, zie Walen(s), de Waal.

 

FD

Waelepoel

zie Waelpoel.

 

FD

Waeles

1. Origine. Waals, ,,Wallon » — 2. V. WAHL.

 

EV

Waelfelghem, van

van Waefelghem: PlN Walfergem in Asse (VB). 1236 Gozuinus de Walferghem; 1356 Jans Vergheertruden lant van Walferghem, Asse (LIND. 1952); 1335 Waltero de Waflighem, VB (OATIII).

 

FD

Waelhem, van

zie (van) Walem.

 

FD

Waelkens

Waelckens, Walkens:i. Waelken.Mnl. Waelkin, dim. van Waal, dus Waaltje. – 2. Patr. Dim. van een walh-naam, zoals Walbert, Walrave. 12e e. Walekini terra; 1200 Woitin Walekin, Cent (GN); 1290 Gillekin Walekin, Wg. (HAES.); 1298 Waelkino = 1301 Walekino, Bg. (VEKKEST).

 

FD

Waelkens

Waelckens. Dimin. en -kin de Wale, soit nom issu de l’anthrop. germ. Walo, soit ethnique ‘wallon, roman’ [FD].

 

JG

Waelpoel

Waelepoel: PlN Poel in een kolk achter een dijk. Vgl. E. Walpole.

 

FD

Waelpot

cf. Walpot.

 

JG

Waelpot

Waelput, zie Walopt, Walput

 

FD

Waelrae(d)t

zie Walraet.

 

FD

Waels

zie de Wael, Wals(ch).

 

FD

Waels(che), de

zie de Walsche.

 

FD

Waelscappel, van

van Walscappel, van Welscappel, van Waescappel, van Waelseappel, van Waeslcappel, Walschap(s): PlN Waalskappel (Wallon-Cappel FV). 1311 Boidin van Waelscapple, Bg. (JAM.); 1392 Boudin van Waelscappele, Ip. (BEELE); 1595 Gideon van Walschappen, Belle-Leiden (J.D.); i6e e. een zoon van Henric Walschappel heette Walschap, Londerzeel (LIND. 1946).

 

FD

Waelvelde, van

PlN Waalveld in Lokeren. 1295 filii Celie de Walvelde; ± 1322 Jacob van Waelvelde, Lokeren; 1355 Pieter van Waelvelde, Eksaarde (GYSS. 1963′).

 

FD

Waem

1678 Leonardus Waem = de Waen (VS1984, 43). Zie De Waen. Of = De Wam; zie Dewasme(s).

 

FD

Waemans

zie Wageman(s).

 

FD

Waembeke

zie (van) Wambeek.

 

FD

Waen, de

de Waene, de Weyn, de Weine, Duwein, -eyn, -ijn, -yn, Duyn, Duijn: Dewaen < Duwain.

Mnl. waen, wain < Pic. wain, Ofr. gain: weide, landbouwland; vgl. Winne. 1613 Lambert Duwaen = 1638 Lambertus Duwain; 1639 Andries Dewain, Schelle (MAR.); 1679 Antonius Duyn = 1681 A. du Weyn; 1715 Anna Duyn = 1771 Anna du Weyn, Emelgem (med. J. Casier).

 

FD

Waenbeke, van

zie Wambeek.

 

FD

Waendendries

zie van den Dries(se).

 

FD

Waenroy, van

PlN Waanrode (VB). 1340 Johannis de Waenrode = 1347 Jan van Waenrode, Meensel (C. BAERT); 1590 Laureis van Wanro, At. (AP). -2. Zie ook Van Wanrooy.

 

FD

Waents

zie Want.

 

FD

Waepenaere, de

-aert, zie Wapenaar.

 

FD

Waer(e)moes

zie Warmoes.

 

FD

Waer, (de)

Bnw. waer: waar, waarachtig, betrouwbaar. BN. 1575 Jan de Waer, Schelle (MAR.).

 

FD

Waerbeke, van

(van) Waerebeek, (van) Waerebeke, van Waarbeek, -beck, van Waerbeeck, van Warbeek, -be(e)ck, Warbecq: i. PlN Waarbeke (OV). 1312 Janne van Waerbeke, Ktr. (DEBR. 1971). –2. PlN Waarbeek in Asse (VB). 1315 Joh. de Warbeke, Asse (LIND. 1952).

 

FD

Waerden, van der

van der Wa(a)rden, van de Waerde, van de Wardt, van der Wa(e)ren, van der Weerde(n), (van de) Weerden, van de(r) Waart, van de(r) Weert, van de Weerd(t), van de Werdt, van Waart, Verwaard, Verwa(e)rde, Verweirde(r), Verweire, Verwaede, Verwaeren: PlN Waard(e), Weerd: beemd, aan het water gelegen land, eiland. Ter waarden: wacht, uitkijkpost, D. Warte. 1221 Willelmus de le Warde (TW); 1268 Lots de Warda; 1374 France van der Waerde, Ip. (BEELE); ± 1300 Johans van der Warden, L (OGO); 1339 Willem van Waerden; 1379 Bernaerde van der Waerde, Bg. (DF); 1389 Pieter van der Werde, Wervik (DEBR. 1970); 1538 Marie Verwaerden, Duizel-Aw. (AP).

 

FD

Waerebeek, (van)

-beke, zie van Waerbeke.

 

FD

Waeren, van der

zie van der Waerden.

 

FD

Waerenborg(h)

-burgh,Warembourg,Warambourg: PlN Warembourg in Ouve-Wirquin (PdC).

 

FD

Waerenburgh  

Proven.    1.   Warenburg, ,,Château fort du sieur Gua-

ron ». — 2.  Waerebrug, ,,Pont de la Waer » (Dép. Westkerke).

 

EV

Waereseggers, de

zie Waerzeggers.

 

FD

Waerhede, van der/den

Een heidenaam? Vgl. PlN 1702 Waerheij in Sperleke (FV) (DF XVI). Misschien reïnterpretatie van Van der Waerden? 1669-80 Anthone vande Waerheyt; Willemijne vander Waerheydt, Izg. (VS1986,261); 1755 Corn, van der Waerheden, Kaprijke (MUL VIII).

 

FD

Waerheid, de

-heit, -heyt, -heijt, -heyd, -heijd, -hert: Wellicht < Van der Waerhede. 1755 Corn, van der Waerheden, Kaprijke (MUL VIII). Of adaptatie van De Waret; zie De Varez?

 

FD

Waeri(e)

-is, zie Warrier.

 

FD

Waerloos

Proven. Waarloos (Loc.).

 

EV

Waerloos, van

PlN Waarloos (A). 1297 lan van Warloes, Mech. (CG); 1340 Petrus Waerloes, Tnh. (VERB.). – 2. PlN Waarloos, Fr. Waroux in Alleur (LU). 1374 Corbeel de Pollayn van Waerloes = Corbeel de Pallayen van Warloes (BLO VI).

 

FD

Waerlop

zie Walop.

 

FD

Waermoes

zie Warmoes.

 

FD

Waernier

Waerniers. Forme flamandisée de Warnier.

 

JG

Waernier(s)

zie Warnier, Werner.

 

FD

Waerschouwer

zie Waarschouwer.

 

FD

Waersegers

Waerzeggers. Surnom ou nom de profession: moy. néerl. waersegger, -seger ‘celui qui dit la vérité, devin’.

 

JG

Waert, de

de Waer(t)s, zie de Weerdt.

 

FD

Waerts

1. V. waard I. — 2. V.

waard IL — 3. V. WARD.

 

EV

Waerts

Var. de Weerts.

 

JG

Waerts, Van de –

-Weer(d)t, -Weerd(e), Waerden. Weert et Weerde (Loc.). Composés : Calle-, (De) Zeg- ou Segh- -waert, ,,Le polder- -dénudé, -aux laiches (joncs) ». V. Zegge,

Waarheide. Proven. ,,Bruyère de la Waar » (Riv.). Synon. : Van de Waerheide.

 

EV

Waerzeggers

Waerseg(g)ers, de Waersegger(s), -segher(s), de Waereseggers, Woerseggers: BerN van de waarzegger, wichelaar. ±1240 Sygerus Warsaghere, Zèle (SCHMID); 1389 Jan de Waerseghere, Lv. (HB); 1446 Ghysken Waersegghers, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Waes

Korte Germ. VN Wazo (Dip.). – 2. PlN Waas. Zie Van Waas. 1399 Jehan Waes, Ip. (BEELE).

 

FD

Waes(l)cappel, van

zie van Waelscappel.

 

FD

Waes, van

zie van Waas.

 

FD

Waesberge, van

(van) Waesberghe: PlN Waasberge in St.-Maria-Lierde (OV). 1237 Girardo de Wasberge, Gb. (SMTI); 1374 Gillis van Waesberch, Gb. (SCHR.); 1396 Gillis van Waesberghe, St.-M.-Lierde (DE B.).

 

FD

Waesberghe 

Proven.   Dép.   Lierde-Ste-Marie. Waeter. V. Water.

 

EV

Waeselynck

zie Wasselin.

 

FD

Waesmans

BN voor een Waaslander. Afl. van Van Waes.

 

FD

Waest, de

zie Delwasse.

 

FD

Waestersaghen

-em, zie Vaster(s)haeghe.

 

FD

Waestraete

zie Vastrade.

 

FD

Waet, de

zie Wade.

 

FD

Waeter-

zie Water-.

 

FD

Waeteraere

Naeteraere: BerN van de waterdrager, die de weiden besproeit. Vgl. D. Wasserer. 1678 Pierre de Wateraere, Hondschote (DF XVII); 1715 Pieter Waeteraere, Koudekerke (VERGR. 1972).

 

FD

Waeterinckx

1. Proven. Watering, ,,Irrigation », Travaux d’assèche­ment ». Parfois, par extension, ,,Ruisseau ». Nombr. L.D. Formes : Waeter-, Water- -inckx. Synon. : Van de Watering. (Wateringen, Loc. holl.). — 2. Profess. N. de pré­posé aux Wateringues. N° 131.

 

EV

Waeterkeyn

Paragraphie de Walter-ou Wauter- -ke(y)n. V. WALD.

 

EV

Waeterloos

Surnom: moy. néerl. waterloos ‘sans eau, sec’ ou nom d’origine: Wattrelos, 1030 «Waterlooz» (Nord) [FD] ; cf. aussi Wa­terloo.

 

JG

Waeterloos

V. Waterloo.

 

EV

Waeterschoot

. V. Waterschoot.

 

EV

Waets

zie Wouts.

 

FD

Waeven, van der

zie van der Woude.

 

FD

Waey, de

zie de Waay.

 

FD

Waeyaert

Waeyard, Waeijaert: Afl. van ww. waaien. Syn. met De Waeyere. 1292 Jan Waiart, St.-Joris-ten-Distel (CG).

 

FD

Waeye(n)

Waye(ns), Waeijen, Weyen(s), Weijen(s): Wa(e)ye nomen agentis van ww. waeyen: op winderige wijze lopen, met de leden zwaaien, wuft zijn, wind maken. BN voor wie onberekenbaar is aïs de wind (Leuv. Bijdr. 1952,67-68). 1271 Tilmanni Waie, Keulen (HAGSTR. 1949); 1351 Zegher Waye = 1366 Segher Waie = 1399 Segher Wayen, Ktr. (DEBR. 1970); 1584 Andries Waeyens, Aw. (AB).

 

FD

Waeyenberg(e), (van)

van den Wa(e)yenberg(h),

Waayenberg, Waaijenberg.Wayamberge, van den Weyenberg(h), van den Weijenbergh, (van) Waeyemberg(h)(e), -berch, (van) Waeyenbergh(e), -berch, van Waeijenberg(h)e, (van) Wayen-berg(h)(e), (van) Wa(e)yemberge, van de Weyen-berg, (van) Wey(e)nberg(h)(e), van Weijenberge, -bergh,van Weyenbergen.van Weynberg(h), van Weymbergh, van Wyenberghe, Waeyenborg(h)s, Wayenberghs, -borgh, -borgs, -burg(h), Wayem-berg(h)(e), -bercg, Weijenberg, Weyemberg(h), Wyemberg, Wyenberg, Weinberg, Weimberg, Woiemberghe, Wuyenborghs: Verspreide (vooral VB) PlN Waaienberg, en var. Weienberg, door sluiting van a tôt e o.i.v. de i (Vgl. Craeynest/ Creynest): berg waar het waait. 136 e. Heilvigis de Waienberge, Anderlecht (MVN1950,39-46); 1230 Grite de Waienberge, Oostakker (GYSS. 1971); 1301 Gilles de Wayenbierghe, Ronse (LENOIR); 1321 Sohiers Waieberch = 1341 Sohier Waienberch = 1348 S. Waynberch, Ktr. (DEBR. 1971); 1340 Boudens van Weyenborch, Aw. (CLEMEUR); 1379 Joh. de Weyenberch, L (GRAUWELS).

 

FD

Waeyenberg(he)

V. Waai.

 

EV

Waeyere, de

de Wayer, de Woyer, Waaijer, Wajer, Waijers, de Weyer, Weyers, de Weijer, Weijers: BN voor een windmaker, onberekenbaar mens. Vgl. Waeye(n). 1292 Zuanildis dicte Waiers, Ktr. (DEBR. 1980); 1317 William le Waiere, Ktr. (DEBR.1971)-

 

FD

Waeyt(t)ens

zie Wuytens.

 

FD

wafel

,,Gaufre ». 1. Profess. N. de marchand de gaufres ou de gau-freur de cuirs, tissus, etc. Waffel, Wa(e)f(f)elaer(s), Waffelman. Synon. : Gaufrier. N° 131. — 2. Proven. Wafellaar ou Wafelaarde, ,,Lande-, Terre- -gaufrée ».

 

EV

Wafelaer(ts)

-ard, Waefelaer, Waffelaert(s), Wafflard, -art, Vaflard: i. BerN van de wafelbakker. D. Waffler. 1281 Andream Wavelare, Ip. (BEELE); 1385 quondam Waffelarts; 1398 Nycholaus filius Johannis Wavelers, Tg. (TYTGAT); 1398 Selie Wavelaers, Meulebeke (DEBR. 1970); 1467 Willelmi Waeffelaert, Bs. (OSTYN). – 2. Patr. Germ. VN op -hard. 1365 Wafflart le Taye, Bergen (DE COCK); 146 e. Wafelar de Momale, Luik (BODY); 1339 Jehan de Thians con dist Waufflart de Crois = con dist Wafflart de Croix; 1400 Jehan Wafflart, Bergen (CCHt).

 

FD

Wafelbakker

Wafellman: BerN van de wafelbakker. Vgl. Wafelaert. D. Wafelmann.

 

FD

Waffel

Waver: BerBN van de wafelbakker. 1236 Willelmo Wavel, Ktr. (DEBR. 1980); 1268 Joh. Wavel, Ip. (BEELE).

 

FD

Wafflard

Wafflart, Vaflard. 1274 «Waflar-dus» Liège, 1277 «Jehanès Waflars Buskès» ChirTournai, 1279-80 «Jehennés Wafflars li boursiers» RegTournai, 1292 «Ponchars Wau-flar» Romerée, 1302 «Brisses Wafflars» Loi-Tournai, 1365 «Wafflart le Taye» TailleMons, 14e s. «Walter de Warfusée, dit le bon Wauf-flar», «Wafelar de Moniale» BodyNPLiège, 1400 «Jehan Wafflart» ComptesMons, 1449 «Fierait Wafflart» AidesNamur, 1570 «Frère Fiacre Wafflars, dit de Sozoie» curé de Domine; dérivé d’un nom issu d’un anthrop. germ. dont le second élément est -hard [JH] ou bien nom de profession: moy. néerl. wafelaer ‘qui fait des gaufres’ [FD]. – Forme fém.: 1279-81 «Jehanne Waflarde» ComptesMons, 1364 «Aélis li Wafflarde» PolyptAth.

 

JG

Wagaert

Wa(e)gaert: Patr. Germ. VN Wag-hard? Wachardus (MORLET I). Of < ww. wagen: durven? of beambte bij een waag?

 

FD

Wagaert

zie Waegaert.

 

FD

Wage

zie (de) Waegh.

 

FD

Wagebart

Wa(e)gebaert: Patr. Germ. VN wag-berht: Wacobertus (MORLETI). 1309 Waghebart de Walewyc, Den Bosch (OATII); 1278 Godefridus Walghebeert, Lv. (HB 585); 1732 Adriaen Waeghebaert, Tillegem (PARM.).

 

FD

Wagée

NF tournaisien, attesté d’abord dans l’Aisne et l’Oise (GeneaNet), d’origine obscure.

 

JG

Wagelmans

cf. Wagemans (ci-dessous).

 

JG

Wagemaker, (de)

-maeker, de Wagemacker, Wagema(e)kers, Waegemacker, -maekers, Wa(e)ghemacker, de Waegema(e)(c)ker, (de) Wa(e)ghemaecker, de Waegemeeker, Waeghemaeker, Swa(e)gemaekers, Swagemakers, Swaegemackers, Zwagemaker: BerN van de wagenmaker. 1281 Pieter de Waghenmakere, Avelgem (HAES.); 1281 Johannem Wagemakere; 1376 dat Gillekin de Wagenmakere coste up een wiel te legghene, Ip. (BEELE); 1391 Rugger den Waghemakre… nieuwer wielen ghemaect; 1424 Jan de Waghemakere… ii pipegalen, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Wageman(s)

-mann, Waghemans, Waegeman(s), Wagman(s),Waemans,Vagman,Wagelmans, Wagemance: i. BerN van de wagenmenner, voerman, vrachtrijder. Vgl. Wagenaar. Of voor de wagenmaker. 1286 Heinric Wageman, Oudenbiezen (VMW); 1308 Henrici dicti Wagenman = 1317 Henrici Waghenmakere, Lv. (DE MAN1949); 1312 Henricus dictus Wagenman, Tn. (OATII); 1382 Heinric Waghenman, Geluwe (DEBR. 1970). – 2. Zie Waachman(s).

 

FD

Wagemans

-ance, Waegeman, -ans, Wag-mans, Wagelmans. Nom de profession: moy. néerl. wagenman ‘voiturier’.

 

JG

Wagemans

Profess. 1. V. Wagen. — 2. Wagenman, Wagenmenner, ,,Conducteur de voiture ».

 

EV

wagen

,,Chariot, voiture ». Profess. Wa(a)gen-, Wag(e)n-, Wa(e)-g(e)n- -aar, -aère, -e(e)r. Dewae-gen- -aère, -eer. Wagenmaecker, „Charron, Carrossier ». Francisation, de la forme allemande Wagner: Wagneur.

 

EV

Wagenaar, (de)

Waagenaar, (de) Wagenaer, -aère, -eer, -er(e), -aire, -air(e), de Waggeneer, (de) Waegenaer(e), -eer(e), -eir(e), Waegeneer(s), -aar, (de) Waeghenaere, (de) Waegneer, de Wa(e)gheneire, Wagenar, Wagene(e)rs, de Wagner, Wagnair, Waeg(u)enaire, Wacguenaire, de Wagenier, Dewagenière, War(i)ginaire: BerN van de wagenmaker; ook voerman, koetsier. D. Wagner. 1220 Joh…. Waganara, Ip. (LEYS1959′); -1300 Johannis Wagenaers, Ktr. (DEBR. 1980); 1311 Willem de Waghenare, Hulst (DEBR. 1999; op zijn zegel staat een wiel, wat wijst op het beroep van rademaker ‘wagenmaker’).

 

FD

Wagenaire

-er, Wagnaire, cf. Waegenaer(e), Waegeneer.

 

JG

Wagendorp

D. PlN Wachendorf (o.m. NS, NRW), b.v. in Mechernich (NRW): 1182 Wachindorp (TW).

 

FD

Wageningen, van

van Waegeningh: PlN Wageningen (G).

 

FD

Wagenknecht

BerN van de voermansknecht.

 

FD

Wageschiet

Mnl. wagenschot; E. wainscot: beschot. D. EN Wagenschùtz, Wagenschiess: houten hok waarin wagens ondergebracht worden. BerN: die wagens in houten loods of keet brengt. 1397 Jan Waghenscot, A’dam (OA 511); 1590 Jan Wageschiet, Oosterzele (LIEVENS); 1662 Dominikus Wagenschiesser, Salmansweiler (BRECH.).

 

FD

Waghe-

zie Wage-.

 

FD

Wagman(s)

zie Wagemans.

 

FD

Wagn-

-on, -ein. V. WAD (Wan).

 

EV

Wagner

w. (Bastogne) Vâgnèr. Nom de métier: ail. Wagner ‘charron’.

 

JG

Wagner, (de)

Vagner, Vaguener, Waagner, Wagnair, Wag(e)ner, Wanner, Vannerus: BerN D. Wagner:

wagenmaker; voerman. Vgl. Wagenaar. In LX

Wanner, gelatiniseerd tôt Vannerus (CARNOY

1952′).

FD

Wagneur

1. Profess. V. Wagen. — 2. Car. mor. Gagneur. N. d’H. réputé favorisé du sort.

 

EV

Wagneur

-eux, Wangneur, Caigneur, Cagneux,

Legagneux: Fr. gagneur, W.-Pic. wagneu(r):

landbouwer. Vgl. Winne. 1350 Jehan le Waigneur,

Maubeuge (CSWII); 1581 Johan le Waigneur; 1642

Pierre le Gaigneur, La Gleize (RENARD).

FD

Wagneur

Wagneux, Wangneur. 1265 «Aelisli fille le Wangneur» CensNamur, 1286 «Jehan le Wagneur» CartBinche, 1524 «Johan le Wangneur» = 1544 «Johan le Waigneur» Cout-Stavelot, 1581-82 «Johan le waingneur» La Gleize, 16E s. «Johan le Wangneur» Dorinne, 1607 «Marc le Waigneur» BourgNamur; nom de profession: anc. fr. gaaigneor, anc. w. wangnoir, -eur ‘laboureur’; cf. aussi Legagneux. m Forme fém. : 1289 «Marée li Wangneresse» CensNamur, 1397 «Hanes fis jadicte le Wangneresse » CartValBenoît. m Dimin.: 1319 «Amelius le waignereas de Leodio» Liège, 1366 «Johans li gangnerais, li vingerons» CartValBenoît (DBR 7, 168).

 

JG

Wagnie

Wagnies.   1420  «Henry Waingnie»

GuillLiège; nom d’origine: Oignies (Nr) ou bien var. du suivant.

 

JG

Wagnier

-ie(s), -y, zie Waignier. Wagnon,

Waignon, Gagnon: BerN. Afl. van

Wagneur/Gagneur. 1219 Waignon, Atrecht (NCJ);

1286 Jehans de Hyon li Wagnons, Binche (J. G.);

1504 Anthonius Wagnon, Rijsel (MULIII).

FD

Wagnier

Waiengnier, Waingnier, Waignier, Wagniere, Wagny. 1286 «Jakèmes li Wagni-eres» CartBinche, 1296-1302 «Colars li Wai-niers» ImpôtArtois, 1303 «Gobiert le Wain-gniers» Silenrieux, 1365 «Pierre le Waynier» TailleMons, 1472 «Jakemyn le Waingnier» DénChiny, «Henry le Waignier» DénVirton, 1507 «Adrianne de Wagnier» BourgNamur, 1524 «Johan le Wangnir» DénStavelotMy; anc. fr. wainier, gainier ‘fabricant de gaines’ ou anc. w. wangnier ‘laboureur’, comp. Wa(n)-gneur (ci-dessus).

 

JG

Wagnon

Waignon. 1219 «Waignon» Nécr-Arras, 1273-80 «Pieron Wagnon» Frieden-Tournai, 1286 «Poile Wagnon», «Warniers de Poile Wagnon», «Jehans de Hyon li Wagnons» CartBinche, 1302 «le mazon Wagnon» Loi-Tournai, 1417 «Collart Wagnon» PolyptAth; surnom : anc. fr. gaignon, anc. tourn. waignon ‘chien de basse-cour’, d’où anc. pic. wai­gnon ‘mauvais garnement; homme vil et méchant’, d’origine incertaine, cf. Baldinger, Etym. 2392. Cf. aussi Gagnon.

 

JG

Wagon

1224 «Andrius Wagons» Chartes-Flandre, 1279 «Mahaus Wagons», «Martins Wagons» ComptesMons; cas régime de l’anthrop. germ. Wago.

 

JG

Wagon

Patr. Rom. verbogen vorm van Germ. VN

Wago. 1243 Leurens Wago; 1273 Gilot Waghon;

1324 Baude Wagon, Atrecht (NCJ). Vgl. (de)

Waegh 2.

FD

Wagret

Wagrez. NF de la région de Cambrai et Valenciennes (GeneaNet), d’origine incer­taine.

 

JG

Wagschal

Wsch. D. FN Wagschal(l): weegschaal.

BerBN van de stadsweger. 1600 Heinrich

Wageschall, Hannover (BRECH.).

 

FD

Wagter(e), de

zie (de) Wachter.

 

FD

Wagtmans

Wsch. reïnterpretatie van Wagmans, Wagemans.

 

FD

Waha

1096 «Bosone de Wahart», 1223 «Lam-bertus de Wahart» CartStHubert, 1585 «Phi­lippe Waha», 1602-3 «Henry Wahau» Terriers-Namur, 1635 «Henri de Wahaulx» Bourg­Namur, 1752 «Marie Waha» AnthrStHubert; nom d’origine: Waha w. wahau, 934 «Wahart» (Lx), cf. aussi de Waha.

 

JG

Waha

Proven. Loc.

 

EV

Waha

Zie De Waha.

 

FD

Wahaltaire

zie Waltaire.

 

FD

Wahaltère

Probabl. var. de Waltaire, Walter.

 

JG

Wahis

Gohy, Bohy, Bohij: Patr. W. vormen van de Germ. VN valh-hari: Walierus, Gualeherus (MORLETI) (FELLER 247).

 

FD

Wahis

Peut-être nom d’origine : Wahie à Niver-lée ou Wahy à Sautour (Nr).

 

JG

Wahis

Proven. Ways (Loc.).

 

EV

WAHL

 ,,Etranger ». Racine germanique ayant servi à former des N. de bapt. Ce même nom a donné naissance à des appellations ethniques : Wallon, Welche et Vallaques (Tous ..étrangers » pour les Germains). Prototypes : Walburgse, Walard, Walhère (N. de saints). V. COL.

I.  N: simples.

Wa(h)l : Wahl, Wall-, Well-, Woll-, Gall-, Geill-, G(h)el-, Gheel-, Coll- -eman(s), -en(s), e. Kell(ens), Gheels, Cols. Wallon.

Walch ou Welch : Walch, Wal(c)k, Welch, Wel-, Vel- -g(h)e, Wal-queman.

II.  N. simples avec diminutifs.

W.-ino : Wal(l)- -in, -yn, -h(a)in, Coël-, Quoil- -in, Callens, Celin(ne),

Waucquin. W.- -etto, -otto, -ak, -ekin, -az, -ez : Gai- -d, -tté, Wall- -et, -ot, -ach,

-ace, -ez, -es, -kin, Wellekens, Well- -es, -es.

III.  N. composés.

W.-ad (-and) : Gal(l)- -and, -ant, -endyn.

W.-arin : Gallern.

W.-hard : Gaubret, réduit à Gaube. Gel- -bard, bras.

W.-bod: Wal(le)pot.

W.-had (-hagin) : Gai-, Gel- -eyn.

W.-hard : Wallaert(s), Walescard ou Walschaert(s), Gai-, Gai- -aerts, Gal(l)-, Gel- -art, -ard(on). W.-hari: Wall-, Well-, Welch-, Welck- -er(s), Gall- -aire, -er, -ier,

-iez   (confondu  au  rituel  avec Walthère),   G(e)ley.  Wau(c)quier, Wal(c)kiers. W.-helm : Wellems. W.-hlod : Gal(l)esloot. W.-hraban: Wal- -raf(f), -ra(e)ven(s). W.-maru : Gall- -imard, -emaer(t)s. W.-mad (-mak) : Wal- -mâche, -macq, Galmache. W.-rad (-rand) : Wal(le)rand, Walrant. W.-wald: Gal(l)-, Jal- -oux. W.-wid (-wiz) : Welvis.

 

EV

Wahl

Wahle(n): i. Patr. Germ. VN Walo. Vgl. Walen(s). – 2. Volksnaam: Waal, Romaan.

 

FD

Wahl

Wahle, au génitif: Wahlen. Nom issu de l’anthrop. germ. Walo [FD] ou bien var. ail. de Waal ‘wallon, roman’. Cf. aussi Wa(e)len.

 

JG

Wahler(s)

Verspreide D. PlN Wahl.

 

FD

Wahrenberg

zie van Varenberge.

 

FD

Wahrhaft

D. BN: waarachtig, eerlijk.

 

FD

Waibel

Zie Weibel.

 

FD

Waids

zie Weisz.

 

FD

Waieng(n)ier     

Proven.      Wégnez    Wait-  -e,  -z,  Wakelin.   V.   WAD

(Ane. Wahegntes, Loc.).                       (Wad,  Waz, Wak).

 

EV

Waiengnier

Waignier, cf. Wagnier.

 

JG

Waiengnier

zie Waignier.

 

FD

Waignein

À rapprocher de Wagneur et Wagnier.

 

JG

Waignein

Afl. van Pic. waigneur: landbouwer. Zie Wagneur. 1700 Eligius Waignain, Ledegem (med. J. Waignein).

 

FD

Waignier

Wai(e)ngnier, Wagnier, Wagnie(s), Wagny: Pic. wainier, Fr. gainier: vervaardiger van scheden, kokers. Vgl. De Scheemaker. 1382 Jan de Wenier; 1398 Jaquemard le Wainier, Mkr.; 1382 Hannin Weynier, Ruiselede (DEBR. 1970).

 

FD

Waignon

cf. Wagnon.

 

JG

Waignon

zie Wagnon.

 

FD

Waill- 

-et, -iez.  1.  Proven.  Watllet    Wakkers. 1. Car. phys. ou mor. Wak-  (Loc.)   ou   Wailly   (Dép.   Tainti-        ker, «Eveillé, vif ». — 2. V. WAD gnies). — 2. V. WAD (Wa).             (Wac).

 

EV

Waill(i)ez

Woill(i)ez,Wayet, -ez, Waijet, Walliez: PlN

Waillet (N). 1528 Ancheaux de Waillet, Ciney

(J.G.).

 

FD

Waillez

Wailliez, Walliez. 1492 «Anceal de Waley» = 1528 «Ancheaux de Waillet» Cart- Ciney, 1507 «Jehenne Walley», 1515 «Istasse de Walley», 1586 «Jean de Wayet» Bourg-Namur, 1602-3 «Lambert de Walet» Terriers-Namur, 1697 «Jean-Baptiste de Wallet» BourgNamur; p.-ê. nom d’origine: Waillet (Nr), mais la localisation du NF en Hainaut ne paraît guère favorable. Cf. aussi Wayet, Wayez.

 

JG

Wailly

Nom d’origine: Wailly, dépend, de Tain-tignies (Ht) ou Wailly (PdC, Somme); cf. aussi Dewailly.

 

JG

Wailly

zie DeWailly.

 

FD

Wailmacq

cf. Walmacq.

 

JG

Wailmacq

zie Walmack.

 

FD

Waimberg

zie Weinberg.

 

FD

Wain

Waine, Wains, zie Wein.

 

FD

Wain

Wains. 1296-1302 «Jehans Wains», «Wil-laumes Waines» ImpôtArtois, 1472 «le Wain» DénLaroche; sans doute d’anc. pic. wains ‘(chien) mâtin’, de même origine incertaine que waignon (cf. Wagnon ci-dessus) Baldinger, Etym. 2392, plutôt qu’aphérèse du nom celtique Iwain emprunté aux romans de la Table Ronde (Bougard-Gysseling 280); dans certains cas, p.-ê. d’un NL (non localisé), cf. 1449 «Bondart de Wain», «Henrart de Wain» AidesNamur.

 

JG

Wain-

zie Wein-. Wairon, zieWéron.

 

FD

Wainauskaite

Probabl. avatar d’un NF flamand.

 

JG

Waine

Peut-être forme fém. de Wain.

 

JG

Waingnier

cf. Wagnier, -y.

 

JG

Wainqz

Waincqz, cf. Wincqz.

 

JG

Wainstock

Probabl. nom de maison: ail. Weinstock ‘(cep de) vignoble’ [FD].

 

JG

Wairant

1. Profess. «Garant ». — 2.    Walch, Waclk. V. WAHL.

V. WARD (Wari).

 

EV

Wairon

1294 «Wairons» CensNamur; cas ré­gime issu de l’anthrop. germ. Waro?

 

JG

Wairy

1695 « Guillaume Wairy », 1740 «Agnes-té Wairy» NPLouette; var. de Wéry? Ou bien nom de métier, cf. 1538 «Bertremy le Wai-rier» BourgNamur.

 

JG

Wairy

zie Wery.

 

FD

Wais

1272 «domino Waltero de Wais» Polypt-Villers; nom d’origine: Ways (BrW). – Cf. aussi 1333 «Jehennins li Wais doiens» Cart-StHubert, probabl. d’autre origine.

 

JG

Wais(s)

Waitz, Wajc, zie Weisz.

 

FD

Waisblom

-blum, Wajsblum, Wajcblum, Waysblum: D.-joods Weisblum: witte bloem.

 

FD

Waisler

D. BerN Weissler: witter, kalker.

 

FD

Wait(e)

Spelling voor D. FN Weite, PlN Weite: uitgestrekt veld. – 2. Patr. Weit = Wouter.

 

FD

Waitschull

D. BN Weitschuh: grote, brede schoen.

 

FD

Wajc(h)enberg

zie Weiszenberg.

 

FD

Wajcblum

zie Waisblom.

 

FD

Wajcman

zie Weissmann.

 

FD

Wajdenbaum

zie Weidenbaum.

 

FD

Wajer

zie de Waeyere.

 

FD

Wajman

zie Weinmann.

 

FD

Wajn-

zie Wein-.

 

FD

Wajncwajg

D.-joods Weinzweig; wijntwijg, -tak.

 

FD

Wajnrajter

-ryt, zie Weinroth.

 

FD

Wajs

zie Weisz.

 

FD

Wajs-

zie Weiss-.

 

FD

Wajsbaum

D.-joodse FN Weissbaum: witte boom.

 

FD

Wajsblum

zie Waisblom.

 

FD

Wajser

zie Weise.

 

FD

Wakeren, van

PlN? Of var. van Wakker? 1699 van Waekeren (vader van) Geurt Frederiksz van Waeker (vader van) 1723 Clara van Wa(e)keren, Veenendaal G; 1684 Jan Otten Waecker (vader van) Aelbert Jans van Waekeren, Scherpenzeel (PDB).

 

FD

Wakierman

Verhaspeling van Wakkerman, afl. (de) Waeker. 1455 Klaus Wackermann (BRECH.).

 

FD

Wakker(s)

zie (de) Waeker.

 

FD

Wakkers

cf. Wackers.

 

JG

Waks

D. FN Wachs: was. BerBN van de wasmaker, washandelaar, kaarsengieter.

 

FD

Waksbojm

D. Wachsbaum. Wsch. BerBN voor de wasmaker, kaarsengieter. Vgl. Wachsstock.

 

FD

Waksman

zie Wachsmann.

 

FD

Wal-

-mach(e), macq(ue). 1. Pro­ven. Almache (Dép. Fays-les-Veneurs). — 2. V. WAHL.

 

EV

Wal, de

zie de Waal.

 

FD

Wal, van de(r/n)

van Wal(len), (van de) Wall(e), van der Walle(n), van der Whal(l)e, van der Wald, van de(r) Waele, van de Waal, van de Valle, Wandewalle, Vandwalle, Vaudwalle: 1. Verspreide PlN Ten Walle: mote, kunstmatige heuvel, wal. 1206 Daniel de Wallo, Dentergem (DEBR. 1980); 1268 Gerardus de Walle; 1326 Jan van den Walle, Ip. (BEELE); 1382 Pieter van den Walle, Ktr. (DEBR. 1970). – 2. Zie ook Van de(r) Waal.

 

FD

Wala

1602-3 «Walau» TerriersNamur, 1788 «Maître Wala» Oignies; nom d’origine: Wala, à Verlaine (Lg)?

 

JG

Wala

Walla: PlN Wala in Verlaine (LU)?

 

FD

Walach

Walag, Wallach: JoodseFN < Tsjechisch Vlach, etymologisch = Welsch, Waals. Volksnaam voor Italianen en Roemenen (DS).

 

FD

Walaeys

zie Willaeys.

 

FD

Walain

cf. Walle.

 

JG

Walbeek

Walbecq(ue), Walspeck: PlN Walbecq in Arien (PdC), Walbeke in Deulémont (Nord), Wal­beek in Jabbeke, Ruddervoorde; Walebeek, -beke

in Houtem, Keiem, Leke, Lendelede, Schore, Snellegem, Woumen (WV), Astene (OV). 1166 Danin de Walenbeca; 1302 Janne van Walebeke; 1339 Danin van Waelbeke, Bg. (DF XVI).

 

FD

Walbergue

Metr. Germ. VN Wouberg: Waltberga, Valberga (MORLETI). De naam kon worden verward met Wouburg, Walburga. Zie Waelburg(h)s. 1577 Nicolas Walberghen…van Audenaerde, Bg. (PARM.). Noot: Sint-Walburga is de patroonheilige van Oudenaarde.

 

FD

Walbers

zie Waelburg(h)s, Walbrecht.

 

FD

Walbourgh

zie Waelburg(h)s.

 

FD

Walbrecht

Walbre(r)cq,Walbert, Walbers: Patr. Germ. VN walh-berht ‘Waal, Romaans -schitterend’: Walabertus (MORLET I). ne e. Walbertus; 1114 Walbertus de Durle, Cent (GN); 1569 Richardus Walbrecs, Nij vel (MULIV).

 

FD

Walbrecq

(NF attesté auj. à Thuin-Beaumont et à Charleroi). 1688 «Pierre Walbrecque» Bourg­Namur; prénom féminin Walbrecque (et var. Valbreck, -echt) attesté comme tel dans les no­taires liégeois (1642-1722), représentant comme Walbrixhe une var. de Walburge [IL, NFw].

 

JG

Walbrol

PlN Waldbröl (NRW).

 

FD

Walbrouck

Waelbrouck,Walbrou(gh),Wallebroek, Waelebroeck: PlN Waalbroek (NL). 176 e. Walbroekdijk, Ruiselede (DF XVI). 1430 Hannekin Walebru; 1468 Jane Waelbru, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Walc(h)

Patr. Germ. VN Walo ‘Waal, Romaan’. –2. Volksnaam Mhd. Walch, Walhe: Waal, Romaan.

 

FD

Walcarius

Forme latinisée de Wauquier ou Walckiers.

 

JG

Walcarius

Zie Walker. Toch kan het een var. zijn van Wolfcarius (of ermee verward), aangezien beide FNn in de i8e e. in Oostrozebeke voorkomen: 1731 Anthone Walcarius; 1767 Judocus Wolfcarius (KWII). – 2. Latinisering voor Van Walcheren? 1504 Nicolaus de Walcaria de Simplet (MUL III).

 

FD

Walcart

Forme romane du NF Valkaert, Volkaert [FD]?

 

JG

Walcart

zie Volckaerts.

 

FD

Walch

Ethnique: moy. haut-ail. Walch ‘wallon, roman’ [FD].

 

JG

Walch(e)ren, van

PlN(Z).

 

FD

Walchiers

Walckiers, zie Walker.

 

FD

Walckenier

zie Valkenaar.

 

 

Walckiers

Walkiers. Nom issu de l’anthrop. germ. walha-hari (Fôrst. 1517-8), latinisé en Walecarius, cf. aussi Walcarius. – Bibliogr. : P. et J. Lindemans, Oude brabantse geslachtna-men : Walckiers, dans Eigen Schoon en de Brabanderlè, 1953,276-286.

 

JG

WALD

,,Forêt », ,,Domaine ». Evocation de ,,Pouvoir ». Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Formes régionales : Wald, Waud, Gauth, Wolt, Wout. (Allem. : Wald, «Forêt ». Flam. : Woud; même sens). La mutation de la consonne finale (N° 126-2°) a pu fournir des noms qui se sont rencontrés avec les dérivés de la racine WAHL. V. ce N. Prototype : Walter, Wauthier, Gauthier, Wolter, Wouter.

I.  N. simples (sans suffixe diminutif) :

Walt(h)en(s), Wauts, Wouts, Wauthion, Walton (Cas régime).

II.  N. simples avec diminutifs.

W.- -otto, -ek(in), -oz: Waut(h)ot, Waldecq, Waut(h)requin, Wou-terkin, Woltêche, Waut(h)o2.

III.  N. composés.

W.-hari: Walt(h)-, Waut-, Wout-, Wolt-, Weld-, Welt- -er(s), Waut(h)-, Gauth- -ier, -y, -ia, -ieux. Woutie. Avec diminutifs -m, -et, -ot : Waut(h)-, Woit- -rin, Wauwereyns, Waut(h)elet, Wat(t)relot.

W.-mod (-mund) : Guldemont.

W.-rad (-ragin) : Wautrez, Wautregny.

W.-ric : Waut- -recq, -riche.

 

EV

Wald

Waldt: Verspreide D. PlN Wald: woud, bos.

 

FD

Wald, van der

zie van der Wal.

 

FD

Waldbillig

PlN(GH).

 

FD

Wäldchen

PlN. Dim. van Wald: woud.

 

FD

Waldeck, van

Waldek, Waldack, Waldock: PlN Waldeck (ZH, RP). 1316 Adulph de Waldek, Luik (SLLIII); 1432 Fredricus de Waldeck, Mainz (MUL I); 1688 Jean Waldacq, Menen (COUSS.).

 

FD

Walder

Valder, Walders: D. FN < PlN Wald. Of naam voor een bosbewoner.

 

FD

Walderen, van

zie van Waelderen.

 

FD

Waldericus

Patr. Germ. VN wald-rîk ‘heerser-machtig’. 136 e. Waldricus, Cent (GN). Zie ook Walryck.

 

FD

Waldeyer

Platduitse uitspr. van Waldegger, Waldecker. Afl. van PlN Waldeck.

 

FD

Waldman(n)

D. Waldmann: bosbewoner.

 

FD

Waldner

Walt(e)ner, Valdenaire: D.Waldner:

bosbewoner, boswachter.

 

FD

Waldock

zie van Waldeck.

 

FD

Waldorf

Nom d’origine: topon. très répandu en Allemagne.

 

JG

Waldorf

Verspreide D. PlN.

 

FD

Waldraet

zie Walraet.

 

FD

Waldraff

Zie Walrave.

 

FD

Waldrant

Waldron, zie Walrandt.

 

FD

Waldschmidt

Waldschmied: smid die in het bos ijzererts verzamelt en smelt.

 

FD

Waldt

Zie Wald.

 

FD

Walef

Waleffe, Wallef. 1289 «Badet de Wa-leffle» CensNamur, 1569 «Remy Walesves» BourgNamur; nom d’origine: (Les) Waleffes (Lg).

 

JG

Walef(fe)

zie De Waleffe.

 

FD

Waleffe

Proven. Loc.

 

EV

Walek

Waleckx: i. Patr. Waleke, Ndd. dim. van een

walh-naam. – 2. Patr. O.-D.-Slav. vleivorm van

Valentin. 1285 Nikol. Waleke = 1298 Nie. dictus

Waleke, Hb. (BRECH.).

 

FD

Walem

Waleme, -emme, Wallem, Wallemme. Nom d’origine: Walem, à Wortegem (FlOr).

 

JG

Walem,(van)

van Wael(h)em,Wallem(me), Walem(m)e, Walenne: PlN Walem in Wortegem (OV), Waelhem in Houtave (DF) of Walem (A). 1220 Annekinus villicus de Walhem (DEBR.

1980); 1382 Jan van Walem, St.-Denijs WV (DEBR. 1970).

 

FD

Walen

Waelen, Walens. Nom issu de l’anthrop. germ. Walo, cf. aussi Wahl, Wahlen.

 

JG

Walen(s)

Waelen(s), Wallens, Walin, Wallin(g), Wa(e)les, Waëles: i. Patr. Vleivorm van Germ. walh-naam, zoals Walraven Woubrecht. Wal(l)o (Fm., Dip.). Of=Wallens. 1276 Johans Walin, Ip. (BEELE). – 2. Zie ook De Waal, Wals(ch).

 

FD

Walenda(e)l, van

zie van Wallendael.

 

FD

Walenkamp

zie Wallecam.

 

FD

Walenne

Probabl. var. de Walemme (NF loca­lisé aussi dans le Hainaut).

 

JG

Walenne

zie (van) Walem.

 

FD

Waleschc

Ethnique: all. Walesch ‘wallon’ < Walah-.

 

JG

Walesche

W. vorm van Walsch.

 

FD

Walescotte

cf. Walschot.

 

JG

Walescotte

zie Walschot(s).

 

FD

Walet

1267 «Gautier Walés» CensHerchies, «Jehan Walet» ChartesHainaut; nom d’ori­gine: Walet, l.d. à Herchies (Ht), mais aussi dimin. en -et du thème anthropon. Wal-, cf. Walle.

 

JG

Walet

Zie Wallet.

 

FD

Walewijk

zie Waalwijk.

 

FD

Walewyns

-wijns, Waalewijn: Patr. VN Walewein uit

de Brits-Keltische romans. 1281 Gerardus

Waleweins, Ruiselede (HAES.); 1315 Pieter

Waleweyn, Hulst (DEBR. 1999); 1357 Walewein

Robe, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Walewyns

-wijns. 1284 «Jehan Walewin» Det­tes Ypres; Walewein, nom d’un personnage du cycle des romans de chevalerie celto-bretons [FD].

 

JG

Walgeback

PlN Walgenbach (RP).

 

FD

Walgemoed

zie Welgemoed.

 

FD

Walgraef

-grave, -g(g)raeve, -graff(e), zie Walrave.

 

FD

Walgraffe

-aef, Walgrave, -aeve. 1449 « Hubert de Walgraffe» AidesNamur, 1749 «Henry Walgraffe», 1783 «Pierre Walgraf» Bourg­Namur; nom issu de l’anthrop. germ. walh-raban (walh ‘étranger’), attesté encore en 1727 comme prénom à Dalhem «Walrave Ruwet» (not. D. Guyot) [JL, NFw].

 

JG

Walhain  

Proven.     Loc.     Synon. : Wal(h)in — 2. V. WAHL.

 

EV

Walhain

Walhin. 1272 «Egidius de Walehain» PolyptVillers, 1289 «monsaingnor Hoston de Walehaing» CensNamur, 1302 «Godefroit de Walehaing» LoiTournai, 1444 «Jehan de Wa­lehain», 1449 «Colingnon fils Jehan de Walin» AidesNamur; nom d’origine: Wal-hain(-Saint-Paul) (BrW).

 

JG

Walhain

Walhin: PlN Walhain (WB). . 1194 Arnulphus

de Walehain, WB; 1281 Oston de Walehain, N

(CDN, CDH); 1366 Jacobo Walehain, Luik (SLL IV).

 

FD

Walheer

Waller, Valler(s): Patr. Germ. VN walh-hari

‘vreemdeling-leger’: Walharius, Walerius (MORLETI). 1280 Clais Walre; 1396 Willame Walleer,Ip. (BEELE).

 

FD

Walheer

Waller. Nom issu de l’anthrop. germ. walh-hari, cf. aussi Wacquier.

 

JG

Walin

zie Walen(s).

 

FD

Walis(ch)

Wallis(ch): i. PlN Wallis (CH). Vgl. D.

Walliser. – 2. Zie Wallace.

 

FD

Walk

Patr. Oude VN Walko (BRECH.).

 

FD

Walk

V. WALD (Walk).

 

EV

Walk(i)er(s)

1.   Profess.   Walker, ,,Foulon ».    Synon. :    Walqueman.

—  2. V. WALD (Walk). Wall- -ace, -aert, -ach. V. WAHL.

 

 

Walkenaere

-ler, de -eer, zie Valkenaar.

 

FD

Walkens

zie Waelkens.

 

FD

Walker

-ers, Wel(c)ker, Walcarius, Walkiers, (de) Walckiers, Walchiers, Walkise, Wauquier(s), -iez, Waucquier, Waucqwier, Waquier, Wacquier, -iez, Woukier, Woekier, Va(u)quier, Val(c)kiers, Valkies, Gauquie(r), -ié, Cauquir, Gockier, Gaucher, -ez, -é, -ie(r), -i(r), -y: Patr. Ndl., Fr.-Pic. en opnieuw vernederlandste vormen van Germ. VN walh-hari ‘Romaan-leger’: Walacharius, Wal(e)carius, Walkerus, Walharius, Gualcherus (MORLET I). 1166 Walcherus villicus de Sancto Petro; 12e e. Walkir de Borsbeke, St.-Lievens-Houtem (GN); 1275 Clais Walkier, Bg. (CG); 1295 Gaucher de Beaumont, Montreuil (CMM); 1308 Walterus dictus Welkere, Lv. (ICKX); 1366 Colaerde Waukier, Dk. (JAM.); 1367 Jhanne Waukiere, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Walkiers

cf. Walckiers.

 

JG

Walkise

Forme francisée de Walckiers ?

 

JG

Wall

D. FN. i. Wal, ringmuur, stadsmuur. – 2. Waal. – 3. Patr. Verkort < Walther (BRECH.).

Wallace, Wallas, Wallis(ch), Walis(ch): Volksnaam Ofr. Walais, Waleis: bewoner van Wales, Kelt. 1165 Osbert Waleis, Warwickshire; 1166 Robert Waliscus, Norfolk (REANEY).

 

FD

Wall-

-et, -ez. 1. V. Waillet. -— 2. V. WAHL.

 

EV

Wall(e)aux

Spelling voor Valleau, dim. van Val: dal.

 

FD

Walla

Zie Wala.

 

FD

Walla(e)ys

-ay, -aeyes, zie Willaeys.

 

FD

Wallach

zieWalach.

 

FD

Wallaert

-art, -ard, Wallacre, Valla(e)rt, Valaert, -ard: Afl. van Van de Walle. 1398 Jan Wallaert, Calle Walaerts, Ing.; 1398 Boudin van den Wale, Jan Walaert, Oostrozebeke (DEBR. 1970); 1571 Jan Valaert, Aw.(AP).

 

FD

Wallaert

Dérivé en -aert de Van de Walle [FD].

 

JG

Wallaux

cf. Walle.

 

JG

Walle 

1.  Proven.  Wal,  ,,Rempart ». —  2. V. WAHL. Walleghem.   Proven.   Walem   (Loc., anc.  Walchein). Synon. : Wallem.

 

EV

Walle

1271 «Simons Wale», 1283 «Will. lewale, le vieswarier», 1290 «Jehans li Wale, tain-teniers» DettesYpres, 1311 «monsigneur feu Wale Wyon» ComptesMons, 1482 «J. Le Walle» JusticeBastogne; ethnique: moy. néerl. wale ‘wallon, roman’ [JH] mais aussi cas sujet de l’anthrop. germ. Wallo, Walho (d’où de nombreux dérivés).

« Dérivés du thème Wal(l)- : Wallaux (suffixe -ard). 1575 «Jacques Wallart» FrancsLux, 1644 «Jean Wallart» BourgNamur. — Wal-leaux (suffixe -eau ou var. du précédent). Cf. également 1472 «Jehan le filz Wallay» Dén-Chiny. Wallée. – Wallet, Wallez, Walet [se­condairement, nom d’origine: Wallez à Arc-Ainières (Ht) ou Walet, à Herchies (id.)]: 1296-1302 «Jehans Walés» ImpôtArtois, 1519 «Philippotte Wallet» Ladeuze, 1616 «Jean Wallet» Ath; cf. également Waillez, Walet. –Wallin, Walin, Walain, Walling [aussi var. de Walhain]. – Wallon [cf. aussi ce nom]. 1316 «Jehan de Hélâmes moituier Walon de Ladeuse» TestTournai. – Walot, Walo. Wal-tin. 1662 «Gille Waltin» BourgNamur. –Walu. – Waly.

 

JG

Walle-

-rand. Proven. Loc. fr. Va­riante : Walrant.

 

EV

Walle, (van de(r))

zie van de Wal.

 

FD

Walle, de

zie de Waal.

 

FD

Wallebroek

zie Walbrouck.

 

FD

Wallecam

Wallecan, Wallican, Wellecam, Wellecan, Welkamp, Walenkamp, Wollecamp, Valecamps, Walquan: PlN 1211 Walencamp in Marcq-en-Baroeul (Nord) (TW); Walloncamp bij Quévy (H): 1201 Walluncamp (CSWI); Wallekamp in Rekkem (DF XVI), Wallekant in Maarke-Kerkem (OV). 1295 Cholart de Walloncamp, Bergen (CDH); -1300 Johannis Walencap, Ktr. (DEBR. 1980); 1333 Mahieu de Waloncamp, Dk. (TdT); 1339 Michael Willecaen, Bg. (JAM.); 1352 Robbrechts van Walecamp huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Wallée

zie Vallée.

 

FD

Wallef

cf. Waleffe.

 

JG

Wallef

zie De Waleffe.

 

FD

Walleg(h)em, (van)

van Waeleghem, van Wallighem, (van) Wolleghem: PlN Wallegem in Bavikhove, Hulste, Ing. (DF XVI). 1183 S. Reiniri de Walleghem; 1277 Daniele de Walenghem, Har.; ± 1284 Mabilie de Walenghem, Ktr.; 1344 Oliviers

van Walighem, Har. (DEBR. 1980). – Lit. : G. VAN Wf>LIMGHSM.,Defamilienam Van Walkghem. VS 1994,567-602.

 

FD

Wallekens

Wellekens: i. Patr. Vleivorm van een Germ. walh-naam; zie Walens, Wallens. 1398 Wallin van Rickaenge = 1413 Wallekin van Racaengen, Bellegem (DEBR. 1970). Of vleivorm van Germ. VN Walter/Wouter. 1264 Walterus dictus Welleken de Hever (LIND.). – 2. Dim. van Van de Walle. 1385 Jan van den Walle weiver dit Wallekin, Ip. (BEELE).

 

FD

Wallem

Wallemme, cf. Walem.

 

JG

Wallem(me)

zie (van) Walem.

 

FD

Wallemacq

Walmacq, Walmack, Walmag, Walmag, Wailmacq. 1474 «Helmanus filius Johannis Walmacque», 1502 «Collet Walle-marck» Sart-lez-Spa; surnom: moy. néerl. walmac(ke) ‘fagot’ [FD].

 

JG

Wallemacq

zie Walmack.

 

FD

Wallemans

Walman(s), Wallman: i. Afl. van Van de Walle. – 2. Br. en Limburgse afl. van Walther (LIND. 1964). Vgl.Wallekens, Wellemans.

 

FD

Wallen, van (der)

zie van de(r/n) Wal.

Wallenborn:PlN(RP).

 

FD

Wallenborn

Proven. ,,Source du rempart » (Wal) ou du pays wallon (Waal).

 

EV

Wallenbourg

Nom d’origine: Wallenburg (Bavière).

 

JG

Wallenbourg

PlN Wallenburg (BEI).

 

FD

Wallenda(e)l, van

van Walenda(e)!: PlN Walledal in Herent(VB)(NR).

 

FD

Wallendorf(f)

PlN Wallendorf (RP).

 

FD

Wallendorff

1703 «Jean-François Wallendorffe» BourgNamur; nom d’origine: Wallendorf (Rhénanie-Palatinat).

 

JG

Wallenfels

PlN(HS).

 

FD

Wallens

1683 «Philippe Wallens» BourgNamur; var. de Walen(s).

 

JG

Wallens

Wallin(g), Warlin(g), Wolle(n)s, Wellin(g), Wel(l)ens, Welles, Wels: Patr. i. Vleivorm van Germ. VN Walther/Wouter (LIND.). 1189 Walterus Wel, Cent (GN); 1311 Wouteren diemen heet Wellen Godevarts, Geel; 1323 Walteri dicti Wellart (V. LOON); 1311 Wouteren diemen heitet Wellen van Gaenpe; 1340 Walterus dictus Wellens = 1345 Walterus Wellini, Diest. – Lit.: F. CLAES, Defamilienaam Wellens. O.-Brabant 1985,12. – 2. Var. van Willens, Wils < Willem. – 3. Evtl. vleivorm van Germ. walh-naam. Vgl. Wallekens, Walen(s).

 

FD

Wallenus

Latinisering van Wallens of Walens. 1756 Petrus Wallenus, Lv.-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Waller

cf. Walheer.

 

JG

Waller

zieWalheer.

 

FD

Wallerand

-ant, -ang, zie Walrand(t).

 

FD

Wallerand

Wallerant, cf. Walrand.

 

JG

Wallerath

PlN Wallrath (NRW). – 2. Patr. Zie Walraet.

 

FD

Wallerick

zie Walryck.

 

FD

Wallet

-ey, -ez(e), -èze, Walet, Warlet, -ez: i. Patr. Dim. van Germ. walh-naam, zoals Walbertus. Of van Walther. 1224 S. Walteri Walhet, Har. (DEBR. 1980); 1376 Colard Walet, Aat (CCHt). – 2. Var. van Valet. – 3. PlN Walet in Herchies of Wallez in Arc-Ainières (H).

 

FD

Wallet

Wallez, cf. Walle.

 

JG

Walleyn

Wallyn, -ijn: Patr. < Fr. Valin/Walin, vleivorm van Germ. walh-naam. Zie Walens, Wallens. 1688 Margriete Walleyne, Roes. (MARICHAL).

Wallican, zie Wallecam.

 

FD

Walliez

cf. Waill(i)ez.

 

JG

Walliez

Zie Wailliez.

 

FD

Wallighem, van

zie van Walleghem.

 

FD

Wallin

1. V. Walhain. — 2. V. WAHL.

 

EV

Wallin

Walling, cf. Walle ou Walhain.

 

JG

Wallin(g)

zie Wallens.

 

FD

Wallis(ch)

Zie Walis(ch).

 

FD

Walliser

Afkomstig uit Wallis (CH).

 

FD

Walliser

Ethnique: all. Walliser ‘valaisan, du Valais’.

 

JG

Wallman

zie Wallemans.

 

FD

Wallois

1295-1302 «Hanet Walois» Impôt-Artois; anc. fr. galois, walois ‘homme de plaisir, bon vivant’ (Bougard-Gysseling 281). On ne peut exclure la possibilité de l’ethnique signifiant ‘wallon’, cf. A. Henry, Histoire des mots wallon et Wallonie, Inst. Destrée, 22 et 88,n.l [JL, NFw]. Cf. aussi Vallois, Valois.

 

JG

Wallon

1. Proven. ,,Du pays wallon ».

—  2. V. WAHL.

 

EV

Wallon

Walon. 1277 «Pieres li Walon», 1288 «Jeh. li Walon» DertesYpres, 6.6.1662 «France le wallon» Mouland (Fourons) (not. Rochart, Lg). Ce nom est rarement expliqué comme ethnique, habitant des pays wallons (au sens ancien); en fait, la référence est plutôt linguistique, comme dans romain, roman par opposition à thiois [JL, NFw]. Cf. aussi Walle.

 

JG

Wallon(d)

Walon, Vallon(s): 1. Patr. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Walo ‘Waal, Romaan’. 1035 Walo, Cent (GN); 1280 Boidinus filius Walonis, Ip. (BEELE). – 2. Volksnaam Fr. Wallon: Waal, Romaan. 1274 Jehans Walons, Wez (SMT II); 1377 Clais Waloen, Ktr. (DEBR. 2002); 1390 Nevelet Walon, Rhuis (MORLET).

 

FD

Wallrabe

Wallrafff), zie Walrave.

 

FD

Wallraf

Wallraff, cf. Walra(e)ve.

 

JG

Wallyn

-ijn, zie Walleyn.

 

FD

Walmack

Wallemacq, Walmacq(ue), Walmach, Walmag(h), Wailmacq: Mnl. walmac(ke): bos rijshout, takkenbos. BerBN. 1406 Arnold Walmack, Hodeige (ISC); 1457 Jean de Wallemack, Gilles le Wallemack; 1500 Guillaume Wallemake, Elzele (CAD. II); 1531 Joannes Walmac,Aat(MULIV).

 

FD

Walmacq

Walmag(h), etc., cf. Wallemacq.

 

JG

Walman(s)

zie Wallemans.

 

FD

Walnier

1516 «Pollart Walnier bouchie» La­deuze; var. de Warnier par échange des con­sonnes liquides r > l.

 

JG

Walnier

zie Warnier.

 

FD

Walo(t)

Zie Valot.

 

FD

Walon

cf. Walle.

 

JG

Walon

zie Wallon(d).

 

FD

Walop

Wa(e)rlop: Mnl. walop: galop. Vgl. Galope, Galopin. BN voor een loper, bode. Warlop met r-epenthesis. 1331 Jan Wallop, Oud. (V.BUTS. 1972); 1340 Jan Walop, Bg. (JAM.); 1322 Waltero Walopt; 1393 Walteri Walop, Lv. (DE MAN1981). – Lit.: W. BEELE, Defamilienaam Warlop. VS 1995,15-16.

 

FD

Walot

Walo, cf. Walle.

 

JG

Walpot

Waelpot, -ut. Surnom: moy. néerl. waelpo(y)t, mesure de bière ou de vin [FD].

 

JG

Walpot

Walput, Wa(e)lpot, Wa(e)lput: Mnl. waelpuyt, waelpoyt, wa(e)lpot: naam voor een maat voor bier of wijn. BerBN. 1367 Arnoldus dictus Waelpoyt, Mech. (CLEMEUR); 1377 Kateline Waelpoits, Lier (FRANS); 1414 Jan Waelput, Ht. (A.GHIJSEN). Zie ook Walput.

 

FD

Walpot

zie Waelpot.

 

FD

Walput

Waelput: 1. PlN Walpit in Ruiselede. 1343 Reinier van den Walpitte (DF XVI). PlN Wa(a)lput in Oostakker is evenwel = Wolput (MVN1966,8). Vgl. Willeput. Wal kan hypercorrect zijn voor Wol. – 2. Zie Waelpot.

 

FD

Walquan

zie Wallecam.

 

FD

Walqueman

1. V. Walckiers. — 2. V. WALD et FALC.

 

EV

Walqueman(n)e

zie Volquemanne.

 

FD

Walquemane

Walquemanne. Var. de Volque-manne, Volkman, dérivé de l’anthrop. germ. Volk [FD].

 

JG

Walraet

-aed(t),-aert,Waelrae(d)t,Waldraet, Welraeds: Patr. Germ. VN walh-rêd ‘Waal-raad’: Walerat (MORLET I). 981 Walradus, Cent (GN). 1407 Ghiselbrecht Walraets = 1409 G. Walraet, Oud. (WALRAET).

 

FD

Walrand

Walrandt, Walrant, Wallerand, Wallerant. 1261 «Walranus dux Limburgen-sis» CartValDieu, 1265 «Waleran» Cens-Namur, 1335 «Sapiensce fille Wallerant de le Haye» ComptesMons, 1472 «Ailix Walleran» DénVirton, «Girart le filz Walran» DénLa-roche, 1531 «Franchois Walran» BourgNamur, 1544 «Walleran Alard» DénStavelotMy, 1552 «Jacques Wallerand» SubsidesNamur, 1566 «Walran Le Dauphin» Cerfontaine, 1580 «Thiéri Wallerand» Haybes, 1597-98 «Wal­rand Gilobo» ComptesNivelles, 1689 «Jean Walrand» DénLierneux; dérivé roman de l’anthrop. germ. walh-hramn.

 

JG

Walrand(t)

-rant, Wallerand,-rant,-rang, Waldrant, Waldron: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Walrave (vgl. Bertram = Bertrand): Walerandus (MORLET I). 136 e. Waleran; 146 e. Waleran de Borne, Walleran dit Walrawe comte de Moeurs, Luik (BODY). Ook E. FN Waldram, Waldron, Walrond.

 

FD

Walrave

Walraeve. 1279-80 «Pieres Wale-rave» RegTournai, 1586 «Marguerite fille de Peter Wallerave» BourgLiège; dérivé de l’an­throp. germ. walh-raban ; cf. aussi Walgraffe. » Génitif néerl.: Walraevens, Walravens, Walraven. 1635 «Jean Walravens (orig. d’Enghien)» Bourg Liège.

« Formes all. correspondantes : Walraf, Wal-raft, Wallraf, Wallraff, Walry. 1285 «Jehans Walric» DettesYpres, 13e s. «Walri fils de Walran» (Body), 1534 «Pierchon Wallery», 1573 «Loys Walry» BourgNamur; nom issu de l’anthrop. germ. walh-rîc [FD].

 

JG

Walrave

Walraven(s), Walraeve(n)s, Walrawens, Waraeve, Wal(l)raf(f), Waldraff, Wallrabe, Waltraevens, Walgrave, Walg(g)raeve, Walgraef, Walgraff(e): Patr. Germ. VN walh-hrabn ‘Waal-raaf. 1276 Michaele filio Walravens, Erps (PEENE1949); 136 e. Walraf; 146 e. Walrave de Brederode, Luik (BODY); 136 e. Symon Walravens, Cent (GN); 1376 Johanne Waelgraf, Tn. (C. BAERT); 1387 Waelgraven van den Berge = 1378 Walrammo dicto vanden Berghe, Bs. (OSTYN).

 

FD

Walryck

Wallerick, Walry, -rij, -ri: Patr. Germ. VN walh-rîk ‘Waal-machtig’: Walhericus, Walericus (MORLETI). 1265 Nicholon Walery, Dk. (SMTII); 1280 Petrus Walric; 1375 Meux Walriic, Ip. (BEELE); 1449 Jan Walryc, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Wals(ch)

Walsh, Vais, Waals, Waels, Wa(e)les: i. Patr. Gen. van Germ. VN Walo. 1397 Hannekin Waels, Ip. (BEELE). – 2. Evtl. < De Walsche of gen. van De Waal.

 

FD

Wals, de

zie de Walsche.

 

FD

Walscap

Proven. Waalschap, ,,Groupe wallon » (Le suffixe -schap est souvent indice de col­lectif).

 

EV

Walscappel, van

zie van Waelscappel.

 

FD

Walsch(e), de

de Waelsche, (de) Wals(ch), de Wael(e)s: Volksnaam De Waalse: de Waal, Fransman. 1280 Thirricus Walssce, Ip. (BEELE); 1346 Jacob de Walsche, jeghen Jhanne den Walschen, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Walschaert

Walschaerts. 1573 «François Walschaerts» BourgLiège; dérivé en -aard du moy. néerl. walsch ‘wallon, roman’ [FD].

 

JG

Walschaert(s)

 (Autrefois Wales-card). V. WAHL.

 

EV

Walschaert(s)

Walschaers, Walscharts, Valschaerts: Afl. van Walsch: Waals. Zie De Walsche. 1270 Joh. Walscart, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Walschap

Nom d’origine : Waalskappel = Wal-lon-Cappel (Nord).

 

JG

Walschap

zie van Waelscappel.

 

 

Walscheid(t)

Walsheid: PlN Wahlscheid (NRW).

 

FD

Walschot

adaptation romane : Walescotte. Nom d’origine: Waalschot, l.d. en Campine [FD]. Cf. aussi Williscotte.

 

JG

Walschot(s)

Waalschot, Walescotte, Welschot: PlN Waalscho(o)t in de Kempen. 1300 Lizabeth van Waelscoet=1330 Lysbet van Waelscot; 1430 Magrieten Dielys dochter van Waelschot, Her. (DERCON); 1340 Egidius de Waelscot, Joh. de Waelscoet,Tnh.(VERB.).

 

FD

Walsdorff

Nom d’origine: Walsdorf, topon. fréquent (Hesse, Rhénanie-Palatinat, etc.).

 

JG

Walsdorff

PlN Walsdorf (HS, RP, BEI).

 

FD

Walsh

zie Walsch.

 

FD

Walsheid

zie Walscheid(t).

 

FD

Walsmann

Volksnaam: de Wale, de Walsche.

 

FD

Walspeck

zie Walbeek.

 

FD

Walsum,van

PlN(NS).

 

FD

Walt(h)-

-en(s), -er, -éry, Waltré-gni. V. WALD.

 

EV

Waltaire

Wahaltaire: Patr. W. uitspr. van de Germ. VNWalther.

 

FD

Waltener

Nom de profession: mis pour ail. Waldner ‘garde-forestier’ [FD].

 

JG

Waltener

zie Waldner.

 

FD

Waltenier

Soit var. francisée de Waltener (qui précède), soit forme évoluée de Waltniel (qui suit).

 

JG

Waltenier

zie Waltniel.

 

FD

Waltens

zie Wuytens.

 

FD

Walter

Walther. 1245 «Walter de la Fontaine» CartOrval, 1281 «Jeh. Walter, le cordewanier» DettesYpres, 1427 «Walter de Hutain», 1507 «Walther de Corswareme» GuillLiège; formes néerl. et ail. corresp. à Gauthier, Waut(h)ier.

 

JG

Walter(s)

zie Wouters.

 

FD

Walterscheid

PlN (NRW).

 

FD

Walterumaertens

zie Woutermaertens.

 

FD

Walterus

Walt(h)ery, Walt(h)érus, -y: Patr. Latinisering van de Germ. VN Wouter. 1204 S. Walteri, Har.; 1205 Walterum dericum nostrum, Ktr. (DEBR. 1980); 1267 Waltherus Ghisel, Ip.

(BEELE); 1567 Jacobus Waltherus, Lv. (HENNO).

 

FD

Walterus

Waltérus, Waltherus, au génitif: Walthery, Walthéry. Latinisation du précé­dent ou de Waut(h)ier.

 

JG

Walther

zie Wouters.

 

FD

Walthoff

Erg verspreide D. PlN Waldhof.

 

FD

Wälti

Walthie, Waltin: Patr. D. Wälti, Walti < VN Walther. 1549 Hans Walti = Waltin, Luzern (BRECH.).

 

FD

Waltin

cf. Valtin. – Wallon, cf. Vallon.

 

JG

Waltmans

Patr. Afl. van VN Walther. Vgl. Wallemans 2.

 

FD

Waltner

zie Waldner.

 

FD

Waltniel

(NF de Flandre or.). Nom d’origine: probabl. Waldniel, près de Mônchengladbach [FD].

 

JG

Waltniel

Waltenier: PlN Waldniel in Schwalmtal (NRW). 1659 Baltazaris van Waltniel, Schinnen (grootvader van) 1723 J. B. Walteniel, Herne (vader van) 1745 Jacobus Waltenier, Herne (VS1975,250).

 

FD

Walton

zie Valton.

 

FD

Waltraevens

zie Walrave.

 

FD

Waltregny

NF de la région liégeoise, originaire de Lorraine, départ, de la Meuse (GeneaNet) ; nom d’origine incertaine, cf. aussi Waltenier.

 

JG

Waltregny

Wsch. < Wattignies.

 

FD

Waltrin

Var. de Watrin.

 

JG

Waltrin

zie Wautrin.

 

FD

Waltz

Wolz, Walzel, Wal(t)z, Welch(e), Welzel: D. Patr. < VN Walther. 1296 Waltherus dictus Walzze, Tûbingen (BRECH.); 1378 Welczel Kunz = Walther Kunz, Triibau (DN).

 

FD

Waltzing

Nom d’origine: Waltzing, dépend, de Bonnert (Lx).

 

JG

Waltzing

PlN in Bonnert (LX).

 

FD

Waltzing

Proven. Dép. Arlon.

 

EV

Walu

Waly, cf. Walle.

 

JG

Walus

Ndd. PlN Walhûs. Vgl. Walhaus (RP, SL), Wallhausen(RP,BW).

 

FD

Walvisch

Walwis, Welvis: Huisnaam: De Walvis. Vgl. D. Walfisch. 1560 Jeronimus Walvis, Bs. (AP).

 

FD

Walzel

zie Waltz.

 

FD

Walzer

BerN van de Walzenmiiller: pletter, walser (DN). – 2. Misschien hypercorrect voor Walter.

 

FD

Wam-

-bach, -pach. Proven. Wam-pach (Riv. et L.D., Grand-Duché de Lux.), ,,La rivière appelée Wam(me) ». Comp. : Wam- -bay, -paye, -beek (Wambeek, Loc.). N° 230.

 

EV

Wam, de

zie Dewasme(s).

 

FD

Wambach

Wampach, Wambacq, Wamback: i. PlN Wambach in Wurselen (NRW). 1385 Johannis dicti Wampach, Tg. (TYTGAT). – 2. PlN Wampach (GH). 1316 Aubretins de Wambais, LX (ASH). – 3. PlN Wambeek (VB). Zie ook Wambeek. 1378 Henric Wambac = 1435 Heinen Wambach, Asse (ESBr. 1931,282-291); 1432 Andries Wambac, Bs. (HB 233); 1635 Max. Wambax, Halle; 1654 Jan Wambach, Wambeek-Aw. (AP).

 

FD

Wambeek,

(van)Wambeke, van Waenbeke, Waembeke, (van) Wambecke, Wambecq, Wambacq, Wamback, Vamwambeke: PlN Wambeek (VB) en in Steenokkerzeel (VB), Wambeke (OV), Wambecque (Ariè’n, PdC), Wambeke in Dottenijs, Wervik en Wijtschate (WV). 1239 Willelmus de Wambeke; 1251 Walterus de Wanbeke, Rollegem (DEBR. 1980); 1275 Jehans de Wambeque, Oud. (VR 7v°); 1365 achter Wambeex = achter Wambax, Bs. (OSTYN); 1398 Oste van Waembeque, Lauwe; 1399 Petro de Waenbeke = her Pietren vander Waembeke capelaen, Ktr. (DEBR. 1970,1958). Zie ook Wambach.

 

FD

Wambeke

Wambecq, Wambec, Wanbecq. 1296-1302 «Ernous de le Wambeke» Impôt-Artois, 1426 «Henry Wanebecque» Taille-Soignies; nom d’origine: Wambeke, seigneu­rie à Dottignies (1532) et fief à Wervicq (1393) [FD], ainsi que plusieurs autres localités bel­ges et françaises.

 

JG

Wamberchies

Wambersie, -sy, Dewambrechies, Dewambersi(e), Vamberchies, Vanbercie, Vanbercy, Vanbergie, Vanbersie, -sy, -zy: PlN Wambrechies (Nord). 1302 Philippron de Wennebrechies, Oud. (CAE); 1517 Joh. Wambresgieris, Halle (MULIII); 1556 Joannes Wamberci, Lv. (HENNO).

 

FD

Wamberchies

Wambersie, Wambersy. Nom d’origine : Wambrechies (Nord).

 

JG

Wamberghe

Wambergue:Rom. spellingvoor Van(den)berge. 1537 Karel Wamberghe, Ariën-Aw.(AP).

 

FD

Wambre

(NF de Froidchapelle). Peut-être adap­tation graphique du NF germ. Wamper [JL, NFw].

 

JG

Wambrechies

Proven. Wambrechies (Nord, Fr.). Variantes: Wamber–cy, -sie, -sy.

 

EV

Wambreusc

-euze. Forme francisée du NF flam. Van Breuze [FD].

 

JG

Wambreuse

-euze, zie van Breuze.

 

FD

Wambrouck

Zie Van (den) Broek(e). – 2. PlN Wambrouck in Montignies-sur-Sambre (H).

 

FD

Wambsgans(s)

BN voor iemand die heupwiegend, waggelend aïs een gans loopt (BRECH.).

 

FD

Wamelen, van

PlN Wamel (G).

 

FD

Wamme, van

PlN Wasmes (H). Zie Dewasmes.

 

FD

Wammes

cf. Wasmes.

 

JG

Wammes

Wams: i. Mnl. wambeis, wammes: hemdrok, kledingstuk. BN. 1385 Lenairt Wambois, Aubel (CVD). – 2. Zie ook Dewasmes.

 

FD

Wampach

Nom d’origine: Wampach (G.-D. Lux.).

 

JG

Wampach

zie Wambach.

 

FD

Wamper

au génitif: Wampers. Nom issu de l’anthrop. germ. wan-berht > Wambert.

 

JG

Wamper(s)

Pair. Germ. VN wan-berht: Wambert (MORLETI). 1374 Jacop Wambeert, Ip. (BEELE).

 

FD

Wan

1. Proven. Wanne (Loc). — 2. V. WAD (Wan).

 

EV

Wan

zieWant.

 

FD

Wan-

-in, -yn, -et, -er, -ez. V. WAD.

 

 

Wan-

Plusieurs NF commençant par Wan- sont des formes altérées, francisées ou non, de NF flam. en Van-, ainsi Wanderpepen, Wandes-trick, Wanschoor, etc.

 

JG

Wan Meenen

zie van Meenen.

 

FD

Wan, de

zie Dewan.

 

FD

Wanaverbecq(ue)

zie (van) Haverbeke.

 

FD

Wanbecq

cf. Wambeke, Wambecq.

 

JG

Wanbecq

Proven. Wannebecq (Loc).

 

EV

Wanbecq

zie Wambeek.

 

FD

Wanbergue

zie van den Berg.

 

FD

Wanbreuse

Proven. Wambreucq (Dép. Montignies-sur-Sambre).

 

EV

Wancamp

W. spelling voor Van Camp.

 

FD

Wancennes

Proven. Loc. Variantes : Wan(c)kenne.

 

EV

Wanckel(e), de

de Wankele, de Wancker: BN voor iemand die wankel van karakter is, een onbetrouwbare. 1373 Hannin de Wankere; 1378 Hannin de Wankre dit Quadewankerkin, Ip. (BEELE).

 

FD

Wancket

Wancquet, zie Wanquet.

 

FD

Wancour

PlN Wancourt (PdC). 1213 Maroie Waencort; 1335 Oeude de Waencourt, Atrecht (NCJ).

 

FD

Wancquet

cf. Wanket.

 

JG

Wanctin

Wanquetin, dim. van Wanquet.

 

FD

Wand

zie Want.

 

FD

Wand-

-as, -els. Proven. Van de- -as, -els, ,,Du frêne, de l’aulne ». (Hy-perflamandisme : W pour V).

 

EV

Wande(r)strick

zie van der Streek.

 

FD

Wandebroucq

Wandebrouk. Francisation du NF flam. Vandenbroek.

 

JG

Wandebrouk

-broucq, zie van den Broeke.

 

FD

Wandee

zie van Dec.

 

FD

Wandel

Wandels(t), Wendel(s), Wendel(e)n,

Windelen, Windels, W(u)yndels, Wingel(s), Vindels, Vendels, Eyndels, Heyndels, Heijndels: i. Metr. Germ. VN Wandil ‘volksnaam van de Wandalen’. 1289 Wandel de Blare, Kales (GYSS. 1963); -1300 Lambertum Wandel; 1362 Rugger Wandelen huus, Ktr. (DEBR. 1980,1970); 1348 Symone Windels, Tn. (C.BAERT); 1419 Wandel Jan Embrechts dochter (WINKLERigoo); 1434 Wandele van Ghiessen Jans dochter van Goorchem (PARM.); 1478 Weyndel sijn dochter, Helmond (HB). – 2. BN. Bnw. wandel: dolend, veranderlijk, onbetrouwbaar. Zie ook De Wandel(e), Wandelaer.

 

FD

Wandel(e), de

BN: veranderlijk van karakter, onbetrouwbaar. 1282 Matheus Wandel, Kales (GYSS. 1963); 1396 Gheeraert de Wandel, Pollare (DE B.). – 2. Evtl. reïnterpretatie van Metr. Wandel.

 

FD

Wandelaer(e), (de)

de Wandele(e)r, de Waandeleer, de Wandeleir, -aire, Wendeler: Afl. van ww. wandelen: heen en weer gaan, rondlopen, rondzwerven, veranderen. BN voor een wandelaar, die vaak op weg is; of voor iemand die veranderlijk, wispelturig is. Vgl. De Wandel(e). 1298 Johanne Wandelart, Bg. (VERKEST); 1338 Marie de Wandelaers, Har. (DEBR. 1971); Katerina dicta Wandelaerds, Lier (OAT m); 1387 Jan Wandelaerts huus; 1389 Ard Wandelere, Duffel (OARII).

 

FD

Wandelen, van

PlN Wandre (LU): ne e. Wandala (TW).

 

FD

Wandels

Wanders. 1281 «Jeh. Wandel», 1285 « Steffe Wandel, sa femme » DettesYpres ; sur­nom (au génitif): moy. néerl. wandel ‘voya­geur, versatile’, mais également de l’anthrop. germ. Wandil, qui a donné aussi Wendel, Windel(s) [FD].

 

JG

Wandelseck

Duits-Slav. Patr. Wanderschek, Wondraschek, afl. van Andréas; vgl. Tsjechisch Andrysek, Ondrâsek (DS). 1792 Wandelseck, Denderbelle; 1840 Wandersec, Opdorp (PDB).

 

FD

Wandenberg

zie van den Berg.

 

FD

Wander

de Wandre, Wa(a)nders, Wender(s): i. Var. van De Wandel(e). – 2. Zie Wanner. – 3. Germ. VN Wander < Wern(d)er (V. D. SCHAAR). – 4. D. Wanderer.

 

FD

Wander-

-pepen, -stick. Proven. Hyperflamandisme (Voir les précé­dents) du début du nom et altération de la finale : Synon. de : Van    der Peypen   et   Van der Stekel,   ,,Des terriers » et ,,Des chardons ». V. Pijp et Stekel.                            

 

EV

Wandercruyssen

zie van der Cruyssen.

 

FD

Wanderer

D. Wanderer: trekker, zwerver, wandelaar. Vgl. (de) Wandelaer(e).

 

FD

Wanderpepen

Forme francisée de Van der Pijpen.

 

JG

Wanderpepen

Verfranst < Van der Pijpen. 1772 Catharina Wanderpepen, Bergen H-Mech. (GPM).

 

FD

Wanderscheid

Wanderstheid: FN in GH. PlN Manderscheid(RP)?

 

FD

Wanderstein

zie van der Steene.

 

FD

Wandervelle

zie van den Velde.

 

FD

Wandervorde

zie van der Voorde.

 

FD

Wandesmal

Forme francisée de Van der Smal.

 

JG

Wandesmal

zie Vandesmal.

 

FD

Wandestrick

Forme francisée de Van de(r) Strick, Van de(r) Streek.

 

JG

Wandevoir

cf. Vandevoir.

 

JG

Wandevoir

zie van der Voorde.

 

FD

Wandewaeter

zie van de Water.

 

FD

Wandewalle

zie van de(r/n) Wal.

 

FD

Wandewinckelle

zie van de Winkel.

 

FD

Wandewoestyne

zie van de Woestyne.

 

FD

Wandrebeck

zie (van der) Beke.

 

FD

Wanduicq

zie van Dijk.

 

FD

Wandwingor

zie van den Wijngaerden.

 

FD

Wane

1280 «relicta Huberti Wanne militis» PolyptLiège, 1766 «Augustin Wanne», 1787 «Pierre Wane» BourgNamur; prénom issu de l’anthrop. germ. Wano, p.-ê. fém. (cf. 1303-7 «Wanne le Cheveresse» PolyptSalzinnes), cf. également 14e s. « Wanon lu fis Arnar de Ren-senfos» CensHuy.

» Dérivés du thème Wan- : Wanet, Wannez. 1438 «Caisin Wanet» Laon, 1537-40 «Philippe Wannet» DénFrasnes, 1590 «Jean Wannet», 1603 «Jacques Wannet» BourgNamur; forme fém. : Wanette. Wanin, -yn, Wannin, Wan-nyn, -ijn. Dérivé roman en -in. Wankenne, Wanken. Hypocor. en -kin, néerl. -ken. –Wanket, Wanquet, Wancquet. Hypocor. en -Icet. -Double dérivé : Wanctin.

 

JG

Wane

Woien: PlN Wanne (LU). 1280 Huberti Wanne,Luik(J.G.).

 

FD

Wanebroucq

zie van den Broek(e).

 

FD

Wanecq(ue)

zie van Hecke.

 

FD

Wanecque

Wanegue. Francisation du NF flam. Van Hecke.

 

JG

Wanegue

zie Vanègue.

 

FD

Wanekem

zie van Eukem.

 

FD

Wanesse

zie van den Esse.

 

FD

Wanet

Wannet, -ez: Patr. Rom. dim. van Germ. VN Wano. 1438 Caisin Wanet, Laon (MORLET).

 

FD

Wanet

Wannez, cf. Wan-.

 

JG

Waneukem

-ken, zie van Eukem.

 

FD

Waneukem

Waneuken. Forme francisée de Van Eukem.

 

JG

Wang(en)

1. Proven. Wange (Loc.) — 2. V. WAD (Wan).   

              

EV

Wang(en)

EN naar de opvallende wang(en). Vgl. Backe, Hais, Nese (NN), Cheek (REANEY). -1300 Michaelis Wange, Ktr. (DEBR. 1980).

 

FD

Wang, van

zie van Wanghe.

 

FD

Wangen

Nom d’origine: Wangen (Bas-Rhin)?

 

JG

Wangen, van der

zie van Wanghe.

 

FD

Wanger

Wangen: BerN Obd. vorm van Wagner: wagenmaker. 1747 Jan Wangen alias Wanger, Bergen-op-Zoom (VS1985,275-281).

 

FD

Wangermée  

Proven.   ..Manoir   du   ­sieur Guangier ». N° 245.  

 

EV

Wangermée

Wangermee, Wangermez, Van-germée, -ez, Vangermeersch. Nom d’ori­gine : Wangermez, à Anvaing (Ht). – Bibliogr. : F. Debrabandere, Van Wangermez tôt Van Germe(e)rsch, VISt 24, 1988, 387-8.

 

JG

Wangermez

-mée, -mey, Vangermez, -mee, Wongermez, Worgermez, Vangerme(e)rsch: PlN Wangermez in Anvaing (H). 1267 Estievenes de Wangiermès, Anvaing; 1283 Jakemes de Wangieremès; 1364 Jaquemart de Vangermes, Dk.; 1534,1562 Arnould van Germez, Dk.-Aw. (AP); 1667 J. F. Vangermeelz, Aat (NGTIII). Zie ook Van Germe(e)rsch. – Lit.: F. DEBRABAN-DERE, Van Wangermez tôt Van Germe(e)rsch. VS 1988, 387-8.

 

FD

Wanghe, van

van Wang(h), van der Wangen: PlN Wange (VB). 1321 Joh. de Wanghe; 1379 Jans weghen van Wanghe, Oplinter (C.BAERT); 1461 Wilhelmus de Wanghe, Tg. (IOT).

 

FD

Wangneur

cf. Wagneur, -eux.

 

JG

Wangneur

zie Wagneur.

 

FD

Wangoothem

zie van Goethem.

 

FD

Wanham

zie van Hamme.

 

FD

Wanhannet

NF de la région de Charleroi, d’ori­gine incertaine, p.-ê. adaptation maladroite d’un NF flamand en Van-.

 

JG

Wanhannet

Wsch. adaptatie van Van (den) Hee.

 

FD

Wanhem

zie Delhem.

 

FD

Waniart

1308 «Ernoul Waignart» Noyon; probabl. surnom: anc. fr. gaignart, pic. waignart ‘voleur’ [non attesté FEW 17, 461-9] [FD].

 

JG

Waniart

Wanya: i. Afl. van Ofr. gaignier, Pic. wagnier: boeren, aan landbouw doen. BerN van de landbouwer, zoals Wagneur. – 2. Ofr. gaignart, Pic. waignart: rover, dief. 1308 Ernoul Waignart, Noyon (MORLET).

 

FD

Wanin

Wannin, cf. Wan-.

 

JG

Wanin

Wannin, -ijn, -eyn, Wan(n)yn: Patr. Vleivorm van Germ. VN Wano. 898 Waninus, Cluny (MORLET I). 1584 Niclaes Wannincx, Aw. (AB).

 

FD

Waning, van

PlN Wanink o.m. in Ambt-Delden (OIJ)(HEKKET).

 

FD

Wankele, de

zie de Wanckele.

 

FD

Wanken(ne)

Patr. Dim. van Germ. VN Wano. Wanchin (MORLET I). De D. FN Wan(c)ke is een korte vorm van de Slav. VN Wenzel. 1555 Simon Wancke, Thorn (BRECH.).

 

FD

Wankenne

-en; Wanket, -quel, Wanctin, cf. Wan-.

 

JG

Wankenne

V. Wancennes.  — 3. V. WAD (Wa).

 

EV

Wanket

zie Wanquet.

 

FD

Wanlin

1541 «Wanlen marischal de Liben» ForgeMirwart, 1683 «Jean Wanlen» Houdremont; nom d’origine: Wanlin (Nr).

 

JG

Wanlin

PlNWanlin(N).

 

FD

Wanmaker(s)

zie de Wannemaeker.

 

FD

Wann(e)yn

-in, zie Wanin.

 

FD

Wannebroucq

zie van den Broeke.

 

FD

Wannègue

zie Vanègue.

 

FD

Wannehain

zie Dewannain.

 

FD

Wannemaeker, de

de Wannemaeker, Wanmaker, Wannenmacher, Wenma(e)kers, -macker(s), -meekers, -me(c)kers, Wennmacher: BerN van de wannenmaker. 1282 Boidin die Vannemakre, Bg. (CG); 1374 van Rase den Tuerc wannemakere; 1377 Heine de Vannemakere, Ktr. (V sir°, stv »); 1399 Bette Svannemakers van eenen wanne daermen dwater mede ute hoesde, Ktr. (DEBR. 2000′).

 

FD

Wannepain

1636 «Catherine Wagnepain» Ladeuze; var. de Gagnepain, avec maintien du w- germ., cf. aussi Empain.

 

JG

Wannepain

Empain, Empein, Ampin: Opic. wagne pain, Fr. gagne pain: broodwinner. Vgl. Gagnepain (DNF). 1344 Guillaume dit Villoie Waingepain, Geldenaken (AAV); 146 e. Waigne pain, Aat (Ann. Cercle arch. d’Ath 1944-45,69); 1535 Gille Waignepain, Lessen; 1691 Joseph Empin, Montigny. – Lit.: J. HERBILLON, Le nom de famille Empain. VW1978,73-74.

 

FD

Wanner

zie Wagner.

 

FD

Wanner(s)

Wander, de Wandre, Waanders, Wenner, Wender(s): BerN van de wanner, die koren want; of van de wannenmaker. 1281 Bald. Wanres, Gentbrugge; 1272 Walterus dictus Wanre, Zingem (HAES.).

 

FD

Wannet

-ez, zie Wanet.

 

FD

Wannez

Wannin, -yn, Wanquet, cf. Wan-.

 

JG

Wanninkhof

PlN in Hove (A). 1392 Bouden van Wanninchoven, Aw. (ANP).

 

FD

Wanpooter

Wanpoutre, zie van der Poorten.

 

FD

Wanquet,

Wan(c)ket, Wancquet: Var. met n-epenthesis van Waquet. 1384 Colart Waquet, Laon (MORLET); 1695 Jooris Wanquet; 1733 Jacobus Wancket, Roes. (MARICHAL).

 

FD

Wanrooy, (van)

van Wanrooij: i. PlN Wanroij (NB). -2. Zie ook Van Waenroy.

 

FD

Wans

Nom issu de l’anthrop. germ. Wanso; ou bien nom d’origine: Wanze (Lg), cf. 1260 «Amus de Wans» CartValBenoît, 1643 «Pierre Wanse», 1689 «Anne de Wans» BourgNamur.

 

JG

Wans

Patr. < Germ. VN Wanzo < Wano; vgl. Wantz. 1373 Jan Wanse; 1376 Pieter Wanse, Ip. (BEELE). – 2. PlN Wanze (LU). 1260 Arnus de Wans,Luik(AVB).

 

FD

Wansaert  

Proven. Dép. Grand-Rosière.

 

EV

Wansar

Wansart, Wansard, pron. Vansâr (à Longlier). 1296-1302 «Baudes Wansars» ImpôtArtois, 1544 «Pirot Wansar» DénStave-lotMy, 16e s. «Wansair, -aire, Wensar, Wansar, Wantzart» région de Malmedy; dérivé roman en -ard de l’anthrop. germ. Wanso ou Wanzo (Fôrst. 1526) (cf. JH, NF malmédiens, 46). -Secondairement, nom d’origine: Wansart, dépend, de Grand-Rosière (BrW).

 

JG

Wansart

-ar(d), -aert: i. Patr. Afl. van Germ. VN Wanzo. ±1300 Baudes Wansars, Artesië (BOUGARD). – 2. PlN Wansart in Grand-Rosière (WB).

 

FD

Wansc(h)oor

zie van Schoor.

 

FD

Wanschoor

Var. de Van Schoor.

 

JG

Wanseele, (van)

zie (van) Wanze(e)le.

 

FD

Wansink

PlN (OIJ, G) < Warnsinck, Wernsing < VN Werenzo (HEKKET).

 

FD

Wansleeben

Verspreide PlN Wansleben (SL).

 

FD

Wanson

1444 «Pierart Wanechon» Aides-Namur, 1526 «Wanechon Budin», 1555 «Wa­nechon del Sainte-Croix», 1602-3 «Nicolas Wanson» TerriersNamur, 1603 «Michaele Wanneson» = «Michael Wanson» BourgDi-nant, 1612 «Marguerite Wanson» Terriers­Namur; dérivé en -eçon de Wano (cf. les for­mes en -echon) ou cas régime de l’anthrop. germ. Wanso, Wanzo, hypocor. de Wano.

 

JG

Wanson

Patr. Verbogen vorm van de Germ. VN Wanso of afl. op -eçon van Wano. 1444 Pierart Wanechon; 1526 Wanechon Budin, Namen (J.G.).

 

FD

Wanstein

zie van den/r Steene.

 

FD

Want

1362-63 «Jehans dou Want» PolyptAth; p.-ê. surnom de gantier: w., pic. want ‘gant’ FEW 17, 506a, cf. 1271 «Jehans li faisseres de wans» DettesYpres. Noter aussi, dans un sens secondaire, anc. fr. wans ‘droit du seigneur dans les mutations de fiefs’ ibid.

 

JG

Want-

-iz, -y. 1. Profess. ,,Gantier ». N° 160. — 2. V. WAD (Wand).

 

EV

Want-

-o, -en(s). V. WAD (Wand).

 

EV

Want, van der

PlN Want: omheining van landerijen, schutting.

 

FD

Want,(de)

Wan(d),Wante,Waents,Wanten(s):Ndl.> W.-Pic. want > Fr. gant: handschoen. BerBN van de handschoenmaker. Vgl. Fr. Gant, D. Handschuh. 1305 Clais Wante cordeanier, Ip.(BEELE); 1409 van Maseleennen Wante, Ktr.

(DEBR. 1958).

 

FD

Wante

Peut-être surnom de gantier: moy. néerl. wante ‘gant’ [FD], cf. Want ci-dessus; ou bien à rapprocher du NF Del wante [MH].

 

JG

Wantelet

-elez, -ellet, zie Wautelet.

 

FD

Wantelez

Wantellet. 1725 «Marie-Elisabeth Wanthelet» BourgNamur; p.-ê. forme w. (non attestée comme telle) d’anc., moy. fr. gantelet ‘petit gant ; morceau de cuir dont les cordonniers se couvrent la main pour tra­vailler’ FEW 17, 506a, plutôt que var. de Waut(h)elet [FD].

 

JG

Wanten

Wantens. Probabl. forme génitive de Wante [FD].

 

JG

Wanter

BerN: maker van wanten, handschoenen.

 

FD

Wantier

-iez, zie Gantier.

 

FD

Wantier

Wantiez, Wanty. 1279-80 «Maroie li meskine Sohier le Wantier» RegTournai, 1283 «Ernous li Wantiers» DettesYpres, 1296-1302 «Gilles Wantiers» ImpôtArtois, 1302 «Soshiers le Wantiers drapiers» LoiTournai, 1334 «Mahiu le Wantier» ComptesMons, 1365 «Orner le Wantier wantier» TailleMons, 14e s. «Jakemiens de Linxhey li wantiers» CensHuy, 1536 «Jehan Wanty» BourgNamur, 1725 «Joseph Wanty» Presles; nom de métier: anc. fr. (du Nord-est) wantier ‘mar­chand ou fabricant de gants’ FEW 17, 506b. -Forme fém.: 1279-81 «Li Wanteresse» Comptes­Mons.

 

JG

Wantrappe

Var. de Van Trappe.

 

JG

Wantrappe

zie van Trappe.

 

FD

Wantrin

Var. de Watrin?

 

JG

Wantrin

zie Wautrin.

 

FD

Wanttellet

zie Wautelet.

 

FD

Wanty

cf. Wantier.

 

JG

Wanty

zie Gantier.

 

FD

Wantz

Germ. VN Wanzo (BRECH.).

 

FD

Wanuf(f)el

zie van Huffel.

 

FD

Wanufel

Wanufelle, Wanuffel. Forme fran­cisée de Van(n)uffel, Van Huffel.

 

JG

Wanwert

1687 «Thérèse Wanwerdt» Bourg­Namur ; forme francisée de Van Weert.

 

JG

Wanwert

zie van Weert.

 

FD

Wanwinckue

zie van den Winkel.

 

FD

Wanwolput

zie Willeput.

 

FD

Wanya

zie Waniart.

 

FD

Wanyberg

Verhaspeling van Waaiberg. Of van Van den Berg?

 

FD

Wanyn

cf. Wanin.

 

JG

Wanyn

zie Wanin.

 

Wanze(e)le, (van)

(van) Wanseele, van Wanzelle, Wanzel: PlN Wanzele (OV). 1287 Philippi de Wanzele, Erondegem (V.LOON).

 

FD

Wanzoul

PlN in Vinalmont (LU). 1570 Guillaume Wansoule, Luik (J.G.); 1647 Joannes de Wansoel, Tihange(MULV).

 

FD

Wanzoul

Wansoult. 1570 «Guillaume Wan-soule» BourgLiège; nom d’origine: Wanzoul, dépend, de Vinalmont (Lg).

 

JG

Waonry

Nom d’origine: Waonry, w. wayôri, dé­pend, de Queue-du-Bois (Lg).

 

JG

Waonry

PlN in Queue-du-Bois (LU).

 

FD

Waonry 

Proven.    Waoury    (Dép. Queue-du-Bois).

 

EV

Wapenaar

-aert, de Waepenaere, -aert: De gewapende. 1708 C.Ph. Waepenaer, Aalst; 1711 Joannes Waepenaert, Overmere (MUL VII).

 

FD

Wapenmaker, de

BerN van de wapenmaker, vervaardiger van wapenen en wapens. 1308 Pieres li Wapenmakere, Ip. (BEELE); 1378 Jacobi Wapenmakers, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Wappers

1.   Proven.  Contre-poids (du pont-levis)  » (L.D.). — 2. Profess. Préposé au pont-levis. N° 131.       

 

EV

Wappers

Mnl. wapper: stok met leren riem, leren riem met loden bal, knots. BN of BerBN.

 

FD

Waquet

-ez, zie Waucquez.

 

FD

Waquez

cf. Wacquez.

 

JG

Waquier

zie Walker.

 

FD

War-

-ant, -ans. 1. Profess. ,,Donneur de   garanties ».   —   2.   V.   WAD (Wan).  (Wari). — 3. Proven (N. flam.), Warande ,,Parc »  (L.D.). N° 235.

                                           

EV

Waraeve

zie Walrave.

 

FD

Warambourg

zie Waerenborgh.

 

FD

Warant

-ans, zie Warrant.

 

FD

Warant

cf. Warrand.

 

JG

Waraquier

zie Waroquier(s).

 

FD

Waras(se)

zie Ferage.

 

FD

Warbecq

Forme francisée de Van Waerbeke, cf. 1360-62 «Willaumes de Hukem, de Warbe-que» PolyptAth.

 

JG

Warbeek, van

-be(e)ck, Warbecq, zie van Waerbeke.

 

FD

Warberg

PlN (NS,BEI).

 

FD

Warchal

Var. van Marchai, met w/m-wisseling?

 

FD

Warck

Warcq. 1179 «Egidius miles de Warch», 1226 «domini Pétri de Warch» CartOrval; nom d’origine: Warcq (Ardennes, Meuse).

 

JG

Warck

Warcq: PlN Warcq (Ard., Meuse). 1226 Pétri de Warch, LX (CAO).

 

FD

Warcken

Warken(s), Werkers: Patr. Dim. van Germ. warin-naam, zoals Werquin. Maar vanwege de Duitse herkomst (Diiren) zal de naam oorspr. wellicht Warnken/Warnkes geweest zijn (Duitse

FN Warneke, Werneke), in Mtr. geadapteerd als Warkens. 1492 Jan Warkens, Diiren-Mtr.; 1529 Jaspar Werkens, Voeren; 1579 Lucie Werckers, Tg.; 1622 Jan War(c)kers = Warkens, ‘s-Gravenvoeren (med. Jozef Werkers, Aartselaar).

 

FD

WARD

(GARD). Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Cette racine évoque l’idée de protection, de garde, avec l’instrument, la lance, et le résultat, l’affranchissement. Formes dérivées : Wari(l) ou Gari(l), ,,Lance ». Cas régime : Warn ou Garn.

Cas régime inversé : Wran ou Gran. De cette forme, dérive le mot Franc, ,,H. libre, protégé ». V. FRANC.

§ 1er. Formes du cas sujet. (Mutations du d final : N° 126).

A.  Formes Ward, G(u)ard, Fard. Changement de voyelle (N° 125).

I.  N. simples.

1.  Warte, Werth, Gerth.

2.  Waerts, Weerts, Swe(e)rts, Wierts.

3.  Gard-, Cart-, Guerd-, Guert-, Quert- -on, Gard-, Geerd-, Guert–en(s).

II.  N, simples avec suffixes.

W.-‘mo : Ward-, Quert- -in, Gard-, Card- -in, -yn, Quert-, Kert-

-in. W.-ik : Ward-, Wart- -ique, -ig.

III.  N. composés. W.-frid: Werdifroy. W.-hari : Gertier, Quartier. W.-helm: Werthelm, Gerdom.

W.-wald : Wart-, Wert- -el, Gerd-, Jeort- -ay.

B.  Formes Wari(l), Gari(l), Fari(l). I. N. simples.

1.  Fieremans, Guerman, Geer(sens), Gu(é)rilo, Gerlo.

2.  G(h)eers, Fiers, Chéron, Scheerens.

  1. Fer-, Ferr- -on(t).

 

II.  N. simpels avec suffixes.

W.- -tno, -(l)ïng: Warre(e)yn, Fi(é)r-, Ferr- (a)in, -yn, Guér-, Kair-, Qu(o)ir-, Cor- -in. War-, Guer- -l(a)in, G(u)e(u)r-, Geer(l)- -inck(x), -ing(e).

W.- -atto, -etto, -itto, -otto, -ek(in), -ok, -iz : Warlet, Gar- -at, -ot, Guér-, Gerr-, Gheer-, Geir- -et(te), -ets, -itte, -its, -itzen, -isse, Wérotte, Ferrette, Férot, Gir- -et, -od. Gue(i)r-, G(h)eer–icke, Car(r)- -é, -ez, G(u)erlache.

III.  N. composés.

W.-and: War(r)-, Warl-, Gar(r)-, Ferr- -and, -ant, -ent.

W.-bald : G(u)er- -baux, -boux.

W.-god : Fergus(son).

W.-had (-hagin) : Gar(r)-, Gér- -ain.

W.-hard: Ge(e)r-, Guér-, Ghe(e)r-, Geir- -a(e)rd, -arts, -aets.

Contractions : Grard, Grare. Géra(r)d-, Gira(r)d- -in, -on, -ot. W.-hari : Warl-, Wér-, Ferr- -ier, -y, Guerry. W.-helm : Guer(r), Geer- -em, -om(e), -oms. W.-hlod-: Fergloute.

W.-man f-man) : Ger- -main, -men, -manus, -mânes. W.-mod (-munk) : Gaeremynck. W.-wad (-wast) : Ger- -vaes, -vais, Chervet. W.-wald : Waroux, Guéraut, Ferraud, Gir- -aud, -oux, Gerval.

Intervers. : Grav- -ou, Grau- -els. W.-wid f-win) : G(u)er- -vy, -win. W.-wulj : War-, Gar- -ou(x), Giroul (Forme du rituel : Gérulphe).

C.  Formes Wark, Gark, Fark.

I.  N. simples.

Werkx, Ferguson.

II.  N. simples et suffixes.

W.- -etto, -ek(in) : Waro(c)qu- -et, -é, Gerckens.

III.  N. composé. W.-hari : Waroquiers.

D.  Formes, Warz, Gerz, Ferz.

I.  N. simples.

Wers-, Garç-, Gars- ou Grass-, Gers-, Vers- -on.

–    •

II.  N. simples avec suffixes.

W.-  -etto,  -ez,  -iz :  Garç-, Gars- ou Grass-,  Ger-, Grouss- ou

Gérus-, ou Géruz- -et, -ez, -is. W.-‘mo : Quers-, Kers-, Grass- -in, Vers-, Verz- -in.

III.  N: composés.

W.-hari: Grasser, Crassier.

W.-helm : Guersem.

W.-wald : Garcia, Geerseau. Intervers. : Gras(se)ls, Fraselle.

W.-wulf: Gars-, Guers- -ou(ille), Garsoul.

433

§ II. Formes du cas régime.

A.  Cas régime normal : Warn, Garn, Farn (Voyelle : N° 125).

I.  N. simples.

Guern- ou Guesn- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -atto, -etto, -otto, -ek, -iz : Warn- -otte, -eck, -is; Gu(e)rn–ade, -et, G(u)éron(n)ez.

III.  N. composés.

W.-and: Warn-, Fern- -and, -ants, Ferdinant.

W. god : Fernagut.

W.-hard: Ge(e)rn-, Geirn- -aert, -ard.

W.-hari: Warn-, Wern-, Garn-, Gran-, Gren-, Grein- -(i)er, -ie,

-y, Gasnier, Garnierot. W.-wald: Gerna(e)y, Gurney, Créneau, Grau-, Grav- -els.

B.  Cas régime Wran(d), Wrank (V. FRANC), Wranz (Ibid.).

I.  N. simples. Krants, Crantzen.

II.  N. simples avec suffixes.

W’.- -atto, -etto, -ez : Grand-, Gren- -et, -ez. Grenade. W.-ino-: Grandin.

III.  N. composés.

W.-hari: Gran-, Gren- -ier, Grang- -ée, -ier.

 

EV

Ward-

Wart- -ig, -ique. 1. Proven. ,,Wardin » (Loc, Forme allem.).

 

EV

Ward(en)

Werden(s): Patr. Korte vorm en vleivorm van Germ. VN op -ward, zoals Edward.

 

FD

Wardavoir

1296-1302 «Warde avoir», «le Wa-ravoire» ImpôtArtois; surnom: [qui] garde [son] avoir (Bougard-Oysseling 281 ). Pour le type de composé, comp. 1273-80 «Gillion War-decors» FriedenTournai.

 

JG

Wardavoir

zie Gardavoir.

 

FD

Wardenbach

Nom d’origine: Wardenbach (Rhénanie- Westphalie).

 

JG

Wardenbach

PlN (NRW).

 

FD

Wardenier

Peut-être surnom phrastique, à interpréter comme [qui] war(de) ‘garde’ [les] deniers, surnom d’avare, d’usurier, de trésorier [MH].

 

JG

Wardenier

Profess. Guardenier (Dia­lecte picard), .Jardinier ». Variante: Wardinier. N° 168.

 

EV

Wardenier

zie Warnier.

 

FD

Wardt, van de

zie van der Waerden.

 

FD

Wareghem, van

Warenghem, Warenghien, Waringhem, -ghien: i. PlN Waregem (WV). 1080 S. Sigewalonis de Warengem; 1231 Waltero de Warenghen; 1348 Woutre van Wareghem, Cent (DF XVI); 1278 Willaume de Warenghiem (DEBR. 1980); 1396 Mechiel van Wareghem, Ophasselt (DE B.). – 2. PlN Waringhem (PdC). 1287 Mich. de Waringhem, Rijsel; 1417 Marie de Blaringhem (Bl = W?) alias Waringhehem, NF; 1689 Jacques Waringhem, Leulinghem (DF XVI); 1732 J. B. Warreghem, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Waregne

Warègne, Warêgne, Waregné, Wareigne. 1508 «Nicclo de Warenne», 1530 «Jehenne de Warenne» BourgNamur; probabl. warenne, waregne ‘terre réservée, chasse, en­clos’, fréquent en toponymie.

 

JG

Warêgne

-e(i)gne, zie Devarenne.

 

FD

Warein

zieWarin.

 

FD

Warembourg

Nom d’origine: Warembourg, à Ouve-Wirquin (PdC).

 

JG

Warembourg

zie Waerenborg(h).

 

FD

Waren, van der

zie van der Waerden.

 

FD

Warenghem

-ghien, zie Wareghem.

 

FD

Warenghien

1275-76 «Oliviers de Wareng-hien», 1280-81 «Colette li femme Wareng­hien» RegTournai, 1289 «Jak. de Wareng­hien» DettesYpres, 1315 «Jehans Waren-giens» Tournai; nom d’origine: Waringhem, à Norrent-Fontes (PdC) ou, éventuellement, Waregem (FlOcc).

 

JG

Warenghien

Proven. Waregem (Loc.). Forme romanisée.

 

EV

Warens

zie Warin.

 

FD

Warez

1230 «Balduinus de Warez» CartVal-Dieu, 1265 «Jehan de Waret» CensNamur, 1492 «Jehenne de Warez», 1519 «Henry de Warey» BourgNamur, 1499 «Marie de Wa­rez» TerrierNaast, 1602-3 «Lambert Waret» TerriersNamur; nom d’origine: Waret-la-Chaussée (Nr), Waret-l’Évêque (Lg) ou d’un autre toponyme mineur.

 

JG

Warez

Varet, Varé, Worré: 1. Zie De Varez. – ï. Zie Garet.

 

FD

Wargé

Warge, Wargée, Wargee. Fausse régression flam. de Warzée [FD]?

 

JG

Wargé(e)

Warge(e), Wargè: Wsch. hypercorrecte grafieën voor Warzée.

 

FD

Warginaire

w. (Bastogne) Warjinêre, Wariginaire. Var. de Waegenaire (sub v° Waegenaer, -eere), avec r- épenthétique [FD].

 

JG

Warginaire

Wariginaire: W. verhaspeling van Waegenaire (Wagenaar) met r-epenthesis.

 

FD

Warginelle

Probabl. var. du précédent, avec évolution phonétique classique -ère > -èle.

 

JG

Wargnie

Wargnies, Wargniès, Wargny, Wargnye, Warnie. Soit var. de Warnier, Wargnier, soit nom d’origine: Wargnies, nom de trois communes françaises (du Nord et de la Somme), cf. 1284 «Mesire Wys de Waregni», 1362-63 «Jehan de Wargni» PolyptAth.

 

JG

Wargnie(r)

-(i)ez, zie Werner, Warnier.

 

FD

Wargnie(s)

-y(e), zie De Wargny.

 

FD

Wargnier

Wargny, cf. Warnier, Warny.

 

JG

Warhem

1. PlN Waremme, Ndl. Borgworm (LU). –2. Zie Van Warrem.

 

FD

Warhem

Nom d’origine: Warhem (Nord) ou Waremme (Lg).

 

JG

Wari-

-gé(e), -echet, -xhet. Proven. „ Aisance communale, Terrain ba­nal ». Nombr. L.D. Synon. : War(i)-, Wéri- -(x)has-, -het,

-haye, -chat. N° 236.

 

 

Wari(e)

Zie Warrier.

 

FD

Warichait

-et, zie Dewarichet.

 

FD

Warichet

Warichait. 1695 «Dieudonnée Wari-chet» BourgNamur; nom d’origine: Warichet, -ay (= terrain vague), très fréquent en topo­nymie; cf. aussi Dewarichet et Wérihay, -xhas.

 

JG

Wariginaire

cf. Warginaire.

 

JG

Wariginaire

zie Warginaire.

 

FD

Warin

1185 «Warinus de Evrehalle» Bourg­Namur, 1273 «Warin» CartOrval, 1280 «hère-dés Warin» PolyptLiège, 1296-1302 «Jakes Warins» ImpôtArtois, 1317 «Rouscel Wa-rins» CartStHubert, 1678 «Gilles Warin» NP-Louette; équivalent du fr. Garin, de l’anthrop. germ. Warin (Fôrst. 1540). – Dérivé : Warinet.

 

JG

Warin

Waryn, Warein, Warreyn,Warren(s), Warens, Varin, Waring, Warring, -in(c)k, Weeren(s), Wehrens, Werre(n)s: Patr. Vleivorm van een Germ. war-naam: Waro (STARK), Warmundus (Dip.). 988 Warinus, Gent(GN); 1414 Jehan Warin, Chauny (MORLET); 1427 Warrins Knibbe wedewe, Nieuwpoort; 1457 Warryn Hermari; 1441 Warryn du Crooc, Bethune (PARM.); 1280 Werrinus; 1326 Pieter Werrin, Ip. (BEELE); 1337 Arnoldo Werners = 1344 Arnoldus Warijns, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Warinet

Warnet, -é, -ez, -es, Warne, Werné, Wèné, Wené, Winné: Patr. Dim. van Warin. 1280 Baudes Warnés, Bergen (PIERARD); 1433 Bauduin Warnet, Quaregnon (CCHt); 1450 Simon Warinet, Laon (MORLET).

 

FD

Waringer

NF sans doute d’origine allemande, p.-ê. via la Lorraine germanique (GeneaNet), d’origine obscure.

 

JG

Waringhem

-ghien, zie van Wareghem.

 

FD

Warisse

1356 «Waris de Grand Falley écuier» CartOrval; hypocor. de l’anthrop. germ. Waro?

 

JG

Warké

zie Waro(c)quet.

 

FD

Warkin

Probabl. var. de Werkin, Werquin [FD].

 

JG

Warkin

zie Werkin.

 

FD

Warl-

-and, -et, -ier, -in. V. WARD (Wari).

 

EV

Warland

ant, Werland: Pair. i. Germ. VN war-land ‘hoede-land’: War(i)landus (MORLETI). – 2. Metathesis van Wal(e)rand.

 

FD

Warland

De l’anthrop. germ. warô-land > War-landus.

 

JG

Warlaumont

cf. Warlomont.

 

JG

Warlaumont

zie Warrimont.

 

FD

Warle-

Warlo- -mont. Proven. Gér(a)l-, Géro- -mont, ,,Colline du sieur Guéraud » (Géromont, Dép. Comblain-au-Pont).

 

EV

Warlet

-ez, zie Valet, Wallet.

 

FD

Warlet

Warlez. 1373 «Mathi Warlet» CoutSta-velot; var. de Varlet, Variez?

 

JG

Warlier

Peut-être forme évoluée (par échange des consonnes liquides n > l) de Warnier?

 

JG

Warlier

zie Warnier.

 

FD

Warlimont

Warlomont, zie Warrimont.

 

FD

Warlimont

Warnimont. Nom d’origine: pro­babl. Warrimont, w. war(l)imô, 1324 «Waleri-mont», à Charneux (Lg); cf. Warrimont.

 

JG

Warlin

1781 «Joseph Warlint» BourgNamur; var. de Wallin, v° Walle [FD]?

 

JG

Warlin(g),

zie Wallens.

 

FD

Warling

Var. de Walling?

 

JG

Warlo

zieWalop.

 

FD

Warlomont

Warlaumont. Nom d’origine: p.-ê. Warnoumont, w. wârnoûmont, à Rouvreux (Lg).

 

JG

Warlop

Car. mor. War, ..Désordre », avec suffixe péjoratif -lop (Lap),

..Chiffon ». N. d’H. désordonné.

 

EV

Warlop

Pour W. Beele, var. (avec r épen­thétique) de Walop, cf. 1331 «Jan Wallop» Audenarde, 1340 «Jan Walop» Bruges, du moy. néerl. walop ‘galop’, surnom de mes­sager, de trotteur. – Bibliogr. : W. Beele, De FN Warhp,VlSt3l, 1995, 15-16.

 

JG

Warloquier

Warlocquie, zie Waroquier(s).

 

FD

Warloquiert

Warlocquie. Var. de Waroquier, avec /- épenthétique, ou bien par métathèse de *Warcolier [anc. fr. (lorrain) warcollier ‘bour­relier, sellier’ FEW 2, 915a] cf. 1362 «le Warcoliers» CartOrval, 1575 «Colart le War-colier» DénFlorenville.

 

JG

Warlot

forme fém. : Warlotte. Peut-être double dérivé en -el-ot du NP germ. Waro. – La forme masc. Warlot pourrait s’expliquer aussi par le terme pic. (1647) warlot ‘impôt sur le droit d’usufruit’, cf. pré à warlot ‘droit de pacage’, sans doute mot d’emprunt néerlandais, cf. Ch. Th. Gossen, DBR 13, 117; FEW 17, 525b [MH],

 

JG

Warlot(te)

zie Warnon.

 

FD

Warlus

Warolus. 1436 «Colard Warlut» Nimy ; nom d’origine: Warlus (PdC, Somme) ou Warluis (Oise).

 

JG

Warlus

Warolus: PlN Warlus (PdC, Somme). 1241 Jehans Warluis, Atrecht (NCJ); 1436 Colard Warlut, Nimy (CCHt); 1494 Anthonis van Warluz, Dowaai-Bg.(PARM.).

 

FD

Warman

Patr. Germ. VN war-man ‘hoede-man’: Waramannus (MORLET I). 1437 Kaspar Warman, St.Gallen(BRECH.).

 

FD

Warmelinck

Patr. Afl. van Germ. VN Warmilo, dim. van Warin-naam. 1576 Joh. Wermelinck, Munster (BRECH.).

Warmenbol, zie Wermenbol.

 

FD

Warmoes

1276«Pieron Bardonc pour Calis Warmoes», 1287 «Jeh. Warmous, li tonderes» DettesYpres; moy. néerl. warmoes ‘légumes, herbes potagères’, surnom de jardinier [FD]. – Cf. aussi 1283 «Jeh. li Warmoescuts» DettesYpres.

 

JG

Warmoes

Profess. ..Herbes pota­gères ». N. de marchand ou de cul­tivateur. Synon. : Wermoes. N°* 131.

 

EV

Warmoes

Wermo(e)s, Waer(e)moes, Warmuz: Mnl. warmoes: groente, moeskruid. BerBN voor de warmoesman of warmoezenier, de groenteboer. 1280 Heinrichus Warmoes; 1325 van Pieter Waermoese die men heet Poreye, Ip. (BEELE); 1366 Symoen Waermoes, Ktr. (DEBR. 1970); 1403 Jacop de Waermoesman, Bg. (SIOEN); 1369 Jan Warmoes; Zoete diet warmoes vercoept, Mech. (V.ING.); 1424 Peter Warmoes vander coken te vervueren, Lv. (DE MAN1959).

 

FD

Warmoeskerken

PlN Wermelskirchen (NRW).

 

FD

Warmon(t)

Patr. Germ. VN war-mund ‘hoede-bescherming’. 1066 S. Warmundi, Kamerijk (SPL); 136 e. Ava Warmundi (GN); 1304 van Heinric Waremonde, Bg. (DF XVI); 1471 Lysbette Waermonds, Gent-Bg. (PARM.). -2. PlN Warmond (ZH). 1282 Nannekin van Warmonde, ZH (CG); 1616 Peter Warmont, Haarlem-Aw. (AP).

 

FD

Warmont

Warmon. 1718 «Mathieu Warmont» BourgNamur; nom issu de l’anthrop. germ. war-mund > Warmundus.

 

JG

Warmuz

zie Warmoes.

 

FD

Warn-

-eck, -ent, -er, -ez, -ier, -on, -otte, -y. V. WARD (Wari, Warn).

 

EV

Warna(a)rs

zie Werner, Wernaers.

 

FD

Warnaerts

zie Wernaerts.

 

FD

Warnant

1. Proven. Loc. Variante : Warnent. — 2. V. WARI (Wari, Warn).

 

EV

Warnant

Warnants, Warnand, Warnent. 1279 «Gilhes de Warnan» CartValBenoît, 1289 «Alars Wamans» CensNamur, 1303-7 «lohan Warnan» PolyptSalzinnes, 1382 «frère Jehan de Warnan» GuillLiège, 14e s. «Rigals de Warnant» CensHuy, 1440 «Johan de Warnant» GuillLiège, 1444 «Hubin de Warnant» TerreJauche, 1744 «la veufe Guillaume War­nand» CartCiney; nom d’origine: Warnant (Nr), Warnant-Dreye (Lg). — Secondairement, nom issu de l’anthrop. gcrm. wari-nand (Carnoy 57), cf. 14e s. «Wamar dit Warnan de Brughestein» BodyNPLiège.

 

JG

Warnant(s)

Warnand, Warnent: i. PlN Warnant (LU, N). 1321 Butors de Warnans, Luik (SLLIII); 1360 Ernouls de Warnans, Hoei (CCHt). – 2. Patr. Afl. van VN Werner, Warnier. 146 e. Warnar dit Warnan de Brughestein, Luik (BODY).

 

FD

Warnau

De l’anthrop. germ. warin-wald [FD].

 

JG

Warnau(ts)

Wornoo: Patr. Germ. VN warin-wald ‘Warnen-heerser’: Warnaldus (MORLET I).

Warnderink: Patr. Afl. van Germ. VN Warner, Werner.

 

FD

Warné

zie Warinet.

 

FD

Warneke

Warneck(e), Warnock: Patr. Dim. van Germ. warin-naam, zoals Werner. 1427 Hans Warnecken, Hannover (BRECH.).

 

FD

Warner

1587 «le seigneur Warner Dansten-rade» BourgLiège, 1704 «Anthoine Warnere le Jeusne» BourgLiège; forme germ. de Wamier.

 

JG

Warner

zie Werner.

 

FD

Warnet

-é, -ez, -es, zie Warinet.

 

FD

Warnier

-ie(rs), -iez, -y, -ij, Wargnier, -ie(z), -ez, Waernier(s), Werniers, -y, Warrin(n)ier, -iner, Wardenier, Varnier, Walnier, Warlier, Woirlier: i. Ofr. warrenier: opzichter van de warande, van het jachtterrein, boswachter. 1298 Jehan le Warnier, Kales (GYSS. 1963); 1587 Frederick de Wairnier, Kontich (SELS). – 2. Zie Werner.

 

FD

Warnier

Warniez, Wargnier, Warny, -is. 1265 «frères Warnirs» CartValBenoît, 1267 «War-niers li Torderes» CensHerchies, 1286 «War-niers de Poile Wagnon» CartBinche, 1289 «Warniers li Cerpentiers» CensNamur, 14e s. «Jehans Warnier» DocLens, 14e s. «Warnir le Plumteur» CensHuy, 1351 «Warnir de La­voir» GuillLiège, 1356-58 «Estiévenins War­niers» PolyptAth, 1450 «Warnyr de Belvaz» CoutStavelot, 1534 «Bodechon Warnier» BourgNamur, 1545 «Warni fils Johan de Belvaux», 1557 «l’hirtaige Warny Filacquet» LaGleize, 1627-31 «Warny Warnier» = 1628 «Wernuss Werner» émigré en Suède ; nom issu

de l’anthrop. germ. warin-hari, latinisé en Warnerus. Cf. aussi Wargnies, Warner, etc. m Dérivés du thème anthropon. Warn-: Warnaise, Warnès. 1291 «Philippon Warnaise, clerc» DettesYpres. – Warnet. 1279 «Baude Warnet», 1327 «Mahiu Warnet» Comptes-Mons, 1365 «Jehan Warnet tellier ainsnés» TailleMons. – Warnon. 1319 «Warnon del Trok» CartValBenoît, 1576 «Hubert de War­non», 1645 «Gilles Warnon» BourgNamur. -1311 « Warnot de Dorinne» maïeur de Spontin et de Dorinne. – Warnotte. 1360 «Johans fis Wamotte» GuillLiège, 1525 «Warnotte le Sourt», 1568 «Jehan Wamotte» BourgNamur. – 1474 «Warnoteau» PrincipLiège.

 

JG

Warnimont

cf. Warlimont.

 

JG

Warnimont

Proven. ..Colline du sieur Garnier ». Synon. : Werni-mont, Warrimont.

 

EV

Warnimont

zie Warrimont.

 

FD

Warning

-ink, Werning: Patr. Afl. van Germ. warin-naam, zoals Warinher.

 

FD

Warnitz

-its, -is: Patr. Zoals Wern(t)z O.-D. afl. van VN Werner.

 

FD

Warnock

zie Warneke.

 

FD

Warnon

Warnot(te), -ots, Warlot(te): Patr. Afl. van Germ. warin-naam, zoals Werner. 14e e. Warnier dit Warnotte Briffoz d’Ouffey, Luik (BODY); 1638 Dirick Warnons; 1615 Thiry Warnot, St.-Tr. (MEURICE).

 

FD

Warnon

Warnot, -otte, cf. Warn-.

 

JG

Warny

zie Warnier, Werner.

 

FD

Waro(c)quet

Warké: Dim. van Ofr. waroqueau: grote stok, staaf, hefboom; werpspies, pijl. BerBN. Of BN naar de gedrongen gestalte (J.G.). ± 1300 Jehans Waroke, Artesië (BOUGARD). – Lit.: A. HENRY, Wallon liégeois warokê, waroker. Dial Belgo-Rom. 1950,143-8.

 

FD

Warolus

cf. Warlus.

 

JG

Warolus

zie Warlus.

 

FD

Waroqu-

-et, -iers. V. WARD (Warc).

 

EV

Waroquier

-iez, -it, Warocquier, Warro-quiers, Varoquier, Waroquet. 1276-77 «Warokiers» CharitéTournai, 1286 «Warokiers» CartLessines, 1296-1302 «Jehans Waroke» ImpôtArtois, fin 13e s. «Cholart Varokiet» ChartesHainaut, 1312 «Estasses Warokiers» 31ChirTournai, 1360-62 «Jehans Warokiers» PolyptAth, 1444 «Gille de Waroquier» Aides-Namur; nom de métier: anc. w. waroquier ‘fabricant de garocs ou traits d’arbalète’ et, par substitution de suffixe, surnom : warokèt ‘homme gros et courtaud’, dérivés de w. warok ‘gros bâton noueux’ FEW 17, 624. Cf. aussi 1627 «Anthoine Warokin» émigré en Suède. -Bibliogr. : A. Henry, Wallon liégeois warokê, waroker [et NF Waroquier, Waroquet], DBR 8, 1950-51, 143-8.

 

JG

Waroquier(s)

-uies, -uiez, Warocquier, Waraquier, Varoquier, Waroqquier, Warroquiers, Waroquit, Warloquier, Warlocquie: BerN. Maker van warokes; zie Warocquet. 1341 Guillo Waroquier, Laon (MORLET); 1553 André le Warocquir, Geldenaken (AAV); 1556 Joannes Warocquerus, Geldenaken (MULIV).

 

FD

Warot

Warrot, -on: Patr. Rom. dim. van Waro of een andere Germ. War-naam.

 

FD

Warot

Warrot. Hypocor. de l’anthrop. germ. Waro, comp. War(r)ier.

 

JG

Waroux

1. Proven. Dép. Alleur. — 2. V. WARD (Wari).

 

EV

Waroux

1365 «Abrahan de Warouz» CartVal­Benoît, 1373 «Rausse de Warouz» GuillLiège, 1444 «Colart de Waroux» AidesNamur, 1613 « Wilheame le clercque dit de Waroux» Monte-gnée; nom d’origine: Waroux, à Alleur (Lg).

 

JG

Waroux

Varoux:  i. PlN Zie De Waroux. – 2. Patr. Germ. VN war-wulf ‘hoede-wolf: Warulfus (MORLET I) of wer-wulf’man-wolf, d.i. weerwolf, Fr. (loup) garou.

 

FD

Warpy

Warpij: Ofr. werpil: vos. BN. Vgl. Guerpillon (DNF)?

 

FD

Warquesse

NF d’origine incertaine, sans doute en provenance du départ, du Nord.

 

JG

Warrand

Warrant, Warant. 1225 «misir War-rand de Preit canone de Sain Lambier», 1516 «Biaise Warrand» CoutStavelot, 1795 «Nico­las Warand» BourgNamur; moy. néerl. warant, anc. liég. warant), fr. garant, du germ. waranda- FEW 17, 563b.

 

JG

Warrant

-an(d), Warant, -ans: Ofr. garant, Pic. warant: waarborg, borg, garant. 1581 Adr. Warants, Delft-Aw. (AP).

 

FD

Warre(y)n

V. WARD (Wari).

 

EV

Warrem

van; Warhem, van Werrem: i. PlN Warrem, Warhem (FV). 1269 Maroie Warehem, Atrecht (NCJ); 1281 Th. de Werrem, Ruiselede (HAES.); 1326 Jan van Werheem, Ip. (BEELE). – 2. PlN in Maldegem (OV): 1300 te Warheem. Philip van

Warheem (CG).

 

FD

Warren(s)

-eyn, -ing, -in(c)k, zie Warin.

 

 

Warrener

zie Werner.

 

 

Warrier

-iez, Dewarier, War(r)ie, Wari, Wary, Waeri(e), -is: i. Pair. Warier, Rom. vorm van Germ. VN war-hari ‘hoede-leger’: Warherus (MORLETI). 1269 Arnuldus Wariez de Cortis (CVD); 1398 Bette Wariers, Moorsele (DEBR. 1970). – 2. Voor de vormen op -y/-i(e) evtl. PlN Wary in Crepy (Aisne). 136 e. Jehans de Wari; 1404 Jehan de Wary, Laon (MORLET).

 

FD

Warrier

Warriez, Wary. 1472 «Wary le Chare-lier», «Warry, gaingnier audit Gevymont» DénVirton, 1488 «Wary de Gondreville» JusticeBastogne, 1528 «Wary Muriault» Dén­Virton, 1574 «Henry de Wary» CoutStavelot; nom issu de l’anthrop. germ. waro-hari [FD]; cf. aussi War(r)ot.

 

JG

Warrimont

Nom d’origine: Warrimont, à Char-neux (Lg); cf. aussi Warlimont, Warnimont.

 

JG

Warrimont

V. Warnimont.

 

EV

Warrimont (de)

Warnimont, Wernimont, Warlimont, Warlomont, Warlaumont: PlN Warrimont in Charneux (LU). Let op de diss. ri en rn.

 

 

Warrin(n)ier

-iner, zie Warnier.

 

FD

Warrinier

-innier. Probabl. var. de Warnier [FD].

 

JG

Warroquiers

zie Waroquier(s).

 

FD

Warrot

cf. Warot.

 

JG

Warrot

Zie Warot.

 

FD

Warsage

1244 «Oda de Warsage», 1254 «Con-rardum nomine de Warsage» CartValDieu, 1346 « Gille de Warsage » CartValBenoît, 1387 «Jerlaxhe de Warsage» CartValDieu; nom d’origine: Warsage (Lg).

 

JG

Warsage

PlN (LU), Ndl. Weerst. 1244 Oda de Warsage(CVD).

 

FD

Warscotte

Wascotte. Forme francisée de Ver-schote < Van der Schote [FD] ; cf. aussi Wales-cotte.

 

 

Warscotte

zie van de Schoot.

 

FD

Warsée

zie Warzée.

 

FD

Warson

Patr. W. vleivorm op -eçon van Germ. war- naam. 1367 Johan Warson = 1372 Jan Wartsoen, Groot-Adorp (C. BAERT).

 

FD

Wart

Warte. Probabl. nom d’origine : La Warte, à Feluy et Lahamaide (Ht), Warde, à Thieulain (Ht), cf. Dewart; ou bien nom de profession: pic. warde, anc. fr. garde, cf. Deward(e).

 

JG

Wart(e)

BerN Ofr. garde, Pic. warde: wachter, waker. – 2. Zie Delwarde. – 3. Verspreide D. PlN Wart: wacht. Vgl. Von der Warth. Wartel(le): Var. van Watel(le) met r-epenthesis. Wartena: PlN(FL).

 

FD

Warte

1. Proven. Dép. Feluy. — 2. V. WARD (Ward).

 

EV

Wartel

-elle, Wartiau. Var. de Watel, Wattel, Wattiau, avec r- épenthétique [FD] ?

 

JG

Wartel

V. WARD (Ward).

 

EV

Wartenberg

Proven. ..Colline du sieur Guardon ». Synon. : Werden-berg.

 

EV

Warth, von der

Verspreide PlN Wart(h): wacht, uitkijkpost. Vgl. Van der Waerden.

 

FD

Warthold

Var. van Germ. VN Barthold, met wisseling bilabialen b/w, vgl. zwaluw = Schwalbe.

 

FD

Wartique

V. Wardig.

 

EV

Wartique

Wartigue. Probabl. métathèse de *Watrike, dérivé pic. en -ique de Wa(u)thier, cf. 1280-81 «Yolens li amie Watrike de le Planque» RegTournai, 1289 «Wateles Watri-kes» CensNamur. Cf. aussi Watrice, -isse, Wautriche.

 

JG

Wartmann

Patr. Germ. VN ward-man ‘bewaarder-man’: Wartmannus, Wartman (MORLET I).

 

FD

Warton

Var. van Waton of metathesis van Watron.

 

FD

Warwick

PlN (Warwickshire, Cumberland). 1494

Stephanus Warwick, Aalst (MUL ni). Wary, zie Warrier. Waryn, zie Warin.

 

FD

Wary

cf. Warrier.

 

JG

Warzée

Proven. Loc.

 

EV

Warzée

w. nam. Wârzéye, Warzee, Warsée. 1635 «Thiri de Warzée» Nandrin, 1786 «Charles-Joseph Warzée» Havelange; nom d’origine: Warzée (Lg).

 

JG

Warzée, (de)

Warzée, Warsée: PlN Warzée (LU). 1336

Thomassies de Warsees, Havelange (SLLIII).

 

FD

Warzel

NF gaumais, d’origine incertaine, p.-ê. var. de Waselle.

 

JG

Was-

cf. Wass-.

 

JG

Was(ch), de

zie Delwasse.

 

FD

Was(s)

BerBN van de wasmaker, washandelaar. 1306 Amelricus dictus Was, Bs.; 1356 Everaert Was = 1337 Everardus Wassard, Bs. (PEENE1949); 1501 Hans Wass = Wahs, Jena (BRECH.).

 

FD

Was(s)-

Waz- -on. 1. Proven. Wason (Dép. Horrues). — 2. V. WAD (Waz).

 

EV

Wasamutiat

zie van Zandvliet.

 

FD

Wascheul

zie Wacheu(i)l.

 

FD

Wascotte

cf. Warscotte.

 

JG

Wascotte

zie van de Schoot.

 

FD

Waseige

Wasseige, w. nam. Wazèdje, pron. fr. Wazêje. 1641 «Lambert Wasseige», 1652 «Pierre Wasseiges», 1682 «François Waseige» BourgNamur; nom d’origine: Wasseige (arr. Waremme), cf. aussi de Wasseige.

 

JG

Waseige

zie De Wasseige.

 

FD

Wasel(le)

zie Wasseel.

 

FD

Waselinck

-lynck, zie Wasselin.

 

FD

Waselle

cf. Was(s)-.

 

JG

Waselle

Proven. 1. Vaucelles (Ane. Vahelles, Loc.). — 2. Wasseln-(heim) (Loc. alsac.).

 

EV

Wasem

V. Wasmes.

 

EV

Wasen

Waasen, Wassen(ne): Patr. < Germ. VN Waso of Wazo.

 

FD

Waserman

zie Wassermann.

 

FD

Wasier

 (NF tournaisien). Peut-être nom d’ori­gine: Waziers (arr. Douai, départ. Nord) [MH].

 

JG

Wasilewski

Wasil-, Wasyl-: Patr. Slav. afl. van Gr. HN Basilius.

 

FD

Waskar

1284 «Willaumes Wasschart», «Will.

Waschart H grise», 1285 «Kateline Waskar» DettesYpres; forme fr. de Walschaert [FD]?

 

JG

Waslander

Afkomstig van het Waasland (OV).

 

FD

Waslet

cf. Was(s)-.

 

JG

Waslet

Vas(se)let, Vasselai: Patr. Dim. van Germ. VN Wazo; vgl. Wasselin.

 

FD

Wasmael

Proven. 1. Wasmuel (Loc.). — 2. Wezemaal (Loc). — 3. Westmalle (Loc.).

 

EV

Wasmes

Proven. Loc. Variante : Wasem.

 

EV

Wasmes

-us, zie Dewasmes.

 

FD

Wasmes

Wammes. Nom d’origine: Wasmes (Ht).

 

JG

Wasmuth

Wachsmuth,Wachsmund: Patr.Vooral Ndd. VN Wasmut. 1295 Heilmannus dictus Wasmut, Oppenheim; 1434 Friedrich Wachsmuet = Fr. Wachsmund, Mûnchen (BRECH.).

 

FD

Wasnair

Wasnaire. Probabl. forme francisée de Wassenaar, -aer.

 

JG

Wasnair(e)

Proven. 1. Wazenaar, ,,Du pays de Waas ». N° 212. — 2. Wassenaar (Loc. holl.). N. ro-manisé.

 

EV

Wasnair(e)

zie (van) Wassenaer.

 

FD

Wass-

Was-. Thème anthropon. issu du germ. Wazo, Waszo [FD].

m Dérivés: Waselle, Wazelle, -elles. – 1280 «Katheline ftlhe saingnor Gylon Wasset» PolyptLiège, 1597 «Thomas Wacet» Bourg-Dinant. – Wassin. 1284 «Jehans Wasins», «Jeh. Wasin, le tainteniers» DettesYpres. –Wasson.

« Avec double suffixe: Waslet (double suf­fixe -elet). Wasselin. 1285 « Simon Wasselin fil Jakemon» DettesYpres, 1286 «Wasselins Escoullars» CartLessines, 1289 «li enfant Wasselin de Namur» CensNamur.

 

JG

Wasse, de

zie Delwasse.

 

FD

Wasseel

Wasel(le), Wazelle(s): Patr. Dim. van Germ. VN Wa(d)so, b.v. Wazili, Wezilo (MORLET I). Vgl. Wasselin.

 

FD

Wasseige

cf. Waseige.

 

JG

Wasseige

-eigne, zie De Wasseige.

 

FD

Wasseige(s)

Proven. Loc.

 

EV

Wasselin

cf. Wass-.

 

JG

Wasselin

Woisselin, Vaslin, Wasselyn(ck), Waselinck, Wa(e)selynck: i. Patr. Vleivorm op -lin van een -so-dim. van Germ. Wad-naam (Wazo): Wacelinus, Wascelin (Dip., Fm.). 1347 Agnès Waselinne, Dk. (TdT); 1388 Cateline Wasselins, Ip. (BEELE); 1398 Wasselin van Langheraert, Petegem (DEBR. 1970). – 2. De FN kan in NF een var. zijn van Wastelin. Zie Wastelain.

 

FD

Wassen

zie Wasen.

 

FD

Wassenaer

-aar. Nom d’origine : Wassenaar (P.-B.); cf. aussi Wasnair(e).

 

JG

Wassenaer, (van)

Wassenaar, Wasnair(e): PlN Wassenaar (ZH). 1303 Dideric van Wassenaer, Egmond (NHC); 1469 Philips van Wassenair, St.-Tr.(GHYSEN).

 

FD

Wassenberg(h), (van)

van Wassenberge: 1. PlN in Temse (OV). 1413 Ingelbertus Wassenberge, Bs. (Midd. 1958,559); 1417 Pieter van Wassenberghe, Temse (DE MAN). – 2. PlN Wassenberg (NRW). 1078 Gerardus de Wassenberg, L (LO); 1280 van Gerade van Wassenberch, L (OGO); 1385 Gerardus van Wassenberge, Aubel (CVD); 1442 Jan Wassenborghe filius Wulric van Oostbuerch in Duutsceland, Bg. (PARM.).

 

FD

Wassenhove(n), (van)

van Vassenove: PlN Wassenhoven in Grotenberge (OV). 1281 Walterus de Wassenhove, Hillegem (HAES.); 1293 Gerart van Wassenhoven, Gb. (CG); 1396 Jacop van Vassenhoven, Oosterzele (DE B.).

 

FD

Wassenne

zie Wasen.

 

FD

Wasser(s)

D. PlN Wasser: water(loop).

 

FD

Wassereau

NF montois apparemment d’origine lorraine (Mittelbronn, départ. Moselle), où le NF est attesté depuis 1633 en alternance avec Vassereau et Wasserod(e); sans doute dérivé en -eau de fr. vasseur, comp. 1479 «Ernult le vassereal de Hodaige» Liège (DBR 7, 168).

 

JG

Wasserman(n)

Waserman: BerN Mhd. Wasserman: waterdrager.

 

FD

Wasseui

zie Wacheu(i)l.

 

FD

Wasseuil

cf. Wacheul.

 

JG

Wassin

cf. Wass-.

 

JG

Wassin(g)

-ink, Wasyng: Patr. Afl. van Germ. VN

Was, Wazo. 1751 Jan Wassink, Nordhorn (BRECH.).

 

FD

Wassmann

zie Wachsmann.

 

FD

Wasson

cf. Wass-.

 

JG

Wasson

Woisson: Patr. i. Warson met ass. rs/ss. -2, Rom. verbogen vorm van Germ. VN Wazo, Waszo, Vasso (MORLETI).

 

FD

Wastable

Watebled, Watteblé(e), Watteble(d), Watblé(e), Watbled, Waterble(e), Waterbl(e)y, Wadble(d), Vadeblé: Pic. waste blé, Fr. gâte blé. BN voor een molenaar of bakker die het graan verspilt. Vgl. 1441 Jan Quistecoren, Bg. (PARM.).

1281 Jehans Waste bleit, Bergen (ARNOULD); 1389 Jean Watteblé boulanger, Laon (MORLET); 1400 Jehanen Wasteblet = 1400 vrauwe Janen Wasteble, Dk. – Lit.: F. DEBRABANDERE, De familienaam Waterblee. Bk. 1981,35-36.

 

FD

Waste

Cf. 1602-3 «Gérard Wast» Terriers-Namur; NF soit d’origine toponymique, cf. le NF de Waste dans le départ, du Nord (Ge-neaNet), soit var. de Hoist, cf. L’Hoist.

 

JG

Wasteau

cf. Wastiau(x).

 

JG

Wasteel(s)

-iel(s), Watseels, Watzeel(s), -eils, Westeel(s), Westel, Wastels, Vaste(e)ls, Wasteau, -eau, -iau(x), Vastiau, Watteel, -el(le), Watel(le), Wartel(le), Wat(t)eau(x), -iau(x), Wattieaux, Wauthia, Wat(t)eeuw, Watteeu(x): i. Pic. wastel, Ofr. gastel, Fr. gâteau: koek. BerBN van de koekenbakker. 1302 Jehan Wastiel, Dk.; 1350 Ansial Wastial, Luik (J.G.); 1396 Gillis Wasteel, Nukerke (DE B.); 1398 Pollet Wastel, Mkr. (DEBR. 1970). – 2. In de 12e e. komt in Atrecht de Lat. vorm vastans aquatn voor, d.w.z. gâte l’eau of kwistwater (vgl. Quisquater). Wasteau zou dan waste eau kunnen zijn. – Lit.: J. HERBILLON, Une origine du nom de personne Watteau. VW1960, 123-4,204-5-

 

FD

Wasteels

cf. Wastiels.

 

JG

Wastel(a)in

Wasterl(a)in, Wettlin, Wattelain(n)e: i. Dim. van Ofr. wastel. Zie Wasteel(s). Vgl. 1316 Katerine Wastelette, Dk. (TdT). – 2. Zie Westerling.

 

FD

Wastelain

Wastelin, Wasterlain, Wasterlin, cf. Wastiau(x), etc. (ci-dessous).

 

JG

Wasterlinck

zie Westerling.

 

FD

Wasters

zie Vastrade.

 

FD

Wastersaeghen

Wasterzak, zie Vaster(s)haeghe.

 

FD

Wastiau

Wastiaux, Wasteau, Wasteau, Wastiel, Vastiau. s.d. «Catherine relicte quondam Pétri Wasteal», «… Pétri Wasteaul» ObitHuy, 1289 «Adans Wastias» = «Adan Wastial», «dame Marée li Wastial» CensNa­mur, 1302 «Jehan Wastiel» LoiTournai, 1350 «Ansial Wastial de Thines» Liège, 1363 «Jehans Wastiaus» PolyptAth, 1365 «Watier Wastiaul monnier» TailleMons, 1426 «Jehan Wastiau I 1037 Wastiel» TailleSoignies, 1499 «Jehan Was-tiaux» TerrierNaast, 1501 «Jehan Wasteau» Ladeuze, 1584 «Barbette Wasteau» Bourg-Namur; probabl. surnom: w. liég. wastê, wèstê, w. nam. wastia, pic. wasteau, wastiau ‘gâteau’ FEW 17, 47a; cf. aussi Watteau. * Dérivés :

Wastelain, Wastelin ; Wasterlain, Wasterlin (avec r- épenthétique).

 

JG

Wastiau(x)

-iel(s), zie Wasteels.

 

FD

Wastiels

Wasteels. Moy. néerl. wastel ‘gâteau’ (au génitif), surnom de boulanger.

 

JG

Wastoul

1289 «Jehans Wastoul», «Bauduins Wastous» CensNamur, 1476 «Gillart Wastoul» Tournai; p.-ê. fausse régression pour Wathoul [FD]?

 

JG

Wastoul

zie Wathoul.

 

FD

Wastraete

-at, zie Vastrade.

 

FD

Wastraete

Wastrat. Var. de Vastrade.

 

JG

Wastyn(e)

zie van de Wattyne.

 

FD

Wasyl-

zie Wasilewski.

 

FD

Wasyng

zie Wassing.

 

FD

Waszmann

zie Wachsmann.

 

FD

Wat(t)in

Wattijn, -yn, Atyn, Wetten(s), (de) Wettinck: i. Patr. Vleivorm van Wouter, wsch. < Pic. Watier. 1450 Heinric Wectins, Aalter; Urbaen Wettynckx, Ktr. (PARM.). – 2. Zie Van de Wattyne.

 

FD

Watar

Watard, cf. v° Wathier, Wathar.

 

JG

Watar(d)

Zie Wathard.

 

FD

Watblé(e)

Wat(e)bled, zie Wastable.

 

FD

Watcant

zie Watriquant.

 

FD

Wateau

Wateaux, cf. Watteau(x).

 

JG

Wateau(x)

-eeuw, zie Wasteel(s).

 

FD

Wateghem, van

van Watteg(h)em: PlN Ter Wadden in Voorschoten (ZH) < g-ne e. Watdinchem (TW). Maar vermoedelijk PlN in streek van Tienen: 1282 Gerardus dictus Waethijnghem; Arnoldo de Waetinghem, Neerheilissem (DESPY).

 

FD

Watel

Watelle, cf. v° Wathier.

 

JG

Watel(le)

Zie Wasteel(s).

 

FD

Watelet

cf. Wathelet.

 

JG

Watelet

zie Wautelet.

 

FD

Watellier

zie Gastellier.

 

FD

water

,,Eau ». 1. Proven. „(Empla­cement) d’eau ». Waeter, Van de Waeter (Van ‘t Water), Wa(e)-terman(s), ,,Originaire du lieu appelé Water (Water,, Dép. Jab-beke). — 2. Profess. N. de préposé au service de l’eau ou vendeur d’eau. Wa(e)terman(s). Ce N. peut avoir désigné aussi un gaufreur de cuirs, tissus, etc.

 

EV

Water, van de

van den Waetter, van de Wa(e)ter(e), van de Wauter, van der Wa(e)ter(en), Wandewaeter: Verspreide PlN Water. 1308 Chrestienne dele Watre; 1326 Gherard van den Water, Ip. (BEELE); 1374 Lodewike van den Watre, Bg. (JAM.).

 

FD

Waterble(e)

Waterbl(e)y, cf. Watteblé.

 

JG

Waterble(e)

Waterbl(e)y, zie Wastable.

 

FD

Waterhölter

Afl. van PlN Waterholt: nat bosje, struikgewas. 1650 Gerke im Waterholte, Lippe (NN).

 

FD

Waterinckx

Watrinckx, Waeterinckx: Patr. < Germ. VN Wouter (vgl. Woltering); reïnterpretatie door dial. uitspr. en associatie met water. Vgl. ook Wauterickx. 1537 Matheus Watrinck, Luik (CSP).

 

FD

Watering, van de

Erg fréquente PlN Watering. Ook Wateringen (ZH). 1282 in Weteringhen dominus Gerardus de Wateringhen (CG); 1357 Gherardi de Watheringe, Den Haag (CCHt).

 

FD

Waterkeyn

Forme flam. du pic. Watrekin, di-min. de Watier, cf. Wautrequin.

 

JG

Waterkeyn

-keijn: Adaptatie van Watrequin, Wautrequin (zie i.v.), Pic. pendant van Wouterkin, dim. van Wouter. Patr. 1267 Nicholon Watrekin, Bergen (CSWI).

 

FD

Waterland

PlN (OV, ZH) en in Gottem (OV), Houtave, Oostkerke, Tielt (WV), IJzendijke (Z) (DF XVII). 1343 Elisabeth van den Waterlande, Mech.(OARI).

 

FD

Waterlander

Afl. van PlN Waterland.

 

FD

Waterloo

(Loc. belge), ,,Bois Gau­thier », Wattrelos (Loc. fr., Nord).

 

EV

Waterloo

Waterlot, Watterlot. 1465-66 «Jehan de Waterlos» TailleHoves; nom d’origine: Wattrelos, 1030 «Waterlooz» (Nord) ou Wa­terloo (BrW); cf. aussi Waeterloos et Watrelos.

 

JG

Waterloo(s)

Watterloo, Watterlos, Wat(t)erlot, Waeterloos, -loss, -loot, Wat(t)relos, -lot, Auterlot:

1. PlN Waterloo (VB), Wattrelos (Nord), Waterloos in Ophasselt, St.-Lievens-Houtem (OV), Neeroeteren (L). 1270 Willem Waterloos, Cent (CG); 1299 Johannis Waeterloes, Bg. (VERKEST); 1319 Pieter van Waterloes, Bg. (JAM.); 1385 Giselberti de Waterloys, L (GRAUWELS1978); 1398 Jan Waterloes, Tielt (DEBR. 1970). –

2. Sommige vormen < Watrelot, dim. op -lot van VN Watier = Wouter. 1224 Wautelos de S. Vincan; 1347 Sarre Watrelotte, Atrecht (NCJ); 1597 Loys Waterlo, Waasten (DUV.).

 

FD

Waterloo, van

PlN (WB). Zie Waterloo(s).

 

FD

Waterloos

(Dép. Neer-Oeteren), ,,Endroit privé d’eau ». Variantes : Wa(e)ter-, Watter-, Wat(t)re–lo(o)s -ot.

 

EV

Watermael

PlN Watermaal (Bs.). 1308 Egidio de Watermale, Bs. (PEENE1949); 1403 Rutten Watermael, Den Bosch (HB 516); 1418 Wouter gheheyten van Watermael, Oisterwijk (MNT 285).

 

FD

Waterman(s)

Waetermans, Watterman: 1. Afl. van Van de Water. – 2. BerN van een waterdrager. 1412 Herman Waterman, St.-Win. (VERGR. 1968); 1572 Art Watermans, Helmond (HB 423).

 

FD

Watermeulen, van

Watermolen, van Waetermeulen,

Verwaetermeulen: PlN Watermeulen:

watermolen. 1337 Jan van der Watermuelne,

Knesselare (JAM.); 1399 Willem vander

Watermolne, Ktr. (DEBR. 2000′).

 

FD

Watermulder

BerN van de mulder, eigenaar van een watermolen.

 

FD

Waternaux

zie Wattergneaux.

 

FD

Waterplas

PlN Waterplas: waterpoel. Of reïnterpretatie? Vgl. 1430 Jan Wastepasse, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Waterreus

Ndl. FN, wellicht Waterhuis. 1381-3 Waterhues, Varsen (HEKKET); 1601 Waterreus, Scheveningen(PDB),

 

FD

Waters

Watter(s): Patr. Spelling voor dial. uitspr. van Wouters.

 

FD

Waterschoot

Nom d’origine: Waterschoot, à Belsele (FlOr).

 

JG

Waterschoot

Proven. Dép. Belsele. Variante : Waeterschoot.

 

EV

Waterschoot, (van)

van Waeterschoodt, Waeterschoot: PlN in Belsele en Eksaarde (OV) (GYSS. 1956). 1374 Boudin van Waterscoete,

Kemzeke (FLW); 1443 Maertin van Waterscoote…van Belsene int Land van Waes (PARM.).

 

FD

Waterval

Nom d’origine: Waterval, fréquent en toponymie flamande (Belleghem, Fouron-Saint-Pierre, etc.).

 

JG

Waterval

Verspreide PlN (o.m. NL).

 

FD

Watervliet, (van)

Waetervliet: PlN Watervliet (OV). 1289 Willem van Watervliet, Bg. (CG); 1338 Boidin van Watervliet, Watervliet (JAM.).

 

FD

Watesse

Dérivé de Wa(u)thier?

 

JG

Wathar

Wathard, Wattar. s.d. «domini Caroli Watar» ObitHuy, 1550 «Wathier Wathar» CoutStavelot. – Watel, Wattel (for­me non vocalisée, d’où les dérivés qui suivent). 1265 «Wateaus de Hune» Cens­Namur, cf. aussi Watteau(x). –

Watelle, Wattelle (forme fém.). 1621 «Charle Wattelle» BourgLiège. Wattelar. Wathelet, Wath­let, Watelet, Wattelet, Watlet, Wattlet. 1241-42 «Watelet Aunes» CharitéTournai, 1303 «Wathelet fis Waltier» AnthrLiège, 1311 «Watelet Lefeywre» Spontin, 1327-28 «Wa­telet Pouperiaul» ComptesMons, 1430 «Wate-léz le bolengir» GuillLiège, 1472 «Jehenyn Watelet» DénChiny, «Jehan Watellet» Dén-Laroche, 1485 «Watellet Pilar» Justice­Bastogne, 1506 «Wathelet Pinchon», «Wat-teleit» CoutStavelot, 1524 «Wathlet le Pinchon», «Michy Wattiez», «Grigor Johan Watlet» DénStavelotMy, 1575 «Watelet le musnier» DénFlorenville, 1609 «Wathelet Piette» BourgNamur, cf. aussi Vatlet. –Watlot. 1275-76 «Watelos li Buriers» RegTournai, 1472 «Symon Watelot» DénLa-roche, 1496 «Watelot de Manbergier» BourgNamur. – Wattez, Watthé, Watthez, Watté, -e. – Watin, Wattin. Cf. 1633 «An-thoine, Jacque et François de Watin» émigrés en Suède. Wathion, Wathiong, Wationg, Watillion, Watillon. – Wathon, Waton, -ong. – Wathoul. 1351 «Wautier dit Wautoulle de Jupille» FiefsLiège, 1546 «Wauthoulle Marischal» BourgNamur. – Wathour. — Wa-trice, Watris, Watrisse, w. nam. Wâtrisse: 1422 «Watier Hautrice» ComptesMons, cf. aussi Wartique. – Watrin, Watrain, Wat-train, Vatrin. 1263 «Watrin priant», 1284 «Watrins dis Pôles» CartOrval, 1752 «Marie Catherine Watrin» AnthrStHubert, 1787«Gaspar Watrin» BourgNamur. – Watrinet. -Wattron, 1256 «Wauterons Wans» NécrArras, 1276 «Watrons li Tonderes» DettesYpres.

 

JG

Wathar(d)

cf. v° Wathier.

 

JG

Wathar(d)

Watar(d): Patr. Afl. van Watier. 1550

Wathier Wathar, Stavelot (J.G.). Wath(e)let, zie Wautelet.

 

FD

Wathelet

Wathlet, cf. le suivant.

 

JG

Wathier

Watier, Wattier, Wattiez, Wattié, Wathy, Watty, Waty, Watthy (avec finale w.), etc. 1257 «messire Watiers li Senescas» BaillNivelles, 1275-76 «Jehans li fms Wattier Roussiel» RegTournai, 1288 «Watier» Comp-tesMons, 1289 «Wathiers de Waias» Cens­Namur, 1295 «Wathiers de le Joie» Comp-tesMons, 1382 «Wathier le Corbisier» Leers-et-Fosteau, 1417 «Wattier le Leu» PolyptAth, 1422 «Wattier Loriaul» ComptesMons, 1479-80 «grand Waty le batteurs» TerreJauche, 1486 «Wathy Maisne» JusticeBastogne, 1504 «Wa­thier Sotteal» GuillLiège, 1509 «Jehan Wathy» BourgNamur, 1551 «Waty de Roenne» La Gleize, 1552 «Wathyr Fabry» CoutStavelot, 1586 «Piere Wathy» Cerfontaine, 1614 «Wathi

de Pau» BourgNamur, 1629 «Roulai Wati» émigré en Suède, 1636 «Jean Wathy» Bourg­Namur, 1793 «Gille Joseph Wathi» La Gleize; Wauthier, w. liég. Wâtî, fr. Gauthier, nom issu de l’anthrop. germ. wald-hari. –

 

JG

Wathieu

Wathieux [comp. Mathieu, w. Matî\. 1378 «Wathieu li Lombar» CartValBenoît, 1586 «Wathieu de Bearieu», 1600 «Wathieu Counotte» GuillLiège, 1642 «Istace Wathieu de Roanne», 1721 «Jean Wathieu» La Gleize. m. Dérivés du thème Wat(h)- (cf. aussi Wauth-):

 

JG

Wathieu(x)

Patr. Var. van VN Wathier. 146 e. Wathieu de Haultepenne; Wathieu fils de Walthier des Bois, Luik (BODY).

 

FD

Wathion(g)

Wationg, Wauthion, Haution, Votion: Patr. Afl. van VN Wa(u)tier.

 

FD

Wathon

Waton(g): Patr. Afl. van VN Watier.

 

FD

Wathoul

Wathour, Wastoul: Patr. Pic.-W. vorm van Germ. VN wald-wulf ‘ heerser-wolf: Waldolf (MORLETI). Achteraf als vleivorm van Wouter/Watier opgevat. Wastoul is hypercorrect.

1275 Alars Watous, Tongre (VR i7or°); 1283 Woutul ende Mette van Herke, L (OGO); 146 e. Wautier dit Wathou Sauvage; Wautier dit Watoule de Noville, Watoule de Jupille, Luik (BODY); 1365 Watiers Wotule, LU (AVB); 1476

Gillart Wastoul, Dk. (TTT).

 

FD

Wathy

zie Wautier.

 

FD

Watiau

cf. Watteau, -taux.

 

JG

Watiau

zie Wasteel(s).

 

FD

Watier

-iez, zie Wautier.

 

FD

Watill(i)on

Patr. Afl. van VN Wa(u)tier. 1517 Jean Watillon, Glatigny (AAV).

 

FD

Watin

zie Wattin. Watin(e), zie Wattyne.

 

FD

watine

,,Terre marécageuse et sté­rile ». Forme dialectale de Gâtine. V. Watteau. Variantes : (De) (Des) Wattines, Wast-, Gast-, Wat-, Gad- -(e)yne. Westyn, Van de Wattyne, Wadinier, „ (Ter­rain) gâtinier », Wasteels (Wat­tines, Dép. Rêves et Taintignies). N° 237.

 

EV

Watine

1279 «Gilebiert Watine» Comptes-Mons; nom d’origine: Watines, nom de plu­sieurs dépend., e.a. à Orroir (Ht), corresp. du fr. gastine ‘terrain inculte’ [JH].

 

JG

Wationg

zie Wathion(g). Watjou: Ongetwijfeld spelling voor Watiau.

 

FD

Watlet

cf. Wath-, Wathelet.

 

JG

Watlet

-lot, zie Wautelet.

 

FD

Waton(g)

zie Wathon.

 

FD

Watrain

-(e)in, zie Wautrin.

 

FD

Watrain

cf. v° Wathier.

 

JG

Watrelos

Watrelot. 1279-80 «Jehans de Watrelos» RegTournai, 1296-1302 «Nicaises de Watrelos» Impôt Artois, 1302 «Watrelos» LoiToumai, 1426 «Jehan Wattrelot» Taille-Soignies, 1528 «Jehan de Watrelos» = 1534 «Jan Watreloix» Enghien; nom d’origine: Wattrelos (Nord), Watrelot à Vendin-lès-Béthune (PdC) ou Wattreleux, anc’ «Water-loix» à Hoves [BR] ; cf. aussi Waterloo, -ot.

 

JG

Watrelot

-los, zie Waterloo(s).

 

FD

Watremez

Proven. ,,Manoir du sieur Gauthier ».

 

EV

Watremez

Wattremet. Probabl. nom d’origine en -mez (à situer dans le Hainaut).

 

JG

Watremez

Wattremet: Samenstelling met Wautier? 1229 Sare Wautremere, Atrecht (NCJ).

 

FD

Watrice

Watrisse, cf. v° Wathier.

 

JG

Watrice

zie Wautriche.

 

FD

Watrin

Watrinet, cf. v° Wathier.

 

JG

Watrinckx

zie Waterinckx.

 

FD

Watrinet

Patr. Dim. van Watrin.

 

FD

Watripont

Wattripont. Nom d’origine: Wattripont (Ht).

 

JG

Watripont, (de)

 (de) Wattripont, Oewadripont: PlN Wattripont (H). 1421 Janne van Wadripondt, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Watriquant

-gant, Vatriquant, Watticant, Wat(te)cant, Wattecamp(s), Woittequand, Wetekam: Wsch. adaptatie van PlN Watergang: waterloop. DF XVII geeft talloze vbb. van Watergang, -ganck in PdC, FV, WV, OV, vaak ook Watergant, Wattergand gespeld. 1302 van Clayse vanden Waterganghe, Bg.; 1328 Willems Martins de la Waterganghe, Sinten (FV); 1645 Aegidius Watquan, Dk. (MUL V); 1767 J. C. J. de Watrigant, Bs. (MUL VIII); 1775 F. J. M. Watcant, Rijsel-Gent (PBG).

 

FD

Watriquant

Vatriquant. Peut-être toponyme composé de pic. can ‘champ’ et du NP figurant dans Wattripont ou dans (14e s.) «Watrifbuz» à Marilles [JH]; ou bien adaptation w. de Waterkant, topon. fréquent en pays flamand [FD]. Cf. aussi Watticant et Wattecamp(s).

 

JG

Watris(se)

zie Wautriche.

 

FD

Watroin

zie Wautrin.

 

FD

Watry

Dérivé de Wa(u)thier?

 

JG

Watry

zie Waudry.

 

FD

Wats

Watts: Patr. Gen. van korte vorm van VN Walter. Zie ook Wouts.

 

FD

Watseels

-zeel(s), -zeils: Metathesis van Wasteels.

 

FD

Watson

E. Patr. Zoon van Wat(t) < VN Walter. 1578 Thomas Watson, Newcastle-Aw. (AP).

 

FD

Watté

Watte, cf. v° Wathier.

 

JG

Watté

Zie Wattez.

 

FD

Watte-

Watti- -camps. Proven. „ Champ du sieur Wauthier ». (Comp. : Wattinez. V. Watremec.

 

EV

Watteau

1. Profess. Wast- ou Gast–el, -eau, -tau, ,,Gâteau ». N. de pâtissier. Variantes : Watt- -eaux, -iaux, -el. Synon. : Wed- -eau, -el. Synon. : Watt- -ier, -ez, Wattelier. Péjoratif: Wattelar. — 2. V. WAD Wad et Wast). — 3. Proven. Synon. : de Watine, V. ce N.

 

EV

Watteau

Watteaux, Wateau, Wateaux, Wattiau, Wattiaux, Watiau, Wattieau, Wattieaux, Watteeuw (forme influencée par la prononc. dialectale en Flandre romane, cf. BTD 27, 129). 1449 «Meuran du Watiau», «Pasque des Watiaux» AidesNamur, 1523 «Hubert du Watea», 1559 «Jehan du Wat­teau» BourgNamur, 1579 «Bernard Wattiau» BourgNamur, 1616 «Bartholomez Watteau» PrincipChimay; surnom d’après pic. wastiau ‘gâteau’, cf. Wastiau(x), etc., et non pas com­posé de pic. wa(s)te, fr. gâte + eau, signifiant ‘gaspille-eau’. – Bibliogr. : J. Herbillon, Une origine du NP Watteau, VW 34, 1960, 123-4, 204-5.

 

JG

Watteau(x)

-eel, -eeuw, -eeu(x), zie Wasteels.

 

FD

Watteblé

-ée, Waterble, -ee, Waterbley, etc. 1281 «Jehans Waste bleit» Mons, 1389 «Jean

Watteblé boulanger» Laon; composé phrasti-que: pic. [qui] waste blé, fr. gâte blé, surnom de mauvais meunier ou de mauvais boulanger, comp. 1441 «Jan Quistecoren» Bruges. Cf. aussi Vadeblé. – Bibliogr.: Fr. Debrabandere, De FN Waterblee, dans De Biekorf 1981,35-36.

 

JG

Watteblé(e)

-ble(d), zie Wastable.

 

FD

Wattecamps

-camp, Wattecant. Probabl. autre surnom phrastique: pic. [qui] waste ‘gâte, ra­vage’ (les) camp(s), analysé de cette façon dans son dictionnaire par Hécart 489 [MH], plutôt que var. de Watriquant.

 

JG

Wattecant

-camp(s), zie Watriquant.

 

FD

Watteeuw

cf. Watteau(x).

 

JG

Watteg(h)em, van

zie van Wateghem.

 

FD

Wattel

-elle, cf. v° Wathier.

 

JG

Wattel(le)

Zie Wastel(s).

 

FD

Wattelain(n)e

zie Wastelain.

 

FD

Wattelaine

-ainne. Autre surnom phrastique: pic. [qui] waste (la) laine [MH] ; sinon dérivé du thème Watt- de Wathier.

 

JG

Wattelar

cf. v° Wathier.

 

JG

Wattelar

Patr. Afl. van Watier? Of var. van Waeteraere? 1390 Jan de Wattelare, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Wattele(t)

Wattelé, zie Wautelet.

Wattelier, -iez, zie Gastellier.

 

FD

Wattelier

Watellier. 1267 «Baudouin le Wastelier» CensHerchies; nom de métier: anc. fr. gastelier, anc. pic. wastelier ‘fabricant de gâteaux’ ; cf. Gatellier, etc.

 

JG

Wattenberg(h)(e)

PlN Wattenberg (RP, BW, BEI). Evtl. de Wattenberg in Watten (FV).

 

FD

Watteny

-ij, zie Wattignies.

 

FD

Watter-

zieWater-.

 

FD

Wattergn(e)aux

Watter(g)niaux, Waternaux: Patr. Watrinel, dim. van Watrin. Vgl. Watrinet.

 

FD

Wattergnaux

-eaux, -gniaux, Watterniaux. Dimin., avec métathèse, de Watrin [FD]?

 

JG

Watterlot

cf. Waterloo.

 

JG

Watteyn(e)

zie van de Wattyne.

 

FD

Watteyne

Nom d’origine: équivalent flam. de l’anc. fr. wastine [FD].

 

JG

Wattez

Watthé(e), -ez, Watté, Watte, Watthe(e): Patr. Dim. van Wa(u)tier = Wouter.

 

FD

Wattez

Watthé, Watthez, cf. v° Wathier.

 

JG

Watthy

cf. Wathier.

 

JG

Watthy

zie Wautier.

 

FD

Watti(e)au(x)

zie Wasteels.

 

FD

Wattiau

Wattiaux, Wattieau(x), cf. Watteau.

 

JG

Watticant

V. Wattecamps.

 

EV

Watticant

Waticant. Var. de Watriquant.

 

JG

Watticant

zie Watriquant.

 

FD

Wattier

-ié, -iez, zie Wautier.

 

FD

Wattier

Wattiez, Wattié, cf. Wathier.

 

JG

Wattiez

1. V. Watteau. — 2. V. WAD (Wad).

 

EV

Wattignies

1309 «Colart Watignies» Comptes-Mons; nom d’origine: Watigny (Aisne) ou Wattignies (Nord).

 

JG

Wattignies

Watteny, Wattenij: PlN Wattignies (Nord), Wattigny (Oise). 1271 Jehans Watignies, Atrecht(NCJ).

 

FD

Wattin

cf. v° Wathier, Watin.

 

JG

Wattine, (van de)

zie van de Wattyne.

 

FD

Wattlet

Zie Wautelet.

 

FD

Wattrain

cf. sousWathier.

 

JG

Wattrain

zie Wautrin.

 

FD

Wattré

Patr. Dim. van Watier.

 

FD

Wattrelos

Wattrelot, zie Waterloo(s).

 

FD

Wattremet

cf. Watremez.

 

JG

Wattripont

cf. Watripont.

 

JG

Wattripont

Proven. Loc.

 

EV

Wattripont

zie Watripont.

 

FD

Wattron

cf. v° Wathier.

 

JG

Wattron

Patr. Afl. van VN Wa(u)tier. 1256 Wauterons Wans, Atrecht (NCJ); 1398 Watron Bonté, Dottenijs (DEBR. 1970).

 

FD

Watts

V. WAD (Wad).

 

EV

Watts

zie Wats.

 

FD

Wattu

1282 «Ghis de Watue» DettesYpres; nom d’origine: Watou, ± 1200 «Watue» (FlOcc).

 

JG

Watty

Waty, cf. Wathier.

 

JG

Watty

zie Wautier.

 

FD

Wattyn

zie Wattin.

 

FD

Wattyne, van de

van de Wattijne, van de Wattine, de Watteyne, Dewat(t)ine(s), Dewattinne(s), Deswattines, Devoitinne, Wattinne,Watin(e), Watteyn(e), -eijne, Wattyn, -ijn, -in, Wastyn, -ijn, -yne, Westyn, -ijn: PlN Ofr. watine, guastine, een contaminatie van de Onl. vorm van woestijn en Lat. vastus ‘eenzaam, verlaten’, Ofr. wast ‘woest, onbebouwd’. Verspreide PlN Wastine: woeste, onbebouwde grond. 1221 Philippus del Wastine; 1285 Jehan dele Wastine, Ktr. (DEBR. 1980); 1281 Joh. de Wastina; 1388 Pierre del Wastine, Ip. (BEELE); 1398 Joes van der Wastine=Joes de le Wastine, Geluwe; 1398 Jan van der Westine, Moorsele (DEBR. 1970); 1724 Joseph Wateyne; Martin Watinne, Menen (COUSS.). Zie ook Van de Woestyne.

 

FD

Waty

zie Wautier.

 

FD

Watzeel

Proven. ,,Etablissement du sieur Wadon ».

 

EV

Watzeel(s)

Watzeils, zie Watseels.

 

FD

Wau(c)qu-

-ez, -ier. 1. V. WAHL. — 2. Proven. ,,Gaucquier ». V. ce N.

 

EV

Wau(c)quez

Wa(c)quet, -ez, Woké: Patr. Dim. van Wauquier. 1275 ki fu Wauket, Vloesberg (VR 53V°); 1345 Jehane Waukete, Dk. (TdT); 1384 Colart Waquet, Laon (MORLET); 1396 Jehans Waukéz, Bergen (PIERARD).

 

FD

Wauben

Metr. Vleivorm van Germ. VN Wouburg. Zie Waelburg(h)s. Of hypercorrect voor Waeben?

 

FD

Waucampt

Probabl. var. de Vaucamps [FD].

 

JG

Waucampt

Proven. (Que)vaucamps (Loc).

 

EV

Waucampt

zie Vaucamps.

 

FD

Waucheul

cf. Wacheul.

 

JG

Waucheul

zie Wacheu(i)l.

 

FD

Waucomont

Proven. Dép. Battice.

 

EV

Waucomont

Wacomont. 1308 «Wotheles de Wacomon» CartValBenoît, 1317 «Johans Wa-comon» CartValDieu, 1474 «Renardus de Wacquemont» PrincipLiège, 1749 «Jean-Fran­çois Waucomont» BourgNamur; nom d’origine: Waucomont, w. wdcômô, à Chaineux (Lg).

Waucomont I 1039

 

JG

Waucomont

zie Wacomont

 

FD

Waucquez

cf. Wacquez.

 

JG

Waucquier

-wier, zie Walker.

 

FD

Waucquin

Waugh. V. WAHL.

 

EV

Waudoit

Var. de Vaudois (= hérétique)?

 

JG

Waudry

Vaudry, Vodderie, Watry: Patr. Pic. vorm van Germ. VN wald-rîk ‘heerser-machtig’: Waldricus (MORLET I). 1256 Guillermus Waudri, Comp.;

1384 Watier Waudry, Laon (MORLET).

 

FD

Waudry

Vaudry. Nom issu de l’anthrop. germ. wald-rîk > Waldricus.

 

JG

Waulsort

Wausort, Vaus(s)ort, Vassor(t), Haussort: PlNWaulsort(N).

 

FD

Waulsort

Wausort. Nom d’origine: Waulsort (Nr) ; cf. aussi Vaussort.

 

JG

Waulter

Waultre, zie Wouters.

 

FD

Wauman

Waumans. Dérivé en -man de Van Wouwe [FD].

 

JG

Wauman(s)

zie Wouman.

 

FD

Waumans

Proven. 1. Woumen (Loc.). — 2. Woudmans, ,,De la forêt ». N° 241.

 

EV

Wauquaire

Patr. Oostelijk var. van Wauquier (MONJOUR).

 

FD

Wauquaire

Var. de Wauquier, du lat. Walkarius.

 

 

Wauquez

cf. Wacquez.

 

JG

Wauquez

zie Waucquez.

 

FD

Wauquier

Wauquiez. 1241 «Waukiers Loske-gnious» ChirTouniai, 1251 «Nicole Waukier» DettesYpres, 1286 «Waukiers li Orfèvres» CartMons, 1302 «Jehanz Pantin fil Waukier Pantin» LoiTournai, 1506 «Jehanne Wau­quier» Ladeuze; forme picarde issue de l’an­throp. germ. walha-hari, cf. Wacquier, -iez et Wauquaire. Cf. aussi Wacquez, Waucquez, Wauquez.

 

JG

Wauquier(s)

-iez, zie Walker.

 

FD

Wausort

cf. Waulsort.

 

JG

Wausort

Proven. Waulsort (Loc.).

 

EV

Wausort

zie Waulsort.

 

FD

Waut-

-elet, -ers, Waut(h)- -ia, -ie(r), -ieux, -ion, -ot, -oz. V.WALD.

 

EV

Waut-

-recq, -requin, -riche, -ricq, -rez.   1.   Proven.   Waudrez   (Loc. ancien. — 2. V. WALD.

 

EV

Wautelet

Wauthelet, cf. v° Wauthier.

 

JG

Wautelet

Wauthelet, -elê, -ele, Wauthlé, -le, Wautlet, -lé,Woutlé,Wantelez,Wantel(l)et,Wanttellet, Out(t)elet, Aut(t)elet, Wat(h)let, Wat(h)elet, Watteleft), -lé, Wattlet, Woithelet, Watlot, Vatlet, Vaudelet, Wodelet: i. Patr. Dim. op -let (-lot) van Wa(u)tier. 1303 Wathelet fis Waltier, Luik (RENARD 235); 1322 Walterus dictus Woutelet de Overhem, Meldert (OATIII); 1380 Jehan Watelet (MORLET); 1384 Wouter Woutelets, Tn. (C. BAERT); 146 e. Wautier dit Wautelet de Bearieu, Luik (BODY). – 2. De vormen met Wat- kunnen ook dim. zijn van Pic. wastel: koek. Vgl. Wasteels, Watteau. 1199 Stephani Wastelet, Dk. (SMTI).

 

FD

Wautelingen, van

PlN Wouteringen, Fr. Otrange (LU). 1577-1649 Pieter van Wouterlingen, Molenbeek-Wersbeek VB (Oost-Bmbant 1989,65).

 

FD

Wauter-

zie Wouter-.

 

FD

Wauter, van de

Weergave van de dial. uitspr. (met o-klank) van Van de Water.

 

FD

Wauteraerts

zie Wautraets.

 

FD

Wauterickx

Waut(e)recht, Wautrecq: Patr. Germ. VN wald-rîk ‘heerser-machtig’. Vgl. Waudry, D. Waltricher. Zie ook Waterinckx. 12e e. Waldricus, Cent (GN); 146 e. Wouderycx, Bg. (DE XVÏÏ).

 

FD

Wauters

 [NF extrêmement fréquent en pays flam.]. Équivalent néerl. (au génitif) du sui­vant, de l’anthrop. germ. wald-hari, cf. aussi Wouters.

 

JG

Wauthelet

-elé, -ele, zie Wautelet.

 

FD

Wauthia

zieWasteel(s).

 

FD

Wauthier

-iez, zie Wautier.

 

FD

Wauthier

w. nam. Vautié, Wauthiez, Wautié, W’autier, Wautiez; Wauthy, Wauty, Wautié (avec finale w.). 1226 «Wautiers Sartials» ChirTournai, 1264 «Wautiers de Yiven» ChartesFlandre, 1280 «Walterus filius domini Walteri» PolyptLiège, 1283 «Wautiers Sta-lin», 1287 «Wautiers Parisijs» DettesYpres, 1289 «Wautiers Bienest» CensNamur, 1328 «Wauthiers as Clokettes» ComptesMons, 1380 «frère Wautier» RentierRamée, 1444 «Wauthier Piroie» TerreJauche, 1516 «Wau­thier Huwar» GuillLiège, 1530 «Wauthier George» BourgNamur, 1582 «Wauthier Da-vent» CartCiney, 1593 «Servais Walthier» BourgDinant, 1636 «Lowy Wauthy» Morial-mé, 1664 «Charles Wauthy» BourgNamur; nom issu de l’anthrop. germ. wald-hari, cf. aussi Gauthier, Vaut(h)ier, Wathier. • Var. en -ieux (dans la région de Theux et Verviers): Wauthieux, -ieu. % Dérivés du thème anthropon. Wauth- (cf. le thème parallèle Wath-): Wauthia. – Wautelet, Wauthelet, Wautlet. 1265 «Wautelet», 1342 «Wautelet li boulengers» CartOrval, 1449 «Wautelet du Pont» AidesNamur, 1528 «Wau-

tellet del Vaulx» CartCiney, 1645 «Jean Wautelet» BourgNamur. – Wauthion. 1656 «Michel Wauthion», 1665 «Victor Waution» BourgNamur. – Wauthoz, Wautot. 1531 «Pierson Watho» BourgNamur, 1557 «Jehan Wautho» Fosses-la-ville, 1558 «Bodechon Waultho», 1697 «Dieudonnée Wautho» Bourg­Namur. – Wautrequin. 1254 «Walterkinus de Salice» CartValDieu, 1277 «Watrekins chevalire» CartValBenoît, 1280 «Watrekinus» PolyptLiège, 1286 «Watrekins» CartLessines, 1295 «lernouls Watrekins» ComptesMons, 1303-7 «Wotrekin le filh Maistre Gilon délie Monnoie» PolyptSalzinnes, 1334 «Emmelot Wautrekine» ComptesMons, cf. aussi Wa-terkeyn. – Wautriche, cf. Watrice, -isse. –Wautrin. 1472 « Wautrin de l’Ospital», «Coli-gnon Wautrin» DénVirton.

 

JG

Wauthieu(x)

Var. van Wautier.

 

FD

Wauthion

zie Wathion(g).

 

FD

Wauthlé

-le, zie Wautelet.

 

FD

Wauthoz

zie Wautot.

 

FD

Wautier

-ié, -ie(z), Wauthier, -iez, Wottier, Watier, -iez, Wattier, -ié, -iez, Wat(t)(h)y, Wattij, Waut(h)y, Wauthij, Woutie, De Wautier, Vuattier, Vaultier, Vaut(h)ier, Vatier: Patr. Pic.-W. vormen van Germ. VN Wouter. 1290 Watier Provost de Halewin (DEBR. 1980); 1306 Wautiers Obrecht = Watiers Obrecht; 1389 Wautier del Hende = 1390 Wattier del Hende, Ip. (BEELE); 1389 Jean Watier; 1351 Hennequin Wautier (MORLET); 1384 Andry Vauthier (MARCHAL); 146 e. Watirs de Hautepenne = Wathy de Haultepenne, Luik (BODY).

 

FD

Wautlet

-lé, zie Wautelet.

 

FD

Wautot

Wauthoz, Hautot: Patr. Dim. van Wautier.

 

FD

Wautraets

Wauteraerts: Patr. Germ. VN wald-rêd ‘heerser-raad’: Waldradus (MORLETI). 1473 Wouteraerts, Vorst (LIND.).

 

FD

Wautrecq

Wautrecht, zie Wauterickx.

 

FD

Wautrecq

Wautrecht. Forme néerl. issue de l’anthrop. germ. wald-rik [FD], comp. Wa-trisse, Wautriche.

 

JG

Wautrequin

Patr. Pic. vorm van Wouterkin, dim. van Wouter. 1249 Wauterkini dicti Haket, Bergen (CSWI); 1334 Emmelot Wautreldne, Bergen (PIERARD); 1383 Wouterkin Hellin, Ip. (BEELE).

 

FD

Wautriche

Watrice, -is(se): Patr. Afl. van VN Wa(u)thier. 1280 Watrike de le Planke, Dk. (RL); 1422 Watier Hautrice, Bergen (J.G.); 1743 Gaspard Wouters dit Wautriche, Namen (PDB).

 

FD

Wautrin

-ain, Watr(a)in, -ein, -oin, Wattrain, Waltrin, Wantrin, Hautrin, Woitr(a)in, Wétrain: Patr. Vleivorm van Wa(u)tier. 1332 Waterin dit Godet d’Yvois, Carignan (ASH). Vgl. Vauterin.

 

FD

Wauts

zie Wouts. Wauty, zie Wautier.

 

 

Wauven, van der

zie van der Woude.

 

FD

Wauver, van den

zie van de Wouwer.

 

FD

Wauvermans

zie Wouwermans.

 

FD

Wauw, van de

van (der)Wauwe(n), zie van der Woude.

 

 

Wauwe, van

zie van Wouw(e).

 

FD

Wauwer, (van) de

zie van de Wouwer.

 

FD

Wauwerijns

-(e)yns, zie De Wavrin.

 

FD

Wauwermans

zie Wouwermans.

 

FD

Wauweryns

Wauwereyns.  Proven.  Wouwereinds, ,,Du hameau aux gaudes ,,Réséda des teinturiers). Comp. : Wouwerdries, ,,Lande des gaudes ». (Wouweren), Wouwer-, Wauwer–mans, ,,Fils de teinturier ». N° 157. —   2.  Proven. Van de(n) Wou­wer,     Wouwer(dries),     ,,De     la (Lande) des gaudes ».

 

EV

Waver

Proven. Waver (Loc.).

 

EV

Waver

Zie Waffel.

 

FD

Waver, van de

zie van de Wouwer.

 

FD

Waverijns,

-yns, zie De Wavrin.

 

FD

Wavrant

zie De Wavrans.

 

FD

Wavreil

Wavreille, Wavrelle, Wavrielle. 1524 «la veuve Jehan Wavrelle» BourgNamur; nom d’origine : Wavreille (Nr).

 

JG

Wavreil(le)

Wavr(i)elle: PlN Wavreille (N). 1350 Colay

dit Waverailhe = 1351 Colart Wavraille le drapier,

Luik(SIXIV).

 

FD

Wavreille

Proven. Loc.

 

EV

Wavrin

zie De Wavrin.

 

FD

Waxelaire

cf. Vaxelaire.

 

JG

Waxmann

zie Wachsmann.

 

FD

Waxweil(l)er

PlN Waxweiler (RP).

 

FD

Waxweiler

Nom d’origine: Waxweiler (Eifel, AIL).

 

JG

Way-  

-et,   -ez.   Proven.   1.   Waillet (Loc.). — 2.  Wayai (Dép. Sart-

lez-Spa).

 

EV

Way, de

zie de Waay.

 

FD

Wayaffe

Proven.    Waleffe    (Loc. ancienn.     Wallavia).    Synonyme :

Wayave.

 

EV

Wayaffe

Woyaffe, Woyave: BN. W. (N) vayauve < Fr. vaillable: flink, moedig. 1687 Wathieu le Vaillave; 1715 Marie le Voyave; 1716 Jean le Voyaffe; 1761 Lambert le Vaillant dit le Voiave

(LECHANTEUR).

 

FD

Wayaffe

Woyave, -affe; Waauf, Waauff, var. Waaub (NF de la région Spa-Verviers). Si le a tonique est long (ce que paraît indiquer la mention de 1836 citée ci-dessous), J. Lechanteur propose d’y reconnaître les équivalents w. de l’adj. vail/able (de sens divers), w. nam. vayauve ‘en bonne santé’ LN 129, ‘vaillant’ (ci-dessous 1761) FEW 14, 133a. Le terme qui paraît survivre surtout en namurois a été plus large­ment connu, et l’alternance va-/vo- est attestée par des mentions anciennes de NP (tirées de notaires liégeois), ainsi 13.9.1667 «Charle le vaillable», 1.4.1687 «Wathieu le vaillave», 19.3.1660 «Hubert le voyable», 26.9.1715 «Marie le voyave [-aue]», 1716 «Jean le voyaffe», etc.; avec W-: 8.8.1836 «Denis-Joseph Waauve, forgeron, domicilié en la com­mune de Nessonvaux (…) Henri-Joseph Waau­ve, forgeron de canons de fusils, domicilié à Muntzich près Strasbourg, royaume de France» (not. E. Legrand, Soumagne) [JL, NFw].

 

JG

Wayamberge

zie (van) Waeyenberg(e).

 

FD

Wayders

V. WAD. Wayenberg. V. Waai.

 

EV

Waye-

zie Waeye-.

 

FD

Wayemberg

Wayembercg, Wayembergh, Wayenberg, Wayenbergh. 1597-98 «France

Wayemberghe» ComptesNivelles; nom d’ori­gine: Waaienberg, toponyme très répandu en pays flam; cf. Van Wayenbergh, etc.

 

JG

Wayembergh

-berge, (van) Wayenberg(h)(e), -burg(h), -borgh, -borgs, zie (van) Waeyenberg(e).

 

FD

Wayens

1363 «Goffm de Wayems fil Bodechon de Royne» La Gleize; nom d’origine: ainsi Wayens, à Roux (Ht). – Comme NF flam., également nom d’agent du moy. néerl. waeyen ‘être emporté par le vent’ et, par extension sé­mantique, ‘inconstant, volage’, etc. [FD].

 

JG

Wayet

-ez, Waijet, zie Waill(i)ez.

 

FD

Wayet

Wayez. 1739 «Marie Wayet» Bourg-Namur, 1744 «Jean Wayez» Nalinnes; var. de Waillez.

 

JG

Wayland

Proven. 1. Weiland, ,,Prairie » (L.D.). N° 236. — 2. Waye-

land (Dép. Laken).

 

EV

Wayment

Proven.  Wamont (Loc.).

 

EV

Wayn-

zie Wein-.

 

FD

Waynberg

1. Waaienberg. V. Waai. — 2.  Wijnberg. V. wijn.

 

EV

Wayne

zie Wein.

 

FD

Wayngarten

Proven.   Wijngaarden, ,,Vignobles » (L.D.).

 

EV

Ways

Nom d’origine: Ways (BrW); mais aussi 1472 «Jehan Way» DénLaroche.

 

JG

Ways

Proven. Loc.

 

EV

Ways(se)

zie Weisz.

 

FD

Waysberg

zie Weissberg.

 

FD

Waysblatt

Joods-D. EN Weissblatt.

 

FD

Waysblum

zie Waisblom.

 

FD

Wayskop

Car.  mor.   Wijskop,   ,,H. sage  (Peut-être  ironique,   dans  le

sens de Wtjsneus, ,,Pédant »).

 

EV

Wayteck

Proven. Wyteck, ,,Coin des saules » (Ane.).

 

EV

Wayteck

zie Wuytack.

 

FD

Wazelle

-es, cf. Waselle.

 

JG

Wazelle(s)

zie Wasseel.

 

FD

We(c)kx

Zie (de) Week. – 2. Gen. van Wegge (zie i.v.). 1406 Jan Wegs hof=Jan Weex beempt,Schaarbeek; Magriete Weex = Margriete Wex, St.- 1307 P.-Leeuw (PEENE). – 3. Patr. Gen. van Wicke, Wyck. 1477 Jan Wycx, Herselt; 1527 Jan Wijcs, At. (Oost-Brabant 1992,116-7)- In Vorst (A) komt in 1611-24 Wyck 4x voor en in 1669 sgx Weckx (MNT35o).

 

FD

Webb

Webber(s): E. BerN van de wever.

 

FD

Webb(e)

,,Tissu, étoffe ».   Profess. N. de fabricant ou de marchand.

Nos  131,  157.

 

EV

Webbekom, van

PlN (VB). 1180 Walterus de Webbekem; 1381 Jan van Webbekom (CLAES 1983).

 

FD

Weber

Wéber, Weberg, Webert, Wébert, Webber. Nom de profession : ail. Weber ’tis­serand’.

 

JG

Weber(s)

Webber(s), Wéber(t), Weberg, Veber, Waeber: D. BerN Weber: wever.

 

FD

Weberman

BerN. Afl. van Weber: wever.

 

FD

Webers

Profess. ,,Tisserand » (Forme allem.). Synon. : We- -bers, -bert,

-berman. N° 157.

 

EV

Webster

E. BerN Oe. webbestre: weefster, wever. 1275 John le Webestere, Norfolk (REANEY).

 

FD

Weccel

zie Wechseler.

 

FD

Wechelmans

Afl. van PlN Wechele (Wechelderzande A). 1340 Willem van

Wechghelle, Breda (HB117); 1421 Faes Wechgelmans, Her. (DERCON).

 

FD

Wechs(c)ler

Wechzeler, Weckseler, Weksler, Weccel, (de) Vexler: D. BerN van de geldwisselaar. Vgl. Wisseler.

 

FD

Wechselberg(er)

Wechenberger: PlN Wechselberg (BEI).

 

FD

Wechseler

Wechzeler. Nom de profession: ail. Wechs(e)ler ‘changeur, cambiste’.

 

JG

Wechter, de

zie de Wachter.

 

FD

Wechuysen

zie Wijckhuys(e).

 

FD

Weck(ene/ené), van der

zie van der Veken.

 

FD

Weck(x)

1. V. wijk. N° 157. — 2. V. WAD (Wak). Week-  -becker -huysen,  -mans.  V. Wijk.

 

EV

Weckbecker

BerN: bakker van weggen, wigvormig brood. Zie Wegge. 1470 Weynken Weeghbecker = Wijnken Vechbecker; 1512 Wijntken Weegbecker, Den Bosch (HB 456,523).

 

FD

Wecker

Weckering: Patr. Oude Germ. VN Wacker. 1384 Hanneman, Wecker und Friedrich von Zweibrucken (BRECH.).

 

FD

Wecker(s)

Wee(c)kers: BerN Mnl. wecker, weker:

waker.

 

FD

Weckesser

BN voor de eter van D. Wecken: wegge, wigvormig brood. Vgl. Wegge.

 

FD

Weckhuizen

-huysen, -huyzen, zie Wijckhuyse.

 

FD

Weckmann

-man(s), Wee(c)kmans: BerN van de weggenbakker, bakker van wigvormig, langwerpig brood. D. Wecken. Vgl. Weckesser.

 

FD

Weckmann

Weckmans, Weeckmans. Surnom de métier: boulanger qui fait des petits pains longs, ail. Wecken [FD].

 

JG

Weckseler

zie Wechseler.

 

FD

Wecksteen

Wecxsteen zie Wegsteen.

 

 

Wed-

-eau, -el. V. WAD. Wee(c)k. 1. V. wijk. — 2. Profess.

Week,    ,,Semaine ».   N.    d’ouvrier employé à la semaine.

 

EV

Weddingen, van

PlN Weddingen in Borgloon (L). 1656 Jan van Weddingen, Bellingen-Aw. (AP).

 

FD

Wédeau

We-. 16e s. «Simon Matho dict Wai-deau» NPLiège; probabl. nom d’origine topo-nymique, d’après un dimin. en -eau d’anc. liég., w. malm. wëde ‘pâturage, prairie’ FEW 17, 553b.

 

JG

Wedekind

Wittekind: Patr. Germ. VN Widukind. Germ. widu ’bout, boom’ (vgl. D. Weide: wilg). 1227 Widekindo, Utrecht (OHZ 11,76); 1266 Wedekind von Minden (NN); 1338 Johans Wedekins, Vreren (AVB).

 

FD

Weder, de;

de Weer, Weers, Sweers: BN naar de diernaam weder, weer: ram, hamel. Vgl. De Ram. 1227 Arnoud de Wedere, Munkzwalm (GN); 1398 Pieter de Weer, Neeskin Sweers, Wev. (DEBR. 1970).

 

FD

Wederholt:

Patr. Oude VN Widerolt ‘weerspannige tegenstrever’: Wideraldus (MORLETI). D. ook Wiederhold, Wetterhold. 1200 Abt Wetherold, Halberstadt; 1362 Bertolt Wederolt, Goslar (NN).

 

FD

Weduwe(n), de

van de(r) Weduwen, zie Derweduwen.

 

FD

Wee, de

zie Duwez.

 

FD

Wee, van de(r)

van der Vee, van der Weeden, van de Weide, van der Weide(n), van der Wey, (van der) Weij/Weyde(n), van der Wijden, van der Weij(en), van der Weye(n), Weyen, van der Wee(ë)n, van der Weehe, Verwee, Verwé(e), Verween, Verwey(en), Verweij(en), Wee, Wei, Wey, Vervey: Verspreide PlN ter Wee(de), Weide: wei(de). Vaak de gemene weide. 1376 Hannin van der Wede, Ip. (BEELE); 1369 van Peroten van der Weede; 1398 Clais van der Weide, Geluwe; 1393 Ihan van der Wede, Ktr. (DEBR. 1970); 1575 Hendrik Verweyen, Berck-Aw. (AP).

 

FD

Weeck,(de)

Zie (de)Weck.

 

FD

Weeckers

zie Weckers.

 

FD

Weeckmans

zie Weckmann.

 

FD

Weecksteen

zie Wegsteen.

 

FD

Weecq

zie (de) Week.

 

FD

Weedaeg(h)e

van Weehaeg(h)e, van Weeheghe, van Wehaeg(h)e, Weyhaeghe, van de Wyhaeghe, Wyd(h)aeghe, Wijd(h)aeghe, Wiedaghe: Verspreide PlN ter Wedaghe: haag van wede, teen, twijgen (GN). 1290 Adelise van der Wedaghe, Desselgem (HAES.); 1369 Bernaert van der Wedaghe, Ktr. (DEBR. 1970); 1451 Hennen van Wehage, Zolder (VANB.); 1769 Marie Cathelyne Wedaeghe = 1770 M.C. Wydhaeghe, Ardooie (DEWULF 1977). Zie ook MVN1967,129-132.

 

FD

Weedemans

Weeman(s), Wemans, Wémans, Weydemans, Weideman(n), Wei(d)mann, Weymans, -mann: i. Afl. van Van der Weiden, Verwee. Ook D. Weidemann: die op of aan een weide woont. – 2. Soms ook var. van Wijman.

 

FD

Weeden, van der

zie van der Wee.

 

FD

Weegaete, van den

zie van den Veegaete.

 

FD

Weegels

Weigel(t): Patr. Dim. van Germ. wîg-naam, zoals Wîgand, Wîgbert. Ook EN Wiegel.

 

FD

Weegen, van (der)

van de Weeg(h)e, van der Weegh(de), zie van de Wege(n).

 

FD

Weeghmans

V. Waag.

 

EV

Weeghmans

zie Weghmans.

 

FD

Weegschaelle

BerBN van de stadsweger, die de stadsweegschaal, stadswaag bedient. Vgl. Wagschal.

 

FD

Weehaeg(h)e, van

van Weeheghe, zie Wedaeg(h)e.

 

FD

Weehe, van der

zie van der Wee.

 

FD

Week

au génitif: Weckx. 1426 «Godefroit Wecq» TailleSoignies, 1444 «Godefroy de Wech» AidesNamur; nom issu de l’anthrop. germ. wîg-hard.

 

JG

Week

zie (de) Week.

 

FD

Week, (de)

(de) Weeck, Week(s), Weekx, Weecq, We(c)kx: i. Mnl. wecke: wachter, waker. BerN. 1407 Wouter de Wec, Bg. (SIOEN). – 2. De D. FN Week wordt verklaard aïs Patr. 1288 Wecko van Blazheim, Solingen (BRECH.). Zie ook Wegge. –

3. Mnl. weec(k), weic, wek: week, zacht, slap, zwak. BN. 1300 Johannis Weyke=Johannis Weyx, Tv. (BERDEN); 1449 Janne Weeck, Mb. (A. BAERT).

 

FD

Weekers

1. Proven. V. Wijk. — 2. V. WAD (Wac).

 

EV

Weekers

zie Weckers.

 

FD

Weekhout

Wellicht de PlN Wechold (NS). 1720 Weekout, Weekholt, Weekhoud, Brummen (G) (PDB).

 

FD

Weekhuyzen

-huysen, zie Wijckhuyse.

 

FD

Weekmans

zie Weckmann.

 

FD

Weeks

Weekx, zie (de) Week.

 

FD

Weel(e), van (der)

zie van de Wiele.

 

FD

Weeldemans

Wsch. reïnterpretatie van Wielemans (vgl. Van der Weele = Van de Wiele) of van Wellemans.

 

FD

Weelden, van

PlN Weelde (A). 1296 Jans huus van Weelde, Her. (DERCON); 1340 Elias de Weelde, Tnh. (VERB.).

 

FD

Weemae(l)s

Proven.   1.   Wemmel (Loc.), avec finale accentuée. — 2.

Wezemaal (Loc.).

 

EV

Weemae(l)s

zie Wenemaers.

 

FD

Weeman(s)

zie Weedemans.

 

FD

Weemans

Wemans. Forme contractée de Weedemans, dérivé de Van der Wee(de).

 

JG

Weemeeuw

Adaptatie van Pic. Waimiaux: 1650 Andries Waijmeaulx, Geluwe (KWII). De EN gaat terug op: ± 1300 Bauduin Waimel, Artesië (BOUGARD); 1298 Joh. Weimel, Kales (GYSS.). Wellicht dim. van Germ. VN Waimerus (MORLET I). 1699 Mahieuw Weemeeuw, Nieuwkapelle (DE XVIII). De naam werd evenwel verward met Ameeuw. 1649 Joannes Wemeu (zoon van) 1659 Michaelis Ameu = Wimeau, Pop.; 1661 Jacobus Wimeau = Hameeu (vader van) 1664-89 Maria Wimeau = Lameeuws, Pop.; 1646 Abraham Wimeau, Pop.; 1793 Joannes Wemeeu; 1766 Petrus Wammeeux; 1735 Petrus Wammeeuw (vader van) Joannes Lameeux; 1763 J. B. Wemeeu, Pop. (med. F. Denys).

Ween, van der, zie van der Wee.

 

FD

Weenen

Proven.   „ Vienne »    (Loc. autrich.).

 

EV

Weenen

zie Weinen.

 

FD

Weens

zie Wein.

 

FD

Weer, de

zie de Weder.

 

FD

Weeraat

zie Guérard.

 

FD

Weerat

Weerebroeck. Hyperflamandismes. V(and)erraat, ,,De l’essart ».

(V. Rode). Verrebroeck (Loc.).

 

EV

Weerbrouck

zie Werbrouck.

 

FD

Weerd(t), de

de Weert, Weer(d)ts, We(e)rtz, Werts, de Weird(t), de Weirt, de Werd(t), Werdt, de Wert(e), de Waard, de Waart, de Waert, (de) Waerts, Dewaers, de Wierdt, Swe(e)rts, Zwe(e)rts, Swaerts, Wirt(h), Virth, Wirtgen, Wirts, Wir(t)z, Wierts, Wiertz: Mnl. we(e)rt: heer des huizes, gastheer, waard, herbergier. D. Wirt(h). 1279 Gherwin die Werd, Bg. (CG); 1280 Michael Wart=M. Wert; 1326 Jan de Wert, Ip. (BEELE); -1300 Cristine Werds, Ktr. (DEBR. 1980); 1398 Griele Swerts, Dentergem; 1395 jeghen Gillis den Weert, Gottem (DEBR. 1970); 1476 Art der Weert = des Swerts cnape, Ordingen (MNT 324).

 

FD

Weerd(t), van de

zie van der Waerden.

 

FD

Weerd, van

zie van Weert.

 

FD

Weerde(n), van der

van de Weerdt, zie van der Waerden.

 

FD

Weerdt, van

zie van Weert.

 

FD

Weerebrouck

zie Werbrouck.

 

FD

Weereld, van

Weerelds, zie Werelds.

 

FD

Weeremans

Weerman(n), Wermann, We(i)remans, Wiermans: Patr. Germ. VN war-man ‘hoede-man’: Waramannus (MORLETI). 1298 Bette orphane Ghijs Lievins ex fïlia Wermanni, Bg. (VERKEST); 1595 Gwillielmus Weermans, Boechout (SELS).

 

FD

Weeren(s)

zie Warin.

 

FD

Weers

zie de Weder.

 

FD

Weersel, van

PlN Weerselo (OIJ).

 

FD

Weerst, van

van Weersth, van Weers(ch), van Weerts, (van) Wers(t), van Wersch, van Werts, van Wees: PlN Weerst, Fr. Warsage (LU). 1263 Godefridum dictum de Werste = Godefrido de Warsagio, LU (CVD); 1374). Papelet van Werst (BLO V).

 

FD

Weert, (de)

zie de Weerdt.

 

FD

Weert, van

van Weerd(t), van Wert(e), van Werde, Wanwert: PlN Weerde (VB), Weert (L, A, VB, NL). 1284 Beatrise van Werde, Bg.; 1289 Jan van Werde, Grimbergen (CG); 1406 Jans goede van Weerde, Mollem (PEENE); 1439 her Rutten van Weert, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Weert, van de(r)

zie van der Waerden.

 

FD

Weertmans

Afl. van Van Weert.

 

FD

Weerts

1. Proven. Weert (Loc.). — 2. V. WARD (Ward).

 

EV

Weerts

Weertz, Weers. Génitif de De Weert (= l’hôte, hôtelier) [FD].

 

JG

Weerts, van

zie van Weerst.

 

FD

Weertz

Weerts, zie de Weerdt.

 

FD

Wees, (de)

de Weese, Wese, de Weze, Dewèze, de Weeze: BN voor de wees, het ouderloze kind. 1303 van Clayse den Weese, Dudzele (VERKEST); 1382 Jan de Wese te Ghend (DEBR. 1970).

 

FD

Wees, van

zie van Weerst.

 

FD

Weesemael, van

zie van Wezemael.

 

FD

Weesenbeeck, van

zie van Wezenbeeck.

 

FD

Weetemans

zie Wittemans, Wuytetnans.

 

FD

Weetjens

zie Wuytkens.

 

FD

Weets

Hypocor. néerl. de Wauters.

 

JG

Weets

V. WAD (Wad).

 

EV

Weets

zie Wouts.

 

FD

Weevers

zie Wever.

 

FD

Weewauter

zie Wiewauters.

 

FD

Weewer

zie de Weweire.

 

FD

Weex(s)teen

zie Wegsteen.

 

FD

Weeze, de

zie Wees.

 

FD

Weezel, van

zie van Wezel.

 

FD

Weezembeek, van

zie van Wezenbeeck.

 

FD

Weezepoel

zie van Wesepoel.

 

FD

WEFA

Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Le mot signifiant ,,Voile » à dû désigner au figuré la femme  (Wijf). Prototype : Wanoweja, ,,Geneviève ». La racine WEFA a cependant donné des N. de baptême masculins, tels que Gevaert ou Guévar(t), Gevers ou Geffier, Gevels ou Gaveau.

I.  N. simples. Weve, Gefens.

II.  N< simples avec suffixes. W.-etto « • Vivet.

W.-ekln : Wyvekens, Vifqu(a)in.

III.  N. composés.

W.-hard: G(h)ev-, Guév- -a(e)rt(s), -ar. W,-hari: Wef-, Wev-, Gev- -er(s), Geffier. W.-hrod (-ron):: Givron. W.-rad f-ra) : Gev-, Giff- -ray, -roy. W.-wald : Gevels, Gaveau.

 

EV

Wefers

1. V. Wever. — 2. V. WEFA.

 

EV

Wefers

zie Wever.

 

FD

weg

,,Chemin ». Proven. Van der–We(e)g(he), -wegen, ,,Du, des chemin(s). N° 229.

 

EV

Wegaete, van den

zie van den Veegaete.

 

FD

Wege

Nom d’origine: moy. néerl. wech, weegh ‘chemin’, cf. Dewège, Dewegh.

 

JG

Wege(n), van de

van de(n) Weghe, van de(r) Weg, van der Weghe(n), van de Weeg(h)e, van de(r) Weeghde, van de(r) We(e)gen, van Weegen, van der Wegh, van Wegens, Wege, Wegh, Vegh, de Weghe, Dewège, van der Veghe, van der Veeghde: Verspreide PlN Ten Wege, Weg: weg. 1382 Jan van den Weghe, Aarsele (DEBR. 1970).

 

FD

Wegeling

Wiegeling, ..Balancement ». 1. Car. phys. N. d’H. à la marche oscillante. — 2. Car. mor. N. d’H. hésitant.

 

EV

Wegener

zie Wagner.

 

FD

Weger, de

Wegher, Swegers, Waeger: BerN van de weger, waagmeester.

 

FD

Wegge

Wig(g)e, Wegh, Vegh, We(c)kx: Mnl. wegge, wigge: (wigvormig) tarwebrood, spits toelopend broodje. D. FN Week. (Ber)BN. 1408 Bast f. Jans Wecghes, Bg. (SIOEN); 1470 Willem Wigge = 1471 Willem Wegge, Aarts. (MAR.); 1420 Margriet Wegs; 1525 Jan Wegghen voer…te backen; 1557 Lysken Magdalenen Wecx; 1587 d’erffgenamen Wegx, Kontich (SELS). Vgl. 1456 Jan Wickebroot, Den Bosch-Bg. (PARM.).

 

FD

Weggheleire, de

zie Wichele(e)r.

 

FD

Weghe, de

Deweghe, Dewège: i. Wsch. verkort < Van de Wege. – 2. Evtl. PlN Lauw (L), Fr. Lowaige: 1196 Lewege, 1197 de le Wege (TW). 1235 Renero milite délie Wege (CVD).

 

FD

Weghman(s)

Wegman(n), Weggeman, Weeghmans: i. Afl. van Van den Weghe. 1300 Yde Weghemans, Tv. (BERDEN). – 2. Afl. van Wegge. BerN van de bakker. Vgl. Weckmann.

 

FD

Weghsteen

Proven. 1. Wîjksteen, ,,Château du faubourg ». N° 246. — 2. Wigsteen, ,,Château du sieur Vico ». N° 246.

 

EV

Wegimont

Wégimont. Nom d’origine: Wegi-mont, dépend. d’Ayeneux (Lg).

 

JG

Wégimont

Proven. Dép. Ayeneux.

 

EV

Wégimont

Wegimont: PlN in Ayeneux (LU).

 

FD

Wegman(n)

zie Weghman(s).

 

FD

Wegner

zie Wagner.

 

FD

Wegnez

Weignez.  Nom d’origine :  Wegnez

(Lg).

 

JG

Wegnez

Weignez: PlN Wegnez (LU).

 

FD

Wégnez

Proven. Loc.

 

EV

Wegria

Wégria (région de Liège et Huy). NF attesté dans la région d’Oteppe et Couthuin depuis 1677 (GeneaNet), avec la finale hutoise -ia; p.-ê. dimin. d’un ancien nom germ. [à déterminer], cf. 1280 «sire Stevenes Wegres» PolyptLiège.

 

JG

Wégria

zie Vecqueray.

 

FD

Wegscheider

Afl. van PlN Wegescheide: twee-, drie-of viersprong. 1286 Henricus de Weghesceden, Bs. (HB 245); 1392 Jan vanden Weigheschede, St.-Win. (VERGR. 1968). Maar dgl. afl. van PlNn op -er zijn oostelijk of D. Daarom veeleer D. PlN Wegscheid(BEI).

 

FD

Wegsteen

Weghsteen, We(c)ksteen, Wecxsteen, Wex(s)teen, Weecksteen, Weex(s)teen, Weysteen, Wet(t)stein: Reïnterpretatie van Mnl. wetsteen: slijpsteen. BerBN voor messen- of scharenslijper. Vgl. D. Wet(t)stein, Wetzstein. 1270 ver Mergriete Vetsteens, Cent (CG); 1391 Heine Westeen; 1395 1309 Gontier Wetsteen, Ip. (BEELE1959); 1374 Bette Wetsteens, Westrozebeke; 1460 Clais Weecsteen, Woumen (PARM.); 1551)005 Wecsteen, Vn.; 1552 Joos Wechsteen, Houtem (PV; BdS 1991, nr.z).

 

FD

Wehaegfh)e, van

zie Weedaghe.

 

FD

Wehenkel

zie Wenk(e).

 

FD

Wehinger

Van PlN Wehingen (BW, SL).

 

FD

Wehner(t)

Dial. voor Weiner(t) = Wagner (DN).

 

FD

Wehr

Wehren.  NF all. dérivé de l’anthrop. germ. en War- (N.  Miiller) ou bien nom d’origine: Wehr (Moselle, All.). Wei-, cf. aussi Wey-.

JG

Wehrens

zie Warin.

 

FD

Wehrmann

Wehermann: i. Ndd. BerN van de man die verdedigingswerken (Wehr), vestingen bewaakt (BRECH.). – 2. Patr. = Weeremans.

 

FD

Wei

zie van der Wee.

 

FD

Wei(t)z-

zie Weiss of Weisz.

 

FD

Weiand

zie Wigand.

 

FD

Weibel

Nom de profession: ail. Weibel ‘huissier, sergent’.

 

JG

Weibel

Waibel: BerN van de gerechtsdienaar, gerechtsbode. 1278 Nicolaus der Weibil, Thiengen(SOCIN).

 

FD

Weich

Weick- -ert, -man. 1. V. wijk. — 2. V. WID (Wik).

 

EV

Weicherding

Dérivé germ. en -ing de Weichert, forme all. issue de l’anthrop. germ. wîg-hard > fr. Wicard [FD].

 

JG

Weicherding

Patr. Afl. van Weichert.

 

FD

Weichert

zie Wichert.

 

FD

Weichsel(baum)

PlN (vooral BEI): weichselboom (prunus), morel, zure kers.

 

FD

Weick

zieWicke.

 

FD

Weicker

Nom issu de l’anthrop. germ. wîg-hari [FD].

 

JG

Weicker(t)

zie Wicher(t).

 

FD

Weickman(s)

-mann, zie Wyckmans.

 

FD

weide

,,Prairie ». Synon. : Weiland, 1. Proven. Van de(r)- -Weyde(n), -Weide, Verweyen. Wie-lan(d)t(s), Weyland, Weymans, ,,De la prairie » (Weyman, Dép. Dudzele). Diminutif : Weytjens : ,,Petites prairies ». Composé-: Wey-meers(ch), ,,Marais des prés » (Weimeers, Dép. Zulte). — 2. Pro­fess. ,,Préposé à l’entretien des prai­ries. V. les sept premiers noms de cette rubrique weide.

 

EV

Weide(n), van der

zie van der Wee.

 

FD

Weide(n)bach

PlN (RP, BW, BEI).

 

FD

Weidebach

Weidenbach. Topon. all. en -bach très  fréquent  (Rhénanie-Palatinat,   Bavière, Bade-Würt.).

 

JG

Weideman(n)

zie Weedemans.

 

FD

Weidenbaum

Wajdenbaum: PlN: wilg.

 

FD

Weidener

zie Weidner.

 

FD

Weidenfeld

Verspreide D. PlN: weideveld of wilgenveld.

 

FD

Weider(er)

Weidert, Weides, Veiders, Weyders, -ert, Vey(d)er: BerN Mnl. weider: herder. 1374 Willem de Weider, Ip. (BEELE). Vgl. (de) Weyer 2.

 

FD

Weiders

cf. Weyders. Weidert. Nom d’origine: Weidert bei Fels (J. Hess)?

 

JG

Weideveld

van Weydeveld, -vel(d)t, van Weidevelle: PlN Weideveld: wei(de) of wilgenveld. Vgl. Weidenfeld. 1733 Jaecques van Weydevelt, Holland (PARM.).

 

FD

Weidisch

Weydisch, Weijdisch: Wsch. de weergave van de Rijnlandse uitspr. (-isch i.p.v. -ig) van D. FN Weidig. Mhd. wîdach, D. Weidicht: bosje, kreupelhout van wilgen, wilgentwijgen.

 

FD

Weidlich

D. BN Mhd. weidenlich: fris, monter, uitstekend, mooi, flink.

 

FD

Weidmann

Forme all. corresp. à Wee(de)mans; cf. aussi Weimann.

 

JG

Weidmann

zie Weedemans.

 

FD

Weidner

Nom de profession : moy. haut-ail, weidenœre, moy. néerl. weidenaer ‘chasseur’ [FD].

 

JG

Weidner

Weidener, Wiedner, Wiedler, Wittner: i. D. BerN Mhd. weidenxre, Mnl. weidenaer: jager. –2. Naar de woonplaats bij een wilg. 1291 Herbordus dictus Widenere, Darmstadt (BRECH.).

 

FD

Weidt

Weith, Weijdt, Weydt: 1. Patr. Weit, korte vorm van Wouter; zie Wouts. – 2. Patr. Spelling voor Veyt. Zie Vijt. – 3. D. FN Weit: veldnaam voor een uitgestrekt, wijd, weids stuk land

(BRECH.). – 4. Ndd. FN Weidt (vooral Rostock) = Obd. Weitz: weit(e), tarwe. BerBN (DN).

 

FD

Weier

zie (de) Weyer, Wiers.

 

FD

Weigand

zie Wigand.

 

FD

Weigel(t)

zie Weegels.

 

FD

Weigert

Var. de Weichert < anthrop. germ. wîg-hard; cf. Weicherding.

 

JG

Weigert

zie Wichert.

 

FD

Weignez

zie Wegnez.

 

FD

Weihrauch

Wei(n)rauch, Wey(h)rauch: D. Weihrauch: wierook. BerBN voor een wierookhandelaar, kruidenhandelaar? Maar wsch. is het een reïnterpretatie van Weirich = Weinrich, temeer omdat Mhd. wîroch ook in de vorm wîrich voorkwam (BRECH.).

 

FD

Weihs(e)

zie Weisz, Weise.

 

FD

Weijburg

Metr. Germ. VN widu-burg ‘hout, boom-burg’. 1227 Boidin filius Wiburgis, Cent (GN).

 

FD

Weijdeven, van

zie van de Wijdeven.

 

FD

Weijergang

-gans, Weyergans: Weiergang: Mnl. weygeren (MHWS) = Mnl. weyeren (MW): huppelen, springen + gang. BN voor iemand die huppelend loopt, met wippende stap. Vgl. D. Waiger. 1301 Henricus dictus Weigerganc, Den Bosch (ONB); 1441 Gerit Weygergancs; 1509 Tielman Veygerganck, Den Bosch (HB 484,510).

 

FD

Weijergans

cf. Weyergans.

 

JG

Weijgers

Weygers(e): i. Patr. Zie Wigger(s). Weygerse kan alleen maar Patr. zijn. – 2. BN Mnl. weiger: halsstarrig, weerbarstig, trots, zuinig, welwillend. Wvl. weiger: zuinig op. 1281 Sigerus Weiger = Sigeri Weigers, Temse (HAES.).

 

FD

Weijl

zieWeil(l).

 

FD

 Weijn

au génitif: Weins, Wens. Wens. Généralement aphérèse de Iwein ou Walewein,noms bretons de la littérature chevaleresque [FD] ; ou bien, dans certains cas, var. de Wijn(s).

 

JG

Weijnen, van

zie van Win.

 

FD

Weijsters

Wuyster, Wuijster: BN voor iemand die erg beweeglijk is, die druk doet, heen en weer loopt (IG1990,456-8). 1249 Oliverus Weister, Cent (GN); 1281 Oliveri Weister, terra Weisters,

Zaamslag(HAES.).

 

FD

Weijters

zie Wouters.

 

FD

Weijzen

zie Weysen.

 

FD

Weiker

zie Wyckers, Wicher.

 

FD

Weikmans

zie Wyckman(s).

 

FD

Weil(l)

Weijl: Verspreide D. PlN Weil.

 

FD

Weil(l)er

Weyler: Verspreide D. PlN Weiler < Lat. villare: boerderij, gehucht. Of spelling voor de Ndl. PlN Wijler, met zelfde etymologie en bet.; zie Van Wijler, Van Wilder.

 

FD

Weiland(t)

Weylant, -and(t), Weijland: i. PlN Weijland (ZH). – 2. Zie Wieland.

 

FD

Weilde, de

zie de Wilde.

 

FD

Weiler

Weiller. Nom d’origine : Weiller, Weyler (équivalent ail. du fr. Villers), fréquent en toponymie allemande.

 

JG

Weillaert

Patr. Germ. VN. Vgl. VN 1300 Weilin, Bg. (LEYS1952′). 1398 Chrestijen Weilbrecht, Wervik (DEBR. 1970); 1417 Kerstiaen Weyllaerdt, Ktr. (DEBR. 1958); 1429 Eligius Weilarde, Traj. dioc. (MULI).

 

FD

Weimann

Probabl. forme réduite de Weidmann.

 

JG

Weimann

zie Weedemans.

 

FD

Weimberg

zie Weinberg.

 

FD

Weimerskirch

Weimeschkirch: PlN (GH).

 

FD

Wein

Weins, Weyne, Weijn(s), Weyn(s), Wens(ch), Wenes, Weens, Wain(e), Wayne, Wains: Patr. i. Korte vorm van VN Walewein of Iwein, namen uit ridderromans. Zie ook Weinen, Weinkin. 1340 Ywanus Barbiers = Weyn Barbiers, Tn. (ROEL. 1951); 1352 Heinricus Ywani = 1380 Heinric Weyns, Diest (CLAES1986). – 2. De naam kon (m.n. in Brabant) worden verward met Wijn. Zie Wijns. 1469 Thuenes Wyns = 1470 Anthoon Weens = 1472 Thonis Weyns = 1474 Anthonis Wens, Tg. (TYTGAT); 1530 Jan Wijns (stamvader van de Kempense famille) Weyns (VS1990,282); 1616 Maria Wens = Maria Wyns, Schelle (MAR.j. Vgl. ook 1470 Weynken Weeghbecker = Wijnken Vechbecker, Den Bosch (HB 523).

 

FD

Weinachter

Weinacker: D. BN Weihnachter, afl. van Weihnachten: Kerstmis. Ook PlN (BRECH.).

 

FD

Weinand

zie Wijnands.

 

FD

Weinbaum

Wajnbaum: D.-joodse FN Weinbaum: wijnboom, wijnstok.

 

FD

Weinber(g)

Weimberg, Wejnberg, Waimberg, Waynberg, Wajnberg: i. D. PlN Weinberg: 1310 wijnberg. – 2. Uit Weienberg, Waaienberg; zie Van Waeyenberg(e).

 

FD

Weinberg

All.   Weinberg ‘vignoble’,  nom de résidence ou surnom de vigneron.

 

JG

Weinberger

Veinberger, Wajnberg(i)er: Afkomstig van Weinberg, een verspreide D. PlN.

 

FD

Weinblum

Wajnblum:D.-joodseFNWeinblum.

 

FD

Weinbrod

D. Weinbrot: wijnbrood. Vgl. Fr. Painvin.

 

FD

Weindorf

PlN (BEI).

 

FD

Weindt, de

zie de Wint.

 

FD

Weine, de

zie de Waen.

 

FD

Weinen

Weynen, Weenen, Wénin, Wenin: Patr. Vleivorm van Iwein of Walewein, namen uit de ridderromans. Zie Wein. 1276 Wenekin fil Wenin, Ip. (ARY); -1300 uxoris Mathie Weinin, Ktr. (DEBR. 1980); 1398 Weynin van Laendackere = 1398 Wallewein van Lendackere, Geluwe-Menen (DEBR. 1970); 1390 Weynin Pecsteen; 1374 Gillis Weynin, Ip. (BEELE).

 

FD

Weiner

BerN. Var. van Wagner. 1406 Hermann Wagner = Weiner, Jena (BRECH.). – 2. Var. van Weinert.

 

FD

Weinert

zie Weinhardt.

 

FD

Weinfeld

PlN Weinfelden in Thurgau.

 

FD

Weingarten

Wajngarten, -gorten, Wayngarten: Verspreide D. PlN Weingart(en): wijngaard.

 

FD

Weingärtner

-ga(e)rtner: BerN van de wijngaardenier, wijnbouwer.

 

FD

Weinhardt

Weinert, Weynars, Wynaerts, Weynaerts, Winnaert. Patr. Germ. VN win-hard ‘vriend-sterk’: Winihart (MORLETI). 1420 Casin Winnaert, Wervik (PARM.); 1551 Jan Wynaert, Oorderen-Aw. (AP). – 2. Var. van Wagnard; zie Waniart. 1592 Anthone Weijnaert = 1637 Anthoine Waignaert, Ronse (med. F. Thomaes, Brussel).

 

FD

Weinhausen

PlN(BEI).

 

FD

Weinhofer

-höfer: PlN Weinhof (BEI).

 

FD

Weinhold

-holz: Patr. Germ. VN win-wald ‘vriend-heerser’: Winoldus (MORLET I).

 

FD

Weinig

Patr. < Germ. wini-naam.

 

FD

Weinkauf

BerN van de wijnhandelaar.

 

FD

Weinkauf

Surnom de vigneron: ail. Weinkauf ‘commerce de vin’.

 

JG

Weinkin

Weinquin, Wenkin, Weijnjes, Weynjes: i. Patr. Dim. van de literatuurnaam Walewein of Iwein. 1425 Weynkin = 1427 Ywein de Coenne, Ktr. (DEBR. 1958); 1570 Jan Weynkens, G-Aw. (AP). – 2. Var. van Wijntjens.

 

FD

Weinmann

Waj(n)man,Veinman:D. BerN van de wijnbouwer of wijnhandelaar. 1198 Pilegrimus Winman, Keulen (BRECH.).

 

FD

Weinquin

Weinkin, cf. Winkin.

 

JG

Weinrauch

zie Weihrauch.

 

FD

Weinre(i)ch

Wajnrych, -ryk, zie Winrix.

 

FD

Weinreb

Weinryb, Wainryb, Wajnryb: D. FN Weinreb(e): wijnstok. Wsch. huisnaam. 1382 Jacob van der Winreben, Trier (BRECH.).

 

FD

Weinroth

Wajnrajter, Wajnryt, Weirather: D. Weinraute: wijnruit, kruid aïs specerij en geneesmiddel (ruta graveolens). Ook

Weihraut(h)er, Weinreuther, Weinreiter.

 

FD

Weinryb

zie Weinreb.

 

FD

Weins

zie Wein.

 

FD

Weinstein

Wajnsztejn: BerBN D. Weinstein:

wijnsteen. 1343 Mertin Winstên, Stralsund (NN).

 

FD

Weinstock

Wainsto(c)k, Wajnsztok, Veinstok, Venstock, Vinstock, Vinstocq: D. BN naar de

huisnaam: wijnstok.

 

FD

Weintraub

Wajntraub, Wayntraub: D. BN

Weintraub: wijndruif. Huisnaam.

 

FD

Weir

zie Wiers.

 

FD

Weirather

zie Weinroth.

 

FD

Weirauch

zie Weihrauch.

 

FD

Weird(t), de

zie de Weerd(t).

 

FD

Weireld, (de)

zie Werelds.

 

FD

Weiremans

zie Weeremans.

 

FD

Weirepand

Wier(e)pand, -pant: Mnl. wederpant: tegenpand. BerBN van de pander.

 

FD

Weirick

-rich, zie Wirix.

 

FD

Weirt, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Weis

Zie De Wijs(e). – 2. Zie Weisz.

 

FD

Weis(s)

Weissen, -er, zie Weisz.

 

FD

Weis(s)bart

Wajsbard, Wajsbort, Wajsburt: D. BN: witte baard.

 

FD

Weis(s)gerber

D. BerN van de looier van wit leer, zeemleer, die het leer met aluin looit. Mnl. witledertauwer.

 

 

Weis(s)haupt

D. BN: wit hoofd, wittekop. Vgl. Weisskopf, Withofs. Evtl. Weishaupt: wijs hoofd, verstandige kop. Vgl. Wijshoff.

 

FD

Weisbecker

Weispecher: D. BerN van de wittebroodbakker.

 

FD

Weise

Weihs(e), Weiser(s), Wajser: Mhd. wîse: wijs. Zie ook De Wijse. Vaak verward met Weiss(er): wit, de witte.

 

FD

Weisengrun

Wsch. D.-joodse FN: wit en groen. Weiskirchen:PlN(SL).

 

FD

Weisgerber

Weissgerber. Nom de métier: all. Weissgerber ‘tanneur, mégissier’.

 

JG

Weishaupt

Weisshaupt.  Surnom:  all.  weiss Haupt ‘tête blanche’.

 

JG

Weiss

Weis, Weise. Surnom: all. weiss ‘blanc’.

 

JG

Weissberg

Weisberger, Wajsberg, Weitzberg, Waysberg: D. PlN Weissberg: witte berg.

 

FD

Weissbrot

Wajsbrot: D. BerBN Weissbrot: wittebrood. Vgl. Wittebroodt.

 

FD

Weissenborn

Weiszenborn: Verspreide D. PlN Weissenborn (NS, HS): witte bron.

 

FD

Weissenfeld

Wajsfeld: PlN Weissenfeld (BEI), Weissfeld (RP).

 

FD

Weisskopf

Wajskop: D. BN Weisskopf: wittekop.

 

FD

Weissman(n)

Weisman,Wei(t)zman,Wajsman, Wajcman: D. BN Afl. van weifi: wit. Vgl. Wittemans. 1344 Hainr. Wisseman, Ulm

(BRECH.).

 

FD

Weisswein

Wajswain: D. BN Weisswein: witte  wijn.

 

FD

Weisz

Weis(s), Weissen, -er, Weihs(e), Weiz(er), Weitz, Wais(s), Waitz, Waids, Wajc, Wajs(s), Ways(se), Wyss: D. BN Weiis: wit. Vgl. De Witte.

 

FD

Weiszenberg

Wajc(h)enberg, Veisenberger, Wojcenberg: D. PlN Weissenberg: witte berg (BEI, NRW,NS,RP,S).

 

FD

Weiszenborn

zie Weissenborn.

 

FD

Weit(z)

zie Wouts.

 

FD

Weith

zie Weidt.

 

FD

Weitjens

zie Wuytkens.

 

FD

Weitman(n)

zie Wuytemans.

 

FD

Wejnberg

zie Weinberg.

 

FD

Weken, van der

zie van der Veken.

 

FD

Wekhuizen

Wekkuizen, zie Wijckhuyse.

 

FD

Wekking

Patr. Afl. van Germ. wîg-naam.

 

FD

Wekselman

D. Wechselmann. BerN van de geldwisselaar. Zie Wechsler.

 

FD

Weksier

Proven. Flamandis. de Werquesies (Dép. Péruwelz).

 

EV

Weksler

zie Wechseler.

 

FD

Weksteen

zie Wegsteen.

 

FD

Wekx

zie Weckx.

 

FD

Wel-

-ch, -cker. V. WAHL.

 

EV

Wel(l), van

PlN Well (NL, G). – 2. Zie ook Van Welle, Van Welden.

 

FD

Wel(l)ner

Wil(l)ner: W. Wellner < Weldner, afl. van PlN Wald: woud. Maar 1281 Arnoldum dictum Welnere, St.-Tr. (GHYSEN). Of D. Wildner: jager, wildhandelaar? Wel(l)s:E.PlNWell: bron.

 

FD

Wel, (de)

zie de Wilde.

 

FD

Wel, van (der)

van der Welle(n): i. PlN Wel: bron. Ter Welle(n) op Schouwen (Z). 1399 Peter van der Welle, Bg. (SIOEN). – 2. Vgl. Van Well.

 

FD

Welander

zie Wollants.

 

FD

Welbes

Proven. Walsbets (Loc.).

 

EV

Welbo(o)ren

zie Welgeboren.

 

FD

Welch(e)

zie Waltz.

 

FD

Welcher

De l’anthrop. germ. walha-hari [FD]; comp. Walckiers, Wauquier.

 

JG

Welck; van der

zie van der Wilk.

 

FD

Welckenhuizen, van

-huysen, zie van Welkenhuizen.

 

FD

Welcker

zie Walker.

 

FD

Welcom(m)e

Welkom, Wellecomme(n), Willecom(m)e, Willkommen, Wilcomme, Nellecomme: BN voor een welkome gast of een gastvrij man, die graag verwelkomt. Vgl. E. Wellcome, It. Benvenuto, D. Willkommen. 1348 Jehan Willecomme, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Welde(n), (van)

van Welle(n), Dewelde, Dewel(le), Dewell: i. PlN Welden (OV), lokale uitspr. Wellen. 1156 Vergina de Wenlina; 1202 Clementia de Wellin (GN); 1309 Gillis van Welle, Kemzeke (FLW); 1382 Hannekin van Weldene, Pittem (DEBR. 1970). – 2. PlN Weelde (A): 1196 Welde (TW). 1323 Jan van Welde, Hoogstraten (VERB.). Zie Van Weelden. – 3. Evtl. PlN Welden in Zevergem (OV), Welle bij Aalst (OV) of Wellen (L). Zie Van Welle. De oudst bekende (aanwijsbare) voorouders van de huidige Van Welde’s woonden op het gehucht Bij voorden in Kerkom (VB): 1454 Henricus de Welde, Kerkom (A. VANWELDE, Histoire du patronyme Welde(n), Brussel, 1982-84).

 

FD

Welde, de                    

zie de Wilde, (van) Welde(n).

 

FD

Weldern, van

W. verhaspeling (H) van Van Welden.

 

FD

Welders

1. Proven. Welden (Loc.), avec suff. -er d’orig.

 

EV

Welders

Patr. Germ. VN wild-hari: Wildeharius (MORLETI). ±1240 Christina relicta Walteri Welders, IJzendijke (SCHMID).

 

FD

Welemane

zie Wellemans.

 

FD

Welens

zie Willen(s), Wallens.

 

FD

Weles

cf. Welis.

 

JG

Welf, de

de Welff: Var. van De Wolf?

 

FD

Welffens

Patr. Afl. van Germ. VN Wolf.

 

FD

Welfring(er)

zie Wilflinger.

 

FD

Welgeboren

Welbo(o)ren, Wil(e)bore: BN voor iemand die voor het geluk geboren is: goed geboren. 1318 Henrici dicti Welgheboren, Woluwe (PEENE 1949); 1385 Wilhelmus Waelgheboren man, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Welgemoed

Walgemoed: BN voor een goedgeluimde. Vgl. D. Wohlgemut(h).

 

FD

Welie, van

zie van Wely.

 

FD

Weling

NF de la région de Saint-Vith, d’origine allemande (Essen) ou hollandaise.

 

JG

Welis

Wé-, Weles, Wé-, NF d’origine germ., sans doute luxembourgeoise.

 

JG

Welis(ch)

Zie Velisch.

 

FD

Welk, van der

zie van der Wilk.

 

FD

Welkamp

zie Wallecam.

 

FD

Welkenhuizen

Welkenhuysen,  Welkenhuyzen. 1493 «messire Ponce de Welkenhuysen» BourgLiège; nom d’origine: Welchenhausen

( Rhénanie-Palatinat).

 

JG

Welkenhuizen, (van)

-huisen, -huysen(s), -huijsen, -huijzen, -huyze(n), -huzen, -hysen, van Welckenhuizen, -huysen, -huijsen, -huyzen, -huijzen, (van) Wilkenhuysen, van Werelyckhuysen: PlN Welkenhuizen, D. Welchenhausen (RP), op een 12 km ten zuiden van Sankt Vith. 1374 Catherine van Gronsoilt, vrauwe…zu Welkenhusen (CVD); 1447 Nese van Welkenhusen, NL(KSG); 1605 Philips van Weirlyckehuysen, Aw. (THIJS).

 

FD

Welker

zieWalker.

 

FD

Welkom

zie Welcomme.

 

FD

Welland

zie Wieland.

 

FD

Welle

1. Proven. Welle (Loc.). — 2. V. WAHL.

 

EV

Welle

14e s.  «Henris Welles  [bourgeois de Liège]» DénHesbaye; p.-ê. nom issu de l’anthrop. germ. Well-/Wall- (Vincent 75) ou hypocor. de Willem [FD].

 

JG

Welle

Patr. Korte vorm van Willem of Wouter; zie Wallens.

 

FD

Welle-

-mans, -en(s), -ers. 1. Proven. Welle (Loc.) ou Wellen (Loc.) ou Welle (L.D.), ,,Source ». N° 230.

— 2. V. WAHL.

 

EV

Welle(n), van der

zie van (der) Wel.

 

FD

Welle(n)s

zie Willens, Wallens.

 

FD

Welle, de

zie de Wilde.

 

FD

Welle, van

van Wellen: PlN Welle (OV, Z). ±1300 Pétri de Welle, Z (DEBR. 1999); 1370 Luuc van Welle, Temse (DE MAN). – 2. PlN Wellen (L). 1421 Mathys van Wellen, Ht. (A.GHIJSEN); 1480 Reyner van Wellen, Rutten (IOT). – 3. Zie ook Van Welde(n).

 

FD

Wellecam

-can, zie Wallecam.

 

FD

Wellecome

Proven. Welkom, ,,Bien-venue » (L.D.).

 

EV

Wellecomme(n)

zie Welcomme.

 

FD

Wellekens

1. Proven. Wellekens-(velde). (Dép. Hoeilaart). — 2. V. WAHL.

 

EV

Wellekens

zie Willekens, Wallekens.

 

FD

Welleman

Wellemans. Var. de Willeman(s) ou de Walleman(s).

 

JG

Welleman(s)

Welman(e), Welment, Wel(l)emane: i. Patr. Var. van Willeman(s). 1392 Luerent Welman, Ip. (BEELE). -2. Var. van Walkmans. 1586 Jan Wellemans, Aarts. (MAR.). – 3. Afl. van Van Welle. 1549 Peter Wellemans, Aalst (AP).

 

FD

Wellems

V. WAHL.

 

EV

Wellems

zie Willem.

 

FD

Wellen, van

zie van Welle.

 

FD

Wellens

Peut-être hypocor. néerl. de Willem [FD]; cf. aussi 1272 «Wellinus de Herent» PolyptVillers, 1276 «Egidius et Wellinus fratres»CartValDieu.

 

JG

Wellershaus(en)

PlN Willershausen (HS, NS).

 

FD

Wellershausen

Nom   d’origine   allemand: Willershausen (Hesse et Basse-Saxe).

 

JG

Welles

Wels.  1. Proven. Wétais, «Wallon ». N° 224. —  2.  V. WAHL.

 

EV

Wellewaert

zie Wilfart.

 

FD

Wellin

1.   Proven.   Loc.   —   2.   V. WAHL.

 

EV

Wellin

1203 «Balduinus de Wellin» CartSt-Hubert,  1482 «Hubert de Wellin» Justice-Bastogne, 1561 «Jacques de Wellin» Bourg-

Namur, 1628 «Daniel de Wellin» émigré en Suède; nom d’origine: Wellin (Lx). – Cf. aussi «Wellinus», v° Wellens.

 

JG

Wellin

PlN(LX).

 

FD

Wellin(g)

zie Willen(s), Wallens.

 

FD

Welliquet

cf. Willequet. Wels, cf. Weles, Welis?

 

JG

Welliquet

zie Willequet.

 

FD

Welman(e)

Welment, zie Welleman(s).

 

FD

Welraeds

zie Walraet.

 

FD

Wels

zie Wallens.

 

FD

Welsch

au génitif: Welschen ; Welscher (dérivé germ. en -er). 1780 «Jean Welche» Charleroi; ethnique: all. Welsch ‘français, roman’.

 

JG

Welsch

Welschen, Welscher, Velscher: Volksnaam Mhd. walhisch, welhisch, walsch, welsch: Romaan, Italiaan, Waal.

 

FD

Welschot

zie Walschot(s).

 

FD

Welsenes, van

van Welzenes, -nis, van Wels(s)enaers, van Welsenaere, van Welssemaers, van Velcenaher: PlN. 1423 Beelle van Welsenes = B. van Wessenes, Ktr. (DEBR. 1958); 1440 Jan van Welcenes, Ktr. (BAELDE); 1521 Joos van Welsenes, Ktr. (DE XVII).

 

FD

Welsh

Oe. wealisc, wêlisc: vreemdeling, Welshman. Ook Wellis(ch). Vgl. Welsch.

 

FD

Welslau

zie Wenceslaw.

 

FD

Welt, van

PlN Weelde (A), Welten (NL) of Welde in Aubel (LU)?

 

FD

Welten(s)

zie Wuyten(s).

 

FD

Weltens

Hypocor. de Walther.

 

JG

Welter

-ers, Welther. Corresp. ail. de Wauthier < wald-hari.

 

JG

Welter(s)

Welther, zie Wouters.

 

FD

Welter, de

zie de Velter(e).

 

FD

Welters  

1.   Proven.   Welter   (Dép. Remerdaal). — 2. V. WALD.

 

EV

Weltjens

-gen, zie Wuytkens.

 

FD

Weltz

Zie Waltz.

 

FD

Welu

Proven. Wileuwe, ancien N. de Woltiwe (Ruisseau).

 

EV

Welvaart(s)

-aert, zie Wilfart.

 

FD

Welvaert

Forme flam. de Wilfart [FD].

 

JG

Welvis

1. Profess. Walvis, ,,Baleine » V. Baleine. N°  200. — 2. V. WAHL.

 

EV

Welvis

zie Walvisch.

 

FD

Wely, van

van Welie: PlN Wely (G).

 

FD

Welz(el)

zie Waltz.

 

FD

Welzenes, van

zie van Welsenes.

 

FD

Wemaer(e)

zie Wenemaers.

 

FD

Wemans

cf. Weemans.

 

JG

Wemans

zie Weedemans.

 

FD

Wembacher

PlN Wembach (HS, BW).

 

FD

Wemel

Van ww. wemelen: beroeren, schudden, beroerd worden. BN voor een onrustig mens. ± 1240 Margareta filia Willelmi Wemels, Cent (SCHMID); 1280 Joh. Wemel, Ip. (BEELE).

 

FD

Wemelbeke

-peke, zie (van) Wijmelbeke.

 

FD

Wemers

Dérivé  néerl.  de  l’anthrop.  germ.

Wimar.

 

JG

Wemers

Wémers: Var. van Wemaers, zie Wenemaers. 1580 Gijsbrecht Wemmerssone, Nijmegen; 1599 Dirk Weemerssen, Duisburg;

1601 Ant. Wemers, Gent-Aw. (AP).

 

FD

Wemierch, van

zie (van) Wymeersch.

 

FD

Wemmeeersche

Wemmersch, zie (van) Wymeersch.

 

FD

Wemmel, van

PlN Wemmel (VB). 1356 Gilijs van

Wemmelne, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Wenceslaw

Wenceslas, Vencislau, Welslau, Wenzlawski: Patr. Slav. VN Wenceslaus ‘groter-roem’, Russisch Wjaceslaw, Tsjechisch Vaclav, Pools Waclaw, D. Wenzeslaus, korte vorm Wenzel. De vorm Welslau (25x A) is te verklaren < Wentzlaw/Wenzlau door n/1-wisseling. 1367 Wenceslaus de Boemia,… dux (CVD).

 

FD

Wenckstern, de

D. BN Wenkstern: wandelster, planeet. Huisnaam of naam van een sterrenkijker. 1383 H. Wenkesterne, Haldensleben(DN).

 

FD

Wenczel

zie Wenzel.

 

FD

Wend- 

-elen,  -(e)rickx.  V.  WAD (Wand).

 

EV

Wend(e)rickx

zie Winrix.

 

FD

Wendel(en)

-els, zie Wandel.

 

FD

Wendeler

zie (de) Wandelaere.

 

FD

Wender(s)

zie Wander.

 

FD

Wenderbecq

zie van der Beke.

 

FD

Wenderloot

Probabl. avatar de Van der Noot

[FD].

 

JG

Wenderloot

W. verhaspeling (i/x H) van wsch. Van der Noot.

 

FD

Wendland(t)

PlN Wendland, het land van de Wenden (O.-Duitsland.), ook landschap in Lûneburg.

 

FD

Wendrickx

-i(c)x, -ich, zie Winrix.

 

FD

Wendt

zie de Wint.

 

FD

Wené

Wêné, zie Warinet.

 

FD

Wenemaers

Wemaer(e), Weymaere, Weijmaere, Weemae(l)s, Weemaets: Patr. Germ. VN win-mêr Vriend-beroemd’: Winimar (Fm.). 1203 S. magistri Winomari = 1205 Wenemari, Dk. (DEBR. 1980); 1357 up Jhan Wenemaers huus = 1360 Jhan Wenemare; 1363 Pieter Weynmare…up Weinmaers boengaert, Ktr.; 1398 Jan Weymaer, Gullegem (DEBR. 1970); 1580 Hans Weemaes, Bs. (AP).

 

FD

Wener

Wéner. Probabl. ethnique: all. Wiener

‘viennois’.

 

JG

Wenes

zie Wein.

 

FD

Wenger(t)

D. BerN Wanger/Wenger < Wagner/Wegner. – 2. Wengert: wijngaard. 1781 Christian Wingert = Chr. Wenger (BRECH.).

 

FD

Wengler

D. BerN. Afl. van Wanger/Wânger: Wagner.

 

FD

Wengler

Dérivé de Wenger < Wagner [FD].

 

JG

Wenin

Wénin.   1276 «Wenekin  fil Wenin», 1282 «Weinin Diederic»,  1283 «Salemons Wenin»,  1287 «Wenin de Portere» Dettes-

Ypres, 1296-1302 «Willaumes Wennins», «H enfant Denis Wennin» ImpôtArtois; dérivé en -in d’un anthrop. germ., p.-ê. Wano, cf. Wanin.

Secondairement, nom d’origine: Wenin, à Wéris (Lx).

 

JG

Wénin

Wenin, zie Weinen.

 

FD

Wenk(e)

Wenkel, Wehenkel: Patr. Oude D. VN. 1263 Heinr. dictus Wenke, Ùberlingen; 1360 Rufo gen. Wencko, Herrenberg (BRECH.); 1718 Wehinckel, Bôrrstadt(PDB).

 

FD

Wenkin

w. (Bastogne) Wèn’kin. 1276 «Wenekin fil Wenin» DettesYpres; dérivé en -kin du précédent, mais aussi var. de Winkin. Wenric.   1230   «Wenricum  priorem»,   1231

«Wenrico priore» CartOrval, 1506 «Wenry» CoutStavelot; nom issu de l’anthrop. germ. win-rik > Winirich/Winricus.

 

JG

Wenkin

zie Weinkin.

 

FD

Wenma(e)ckers

Profess. Wannemaker (Wanner), ,.Vannier ».

 

EV

Wenma(e)kers

-macker(s), -me(e)kers, zie de Wannemaeker.

 

FD

Wenne-  

-gers,   -kers.  1. Proven. Wange (Loc.),  avec   suff.  -er,

d’orig. N° 212. — 2. V. WAD (Wanc). — 3. Car. phys. Wenker,

,,Faire  des  clins  d’yeux.  N.  d’H. ayant cette manie.

 

EV

Wenneker(s)

Wennegers: BerN Wenneker(s) is Ndd. var. van Wenmakers. 1357 Wannekere, Bremen (NN).

 

FD

Wenner

zie Wanner(s).

 

FD

Wennmacher

zie de Wannemaeker.

 

FD

Wenric

Wennrich, zie Winric.

 

FD

Wens

cf. Wein(s).

 

JG

Wens

Wensch: Patr. i. Gen. van Wein. – 2. Var. van Wans. Vgl. Wensing, Wenz.

 

FD

Wens, van der

Wellicht Van der Vens = Van der Ven.

 

FD

Wensel

zie Wenzel.

 

FD

Wenseleer(s)

-eir, -aer(s), zie Wenzeler.

 

FD

Wenseleers

Proven. Wanzele (Loc.), avec suff. -e(e)r(s), d’orig.

 

EV

Wensing

-sink, Wensma, Wenssens: Patr. Afl. van Germ. VN, bakernaam, zoals Wanzo (zie Wans, Wansink); misschien bij Werner, vgl. Wenzel.

 

FD

Wenting

Wentein, zie Winten.

 

FD

Wentser

V. WAD (Wanz).

 

EV

Wenz

Wentz, Wenzke: Patr. Obd. en Mdd. vleivorm van Germ. VN Wernher; Oost-Duits ook voor Wenzeslaus (BRECH.).

 

FD

Wenzel

14e s. « Wencelau dit Wensel van Botze-laer» BodyNPLiège; forme ail. de Venceslas.

 

JG

Wenzel

Wensel, Wentzel, Wenczel, Vencelj, Winsel(s): Patr. D. korte vorm van VN Wenceslaus; zie Wenceslaw. Maar Obd. is Wenzel vaak dim. van Wernher (BRECH.). 146 e. Wencelau dit Wensel van Botzelaer, Luik (J.G.); 1518 Wencelijn van Woluwe, Bs. (HB 291).

 

FD

Wenzeler

Wentzler, Wenseleer(s), -eir, -aer(s), Winselaers: Patr. Afl. van D. VN Wenzel < Wenzeslaus, of dim. van Wernher. 1289 Wernherus filiastri Wenzeler, Palts (BRECH.). Zie ook Wensel, Welslau.

 

FD

Wenzlawski

zie Wenceslaw.

 

FD

Wépierre

Wepierre (NF de la région de Colfon-taine et Soignies). Peut-être de pic. wèpiére ‘guêpier’ à Bouvignies (arr. Ath), cf. ALW 8, 272 et ALW 1, 169 [MH] ou d’une forme top. corresp. à fr. goupillière ‘tanière du renard’, bien représenté en Wallonie, cf. J. Herbillon, NTN n°21 ; L. Remacle, dans Glain etSalm 9, 62-66.

 

JG

Weppe

Peut-être nom d’origine: Werp, le Werp-pe, à Gonnehem (PdC), cf. Dewerpe, Deweppe [FD].

 

JG

Weppe

zie Dewerpe.

 

FD

Wér-

-on, -otte. V. WARD (Wari). Werres, Werson. V. WARD (Wari). Werrie. V. Wéry.

 

EV

Wer, van de

Var. van Van der Waerde (van der Weert) of Van de Veere.

 

FD

Wera

Wérard, cf. sous Wéry.

 

JG

Wéra

V. WARD (Wari).

 

EV

Wéra(rd)

zie Guérard.

 

FD

Werbeke, van

i. PlN Werbeke in Avelgem (WV) (DP XVII). 1275 Arnulphi de Werbeke, Avelgem (DEBR. 1980); 1394 van Roeger Werbeken = 1398 Roeger van Werbeke, Kuurne (DEBR. 1970). –2. PlN Werbeek in Retie (A). 1340 Joh. de Weerbeke,Tnh.(VERB.).

 

FD

Werbomont

Nom d’origine : Werbomont (Lg).

 

JG

Werbomont

PlN (LU).

 

FD

Werbroeck

V. Verrebroek.

 

EV

Werbrou(c)k

-broek, Wer(re)broeck, Werrebrouck, Weer(e)brouck, Wer(c)kbrouck, Wertbrouck: PlN Verrebroek (OV). 1261 Joh. dictus de Verrebroec, Waasmunster (FLW); 1379 Ghiselin van Verbrouc, Ktr.; 1398 wedewe Gillis Werbroucx; 1358 Katelinen van Werbrouc, Emelgem (DEBR. 1970); 1441 Jan de Heilt filius Jans van Verbrouc int lant vanWaes(PARM.).

 

FD

Werbrouck

Nom d’origine: Verrebroek (FlOr).

 

JG

Werck(x)

Zie Werk.

 

FD

Werckx

V. WARD (Wark).

 

EV

Werd, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Werde, van

zie van Weert.

 

FD

Werdefroy

V. WARD.

 

EV

Werdefroy

Werderfroy: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN warin-frith ‘bewaren-vrede’. 1035 Weremfridus (GN). ±1300 Colins Werifrois, Artesië(BOUGARD).

 

FD

Werdekker

Wellicht D. Werdecker < PlN Werdeck (nu Rogowka) in Silezië.

 

FD

Werden(s)

zie Warden.

 

FD

Werdenberg

Proven.   ,.Colline   du sieur Guardon ».  Synon. : Wartenberg.

 

EV

Werding

NF de la région de Saint-Vith, sans doute d’origine tréviroise (GeneaNet).

 

JG

Werding

Patr. Afl. van een Germ. VN, zoals

Werdolf, Werdmannus. 872 Werdin, 820 Wirding (MORLETI).

 

FD

Werdmolder

W. (H) verhaspeling van Windmolder.

 

FD

Werdt, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Werdt, van de

zie van der Waerden.

 

FD

Wéreau

cf. sous Wéry.

 

JG

Wéreau

zie Guéraud.

 

FD

Werelds

Surnom (au génitif): néerl. wereld ‘monde’.

 

JG

Werelds

Werelts, (de) Weireld, van Weereld, Weerelds: BN, wellicht naar een uitroep of stoplap. Vgl. Alderwereld. 1372 van Henricke de Werelt,Tn.(C.BAERT).

 

FD

Werelyckhuysen, van

zie van Welkenhuizen.

 

FD

Weremans

zie Weeremans.

 

FD

Wérenne

Proven.   Vérenne   (Dép. Serinchamps).

 

EV

Wérenne

Werenne. Soit var. du NF Waregne (d’origine toponymique), cf. 1508 «Nicclo de Warenne» BourgNamur, soit dérivé féminin en -inné de Wéry. Cf. aussi Guérenne.

 

JG

Wérenne

zie Devarenne.

 

FD

Werensteyn

PlN Weerestein (ZH).

 

FD

Werf(f), van de(r)

zie van de(r) Werve.

 

FD

Wergifosse

Nom d’origine : Wergifosse à Soumagne (Lg).

 

JG

Wergifosse

Proven. Dép. Soumagne.

 

EV

Wergifosse

zie De Wergifosse.

 

FD

Werhert

Nom issu de l’anthrop. germ. war-hard > Werardus [FD].

 

JG

Werhert

Patr. Germ. VN war-hard (zie Guérard). Werihart, Werardus (MORLETI).

 

FD

Wéri-

-chet, -haye. V. Warigé(e).

 

EV

Werick

Werix, Wircx, Wierc(k)x, Wierks, Wierings, Wierink, Wierinck(x): Patr. Germ. VN wîg-rîk ‘strijd-rijk’ of wid-rîk ‘hout-rijk’: Wigericus, Wiricus, Wirich (MORLETI), Widerich, Widricus, Wiric (Fm.). Maar deze namen zijn niet altijd

duidelijk te onderscheiden van Winrix en var. 979 Widericus; 1140 Wiricus de Wilengem; 1114 Wiricus de Eka (GN); 1292 Arnout Wieric, Mech. (CG); 1356 van Willemme Wiericke, Cent (GSB); 1393 Oliver Wierix kinder, Ktr.; 1398 Maye

Wierics = 1398 Marie Wierincx, Wontergem (DEBR. 1970).

 

FD

Werick

zie Wirix.

 

FD

Werihasse

cf. Wérihay.

 

JG

Wérihay

Wer-, Werixhas, Werihasse. 1417 «Pieres de Werisay» PolyptAth, 1611 «la vef-ve Gérard du Wericheau» Arbrefontaine, 1742 «N. Werixhas» Couvin, 1787 «Antoine-Joseph Wérihas (orig. de La Reid)» Bourg-Liège; nom d’origine: Werixhas, w. liég. wériha, Weri(x)het, w. liég. wèrihè, -ê, topon. fréquent en Wallonie, e.a. dépend, de Monte-gnée, etc. Cf. aussi Warichet, -ait.

 

JG

Wérihay

Werihay, -hasse: PlN Wéri(x)has in Ayeneux en Montegnée (LU): braakland.

 

FD

Wérion

cf. sous Wéry.

 

JG

Wérion

V. WARD (Wari).

 

EV

Wérion

Wer(r)ion: Patr. Vleivorm op -ion van Germ. warô-naam, zoals Warmond. 1406 Lijsbeth Werioens, Bs. (PEENE); 146 e. Pierre Wérion, Luik (BODY).

 

FD

Weris

Wéris, Werisse, Wérisse. Nom d’ori­gine : Wéris (Lx) avec -4- prononcé.

 

JG

Wéris

1.   Proven.   Loc.   —   2.   V. WARD (Wari).

 

EV

Wéris(se)

Weris(se): PlN Wèris (LX).

 

FD

Werix

zie Wirix.

 

FD

Werixhas

cf. Wérihay.

 

JG

Werk

Werck(x), Werkx: i. BN voor een werker. 1336 Willelmus dictus Werc, Bs. (OSTYN). – 2. Kan door samentrekking en remterpretatie uit Wierik zijn ontstaan (zie Wirix), vgl. de var. Werick, Werix.

 

FD

Werkbrouck

zie Werbrouck.

 

FD

Werken, van

PlN Werken (WV). 1168 Anselme de Werkina; 1281 Gossuins de Werkine; 1330 Kerstiaen van Werkinne, Bg. (DF XVII); 1422 Fierin van Werkin, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Werkendam

Proven. Loc. holl.

 

EV

Werker(s)

Zie Warcken. – 2. Werker, handwerker, arbeider. 1601 Mathijs die Wercker, Helmond (HB 426); 1653 Jan Werckheer, Eeklo-Aw. (AP).

 

FD

Werkhoven

Vercoven: PlN Werkhoven (U).

 

FD

Werkin

Warkin, Werquin, Werkeyn, Verkin, Verqu(a)in, Verkain, Verkein, Verkindt: i. Patr. Dim. van Germ. VN, zoals Werenboud, Werembert, Werenfried: 979 Werinus; 1227 Werin Faber, St.-Lievens-Houtem (GN). 1267 Werkinus Bentin; 1268 Lam filius Werkini, Ip. (BEELE); 1512 Jaspar Werkin (AVB); 1728 J.P. Werquain, Menen (COUSS.). – 2. Soms PlN Verquin (PdC). 1429 Gadifer de Werkin, PdC (DF XVI).

 

 

FD

Werkman

BerN van een werkman. 126 e. Walterus Werkman, Krombrugge (GN); 1295 Werkeman, Z.-Br. (LIND. 1964); 1375 Joh. Wercman, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Werkmeister

Wermeister, Wermeester: BerN Mnl. werkmeester, -meister: bouwmeester, metselaarsbaas. 1266 Heinr. Wergmestere, Hb. (NN); 1290 Arnoldus Wercmeister, Mtr. (SKM).

 

FD

Werkmuller

-müller: BerN. Molenaar.

 

FD

Werkmuller

Werkmiiller. Nom de métier: ail. Werkmüller ‘meunier’.

 

JG

Werkx

Zie Werk.

 

FD

Werland

zie Warland.

 

FD

Werlotte

cf. Wéry.

 

JG

Werlotte

zie Wérotte.

 

FD

Wermaer

Patr. Germ. VN war-mêr ‘hoede-beroemd’: Warmerus, Wairmarus (MORLETI). 1398 Marie Waermaers; 1394 van Woutre Wermaren, Menen (DEBR. 1970).

 

FD

Wermann

zie Weeremans.

 

FD

Wermeester

-meister, zie Werkmeister.

 

FD

Wermeester

Wermeister. Nom de profession: ail. Werkmeister ‘contremaître’.

 

JG

Wermelskirchen

PlN (NRW).

 

FD

Wermembol

Car. mor. Warme bol,,,Tête chaude » (N. composé d’après

Flinke-,    Geleerde-    -bol,    ..Forte tête, Puits de science »).

 

EV

Wermenbol

Warmenbol: Patr. Reïnterpretatie van de Germ. VN Werenboud: Werimbold, Werembaldus (MORLET I, GN). 1255 Wermbolt uter Hage, Den Haag (OHZII, 741); 1258 Warenbaldo (DEBR. 1980); 1397 Jacop Warembout, Oudenburg (JAM.).

 

FD

Wermersche

zie (van) Wymeers(ch).

 

FD

Wermo(e)s

zie Warmoes.

 

FD

Wermoes

V. Warmoes.

 

EV

Wernaers

Warna(a)rs: i. Wernaer, Warnaar: var. van Werner. – 2. Wernaers, Warnaars < Wernaerts.

 

FD

Wernaerts

Wernaers, Warnaerts: Patr. Germ. VN warin-hard: Werinhart (MORLET I). 1399 Herman Wernaerdssone, Ktr. (SR 2ir°); 1576 Ger. Wernaerts, Holzweiler-Aw. (AP).

 

FD

Werné

zie Warinet.

 

FD

Werner

Forme all. de Warnier, cf. 1628 «Wer-nuss Werner» = 1627 «Warny Warnier» émi­gré en Suède (Appelgren); probabl. avec réfé­rence à Saint Werner von Oberwiesel, martyr rhénan du 13e s. (comm. D. Wernerus). « Forme latinisée : Wernerus. NF germ. de la région située entre Homb(o)urg et Aix-la-Chapelle, du 17e au 20e s. (comm. P. Werne­rus).

 

JG

Werner

V. WARD (Warn).

 

EV

Werner

Wernerus, Wernaers, Warna(a)rs, Werniers, Werny, War(re)ner, Wargnier, -ie(z), -ez, Wa(e)rnier(s), Warnie(z), -ij, -y, Warrin(n)ier, -iner, Wardenier, Varnier, Walnier, Warlier: Patr. Germ. VN warin-hari: Warinheri, Warnerus, Wernarius (MORLET I). 1237 Warneri de Ultra Mosam, Namen (CVD); 1307 Pierre Wernier, Ip. (BEELE); 1333 Arnoldus Werniers = 1337 Arnoldo Werners, Tn. (C.BAERT); 1348 Warnirs de Lavoir, Luik (BODY).

 

FD

Wernette

cf. v° Werny.

 

JG

Wernette

Metr. Fem. bij Warinet.

 

FD

Wernicke

Wiernik, Wiernek, Wiernicki: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Werner. 1398 Ghebbe Werneken, Pommeren (BRECH.); 1540 Albrecht Wernecke, Dûlmen-Aw. (AP).

 

FD

Werniers

zie Werner, Warnier.

 

FD

Wernimont

 (NF des régions de Liège et d’Arlon). 1763 «Johann ou Jean Wernimont» Hobscheid, Capellen (G.-D. Lux.) (FyS); nom d’origine: Wernimont, à situer sans doute en prov. de Luxembourg ou au Grand-Duché.

 

JG

Wernimont

V. Warnimont.

 

EV

Wernimont

zie Warrimont.

 

FD

Werning

zie Warning.

 

FD

Werny

Cf. 1276 «Jakemes Wernier» Dettes-Ypres, 1474 «Jehan Wernier» Ladeuze; var. de Warnier, Warny.

• Dérivés du thème Wern- : Wernette. – 1598 «Jacques Wernotte» CartCouvin.

 

JG

Werny

zie Werner, Warnier.

 

FD

Wéron

Weron, Wairon, Woiron: Patr. Dim. van Germ. warô-naam. Vgl. Wérion, Wéry. 1384 Giles Werons,LU(AVB).

 

FD

Wéron

Wérotte, cf. sous Wéry.

 

JG

Wérotte

Werotte, Werlotte, Vérotte: Patr./Metr. Dim. van Germ. warô-naam, zoals Wéry. 146 e. Werot le Baillif; Wéry di Werotte de Met; Werotte fil Colar de Mes, Luik (BODY).

 

FD

Werpin

Nom d’origine: Werpin, à Hotton (Lx).

 

JG

Werpin

PlN in Hotton (LX).

 

FD

Werquin

cf. sous Wéry.

 

JG

Werquin

zie Werkin.

 

FD

Werre(n)s

Werrin, zie Warin, Garin.

 

FD

Werrebroeck

-brouck, zie Werbrouck.

 

FD

Werrem, van

zie van Warrem.

 

FD

Werres

Werrès. Peut-être forme germ. de Wéry?

 

JG

Werrie

1218 «Werrie», 1271 «Margherite Wer-rie» NécrArras, 1607 «Anne Werie» Bourg-Liège; forme féminine de Wéry? Probabl. distinct de Dewérie.

 

JG

Werrie

Werry, zie Wéry.

 

FD

Werrion

cf. sous Wéry.

 

JG

Werrion

zie Wérion.

 

FD

Wers

NF qui apparaît à Clermont-sur-Berwinne (parfois Wers del Bâche) dès 1658, sans doute en provenance d’Allemagne où est attesté un NF von Wers en 1533 (GeneaNet).

 

JG

Wers(ch), van

Wers, zie van Weerst.

 

FD

Wersand

-ant: Patr. W. vorm van de Fr. FN

Guersent, -sant < Germ. VN Warsind (MORLETI)

 

FD

Wersand

NF qui apparaît à Messancy dès 1829 (GeneaNet); p.-ê. équivalent du NF Guersant, d’un anthrop. germanique [FD].

 

JG

Wershoven, van

PlN Wershofen (RP).

 

FD

Werson

cf. sous Wéry.

 

JG

Werson

Patr. W. vleivorm op -eçon van een Germ. warô-naam of van Wéry. 1531 Warsonius, Btitgenbach; 1758 Sebastien Werson, Ans (PSR 1968,58).

 

FD

Werst

1213 «magistro Lamberto de Werste», 1263 «Godefridus miles dictus de Werste» CartValDieu; nom d’origine: Werst, forme néerl. de Warsage (Lg).

 

JG

Werst, (van)

zie van Weerst.

 

FD

Wersterlin

zie Westerling.

 

FD

Wert(e), de

zie de Weerd(t).

 

FD

Wert(e), van

zie van Weert.

 

FD

Wertbrouck

zie Werbrouck.

 

FD

Wertelaers

-eer, zie de Wortelaer.

 

FD

Werth

Werthe(n), Wert(h)er: D. PlN Werth, Mhd. wert, werder: riviereiland, beemd. Vgl. Van der Waerden.

 

FD

Werth

Wertz. 1. V. WARD. — 2. Proven. Werst, ,,Warsage » (Loc). Wéry. 1. Proven. Dép. Cérexhe-Heuseux. — 2. V. WARD (Wari). Wesche.   1.   Proven.   Wese   (Dép. Ruisselede).    —    2.   V. WAD (Waz).

 

EV

Wertheim

Werthaim: PlN (BW, NRW, NS). 1182 Poppo de Wertheim, Mainz (OHZ 1,362).

 

FD

Wertingen

PlN (BEI).

 

FD

Werts

Wertz, zie de Weerdt.

 

FD

Werts

Wertz. Var. de Weerts, génitif de De Weert.

 

JG

Werumeus

Latinisering van Van Wierum (FL).

 

FD

Werve, van de(r)

van der Werven, van de(r) Werf(f), Verwerft: PlN Werf, Werve, Werft: onbebouwde ruimte rond een huis, hoeve, kade, oever, dijk, kunstmatige vluchtheuvel; (ook) plaats met waterwilgen (M VN 1958,163-172). 1227 Sigerus de Werve, Zingem; 136 e. Arnout van der Werft, Cent (GN); 1245 Terrico vandre Wervet, Har. (DEBR. 1980); 1374 Michiel van den Werve, Ip. (BEELE); 1382 Jacoppe van der Wereft, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Werveke, van

van Wervick: PlN Wervik (WV), waarvan een deel in Frankrijk ligt, ni. Wervicq-Sud (Nord). ±1213 Walterus de Werveka (DEBR. 1980); 1398 Wouter van Werveke, Lendelede; 1398 Joeris van Wervike, Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Wervisch

zie van der Ves.

 

FD

Wéry

w. nam. Wèri, Wéry, Werry, Wérry. 1086 «Dominus decanus Wedricus» ChapFos-ses, 1163 «Wer(r)icus de Palisul» CartWaul-sort, 1247 «Werricus de Septemfontibus » CartStHubert, 1265 «Weris Peures» Cens-Namur, 1267 «Weris», «Jean Weri» CensHer-

chies, 1272 «Werricus cambarius» Polypt-Villers, 1280 «Wericus braxator de Juprelle» PolyptLiège, 1293 «Weris de le Porte» Comp-tesMons, 1294 «Wéry d’Onhay» CensNamur, 1295-1302 « Jehans Werris» ImpôtArtois, 14e s. «Wéry dit Wederic des Prez» BodyNPLiège, 1400 «Wéry de Rocourt» GuillLiège, 1417 «Jehan le Wéry» PolyptAth, 1444 «Jamart Wéry» AidesNamur, 1564 «Anthoine Wéry» Nalinnes, 1593 «Antoine Wéry» BourgDinant, 1602-3 «Lambert Wéry» TerriersNamur; nom issu de l’anthrop. germ. widu-rik, latinisé en Wedericus. Cf. aussi Werrie (forme fém.?). » Dérivés du thème anthropon. Wér- : Wera, Wéra, Werard, Werard. 1250 «Werardus» Kemexhe, 14e s. «Werar de Brialmont fils Wéry» BodyNPLiège, 1371 «Werart Anseal Berart» GuillLiège, 1444 «Wera de Limage» AidesNamur, 1446 «Werar délie Stoyle» GuillLiège, 1524 «le groz Wera» = 1544 «le gros Werar» DénStavelotMy, 1748 «Sr Wera» Nandrin. – Wereau, Wéreau [dérivé en -eau ou forme w. en -aud de Werard, cf. fr. Gueraud [FD]]. Werion, Wérion, Werrion, Wer­rion. 1272 «Werions Chardins» PolyptVillers, 1294 «Werions Teskes», «Werrions Rous-siaus» CensNamur, 1380 «Werion li Tanieires de Jacelette» RentierRamée, 1599 «Hubert Werion» Dorinne, 1602-3 «Wérion Legroz», «Remy Werion» TerriersNamur, 1616 «Thié-ry Weryon» PrincipChimay, 1625 «Hubert Wérion» BourgNamur. – Weron, Wéron. 1280 «Werons de This» PolyptLiège, 1294 «Werons de Foui» CensNamur, 1312 «Weron fil le Chenut» Montegnée, 1384 «Giles Werons» CartValBenoît. Wérot. 1260 «Werot» CartValBenoît, 14e s. «Werot ly Bailhyer» BodyNPLiège, 1444 «Marguerite le seur Werot» AidesNamur, «Johans Werot» TerreJauche, 1472 «Johan Werot» Arbrefon-taine, 1534 «Michault Werot» BourgNamur; cf. aussi 1472 «Symon Weroton» DénLa-roche. – Wérotte, Wérotte. 1272 «Hannins et Werothe et Gerars» PolyptVillers, 1338 «We-rotes (nom d’homme)» GuillLiège, 1331 «Wérotte de Mes» CartValBenoît = 14e s. «Wéry dit Wérotte de Met» BodyNPLiège, 1458 «Piron Wérotte» Villers-l’Évêque, 1498 «Gillechon Wérotte», 1520 «Jehan Wérotte». 1612 «Quelin Wérotte» TerriersNamur. – Werlotte. – Werquin. 1588 «Jaspar Werkin» Ocquier. – Werson. 1444 «Werson Carpeal» TerreJauche, 1531 «Warsonius» Bùtgenbach, 1758 «Sebastien Werson» Ans, cf. J. Her-billon, Les NF « Gerson » et « Werson », PSR 7, 1968, 57-61. – Peut-être aussi Werres, ainsi que Wérenne.

 

JG

Wéry

Wéry, Guéry, Cuerry, Guer(r)i, Werry, Wérry, Werrie, W(a)iry: i. Patr. W.-Pic. Wéry, Fr. Guéry < Germ. VN widu-rîk ‘boom-heerser’: 979 Widericus, 1155 Wedericus (GN), Wedricus, Guerricus (MORLETYI). 1224 Werrici de Molehem (SLL); ± 1300 Jehans Werris, Artesië (BOUGARD); 1300 Wéry Daibes; ne e. Wéry dit Wederic des fiez, Luik (BODY); 1384 Raoul Guery, Laon (MORLET). – 2. Zie ook Dewérie.

 

FD

Wes(o)ly

zie Wesely.

 

FD

Wesche

Patr. < Ndd. Wesseke, dim. van VN Wasmod. 1593 Tewess Wesche, Pomm. (BRECH.).

 

FD

Wese

zie (de) Wees.

 

FD

Wesel

V. Wezel. Wes(e)maal.  Proven. Wezemaal (Loc.).

 

EV

Wesel

Wésel, cf. Wezel.

 

JG

Wesel(s)

zie Wezels.

 

FD

Wesel, van

zie van Wezel.

 

FD

Weseler, de

zie Wisseler.

 

FD

Wesely

Weseli(j), Wesoly, Wesly: Tsjechisch vesely: vrolijk, lustig. BN.

 

FD

Wesemael(e), (van)

zie van Wezemael.

 

FD

Wesemann

Wesemeier: Naar de woonplaats aan de wei; zie Wiesemann.

 

FD

Wesembeeck, van

(van) Wesenbee(c)k, zie van Wezenbeeck.

 

FD

Wesepoel, van

van Wesespoel, (van) Wezepoel, Weezepoel: PlN Wezepoel in Zèle (OV). ±1240 Walterus de Wesenpole = Walteri de Wezepoule, Zèle (SCHMID).

 

FD

Weser, (de)

zie Wezels.

 

FD

Weser, van

zie van Wezer.

 

FD

Weskamp

zie Westerkamp.

 

FD

Wesler, de

zie Wisseler.

 

FD

Wesling

-linck, zie Wesseling(h).

 

FD

Wesly

Fonction.   Vessilier,   variante de Vexillaire, ,,Porte-drapeau ».

EV

Wesmael

Wesmaël. 1608-9 «de Wesmael» ComptesNivelles; nom d’origine: Wesemael (BrFl).

 

JG

Wesmael

zie van Wezemael.

 

FD

Wespe

Wespes (NF de la région de Charleroi). Nom d’origine: Wespes, à Leernes et Presles (Ht), plutôt que surnom: w. wèspe, wèsse, etc. ‘guêpe’, cf. Wesse.

 

JG

Wespe(s)

PlN Wespes in Leernes (H).

 

FD

Wespelaere

-leare, zie (de) Wispelaer(e).

 

FD

Wespes

Proven. Dép. Leernes.

 

EV

Wespha(e)l

-phale(n), zie Westphalen.

 

FD

Wesphael

Wesphal, Westphal, Westphalen, Wesphalen, etc. 14e s. «Johans de Wasfalle» Huy; originaire de Westphalie (AIL).

 

JG

Wespin

16e s. «Jean de Wespin» Dorinne, 1599 «Nicolas Wespin» BourgDinant, 1631 «Jacques Wespin» BourgNamur; générale­ment nom d’origine: Wespin, w. wèspin, à Bouvignes-Dinant (Nr), cf. de Wespin, mais aussi parfois var. de Guepin (dérivé de fr. guêpe), cf. 1331 «Huwart dit li Wepins» CartStHubert.

 

JG

Wespin

Proven. Dép. Bouvignes et Dinant.

 

EV

Wespin

zie De Wespin.

 

FD

Wessaert

zie Wissaert.

 

FD

Wesse

1472 «David lu West», «la femme le West» DénVielsalm; probabl. nom de profes­sion: w. wèsse, fr. hôte, cf. Lhoest, etc. -Pourrait être aussi w. wèsse, wèspe ‘guêpe’, cf. Wespe(s), Delwasse, et 1365 «Mengne de Wesse» TailleMons, 1482 «Thisse de Wesse» JusticeBastogne.

 

JG

Wesse

BerN W. wèsse, Fr. hôte: waard. 1472 David luWest,Salm(J.G.).

 

FD

Wessel

Wessels, cf. Wetzel(s).

 

JG

Wessel

zie Wessels.

 

FD

Wessel(s)

Wissel(s), Wyssels: Patr. Germ. VN Wezelo, Wezilo, dim. van b.v. Wernher. 1270 Wessel mit der Vust = 1306 Wernerus cum pugno ferreo, Stralsund (BRECH.). 1297 Johan Wessel van Repe, Herderen (OGO); 1374 Johan Wesselssoen, Kampen (OA 208); 1399 Aleyten Wesselens, Den Bosch (HB 446); 1414 Willem Wessels, Tg. (TYTGAT); 1563 Melchior Wissels, Xanten-Aw. (AP).

 

FD

Wessel, van

zie van Wezel.

 

FD

Wesseling(h)

-link, -lein, Wesling, -linck, Wisselinck, Wysselinck: i. Patr. Afl. van VN Wessel. 1564 Heinrich Wessel oder Wessling, SL (BRECH.); 1562 Adr. Wisselincx, Ht. (AP). – 2. PlN Wesseling bij Bonn. 1391 Hermann de Wesselich (BRECH.).

 

FD

Wesselman(n)

1. Afl. van Wessel. – 2. Weselmann uit Wesel/Wezel. – 3. Wechselmann = Wisselman, geldwisselaar. 1616 Eisa Wesselman, Munster (BRECH.).

 

FD

Wessels

V. Wezel. west.  ,,Ouest ».  Van  der Westen, Van West, Verwest, Wester, ,,De l’ouest ». (Wester, Dép. Houtave).

Composés :  Westenberg,  ,,Colline de l’Ouest », Westerkamp, ,,Campagne de l’Ouest ».

 

EV

Wessem, van

van Wessum: PlN Wessem (NL). 1582 Peter van Wessen, Roermond-Aw. (AP).

 

FD

Wessenmayr

Var. van Wesemeier; zie Wesemann.

 

FD

Wessing

Patr. Afl. van Wess, korte vorm van VN Wasmut (BRECH.). – 2. Oostd. vorm naast Wessig, Wessnig < Slav. wesnik: dorpeling, dorper (DN).

 

FD

West, (van)

zie van Westen.

 

FD

Westacker, van

PlN Westakker, o.m. in Ruiselede en Wingene (DF XVII). 1398 Willem van Westackere, Ruiselede; 1398 Calle van Westackere, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Westaedt

zie Vastrade.

 

FD

Westbroeck, van

Westbroek, -brock, -brook: PlN Westbroek (U) en in Jabbeke, Knesselare, Lampernisse, Waasten (DF XVII). 1398 Willem van der Westbrouc, Kanegem (DEBR. 1970).

 

FD

Westbusch, van

Verspreide PlN Westbos(ch), -busch. 1394 van Betrisen van Westbusch, Menen (DEBR. 1970).

 

FD

Westcott

Verspreide E. PlN Westcot(t), -cote, Westacott, of gewoon een westelijk huis. 1170 Turbertus de Westcota, Berkshire (REANEY).

 

FD

Westdijk

Verspreide PlN Westdijk.

 

FD

Westdorp

Verspreide PlN Westdorp(e), o.m. in Z. 1339 Jan van Westdorpe, Saaftinge (DEBR. 1999).

 

FD

Westebbe

PlN Westebbe (NRW).

 

FD

Westeel(s)

Westel, zie Wasteel(s).

 

FD

Westeinde, van (‘t)

zie (van) Westende.

 

FD

Westelaken, van de

zie van der Westerlaken.

 

FD

Westelinck, (de)

-ynck, zie Westerling.

 

FD

Westen, (van)

 (van) West: Naar de woonplaats ten westen van een plaats, een dorp. 1382 meestre Jan van West, Aarsele (DEBR. 1970); 1541 Adolf van Westen, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Westen, van der/n

Var. van Van der Vesten (zie Vervest) of van Van Westen.

 

FD

Westenberg

-burg: PlN Westenberg (NS). Ook verspreide PlN Westerberg/Westerburg.

 

FD

Westenbroek

PlN Westerbroek(G, GR).

 

FD

Westende, (van)

van ‘t Weste(i)nde: PlN Westende (WV). 1382 Jan Westende, Wingene (DEBR. 1970); 1405 Denys f. Goossins van Westhende, Bg. (SIOEN).

 

FD

Westendorp

PlN (G). 1793 Joannes Westendorp, A’dam-Gent(PBG).

 

FD

Wester

Nom d’origine: Wester, en Basse-Saxe (Ail.) ou bien surnom ethnique ail. signifiant ‘originaire de l’Ouest’.

 

JG

Wester

Westers: i. Die westelijk woont. Vgl. Van West. – 2. PlN Wester (NRW, NS, SH).

 

FD

Westerbeek

-beke: PlN Westerbeek (NB), Westerbeke in Westsoeburg (Z).

 

FD

Westerbohm

PlN Westerbodem in Klemskerke (DF XVII). Of Finse FN? Of PlN Vesterboom in Estland (PDB)?

 

FD

Westercamp

zie Westerkamp.

 

FD

Westerdijk

-dyk: PlN Westerdijk (GR, NH).

 

 

Westerhoff

PlN Westerhof (NS, SH). 1578 Hendrik Westerhoff, Munster-Aw. (AP).

 

FD

Westerhuis

PlN (OIJ).

 

FD

Westerink

zie Westerling.

 

FD

Westerkamp

-camp, Weskamp: PlN (DR).

 

FD

Westerlaken, (van der)

van (de(r)) Westelaken: PlN Westerlake: westelijke plas, poel. PlN in Den Dungen (NB). 1340 Hendrik van der Westelaken…die Westlake op Dunghen, Den Dungen; 1511-96 Hendrick Sebert van de Westelaken, Aw. (med. W. Veekens en F.W. A. van Susante).

 

FD

Westerlinck

Ethnique néerl. : originaire de l’Ouest, néerl. West.

 

JG

Westerling

-in(k), -ynck, (de) Weste(r)linck, Wiesterlinck, Westelynck, Westerink, Westrelin, Wasterlinck, Waste(r)lain, Wersterlin, Vesterlin: Bewoner van het Westland, West-Vlaming. 136 e. contra Boudin Westerlinge; 1369 Jan Westerlinc, Cent (GN); 1639 Jacques Wasterlin, Stegers FV (DUV.).

 

FD

Westerlo, van de

PlN Westerlo (A). 1314 Henricus fïlius Agnetis de Westerlo, Oosterwijk (OAT). Het Iw. is evenwel ongewoon. De FN is daarom wsch. een reïnterpretatie van Van der Westerlaken, waarvan trouwens ook een var. Westeloock bestaat, die te verklaren is door dial. Br. uitspr. (med. F. van Susante).

 

FD

Westerloope

-loppe: FN in FV. PlN?

 

FD

Westerlund

PlN(SH).

 

FD

Westerman(n)

Iemand die westelijk woont; vgl. Westerling, Van Westen. 1266 Frid. dictus Westerman, Straatsburg (BRECH.); 1705 J.H. Westerman, Westfalen-Aw. (AP).

 

FD

Westermolen

PlN, b.v. in Vn., Beveren-Roes. (DF XVII).

 

FD

Westerop, van

PlN Westrup (NRW, NS).

 

FD

Westers

zie Wester.

 

FD

Westerum

Westram, Mestrum, Mest(e)rom: PlN Westrum(NS).

 

FD

Westerveld

-weld: PlN Westervelde (DR), Westerveld in Koekelare en Waardamme (WV).

 

FD

Westerweel

PlN Oosterweel (zie Usueels)?

 

FD

Westfahl

zie Westphaelen.

 

FD

Westhaus(en)

PlN Westhausen (BW, NRW, TH).

 

FD

Westheim

PlN (BEI, BW, NRW, RP).

 

FD

Westhof

Westhofen, Westhoven, Westhovens. Nom d’origine: Westhove, à Nieuwkerke (FlOcc), etc.

 

JG

Westhove, van

Westhoven(s), Westhof(f ), Westhofen: i. PlN Westhof/Westhove in Nieuwkerke en Th. 1382 Wouter van den Westhove, Ruiselede (DEBR. 1970). – 2. D. PlN Westhof (SH), Westhofen (NRW, RP), Westhoven (NRW). 1542 Everaart van Wisthoven, Sterkrade NRW-Aw. (AP).

 

FD

Westhuis

van Westhuyze: PlN Westhuize in Stoppeldijk (Z). 1255 Hugone de Westhuse; 1300 Johannis de Westhuse = 1291 in loco qui dicitur Westhus versus septentrionem a manso lohannis de Westhuus, Hulster Ambacht (DEBR. 1980); 1324 Hugonis de Westhuse (DEBR. 1971).

 

FD

Westland

Het Westland of Westkwartier was het westelijke deel van Vlaanderen, het oorspronkelijke West-Vlaanderen dus, ni. de kasselrijen leper, Veurne, Waasten, Belle, Kassel, St.-Win. en Broekburg: 1327 tWestlant (DF XVII).

 

FD

Westpha(e)l(en)

Westfahl, Wespha(e)l, -phale(n), Vesval: Herkomstig uit Westfalen. 1330 Nichole de Wastefale, Luik (SLLIII); 1340 Elysabet de Westfalia, Diest (F. C.); 1370 lans van Westvalen, Lv. (HB 586); 1383 Joh. Westphal, Greifswald (NN).

 

FD

Westphal

Westphalen, etc., cf. Wesphael.

 

JG

Westra(de)

Westraete, zie Vastrade.

 

FD

Westrade

Westraete. Var. de Vastrade.

 

JG

Westram

zie Westerum.

 

FD

Westreenen, van

PlN Westrhenen, wellicht ten westen van Rhenen (U). 1650 van Westreenen, Utrecht(PDB).

 

FD

Westreich

PlN Westrich (NRW).

 

FD

Westrelin

zie Westerling.

 

FD

Westwater

Reïnterpretatie van Quistwater? Riviernaam in Schotland (PDB)?

 

FD

Westyn

V. Watine

 

EV

Westyn

zie van de Wattyne.

 

FD

Wet-

-s, -z. V. WAD (Wad, Waz).

 

EV

Wetekam

Var. van Watriquant? Of D. FN Wetekamp, naar PlN Wettekamp, Wittkamp (PDB)?

 

FD

Wetemans

zie Witteman(s), Wuytemans.

 

FD

Wetering

V. Watering.

 

EV

Wetering, van (de)

PlN Wetering (OIJ). 1346 Jan van der Weteringen, Brabant (BLOII). Zie ook Van de Watering.

 

FD

Weterings

Korte vorm voor Van de Wetering of var. van Waterinckx. 1688 Laurentius Wetteringh, Wetteren(MULVII).

 

FD

Wethlij

zie Witley.

 

FD

Wétrain

1795 «Claude Wétrin» BourgNamur; p.-ê. var. de Watrin.

 

JG

Wétrain

zie Wautrin.

 

FD

Wets

Wetz; Wetten. Hypocor. de Wauter, Wou-ter [FD].

 

JG

Wets

zie Wouts.

 

FD

Wetsels

zieWetzel(s).

 

FD

Wetsoen

Adaptatie van een Rom. FN op -on, wellicht van Huisson.

 

FD

Wetstein

zie Wegsteen.

 

FD

Wetswin(c)kel, van

van Worstwinkel, van Wortswin(c)kel, van Weutswinckel, van Wuytswin(c)kel: PlN Woutswinkel (ook Wuytswinkel) in Meerhout (A) (MNT 495): hoek van Wouter. 1427 Godevaard van Woutswinckele, Oplinter; 1439 Egidius van Woutswinckel, Meerhout (med. Ludo Van Wuytswinkel, Oud Turnhout); 1498 Egidius Wouswinckele; 1511 Gerardus Woutwinckele; 1634 Petrus van Woutswinckel, Meerhout (MULIII, V).

 

FD

Wette, de

zie (de) Wetter.

 

FD

Wetten(s)

zie Wattin.

 

FD

Wettendorff

PlN Wettendorf (NRW, NS).

 

FD

Wetter

Proven.    Wetteren    (Anc. Wettre, Loc.).

 

EV

Wetter, (de)

de Wette: Mnl. wetter: slijper. BerN van de messen- of scharenslijper. 1396 Gillis de Wettere, Opdorp (DE B.); ise e. Albertus dictus Wette, Udenhout (OATIII).

 

FD

Wetteren

Wetterene. Nom d’origine : Wetteren (FlOr).

 

JG

Wetteren, (van)

van Wetter(e), van Vetteren, Wetterene: PlN Wetteren (OV). 1227 Joh. de Wettere, Cent (GN); 1396 Jan van Wettere, Viane (DE B.).

 

FD

Wettinck, (de)

zie Wattin.

 

FD

Wettlin

zie Wastelain.

 

FD

Wettstein

zie Wegsteen.

 

FD

Wetz

zie Wouts.

 

FD

Wetzel

Wessel, au génitif: Wetzels, Wessels. Probabl. hypocor. ail. issu de l’anthrop. germ. Wezilo, Wezelo (Brech., Il, 795).

 

JG

Wetzel(s)

Wetsels: Patr. Wetzel is een oude D. vleivorm van Wernher. 1063 Wezelo qui et Wernherus, Maagdenburg (BRECH.). 1558 Jan Wetsels, Valkenburg; 1561 Arn. Wetsels; 1564 Lambrecht Wetsel, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Wetzelaer

Wetz(e)ler: PlN Wetzlar (HS).

 

FD

Wetzeler

Nom d’origine: Wetzlar (Ail., Hesse).

 

JG

Wetzels

V. Watzeel.

 

EV

Wetzer

D. BerN van de messen- en scharenslijper. Vgl. De Wetter.

 

FD

Weulf, de

zie (de) Wolf.

 

FD

Weulis

 

zie Wullus.

 

FD

Weurtelaer, de

zie de Wortelaer.

 

FD

Weusten

Dérivé de Woeste.

 

JG

Weusten

zie Woeste.

 

FD

Weustenberg(h)

zie Woestenborghs.

 

FD

Weustenfeld

zie Wustefeld.

 

FD

Weustenrade

-raad, -raed(t): PlN Weustenrade (NL). 1453 Johan van Weustenroide, NL (KSG); 1626 Arnoldus Weustenraedt, Valkenburg (MUL V).

 

FD

Weuster

zie Woeste.

 

FD

Weuten(s)

zie Wuyten(s).

 

FD

Weutswinckel, van

zie van Wetswin(c)kel.

 

FD

Weve

1. Proven. Dép. Coneux. — 2. V. WEFA. wever.    ..Tisserand ».    1.    Profess. Variante : De Wever, Wev-, Wef-, Web- -er(s), Swevers. N° 157. — 2. V. WEFA.

 

EV

Weve

Wève, Wéve, Wêve: Mnl. weve: horzel. BN. Vgl. Vliege, de Bie, D. Horniss. BN voor een onrustige? 1379 Clays Weve, Ip. (BEELE). Maar de FN is erg fréquent in H. Hij zou dus een adaptatie kunnen zijn van (de) Wever.

 

FD

Wève

Wêve, Wéve, Weve. Peut-être nom d’ori­gine: Wève, à Conneux (Nr)?

 

JG

Weveire, de

-eyre, zie de Weweire.

 

FD

Wever

de Wever(e), de Wevre, Dewèvre, We(e)vers, Wefers, Swe(e)vers: BerN van de wever. 1180 Athelolf Wevara, Bg. (LEYS1959′); 1270 Gherart de Wevere, Cent (CG); 1367 Maes Swevers huus, Ktr.; 1382 Lauwers de Wevere, Har. (DEBR. 1971, 1970).

 

FD

Weverbecq

Wéverbecq. Forme francisée du suivant.

 

JG

Weverbecq

Wéverbecq: W. adaptatie van Weverberg.

 

FD

Weverberg

Weverbergh, Wéverbergh. 1465-66 «Jehan de Weversberch» TailleHoves; nom d’origine: Weversberg, dépend, de Meerhout (Anv).

 

JG

Weverberg(h)(e), (van)

van Weverenbergh, van Weversbergh: PlN Weversberg in Meerhout (A). 1447 Clais Wevelberg, Gb. (PARM.); 1542 Matheus van Weverberghe, Marcq H-Lv. (CALUW. 2000, 164); 1570 Petrus van Weversberghe, Lv. (HENNO).

 

FD

Weweire, de

de Weveire, de Weveyre, de Weweirne, de Wewerre, We(e)wer: Mnl. weduware, wedewere, dial. weeuwêre: weduwnaar. 1286

Willelmi Wedewere, Wemmel (OSTYN); 1310 Heinrico dicto Weduere, Bs. (PEENE1949); 1396 Arent de Weduwere, St.-Maria-Oudenhove (DE B.).

 

FD

Wex(s)teen

zie Wegsteen.

 

FD

Wey

Nom d’origine: Wey (AIL), équivalent de wei(de) ‘pré’.

 

JG

Wey

zie van der Wee.

 

FD

Wey(den), (van der)

Weyde, zie van der Wee.

 

FD

Weyaert

1. V. Waai. — 2. V. WAD (Wa).

 

EV

Weyand

Weiand. Var. de Wigand [FD].

 

JG

Weyand

zie Wigand.

 

FD

Weycker

zie Wyckers.

 

FD

Weyckmans

V. Wijk.

 

EV

Weyckmans

Weykmans, Weikmans, Weick-nian, Weickmann, Weickmans. Nom issu de l’anthrop. germ. wîga-man [FD]; cf. Wyck-mans.

 

JG

Weyckmans

zie Wyckmans.

 

FD

Weydemans

zie Weedemans.

 

FD

Weyders

-ert, zie Weider(er).

 

FD

Weyders

Weiders. Nom de profession: moy. néerl. weider ‘berger, pasteur’ [FD].

 

JG

Weydert

1.   Proven.   (Ver)wijdert, „(Hameau) éloigné ». N° 228. —

2. V. WID. Weydisch. V. WID.

 

EV

Weydeveld, van

-vel(d)t, zie Weideveld.

 

FD

Weydisch

Weijdisch, zie Weidisch.

 

FD

Weydt

Weijdt, zie Weidt.

 

FD

Weydts

zie Wouts.

 

FD

Weye(n) / Weij(en), van der

zie van der Wee.

 

FD

Weyem-

Weyen- -berg(he). Proven. 1.    ,,Colline   des   prairies ».   Dép. Asse, Lennik, Merchtem, etc. — 2. V. waai.

 

EV

Weyemberg

Weyembergh, Weyenberg, Wey-enbergh. Var. de Waeyenberg.

 

JG

Weyemberg(h)

(van) Weyenberg(h)(e), zie (van) Waeyenberge.

 

FD

Weyen(s)

Weijen(s), zie Waeye(n).

 

FD

Weyer

Anc. synon. de Vijver. V. ce N.

 

EV

Weyer

au génitif: Weyers. Nom d’origine: moy. néerl. weyer ‘vivier’ ou Weyer (Lb).

 

JG

Weyer / Weijer, van de(n),

zie van de Wijer.

 

FD

Weyer, (de)

de Weijer, Wei(e)r, Weyers, Weijers, Wijers, Wyers: i. Van Mnl. weyen, waeyen. Vgl. De Waeyere. – 2. Van Mnl. ww. weyen: weiden, doen grazen. BerN van een herder. Zie Weider(er). 1356 Heinrec de Weyere, Lebbeke (PEENE 1949); 1410 Jan den Weyer, Den Bosch (HB 498); 1404 Margrieten Sweyers; 1455 Lemmen Weiers, Ht. (A.GHIJSEN). – 3. Evtl. verkort < Van de Wijer. -4. Zie ook Wiers.

 

FD

Weyergans

Profess. Vijvergans, ,,Canard d’étang ». N. d’éleveur.

 

EV

Weyergans

Weijergans. Génitif de *Weier-gang, composé de moy. néerl. weygeren, weye-ren ‘sautiller’ et de gang, surnom de qqn dont l’allure, la marche est sautillante [FD] et non pas moy. néerl. weyèrgans ‘oie d’étang’ (Carnoy, 265-6).

 

JG

Weyerman(n),

-mans, -mars, Weijerman(s), -mars: Afl. van Van de Wijer. 1393 Joh. Wyerman alias vanden Wyer, Diest (CLAES1985); 1416 Johan Wyerman = 1417 Jan Weyerman, Ht. (A. GHIJSEN).

 

FD

Weyers

V. Vijver.

 

EV

Weygaart,

-gaert(s), zie Wygaart.

 

FD

Weygaerde, van de(n),

zie van de(n) Wijngaerde(n).

 

FD

Weygaerts

1. V. Wijngaard. — 2. V. WAD (Wak).

 

EV

Weygandt

-antt, zie Wigand.

 

FD

Weygantt

V. WID (Wik). Wey- -land, -mans, meers(ch).   V. weide.

 

EV

Weygeleir(e, de)

zie Wichele(e)r.

 

FD

Weygman

zie Wichman(s).

 

FD

Weyhaeghe

zie Weedaeghe.

 

FD

Weyhrauch

zie Weihrauch.

 

FD

Weykamp

PlN Weikamp in Schijndel (NB).

 

FD

Weyker

zie Wyckers.

 

FD

Weykmans

zie Wyckmans.

 

FD

Weyland

Weiland. Var. de Wieland.

 

JG

Weylant

-and(t), zie Wieland(t).

 

FD

Weyler

zie Weiller, van Wijller.

 

FD

Weymaere,

zie Wenemaers.

 

FD

Weymans,

-mann, zie Weedemans.

 

FD

Weymbergh, van

zie (van) Waeyenberg(e).

 

FD

Weyme

zie Wieme(s).

 

FD

Weymeels

zie (van) Wymeersch.

 

FD

Weymeers(ch), (van)

Weymeis, (van) Weymers, Weymeirsch, Weymiens, Weymiers, zie (van) Wymeersch.

 

FD

Weyn

au génitif: Weyns, Weynen. 1519 «Ger-trud Weyns» BourgNamur, 1600 «Nicolas de Weyns» BourgLiège; hypocor. néerl. du NF Walewein, équivalent de fr. Gauvain, nom d’un héros de la littérature chevaleresque.

 

JG

Weyn

Weyne, zie Wein.

 

FD

Weyn-

-andt, -an(t)s, Weys- Weyt- -s, -ens. V. WID (Win, Wiz).

 

EV

Weyn, de

zie de Waen.

 

FD

Weyna(ert)s

zie Weinhardt.

 

FD

Weynand

-ant, Weinand, au génitif: Wey-nands, -ants, Weynans. Formes ail. et néerl. corresp. à Winand, de l’anthrop. germ. wig-nand.

 

JG

Weynand(t)

-an(d)s, -ant(s), zie Wijnands.

 

FD

Weynberg(h)(e), (van)

zie (van) Waeyenberge.

 

FD

Weyne

Ofr. gaine, waine: schede. BerBN van de schedenmaker. Vgl. Descheemaker. 1197 Galterus Waine, Zonnebeke (LEYS1954); 1260 Michaelis dicti Waigne (SMTII). Zie ook Wein.

 

FD

Weynen

zie Weinen.

 

FD

Weynendaele, van

zie (van) Wynendael(e).

 

FD

Weyngaert, (van) de(n)

zie van de(n) Wijngaerden.

 

FD

Weynjes

Weijnjes, zie Weinkin.

 

FD

Weynoit

NF de Soignies, sans doute d’origine toponymique (collectif en -oit).

 

JG

Weyns

zie Wein.

 

FD

Weynsberg(h)e, van

zie van Wynsberg(h)e.

 

FD

Weyr, van de

zie van de Wijer.

 

FD

Weyrauch

zie Weihrauch.

 

FD

Weyrich

NF ail. dérivé de l’anthrop. germ. wî-ga-ric > Winirich/Winricus.

 

JG

Weyrich

zie Wirix.

 

FD

Weys, de

zie de Wijs(e), Duwez. Weysen, Weijzen: i. Patr. Vleivorm op -sin van Germ.

VN (Wago?) < Wagisin? 1393 Hannin Weisin, Ip.

(BEELE). – 2. et. spelling voor Wysen.

 

FD

Weysteen

zie Wegsteen.

 

FD

Weyt-

zie Wuyt-.

 

FD

Weytens

Weyts. Hypocor. néerl. de Wauters, Wouters. « Composé avec -man : Weytsman.

 

JG

Weytjens

1. V. weide. — 2. V. WID.

 

EV

Weyts

zie Wouts.

 

FD

Weyverkens

zie Wyvekens.

 

FD

Weze, de

zie Wees.

 

FD

Wezel

Proven. Wesel (Ville allem.). —   2.   Wezel   (Dép.   Hersselt   et Mol),   ,,Petite   prairie ».   Synon. : Wessels. Latinisation : Vesalius. Wi- -ard, -art, -ams, -bau(l)t, -hier, -bin, -bo. V. WID (Wi).

 

EV

Wezel

Wesel, Wésel. Surnom: moy. néerl. wesel

‘belette'[FD] plutôt que nom d’origine: Wezel, à Herselt et Mol (Anv).

 

JG

Wezel(s)

Wesel(s), (de) Weser: BN naar de diernaam, de wezel. Voor een behendige kerel. Vgl. D. Wiesele. 1268 Werkinus Wesel, Ip. (BEELE); 1300 Margarete Wesels, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Wezel, van

van Wesel, van Weezel, van Wessel: i. PlN Wezel (A), ‘s-Gravenwezel of Wuustwezel (A).

1332 Yde de Wesele, At. (C. BAERT); 1340 Arnoldus de Wesele, Tnh. (VERB.). –2. PlN Wezel, D. Wesel (NRW). 1366 Joh. de Wesalia, Mtr. (IOT); 1591 Hans van Wesel, Wezel-aw.(AP).

 

FD

Wezemael, (van)

(van) Wesemael(e), van Weesemael(e), Wesmael: PlN Wezemaal (VB). 1289 Gerart van Wesemale, Bergen-op-Zoom (CG); 1325 Ode de Wesemale; 1383 Margreten Wesemaels, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Wezenbeeck, van

van Wesembeeck, van Wesembeke, van Weesenbeeck, (van) Wesenbee(c)k, van Weezembeek, Wezenbeek: PlN Wezembeek (VB). 1299 de late heren Willems van Wesenbeke, Leefdaal (CG); 1356 Ghijsbrecht van Wesenbeke, Sterrebeek (PEENE1949).

 

FD

Wezenberg

PlN Wesenberg (NS, SH).

 

FD

Wezepoel, (van)

zie van Wesepoel.

 

FD

Wezer, (van)

van Weser, van Wijzer, van Wyser: PlN Melkwezer of Wezeren (VB). 1340 Lamberti de Wesere, Tn. (C. BAERT); 1419 Amants van Wezere, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Wgeuw

-eux, cf. Ugeux.

 

JG

Wgeuw

zie Hugue(s).

 

FD

Whal(l)e, van der

zie van de Wal.

 

FD

Whit(t)aker

PlN Whitacre (Warwicks): witte akker of Wheatacre: tarweveld (REANEY).

 

FD

White

Whiteman: E. BN White: wit. Vgl. De Witte.

 

FD

Wia(i)me

Wiams, zie Williaume.

 

FD

Wia(u)mont

Wyaumont, Wio(n)mont, Vriamont: PlN Willemont in Tintigny (LX). Zie Wilmont i. Of (Bois de) Viaumont in St-Léger (LX) (J.G.).

 

FD

Wiaime

cf. Willeme, -aime.

 

JG

Wiame

cf. Willa(u)me.

 

JG

Wiamont

cf. Wiaumont.

 

JG

Wiams

Génitif néerl. de Wi(y)ame = Guillaume.

 

JG

Wiander

NF attesté à Warsage depuis 1839, p.-ê. mis pour Viander, habitant de Vianden [FD].

 

JG

Wiander

Spelling voor Viander (BRECH.), afl. van PlNVianden(GH).

 

FD

Wiard

Wia(rt), Wyard, -art, Wuiart, Woiart, Viard, -art, Wuyard, Cuidard, -art, Guiart, Guyart, Guitard, -art, Guittard, Gietaert: Patr. Rom. vormen van de Germ. VN wid-hard ‘hout-sterk’: Withardus, Wi(h)ardus, Viardus, Guitardus (MORLETI). 1244 Wiardus de Ulmo, Laon (SMT I); ± 1300 Gilles Wiars, Artesië (BOUGARD); 1365 Wiart le Franchois, Bergen (DE COCK); 1348 Phelippe Wiart, Dk.(TdT).

 

FD

Wiard

Wiart, Wyard, Wyart, Wuyard 1154 «Wiardus» CartStHubert, 1176 «Wiardus de Satanai» CartOrval, 1257 «la femme Wiart de le Chapelle» BaillNivelles, 1275-76 «Henriés li fius Wiart» RegTournai, 1286 «Wyars Pietdochon» CartBinche, 1296-1302 «Gilles Wiars» ImpôtArtois, 1358-59 «Wiars Escou-vars» PolyptAth, 1364 «Jakemars Wyars» PolyptAth, 1365 «Wiart le Franchois manou-vrier», «Jehan Wiars des cambiers» Taille-Mons, 1499 «Willamme Wyart» TerrierNaast, 1543 «Jehanne et Rosé Wiart» Ladeuze, 1575 «Collin Wyart» DénFlorenville; nom issu de l’anthrop. gémi, wid-hard.

 

JG

Wiaumont

Wyaumont, Wiomont, Wionmont, Wiamont. Nom d’origine: e.a. Bois de Viau-mont, à Saint-Léger (Lx).

 

JG

Wiaux

Wyaux. 1519 «Jaequemars le Wieaux» Ladeuze ; var. du précédent ou dérivé en -aux de Guy, cf. Guy aux.

 

JG

Wiaux

zie Guiau(x).

 

FD

Wib-

Thème anthropon. issu de Wibaut, Wibert ou Wibo(u).

« Dérivés: Wibail, -aille; Wibaillie, Wyb-. 1551 «Jacques Wibaille» BourgNamur. -Wiblet. 1240 «Vimini Wibelés» NécrArras, 1275-76 «Marions li amie Wibelet Biet», 1302 «Wibelés li cordiers» LoiTournai. – Wibin.

 

JG

Wibail

Wybaillie, Wijbaillie: Patr. Hypercorrect voor Wibaux of afl. van Wiboud/Wibert. 1551 Jacques Wibaille,Namen(J.G.).

 

FD

Wibaut

-ault, -aux, Wuibaut, Wui(l)beaux, Wybaux, -auw, Wibou, Wybou(w), Wiebou(w): Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Wiboud, achteraf weer geadapteerd aïs Wybauw. 1166 D. Johannis filii Wibaudi, Laon (SMTI); 1394 Jehan Wibaut (MORLET).

 

 

Wibaut

Wibault, Wibaux, Wybaux, Wybauw, Wuibaut, Wuibeaux. 1295-1302 «Guifrois li Wibaus» ImpôtArtois, 1528 «Martin Wi­bault» BourgNamur, 1639 «Nicolas Wibaux», 1664 «Pierre Wibau» BourgNamur; nom issu de l’anthrop. germ. wig-bald.

 

JG

Wibbelt

Zie Wiboud.

 

FD

Wibert

-ler, -lez, Wybert, Vuibert, Vuybert, Wipier, Wigbers: Patr. Germ. VN wîg-berht ‘strijd-schitterend’: 826 Wigbertus, 1047 Wibertus, Cent (GN). 1275 Phelipron Wibert, Lessen (VR uov°); ±1300 Wibers de Trezele, Artesië (BOUGARD); 1365 Wibiert Barbe, Bergen (HEUPGEN); 1397 Wibeert Lee, Ktr. (SR 2or°).

 

FD

Wibert

Wibier, Wibiez. 1235 «Wibiert de Moriel Porte» ChirTournai, 1240 «Wiberta feme Wibert» NécrArras, 1246 «Wibertus de Utricurt» CartVal Benoît, 1270 «Wibers li Sieliers» DettesYpres, 1272 «Wibertus de Camba» PolyptVillers, 1286 «Wybiers li fius Aloul», «Wybers li Forestiers» CartMons, «Wybert le Crespe» CartBinche, «Wibers H

Bagnies», «Jakèmes li fius Wybert» CartLes-sines, 1289 «Gylos Wibers» CensNamur, 1303-7 «Jakemart Wibert» PolyptSalzinnes, 1365 «Wibiert Barbe des viniers» Taille-Mons ; nom issu de l’anthrop. germ. wig-berth, cf. Guibert.

 

JG

Wibin

Patr. Vleivorm van Wibert of Wiboud.

 

FD

Wiblet

Patr. Dim. van Wibert of Wibaut. 1240 Vimini Wibelés, Atrecht (NCJ).

 

FD

Wibo

Wybo, Wibou, sans doute aussi Wybon. Nom issu de l’anthrop. germ. wîga-bodo > Wibode, souvent confondu avec les noms en -baud, cf. Wibaut [FD]. Pour la var. Wibou, on doit tenir compte aussi du prénom fém. d’origine germ. Wibour, bien attesté, cf. s.d. «Wiburgis uxoris Lamberti de Ponte» Obit-Huy, 1272 «lohannes maritus Wiburgis» PolyptVillers, 1289 «Wibours li suer Florart» CensNamur, 1365 «Jehan Wibour tellier» TailleMons.

 

JG

Wibo

Wybo, Wijbo, Wybon: Patr. Germ. VN Wibode: wîg-bodo ‘strijd-bode’. Wigbodo (Fm.). Zie ook Wiboud.

 

FD

Wiboud

-ou(t), -aut, Wigbout, Wigbolts, Wiebols, Wiebel, Wibbelt: Patr. Germ. VN wîg-balth ‘strijd-moedig’: Wigbold (Fm.). 947 Wiboldus (GN). Wiboud en Wibode werden vaak met elkaar verward. 1274 Gossuin Wibout = Gossuini Wibode, Wg. (DEBR. 1980); 1298 Boid Wiboud, Kales (GYSS. 1963). Vgl. Wibaut.

 

FD

Wibrin

1472 «Jehain de Wybren», «le joene Wybren» DénLaroche, 1487 «Colin de Wy­bren» JusticeBastogne, 1544 «Collin Wy­bren» DénStavelotMy ; nom d’origine : Wibrin (Lx).

 

JG

Wibrin

PlN(LX).

 

FD

Wibrin

Proven. Loc.

 

EV

Wic(k)-

Thème anthropon. issu d’un anthrop. germ. en Wig-, cf. Wicquart [FD]. » Forme simple: Wick, Wicke. 1676 «Jas-pard Wuicq » RuageAth. « Dérivés: Wicket, Wiket. Ou bien var. de Wilket, cf. 15.12.1547 «We dit Wicket délie saulx» [JL, NFw]. – Wikin, Wicken. Wico. 1750 «Hubert Wicot» Vitrival, 1778 «Jean-Joseph Wicot» BourgLiège.

 

JG

Wicart

Wicca(e)rt, zie Wyckaert.

 

FD

Wich(e)

Wick.  1. Proven. Wiche, ,,Endroit    marécageux ».     Synon. :

Del-   -wiche,   -wick.   Diminutif : Wi(c)ket. N° 231. — 2. V. WID (Wik).

 

EV

Wich(e)

zie Wicke, Delwiche.

 

FD

Wichand

zie Wigand.

 

FD

Wiche

Surnom: soit de moy. fr. (Nivelles) wische ‘rouleau de charpie’, w. (Huy, Nivelles) witche ‘amadou, mèche de lampe à l’huile grasse’ FEW 17, 578b, soit w. (Jauchelette) witche, wetche ‘huche’ FEW 4, 519a (Remacle, Étym. 221), cf. Delwiche, plutôt qu’hypocor. du thème Wig- /Wic-, cf. Guiche [JH].

 

JG

Wichele(e)r

Wiggeleer, de Weggheleire, de Weygeleire, Weygeleir: Mnl. wichelare, -eer: waarzegger, voorspeller. 156 e. Heinrecs Wigheleeren, Mb. (A.BAERT); 1556 Adriaan de Wicheleer, Aw. (AP).

 

FD

Wichelen, van

PlN Wichelen in Dend. (OV). 1269 Walterus de Wigheline = 1280 Watirs de Wichline = 1300 décima Walteri de Wicline, Hulst (DEBR. 1980); 1583 Hendrik van Wichelen, Bs. (AP).

 

FD

Wichen, van

PlN Wijchen (G).i735 Cornélius van Wichen, Utrecht (vader van) Joannes van Wiggen = van Wijchen, Bunnik (PDB).

 

FD

Wicher

Wiechers, Wei(c)ker: i. Patr. H. en Ndd. vormen van de Germ. VN wîg-hari ‘strijd-leger’; zie Wyckers i. Of wîg-ger ‘strijd-speer’. 1312 Wichgerus, Riga; 1513 Weiker Frosch, Frankfort (BRECH.). – 2. Vaak verkort < Wichert. 1445 Chr. Weiker = Weikirt, Freiberg (BRECH.).

 

FD

Wichert

Wiechert, Weichert, Weigert, Wickert, Weickert: i. Patr. Hd. en Ndd. vormen van Germ. VN wîg-hard; zie Wyckaert. – 2. Vaak verward met Wicher, Weicker; zie Wicher 2.

Wichgers, zie Wigger(s).

 

FD

Wichman(s)

-mann, Weygman, Wiegman(s): Patr. Germ. VN wîg-man ‘strijd-man’. 1052 Wigmannus; 1096 Wichmannus magister (GN). 1541 Peter Wychman, Hemiksem; 1570 Aart Wichmans, Zutphen-Aw. (AP). Zie ook Wyckmans.

 

FD

Wicht

D. BN. Mhd. wiht: kabouter, dwerg.

 

FD

Wicht

Probabl. surnom: ail. Wicht ‘nain’ [FD].

 

JG

Wichterich

PlN (NRW).

 

FD

Wicka(e)rt

zie Wyckaert.

 

FD

Wicke

Wick(en), Wickens, Wick(e)s, Wieken, Wycke(ns), Wykes, Wix, Wijk, Wyk, Vuijk, Weick, Wich(e): Patr. Wikke, bakervorm van een Germ. wîg-naam (vgl. Wyckaert, Wyckers):

Wicco, Wikko (Fm.), Wîgo (STUDERUS). STARK denkt ook aan ass. < Wilke. 1261 Wike Reviaus, Atrecht (NCJ); -1300 lohannis Wicke, Ktr. (DEBR. 1980); 1355 Beatrise Lodewijc Wics dochter = 1374 van Beatrisen Wieken; 1352 Joes Wicke, Ktr.; 1526 Wycke vander Strate, Dentergem (DEBR. 1970); 1449 Jan Wijckens, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Wicke(re), de

Wyckers, Wijckers, Wijker, Weiker, Wey(c)ker, Vickers: i. BerN van de waarzegger, voorspeller, wichelaar. Vgl. Wicheleer, de Waersegger. 1243 Balduini dicti Wicre, St.-B.-Vijve (DEBR. 1980); 1376 Lammin de Wickere, Ip. (BEELE). – 2. Het Iw. kan worden verklaard door reïnterpretatie van het Patr. Zie Wigger(s) i.

 

FD

Wickerath

PlN Wickrath (NRW). 1217 Otto de Wikerode, Keulen (CVD); 1281 Theodericum de Wyckeroede, Xanten-Luik (AVB).

 

FD

Wickeren, van

Ndd. PlN 1671 zu Wickeren, Wiedenbriick (NRW). 1708 van Wyckeren, Hassum(NRW)(PDB).

 

FD

Wickert

zie Wichert.

 

FD

Wicket

Wiggett, Wiket: Patr. Dim. van Germ. wîg-naam. Zie Wicke. 1284 Walter Wyket, Suffolk (REANEY). 1338 Emmelos Wykete, Atrecht (NCJ); 1396 Stevenaert Wijcket, Amengijs (DE B.).

 

FD

Wickhuys

zie Wijckhuyse.

 

FD

Wickmayer

BerN: meier van een bepaalde wijk, stad, vgl. D. Wichgrefe ‘wijkgraap. 1693 Wickmeyer, Holzhausen; 1727 Johann Wichmeyer, Bodensee (PDB).

 

FD

Wicks

zie Wicke.

 

FD

Wicle, van de

Foute lezing van Van de Wiele.

 

FD

Wicot

1.   Proven.   Wicourt   (Dép. Noville-lez-Bastogne). N° 245. —

2.  V. WID (Wik).

 

EV

Wicot

Patr. Dim. van Germ. wîg-naam.

 

FD

Wicquart

-uaer, zie Wyckaert.

 

FD

Wicquart

Wickaert (forme flamandisée). 1212 «Wicardus» CartStHubert, 1249 «Wicart Daride» ChartesHainaut, 1276-77 «Wikart» CharitéTournai, 1279-80 «Wicart de Wicart-sart» RegTournai, 1295-1302 «Jehans Wi-cars» ImpôtArtois, 1302 «Piérès Wikars» LoiTournai, 1358-59 «Gilliars Wikars» Po­lyptAth, 1365 «Gilliart le Machon Wikart le machon» TailleMons; dérivé pic. de l’anthrop. germ. wig-hard, cf. Guichard.

 

JG

Wicrinck

Wierinckx. Hypocor. néerl. en -inc de l’anthrop. germ. Widerik, qui a donné Wéry.

 

JG

Wictor

zie Victor.

 

FD

WID

,,Bois ». Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Adaptations régionales de l’initiale : G(u), Qu, K(w), C. La consonne finale a subi lec mutations habituelles. N° 126. Le cas régime normal est Widon ou Guidon. Le cas régime inversé est Wind, avec les mutations habituelles de la consonne finale. N° 126.

On attribue aux formes dérivées des sens qui peuvent être également déri­vés : Wik, ..Combat » (Défense du domaine), Win, ,,Ami » (Habitant du domaine), Wiz, «Gouvernement (du domaine) ». (Com. : les sens dérivés de Wald. V. WALD).

 

Prototype : Au cas sujet : Guy, Vith ou Veit. Au cas régime : Guidon (N. de Saint).

N° I. Cas sujet.

A.  Forme Wid.

I.  N. simples.

1.  Weyt, Veyth, With, Witte. Witt-, Wid-, Wyd-, Vid- -(e)-man(s).

2.  Weyts,   Feyts,  Wi(e)ts,  Vi(d)ts,  Wuy(d)ts.  Weyt-,  Feyt-, Wid-, Wuyt- -ens. Guidon, Quitton, Kitzen, Quiddoes.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -ino, -ing : Feyt-, Quit- -in(g)   -yn. Wittinck.

W.-atto, -ak, -ek(in), -ok, -ez, -iz : Vid-, Vit- -a, Wuyta(c)k. Vid(r)equin, Weytjens, Vidick, Wyth-, Wid-, Witt- -o(e)ck, -o(u)ck, -o(o)ghe, Guid- -ez, -ée. Weyd-, Wid-, Wyd- -itz, -isch.

III.  N. composés.

W.-bald : Witte(n)bol(s).

W.-bard : Wittebord.

W.-kard: Weydert, W(u)id-, Wyd- -art.

W.-bari : Wi(e)d- -ier, -y. Feyter.

W.-maru: Guimard, Wid-, Witt-, Vid- -me(u)r, -ma(e)r.

W.-rïc : Wid-, Wit-, Vit- -ry, Witte- -ryck, -rick.

W.-sad (-sal) : Wittesal.

W.-waà : Vidua.

W.-wald: Wyd-, Vid- -(e)au, Vida(e)l(e).

B.  Forme Wi (Guy).

I.  N. simples.

Guy, Guyon, Gyo.

II.  N. simples avec suffixes :

W.- -etto, -otto: Wi-, Gui-, G(u)y- -et(te), -ot. W.-elin : Guylaine,

III.  N. composés.

W.-bald: Wi(e)-, Wy- -beld, -bold, -bau(l)t, -bauw, -bo. Gey-,

Gui- -bol, Gybbels. W.-bard : Wi-, Gui- -bert, -bier, Guypers. Abréviations : Wib- -in,

-yn, Guypens.

W.-bard : Wi-, Wy-, Guy- -ard, -a(e)rt. W.-helm : Wiame.

W.-maru : Gei-, Gui-, Guyo- -mar(t). W.-wad (-wand) : V. Wik-ad (-and). W.-wald : Guy- -aut, -aux.

439

C,  Forme Wik (Guise).

I. N. simples.

Guigue, Guyghe, Cuyck, Quick, Kicq, V(u)yg. Wyck-, Weick-, Weich-, Wuyck- -mans. Quix. Kie(c)k-, Kuyck- -ens.

IL N. simples avec suffixes.

W.- -etto,  -otto : Wi(c)k-  -et,  -ot, Vicot. W.-elin : Guisglain.

III. N. composés.

W.-ad (-and) : Wieg-, Weyg-, Vig-, Guisg- -and, -ant(t), -andt. W.-hard:   Wick-,   Wyck-,   Weyg-,   Weyck-,   Weich-   -(a)ert(s),

Wigg-, Wieg- -ers, Wigerus, (s)Wigg-, (s)Weygers, Guichard.

Avec suffixe de dépendance : Wiegerinck. W.-rad f-ran) : Wigren.

D.  Forme Wiz.

I.  N. simples.

Weys, Wisse, G(e)ysse, Kiess, G(h)ysse, Ghiste. Geysse-, G(e)yse(r)-, Wits-, Wyts-, Weys-, Wiese- -man(s), Wies(s)-, Wiez-, Gys- -ens. Guis-, Guiz- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -etto, -otto : Gu(i)ss- -et, -ot. W.- -ekin, -ik : Geyskens, Guzik. W.-elin: Ghysselen, Ghis-, Gus-, Ghis- -l(a)in. W.-ling:  G(h)eys-,  Gh(e)ys-,  Gys-,  Ghist-  -elinck(x),  -elynck, -eling.

III.  N. composés.

W.-ad (-and) : (S)cheisch- -ant, -antt.

W.-bard :   Gis-,   G(h)ys-   -bert,   -brecht.   Abrégés :   Ghis-,   Gus-

-b(a)in.

W.-hard: Guissart. W.-hari: Wis-, Wiz- -e(u)r. W.-helm: Wisimus (Wiz-em). W.-wald: Wis(s)-, Ghys- -el(s).

N° IL Cas régime inversé. A. Forme Wind. I. N. simples.

Kint, Kinds. Quint-, (K)wint- -en(s), -iens, IL N. simples avec suffixes. W.-ino : Quint- -in, -yn. W.-ekin : Wind- -jens, -gen. W.-ling : Windelin(ck)x.

 

III. N. composés.

W.-hard : Wind-, Wint- -er(s), Quintard. W.-rad: Winteroy. W.-rik : Winderickx. W.-wald: Wind- -al, -els, -ey.

.     .

B.  Forme Win.

I.  N. simples.

1.  Winne, Quinn, Kin, Schein, Guigne, Vigne.

2.  Wyns,   Wins.   (s)Winn-,  Wyn(n)-   -en(s),   -enne.   Quienen, Vign-, Qui(g)n-, Kin- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -etto, -otto :   Win-,   Vign-,   Quin-,   Ghin-,   Guign-   -et,   -ez, -ot(te), Kin- -at, -et.

III.  N. composés.

W.-ad (-and) : Win-, W(e)yn-, Guin- -and, -ande, -andt, -ants,

-andy.

W.-bald (abrégé) : Kimpe.

W.-hard : Win-, Guign-, Kin-, Quin- -ard, -art, -ert. W.-hari : Wign-, Vign-, Ghign- -y. W.-wald : Quin- -al, -aud, -(e)au(x), -el, Kinable.

C.  Forme Wink.

I.  N. simples.

Vinck, Vincq. Guinchon.

II.  N. simples avec suffixes. WAing : Wingelinckx.

III.  N. composés.

W.-hard : Quinckhard, Vincart, Winckert.

D.  Forme Winz.

I.  N. simples.

Wins, Wyns, Kint(z). Quins-, Quinch-, Vins- -on.

II.  N. simples avec suffixes, W.-otto : Vinçotte. W.-ino : Quinsin.

 

EV

Widar

Widard, Widart, w. (Bastogne) Vûdârt, Wuidar, Wuidard, Wuidart, Huidar, etc. 1544 «Wilheame Wydar» DénStavelotMy ; nom issu de l’anthrop. germ. wid(u)-hard. Cf. aussi Wydau. >

 

JG

Widar(d)

-art, Wuidard, -ar(t), Vuidar, Vudart: Patr. Germ. VN wid-hard; zie Wiard.

 

FD

Widdershoven

PlN Widdeshoven (NRW).

 

FD

Widdershoven

Proven.   Wintershoven    (Loc), ,,Ferme    du    sieur Gui(n)dier ».                                       

EV

Widdingen, van

PlN in Berlingen en Kuttèkoven (L).

 

FD

Widendaele

Var. van Wynendael(e) of Uyttendaele (w = uu)?

 

FD

Widera

Poolse BN bij Oudslavisch *vydra: visotter.

 

FD

Widerker

zie Wiederkehr. 1320

 

FD

Widiez

Widy. Nom issu de l’anthrop. germ. wid(u)-hari [FD].

 

JG

Widiez

Widy: Pair. Rom. vorm van Germ. VN wid-hari ‘hout-leger’: Withari (MORLETI).

 

FD

Widmer

Wiedemeier, -meijer, Wiemeijer, Wittemaier: 1. Zelfde bet. als Wiedemann. Mhd. widemer: exploitant van een kerkelijk goed. 1249 Hainr. dictus Widemer, Ùberlingen (BRECH.). – 2. Zie ook Witmaar.

 

FD

Wido

zie Wydoodt.

 

FD

Widogue

zie Wydooghe.

 

FD

Widy

zie Widiez.

 

FD

Wiebe

Patr. Bakervorm van Germ. VN Wiboud, WibertofWibo.

 

FD

Wiebel

zie Wiboud.

 

FD

Wieber

Dial. var. van Weber. – 2. Patr. VN Wigbert; zie Wibert (BRECH.).

 

FD

Wiebking

Patr. Wiebeking, afl. van Wiebeke, dim. van Wiebe.

 

FD

Wiebols

zie Wiboud.

 

FD

Wiebou(w)

zie Wibaut.

 

FD

Wiebusch

PlN (NS, NRW).

 

FD

Wiechers

zie Wicher.

 

FD

Wiechert

zie Wichert.

 

FD

Wieckhorst

PlN(NS): moerassigbosje.

 

FD

Wiedaghe

zie Weedaeg(h)e.

 

FD

Wiedeman(s)

zie Wijdemans.

 

FD

Wiedemann

Wied(en)mann, Wiedeman(s): 1. Afl. van Mhd. wîde, D. Weide: wilg. Bewoner van een wilgenbosje. – 2. Boer, landbouwer die geestelijk goed beheert. Afl. van Mhd. widem(e): begiftiging van een kerk, klooster met grond of gebouwen aïs geestelijke fundatie (BRECH.). Vgl. Widmer. 1281 Albert Wideman, Tiibingen (BRECH.); 1623 Wolfhard Wiedemans, Ulm-Aw. (AP).

 

FD

Wiedemeier

-meijer, zie Widmer.

 

FD

Wieder

Afl. van Mhd. wîden: met wilgentwijgen binden. BerN.

 

FD

Wiederkehr

Widerker: BN voor iemand die na af-wezigheid teruggekeerd is. Vgl. Revenu, Retour.

 

FD

Wiedersich

Patr. Pools Wiederzych = Dietrich.

 

FD

Wiederstein

PlN (NRW).

 

FD

Wiedicke

Wiedijk, Wiedig: Patr. Var. van Ndd. FN Wedeke, Weddecke, Wedege. Korte vorm van Wedekind. 1385 Wedeghe Gripe, Brunswijk; 1500 Wedeken Buckendal = Wedekint Buckendal, Brunswijk (DN, BRECH.).

 

FD

Wiedler

Wiedner, zie Weidner.

 

FD

Wiedmann

zie Wiedemann.

 

FD

Wieers

Wieërs, zie Wiers.

 

FD

Wieg-   

-and,    -erinckx.    V.    WID (Wik). 

                                        

EV

Wiegand

zie Wigand.

 

FD

Wiegers

zie Wigger(s).

 

FD

Wiegman(s)

zie Wichman(s).

 

FD

Wieiema(e)ker, de

Wielmaecker, de Willemacker, -maeker: BerN van de wielenmaker, wagenmaker. Vgl. de Ramaker. 1245 Symonis Wilmakers, Cent (GN); 1398 Ramout de Wielmakere, Dadizele (DEBR. 1970).

 

FD

Wieken

zieWicke.

 

FD

Wieken, van der

Zie Van der Veken. – 2. Evtl. PlN

Wieken in Gendringen (G). – 3. Misschien PlN Wijken. Vgl. 1344 Marie van Wieken f. Jans van Wieken = 1344 Marie Jans van Wycken, Bg. (DF XVIII).

 

FD

Wiel-

-art. V. WIL.

 

EV

Wiel(e)

Zie Will(e).

 

FD

wiel.

..Tourbillon,   remous ».    (En toponymie). Proven. Wiele, Wiels, Van  der  Wiele(n),  Wielemans.

 

EV

Wielan(d)t(s)

V. Weide.                      

 

EV

Wieland

-ant(s), -andt(s), Wylant(s), -andt, -ands, Wijlants, Wyeland, Wieland(t), Weylant, -and(t), Weijland,Welland,Willand,-an(d)t,Wilante, Wioland, Vellande: Patr. Germ. VN Wielant (Fm.), in de Germaanse mythologie de naam van de smid in de onderwereld. 1386 Floreins Wielant, Ktr. (DEBR. 1970); 1524 Blasius Wylandt = 1525 B. Weilant, Plauen (BRECH.); 1540 Adr. Wijlant, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Wielant

Wilante (forme francisée), s.d. «monaci Wielandi» ObitHuy, 1268 «Jeh. Wielant», 1276 «Will. Wielant» DettesYpres; nom issu d’un anthrop. germ. (cf. E. Schrôder, Deutsche Namenkunde…, Gôttingen, 1944, 93-98), nom du forgeron dans la mythologie germanique [FD].

 

JG

Wielders

zie van Wijller.

 

FD

Wiele, de

Uit Van de Wiele? 1633 Magdalena de Wiele, Lo (CRAEYE). – 2. Of= Dewille, Deville (zie Dewille)?

 

FD

Wiele, van (de(n))

van de Wiel(le), van Wiel(e), van der Wiel(e(n)), van de

(…)

 

FD

Wieleman

au génitif: Wielemans. Dérivé en -mon de Van de Wiele.

 

JG

Wieleman(s)

Vielmans: i. Afl. van Van de Wiele. –2. Zie Willemans. – 3. BerN van de wielmaker, wagenmaker. 1377 Nout Wielman, Aw. (VLOEB.); 1431 Claes Wyelmans soens, Helmond (HB 411).

 

FD

Wielemans

1. V. Wiel. — 2. Pro- fess. Wiel, ,,Roue ». N. d’artisan.

 

EV

Wielendaele, van

zie (van) Wynendael(e).

 

FD

Wielens

zie Willens.

 

FD

Wielfaert

zieWilfart.

 

FD

Wielgat

W. verhaspeling (6x H), wsch. van Wygaart? Poolse naam Wilgat, Wilkat (PDB)?

 

FD

Wielick

zie Willick.

 

FD

Wielingen, van der

van der Willingen: De Wielingen is een vaarwater in de Noordzee van Heist tôt Vlissingen (DF). Maar deze zeldzame FN is wsch. een reïnterpretatie van Van der Willigen, var. (met svarabhakti) van Van der Wilgen.

 

FD

Wielink

zie Willens.

 

FD

Wielmaecker

zie de Wielemaeker.

 

FD

Wielockx

zie Willoc.

 

FD

Wielockx, Wielme

V. WIL.

 

EV

Wiels

Patr. Wsch. spelling voor Wils. Zie Will(e).

 

FD

Wielsbeke, van

PlN (WV). 1382 Jan van Wielsbeke, Har. (DEBR. 1970).

 

FD

Wiem(e)

Zie Wieme(s). – 2. Evtl. grafie voor Wième, Wyème; zie Williaume.

 

FD

Wieme

cf. Willem(e).

 

JG

Wieme(e)rsch, (van)

zie (van) Wymeersch.

 

FD

Wieme(s)

Wiem, Wimme, Weyme, Wyme(s), Wijms: Patr. Bakervorm van een Germ. wîg-naam waarvan het tweede lid met een m begint, zoals Wigmar, Wigman, Wigmond. Vgl. Wimmer, Wiemer. 1394 Marie Wijms; 1395 Daniel Wijme, Machelen (DEBR. 2000); 1499 Jannes Wiemen, St.-Tr. (GHYSEN); 1589 Adrien Wyme, Ronse (Midd. 1963,323)-

 

FD

Wiemeijer

zie Widmer.

 

FD

Wiemelbeke

zie (van) Wijmelbeke.

 

FD

Wiemer(t)

zie Wimmer.

 

FD

Wiemes, (van)

zie (van) Wymeersch.

 

FD

Wien

Zie Wijns.

 

FD

Wien(en), van

zie van Win.

 

FD

Wienaarden, van

zie van Wijnaerde.

 

FD

Wienand

zie Wijnands.

 

FD

Wienar

De naam gaat terug op 1592 Antoine Waignaert, Ronse; zie Waniart (med. F. Thomaes).

 

FD

Wienck

zie Wienecke.

 

FD

Wienders

zie Winders.

 

FD

Wiendy

zie Windey.

 

FD

Wienecke

Wien(c)k: Patr. D. Wien(c)k(e), Wienken, Wiene(c)k(e), dim. van Germ. win-naam of Wijnand. Vgl. Wijntjens.

 

FD

Wienema

Patr. Friese afl. van Germ. win-naam.

 

FD

Wienen

zie Wijnen.

 

FD

Wienendaele, van

zie (van) Wynendaele.

 

FD

Wiener(s)

Winer: i. Afkomstig van Wenen, D. Wien. Wiener = Wener. – 2. Patr. Germ. VN win-hari ‘vriend-leger’: Winiheri, Winerius (MORLETI).

 

FD

Wienhoven

Proven. ,,Ferme du sieur Guinon ».

 

EV

Wienk

zie Wienecke.

 

FD

Wienkotte

Spellinguitspr. van Vinçotte? D. FN? E. Wincot?

 

FD

Wienne

zie Vienne.

 

FD

Wiens

zieWijns.

 

FD

Wientjes

zie Winkin.

 

FD

Wieprecht

Patr. Germ. VN Wibrecht; zie Wibert.

 

FD

Wierc(k)x

zie Wirix.

 

FD

Wierdt, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Wiere, van de

PlN Wierre-au-Bois (PdC) of Wierre-Effroy (Heinfrieds Wilder, PdC) < Lat. villare. Of PlN De Wier in Tielt (WV). 1243 Ysaac de Wirra; 1305 Maba de Wierre, PdC; 1686 Jaecques van de Wiere (DF XVII).

 

FD

Wierenga

zie Wieringa.

 

FD

Wierepand

-pant, zie Weirepand.

 

FD

Wiericx

Wierks, zie Wirix.

 

FD

Wierinck

Proven. Wiering (Wieringen, Loc. holl. Anc. île).

 

EV

Wieringa

Wierenga: Patr. Friese afl. van Germ. VN Wier (zie Wiers). Vgl. Wierings, -ink, -inck(x), die

eveneens afl. kunnen zijn van Wier, maar ook

secundair uit Wiericx ontstaan kunnen zijn

(-inck < -ick). 1479 Hans Wiringk, Hannover

(BRECH.).

 

FD

Wierings

-ink, -inck(x), zie Wirix, Wieringa.

 

FD

Wierks

zie Wirix. Wiermans, zie Weeremans.

 

FD

Wiernik

-nek, -nicki, zie Wernicke.

 

FD

Wierpand

-pant, zie Weirepand.

 

FD

Wiers

Wieërs, Wieers, Wijers, Wyers, Vyers, Weyer(s),

Weijers, Wei(e)r: i. Patr. Germ. VN wîg-hari ‘strijd-

leger’; vgl. Wiggers, Weygers(e). Nog huidige VN

Wier, Weijer (V.D.SCHAAR). 1412 Herman Weyerssoen, den Bosch (HB 517); 1527 Baldewijn Wiers, Tg. (IOT). – 2. Korte vorm (gen.) van Van de Wijer (med. Th. Wieërs, Kinrooi).

 

FD

Wiers(e)ma

Patr. Friese afl. van Wiers.

 

FD

Wiert-

-s, -z. 1. Proven. (Loc.). — 2. V. Wirth.

 

EV

Wierts

Wiertz, Wirtz. 1759 «Michel Wirtz (orig. du G.-D. Lux.)» BourgLiège; nom de profession (au génitif) : ail. Wirt ‘hôte, auber­giste’ ; aussi nom d’origine: Wirtz (G.-D. Lux.).

 

JG

Wierts

Wiertz, zie de Weerdt.

 

FD

Wierum, van

PlN (FL, GR).

 

FD

Wies(e)

PlN Mhd. wise, D. Wiese: wei(de). 1275

Hainr. textor an der Wise, Bozen (BRECH.). –

2.ZieWiese(n).

 

FD

Wies, de

zie de Wijs(e).

 

FD

Wiesé

Var. van Wiese met secundair accent? Of spelling voor Vizée, Vizet = Viset.

 

FD

Wiese(n)

BN Ndd. wîse: wijs, verstandig. Vgl. Wiesemann 2, De Wijs(e). 1317 Alb. Wise, Lübeck (NN).-2.ZieWysen.

 

FD

Wiesel

D. Wiesel: wezel. BN voor een behendig mens. Vgl. Wezel(s).

 

FD

Wieselblad

D.-joodse FN, letterlijk: wezelblad.

 

FD

Wieseler

Wiesner: Afl. van PlN Wies(e): wei.

 

FD

Wiesemann

Wesemann: i. Mnd. wese, D. Wiese: wei(de). Naar de woonplaats. Vgl. Weedeman. – 2. BN voor een wijs man. Ndd. FN. Vgl. Wiese(n)? 1293 Joh. Wiseman, Rostock (NN).

 

FD

Wiesemes

PlN Waimes, D. Weismes (LU)? 1789 Wiesemes, Amel (PDB).

 

FD

Wiesemes

Pourrait être une forme du nom de la commune de Waimes, Weismes, bien que le -s- soit purement graphique et non prononcé en allemand; cf. aussi Wisimus.

 

JG

Wiesen

Surnom: du bas ail. wîse, néerl. wijs ‘sage, prudent’; comp. Wyzen [FD].

 

JG

Wiesenfeld

Fréquente D. PlN.

 

FD

Wieser

Dérivé d’all, wiese ‘pré’ [FD].

 

 

Wieser

Vieser, Viezzer: Afl. van PlN Wies(e): wei(de).

1373 der Wiser, Füssen (BRECH.).

 

FD

Wiesner

zie Wieseler.

 

FD

Wiessen

1.  Proven.   Wieze  (Loc.), ,,Ruisseau   tortueux ».   —   2.    V. WAD (Waz).

 

EV

Wiest

Nom d’origine: Ter Wiest, à Renaix/ Ronse(FlOr)?

 

JG

Wiest, (de)

In het Waasland kwam de FN De Weest voor (CAPPELLE 40). Misschien var. van (de) Wees(e).

 

FD

Wiesterlinck

zie Westerling.

 

FD

Wieten

zie Wyten.

 

FD

Wietendaele, (van)

zie van Uyttendaele.

 

FD

Wiethase

Wiethaus: Reïnterpretatie van Ndd. Wiethose, Weithose: brede, wijde broek (NN).

 

FD

Wietingen, van

De FN kwam in de 196 e. in Haarlem voor (PDB). PlN Wiedingen of Wittingen (NS)? Vgl. Wietinghausen (NS).

 

FD

Wietkin

Dim. van Wiet, spelling voor Wijt, Wyt. 1322

 

FD

Wietkin

Dimin. en -kin de Wiet = Wyt < germ. Wido [FD]. – Comp. aussi 1323 «Dame Me-haut Wiette» ComptesMons.

 

JG

Wiets

Hypocor. néerl. (au génitif) du nom germ. Wido; cf. aussi Wyts.

 

JG

Wiets

Wietz: 1. Mnl. wiet: onkruid? 1298 Simon Wiet, Kales (GYSS. 1963). – 2. Zie Wyts.

 

FD

Wieuw, de

Adaptatie van Duvieux? Of var. van Deveeuw?

 

FD

Wiewa(u)ters

Weewauters: Dial. wiewouter, weewouter (A), weiwater (Ovl.) < Mnl. vivouder: vlinder (KCTD1935,338). BN. Vgl. Fr. Papillon. Maar het ontbreken van oude vbb. maakt deze verklaring twijfelachtig. Wellicht reïnterpretatie van een niet meer begrepen Awouters.

 

FD

Wiewouters

1. Car. phys. Qualificatif formé au moyen du verbe Wiewouwen.   ,,Se   mouvoir   constamment d’un côté et de l’autre ». — 2. Car. mor. ,,N. d’H. changeant ou papil­lonnant ».

 

EV

Wiffrit

Patr. Door ass. < Germ. VN Wilfried.

 

FD

Wig-

-and, -ant, Wiggers. V. WID (Wik).

 

EV

Wig(g)e

Patr. < Wigo, bakervorm van een Germ. wîg-naam. 1340 Hughe Wighe, Saaftinge (DEBR. 1999). – 2. Zie Wegge.

 

FD

Wigand

Wygand, Wiegand, Wei(g)and, Weygandt, -antt, Weyand, Vigand, -ant, Wichand: Patr. Germ. VN Wigand ‘de strijdende’. Wigandus (SOCIN).

 

FD

Wigbers

zie Wibert.

 

FD

Wigbout

Wigbolts, zie Wiboud.

 

FD

Wige

Wigge. Soit moy. néerl. wigge ‘pain long’, cf. Wecken, soit hypocor. d’un anthrop. germ. en Wig- [FD].

 

JG

Wigerinck

Hypercorrect voor Wierinck.

 

FD

Wiggeleer

zie Wicheleer.

 

FD

Wigger(s)

Wichgers, Wiegers, Wygers, Wijgers, Wijchers, Weijgers,Weygers(e): i. Patr. Germ. VN wîg-hari ‘strijd-leger’: Wigharius, Wigerus (MOKLETI, GN). 1218 Wigeri Carlarii, Bergen (CSWI); 1293 Jacob her Wigghers sone, Dordrecht (CG); 1360 Walterus Wigghers; 1371 Henricus Wigger, Tn. (C.BAERT); 1443 Wiggher vanden Lake, Ht. (A.GHIJSEN). – 2. Werd later begrepen aïs Mnl. wicker: wichelaar, waarzegger. Zie De Wickere 1.1449 Cornelijs de Wiggere, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Wiggers

De l’anthrop. germ. wig-hari, latinisé en Wigharius, Wigerus, cf. 979 «Wiggerus» Gand, 1029 «Wigerus advocatus» Florennes, 1096 «Wigerus de Tudin» CartCouvin; cf. aussi Swiggers.

 

JG

Wiggett

Zie Wicket.

 

FD

Wignacourt

zie Vignacourt.

 

FD

Wigny

1. Proven. Dép. Flamierge. —  2. V. WID (Win).

 

EV

Wigny

1472 «Pieret de Wigny» DénLaroche, 1735 «filia Joannis Francisci Wigny dicti Ambrose» La Gleize; nom d’origine: Wigny, w. Wègnî, Wignî, hameau de Flamierge (arr. Bastogne). Cf. aussi Vigny.

 

JG

Wigny

PlN in Flamierge (LX). 1305 Lambiert del Preit de Wigniz, Luik (SLLIII).

 

FD

Wigren

1. Proven. Wichelen (Loc.). —  2. V. WID (Wik).

 

EV

Wigy

Forme w. de Wigier, w. *Wèdjî, encore prénom à Momalle en 1637 (BTD 38, 228), de l’anthrop. germ. wig-hari, latinisé en Wigerus; cf. aussi Wiggers.

 

JG

Wigy

Zie Viguier.

 

FD

Wihame

-me: Spelling voor Williame, Willaumez Wijas: W. var. voor Wiard of Wiaux?

 

FD

Wiilquet,

 

zie Willequet.

FD

Wijchers

zie Wigger(s), Wyckers.

 

FD

Wijckhuys(e)

Wyckhuys(e),Wijckhuijs,Wyckhuis, -huijse, Wickhuys, Wychuyse, van Wuyckhuyse, Wekhuizen, Wekkuizen, Weckhuizen, -huysen, -huyzen, Wechuysen, Weekhuyzen, -huysen: PlN Wijkhuis: wijkplaats, kamphuis, versterking aan stadsmuren, kastelen. Wuyck- door ronding o.i.v. de Vf. i. PlN Wijkhuize in Kruishoutem (OV). 1155

Meinger de Wichusa, Oud. (CAE); 1234 Bertha de Wighus (GN). – 2. PlN in Gits, Lichtervelde, Beveren-Roes., Hooglede, Passendale. 1381 Perchevale vanden Wijchuse, Ip. (BEELE); 1388 Godscalc vanden Wijchuse (DP XVIII). – 3. PlN Wijkhuizen in Steenokkerzeel (VB). 1270 Joh. de Wighusen, Steenokkerzeel (CSJ); 1389 Jan vanden Wijchuse, Lv.(HB 593).

 

FD

Wijden, van der

zie van der Wee.

 

FD

Wijdeven, van de

van de Wydeven, van de Weijdeven: PlN Wijd Ven: uitgestrekt ven.

 

FD

Wijdhaeghe

zie Weedaeghe.

 

 

Wijer, van de

van de Wyer, van de(n) Weijer,- Weyer, van de Weyers, van de Weyr: PlN Wijer: vijver, D. Weiher. Wijer (L) en in Hendrikkapelle (LU) en Hoeselt (L), de Weijer in Helmond (NB). +1300 loet Willems van Huselt van den Wiere (OGO); 1347 Art van den Wyere; 1347 Jacop van den Wijere, Tn. (C.BAERT); 1379 Willems vanden Wyere, Diest (HB 368); 1450 Wilhem van den Wiere, Hoeselt (IOT).

 

FD

Wijers

Wyers, zie Wiers, (de) Weyer.

 

FD

Wijgerd, van de

Wijgerde, zie van den Wijngaerden.

 

FD

Wijhe, van

van Wyhe: PlNWijhe(OIJ).

 

FD

wijk

,,Faubourg ». Proven. Nombr. L.D. Wyck (Souvent altéré en Week ou Weeck). Van Wyck, Weick-, W(e)yck-, Week- -mans, Weyck-, Weick-, We(ec)k- -ers, -ert. ,,Du faubourg ». Composés : Wyck-, Week- -huysen, ,,Maisons du faubourg ». N° 228. — 2. Profess. Weckbecker. Wijkbakker, ,,Boulanger du faubourg ».

 

EV

Wijk

Wyk,zieWicke.

 

FD

Wijk, van (der)

van Wyk, van (der) Wyck, van Wijck, Wijk, Wyk, Vuijk: PlN Wijk (NB, L, OV), Wijk-bij-Duurstede (U), Wijk-aan-Zee (NH). Of een andere PlN Wijk. 1281 Johanne de Wiich; 1299 Johannis

de Wijc, Bg.; 1302 Willems wive van Wijch, Bg. (DF XVIII); ± 1300 loet Obrechts van Wic bi Tungren (OGO); 1399 Jan van Wyc, Bg. (SIOEN); 1410 Renerus Wyck = 1414 Reyner van Wyck, Tg. (TYTGAT); 1402 Jan van Wijc, Aw. (ANP).

 

FD

Wijker

zie Wyckers.

 

FD

Wijkstandt

zie Wyckstandt.

 

FD

Wijlemans

Wylenmann, zie Willeman(s).

 

FD

Wijler

Wyler, zie van Wijller.

 

FD

Wijller, van

Wijler, Wylern, Weyler, Weil(l)er, Wielders: 1. PlN Wijlre (NL), Wijler in Zwalmen (NL) < Lat. villare: boerderij. Vgl. Van Wilder, Weil(l)er. 1262 Hermanni militis de Viler, NL (CVD); 1300 Thiloy van Wilre…te Wilre (in Limburg, evtl. Walt-wilder) (OGO). – 2. Vernederlandsing van de erg verspreide D. PlN Weiler (zelfde etymologie en bet.). 1537 Tielman van Wyler, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Wijlock(e)

Wyloeck, zie Willoc.

 

FD

Wijman(s)

Wyman(s), Weimann, Weymann, -mans: 1. Patr. Germ. VN wîg-man ‘strijd-man’; zie Wyckmans. Hier met g-syncope. 1348 Wichman von Griesingen = 1349 Wienian (BRECH.). – 2. Zie ookWijdemans.

 

FD

Wijmeels

Wy-: Zie Wymeersch. – 2. Een voorvader zou zich in de i6e e. in Leiden gevestigd hebben; hij heette Jacob de Wymyle/Wymele (med. C. Kestens, Edegem). PlN Wimille (PdC).

 

FD

Wijmelbeke, (van)

van Wy(n)melbeke, Wym(m)elbeke, Wiemelbeke, Wimmelbeke, Wemelbeke, Wemelpeke: PlN Wijmelbeek in Deerlijk (DF XVIII); ±1177 Windebeca in arr. Oud. (TW). 1248 Alardum de Windelbieke (DEBR. 1980); 1399 Gossin Wimerbeke, Ktr.; 1398 Rogier Wimberbeke, Dottenijs; 1398 Guerart van der Wimbeque, Rollegem (DEBR. 1970); 1403 Jan Wymmerbeke…doet van Maryen Wymmerbeicx, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Wijmen, van

Wsch. var. van Van Wijnen.

 

FD

WIJN

,,Vin ». 1. Proven. En composi­tion : „Vignoble ». Wijngaard, „Vi­gnoble ». Wyn- -gaard, -gaerden, -gaert. Wyn- -bergen, -huizen, ,,Collines-, maisons- -(près) des vignobles » (Wijnberg, Dép. Langemark; Wijnhuizen, Dép. Essche-St-Liévin et Steenhuize). Wynen-daele, ,,Vallée proche des vigno­bles ». — 2. Profess. N. précédents: N. de viticulteurs. Synon. : Wyn-ou Vin- -stock, ,,Vigne ». Wyn-huysen peut être aussi le N. de l’exploitant d’un débit de vin, Wijnhuis, de même que Wynen (Wijnen, ,,Vins »).

 

EV

Wijn(s)

Wyn(s), Wien(s), Wins: i. Patr. Germ. VN Wini ‘vriend’ of korte vorm van een win-naam. 1355 Claus Wijn, Aw. (CLEMEUR); 1452 Jan Wyns, Aarts. (MAR.). – 2. Br. spelling voor Weins. Zie Wein. 1620 Maria Wyns = 1623 Maria Weyns, Edegem (SELS).

 

FD

Wijn, van

zie van Win.

 

FD

Wijnaerde, van

van Wynaerde, van Wienaerden: Door reductie van de g < Van Wijngaerde.

 

FD

Wijnakker

Wynakker, Wijnackers, Wynacker(s): PlN Wijnakker: wijnberg, wijngaard. PlN in Bazel (FLW) en Belsele (OV) (med. C. Puijlaert). Evtl. < PlN Wijdenacker/Wienhacker in Beveren-Waas (FLW). 1486 Adr. de Wynackere, Dk. (DF XVIII); i6e e. Jan Wijnackere, Waas (VAN G. I).

 

FD

Wijnands

-andt(s), -ant(s), -ans, -aendts, de Wijnants, Dewynants, -anti, Wynand(s), -andt, -ant, -an(t)s, Wynhandt, Wienand, Winand(s), -ant(s), -andts, -ance, -andy, Weinand, Weijnants, Wey nand(t), -ant(s), -an(d)s, Dewinant, Vinant, Vinandy, Wuinant: Patr. Germ. VN wîg-nanth ‘strijd-moed’: Wichnand, Winandus (MORLETI). 12e e. Wicnandus monachus, Winant laicus, Cent (GN); 1323 Winans de Pusoir, Luik (BODY); 1384 Henric Wynants,Tn.(C.BAERT).

 

FD

Wijnant

Wynand, Wynant, au génitif: Wijnands, Wijnants, Wynands, Wynans, Wynants, etc. Formes néerl. de Winand.

 

JG

Wijnckel-

zie Winkel-.

 

FD

Wijndaele

zie van Wynendaele.

 

FD

Wijnen

Wynen, Wijn(n)e, Wuine, Woine, Wijnens, Wynens, Wienen, Winnen(s): Patr. < Germ. wini-naam of < Walewein/Iwein; zieWijns.

 

FD

Wijnen

Wynen. Hypocor. d’un anthrop. germ. en win- ou de Walewein, Iwein.

 

JG

Wijnen, van

van Wynen: i. Zie van Win. – 2. Uit Van Wijngene. 1737 van Wingen = 1743 van Wijngene = 1749 van Wijnen, Bg. (PDB).

 

FD

Wijng(h)en(e), van

zie van Wingene.

 

FD

Wijngaerde(n), van de(n)

van der Wijngaart,van de(n) Wijn-/Wyngaarde(n), -gaerde(n), -gaart, -gaert, -gaerd(t), van den Weyngaert, -gaerdt, -gaerts, van de Weyngaerden, -gaer(d)t, van den Weijngaert, van de Weijngaerden, van de Wij-/Wygaert, -gaerden, -gaart, -gerd, van de(n) Weij-/Weygaerde(n), -gaert, -gert, van den Wyagaert, van Wijn-/Wyngaarden, -gaerden, van Wingerden, van Wynnaerde, Wandwingor, de Wyngaerd(e), -gaert, de Wijngaerd, -gaert, de Wingaert, -gaerde(n), de Weyngaert, de Wygaert, Wijn-/Wyngaard(en), -gaerd(en), -gaert, Wingartz, Winger(t),-gers,Wy-/Wijgaerden, -gaart, -gaerts, -gerde, Wey-/Weijgaart, -gaert(s): Verspreide PlN Wijngaard. 1270 Willem van den Wijngarde, Cent (CG); 1360 Willem Wijngaert, Cent (GSB); 1375 Lodewijc van den Wijnghaerde = Lodewijc vanden Wijngarde, Ip. (BEELE); 1398 Race van den Wingaerde, Tielt (DEBR. 1970). Ook vertaling van Delvigne: « 1600 Andréas Delvigne = 1646 A. vande Wyngaerde, Tielt (VS1979,75). De vormen zonder vz. kunnen ook wel BerBN zijn van de wijngaardenier: 1399 Maertin de Wijngaerdere, Ktr. (SR 511°). Voor die korte vormen is ook een reïnterpretatie van de Germ. VN wîg-hard mogelijk: Wigardus (MORLETI).

 

FD

Wijnhof

Wijnhoven, Wynhoven: PlN Wijnhof: wijngaard. D. Weinhof. 1508 Sysbrant Wynhooft, Bg. (DF XVIII); 1550 Filips van Wijnhoven, Bs.-Aw. (AP).

 

FD

Wijnhuysen

Wynhuysen, -huyzen: PlNWijnhuizen in St.-L.-Esse (OV), Wijnhuize in Steenhuize (OV).

 

FD

Wijninckx

-ings, Wyninc(k)x, -ing(s): Patr. Afl. van Germ. wini-naam; vgl. Wijns, Wijnen. 1570 Hans Wijninck, Raesfeld NRW-Aw. (AP).

 

FD

Wijnkel-

zie Winkel-.

 

FD

Wijnman(s)

BerN van de wijnhandelaar. 1556 Hans Wijnman, Bern-Aw. (AP).

 

FD

Wijnne

zie Wijnen, de Winne.

 

FD

Wijns

Wyns, Wins. Hypocor. néerl. (au génitif) de Boudewijn ou de Walewein, cf. le précé­dent.

 

JG

Wijnschenk

BerN van de wijnschenker. 1300 Heinr. Winschenk, Basel (BRECH.).

 

FD

Wijntjens

zie Winkin.

 

FD

Wijs(e), de

Wijs, de Wys(e), de Wies, de Weys, Weijs, Weis, de Wyze, de Wijze, Devise, Wysen, Wijsen, Wijzen, Wyzen, Wizen, Deswijsen, Desweyzen, Deswysen, Swijzen, Swijsen, Swyzen, Swysen, Zwijsen, Zwijzen, Zwyzen, Zwysen: BN: wijs, verstandig, geleerd, slim. Deswysen/Swysen zijn gen.: des wijzen (Br.L. 1981,186). 1435 Heinendie Wise, Den Bosch (HB 483); 1499 van Joose de Wijse, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Wijsberge, van

zie van Wynsberg(h)e.

 

FD

Wijsen

Wysen, Wyssen, Wiesen, Wijzen, Wyzen, Wizen, Viskens, Vitskens: Patr. < VN Louis, Fr. vorm van Lodewijk. 1625 Lowiesens twee kinderen; 1478 Willem Viskens = 1496 Willem Vyskens = 1503 W. Wyskens; 1515 vande kinder Viskens = 1520 de kinderen Vissen, Aarts. (MAR.). ZieookDeWijs(e).

 

FD

Wijsevelde

Wysevelde: Wellicht adaptatie van D. PlN Weissfeld (RP). Vgl. ookYsveld.

 

FD

Wijsgeer

Wysgeer: Adaptatie van D. Weissger, afl. van weifigen: witten, kalker. Of < Mhd. wîssegxre: beul, scherprechter < wîssegen: straffen, pijnigen. 1469 Hans Wissiger, Miinsingen (BRECH.).

 

FD

Wijshof(f)

Wyshoff: BN Wijs hoofd: verstandige kop, wijze geest. 1527 Lucas Wishoeft = 1533 Lucas Wyshoets, 1573 Maria Wyshoefft, Tg. (IOT).

 

FD

Wijsmans

Wysman(s), Visman(s), Wizman, Wuisman: BN voor een wijs man. Vgl. De Wijs. 1459 Lenart Wijsman,Genk(VDZ).

 

FD

Wijsmuller

D. BerN Weissmûller: molenaar van wit, fijn meel. Of afl. van PlN Weissmùhle (HS).

 

FD

Wijst, van der

Verwijst: Wsch. hypercorrect voor Verwaest (zie Van Waas): 1685,1713 Petrus van Waest (vader van) 1719,1752 Petrus Verwyst, Retie (VS 1974,574).

 

FD

Wijten

Wyten, Wyttens, Wieten, Wittens: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Wijt, Wido. Vgl. Wyts. 1398 Catheline Wittins; 1379 Rommout Witins, Piètre Wytins, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Wijtenburg

D. PlN Wittenburg (BB, MV, NS). 1329 Joh. Wittenborg, Lûbeck (BRECH.).

 

FD

Wijtstraete

Wytstraete, Wystrate: PlN Wijtstrate in Ruiselede (WV) (DE XVIII).

 

FD

Wijze, de

zie de Wijse.

 

FD

Wijzen

Wyzen, zie Wijsen, de Wijs(e).

 

FD

Wijzer, van

zie van Wezer.

 

FD

Wika(rt)

zie Wyckaert.

 

FD

Wiket

1. V. Wich(e). — 2. V. WAD.

 

EV

Wiket

Wikin, cf. Wick-.

 

JG

Wiket

zie Wicket.

 

FD

Wiktor

zie Victor.

 

FD

WIL

,,Volonté ». Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Formes dérivées : Guïl, altéré en Gil, ou V(o)uil, et Fil. Prototypes : Wil- -bard : Wil-, Gil- -bert.

W.-helm:  Wilhelm,  Willem(s),  William,   Guill-,  Wuill-,  V(o)uil–(e)aume.

 

I.  N. simples (sans suffixe).

Wil(le), Wuille, Fils, Filz, Giels. Will- -ens, -enz, Gill-, Ghil–en(s), Gillent, G(u)ill-, Gi(e)l- -issen, -essen, Wille-, Wiele–mans, Guill-, Gil(l)- -(i)on, Gielen, Gil(l)o, Gil(le)- -man(t).

II.  N. simples avec suffixes. W.-ino: Gillyns.

W.- -atto,  -itto: W(u)ill-, Guill-, Gil(l)- -et(te), -ite, -(i)ot(te),

Gilliot, Fil- -et, -ot, Gill- -i, -y. W.-ek(in),   -ik:  W(u)il-,   Gil-   -kin,   -quin,   Squilquin,   Wil(le)-,

Gi(e)l-, Gille- -kens, Willek, Gilkinet, Wil(l)-, Wyl-, Guill- -ick,

-icks, -ocq, -ock, -o(c)x, Wiltgen.

Wil(le)quet. (W.-ek-etto).

W.-es(son), -is : Wil-, Gil- -son, Gillis, Gil-, Jul- -sonnet. W.-ing : Wiel-, Gyl- -ing.

III. N. composés.

W.-bald: Wil-, Gil- -haut, -boux.

W.-bard (-brand) : Wil-, Gu(i)l-, Gille- -bert(us), Wil- -ber(t)s,

-berz, -boorts. Wilbran(d)t(s). W.-god : Wil- -cot, -got.

W.-hard : Will-, Gill- -er. Diminutifs : Ciller- -on, -ot, -ot, Wileur. W.-helm : Wilhelm, Willem(s), Wil(l)- -(i)am(e), -iams(en), -ième.

Augmentatif :   Guillimas.  Wyame, Wiams, Wilm(e)s, Wullems,

Wuil(l)ème, Wym. Guill-, Vouill- -(e)aume, -iaume, Guillaume.

Diminutifs : G(u)il(le)m(a)in, G(u)il(le)met, Wilm- -et, -ot(te),

Wil-, Wille(r)- -m(a)in, -myns.

W.-maru: W(u)il(e)- -ma(e)rt, -ma(e)rs, G(u)ilmar(d). W,-mod (-mond) : Wil-, G(u)il- -mot, -mon(t), Willemoons. W.-ric: Guillery.

W.-Wald: G(u)ill- -au, -i(e)aux, -ou, Gulley. W.-ward: Wilchar, Wil- -fart, -ford.

 

EV

Wil-

-baux, -ber(s), -berz, -boorts. V. WIL.

 

EV

Wil-

-en, -eur, -fart, -ford, -got, -helm, -Wil(l)- -kens, -quet, Will, Will- -aert(s), -ain, -(i)am(e), -eaume, -ekens, -ema(e)rt(s), -emse(ns), -enz, -equet, -er, -ermain, -ette, -iame, -iams(en), -khs, -ick, -ième, -iot, o(t), -ocq, -o(c)x, -ot(te); Wil–marck, -ma(e)rs, -ma(e)rt, -mes, -met, -min, -motte, -ms, -quet, -s(ens). V. WIL.

 

EV

Wil(l)equet

Wil(l)iquet, Wilquet, -ué, Wilket, Willo(c)quet, Villequey, Welliquet: Patr. Dim. van VN Willaume. 1525 la veuve Willequet; 1579 Jehan Wilquet, Namen (J.G.); 1703 George Wilquet, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Wil(le)put(te)

Proven. Willaupuis (Loc. Flamandisation).

 

EV

Wil, de

Mnl. wille, wil, wijl: wil, verlangen, wens. BN. 1407 Roeland de Wil = 1419 Roellant de Wijl, Bg. (SIOEN).

 

FD

Wilamberg

Proven. 1. ,,Colline du sieur Guillaume ». — 2. Willebrin-gen (Loc., anc. Willebregen).

 

EV

Wilante

cf. Wielant.

 

JG

Wilante

zie Wieland.

 

FD

Wilbars

zieWilbert.

 

FD

Wilbaut

Wilbaux, Wilbeaux, Wuilbaut, Willebaux. 1540 «Godeffroy Willebault» Bous-soit; comme son équivalent fr. Guilbau(d), de l’anthrop. germ. will(i)-bald.

 

JG

Wilbaux

-baut, -beaux,Willebaux, -bois,Wuillebaut, -beaux, Guilbaud, -bau(t), -beau, Cuillebault: Patr. Rom. vormen (W.-Pic. met W-) van Germ. VN wil-balth ‘wil-stoutmoedig’:

 

FD

Wilbergs

Metr. Germ. VN wil-berg ‘wil-bescherming’: ne e. Wilberga, 1234 Willeberga (GN). – 2. Spellingvar. van Wilber(t)s.

 

FD

Wilbert

Wilber(t)s, -erz, Wuilbert, Wilbergs, Wilbars, Wilpert, W(u)ilpart: Patr. Germ. VN wil-berht ‘wil-schitterend’: Wilbertus (Dip.). 1034 Willebret; 12e e. Wlbertus (GN). 1397 Henri Willebrecht, Wervik (DEBR. 2000); 1398 Chrestijen Weilbrecht, Wervik (DEBR. 1970); 1657 Peter Wilberts; 1762 Willem Wilbers, Grote-Brogel(NOUWEN).

 

FD

Wilbert

Wilberts, Wuilbert, etc. s.d. «comme-moratio Wilberti» ObitHuy; nom issu de l’an­throp. germ. will(i)-berth, cf. aussi Guilbert. « Dérivé en -in du thème Wilb-: 1637 «Jean Wilbin» BourgNamur.

 

JG

Wilboorts

Wilbors, zie Willebrords.

 

FD

Wilbore

zie Welgeboren.

 

FD

Wilbrant

Wilbraham, zie Willebrant.

 

FD

Wilbrink

Wilbrennink: Patr. Afl. van Willebrand of Willebrord.

 

FD

Wilbroodt

zie Willebrords.

 

FD

Wilcke

Zie Willekens.

 

FD

Wilcomme

zie Welcomme.

 

FD

Wilcot

Vilcot, Wuilcot, W(u)ilquot: Patr. Vleivorm van VN Willem. 1207 Marie Wilecot, Atrecht (NCJ).

 

FD

Wilcot

Wuilcot, cf. Will-.

 

JG

Wilcourt

1494 «Collin de Willecourt» Bourg­Namur; nom d’origine: Wilcour, dépend, de Henri-Chapelle et Welkenraedt (Lg).

 

JG

Wilcox

Vilcocq, Willcox: Patr. Afl. van VN Willem. 1246 Wilcok, Lancashire (REANEY).

 

FD

wild

. ,,Sauvage, désert ». 1. Proven. „ (Endroit) désert ». Wild, Wilst, Ver- -wilt, -wilst, Van der Wilt.

—  2.  Car.  mor. „(Homme)  sau­vage ».    Wild,    Wilden,    Wilde, Wille-man(n),    Wildiers,    Wild dier(s),  ,,Bête sauvage ». N°  281. —  3. V. WALD.

 

EV

Wild

au génitif: Wilden. 1262 «Watier le Wilde» ChartesFlandre, 1274 «Heinricus dictus Wilde» CartValDieu; surnom: moy. néerl. wild ‘sauvage’, cf. Dewilde.

 

JG

Wild

Var. van Willier; zie Willer(s). –

2. Adaptatie van PlN Vilers. 1501 Pauwels du Wiliers, Luingne; 1544 Pieter du Vilers, Mkr. (KW II); 1519 Appolonius Wilgiers, Cent (MULIII) 1575 Anna Williers, Cent (SCHO UT. I); 1616 Magdaleen Waldiers, Zandbergen (LIEVENS); 1611 K.L. Wildiers, Ekeren (AP).

 

FD

Wildanger

Afl. van PlN Wildang. 1510 Wolfgang Wildanger, Karintië (BRECH.).

 

 

Wilde, de

Wilde(n), de Wild(t), Wild(t), Wilt, de Weilde, de Welde, de Wel(le), Wel, Dewel(le), Dewell, Schwilden: BN voor een wildeman, die woest, onbeschaafd, ruw, gemeen is. 1169 Hugo Wilde, Cent (GN); 1375 Jan de Scot de Wilde, Ip. (BEELE); 1380 Pieter de Wilde, Ktr.; 1398 wedewe Pieter Swilden, Tielt (DEBR. 1970); 1596 de Weelde = 1604 de Welde = 1626 de Wilde, Aarts. (MAR.).

 

FD

Wilde, van de

FN ix in H. Wsch. voor Van de Wille = VandeWiele.

 

FD

Wildebergh, van de

zie van den Wildenberg(h).

 

FD

Wildeboer

Reïnterpretatie van D. PlN Wildenburg (NRW, RP) of Wildenburg in Wingene (WV): 1751 heerlykhede genaemt Wildenbourgh (DE XVII).

 

FD

Wildegans

1280 «Willelmus Wildegans» Det­tesYpres, 1398 «Copin Wildegans» Menin; au lieu d’un surnom de chasseur d’oies sauvages [FD], nous proposons une var. flam. (avec évolution // > Id) de Willegans, nom issu d’un anthrop. germ., cf. 1275-76 «Willegans li Ribaus», 1279-80 «Willaumes Willegans li loiiere», «Jehennés Willeghans li flamens», «Colins li frères Dame Mauriien Willegan» RegToumai.

 

JG

Wildegans

BN voor een jager op wilde ganzen. Vgl. Wildegos, Wildefuhel (REANEY), D. Wild(e)gans. Zie Wilgos. 1280 Willelmus Wildegans, Ip. (BEELE); 1398 Copin Wildegans, MenenJDEBR. 1970).

 

FD

Wildeman, (de)

Wildmann: i. BN voor iemand met wild gedrag, woest karakter. Vgl. De Wilde. –

2. Huisnaam: 1394 inden wilden manne, Lv. (HB 552). 1449 Jan in de Wildeman, Mb. (A.BAERT). –

3. Ook wel cens < Willeman. Wildemauw(e): Ovl. FN. Adaptatie van PlN Willemeau (H): 12e e. Wilgemel (TW). Gemouilleerde / wordt Ovl. (DEBR. 1985). 1275 Pieres de Willemiel, Dk. (RL); 1469 Arnout. 1323 Ramonts zoene van Wildermael, Pamele (V.BUTS.); 1765 L. J. Wildemauwe, Pittem (DEWULF1980′). Zie ook Villemeeuws. – Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamilienaam Wildemauw(e). VS 1987,559; Nk. 1988,164-5.

 

FD

Wildemauw

-auwe. Flamandisation (avec réin­terprétation) du NL Willemeau (Ht). – Bi-bliogr. : F. Debrabandere, De FN Wilde-mauw(e),dansNaamkunde2Q, 1988, 164-5.

 

JG

Wildeme(e)rsch, (van)

van Wildermee(r)sch, Wildermeersch, Wildemeerch, van Vildemeers: PlN Wildemeers: woeste meers. 1302 Janne van Wildemersch, Bg. (DF XVII); 1370 Gillis van Wildemersch, Ktr. (V 82r°, i4v°).

 

FD

Wilden

zie de Wilde.

 

FD

Wildenberg(h), van den

van de Wildebergh: PlN Wildenberg, b.v. in Zuidwolde (DR). 1305 demisiele Kateline de Wildeberghe… canoniesses del église medame Sainte Waldrut, Bergen (CSWI).

 

FD

Wilder, (de)

zie de Vilder(e).

 

FD

Wilder, (van)

PlN Wilder in Erps, St.-P.-Leeuw (VB), Kh. (A), Wylder (FV) < villare: boerderij, hoeve (TW). Vgl. Van Wijller, Van Wilderen. 1356 Jan van Wilre; 1340 Willems lande van Wildere, St.-P.-Leeuw (PEENE1949); 1541 Aart van Wilder, Lv. (AP).

 

FD

Wilderen, van

PlN (L) en in Galmaarden en Hamme-Mille (VB). Vgl. Van Wilder. 1396 Zeghers van Wildere, Zandbergen (DE B.); 1399 Godevert van Wilderen, Ktr. (SR47V0).

 

FD

Wilderijckx

-ry(c)kx, zie Wilryck.

 

FD

Wilderjans

Wilderyans,Wilderian(e),Wildérian(e), Wildérian(e), Wildéria, Wildrian(n)e: BN Wilde Jan. Vgl.D.Wildhans.

 

FD

Wilderjans

Wilderyans.   Surnom composé: néerl. wilde(r) Jan ‘sauvage Jean’. m Francisé en: Wilderian, Wildérian, Wildéria,  Wilderiane,  Wildériane,  Wildriane, Wildrianne.

 

JG

Wildermans

Var. van Wildeman. – 2. Afl. van PlN Wilder.

 

FD

Wilderode, van

Wild(e)ro: PlN Wilde Rode: woeste rode, woest gerooid terrein. PlN in Parike en Welden (OV). 1283 Pieres de Wilderode, Parike (CACa); 1374 Gillis vanden Wildenrode, Gb. (SCHR.); 1396 Jan van den Wildenrode, Denderwindeke (DE B.). – 2. PlN Wildenrath (NRW). 1372 ich ruter van Wilderode; 1374 Gerart vanWiltrode,NL(BLOV).

 

FD

Wilders

Zie Willers.

 

FD

Wildert, van (der)

Verwildert: PlN (ter) Wildert: verwilderde, onbebouwde grond, wildernis. PlN in Zandvliet (A): 1154 terras campestres seu incultas que Wildert vocantur (OSM); in Geluwe (WV), Kh., Geel (HELSEN1978), Brecht (A) (VDE 1989), Zundert (NB). 1398 Pieter van der Wildert, Menen (DEBR. 1970); 1398 Henric Michiels fîlius vander Wildert van Essen (ANP).

 

FD

Wilderyans

zie Wilderjans.

 

FD

Wildhagen

PlN Wildhag: omheindjachtgebied. Wildhagen(SH).

 

FD

Wildmann

zie (de) Wildeman.

 

FD

Wildrian(n)e

zie Wilderjans.

 

FD

Wildro

zie van Wilderode.

 

FD

Wildschut

Wildschutz, Wildschiitz(e), Wildschietz: BerN van de wildschutter: jager, stroper. 1481 Hans Wildschûtte, Stendal (NN).

 

FD

Wildschutz

Nom de profession: ail. Wildschütz ‘chasseur; braconnier’.

 

JG

Wildt

zie de Wilde.

 

FD

Wildt, van der

zie van der Wilt.

 

FD

Wilebore

zie Welgeboren.

 

FD

Wilem

Wilems, Wilemme, cf. Willem.

 

JG

Wilem(me)

Wilems(en), Wilemsse(n), zie Willem.

 

FD

Wilemyns

zie Willemijns.

 

FD

Wilen

cf. Willen.

 

JG

Wilen

Zie Willens.

 

FD

Wilequet

cf. Wiliquet.

 

JG

Wilequet

zie Willequet.

 

FD

Wileur

Autre dérivé du thème Wil(l)-?

 

JG

Wilf(l)inger

Welfring(er): Afl. van PlN Wilfingen of Wilflingen(BW).

 

FD

Wilfart

Dérivé du thème anthropon. Wilf-, de l’anthrop. germ. wil(i)-frithu (Wilfried); cf. aussi Welvaert.

 

JG

Wilfart

Wilfort, Williford, Wilfer, Willefert, Wuilfert, Wielfaert, Welvaert, Welvaart(s), Wellewaert: Patr. Theoretisch zou het de Germ. VN wil-frith ‘wil-vrede’ kunnen zijn: 815 Wilfred, Cent (GN). Voor de uitgang, vgl. Godeva(e)rt. Welvaert door reïnterpretatie, zoals D. Wohlfahrt < Wolfhard (BRECH.). Wellewaert kan evtl. op Wilwerth teruggaan. Maar de FN Wilfaert komt al in de 176 e. in Tielt voor, juist daar waar in de 146 e. al Wulfaert voorkwam (zie Wolfaert). Wi(e)lfaert gaat daarom op Wulfaert terug. 1621 Petrus Wilfert, Aat (MUL V).i623 Joannes Wilfaert; 1638 Wilfaert, Tielt (med. G. Demuynck, Deinze); 1723 Jan Wilfaert, Kanegem (KW II); 1633 Cornelia Wilfers,Lo(CRAEYE).

 

FD

Wilford

PlN Wilford (Nottinghamshire, Suffolk), d.i. Willow ford: wilgenwad. De Belgische familie stamt van 1650 Henry Wilford, Northallerton. In 1828 komt William James Wilford naar België en al zijn Belgische nazaten heten Wilford (med. W. Lijssens, Temse).

 

FD

Wilfort

Var. du précédent avec réinterprétation (-fort).

 

JG

Wilfort

zie Wilfart.

 

FD

wilg

,,Saule ». Proven. V(and)erwilghe(n), ,,Du saule, des saules ». Witterwulghe, Vit der Wilge-(bosch), ,,(Du bois) des saules ».

 

 

Wilgain

Var. du suivant avec changement de suffixe?

 

JG

Wilgain

zie Willekens.

 

FD

Wilgaut

-aux, -ot, Wuilgaut, -aux: Wsch. Rom. vorm van een Germ. wil-naam (wil-gaud).

 

FD

Wilgaut

Wilgaux, Wilgot, Wuilgaut, Wuilgaux. 1538 «Antonne Wilga» Boussoit; déri­vé roman de l’anthrop. germ. en Wil-.

 

JG

Wilgen, van der

van der Willi(n)gen, Verwilg(h)en, -ghem, Verwilligen, Verwulgen, -gem: PlN Ter Wilgen/Wulgen: wilg. 1391 Jans wive van der Wulghen, Wervik (DEBR. 1970); 1396 Gillis van der Wilghen, Erembodegem (DE B.); 1419 Angnees vander Wulghen, Ktr. (DEBR. 1958); 1570 Peter Verwilligen, Moerbeke-Aw. (AP).

 

FD

Wilgenhof

PlN, b.v. Wilgehoef in Jette.

 

FD

Wilgos

Wielgus, Wielgoez: Ndd. FN Willgôs: wilde gans. Vgl. Wildegans.

 

FD

Wilguin

zie Willekens.

 

FD

Wilhelm

Forme germ. de l’anthrop. germ. wil-helm, cf. Willem.

*  Formes latinisées: \\ilhelimis. au génitif: Wilhelmi,  Wilhelmy.   1315  «Wilhelmus  li Preudons de Warrus» AnthrLiège.

 

JG

Wilhelm-

Wilhem(s), zie Willem.

 

FD

Wili(n)ski

Wilisky, -squi: Patr. Slav. afl. van Germ. VN Willem.

 

FD

Wilikens

zie Willekens.

 

FD

Wiliquet

Wilequet, cf. Willem(e).

 

JG

Wiliski

Wilisky, Wilisqui. Probabl. du NF slave (polonais?) Wilinsky, dérivé de Wilhelm [FD].

 

JG

Wilk(e)

Wilken(s),-es, zie Willekens.

 

FD

Wilk, van der

van der Wel(c)k: Waternaam De Wilk bij Benthuizen (ZH) (MOERMAN).

 

FD

Wilkenhuysen, (van)

zie van Welkenhuizen.

 

FD

Wilkens

cf. Willekens.

 

JG

Wilket

Wilkin, Wilquin, cf. Will-.

 

JG

Wilket

zie Willequet.

 

FD

Wilkin(g)

-kins, zie Willekens.

 

FD

Wilkinson

Patr. Zoon van Wilkin, Willem.

 

FD

Wilks

zie Willekens.

 

FD

Will-

Thème anthroponymique très productif issu de Willa(u)me, Willem(e). m Dérivés: Willain. – Willand. – Willard, Willart, Wuillar [ou directement de l’an­throp. germ. will-hard, cf. Willaert]. 1280-81 «Willars Caperons» RegTournai, 1283 «Woits Willart», 1285 «Willaume Willart», «Willard fieus Annin» DettesYpres, 1421 «Wattiers Willars» Ladeuze, 1602-3 «Servais Willart» TerriersNamur; cf. aussi 1395 «Jehanne le Willarde» Ladeuze. – Willay, Wuillay, Willé. 1296-1302 «Griete Willai Clasnes» Impôt-Artois, cf. aussi 1664 «François Willeaux» BourgNamur. – Willaye. – Willère, Willière. –  Wuilleret (?).   1285  «Gillion Willeuret» 31ChirTournai. – Willet, Willez. Willette [équivalent w. de Guillette, dérivé de Guil­laume].    Williard. – Willieux (?). – Willot, Williot,  Wuillot,  Wuilot.   1265  «Collays

Willos» CensNamur, 1267 «Gerars et Willos li Kokin» CensHerchies, 1283 «Jeh. Willot» DettesYpres, 1290 «Jeh. Wilot» Dettes Ypres, 1365 «Jakemin Willot» TailleMons, 1426 «Pier Willot» TailleSoignies, 1474 «Wilhe-mus dictas Wilhot» Spa, 1593 «Jean Willot» BourgDinant. – Willotte. 1280 «Henricus Willotte brexator» PolyptLiège, 1345 «Willel-mus dictus Wilhotte» FiefsLiège. – Wiliquet, Williquet, Wilket, Willequet, Wilequet, Wilquet, Wilqué, Welliquet. 1498 «Wil-lamme dit Wilquet», 1525 «la veuve Wille­quet», 1579 «Jehan Wilquet», 1794 «Joseph Wiliquet» BourgNamur. – Wilkin, Wilquin, Wuilkin, Vilquin. 1280 «Mabile Wielekin» = 1283 «Mabile Wielkin» DettesYpres, 1286 «li feme Obiert Willekin» CartBinche, 1291 «Willekin, Callekin et Hannekin, orphene enfans maistre Wautier» DettesYpres, 1296-1302 «Wilekins Woist» ImpôtArtois, 1310 «Willekin» ComptesMons, 1358 «Wilkin de Maffle» CartValBenoît, 1416 «Wilkien de Tongre», 1418 «la femme grant Wilkin» GuillLiège, 1444 «Willequin le Parmentier» AidesNamur, 1472 «Jehan Willequin» Dén-Latour, 1485 «Willequin de Waeffre» Justice-Bastogne, 1528 «Wilquin Stradiot», 1567 «Jehan Wilquin», 1645 «Feuillen Wilquin» BourgNamur, 1676 «François Wuilquin» RuageAth. – Wilquot, Wuilquot, Wilcot, Wuilcot. 1207 «Marie Wilecot» NécrArras. Willaume, Willeaume, Williaume, Wuillaume, Wuilliaume; Willam, Willame, Willamme, Wuillame, Wiame, w. nam. ffiyame, Wuia-me, William, Williame, Williamme, Wyam, Wyame, Wuyame. 1257 «Williame de Ha-tin» BaillNivelles, 1276 «Willeames de Fechires» CartValDieu, 1279-80 «Willaumes Willegans li loiiere» RegTournai, 1286 «Will­aumes Brognehans», début 14e s. «Williame Gleuvet» DocLens, 1305-6 «Wuillaumes Galons», 1326 «Willaumes de Sassignies» ComptesMons, 1330 «Willeames Grodins» AnthrLiège, 1444 «le femme qui fu le beau Wiame» CoutStavelot, 1465-66 «Vuillamme de Stalle» TailleHoves, 1524 «le petit Willeame», «Johan Willeame Pol» DénSta-velotMy, 1526 «William du Priet» Ladeuze, 1544 «Wuilheame Quillar» DénStavelotMy, 1553 «Williame Henry» Fronville, 1676

Willaume | 1047 (…).

 

JG

Will(e)

Willé, Wil(l)s, Wilst, Wiles, Wiel(e), Wiels, Wyls, Vuille, Wuille, Guille: Patr. Korte Germ. wil-naam: Willo (Fm.) of korte vorm van wil-naam, zoals Willem. 1222 Roberti Willé, Ktr.; 1237 Beattym Wilts,Ing. (DEBR. 1980).

 

FD

Willa(i)me

-am(me), zie Williaume.

 

FD

Willaert

au génitif: Willaerts. Nom issu de l’anthrop. germ. will-hard [FD], cf. aussi Wil-lard, -art, v° Will-.

 

JG

Willaert(s)

-ar(d), -art, -ert, Wylaers, Wijlaars, Wullaert(s), Wuillard, Vuil lard, Wuiart, Wuyard, Guil(l)ard,Ceuliaerts,Ceullaerts,Williard,-iart, Woillard: Patr. Germ. VN wil-hard ‘wil-sterk’: Willehart, Wilardus (MORLETI), Willard (Fm.). 1245 Willardus, 1277 Willard (GN); 1215 Willardus, Desselgem (DEBR. 1980); 1268 Willemanus Willard; 1374 Fierin Willaerd, Ip. (BEELE); 1444 Robin Guyllaert, Parijs (PARM.); 1456 Adelye Williaert, St.-Win. (VERGR. 1968); 1633 Catharina Wullaert, Lo (CRAEYE).

 

FD

Willaey(s)

-ay(e), Wylaeys, Wuillay, Walla(e)ys, Walaeys, Wallay, Wallaeyes, Vil(l)aeys, Vileays, Vitlay(e)s, Val(l)aeys, Valais, Vallaey, Vallaeijs, Vallay(s), Vanlaeys, van Laeys: Patr. Vleivorm op -oi/-ai van Willem (LIND.). 1245 Willelmo Willoi, Har. (DEBR. 1980); 1280 van Willay den Groten, Cent (GN); 1326 Willay de Smit; 1306 Paskin Willay = 1308 Willai, Ip. (BEELE); 1398 Jane Wilais, Heule; Lippin Willay, Izg. (DEBR. 1970); 1426 Philips Willaeys, Ktr. (DEBR. 1958); 1396 wedewe Gillis Walloeys, Aaigem (DE B.).

 

FD

Willaime

Wiaime, cf. Willem(e).

 

JG

Willain

zie Vilain(e).

 

FD

Willam(e)

Wuillame, Wiame, cf. Willa(u)me.

 

JG

Willand

-an(d)t, zie Wieland.

 

FD

Willard

-ar(t), zie Willaert(s).

 

FD

Willaume

zie Williaume.

 

FD

Willaumez

zie Willemet.

 

FD

Willax

Zie Willoc.

 

FD

Willay

Willaye, Willé, cf. Will-.

 

JG

Wille

Vanduille, van (der) Weel(e), Verwielen, Verwijlen, Verwylen: PlN Wiel, Weel: waal, poel, plas, door dijkbreuk ontstane kolk (MOERMAN). PlN Te Wiele in Pittem (DF XVII). 1324 Boudens van den Weele = B. van den Wele, Aw. (HB 65); 1373 Gillesse van den Wiele, Pittem (DEBR. 1970); 1399 Christiaen van Wiel, Bg. (SIOEN).

 

FD

Wille

Wuille. 1359 «Wilhe dis Ducet» Anthr-Liège; nom issu de l’anthrop. germ. Willo (Dauzat 626) ou hypocor. de Willaume. – Se­condairement, moy. néerl. wil, wille ‘volonté, envie’ [JH].

 

JG

Willé(e)

Wille(e), zie Willet.

 

FD

Willé, van de

zie van de Wiele.

 

FD

Willeaume

zie Williaume.

 

FD

Willebaldus

Wilboldus (MORLETI). ± 1300 Willebous, Artesië (BOUGARD); 1404 Willaume Guillebaut, Laon (MORLET); 1441 Jaques Guillebaude, Dk. (TTT).

 

FD

Willebaux

cf. Wilbaux.

 

JG

Willebaux

zie Wilbaux.

 

FD

Willebien

Wsch. < Willebin, vleivorm van Wilbert of Wilbaux, of hypercorrect voor Gilbin,

 

FD

Willebois

Hypercorrect voor Willebaux of vleivorm van Willeboud. 1360 Godevaert Willebays, Waarloos; 1378 Godevarde Willebuys, Waarloos; 1399 Nycholai dicti Willebeys, Mech. (OAR); 1425 Janne Willebeys, Aw. (HB).

 

FD

Willebois

Var. de Willebous, -baux, avec réin­terprétation (-bois)?

 

JG

Willebrant

Wilbrant,Wilbraham,Villebrandt:Patr. Germ. VN wil-brand ‘wil-zwaard’: Willibrandus (MORLET I). 1368 Jhan Willebrant, Ktr. (V 8iv°); 1403 Baudiin Wilbrants soen, Haarlem (NHC); 1436 Pertchevael Willebrants, Ip. (SOETE).

 

FD

Willebrords

Willeboordse, -borts, -brock, Wilboort(s), Wilbors, Wilbroodt: Patr. Germ. VN wil-brord ‘wil-speerpunt’. St.-Willibrord (658-739) is de apostel van de Friezen en de eerste bisschop van Utrecht. ±1330 bij sente Willeboerdsputte; 1381 Willeboort Feyaert; 1335 Ihan Willebors moers hoeft, Hulst Z (DEBR. 1969).

 

FD

Willecom(m)e

zie Welcomme.

 

FD

Willefert

Zie Wilfart.

 

FD

Willeg(h)ems

zie van Hileghem.

 

FD

Willegens

Proven. Gullegem (Loc.).

 

EV

Willeken(s)

Willeke(s), Willemkens, Wilikens, Wylkens, Wellekens, Wilcke, Wilk(e), Wilk(e)s, Wilken(s),Wilking,Wilkin(s),Vilenkin,Vilken, Wilquin, Vilquin, Wuilkin, Wilquem, Wilguin, Wilgain: Patr. Dim. van Germ. VN Willem. 1378 Willekin = Willemkin van Hersele; 1336 Willekin Palster, Ip. (BEELE); 1497 Willeken = 1500 Willem de Vleminc, Aarts. (ROEL. 1951).

 

FD

Willekens

Wilkens. Hypocor. néerl. de Wil-lems, cf. Willekm, Wilkin.

 

JG

Willem

-em(m)e, -ème, -ems(e), Wilems, -em(me), Villem, Wuillem, Wellems, Wilhem(s), Wilhelm(s), -helmus, -helmi, -helmy, -helmi(j), -helem, Vilhe(l)m,Willums,Wullems,Willemsoone, -s(s)en(s), Wilemsen, -sse(n), Willms(en), Wilms(s)en, Wilms, Wulms, W(u)ilmus, Vilmus, Willema: Patr. Germ. VN wil-helm ‘wil-helm’: Willahelm (Fm.), Wil(l)elmus, Willamus, G(u)illelmus (GN). 1307 Willem Hanekin, Ip. (BEELE); 1335 Aechte Willems her Welins dachtre, Ktr. (DEBR. 1971); 1382 Hannin Willems, Rumbeke (DEBR. 1970); 1418 Augustijn Willemssone=A. £ Willems = A. Willems; Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Willem

Willeme, w. nam. Wilème, Willème, Willemme, Wuillem, Willième, Willieme, Wieme, Wième, Wiem, Wuième; Wyeme, Wyème; Willaime, Wiaime, Wyaime; Wi-lem, Wilems, Wilemme. 1401 «Wilhemme Libier dis Chayeneaul» CartValBenoît, 1650 «Catherine Wilem» BourgNamur, 1689 «Ma­rie Wyaime » DénLierneux ; formes romanes et germ. de l’anthrop. germ. Wilhelm, la forme Willem pouvant tout aussi bien être romane (cf. par ex. Wuillem) que germanique; on notera e.a. toutes les variantes représentant la forme w. liég. Wiyème. Cf. aussi Willa(u)me. » Formes néerl.: Willems [6S NF le plus fréquent en Belgique, plus de 18000 porteurs], Willemsc; double génitif: Willemsen, Wil-lemsens. etc.

« Dérivés du thème Willem-, Wilm-: Wille-man, Wilman, Willemans, Wilmans (formes néerl.). 1271 «Willeman Lambart» Dettes-Ypres, 1272 «Willeman Puttera» Polypt-Villers, 1449 «Thomas Willemant» Aides-Namur, 1656 «Jacquemin Willemand» Dén-Florenville. Wilmes, Wilmès, Willimes, Wil-limès [avec -s prononcé]. – Willemet, Wilmet, Wuilmet, Willemart, Wilmar, Wilmart, Wuilmart, Wille-maers, Willemaerts (formes flam.). 1265 «Wilemart de Molins» CensNamur, 1272 «Willemans Willemers» DettesYpres, 1289 «Willemars fis Willemin de Wareis» Cens­Namur, 1303-7 «Willemart le Fevre» Po-lyptSalzinnes, 1351 «Willemotte fil Willemar de Jupille» FiefsLiège, 1449 «Willemart Sca-meau» AidesNamur, 1476 «Hanin Willemart; Maigne Willemarde se suer» Ladeuze, 1602-3 «Thomas Wilmart» TerriersNamur, 1633 «Wil­mart Cosme», 1645 «Jean Wylmart», 1659 «François Wilmar» BourgNamur; soit nom issu de l’anthrop. germ. will-mar > Wilmarus [FD], soit dérivé en -art de Willem(e) (ci-dessus).

 

 

JG

Willemaeker, de

-macker, zie de Wielemaeker.

 

FD

Willemaert(s)

-aers, -aet, zie Wilmart.

 

FD

Willemain

zie Willemijn(s).

 

FD

Willeman

1. V. Wild. — 2. V. WIL.

 

EV

Willeman(s)

-mand, -mann, Willmann, Wilman(s), Wylleman, Wijlemans, Wylenmann, Wieleman(s), Wulleman, Vilment, Guilleman(t), Cyemant: Patr. Afl. van Willem of Germ. VN wil-man ‘wil-man, mens’: Willimannus, Willemannus (MORLET I). 1200 Willeman Tonis; 136 e. Willeman filius Bues, Kadzand (GN); 1281 Willimannus de Pau; 1268 Willemanus Willard; 1280 Wilman Wilgemer, Ip. (BEELE); 1322 Pieter Hughe Willemans zone, Hulst (DEBR. 1999); 1400 Jan Willeman, Bg. (SIOEN); 1400 Willem Wilmans sone, Aw. (ANP).

 

FD

Willemart

-ars, -arck, -arcq, zie Wilmart.

 

FD

Willemeijns

-min(s), zie Willemijns.

 

FD

Willemen

zie Willemijns.

 

FD

Willemet

-me, -metz, Wilmet, Wuilmet, Wyllemet, Wilmé(e), Wilmee, Wilmès, Wilmes, Willimès, -mes, Willaumez, Villaumé, Vuillermet, Woilmet, G(u)ilmet, Cilmez, Gilmé, Guillermet, Guillemet(te), -e(t)z, Guillamet, Guillaumie, -me: Patr. Pic.-W. en Fr. dim. van Willaume; Guillaume. 1280 Wilgemettus de Hille=Willikinum de Hille; 1281 Wilgemet Stultus; 1306 Willemet Seule; 1389 Denijs Willemet, Ip. (BEELE); 1325 Willelmi…dicti Willemet, Lv. (OATIII); 146 e. Guillaume dit Wilhemet de Dave, Luik (BODY).

 

FD

Willemijn(s)

-myn(s), -meyns, -meijns, -min(s), -men, Wilemyns, Wilmin(k); Wilmain, Wille(r)main, Wuillemmin, Vuillemain, Vouillemin, Villemin, Vilmain, Vuillenin, Guillemin, -mijn, -myn, -main, Guilemyn, Guillermin(et), Ouillemain, Guilmin, -main, Gilmin, Gillemijn, -myn, Ghillemijn, -myn, Ghyllemyn, Gilgemeyn, G(h)ilgemijn, -myn, Gildemyn, Dellemijn: Patr. Vleivorm van Willem, resp. W.-Pic. en Fr. vormen Willaume/Guillaume. 1289 Willemars fis Willemin de Wareis, Namen (J.G.); 1388 ghegheven Guiliemine ende sinen ghesellen (DEBR. 2002); 1663 Carel Gillemyn, St.-B.-Vijve(KWII).

 

FD

Willemkens

zie Willekens.

 

FD

Willemoens

-moons, zie Wilmont.

 

FD

Willemot

Wil(le)mo, Wilmot(te), Wilniutte, Wuilmo, -mot(te),Wuillemot(t)e,Vouillamoz,Wilmots, Guil(le)mot, Gillemot, Ghilmot, Guillaumot: Patr. Fr. Guillemot, W.-Pic. Willemot, dim. van VN Guillaume/Willaume. 1275 Evain le Willemote, Baffe (VR i84r°); 1304 Willame Williemot f. Willame; 1326 Lisebette Willemoet, Ip. (BEELE); 1351 Willemotte fil Willemar, Luik (RENARD); 14e e. Guilleaume dit Willemot de Pottier, Luik (BODY).

 

FD

Willems(e)

-s(s)en(s), zie Willem.

 

FD

Willen

Wilen, Willens. Hypocor. néerl. de Wil-lem(s).

 

JG

Willen(s)

-enz, Wilen, Willin(g), -inck, -ynck, Wielens, Wijlin(g),Wylin(ck),Wielink,Wyllinck,Villen,

Welle(n)s, Wellin(g), Welens, Wullens, Wulles, Vulling(s), Wuylens, Wolle(n)s, Wallens: Patr. <

Willin, vleivorm van Willem. 1239 Wellinum Gromelin = Willelmum Gromelin, Aw.; 1260 Willelmus de Halle = 1282 Wellinus, Aw. (V. LOON); 136 e. Agata relicta Willincs, Kadzand (GN); 136 e. Willinus de Wlputte, Cent (GN); 1374 Willin van Lo, 1388 Willame de Lo, Ip. (BEELE); 1382 Hannekin Willin, Rumbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Willenborg

PlN Wildenborch (G). Zie ook Wildeboer.

 

FD

Willenbucher

D. Wildeburger < PlN Wildeburg (NRW,RP).

 

FD

Willendijck

-dyck: Wsch. PlN Wilgendijk, b.v. in Diksmuide: 1381 Jan Weynaerde van den Wulghedike (DF XVII).

 

FD

Willendyck

Proven. ,,Digue sau­vage ».

 

EV

Willepennickx

zie Winnepenninckx.

 

FD

Willeput

cf. Wilputte.

 

JG

Willeput

Wilputte, Willepotte, Wullepit, Wul(le)put, Wulleputte, Wulteput(te), (van) Wolput, (van) Wolputte, Wanwolput: PlN Wolfput: wolfskuil; of wolleput: waterput waarin wol gewassen werd; of welput(?): waterput. 1642 den Wulfpit, Rumbeke (GORISSEN); 1645 den Wulpit, Ardooie (DF XVII); 1210 Wlputte, 1235 Wulput, 1398 te Woelpitte, 1478 te Woelputte, 1672 Wulputte dries, Oostakker (MVN1966,8); 1417 Wolfput = 1387 Wolput, Tnh. (MVN 1959,107-122). 1286 Jakemon de Welputte, OV (CDH); 136 e. Willinus de Wlputte, Wouter de Wlputta (GN); 1398 Griele Wulpite, Symon van Wulpit; 1382 Hannekin Wulpit, Rumbeke (DEBR. 1970); 1430 Willem van Wolputte, Her. (DERCON); 1580 Joost Wulput, Ktr. (KW); 1656 Willeputs, Mech. (MERTENS). -Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamilienaam Wullepit. LG1981,231-4.

 

FD

Willequet

cf. Will-.

 

JG

Willer(s)

Wilders, Wil 1ère, Willier(e), Wildiers: Patr. Germ. VN wil-hari ‘wil-leger’: Wilharius (Dip.). 1162 Willerus (GN). 1275 Watier Willers, Lessen-Bos (VR 1271°); 1307 Griele Wilhers; 1393 Torin Willeer = 1399 femme Victor Willers, Ip. (BEELE); 1575 Anna Williers, Cent (SCHOUT. I).

 

FD

Willère

Wuilleret, cf. Will-.

 

JG

Willermain

Dérivé de Willemain avec -r-épenthéthique ?

 

JG

Willermain

zie Willemijns.

 

FD

Willeroy

zie Villeroy.

 

FD

Willert

Zie Willaerts.

 

FD

Willerval

PlN (PdC). 1226 Aelina de Willerval, Atrecht(NCJ).

 

FD

Willery

Zie Wilryck.

 

FD

Willet

-ette, -ey, -ez, -é(e), -e(e), Willette, Vil(l)et(te), Vile, Villé(e), Ville(e), Vil(l)ez, Guillet, -é, -e, Guellet: Patr. Dim. van VN Willaume/Guillaume. Metr. -ette. 1265 Willete de Biaumont, Atrecht (NCJ); 1330 Geulet, Membrecée (SLLIII); 1387 Heinric Willet, Ip. (BEELE).

 

FD

Willet

Willez; Willette, cf. Will-.

 

JG

Willi

zie Leguillier.

 

FD

Willi(n)gen, van der

zie van der Wilgen.

 

FD

Willi(u)s

 

Patr. Latinisering van Willem.

 

FD

William

William(m)e, Williaume, cf. Willaume.

 

JG

Williams(on)

 

Patr. Zoon van E. William: Willem.

 

FD

Williard

 

-art, zie Willaerts.

 

FD

Williard

cf. Will-.

 

JG

Williat(t)e

 

Villatte: Patr. Afl. van Williaume.

 

FD

Williaume

 

Will(e)aume, Willaime, Willieme, -ième, Wuième, Villaume, Vuillaume, Vouillaume, Wuill(i)aume, Wuillam(m)e, Wuiame, Wuyame, Wia(i)me, Wyam, Wya(i)me, Wième, Wyème, Wyeme,William(e),Will(i)am((m)e), Williams, Wiams, Williane, (de) Guillaume, Cuillem, -en, Cuillerm(e), Cuilherme, Guilliaum(e), -aums, Guilleaume, Geull(e)aume, Guillaums, Guil(l)iam(s), Guiljam, Cuilliams, Guilliaems, Guillians, Giulliams, Juliam, -ian, Jul(l)iams, Juillan, Gilliam(s), Giliam(s), Giljams(e): Patr. Will(i)aume/Guill(i)aume, resp. W.-Pic. en Fr. vormen van de Germ. VN Willem. 1306 Williaumes Battard; 1306 Willaume = Willames Anguille; 1375 Willem de Boerleke =

1385 Gwillame = 1392 Williame = 1393 Guilliame, Ip. (BEELE); 1635 Guilliams, 1641 Gilliams, Mech. (MERTENS). – Lit.: G. DUCHET-SUCHAUX, le nom de Guillaume. NRO1986,167-170.

 

FD

Willibal

 

Patr. D. VN Willibald, Germ. VN Willeboud; vgl. Wilbaux.

 

FD

Willich(s)

 

Willig: i. PlN Willich (NRW). – 2. Zie Willick.

 

FD

Willick

 

Willig, Willich(s), Wielick, Guil(l)ick: Patr. Oud dim. met k-suffix van Germ. VN Willem. 977 Willicho (MORLETI). 1540 Jan Willicx, Buggenhout (AP); 1580 Willich Fischer, Minden (BRECH.); 1584 Anton Willich, Aw. (AB).

 

FD

Willieme

zie Williaume.

 

FD

Willième

Willieme, cf. Willem(e).

 

JG

Willier(e)

zie Willers.

 

FD

Willieux

cf. Will-.

 

JG

Williford

zie Wilfart.

 

FD

Willimes

Willimès, cf. sous Willem(e).

 

JG

Willimès

-mes, zie Willemet.

 

FD

Willin(g)

-inck, zie Willens.

 

FD

Williocq

zie Willoc.

 

FD

Willion

Vil(l)ion,Viljoen,Guill(i)on, Guillotinât: Patr. Rom. vlei vorm van Willaume. 1281 Joh. Wilgoet; 1386 Henrij Willot = Heine Willoot, Ip. (BEELE); 1340 Henricus Wiliot, Lummen (C.BAERT); 1345 Willelmus dictus Wilhotte, Luik (RENARD 235).

 

FD

Williquet

cf. Will-.

 

JG

Williquet,

zie Willequet.

 

FD

Williscotte

W. adaptatie van Welscot; zie

Walschot(s).

 

FD

Williscotte

Wiliscotte. NF qui apparaît en Brabant wallon à Ohain en 1760 puis à Tilly et Loupoigne entre 1790 et 1800 (GeneaNet), probabl. comme forme évoluée (sous l’influ­ence des noms en Willi-) des NF Walschot, Walescotte.

 

JG

Willkommen

zie Welcomme.

 

FD

Willmann

zie Willemans.

 

FD

Willmund

Patr. Germ. VN wil-mund ‘wil-

bescherming’: Willimunt, Willemundus

(MORLET I).

 

FD

Willner

zie Wellner

 

FD

Willo

zie Williot.

 

FD

Willo(t)

Willotte: i. Patr. Germ. VN Willoot < Willoud: Willaldus (MORLET I). Vgl. Maenhout/Mannoot, Berode/Beroud. 1234 terra Willodi, Cent (GN); 1281 Wilhout de Lembroch, Krombrugge (HAES.). – 2. Zie Williot.

 

FD

Willoc

-o(c)x, -ocq, -oque, -iocq, -ax, Wil(l)ock(x), Wielockx, Wijlock(e), Wylock(e), -oeck, Wijloeck,

Witlox: Patr. Vleivorm op -ok van VN Willem (LIND.; TAV. 1950,53). 1270 Willoci convicini, Ktr. (DEBR. 1980); 1341 Alart Willoke; 1349 Jakemon Willoke,Dk.(TdT).

 

 

FD

Willocq

Wilock, Wylock, au génitif néerl. : Willocx, Willockx, Willox 1279-80 « Aimerés li vallés Jakemon Willoke», 1302 «Jehan Willoke» LoiTournai, 1555 «Ernoul Willocq» Ladeuze, 1676 «Hubert Wuillocq», «Philippe Wuillocq» RuageAth; hypocor. de Wilhelm, avec suffixe régional -ok, d’où moy. néerl. willok ‘escargot’, surnom d’individu lent (cf. C. Tavernier-Vereecken, BTD 24, 1950, 52-54). m Dérivés: Willoquet, Willoqué. Willoqueaux.

 

JG

Willocquet

zie Willequet.

 

FD

Willoquaux,

Willoqueaux: Patr. Rom. dim. van Willem. Vgl. Willequet.

 

FD

Willoquet

-que, zie Willequet.

 

FD

Willot

Williot, Wilot; Willotte, cf. Will-.

 

JG

Willox

zie Willoc.

 

FD

Wills

Zie Wille.

 

FD

Willscheidt

PlN Willscheid in Vettelschofi (RP).

 

FD

Willy

zie Leguiller.

 

FD

Willynck

zie Willens.

 

FD

Wilm-

 (Wilmart, Wilmet, Wilmont, etc.), cf. sous Willem.

 

JG

Wilm(u)s

Wilms(s)en, zie Willem.

 

FD

Wilmain

zie Willemijns.

 

FD

Wilman(s)

zie Willeman(s).

 

FD

Wilmar(t)

-mars, -maer, -maer(t)s, -mer(s), Willemaert(s), -ma(e)rs, -mart, -maet, -marcq, -marck,Vilmart,Villmer, Filmer, Guillemart,-mard, -ma(e)re, G(u)ilmard, Gilmar(t), Wuilmart: Patr. Germ. VN wil-mêr ‘wil-beroemd’: Willamar, Willimar(us) (MORLET I). De vormen op -a(e)rt tonen aan dat de naam ook aïs afl. van Willem opgevat werd. ne e. Wilmarus (GN); 1253 Willelmus fîlius Wilmari = 1270 Willelmo Wilmar, Aw. (V.LOON); 1276 Willelmo Wilgemer = 1280 Wilman Wilgemer; 1326 Jan Wilgemeir, Ip. (BEELE); 1351 Willemotte fil Willemar, Luik (RENARD); 1369 Wilhemart le barbir de Verlennes (AVB); 1404 Jean Guillemer, Chauny (MORLET); 1392 Gielys Wilmaer, Aarts. (MAR.); 1454 Wilmar Wilmars, Gierle (MNT167); 1491 Wilhelmus Willemarch de Lomel, Den Bosch (MULIII).

Wilmeaux, Wilmaut, Guillemeau: Patr. Dim. van Pic. Willaume, Fr. Guillaume. Of jongere spelling voor Willemot/Guillemot?

 

FD

Wilmee

-é(e), zie Willemet.

 

FD

Wilmer(s)

zie Wilmart.

 

FD

Wilmet

-es, zie Willemet.

 

FD

Wilmin(k)

zie Willemijns.

 

FD

Wilmot(te)

-ot(s), -utte, zie Willemot.

 

FD

Wilms

Génitif de Willem.

 

JG

Wilms(en)

zie Willem.

 

FD

Wilmus

Wuilmus, Vilmus. Forme abrégée de Wilhelm us.

 

JG

Wilmutte

Var. de Wilmotte.

 

JG

Wilner

Zie Wellner.

 

FD

Wilock

cf. Willocq.

 

JG

Wilock

V. WIL.

 

EV

Wilock(x)

Zie Willoc.

 

FD

Wilot

cf. Willot.

 

JG

Wilot

Zie Williot.

 

FD

Wilpart

Wuilpart. Probabl. var. de Wilbert [ED]?

 

JG

Wilpert

Wilpart, zie Wilbert.

 

FD

Wilputte

Willeput, Wullepit, -utte, Wulput, Wolput, Wolputte, etc. Nom d’origine dont le second élément est le néerl. -put ‘puits’ et le premier élément incertain (wolfs-, wolle- ou wel-). – Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN Wullepit, dans De Leiegouw 23, 1981, 231 -4.

 

JG

Wilputte

zie Willeput.

 

FD

Wilquem

Var. de Wilquin?

 

JG

Wilquem

zie Willekens.

 

FD

Wilquet

-que, zie Willequet.

 

FD

Wilquet

Wilquin, W(u)ilquot, cf. Will-.

 

JG

Wilquin

zie Willekens.

 

FD

Wilryck

Wilrycx, Wilrijcx, Wilderijckx, -ry(c)kx, Wilri, Willery: i. Patr. Germ. VN wil-rîk ‘wil-machtig’: Willericus (MORLETI). ±1300 Pieres Willeris, Artesië (BOUGARD); 1546 Obertus Willery, Bs. (Midd. 1958,561); 1584 Bertelmees Wilrijcks, Aw. (AB); 1606 Jan Wilryck = 1608 Jan Wilrijckx = 1609 Jan Wilrickx, Reet (MAR.). Zie ook Guillery. -2. Evtl. (behalve Wilri, Willery) PlN Wilrijk (A). 1423 Lysbette van Wildericke, Kontich-Bg.; 1451 Willekin van Willericke, Oud. (PARM.).

 

FD

Wils

1566 «Henri Wils» BourgNamur; hypocor. néerl. de Willem(s).

 

JG

Wils

zie Will(e).

 

FD

Wilsberg

PlN Wilsberge (Veurne-Ambacht). 1450 Jan van Wilsberghe, Lo (DF XVII). – 2. PlN Wilsberg (NRW,RP).

 

FD

Wilsens

Wilssens, Wilsing: Patr. i. Afl. op -sin van VN Willem. 1230 Greta Wilsini (GN); 1277 Wilsin Hodekin, Ip. (BEELE); 1381 relicta Wilsins, Jan Wilsin, Hontenisse (DEBR. 1999). – 2. Wils(s)ens < Wilszoons. Zie Wilson.

 

FD

Wilsens

Wilssens. Soit dimin. en -sin de Willem, soit de Wils-zoon(s) [FD]

 

JG

Wilson

Willson: i. Patr. E. naam voor de zoon van Willem. Vgl. 1388 Gille Wilszone, Ip. (BEELE). -2. W. vleivorm op -eçon. 1347 Wouter Wilson, St.-Rem.-Geest (C.BAERT).

 

FD

Wilst

Zie Will(e).

 

FD

Wilt

zie de Wilde.

 

FD

Wilt, van der

van der Wildt, van der Vilt, Verwilt: Samengetrokken < Van der Wildert (vgl. Verdoodt < Van der Doorent). 1316 Johannis quondam dicti vander Wilt, Tilburg (OATII); 1368 van der Wilt, Tnh. (VERB. II); 1411 Jan van der Wilt van Goerle, Aw. (ANP).

 

FD

Wilten(s)

Zie Wuyten(s).

 

FD

Wiltgen

V. WIL.

 

EV

Wiltgen

zie Wuytkens.

 

FD

Wiltz(ius)

PlN Wiltz (GH). 1244 Wfernerus de Wiltz), Trier (CAO).

 

FD

Wilwert

Wilwerth, Wilverts, Wilvertz, Wil-vers. NF ail. < anthrop. germ. Willevart < wilja-ward [FD].

 

JG

Wilwert(h)

-werts, -wertz, -verth, -ver(t)s, -vertz, Cuilvert: Patr. D. EN Willewerth, ook Welwart, wsch. < Germ. VN Willwart (wiljan-warda) (GOTTSCHALD).

 

FD

Wim(m)er

Wiemer(t), Wimart, Wyma, Wimmers: Patr.

Germ. VN wîg-mêr ‘strijd-beroemd’: Wigmar, Wimar (Fm.). 1280 Michael Wimere, Ip. (BEELE); 1398 Lijsbette Wimaers, Matte Wymaers, Izg. (DEBR. 1970); 1450 van Wymmer Witmerie, Den Bosch (HB 520). Zie ook De Wymmer.

 

FD

Wimart

zie Wimmer.

 

FD

Wimberg

zie Winberg.

 

FD

Wimille

Dewimille: PlN Wimille (PdC). 1116 Oilardus de Wemelio; 1415 Leurens de Wimille (DF XVII).

 

FD

Wimlot

Var. avec métathèse de Wilmot.

 

JG

Wimlot

Wsch. metathesis van Wilmot.

 

FD

Wimme

zie Wieme(s).

 

FD

Wimmelbeke

zie (van) Wijmelbeke.

 

FD

Wimmer

Dérivé ail. de l’anthrop. germ. wil-mar.

 

JG

Wimy

Nom d’origine : Wimy (Aisne).

 

JG

Wimy

PlN (Aisne).

 

FD

win I

,,Gain (de terrain), alluvion ». Proven. Venvmnen, ,,De alluvion ».

 

EV

win II

Cas régime contracté, Wi(de)n, ou inversé, Win(d), de la racine germanique WID. V. WID (Win). Win, Win- -and, ant(s), -andy, -audy.

 

EV

Win(ne), (de)

de Wyn(e), de Wijn, Winne(s), W(u)ine, Wyn(n)e, Wijn(n)e, Wins, Winnen(s), Swenne(n), Swen(d)en, Swine(n), Swinne(n), Swinne(n)s, Suinen, Zwinnen(s), Zuinen, Zwinne, Swijnen, Swynen, Schwinnen, Chvinnen, Swe(e)ns, Swyns, Swijns, Zwyns, Swings, Zwings: Mnl. wenne, winne: landbouwer, pachter, veldarbeider. BerN van de landbouwer. 1317 Watier Wenne (DEBR. 1971); 1362 fundum Judoci Wins; Ktr.; Sare Wine, Hannin Winne, Gullegem (DEBR. 1970); 1356 Katelinen Swinnen, Ukkel (PEENE1949); 1385 Arnoldi des Swennen = Arnoldi des Wynnen, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Win, (de)

zie de Winne.

 

FD

Win, van

van Wien(en), van Wijn(en), van Wyn(en), van Weijnen: PlN winne: weide, hoeve. In PlN Delwijnen, Herwijnen, Zennewijnen (G). 1404 Claus van Winen, Aw. (ANP).

 

FD

Winand

Wuinand, Winant, génitif néerl. : Wi-uands. Winants, romanisé en Winance. 1216 «Winandus de Lumires», 1276 «Winans de Fetlieres» CartValDieu, 1280 «Winandus de Hultea» PolyptLiège, 1289 «Winans de Scleis», 1294 «Werris Winans» CensNamur, 14e s. «Winan li corbesier» DénHesbaye, 1417 «Wynan le pontenier» GuillLiège, 1449 «Anseau Wynant» AidesNamur, 1454 «Winan de Fréteur» CoutStavelot, 1472 «Wynant» Arbrefontaine, 1484 «Gérar Wynant» Justice-Bastogne, 1530 «Marguerite Wynant» Bourg­Namur, 1547 «Albert Winand» GuillLiège, 1557 «Market espeusse à Wynand» La Gleize, 1602-3 «Jean Winan» TerriersNamur, 1617 «Nicolas Wynand» BourgDinant, 1721 «Servais Winand le fils Servais Jean Winand», 1722 «Winand fils Winand de Roanne» La Gleize; nom issu de l’anthrop. germ. wig-nand, cf. Wijnant(s), etc. Cf. aussi Winkin et Winson. • Génitif lat. : Winandy, w. (Bastogne) Vèlan ‘dî, Vinandy.

 

JG

Winand(s)

-ant(s), -andts, -ance, zie Wijnands.

 

FD

Winandré

Vinandré, -andre. Var. de Winand avec remotivation sur André?

 

JG

Winandré

zie Vinandré.

 

FD

Winandy

Vinandy: Lat. Gen. van Germ. VN Wijnand.

 

FD

Winberg

Graphie francisée pour Wijnberg, topon. fréquent, e.a. à Langemark (FlOcc).

 

JG

Winberg

Wimberg, Vinberg: PlN Wijnberg. Vgl. Weinberg, van Wynbergh.

 

FD

Winbomont

1547 «Jolian de Winbomont» Cout­Stavelot; nom d’origine: Winbomont, à Bé-vercé (Lg).

 

JG

Winbomont

PlN Winbomont in Bévercé (LU) of Wibeaumont in Ste-Cécile (LX).

 

FD

Winck

 (de); Wincq(z): Mnl. wenc, winc: wenk, teken. BN. 1356 Wouter Bastijns Winc, VB (PEENE 1949)-

 

FD

Winckel

Winkel, au génitif: Winkels; avec suff. -mon: Winckelimms 1499 «la veuve Ernoul de Winquel» BourgNamur; nom d’ori­gine: appellatif topon. néerl. winkel ‘écart, coin’ (fréquent en toponymie). n Winckemans Clément de Cléty. NF de la noblesse belge.

 

JG

Winckel-

Zie Winkel-.

 

FD

Winckelmans

V. Winkel.

 

EV

Winckens

zie Winkin.

 

FD

Winckers

1. D. BN Winker, afl. van Mhd. winken: wenken, wankelen. – 2. Gen. van Winckert.

 

FD

Winckert

Vinca(e)rt, Vinquart: Patr. Germ. VN Vinchardus (MORLET I). 1220-40 Willelmus Winkart, Cent (CG) = Willelmus Vinkard (GN); 1281 Wincart f. Lammins, Pelkem (HAES.); 1283 Boudolf Vincard, Bg. (VMW)

 

FD

Winckert

Wincq, Wind- -al, -els, -elinckx, -ers, -ey. V. WID (Wink et Wind).

 

EV

Winckier

Var. de Vinckier, Vincquier.

 

JG

Winckier

zie Vinckier.

 

FD

Winckler

zie de Winkeleer.

 

FD

Wincon

zie Vincon.

 

FD

Wincq

Wincqz. 1676 «Jean-Baptiste Wincq» RuageAth; probabl. surnom: moy. néerl. winc ‘mouvement de côté, irrésolution, clin d’œil’, cf. Dewinck.

 

JG

Wincq(z)

Zie Winck. – 2. W. adaptatie van Winckel.

 

FD

Wincq, van

W. adaptatie van Van Winkel.

 

FD

Wind

de Winde, de Windt, zie de Wint.

 

FD

Wind, van

van Wint: Wellicht huisnaam: 1380 Jacop van den Winde, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Winda(e)l

zie Wynendael(e).

 

FD

Windael

Windal, pron. Win ‘dal, Vindal, pron. Vin-dal (forme et prononciation francisées). Nom d’origine: forme contractée de Wijnen-dael(e), fréquent dans la topon. flamande (e.a. Winendale, à Torhout). Ou bien de windacql

«Adrien Wuillame» RuageAth, 1698 «Anne Wiame» BourgNamur; les formes w. Wiyame, qui correspondent au fr. Guillaume, sont nor­malement issues de l’anthrop. germ. wil-helm. m Dérivé de la forme pleine : Willaumez.

 

JG

Windal

n.m. ‘treuil’, terme technique de la meunerie hennuyère, cf. Moulins en Hainaut, 1987, 75 (MH), cf. aussi Wintacq.

 

JG

Windekens, van

PlN Windeken in Genk (L). 1427 Gherith van Windecken = 1448 Geryt van Wyndeken, Ht. (A. GHIJSEN); 1540 Marten van Winneken, Genk-Aw. (AP). – 2. PlN Windeke, ni. Scheldewindeke of Denderwindeke (OV). 1114 Arnulfus de Windeke; 136 e. Oste van Windeke (GN); 1336 Jan van Wiendeke, Cent (RSGI); 1396 Jan van Wiendeke, Dikkelvenne (DE B.).

 

FD

Windelen

zie Wandel.

 

FD

Windelinc(k)x

Wingelinckx, Winnelinckx, Vindelincx: Patr. Var. van Winderickx (zie Winrix), met substitutie van het -ling-suffix. Het geografïsche spreidingsgebied is trouwens

hetzelfde (A, VB, WB). 1625 Nicolaus Winderlinx,

Bs.(MULV).

 

FD

Windels

Probabl. var. de Wandels [FD] ?

 

JG

Windels

Wyndels, Vendels, Vindels, Wingel(s),

Wuyndels, Eyndels, Heyndels, Heijndels: i. Zie

Wandel. – 2. Naam van een ingebakerde

vondeling: 1783 Martinus Windel ante portam,

Lv.(VS 1976,421).

 

FD

Winden(s)

zie Winten.

 

FD

Winden, van (der)

van der Winnen: PlN Winden

(Over- en Neerwinden) (VB): 1220 Winde (TW).

1340 Geldolf van Winde, Tn.; 1393 Geertruden

vander Winden, Zichem (C.BAERT); 1371 Petrus

de Winde, Lv.(BO).

 

FD

Winderi(ck)x

zie Winrix.

 

FD

Winders

Wienders, Winners: BerN Mnl. winner,

winder: landbouwer. Vgl. Winne.

 

FD

Winders

Winners. Nom de profession: moy. néerl. winner, winder ‘laboureur, paysan, agriculteur’, corresp. au fr. Waigneur, Cagneux, etc. [FD].

 

JG

Windey

Windhey, Wiendy: Patr. Zeeuwse FN, met aïs

eerste élément een Germ. win- of wind/wend-

naam. Vgl. Everdey, Fockedey. 1396 Luuc Wenday,

Everbeek (DE B.); 1480 Joos Windey,

Waasmunster (VAN G. VIII).

 

FD

Windfohr

D. FN Windfuhr naar een PlN in Kierspe

(NRW).

 

FD

Windhoud

Patr. Germ. VN Winidolt, Winidaldus

(MORLETI). Vgl. D. FN Windholz, volgens

BRECH. een veldnaam.

 

FD

Windhout

Proven.  ,,Bois venteux ».

 

EV

Windis

Windisch(mann),Winsch(ermann):D. FN

Windisch, Wendisch: uit het land van de

Wenden. 1418 Nickel Windisch, Gôrlitz

(BRECH.).

 

FD

Windmolders

Wintmolders, Werdmolder,

Windmüller, Winnemuller: BerN van de molenaar.

1356 Jans Wintmulders erve, Laken (PEENE

1949); 1449 Peter der Windmolre, Zolder (VANB.).

 

FD

Windmolen

-meulen, -mill: BerBN van de molenaar

of van iemand die bij een windmolen woont. 1281

Petrus de Wintmolen, Ip. (BEELE); 1390 Jans

vander Wintmolen iaerghetide, Haasdonk

(FLW).

 

FD

Wine

Wuine, cf. Winne.

 

JG

Wine

zie (de) Winne.

 

FD

Winendaele, van

zie van Wynendaele.

 

FD

Winer

zie Wiener(s).

 

FD

Wing(e), van

van Wingh(e): i. PlN St.-Joris-Winge

(VB): 1129 Winga (TW). 1321 Waltero de Winghe,

Tn. (C.BAERT); 1401 Wouter van Winghe, Aw.

(ANP). – 2, Var. van Van Winden (nd/ng). 1400

Anthonis van Winde = A. van Winge, Tv. (BERDEN).

 

FD

Wingaerd(en), de

Wingartz, zie van den Wijngaerde(n).

 

FD

Wingel

NF qui apparaît en 1788 à Messancy, probabl. en provenance d’Alsace et de Lor­raine (GeneaNet).

 

JG

Wingelinck(x)

V. WID (Wink).

 

EV

Wingelinckx

zie Windelinckx. Wingel(s), zie Windels.

 

FD

Wingen(e), van

van Winghen, van Wijng(h)en(e), van

Wynghen(e), van Winghem, van Wynghem: PlN

Wingene (WV). 1122 Reinerus de Wingine, Cent (DF XVIII); 1245 Waltero de Winghine, Har. (DEBR. 1980); 1312 Willelmi dicti de Winghine, Heestert (DEBR. 1971); 1398 Jan van Winghen, Pauwels van den Winghene, Moen (DEBR. 1970). Soms evtl. var. van Van Winge.

 

FD

Wingender

Nom de profession: moy. néerl. wîngerter ‘vigneron’ [FD].

 

JG

Wingender

Wsch. < wîngerter: wijngaardenier.

FD

Wingerden, van

Winger(t), -gers, zie van den Wijngaerden.

 

FD

winkel

,,Coin, quartier » (En topo­nymie). Proven. Winkel, Van(de)–Winckel, -Wynckele, Winckel­mans

 

EV

Winkel

Winkels, cf. Winckel.

 

JG

Winkel(s)

Winckel(s): BerBN van de winkelier of verkort < Van de Winkel. 1382 Gillis Winkel, Heule (DEBR. 1970).

 

FD

Winkel, van de(n/r)

van de Winkele, van de(n) Winckel(e), van de Wijn(c)kel(e), van de Wyn(c)kel(e), (van den) Wynckel, Wandewinckelle, van der Winken, Wanwinckue, Vandenynckele, Vendewinkele, van Win(c)kel(en), Win(c)kel, Winckel(s): Verspreide PlN Winkel: hoek. Of Oostwinkel, St.-Kruis-Winkel (OV); St.-Eloois-Winkel (WV). 1341 Johannis de Wincle, Ktr. (DEBR. 1971); 1375 Lievin van den Winkele, Ip. (BEELE).

 

FD

Winkeleer, (de)

de Winck(e)leer, de Winckeler, Dewincklear, de Winkelair, -er(s), (de) Winkeler, Win(c)kler,Winquelaire,Vinclair(e):BerNvande winkelier, iemand die een winkel (oorspr. hoek, hoekhuis, werkplaats) heeft, kleinhandelaar. 1382 Jan de Winkelare, Gullegem (DEBR. 1970); 1278 Heinr. dictus der Winkeler, Mûhlheim (BRECH.).

 

FD

Winkelen, van

van Winckelen: PlN Winkelom (A). 1384 Geerde van Winkeleem, Diest (C. BAERT); 1440 Katelinen van Wiinckelem, Duffel (O ARII).

 

FD

Winkelman(s)

-mann, Winckelman(s), von Winckelmann: Syn. met De Winkeleer. Of afl. van Van de Winkel. 1370 Arnoldum Winkelman, St.-Tr. (GHYSEN); 1473 Henric Winckelman, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Winkelmann

Nom de métier: ail. Winkel-mann ’boutiquier’, ou dérivé avec le suffixe -mon de Van de Winkel [FD].

 

JG

Winkelmolen

Winkelmuller: PlN Winkelmolen: watermolen aan een bocht van de Neer(beek), die in Neer in de Maas vloeit. 1289 Arnold van Winkelmolen, NL; 1592 Zeger op die Winckelmolen (vader van) 1633 Seger aen de Winckelmolen, Neer NL (med. Th. Wieërs, Kinrooi).

 

FD

Winkelströter

Zoals Winkelsträter fréquent in de streek van Düsseldorf, afl. van PlN Winkelstraat: straat met een hoek, een knik.

 

FD

Winkin

w. (Bastogne) Win’kin, Winquin, Weinkin, -quin, Wintquin, Vinkin. 14e s. «Winand dit Winekin de Wayme» (Body), 1524 «Wynkin», «Winkin de Boussier», «Colla Vinckin», 1544 «Winkin des Fangnouls», «Léonard Winkin de la Rue» DénStavelotMy ; hypocor. de Winand ou d’un autre nom germ. en Win-; cf. aussi Wincq(z) et Wenkin.

 

JG

Winkin

Winking, Win(c)kens, Vinkin, Win(t)quin, Wintjens, Wintgens, Wintyens, Wijntjens, Wyntjens, Wientjes: Patr. Dim. van Germ. win-naam, zoals Boudewijn, Adelwin. Of van Winand. 1280 Winken van Wegsete, Thyloy Winkens bruder, L (OGO); 1300 Jan Winkin, Tv. (BERDEN); 146 e. Winand dit Winekin de 1329 Wayme; Winkin fil de Renewar, Luik (BODY); 1565 Wintgen der Wayl, Nystrop (EBB 157); 1572 Lenart Wijntgens, Helmond (HB 422).

 

FD

Winkler

zie (de) Winkeleer.

 

FD

Winnaert

Zie Weinhardt. – 2. Var. van Waniart. 1592 Antoine Waignaert = Winnaert, Ronse (med. F. Thomaes).

 

FD

Winne

Wine, Wuine, Wynne, au génitif: Winnen, Wynen. s.d. «domini Johannis Wyne» ObitHuy, 1283 «Pieres Winne» DettesYpres, 1401 «Joirars Wynes maire» Cart Val Benoît; nom de métier: moy. néerl. win(n)e, wenne ‘agriculteur, fermier’ [FD]; comp. aussi 1656 «Michel Winette» DénMalempré. – Secon­dairement, nom d’origine [à préciser], ainsi 1449 «messire Balduin de Wynes» Aides-Namur, 1555 «Marie de Wines» BourgNamur, 1602-3 «damoiselle Jehenne de Wynne» TerriersNamur.

 

JG

Winné

zie Warinet.

 

FD

Winnedael, van

zie van Wynendaele.

 

FD

Winnelinckx

zie Windelinckx.

 

FD

Winnemuller

zie Windmolders.

 

FD

Winnen(s)

zie (de) Winne, Wijnen.

 

FD

Winnen, van der

zie van der Winden.

 

FD

Winnendael(e), van

zie (van) Wynendael(e).

 

FD

Winnepen(n)inckx

-pennings, Winnenpenninckx, Willepenninckx: BN voor iemand die penningen wint, die goed zijn brood verdient. 1281 Gudwali Winnepenninc, Gent(HAES-); 1298 Jacobo Winnepenning, Bg. (VERKEST).

 

FD

Winnepenninckx

Car. mor. ,,Gagne ou épargne les deniers ». N. d’H. gagnant beaucoup d’argent ou d’H. avare.

 

EV

Winners

cf. Winders.

 

JG

Winners

zie Winders.

 

FD

Winnes

zie de Win(ne).

 

FD

Winnewisser

NF allemand, d’origine incertaine.

 

JG

Winnewisser

W. verhaspeling van Van der Vesse??

 

FD

Winnezeele, van

PlN Winnezele (FV). 1326 Pieter van Winninsele, Ip. (BEELE).

 

FD

Winnock

Winnik, Winock, Winocq, Wynnyk: Pair. Vleivorm van Germ. win-naam: vriend. Vuinicus (MORLETI). De VN schuilt in Sint-Winnoksbergen (FV). 1326 Winnoc Brant; 1375 Winnoc van Berghen, Ip. (BEELE); 1633 Elisabeth Winnocx; 1672 Michiel Winnocq, Lo (CRAEYE).

 

FD

Winquelaire

Nom de métier: forme francisée du moy. néerl. winkelare, -ère ’boutiquier’, cf. 1289 «Simon le Winclare» DettesYpres. — Comp. 1499 «Jehan de Winselaire» BourgNamur.

 

JG

Winquelaire

zie de Winkeleer.

 

FD

Winrix

Wenric, Winderi(ck)x, Wend(e)rickx, Wendri(c)x, -ich, Vinderick, Weinre(i)ch, Wennrich, Wajnrych, Wajnryk, Waynryk: Patr. Germ. VN win-rîk ‘vriend-machtig’: Winirich (Fm.), Winricus (Dip.). 1398 Jan Weinric, Bissegem (DEBR. 1970); 1423 Rugger Weinricx = 1427 Rugger Weynderic = Rugger Weynric, Ktr. (DEBR. 1958); 1629 Mathys Wyndricx, Schelle (MAR.). Vgl. Venderick.

 

FD

Wins

cf. Wijns.

 

JG

Wins

zie Wijns, (de) Winne.

 

FD

Wins(s)en, van

PlN Winssen (G).

 

FD

Winsberg

zie (van) Wynsberghe.

 

FD

Winsch(ermann)

zie Windis.

 

FD

Winsel(s)

zie Wenzel.

 

FD

Winselaers

zie Wenzeler.

 

FD

Winsemius

Latinisering van Van Winsum.

 

FD

Winson

Var. de Vinçon ou dérivé en -eçon du thème Win- de Winand.

 

JG

Winson

zie Vinçon.

 

FD

Winssinger

Afl. van PlN Winsing (BEI) of Winzingen (BW).

 

FD

Winstraecken

zie Wintraecken.

 

FD

Winsum, van

PlN (FL, GR).

 

FD

Wint, de

Wind, de Windt, de Weindt, de Winde, de Wijndt, de Wyndt, Wendt: i. BN, wellicht voor iemand die vlug is aïs de wind; of snel aïs een windhond, hazewind. Vgl. Fr. Lèvent. 1227 Impinus Went (GN); 1281 Theodericus de Went, Gottem (HAES.); 1268 Ulr. Ventus = 1280 Uolr. dictus Wint (BRECH.); 1373 Jan de Wint, Ip. (BEELE); 1393 Ghisel de Wint, Aw. (ANP). –2. Naam van de Slav. volksstam, de Wenden: 1197-1215 Theodericus Slavus quod dicitur Wient, Keulen (HAGSTR. 1949). Zo verklaart ook GYSS. 19631282 Joh. de Wint, Kales.

 

FD

Wint, van

zie van Wind.

 

FD

Wintack

W. adaptatie van fréquente D. PlN Windeck?

 

FD

Wintacq

 (NF borain). À rapprocher p.-ê. de (1440) windascq, (1496) windacq ‘treuil’, à Cysoing (cf. Y. Coûtant, Terminologie du

moulin médiéval…, 979 ; Moulins en Hainaut, 1987, 75), qu’il convient de mettre en parallèle avec les formes flam. windaes, wintaes (id., 445) [MH].

 

JG

Winten

1. Proven. Winten(sbeek). N. de ruisseau. N° 230. — 2. V. wid (Wind).

 

EV

Winten

Wintein, -eyn, Wyntin, Wynthein, Wenting, Wentein, Wijntens, Venten, Vintens, Winden(s): Patr. Vleivorm van een Germ. VN met win(i)d Volksnaam van de Wenden’, zoals Wintboldus, Wintbertus (MORLET I). 136 e. Winettingus sacerdos (GN); 1323 de polro Wintini Tolnare, Oostkerke(DFXVII).

 

FD

Winter

au génitif: Winters. 1272 «Antonius fi­lins Henrici Winter» PolyptVillers, 1284 «Watier li Winter», 1291 «Baudry le Winter» DettesYpres ; surnom : néerl. winter ‘hiver’ ; cf. aussi De Winter.

 

JG

winter I. ,,Hiver »

 

1. Proven. Winterverblijf, ,,Résidence d’hiver ». •— 2. Désignation d’un H. qui n’habite l’endroit que l’hiver, hivernant. (s)Winters, De Winter. Comp. : Somers, De Somer, ,,L’été ».

 

EV

winter II

Altération des toponymes composés de Wïnde-, „Exposé au vent » et d’un nom commun à valeur toponymique : Winter- -beeck, -berg, -feld, ,,Rivière-, colline-, schamp- -exposés. V. aussi WID (Wind). Winteroy, Windrode, ,,Essart exposé ».

 

EV

Winter(s)hausen

PlN Winterhausen (BEI).

 

FD

Winter, (de)

de Wintere, (de) Wynter, Winters, Swinters, Swenters, Lewinter, Lewintre, Dewintre, Vinter: BN naar de naam van het jaargetijde; vgl. De Zomer, Herbst. 1273 Mathei dicti Winter, Ktr. (DEBR. 1980); 1280 Petrus Winter, Ip. (BEELE); 1358 Jhan de Winter; 1382 van eere Lisebetten Swinters, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Winterbee(c)k

PlN Winterbeek. Vgl. Winterbach (RP). 1406 Wouter Winterbeke, Bodegem (PEENE); 1584 Jacques van Winterbeeck, Aw. (AP).

 

FD

Winterberg

Wintrebert: Verspreide D. PlN (BW, NRW). Ook Winterberg in Renescure (Nord): 1739 François Wintrebert (DF XVII).

 

FD

Wintergroen

BN voor een boer die in de winter oogst (wintertarwe, wintergerst). Vgl. D. Wintergerst.

 

FD

Wintergroen

Proven. ,,Pyrole ». Désignation d’un endroit la plante qui y pousse.

 

EV

Winterhalder

PlN Winterhalde(n) (BW).

 

FD

Winterhausen

zie Wintershausen.

 

FD

Wintermans

Afl. van De Winter.

 

FD

Winteroy

FN uit NB: Winderoode, Winteroy, Winterooij. PlN Winnerod (HS), Winnerath (RP)?

 

FD

Winteroy

NF hollandais (région de Oirschot et Gorinchem), la var. van Winteroy indiquant clairement un nom détoponymique [à préci­ser].

 

JG

Wintersberger

PlN Wintersberg (BEI, NRW, SH).

 

FD

Winterscheidft)

PlN Winterscheid (HS, NRW, RP).

 

FD

Wintersdorff, von

PlN Wintersdorf (RP). 1717 J.H. de Winterstof ex Somerberg, Coloniensis (MUL VII).

 

FD

Wintershoven

PlN (L). 1232 Wilhelmus de Wentershoven, L (LOII); 1372 Joh. de Wentershoven, Tg. (IOT).

 

FD

Winterstein

PlN (BEI, TH).

 

FD

Winteyn

zie Winten.

 

FD

Wintgens

1. Proven. Wintjens-(heide) (Dép. Fouron-le-Comte). — 2. V. WID (Wind).

 

EV

Wintgens

Forme dial. de Wintquin, Winkin?

 

JG

Wintgens

-jens, zie Winkin.

 

FD

Winthagen

PlN in Voerendaal (NL). 1578 Lenaart van Winthagen, Windhagen bij Aken (NL) – Aw. (AP).

 

FD

Wintmolders

zie Windmolders.

 

FD

Wintquin

cf. Winkin.

 

JG

Wintquin

zie Winkin.

 

FD

Wintraecken

Profess. Windra(d)e-ken, ,,Petite roue actionnée par le vent ». N. de l’H. qui utilise l’ap­pareil. Synon. : Windraekers.

 

EV

Wintraecken

Winstraecken: PlN Windraak/Wintraak (NL): 1595 Wintrachen, plaatselijk nog Winteraken.

 

FD

Wintrebert

zie Winterberg.

 

FD

Wintyens

zie Winkin.

 

FD

Winzenborg

PlN Winzenburg (NS).

 

FD

Winzenz

zie Vincent. Wioland,zieWieland.

 

FD

Wio(n)mont

zie Wiaumont.

 

FD

Wiomont

Wionmont, cf. Wiaumont.

 

JG

Wion

Wyon, Vion, Vioen: Patr. Pic. verbogen vorm van de Germ. VN Wido. 1298 Symoni Wyon, Bg. (VERKEST); 1377 Michiel Vijoen; 1379 Jan Vyon; 1306 Belie Widoens, Ip. (BEELE).

 

FD

Wion

Wyon. 1258 «Wion de Noiasle» ChartesHainaut, 1286 «Jehanes Wyon» Cart-Lessines, «Juliiens li Wyons» CartBinche, 1315-16 «dant Wion As Clokettes moinne d’Omont» ComptesMons, 1325 «monsigneur feu Wale Wyon» ComptesMons; équivalent w., pic. de Guyon, de l’anthrop. germ. Wido.

 

JG

Wiot

Wuiot. 1215 «Wiot le Fruitier» Nécr-Arras; équivalent w., pic. de Guyot, de l’anthrop. germ. Wido. – Sans doute à distin­guer d’un surnom: anc. pic., anc. w. wihot ‘cocu’ FEW 17, 576b, cf. 1264 «Robers Wihos» NécrArras, 1279-81 «Jehans li Wi-hos» ComptesMons, 1346 «Johan le Wiho de Herstal» CartValBenoît. ‘m Forme fém.: Wiotte. 1288 «Wihote fis jadis Wilhaume» AnthrLiège, 1295-1302 «Maroie Wiote» ImpôtArtois; forme fém. du précédent. – Le w. wihote ‘femme trompée’ est également attesté, mais ne paraît pas non plus à l’origine duNF.

 

JG

Wiot

Wyot, Wio(tte), Wuiot, Wuyot, Viot: Patr. i. Rom. dim. van Germ. VN Wido; vgl. Wion, Wydoodt. 1215 Wiot le Fruitier, Atrecht (NCJ). – 2. Var. van Williot (vgl. Willaume = Wiaume).

 

FD

Wipier

Var. de Wibier (avec assourdissement de la consonne) ou de Wepierre (cf. ci-dessus) [JL, NFw].

 

JG

Wipier

zie Wibert.

 

FD

Wippe, de

zie Dewerpe.

 

FD

Wippel

Ndd. Wippel, D. Wipfel: boomkruin. BerBN voor de boomhakker, die de kruinen omhakt.

Vgl. D. FN Wipfler. 1340 Alb. Wippeler, Graudens (NN).

 

 

Wipperfürth

PlN(NRW).

 

FD

Wirard

1272 «Wirars de Ponte» PolyptVillers, 1472 «Wirart le Doynet» DénLaroche; dérivé en -ard de Wiry (= Wéry), cf. Wérard.

 

JG

Wirard

Wira(t), zie Guérard.

 

FD

Wire

1289 «Johans Wires» CensNamur; p.-ê. autre nom de la famille de Wéry, de l’anthrop. germ. widu-rik, cf. 1100 «Wiredus» CartSt-Hubert. On peut songer aussi à une forme aphérésée (dernière syllabe) d’un NF comme Delbrouwire, ou bien de °Awire, cf. 1449 « Lambert Dawire » AidesNamur.

 

JG

Wirgot

Var. de Wilgot, -aut, avec échange des consonnes liquides / et r, ou bien de Virgo, -aux.

 

JG

Wirgot

Var. van Wilgot (//r-wisseling)?

 

FD

Wiringer

Patr. Familie van de Wierings. Vgl.

Wieringa. – 2. Afl. van PlN Wieringen (NH)?

 

FD

Wirix

Weirick, -rich, Weyrich, Wirich, -ickx, Wiericx,

 

FD

Wirken

Patr. Vleivorm van Germ. VN Wierik (zie Wirix).

 

FD

Wirt(h)

Wirtgen, zie de Weerdt.

 

FD

Wirtel

D. BerBN: maker van spindelringen, klossen

(BRECH.).

 

FD

Wirtel

Probabl. surnom tiré de l’ail. Viertel, nom de mesure, emprunté par le wallon de l’Est sous la forme °vertel, °vier-, m. (et f.), mesure de capacité (not. liégeois 1629-1745), Waremme 18e s. (DW 14, 78), cf. J. Herb., DBR 8, 187 [JL, NFw]. Comp. Vier(en)deels.

 

JG

Wirtgen

Dimin. en -gen de l’ail. Win ‘hôte, aubergiste’.

 

JG

Wirth

Profess. «Hôtelier » (N. allem.).

 

EV

Wirtheimer

PlN Wirtheim (HS). Wirts.Wirtz, zie de Weerdt.

 

FD

Wirtz

cf. Wiertz.

 

JG

Wirtzfeld

Nom d’origine: Wirtzfeld, à Roche-rath (Lg).

 

JG

Wirtzfeld

PlN Wirsfeld (BEI)?

 

FD

Wiry

1472 «Wiry» DénChiny, 1575 «le grand Wiry», «Wiry de Pin», «Jehan Wiry» Francs-Lux, 1589 «Wiry» DénMalempré; var. de Wéry.

m Dérivé en -otte:  1472 «Wirotte le Sire» Laroche; comp. Wérotte.

 

JG

Wiry

zie Wery.

 

FD

Wirz

zie de Weerdt.

 

FD

Wisbecq

1267 «Julienne de Wisebieke» Cens-Herchies; nom d’origine: Wisbecq, à Saintes (BrW).

 

JG

Wisbecq

Wuisbeck, -beek, -becqz: PlN in Sint-

Renelde (WB). 1267 Julienne de Wisebieke, Herchies(J.G.).

 

FD

Wisberg, (van)

zie van Wynsberghe.

 

FD

Wischhoff

PlN Wischhof (SH).

 

FD

Wiscour

Nom d’origine : Seviscourt, w. (à) zvis-coûrt, dépend, de Bras (Lx).

 

JG

Wiscour

PlN Seviscourt in Bras (LX) (J.G.).

 

FD

Wiseler

V. Wissel.

 

EV

Wiseler

Wisseler. Forme dialectale all. de Wechsler ‘changeur, banquier’.

 

JG

Wiseler

zie Wisseler.

 

FD

Wisemberg

Dial. vorm van verspreide D. PlN Weissenberg.

 

FD

Wisemberg

Proven. Wijsenberg, ,,Colline des prés » (Le mot wijsch ou wieze a le sens de ,,pré » dans les toponymes Wijshagen et Wieze, Loc.).

 

EV

Wiser

1. Proven. \ffiser, anc. N. de Melkwezer (Loc.). — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wiser

Soit du moy. néerl. wyser ‘juge’, soit simple var. du suivant.

 

JG

Wiser

Wizer, Vizer: BerN Mnl. wiser: rechter. 1392 Piere le Visere, Ip. (BEELE).

 

FD

Wiseur

Wyseur(e): i. Zie Viseux. – 2. Ofr. bnw. wiseus < Lat. otiosus: werkeloos, nietsdoend, leeglopend. Of Ofr. oiseure, wiseuse: luiheid, nietsdoen. Vgl. Ledeganck (LG1984,389-390).

 

FD

Wiseur

Wyseur, -eure, cf. Viseur.

 

JG

Wisimus

1. Proven. Latinisation pro­bable de Wiesme (Loc.). — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wisimus

Forme latinisée de Wiesemes, cf. ce nom.

 

JG

Wisimus

Latinisering van Wiesemes (J.G.)?

 

FD

Wiskerke

zie (van) Wissekerke.

 

FD

Wislet

Wislez, Wisselet. 1425 «Arnoul Wisselet, juellier» ComptesMons, 1491-92 «Wis­let» TerreJauche; dimin. en -el-et de l’anthrop. germ. Wizzo, hypocor. de Wido [FD] ; secon­dairement, nom d’origine: Wislez, à Theux (Lg).

 

JG

Wislez

-et: i. PlN Wislez in Theux (LU). – 2. Zie Wisselet.

 

FD

Wisman

Var. d’all. Weissmann.

 

JG

Wisman

Wissman:D. Weissmann. Vgl. Wittemans. 1546 Goort Wisman, Essen; 1555 Joost de Wisman, Bree-Aw. (AP).

 

FD

Wisniewski

-sky, -ska, Wisniowski: Poolse afl. van PlN wisnia: kersenboom (DS).

 

FD

Wispelaer(e), (de)

de Wyspelaere, de Wijspelaere, de Wispeleir, (de) Wespelaere, Wespeleare: Mnl. wispelaer: slangenbezweerder. Maar wsch. afl. van Mnl. wispelen: fluiten, sissen, stamelen. BN. 1323 Gerardus de Wispelaer, Aw. (HB); 1367 Per

Wispelere, Tn. (C.BAERT); 1408 Wouter de Wispelare, Ip. (JAM.).

 

FD

Wispelare

V. De Wispelaere.

 

EV

Wïspenninck(x)

zie Quistpenninck.

 

FD

Wissa(e)rt

Wessaert: Mnl. wisschaert < wisschen: wissen, reinigen. Mnl. wisscher: wisser, die het geschut schoonmaakt. Vgl. D. Wischer. 1485Boudens Wisschart, Mb. (A. BAERT); 1563 Joost Wisschaert, Londerzeel (AP).

 

FD

Wisse

1. Proven. Wieze (Loc.), ou Wieze, ,,Pré ». V. Wisemberg. — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wisse

Patr. Germ. VN Wizzo < wid-zo. Vgl.

Wisselet. 1288 Wisse van Hardinvelt, Lopik (U);

1289 Wisse Doedijns sone, Middelburg; 1294

Wisse Gillijs soen van Coudekerke, Walcheren

(CG); 1381 Joos f. Wissen, Hontenisse (DEBR. 1999).

 

FD

Wissekerke, (van)

Wiskerke: PlN Wissekerke (Z). 1467 Thomas Wiskerke, Traj. dioc.; 1476 Joh. de Wissekerke, Leod. dyoc. (MULII).

 

FD

Wissel

1. Profess. ,,Change ». N. de changeur. Synon. : Wis(s)el(er). Ns 194. — 2. Proven. ,,Terre échangée » (L.D.).

 

EV

Wissel(s)

Wyssels: BerBN van de geldwisselaar. Vgl. Wisseler. 1291 Margareta Wissel, Kales (GYSS. 1963); 1394 van Lisebetten Wisellen, Gullegem (DEBR. 1970). – 2. Zie Wessel(s).

 

FD

Wisseler

cf. Wiseler.

 

JG

Wisseler

Wiseler, de Wesfejler, Esselaar, -1er, Visière: BerN van de (geld)wisselaar. 1277 heren Everkoie den Wisselere, Bs. (CG); 1283 Arnoldus Wisselare, Aw. (HB); 1370 Roelof de Wisselere, Lv. (DE MAN 1949); 1466 Jehan Esselaire, changeur, Bs. (HERB.).

 

FD

Wisselet

cf. Wislet.

 

JG

Wisselet

Wislet, -ez: Patr. Dim. van Germ. VN Wizzo, -so-dim. van Wido. Vgl. ±1300 Mato Wissekins, Artesië (BOUGARD). 1425 Arnoul Wisselet, Bergen (CCHt).

 

FD

Wisselinck

zie Wesseling(h).

 

FD

Wissels

Génitif de néerl. wissel ‘change’, surnom de changeur ; cf. aussi Wis(s)eler.

 

JG

Wissen, van

van Wissem, van Witsen, van Wyssem: PlN Wissen (NRW) of Wessem (NL).

 

FD

Wissestad

Noorse FN Wissestad. Vgl. PlN Wistedt (NS)?

 

FD

Wissing

Patr. Afl. van Germ. VN Wiso ‘wijs’ of Wizzo, -so-afl. van Wido. 1564 Jan Wissinck, Coesfeld; 1591 Otto Wissincx, Kleef-Aw. (AP).

 

FD

Wissman

zie Wisman.

 

FD

Wissocq

-ock, Wyssocq: PlN Wissocq in Audrehem (PdC). 1300 Kateline de Wissoc; 1308 Jaqueme de Wissocq (DF XVII); 1399 Jan van Wissoc (Ktr., DEBR. 2000′).

 

FD

Wissocq

-ock. 1306 «Jehan de Wissoc» Chartes-Flandre, 1676 «Isabelle-Louise (de) Wisocqs» BourgNamur; nom d’origine: Wissocq, à Audrehem (PdC).

 

JG

Wissocq

V. WID (Wiz).

 

EV

wit I

„Blanc ». 1. Car. phys. N. d’H. auc cheveux blancs ». Wits, Witte, De Wit(te), Wittman, ou Wyts-man ou Wittemans. Matronyme : Witvrouwen, et Wittevrouw, ,,Femme(s) blanche(s) ». N° 264. — 2. Proven. Witten-, Wittem–berg, -bercq, ,,Colline blanche ». Withofs, ,,Ferme blanche ». Witt-kamp, ,,C(h)amp blanc ». Wyt-straete, ,,Rue blanche » (ou bien : Wijde straat, ,,Rue large »). Wyt-tenbach, ,,Ruisseau blanc ». — 3. Profess. (Avec un nom de pro­duit), Witdouck, ,,Drap blanc » (Variantes : Witto(u)ck(x), Wyt-houck) (Ns 165), Wittebroodt, ,,Pain blanc » (N° 147), Witte-vronghel, ,,Caillebotte blanche ». Nos 131, 153.

 

EV

wit II

Variante de Wid, N. de bap­tême (St-Vith, St-Guy). Variantes : Witte, Wits, With,

EV

wit III

Wit est parfois une alté­ration de Vit, écrit Vit autrefois. N° 67. Withoeck, Wittebroeck, Witterwulghe, Wittesaele repré­sentent : Uii de- -hoek, -broek, -wilge, -zaal.

 

EV

Wit(e), de

zie deWitte.

 

FD

Witas

Witasse. Forme évoluée (avec réduction du s) de Wistasse(s), forme ancienne de Eustache, cf. 1265 «Huystasses dou Riu» Cens-

Namur, 1277 «Wistase del Machacle» Dettes-Ypres, 1286 «Wistasses de Maraige» CartLes-sines, 1296-1302 «Pieres Wistasse» Impôt-Artois, 1365 «Marie Wistasse cousturière» TailleMons.

 

JG

Witas(se)

zie Eustache.

 

FD

Witcsprost

Witesprote. Var. de Uyttersprot, Ui-tersprot < moy. néerl. Uuter Sproct, avec con­fusion uu- = w- [FD].

 

JG

Witczak

Patr. Poolse afl. van HN Vitus (DS).

 

FD

Witdoek

-doeck(t), -doeckx, zie Wittock(x).

 

FD

Witdouck

1. Wit doek, ,,Drap blanc ». V. wit I. — 2. Widoc. V. WID.

 

EV

Witebole

1. Car. phys. Witte bol, ,,Tête blanche ». V. Wermenbol. — 2. V. WID.

 

EV

Witemberg

zie (van) Wittenberghe.

 

FD

Witesprote

Witeprost, zie Uyttersprot.

 

FD

Witgeers

Wytgeers, Witsiers: Patr. Germ. VN Widger ‘hout, boom – spies, speer’: Witgerus, Widgerius (MORLETI). ize e. Witgerus sacerdos (GN); 1330 Arnout Wittegherds zone, Assenede (GYSS. 1999); 1676 Wijtgers > 1716 Witsers, Breda > 1765 Witsiers, Megen (PDB).

 

FD

With, (de)

Zie (de) Witte.

 

 

Withagen

Withages, Withaegens, Witha(e)gels, Withaeghs, Withaeckx: PlN Withagen (G). 1281 Withaghe, Abbekinspolder (HAES.); 1340 Johannis Wijthage, Elizabeth Withaghe, Tnh. (VERB.); 1414 Adaem Withaegs…van Broechem, Aw. (ANP); 1584 Jan van Withagen, Aw. (AB); 1630 Joanna Verwithagen, Schelle (MAR.).

 

FD

Withers

zie Witters.

 

FD

Wïthoe(c)k

-houck, zie Wittock(x).

 

FD

Withof

Withofs. Topon. néerl. Withof (= ferme blanche), fréquent en toponymie, e.a. à Hoogstraeten (Anv); ou bien moy. néerl. witte hoeft ‘tête blanche’, surnom de blond (de cheveux), comp. Wittebole [FD].

 

JG

Withof(s)

Withoofd, BN voor een wittekop, iemand met blond haar. Vgl. D. Weifihaupt, E. Whitehead, Wittebolle. 1250 Ghiselinus Withovet, Houtave (FIAES.); 1304 Willem Withoeft; 1306 Lambin Witcop, Nieuwkerke (SOETE); 1553 Willem Wythoofts = (stamvader van de) Withofs, Eigenbilzen; 1650 Matheys Withoff,Tn.(HEND.)

 

FD

Witjes, Wittke

Dim. van De Witte. BN voor een kleine witte. 1306 Joh. Witkin, Etikhove (DEBR. 1971); 1382 Pieter Wittgens kindere, A’dam (OA 255); 1397 Jacop Witkin, Bg. (SIOEN). – 2. Patr. Dim. vanWijt.

 

FD

Witkamp

PlN Wit kamp: wit veld.

 

FD

Witkowski

-sky, -ska: Patr. Joods-Slav. afl. van HN Vitus (DS).

 

FD

Witley

Witlie, Wethlij: E. FN en PlN Whitleigh (Berkshire), Whitley (Cheshire, Northumbria, Wiltshire, Warwicks, Yorkshire). 1125 William de Witteleia; 136 e. John del Wyteley (REANEY).

 

FD

Witlox

BN naar de witte lokken. Vgl. D. Weisslock. 1393 Gheeraerde Witteloc, Dend. (OSD). – 2. Reïnterpretatie van Willockx.

 

FD

Witmaar

Widmer, Wittamer: Patr. Germ. VN wid-mêr ‘hout-beroemd’: Widimar, Witmarus (MORLET I).

 

FD

Witmaekers

Surnom: moy. néerl. witmaeker, préparateur de daim, de peau de chamois, etc.

 

JG

Witmaekers

Wittmaekers: BerN Mnl. witmaker: bereider van zeemleer. Of BerN van de witter, kalker (BRECH.)? Vgl. Ndd. Wittmaack, D. Wittmacher. ±1570 Frederyck de Witmaeckere, Valkenberg NL (CDT169).

 

FD

Witman

zie Wittemans.

 

FD

Witmeur

Forme francisée en -eur du NF all. Widmer/Witt(a)mer, de l’anthrop. germ. wi-d(u)-mar; cf. aussi Wittamer.

 

JG

Witmeur

Patr. Verwaalsing van de Germ. VN Widmer, Wittmer.

 

FD

Witon

1272 «pueri Withon de Suze» Polypt-Villers, 1279-80 «Grars Witons» RegTournai, 1284 «Isabel qui fut famé Witon» CartOrval; équivalent w. (avec maintien du w-) du fr. Guitton?

 

JG

Witon

zie Guit(t)on.

 

FD

Witpas

NF de la région de Louvain, attesté à Winksele depuis 1843 (GeneaNet), d’origine incertaine.

 

JG

Witpas

Uit Witpaar(d)s? Vgl. 1296 Joh. Wittepert, Rostock(NN).

 

FD

Witry

Wittry. Nom d’origine: Witry (Lx).

 

JG

Witry

Wittry:PlN(LX).

 

FD

Witryk

zie Witteryck.

 

FD

Wits

Nom issu de l’anthrop. germ. Wizzo, an­cien hypocor. en -so de Wido [FD].

 

JG

Wits

Witts, Witz, Witsen: Patr. Vleivorm op -so van de Germ. VN Wido: Wiz(z)o (GN). 1340 Joh. dictus Witse, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Witsel

Dimin. de Wite < Wizzo (ci-dessus).

 

JG

Witsel

Zie Witzel.

 

FD

Witsen, van

zie van Wissen.

 

FD

Witsiers

zie Witgeers.

 

FD

Witt(e)-

-mans, -mann, Wytsman. Avec suffixes : Wittinck, Witdouck ou Witto(u)ck(x),

EV

Wittamer

NF all. tiré de l’anthrop. germ. widu-mar; cf. Witmeur.

 

JG

Wittamer

zie Witmaar.

 

FD

Witte(c)k

Patr. Korte vorm van de Slav. VN Witoslaw.

 

FD

Witte(n)bol(s)

zie Wittebol(le).

 

FD

Witte, (de)

de Wite, (de) Wit(h), (de) Witt, Switten: BN voor iemand met wit, blond haar of bleke huid. Fr. Leblanc. 1248 Balduini dicti Albi, Oostrozebeke (DEBR. 1980); 1353 Boidin den Witten huus = 1362 Balduini Witte; 1376 Katheline Switten, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Wittebol

Wittebole, Wittebolle, Wittebols. Moy. néerl. witte botte, surnom d’un blond (de cheveux).

 

JG

Wittebol(le)

Wittebole, Witte(n)bol(s): BN voor iemand met een wittebol, wit hoofd. Vgl. Withof(s). 1297 Sarre Wittebols, Vn. (CG); 1332 Beatris Brunebolles, Ip. (BEELE); 1394 Piètre Wittebollen, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Witteboon

Joodse FN (PDB). BN voor een verkoper van witte bonen?

 

FD

Wittebort

BN: witte baard. 1281 Wouterus Wittebarts, Ip. (BEELE); 1298 Joh. Witbard, Kales (GYSS. 1963); 1343 Janne Wittebaerde, Cent (RSG II).

 

FD

Wittebroeck

-brouck: i. BN naar de witte broek. Vgl. Roobrouck. 1379 Johannis dicti Wittebroec, Bs. (OSTYN); 1334 Waltero Witbroec, Tn. (C. BAERT). – 2. Spelling voor Uittebroeck is niet uit te sluiten.

 

FD

Wittebrood

Wittebroodt. Surnom de bou­langer: moy. néerl. witbmot ‘pain blanc, de froment’ ; comp. Blanpain, Whitbread, etc.

 

JG

Wittebrood(t)

-broet, Witterbroodt: BerBN voor de bakker van wittebrood, fijn tarwebrood. Vgl. Blan(c)pain, Weissbrod, Whitebread. 1264 Jan Witbroet, Deinze (ROMBAUT); 1275 Rogiers Witebrout, Mater (VR 8r°); 1298 Hein Wittebroet, Kales (GYSS. 1963); 1382 Pieter Witbrood, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Wittebrouck

Surnom: néerl. witte broek ‘culotte blanche’, cf. 1379 «Johannis dicti Wittebroec» Bruxelles; parfois aussi var. graphique de Uyttebrouck, Uittebroek.

 

JG

Wittekind

zie Wedekind.

 

FD

Wittel

Patr. D. dim. van Slav. VN Witoslaw; zie Witteck. 1380 Witel Wùsthub, Littau (DN).

 

FD

Witteleir, de

Door dial. ass rt/t < Werteleer < de Wortelaer. 1758 Mich. de Witteleers, Taxandriensis; 1748 Car. de Witteler, Ninove (MULVIII).

 

FD

Wittem, van

PlN (NL). 1547 Matthijs van Withem, bij Aken-Aw. (AP); 1584 Hendrick van Witthem, Aw. (AB).

 

FD

Wittemaier

zie Widmer.

 

FD

Witteman(s)

Witman, Wytteman, Wijtman, We(e)temans, Witterman, Wittmann: i. Afl. van De Witte. 1372 J. Witteman, Bs. (BLO V); 1400 kinderen Wittetnans, Tn. (C. BAERT); 1604 Anna de Wit = Anna Wittemans, Kortenberg (MNT 445). – 2. Patr. Wijtman, afl. van Germ. VN Wijt, Wido. 1299 Johannis Witmans, Bg. (VERKEST); 1314 Wytmannus filius Walteri dicti Bokelleer, Udenhout; 1310 Witmannus de Hukelom, Oosterwijk (OATII); 1418-26 Wijtman Jan Wijtmans zoen = Wyt Wytmans, Oisterwijk (MNT 174).

 

FD

Wittemans

Néerl. witte man, surnom de blanc, de blond (de cheveux).

 

JG

Wittemberg(h)(e), (van)

van Wittembergh, Wit(t)emberg, Wittembercq: i. D. PlN Wittenberg (BW, NS, SH, S) of Wittenberge (BB, NS). – 2. PlN Wittenberg in Achel (L), Knokke (WV), Barneveld (G) en Valkenswaard (NB). 1558 Joachim van den Wittenberge, Arnhem-Aw. (AP).

 

FD

Wittenberg

Wittemberg. Nom d’origine: Wit-tenberg, dépend, de Achel (Lb), également NL en Allemagne.

 

JG

Wittenboer, van den

Adaptatie van de D. FN en PlN Wittenburg; zie Wijtenburg.

 

FD

Wittendal

-daele, zie Uyttendaele.

 

FD

Wittendorp

PlN Wittendorf (NRW).

 

FD

Wittens

Zie Wijten.

 

FD

Witter(s)

Wijters, Wyters, Withers: Patr. Germ. VN wid-hari ‘hout-leger’: 979 Witterus (GN). 1298 Johanni Witers, Bg. (VERKEST).

 

FD

Witterbeck

-becq: PlN Wittebeek. Vgl. Wittbeck (NS),Wittbek(SH).

 

FD

Witterbroodt

zie Wittebroodt.

 

FD

Witterman

zie Wittemans.

 

FD

Witteronghel

zie Wittewronghel.

 

FD

Witteroos

PlN? Vgl. D. Weissrosen.

 

FD

Witters

Nom issu de l’anthrop. germ. widu-hari ou bien nom de métier (au génitif): néerl. witter ‘blanchisseur’.

 

JG

Witterwulghe

zie Uitdewillegen.

 

FD

Witteryck

Witryk, Wittrich: Patr. Germ. VN wid-rîk ‘hout-machtig’: 980 Wid(h)ericus, 988 Withericus, Cent (GN). 1485 Gielise Witrick, Mb. (A. BAERT).

 

FD

Witterzee

Misschien < PlN Witterzee in Court-St-Etienne (WB). 1353 Gérard de Witterzee, Geldenaken (AAV); 1406 Gielijs van Witterseys, Bs. (PEENE). Of < Wittesaele?

 

FD

Wittesaele

Wittezaele: Verkeerde lezing (w = uu) van Uuttesaele, Uitesaele. Uit der Saele. Vgl. Van Zaelen. 1396 Mahieu vanden Heetvelde vel uter Zalen, Liefferinge (DE B.); 1583 Joos Wittesale, Ktr. (KW).

 

FD

Wittesprote

zie Uyttersprot.

Witteveen: PlN (DR) of Witven in Ekeren, Dessel en Lille (A). 1340 Arnoldus de Witvenne, Tnh. (VERB.); 1472 David Withevene, Tielt (PARM.).

 

FD

Wittevrongel

etc. Surnom: moy. néerl. witte-

wrongel ‘lait caillé’.

 

JG

Wittevrouw(e)

Witvrouw(en), Wittvrouw, Witwrouw: Witte vrouw: naam van een kloosterzuster. Het klooster van de Witte Vrouwen stond in Brussel in de huidige Dansaertstraat, toen Jerichostraat naar de naam van het klooster. 1356 âne den witte vrouwen, Bs. (PEENE 1949). 1375 Lemmen Witvrouwen, Zoutleeuw (MNT 266); 1460 Jan vander Strepen alias Witvrouwe, Geel-Mech. (GPM); 1551 Geert Witfrouwen, Morkhoven-Aw. (AP).

 

FD

Wittewrong(h)el, (de)

 (de) Wittewrong(h)el, Wittevronge(n), Wittevranghel, Witteronghel: Mnl. wittewrongel: gestremde melk. BN of BerBN. 1479 Zegheren Wittewronghele, Cent (PBG); 1488 Franciscus Witte Vronghele, Tornacen. dyoc. (MULIII); 1492 Lievin Wittewronghele, Cent (BOONE).

 

FD

Wittezaele

zie Wittesaele.

 

FD

Wittich

Wittig: Patr. Afl. van Germ. VN Wido. Vgl. Wiedicke. 1318 Ernst Wittig, Reutlingen; 1463 Wittich Wieland, Stuttgart (BRECH.); 1578 Merten Wittich, Geisenheim-Aw. (AP).

 

FD

Wittinck

-ing, zie Wytinck.

 

FD

Wittke

zieWitjes.

 

FD

Wittmaekers

zie Witmaekers.

 

FD

Wittmann

zie Wittemans.

 

FD

Wittner

zie Weidner.

 

FD

Wittock

Wittocx,  Wittoeck,  Wittouck,  etc.

1463 «Watiers Wittoc» Ypres; dérivé flam. en -ok de l’anthrop. germ. Wido- et non pas sur­nom flam. signifiant ‘coq de bruyère’ (Dauzat 601).

 

JG

Wittock(x)

Wittocx, Wydock, Wijdock, Wittoe(c)k, Wittoex, Witdoeck(t), -doek, -doeckx, Wittouck, Witdouck, Withoe(c)k, Withouck, Wythouck, Wijthouck: Pair. Vleivorm op -ok van de Germ. VN Wido. 1208-12 Agatha uxor Henrici Wittocs, Cent (GN); ±1300 Walterus dictus Wittoc, Ktr. (DEBR. 1971); 1306 Clais Wittoc, Ip. (BEELE).

 

FD

Wittrant

Vitrand, Vitrant: Patr. Germ. VN wid-hrabn ‘boom-raaf : Widiramnus, Witramnus, Wittram (MORLETI).

 

FD

Wittrich

Zie Witteryck.

 

FD

Wittrock

BN voor de drager van een witte rok. Vgl. D. Weisrock. 1376 Jaex Witroc, Ip. (BEELE); 1580 Matthys Wisrock, Aw. (AP). De Oostendse familie stamt af van Arnoldus, ça. 1766 geboren in Steinfeld (NRW)(PDB).

 

FD

Wittry

zie Witry.

 

FD

Wittsto(c)k

PlN Wittstock (BB).

 

FD

Wittvrouw

zie Wittevrouwe.

 

FD

Witvoet

BN voor iemand met witte, blanke voeten. 1281 H. Witvoet, Rupelmonde (HAES.); 1383 Hannekin Witvoet, Biervliet (JACOBS).

 

FD

Witvrouw

Wittevrouw, Witvrouwen. Surnom: néerl. witte vrouw ‘religieuse, soeur cloîtrée’, ou bien d’après le nom de rue (comp. les Dames blanches).

 

JG

Witvrouw(en)

Witwrouw, zie Wittevrouw.

 

FD

Witz

Zie Wits.

 

FD

Witz, de

Dewitz. Gen. van De Wit. – 2. Zie Dewitz.

 

FD

Witzel

Wizel, Witsel, Witzke, Witzig: Patr. Dim. van D. VN Witz, Germ. Witzo, Wizzo; zie Wits. 1293 Wicelo, Gotha; 1416 Wiczel von Grevendorf (BRECH.).

 

FD

Witzenburg, van

Wsch. PlN Vitzenburg (SA).

 

FD

Witzomer

BerN van de kuiper. Syn. met D. Weissbender, naar het goedkopere witte sparrenhout. 1311 Kateline Witzomers; 1393 die Boidin Witsomers was, Ktr. (DEBR. 1971,1970).

 

 

Wiwadier

Ofr. vivendier: gastvrij.

 

FD

Wiwenis

zie Vivegnis.

 

FD

Wix

zieWicke.

 

FD

Wixel

 (NF de la région d’Enghien et Braine-le-Comte). NF flamand, sans doute mis pour Wechsel, surnom d’échangeur, de banquier.

 

JG

Wixel

1. Proven. Winkzele (Loc.). — 2. Fonction. Vexille, ,^tan-dard ». N. de porte-drapeau.

 

EV

Wizel

zie Witzel.

 

FD

Wizen

1. Car. mor. Wijzen, ,,Sage ». Synon. : De Wijse. N° 277. — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wizen

zie Wijsen, de Wijse.

 

FD

Wizer

zie Wiser.

 

FD

Wizman

zie Wijsmans.

 

FD

Wlaeminck

Wlamynck, Wlomainck, zie (de) Vlaminck.

 

FD

Wlodarski

-czak, -czyk: Poolse BerN: rentmeester, hofmeester, beheerder (DS).

 

FD

Wlomainck

Graphie négligée pour Vlaminck.

 

JG

Wo(u)yts

zie Wouts.

 

FD

Wobbe(n)

Wubben: Patr./Metr. Ndd.-Friese VN (bakervorm) < VN waarvan het eerste élément wald of wulf is en het tweede met een b begint, zoals Wolbert, Wolbod, Wolbrand of Walburg. 12e e; Uffo Wobbonis; 1462 Wobbo Luppens, EL;

1300 Wolburgis witwe des Willehelm Gropere =

Wobb Groperesche, Liibeck (NN).

 

FD

Wochenmarkt

D. BN: weekmarkt, voor een

marktkramer.

 

FD

Wocke, Wod-

-elet, -on. V. WAD (Wak et Wdd).

 

EV

Wodelet

zie Wautelet.

 

FD

Wodon

1294 «Henrions de Wodon» Cens-Namur, 1683 «Marie Wodon», 1698 «Gaspart Wodon» BourgNamur; nom d’origine: (Cortil-)Wodon (Nr); ou, comme le topon., directe­ment de l’anthrop. germ. Waldo(n).

 

JG

Wodon

PlN Wodon (N). Ansias de Vodon, Namen;

1395 Jean li Fevrez de Vodon, Wodon (Par. 1981,

395)-

 

FD

Woedstad(t)

zie Woestad.

 

FD

Woekier

zie Walker.

 

FD

Woelfle

Woelffelé: D. Patr. Wolfle: dim. van VN

Wolf.

 

FD

Woelk

Zie Wolk(e).

 

FD

Woellenweber

Nom de profession: all. Wollenweber ’tisserand en laine’.

 

JG

Woellenweber

zie Wollenweber.

 

FD

Woensel, van

van Woonsel, van Woinsel, van Wunsel: PlN Woensel (NB). 1340 Balduinus de Woensele, Tnh. (VERB.); 1596 Jan van Woenssele = 1597 Jan van Woonsel, Aarts. (MAR.).

 

FD

Woerden, van

PlN Woerden (ZH). 1165 Hermannusde Wordene (LNT); 156 e. Jan van Woerden (heer vanVlier) (CCHt).

 

FD

Woerkom, van

van Woerkens. Woerkom, gesproken vorm van PlN Woudrichem (NB) (B.-H.). – 2. Zie Workum.

 

FD

Woermann

zie Woertman.

 

FD

Woerseggers

zie Waerzeggers.

 

FD

Woertman

1. Proven. Voordeman, ,,Du gué ». N° 230. — 2. Profess. Voordeman, ,,Préposé au gué » ou bien : Voerman, ,,Voiturier ». N° 133.

 

EV

Woertman

Wortman(n), Woermann, Wu(u)rman: Afl. van PlN Woerd: geringe (vaak opgeworpen) hoogte ter bescherming tegen overstroming. Ook D. Wurt, Mnd. wort. 1574 Reinhold Wortmann, Dortmund (BRECH.); 1577 Gijsbrecht

Wordtmans, Wezel-Aw. (AP).

 

FD

Woessen

zie Woussen.

 

FD

woest

,,Endroit désert, sauvage ». Proven. (Woesten, Loc.). Woeste. Composés : Weusten-, Woesten-, Wu(e)sten- -berg, -borghs, -kamp, -raedt, ,,Colline-, château fort-, c(h)amp- -sauvages ». N° 237.

 

EV

Woestad

Woedstadft), Voustad: William Woetstadt, een Engels militair, geboren ça. 1671 in Bedford, trouwde in Tilburg in 1696 (PDB).

 

FD

Woeste

Woste, Wuest, Swusten, Weusten, Weuster, Wüst, Wust: BN voor een woestaard, woesteling. 1392 Willem Woest, Aw. (ANP); 1406 Jan Wuest, Bs. (PEENE); 1444 Machtelt Woesten, Den Bosch (PARM.). Vgl. D. Wiister, waarop Weuster wellicht teruggaat.

 

FD

Woeste

Wuest. 1392 «Willem Woest» Anvers, 1406 «Jan Wuest» Bruxelles; néerl. woest ‘sauvage’, surnom de violent, d’énergumène, etc. [FD]. Cf. aussi Wust.

 

JG

Woesteland(t)

-landts, Hoes(t)landt, Oustlant, Oustelandt: PlN Woestland: woest, braak land. Voor de vormen zonder w, vgl. Wvl. oznsàag en EN Van Hoestenberghe. 1270 Willem Woestelant van Bassevelde, Cent (CG); ±1570 Vincent Hoestlant,

Belle (CDT 231); 1592 Mahieu Ougstland, Vn. (DF VI, 88).

 

FD

Woestenborghs

-burg, Wuestenberg(h)(s), Wustenberghs, -berg(s), Wuestemberg(s), -berghs, Wustemberg(s), Weustenberg(h), van Hoestenbergh(e), van Rostenberg(h)e: PlN

Woestenberg of-burg: woeste, verlaten berg/burg. 156 e. Woestenberg in Bavel (NB), 156 e. Wuestenborch in Diessen (NB). Voor de w-aferesis, vgl. Outers < Wouters. i6e e. Anna van Oestenberghe, Gistel (NSG); 1580 Jacques Woestenberghe (DF XVII); 1597 Guillame van Woestenberghe, St.-Omaars (SCHOUT. I).

 

FD

Woestenborgs

cf. Wuestenberg(hs).

 

JG

Woestyn

-ijn, -eyn, Wostyn. 1282 «Jeh. de le Woestine» DettesYpres; nom d’origine: néerl. woestijn ‘désert’, e.a. Woestine, -yne, assez fréquent en topon. flamande.

 

JG

Woestyne

Proven. Woestijn, ,,Dé-sert ». Variantes : Wo(e)styn(e), Van de Woestyne. N° 237.

 

EV

Woestyne, van de(r)

van de(r) Woestijne, -eyne, Wandewoestyne, van de(r) Ostyne, -ijne, Vanderostyne, van de Rostyne, -eyne, -ijne, Woestyn, -ijn, Wostyn, Wostijn: Verspreide PlN Woestijn: woest land. PlN Woesten (WV), 1217 Wostine, in de 146 e. nog met Iw. (DF). Vande Rostyne < Vander Ostijne. 1284 Bernard van der Woestine, St.-M.-Leerne; 1326 Lambert van der Woestine, Ip. (BEELE); 1396 van Roegere vander Woestine vanden goede ter Woestine, Menen (DEBR. 1970); 1464-1506 Jacob de Desserto = J. vanden Woestynen, Tn. (HM). Zie ook Van de Wattyne.

 

FD

Woet

Woite, Woit, au génitif: Woets, Woëts. ± 1220 «Woite Boie» Gand, 1265 «Woits de le Walle», 1281 «Woite l’Escoutete», 1283 «Margriete Woits» DettesYpres, 1589 «Marie fille de feu Woet de Triexhe» BourgLiège; hypocor. néerl. de Wouter(s). m Dimin. néerl. en -ke(n): 1481-82 «Woetque le cerpentir» TerreJauche, cf. aussi Wo(u)t-quenne.

 

JG

Woets

zie Wouts.

 

FD

Wohifahrt

-farth, zie Wolfaert.

 

FD

Wohl(ge)muth

BN voor een goedgezinde, goed gestemde.

 

FD

Wohler

Wöhler, Wohle(r)s: Patr. Ndd. var. van Wolder, Wolter. Germ. VN.

 

FD

Wohlken

zie Wolk(e).

 

FD

Woiart

cf. Woillard.

 

JG

Woiart

zie Wiard.

 

FD

Woiche

Peut-être w. topon. wache ‘marais’ ; comp. les NF Wache et Wacheu(i)l.

 

JG

Woiche

zie Wache.

 

FD

Woidt

zie Wouts.

 

FD

Woiemberghe

Forme romanisée de (Van) Wayembergh.

 

JG

Woiemberghe

V. Waai.

 

EV

Woiemberghe

zie (van) Waeyenberg(e).

 

FD

Woiffart

Var. de Wafflart, avec chute du /?

 

JG

Woignez

Woygnet. La graphie en -ez ne plaide guère en faveur d’une var. du nom d’origine Wagné (Agimont), Wagnée (Biesme, Florée) ; à rapprocher de Woine?

 

JG

Woignez

zie Vinel.

 

FD

Woill(i)ez

Zie Waill(i)ez.

 

FD

Woillard

Woiart. NF lorrains, des départ, de Meuse et de Meurthe-et-Moselle (GeneaNet), concentrés en Wallonie dans la région d’Arlon et d’Aubange; p.-ê. var. de Wuillard, Wuiart.

 

JG

Woillard

zieWillaerts.

 

FD

Woilmet

zie Willemet.

 

FD

Woine

Grafie voor Wane of Wuine.

 

FD

Woine

Probabl. var. de Wane.

m Dérivé: Woinin. – Comp. Wanet, Wanin et Woignet.

 

JG

Woinet

zie Vinel.

 

FD

Woinin

V. WAD (Wan).

 

EV

Woinsel, van

zie van Woensel.

 

FD

Woirin

V. WARD  (Wari).

 

EV

Woirin

Var. de Warin.

 

JG

Woirin

Zie Garin.

 

FD

Woirlier

zie Warnier.

 

FD

Woiron

zie Wéron.

 

FD

Woiselle

NF lorrain qui apparaît à Auby-sur-Semois et Bouillon dès 1753 (GeneaNet), d’origine incertaine.

 

JG

Woisselin

zie Wasselin.

 

FD

Woisson

zie Wasson.

 

FD

Woit

Woite, cf. Woete.

 

JG

Woit(e)

zie Wouts.

 

FD

Woitellier

zie Gastellier.

 

FD

Woithelet

Var. de Wathelet.

 

JG

Woithelet

Zie Wautelet.

 

FD

Woitr(a)in

zie Wautrin.

 

FD

Woitrin

1764 «Gille Woitrin» BourgNamur; var. de Watrin.

 

JG

Woitrin

V. WAD (Wari).

 

EV

Woittequand

zie Watriquant.

 

FD

Woitter

zie Wouters.

 

FD

Woituron

cf. Voituron.

 

JG

Woituron

zie Voituron(t).

 

FD

Wojcenberg

zie Weiszenberg.

 

FD

Wojcik

Wojczyk, Wojciak, Wojcikowski, Wojcieckowski, Wojciechowski, -ska: Wojcik is een afl. van Pools wojt: hoofdman van een dorp < D. Vogt. De afleidingen werden verward met die van

Tsjechisch Vojtech, VN voi-tech ‘krijger-troost’ (DS).

 

FD

Wojtkow(iak)

Wojt(k)owicz: Afl. van Tsjechisch Vojtech; zie Wojcik.

 

FD

Woké

zie Waucquez.

 

FD

Wol(l)garten

PlN Wolfgarten (BW, NRW).

 

FD

Wolbach

PlN Wohlbach (BEI).

 

FD

Wold(t)

Patr. < VN Wolder, Wolter, Walther.

 

FD

Woldenberg, van den

PlN Woldenberg (BB).

 

FD

Wolf

Wolff, Woolf, au génitif: Wolfs. 1571 «Baltus Wolff de Lemborch» BourgLiège, 1719 «Jean Antoine Wolff, avocat» Silen-rieux; surnom en rapport avec le caractère: moy. néerl. wolf, moy. haut-ail. Wolff ‘loup’, cf. Dewolf, etc. ; mais aussi nom germ. attesté à date ancienne, cf. aussi Wulf.

 

JG

Wolf-

-carius, -ers. V. wulf.

 

EV

wolf I

Car. mor. ,,Loup ». N. d’H. cruel. Synon. : De Wolf, Swolfs, Nos 288, 29. — 2. Proven. ,,Loup » (L.D.). Synon. : Van der Wolf. — 3. V. WULF.

 

EV

Wolf, (de)

(de) Wolff, Wolfe, Dewolphe, (de) Wulf, Wu(l)ff, (de) Woolf, Wouiff, de Weuif, (de) Wolf(f)s, Wols, Swolfs, (de) Volf, Vulfs, de Wrulf : i. BN: wolf. Of huisnaam (b.v. in leper). 1268 Lotinus Lupus; 1281 Bedda Wulf; 1326 Jan de Wulf, Ip. (BEELE); 1382 Wouter de Wulf…Gillis Swulfs kindre; 1393 ser Willems Wulfs hus, Ktr. (DEBR. 1970). Ook wel vertaald < Leleu: 1625 Joannes le Leu = 1653 Joannes de Wulf alias le Leu, Tielt; zijn kinderen trouwen aïs De Leu, De Wulf en De Wolf, de kleinkinderen allemaal aïs De Wulf ( VS1979,77). Ook adaptatie van D. FN Wolf: 1792 obiit Jeannes de Wulf ex Kilder in Germania, Lendelede (med. P. Verbeke). – 2. Vooral de vormen zonder Iw. (maar dat kan vaak secundair zijn) kunnen Patr. zijn, ni. de Germ. VN Wolf: 1392 Wulf den Fort, Lendelede (DEBR. 1970).

 

FD

Wolf, van der

PlN Wolf in Liezele (WV), Breendonk (A), de Wulf in Har., Lichtervelde, Merkem, Reningelst, Tielt, Westvleteren, Wingene, Zedelgem(DFXVII).

 

FD

Wolf{v)elde

PlN Wolfveld bij St.-Omaars (PdC): 1452 Wolfvelt (DP XVII).

Wolgarten, zie Wolfgarten.

 

FD

Wolfa(e)rt

Wulf(f)aert, Wolfert(z), Wolfferts, Wohifahrt, Wohlfarth: Patr. Germ. VN wulf-hard ‘wolf-sterk’: Wulfliard (Fm.). 1279 f. Hannins Wulfards, Bg. (CG); 1302 Wulfarde van der Maelstede = 1312 Wolfart van der Maelstede, Hulst (DEBR. 1969); 1326 Wulfart de Wapenmakere; 1377 Pieter Wulfaerd, Ip. (BEELE); 1398 Willem Wlfaert, Tielt (DEBR. 1970); 1542 Timon Wolffaerts, A’dam; 1548 Jacob Wolfaertssone, Korendijk ZH-Aw. (AP). Zie ook Wilfart.

 

FD

Wolfcarius

Patr. Latinisering van Germ. VN wulf-ger ‘wol-speer’: Wolfger(us), Wolfgarius (MORLETI); Wolfgar (Fm.); 996-1028 Wlfgerus (GN). -1300 Johannis Wulfgher, Ktr. (DEBR. 1980); 1669 Valentijn Wolfcarius, Wingene (KWII).

 

FD

Wolfcarius

Probabl. forme latinisée de l’an­throp. germ. wulf-gair.

 

JG

Wolfers

Wolffer(s), Olfers: Patr. Germ. VN wulf-hari ‘wolf-leger’: Wolfhari, Wolferus (MORLET I). Wolfers kan ook gen. zijn van Wolfert. 1697 A. F. Wulffers, Dinslaken (MUL VII).

 

FD

Wolffelaar, van

zie van Wolvelaer(d).

 

FD

Wolfferts

Wolfertz. Dérivé néerl. et ail. de l’anthrop. germ. wulf-hard.

 

JG

Wolfgang

Patr. Germ. VN wulf-gang ‘wolf-gang’: Wolfganc (MORLET I). 964 terra Wlgangi, Z (GN).

 

FD

Wolfhagen

PlN(NL).

 

FD

Wolfingen

Proven. Wulveringen (Loc).

 

EV

Wolfinger

PlN Wolfing (BEI).

 

FD

Wolfram

Wolfframm: Patr. Germ. VN wulf-hrabn ‘wolf-raaf : Wolf(h)ram (MORLETI).

 

FD

Wolfs

Zie (de)Wolf.

 

FD

Wolfsbergen

(G, GR). 1704 Henricus van Wolffsberghen, Den Bosch (MUL VII).

 

FD

Wolfsberger

PlN Wolfsberg (BEI, BW, SH) of in Asten (NB) en Groesbeek (G);

FD

Wolfson

Wolfsen: Patr. Zoon van Wolf.

 

FD

Wolfstein

-styn: PlN (BEI, RP).

 

 

FD

Wolfswinckel, van

Wolleswinkel: PlN in Scherpenzeel (OIJ) (Ndl.L 1985,146-199). 1551 Marten van Wolfswinckel, Scherpenzeel; 1557 Gilles van Wolfzwinckel, Brabant (ICC IV); 1584 Gielis van Wolfswinckel, Aw. (AB).

 

FD

Wolgarten

Wollgarten. Nom d’origine: Wolfgarten (Nordrhein-Westfalen, Baden-Würtenberg).

 

JG

Wolgast

PlN (MV)

 

FD

Wolk(e)

Wölk(e), Woelk, Wöhlken: Patr.Ndd. Woldeke, dim. van Germ. wald-naam, zoals Wolder = Wolter. 1374 Woldeke Wiltvang, Lüneburg(DN).

 

FD

Wolke

BN: wolk. lemand met somber karakter. Vgl. Donckerwolke. 1339 Lamberti Wolken, Neerwinden; 1340 Johanni Wolke, Wange (C.BAERT).

 

FD

Wolkena(e)r

-er, zie Valkenaar.

 

FD

Wolkenar

Wolkener. Var. de Valkenaar?

 

JG

Wolkensztajn

PlN Wolkenstein (BEI).

 

FD

Wolkers

Patr. i. Germ. VN wulf-ger’wolf-speer’: Wulgerius (MORLET I). 1348 van Wolkeren van Elverzele, Cent (RSGIII). – 2. Var. van Volkers. Vgl. 1388 Johannis Wolkardi = Volkardi, Keulen (CCHt).

 

FD

Wolkow

-owa, -off, -ovitzky, -owicz, -owitz(ka), -(i)ewicz: PlN Wolkow (MV).

 

FD

Woll-

-ast, -ens, -er. V. WULF.

 

EV

Wollacker

PlN Walakker in Ruddervoorde, Ruiselede, Schuiferskapelle, St.-Michiels, Vladslo (WV). 1339 Willem van Walackere, Bg. (DF XVI).

 

FD

Wollaert

Wollard: Wsch. hypercorrect voor Wullaert (Wvl. wulk = wol); vgl. Wulbrand = Wollebrants. Evtl. weergave van de Wvl. uitspr. van Wallaert.

 

FD

Wollaerts

V. wulf.

 

EV

Wollant(s)

Wollast, Wollanders, Welander: Patr. Germ. VN Walant: Walandus, Walannus (MORLET I), verward met Wieland: Welandus, Wi(e)landus (MORLET I). De naam van de Germ. smid Wieland komt trouwens in het Oudfranse epos aïs Galant voor, wat op Walant teruggaat (FORSSNER, KALBOW). Wol < Wal door ronding o.i.v. w en II. Vgl. ook de Zweedse EN Wilander. De afl. op -er wijst op het geslacht van de Wielands/Walands; vgl. D. Winanter.

 

FD

Wollants

Proven. 1. Waallands, ,,De pays roman ». N° 224. Ou : Wol-land, ,,Du pays de la laine ». Synon. : Wollanders. N° 224. — 2. V. WULF.

 

EV

Wollard

cf. Vollard [JL, NFw],

 

JG

Wolle(n)s

zie Wallens, Willen(s).

 

FD

Wollebrants

Germ. VN wulf-brand ‘wolf-zwaard’: Wolfprant (MORLET I); Wolfbrand = Wolbrand

(Fm.). 1382 Hannekin Wulbrand, Egem; 1382 Hannekin Wulbrand, Meulebeke (DEBR. 1970). –2. Evtl. = Willebrant door klinkerronding na w.

 

FD

Wollecamp

zie Wallecam.

 

FD

Wolleghem, (van)

zie van Walleghem.

 

FD

Wollenhauven

-hauwen: PlN Vollenhove in Brederwiede (OIJ) en Zeist (U).

 

FD

Wollenweber

Wöllen-, Woellen-, Wullen-, Wullen: D. BerN van de wolwever. « 1784 Theodorus Wullewevers, Geilenkirchen-Borsbeek (PDB).

 

FD

Woller

Wollner, Wöllner: D.BerNvande wolbewerker, volder. 1318 Heinr. dictus Wollere, Wôrrstadt(BRECH.).

 

FD

Wollersheim

PlN (NRW).

 

FD

Wollesse

W. adaptatie van Wolles.

 

FD

Wolleswinkel

zie van Wolfswinckel.

 

FD

Wollmann

Wolman: i. BerN van de wolbewerker of wolhandelaar. 1543 Jan Woeleman; 1544 Maillart Wollemans, Ip.-Aw. (AP). – 2. Patr. Oude D. VN: 1112 Wolmannus de Seefelden, Mullheim (BRECH.).

 

FD

Wollner

Zie Woller.

 

FD

Wollschlegier

zie Wullschleger.

 

FD

Wollseifen

Nom d’origine: Wollseifen (Eifel, Nordrhein-Westfalen).

 

JG

Wollseifen

PlN Wolseiffen (NRW).

 

FD

Wollwert

Wolwert(z), Wölwer, Wolvert, Volvert: Patr. Germ. VN wulf-ward ‘wolf-bewaarder’: Ulfoardus (MORLET I). E. FN Woolward. 1188 Wluerdus Legredere, Suffolk; 1212 Robertus filius Wolfward, Surrey; 1275 Matilda Woleward, Worcester(REANEY).

 

FD

Wolput

Wolputte, cf. Willeput.

 

JG

Wolput(te), (van)

zie Willeput.

 

FD

Wols

Zie (de) Wolf. – 2. Vondelingnaam: op 7 januari 1648 werd Elisabeth Wols in de Antwerpse Wolstraat gevonden (med. Mw. N. Lambrechts, Schoten).

 

FD

Wolsztajn

PlN Wollstein (HS).

 

FD

Wolt-

-êche, -er(s). V. WALD.

 

EV

Woltèche

Woltêche, Wolteche. Probabl. déri­vés de l’anthrop. germ. walt-hari > Wauthier (Vincent 76) avec suffixe inattendu.

 

JG

Woltêche

-èche: PlN Wolduche = Volduchy (Tsjechië). Henricus Woltêche = Wolduche, dragonder in het régiment Notthaf, vestigde zich in Gonrieux en stierf er in 1755 (PDB).

 

FD

Wolter

au génitif: Wolters. 1310 «Wolterus ab-bas» CartValDieu, 1586 «Wolter Roxhe (orig. de Lennik)» BourgLiège; var. de Wouter(s).

 

JG

Wolter(s)

Woltjer, zie Wouters.

 

FD

Woltering

Patr. Afl. van VN Wolter, Wouter. Vgl. Waterinckx.

 

FD

Wöltjen

Wöltgens, zie Wuytkens.

 

FD

Woluwe

Wolu(wé): PlN Woluwe (Bs.). 1299 Godefridi dicti de Wolewa, Goetsenhoven (DESPY); 1542 Jan van Woeluwe, Bs.-Aw. (AP).

 

FD

Woluwé

Nom d’origine: Woluwé-St-Lambert, Woluwé-St-Pierre (Bruxelles).

 

JG

Wolvelaer(d), (van)

-aere, van Wolffelaar: PlN Wolvelaar in St.-Gillis-Waas (NR). 1595 Vincent van Wolvenaer, Zwijndrecht-Aw. (AP); 1674 Mattijs van Wolvelaer, Waas (VAN G. I).

Wolvens: Patr. Vleivorm van Germ. wolf-naam. 1195

Wulvini clerici = 1204 notarium nostrumWulvinum, Ktr. (DEBR. 1980′, 1980). Maar de kunstschilder Henri Wolvens (« Brussel 1896) heette eigenlijk Wolvenspergens.

 

FD

Wolvenspergens

Wolvesperges: Luxemburgse famille Wolfensberger. PlN Wolfersberg (BEI) of naar de PlN Wolfurt bij Bregenz. 1449 Hamann Wolfurtsperger, Bregenz (BRECH.).

 

FD

Wolvert

Wolwert, Wolwertz, Wollwert. De l’anthrop. germ. wulf(a)-ward > Ulfoard(us) (Morlet, NP Gaule II, 231); cf. aussi Volvert.

 

JG

Wolvert

zie Wollwert.

 

FD

Wolverthem, van

PlN Wolvertem (VB).

 

FD

Wolwert(z)

Wölwer, zie Wollwert. Wolz,zieWaltz.

 

FD

Wolzer

Patr. Hypercorrect voor Wolter; vgl. Walzer.

 

FD

Wonck, de

zie Dewonck.

 

FD

Wonder

BN voor een wonderdoener, verkoper van wondermiddeltjes, nieuwtjesverkoper. D. Wunder. 1245 Danieli Wondre, Har. (DEBR. 1980); 1280 Jacob Wonder, Ip. (BEELE); 1533

Sebolt Wonderer, Neurenberg-Aw. (AP).

 

FD

Wondergem

PlN Wondelgem of Wontergem (OV). 1575 Pieter van Wondelghem, Snellegem (SCHOUT. I); 1587 Pieter van Wondergem, Domburg (VS1981,279).

 

FD

Wongermez

zie Wangermez.

 

FD

Wonneberger

PlN Wonneberg (BEI).

 

FD

Wonner

Patr. Germ. VN Wonher: Wuniharius. 1288

Wonherus de Ehingen (BRECH.).

 

FD

Wonnink

Patr. Afl. van Germ. VN met wunna ‘lust,

vreugde’, D. Wonne, zoals Wunnibold, Wunnihelm, Wunimundus, Wuniharius (MORLETI).

 

FD

Wons

NF d’origine étrangère, sans doute polo­naise ou hollandaise.

 

JG

Wonterg(h)em, (van)

PlN Wontergem (OV). 1541 Franschois van Wonterghem, Oostrozebeke (KW II); 1550 Willem van Wonterghem, Loppem (SCHOUT. I).

 

FD

Wonville

Nom d’origine, d’un topon. en -ville non localisé.

 

JG

Wood(s)

E. PlN Wood: woud,bos. 1274 John Atewode, Essex (REANEY).

 

FD

Woodburn

E. BerN van de houtbrander, kolenbrander, die houtskool maakt.

 

FD

Woolf

cf. Wolf(f).

 

JG

Woolf, (de)

zie (de) Wolf.

 

FD

Woollard

Patr. Var. van E. Woolward, Germ. VN Wolfward; zie Wollwert.

 

FD

Woolmore

Patr. E. vorm van de Germ. VN wulf-mêr ‘wolf-beroemd’. 1230 Wulmarus Lamb, Norfolk (REANEY).

 

FD

Woonsel, van

zie van Woensel.

 

FD

Woord(t), van der

PlN Woord, Woerd, Word: kleine terreinsverhoging in het gebied van de grote rivieren. Woord, De Woerd (G). 1359

Lambrecht Lambrechtssoen vanden Woert, Alem (CST); 1544 Egbert der Woordt, Vreen(?)-Aw. (AP).

2. Evtl. spellingvar. van Van der Voordt; zie Van der Voorde.

 

FD

Woorde, van de

zie van der Voorde.

 

FD

Woos

cf. Voos.

 

JG

Woos

W. spelling voor Voos.

 

FD

Woot

1687 «Jean Woot de Trixhe chanoine» Fosses-la-ville, 1755 «Woot de Trixh» Cart-Ciney; hypocor. néerl. de Wouter (Vincent 76), plutôt que nom d’origine: Woo, à Rosières et Anseremme, cf. 1598 «Meuris de Woo» DénWavre. « Woot de Trixhe de Jannée, prononc. tra-dit. Wout ‘de Trich ‘. NF de la noblesse belge.

 

JG

Woot

Patr. Korte vorm van VN Wouter. 146 e. Walthère dit Woot de Trixhe, Luik (BODY). –2. Zie De Woot.

 

FD

Worde, van de

zie van der Voorde.

 

FD

Wordragen, van

PlN (G).

 

FD

Worgermez

zie Wangermez.

 

FD

Workum, van

Woerkom,vanWoerkens: PlN Workum (FL). 1414 J. Worchem, Bologna (CCHt); 1442 Joh. Workem, Traj. dioc. (MULI).

 

FD

Worm

Proven. Ane. N. du Geer (Rivière). Comp. : Borgworm, ,,Le château au Geer ».

 

EV

Worm(e), de

Worme, Worm(s), Wourms, Denorme: BN naar de (aard)worm, pier: nietig wezen, insect, ongedierte, ondier, monster. Denorme < den (w)orme (Bk. 1949,212-3). 1348 Johanni Worme, Ktr. (DEBR. 1971); 1398 Jan de Worem, Celie Sworems, Geluwe (DEBR. 1970); 1532 Antheunis de Oorme, Menen; 1605 Andries den Oorme, Gullegem (KW II).

Wormhou(d)t,van;van Vormhoudt: PlN Wormhout (FV). 1213 Killanus Wermolt; 1267 Jehans de War-mout, Atrecht (NCJ); 1268 Michael de Wormoud; 1326 Gillis van Wormoud, Ip. (BEELE).

 

FD

Wormleighton

PlN (Warwickshire).

 

FD

Worms

Du nom de la ville de Worms (Rhéna­nie), nom attribué surtout à des Juifs (Dauzat 602).

 

JG

Worms

Proven. Ville allem. N° 216.

 

EV

Wörner

Woerner: Patr. D. Geronde vorm van Werner.

 

FD

Wornoo

zie Warnau.

 

FD

Woronoff

De familie stamt van een adellijke familie uit Sint-Petersburg (Rusland) (Par. 1990, 154-208). Russ. Voronov < voron: raaf.

 

FD

Worp, (van de(r))

PlN Worp/Werp: aangeworpen, aangewassen land; in FL: buitendijks land, opgeworpen vluchtheuvel (MOERMAN).

 

FD

Worré

zie Warez.

 

FD

Wors(t), de

de Wost: BerBN van de worstenmaker. Vgl. D. Wurst, Wiïrster. Ook Ndd. Worst, Wost. 1340 Tile Worstmekere, Haldersleben; 1300 Engelbert mit der Worst = E. Worst, Lubeck (NN).

 

FD

Worstwinkel, van

zie van Wetswin(c)kel.

 

FD

Worteghem, van

PlN Wortegem (OV). 1281 Avesoeta de Wortenghem, Pamele (HAES.).

 

FD

Wortel

PlN Wortel (A). 1405 Gielijs van Wortele, Aw. (ANP). – 2. BN of BerBN naar de naam van de groente, de wortel, of deel van een plant. Vgl. D. Wurzel.

 

FD

Wortelaer, de

de Weurtelaer, Wortelaers, Wertelaers, Werteleer: BerN van de opgraver, verzamelaar en verkoper van wortelgewassen, knolgewassen, wortelen, kruiden. Vgl. D. Wurzler, Wiirzler. 1494 Judocus de Wortelare, Lv. (MUL III); 1545 Pauwels de Worteler, Haacht-Mech. (GPM); 1701 Petrus de Wortelaer, Werchter (MUL VII).

 

FD

Wortelmans

Afl. van PlN Wortel (A). 1318 Arnoldi Wortelmans, Lier (OARI); 1392 Heine Wortelman,Aw.(ANP).

 

FD

Wortman(n)

zie Woertman.

 

FD

Wortswin(c)kel, van

zie van Wetswin(c)kel.

 

FD

Wos

cf. Vos.

 

JG

Wos

Woss, Wôss: W. spelling voor Vos, Ndd. Voss;

evtl. voor Voos.

 

FD

Wost, de

zie de Worst.

 

FD

Woste

zie Woeste.

 

FD

Wostyn

cf. Woestyn.

 

JG

Wostyn

V. Woestyne.

 

EV

Wostyn

zie van de Woestyne.

 

FD

Wot-

Thème anthropon. de Wottier, Wothier, cf. Wauthier et le thème Waut(h)-. m Dérivés:

JG

Wotard

– Wotez. 1702 «Marie Wotey» BourgNamur. – Wotquenne, Woutquenne, (…)

 

JG

Woters

V. WALD.

 

EV

Woters

zie Wouters.

 

FD

Wotquenne

zie Voutquenne.

 

FD

Wotrenge

1280 «Clarebo de Wotrenges», «Lowi de Woutrenges» PolyptLiège, 1351 «Gerars de Wotrenges» CartValBenoît, 1533 «frère Wil­lemme de Wotrenge» BourgLiège; nom d’ori­gine: Otrange (Lg), forme âne. «Wotrenge».

 

JG

Wotron

cf. Wot-.

 

JG

Wotron

Votron: Patr. Afl. van VN Wautier. 1256 Wans Wauterons, 1270 Veel Wauteron, Atrecht (NCJ); 1382 Watron Bonté, Dottenijs (DEBR. 1970); 1521 Katerine Wotron, Namen (J.G.).

 

FD

Wottier

1289 «Wotiers do Chaîne» Cens-Namur, 1301 « Wotier de Puche » CartValDieu, 1303-7 «Wotier Katon» PolyptSalzinnes; var. de Wauthier, cf. aussi Wot- (et dérivés).

 

JG

Wottier

zie Wautier.

 

FD

Woucters

zie Wouters.

 

FD

woud

,,Forêt ». Proven. Wouts. Van de Woude, ,,De la forêt ». N° 24l. Composé : Woudhuysen, ,,Maisons de la forêt ».

 

EV

Woude, van de(r)

van der Wou(d), van Wouw(e), van de Wouw, van der Wouwen, van (der) Wauwe(n), van de Wauw, van der Wauven, van der Waeven, van de Voude: PlN Mnl. woude, wou(we): wouw, naam van verschillende planten waaruit verfstof bereid werd. PlN te Woude/Wouwe in Melsele.

Zie ook Wouman(s). 1396 Jan van Woude, Aw.

(ANP); 1396 Jan van den Woude, Haaltert (DE B.);

1423 Heinric van der Wouden, Ktr. (DEBR. 1958);

1445 Robbrecht vander Wauwe…van Hamont int land van Loon (PARM.); 1506 Gillijs van Wouwe, Temse (DEMAN).

 

FD

Woudhuysen

PlN: huis in het woud. Walthusen (GR). Verspreide D. PlN Waldhausen, Waldhusen, E. FN Woodhouse. 1343

Thylemannus dictus de Wouthusen, Lv. (OATII).

 

FD

Woué

Wouez, zie Voué. Woukens, Wae(c)kens, Wack(k)ens, Wuy(c)kens: Metr. Dim. van Germ. VN Wouburg.

 

 

Woué

Wouez. 1602-3 «Pierart Woué» Ter-riersNamur; var. de Voué.

 

JG

Wouez

V. Voué.

 

EV

Woukier

zie Walker.

 

 

Woulff

zie (de) Wolf.

 

Wouman(s)

Wauman(s), Wouwman: Afl. van Van der Woude, Van Wouwe. 1320 Jan van den Woude; 146 e. Pieter van den Woude a. Wouman; 1448 achter Macs Woumans hofstede = up Macs hofste van den Wouwe, Elverzele. – Lit.: J. LINDEMANS, Hetgeslacht Wauman. O.K. Dend. 1957,3-16.

 

FD

Woumen, van

PlN Woumen (WV). 1326 Jan van Woumen,Ip.(BEELE).

 

FD

Wourms

zie de Worm(e).

 

FD

Woussen

Woessen (NF de la région de Comi-nes). Probabl. dérivé hypocor. en -sin du thème anthrop. de Wouter [FD].

 

JG

Woussen

Woessen, Hoessen: Patr. Vleivorm op -sin van een wald-naam aïs Wouter? 1712 Jacquemyncke Woussens, St.-Win. (VERGR.

1968).

 

FD

Wouteleers

Onduidelijk. 1504 Martinus Woutelers, Kassel (MULIII); 1622 Joannes Woutelers, Bierbeek; 1647 id., Lv.; 1664 Franciscus

Wautelers, Lv. (MUL V, VI); 1721 Wilh. van den Outelaere, Schendelensis (MUL VII).

 

FD

Woutergeerts

Patr. Germ. VN wald-ger ‘heerser-speer’: Waldger, Waltgerus (MORLETI). Ook wel dubbele VN Wouter + Geert. 1261 Oliverus Woutgherus, St.-Tr. (CG); 1340 Joh. Woutgheerts, Tnh.; 1400 Ghiselbertus Woutgheers, Ravels (VERB.); 1496 Anthonis Woutgheerds, Mech. (HB 703); 1362 Joh. Wouters Gerartsoen; 1400 Joh. Wouter Gherijts, Ravels (VERB. Il); 1420 Franco Cuparius alias Woutergheerts, Kh. (DEKEYSER); 1467 Jan Wouter Geerts (vader van) Merten Woutergeers, Vorselaar (MNT 260). Zie ook Aertgeerts.

 

FD

Wouterma(e)rtens

Wauter(s)martens, Walterumaertens: Patr. Dubbele FN Wouter + Maarten. 1639 Outtermaertens, 1643 Wouttermaertens, Bg. (PDB); 1656 Pieter Outermaertens, Izg. (MARECHAL).

 

FD

Wouterman(s)

Outreman, Oudermans, Autermann, Houterman(s), Hauterman(s), -mann.Woutman, Vautmans: Patr. Afl. van VN Wouter. 1256 Woutermannus fîlius dominae Ghiselae; 1263 Walterus dictus Wauterman de Overbruec, Lv. (LIND.); 1268 Woutermanno Helle = 1281 Wouterus Helle; 1326 Mabelie Woutermans, Ip. (BEELE); 1282 Wouter f. Woutermans f. Haerniers, Zandvoorde (CG); 1298 Willaume Wouterman, Kales (GYSS. 1963); ±1700 Petrus Houtermans, Wuustwezel (vader van) Cornélius Oudermans, Brecht (PDB).

 

FD

Wouters

 [9e NF le plus fréquent en Belgique]. 1598 «Nicolas Wouters» DénWavre; équi­valent néerl. de Wauthier, de l’anthrop. germ. wald-hari; cf. aussi Wauters.

 

JG

Wouters, (de)

(de) Wauters, Woutters, Wouterse(n), Woucters, Waters, Watter(s), Wolter(s), Woters, Walther, Walter(s), Valter(s), Welter(s), Welther, Woltjer, Woitter, W(e)yters, W(e)ijters, Vouters, Waulter, Waultre, Wouterszone, Uyter, Uters, Uytters, Uyttré: Patr. Germ. VN wald-hari ‘heerser-leger’: Waldhar, Walthari (Fm.), Walterus, Woutra (GN). 1340 Jan Welter, Tn. (C.BAERT); 1373 Hannin Wouters, Ip. (BEELE); 1382 Willem Wouters wijf, Tielt (DEBR. 1970); 1454 Walter vander Heyden = 1456 Wouter…, Ht. (ROEL. 1951); 1635 Walterus Welterssen, Schelle (MAR.).

 

FD

Woutie

zie Wautier.

 

FD

Woutlé

Var. de Waut(h)elet dans la région de Verviers et Dison.

 

JG

Woutlé

zie Wautelet.

 

FD

Woutman

zie Wouterman(s).

 

FD

Woutquenne

zie Voutquenne.

 

FD

Wouts

Wauts, Vouts, Woets, Woi(d)t, Woite, Woyts, Wouyts, Wuits, Wuijts, Wuy(d)ts, Uijt, Uyt, Vuyts, Vuits, Wueyts, Weuts, Weit(z), Wey(d)ts, Weijts, Wijts, Wyts, Weets, Wets, Wetz, Waets, Wats: Patr. Korte vorm van Wouter. 1262 Weita die Pape ende Weytkin zijn zoene, Bg. (LIND.); 1439 Wouter

Keecmans = 1451 Woitkin Keecmans, Ht. (ROEL. 1951); 1398 Jan Weids, Tielt; 1398 Jan Weit fil Roeger, Wouter Weits fil Roeger, Zwevezele (DEBR. 1970); 1326 Woits van Inghelant; 1376 Hannin Weuyts; 1385 Jehan Weuts, Ip.; 1356 Pieter Woits = Pieter Wuets, Boezinge (BEELE); 1649 Egidius Waets aut etiam forte Wuyts vocatur Wouts, Aarts. (VS1972,304).

 

FD

Wouver, van de

zie van de Wouwer.

 

FD

Wouvermans

zie Wouwermans.

 

FD

Wouw

,,Gaude, réséda des teintu­riers ». Profess. N. de teinturier. Wouw, Wouwer, Wauweryns, (Wouweren), Wouwer-, Wauwer–mans, ,,Fils de teinturier ». N° 157.

—   2.  Proven. Van de(n) Wou­wer,     Wouwer(dries),     ,,De     la (Lande) des gaudes ».

 

EV

Wouw(e), van

van Wauwe. Zie van der Woude. –2. Ook wel verward met Van de Wouwer. 1598 Barbara vanden Wouwer = 1601 van Wou, Boechout (SELS).

 

FD

Wouw, van de

zie van der Woude.

 

FD

Wouwen, van der

zie van der Woude.

 

FD

Wouwer, van de

van de Wouer, van den Wouwer(e), van de Wauwer(s), van den Wauver, van de Wouver, van de Waver, de Wauwer: Mnl. wuwer, wouwer: (vis)vij ver. PlN in Aartselaar, Broechem, Hemiksem, Kontich (A). 1331 Gilijs vanden Wuwere, Aw. (HB 41); 1392 Bernart vanden Wouwere, Aw. (ANP);i37o Gielise van den Wuwere = 1394 Gielys van den Wouwere; 1625 Antoni vande Wouwere = 1633 van de Wauwere, Aarts. (MAR.).

 

FD

Wouwermans

Wauwermans, Wauvermans, Wouvermans: Afl. van Van de Wouwer. 1607 Fr. Wouwermans, Wemmel (VS 1993,108); 1621 Hendrick Wowermans, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Wouwman

zie Wouman.

 

FD

Woverius

Humanistennaam van Van den Wouwer. 1576-1635 Jan van den Wouwer alias Woverius, Aw. (med. A. Van Den Wouwer).

 

FD

Woyaffe

-ave, zie Wayaffe.

 

FD

Woyave

Proven. 1. Wou(d)awe (Anc néerl.), ,,Pré de la forêt ».

—  2. V. Wayaffe. Wuestenberghs. V. woest. Wuil- -baut, -kin, Wuill- -a(u)me, -e, -emart, -ème, -ot, Wull- -aert, -ems. V. WIL.

 

EV

Woyave

Woyaffe, cf. Wayaffe.

 

JG

Woyer, de

zie de Waeyere.

 

FD

Woygnet

cf. Woignez.

 

JG

Woygnet

zie Vinel.

 

FD

Wozniak

Woznicki, Wozny: BerN. 1. Pools wozinica: voerman. – 2. Pools wozny: baljuw (DS).

 

FD

Wrangel, de

Pierre Nicolaïevitch Wrangel was een Russische generaal (i878-Brussel 1928), die uit een Zweedse familie stamde (med. P. De Zuttere, Bs.).

 

FD

Wree(de), de

Wrede, Vreede, de Vred, de Vre(e), Dewrée, de Vré, de Fré, de Fre: BN voor een wreed, streng, woest man. 1280 Johannem Wrede, Ip. (BEELE); 1375 Cort de Wrede, Borken (MNT 296); 1391 Jan de Wreede, Aw. (ANP); 1410 onder Elyaes den Wreede, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Wright

E. BerN Oe. wyrhta (vgl. Mhd. wûrhte, Ndl. gewrocht): werker, timmerman. 1255 Robert le Wrichte, Essex (REANEY).

 

FD

Wrincq

cf. Vrinck.

 

JG

Wrincq

zie Frank.

 

FD

Wrob(b)el

Wröbel, Wroblewska, -ski, -sky, Wroblervska, Wrubel: O.-D.-Slav. FN (vooral Breslau). Pools Wrôbel: mus.

 

FD

Wrobel

NF polonais.

 

JG

Wrulf, de

zie (de) Wolf.

 

FD

Wtberghe, van

zie van Uitbergen.

 

FD

Wtt(er)wulghe

zie Uitdewillegen.

 

FD

Wubben

zie Wobben.

 

FD

Wuest

cf. Woeste et Wust.

 

JG

Wuest

zie Woeste.

 

FD

Wuestenberg

Wuestenberghs, Wuestenbergs, Woestenborgs, etc. Nom d’origine: probabl. Woestenberg, à Ginneken (Brabant sept., P-B).

 

JG

Wuestenberg(hs)

Wuestem-, zie Woestenborghs.

 

FD

Wueyts

zie Woeste.

 

FD

Wufel, de

de Wuffel, Wuffels: i. Wellicht var. met geronde klinker u (o.i.v. w en) van Wifel. Zie Wyffels. Maar van Wijffels bestaat geen var. De Wijffel. – 2. Daarom misschien wel metathesis van De Wulf.

 

FD

Wuff

zie (de)Wolf.

 

FD

Wui-

Wuil-, cf. Wi-, Wil-.

 

JG

Wuiame

zie Williaume.

 

FD

Wuiart

Wuyard: Patr. Var. van Wiard, of van Williard (vgl. Williaume = Wuyame).

 

FD

Wuibaut

-beaux, zie Wibaut.

 

FD

Wuidard

-ar(t), zie Widard.

 

FD

Wuième

zie Williaume.

 

FD

Wuilbroeck

PlN Willebroek (A).

 

FD

Wuinant

zie Wijnands.

 

 

Wuine

NF attesté dans la région de Chimay dès la fin du 16e s., dont l’origine est incertaine; faut-il y voir le w. wigne ‘gros cric de car­rière’ (Balle 323) ou un terme techn. de cette famille de mots FEW 17, 588a?

 

JG

Wuine

zie (de) Winne, Wijnen.

 

FD

Wuiot

zie Wiot.

 

FD

Wuisbeck

-beek, -becqz, zie Wisbecq.

 

FD

Wuisman

zie Wijsmans.

 

FD

Wuits

zie Wouts.

 

FD

Wul(le)put

Proven. Wulleput (Dép. Esen), Wulputte (Dép. Oostakker). Wullus. V. wolf.

EV

Wulbert

Wulber. Soit var. de Wilbert, soit de l’anthrop. germ. wulf-berht > Wolfbert.

 

JG

Wulbrecht

Wulber(t): Patr. i. Germ. VN wulf-berht ‘wolf-schitterend’: Wolfbert, Vulbert, Volbertus (MORLET I). 12e e. Wlbertus subdiaconus, Cent (GN); 1639 Martynken Wulbrecht, Eernegem (SCHOUT. I). – 2. Evtl. door ronding van i tôt u na w < Wilbert.

 

FD

WULF

,Loup ». Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Dans les N. composés, a été surtout utilisé comme second élément. Prototypes : Alofs ou Adolphe (Adal Wulf), ,,Ours -noble »; Badoul (Badu-wulf), ,,Ours de combat »; Bertou(i) (le) (Bard-wulf), ,,Ours bril­lant »; Gandoul ou Gangulphe, devenu Genjoux ou Gengoul (Wand-wulf), ,,Ours de Dieu »; Monulphe (Mund-wulf), ,,Ours courageux »; Radoux ou Raoul (Rad-wulf), ,,Ours conseiller »; Rodolphe ou Roels (Hrod-wulf) ,,Ours renommé ». V. COL.

 

I.  N. simples.

Wolf(f), Swolfs, Wullus, Golfs, Woll-, Guff- -ens.

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Goffin, Solvyns (‘s Wolfeyns).

W.- -ekin, -az, -ez : Gufkens, Woll- -ast, -es, es.

III.  N. composés.

W.-ad (-and) : Wollants. W.-hard : Wulf-, Woll- -aerts. W.-hari: Wolf-, Woll- -er(s).

(‘s)W.–wald. Solv- -ay, -el.

W.-ward : Wolfcarius (Latinisation).

(‘s)W.-ivid (-win) : Solewyn.

 

EV

Wulf(f)aert

zie Wolfaert.

 

FD

Wulf, (de)

zie (de) Wolf.

 

FD

Wulfran(c)k(e)

Patr. Reïnterpretatie van de VN Wolfram aïs Wolf-Frank. 1341 Fritsche Wolfran, Wolfach (BRECH.); 1565 Wolffranck, Grave (HB 388).

 

FD

Wulgaert

Afl. van Verwulgen. Zie Van der Wilgen.

 

FD

Wullaert

Var. de Willaert, avec évolution de / > u sous l’influence du w- [FD].

 

JG

Wullaert(s)

Var. van Willaert(s) door ronding van de i na w, vgl. Wullems.

 

FD

Wulleman(s)

BerN van de wolwever of wolhandelaar. Zie Wollmann i. – 2. Patr. Var. van Willeman, met ronding van de i. De Wvl. familie Wulleman heette in de 176 e. nog Willeman in Woesten (med. G. Catteau, Komen).

 

FD

Wullems

zie Willem.

 

FD

Wullen

Wullens. Var. de Willen(s).

 

JG

Wullen(s)

zieWillen(s).

 

FD

Wullenweber

zie Wollenweber.

 

FD

Wullepit

-put(te), zie Willeput.

 

FD

Wullepit

-putte, cf. Wilputte.

 

JG

Wulles

zie Wullus, Willen(s).

 

FD

Wullschleger

Wollschlegier: D. BerN Wollschlager: volder. 1390 Herman Wullensleger, Duderstadt (NN). Ook Mnl. wolslager: 1248-71 Jans Wolslagers,Aw.(CG).

 

FD

Wullus

Wulles, Weulis: Naar het wolhuis, waar de wol bewerkt en gevold wordt, de verkoop- en opslagplaats van de wol. 1277 Catherine de Wulhuis, Ip. (BEELE); 1355 Maria Wulhuus (BAERT); 1398 Griele Tfollus, Hulste (DEBR. 1970).

 

FD

Wulms

zie Willems.

 

FD

Wulp, van der

PlN De Wulp in Aardenburg (Z), Groede (Z), Bg. (WV) (DF XVII).

 

FD

Wulpen, van

PlN Wulpen (WV, Z). 1125 Arlabaldus ex Wlpis; 1219 Balduinus de Wlpia; 1339 Willem van Wulpen, WV; 1306 Hughe van Wulpen, Z (DF XVII); 1392 mer Piètre van Wulpen, Ktr. (SR42V).

 

FD

Wulput

zie Willeput.

 

FD

Wulst, van der

Hypercorrect voor Van der Hulst.

 

FD

Wulstecke

zie Wuylsteke.

 

FD

Wulteput(te)

zie Willeput.

 

FD

Wulterkens

Patr. Dim. van Wolter.

 

FD

Wulverghem, van

PlN Wulvergem (WV). 1249 Lamkino de Wulverghem; 1307 Jehans de Wulvergh(i)em (DF XVII). – 2. PlN Wulveringen (WV), dat eveneens Wulvergem genoemd wordt. 1128 Herebertus de Wulfrighem = 1139 Heribertus de Wulfringhem; 1241 Radulfus de Wlvringhem; 1328 Jan van Wulveringhem, Ip.; 1425 van Wulvergheem in Veurneambocht; 1462 in Wulverghem (DF XVII).

 

FD

Wulveryck

-rijck: Patr. Germ. VN wulf-rîk ‘wolf-rijk’: Wulvarich, Wlfricus (Fm., Dip.). 1228 per manum Wlverici, St.-Win.; 1324 Mahieu Woulveric, NF; 1328 Claikin Wulverijc, Zoetenaaie (DF XVII); 1327 Jhanne Wulvericke; 1369 van Jhan Wulveric, Ktr. (DEBR. 1971,1970)

 

FD

Wumkes

Patr. < Wulmkes, dim. van Wullem/Willem.

 

FD

Wunder(le)

Wunderlin: BN voor een wonderdoener; vgl. Wonder. D. FN Wunderer < Mhd. wunderasre: die wondere dingen doet (BRECH.). 1262 Herman Wunder, Hb. (NN).

 

FD

Wunderlich

BN Mhd. wunderlich: zonderling, vreemd, grillig, prikkelbaar. 1207 Mirabilis et uxor eius, Keulen; 1279 Herzog Heinrich der Wunderliche, Brunswijk (BRECH.).

 

FD

Wunderlin

Surnom : dimin. en -lin (= ail. -leiri) de l’ail. Wunder ‘merveille’.

 

JG

Wunnik, van

PlN Wonck (L): 1214 Wunc (TW).

 

FD

Wunsel, van

zie van Woensel.

 

FD

Wurcel

Spelling voor D. Wurzel. Zie Wortel 2.

 

FD

Wurinckx

1. V. Wierinck. — 2. V.

Vuerinckx.

EV

Wurlitzer

PlN Wurlitz (BEI).

 

FD

Wurm(s)

Würm: D. BN Wurm: worm; zie (de) Worme.

 

FD

Wurman

zie Woertman.

 

FD

Wurst

zie de Worst.

 

FD

Wurth

Wurthi. PlN Mnd. Wurt; Mnl. waert, weert: opgehoogde plaats ter beveiliging tegen overstroming. – 2. Geronde vorm van Wirt: waard. BerN. 1329 Albr. der Wiirt, Immendingen (BRECH.).

 

FD

Wurzburger

Afl. van PlN Wûrzburg (BEI).

 

FD

Wust

 (à Malmedy, se prononce en wall. vus ‘), Wuest. Dans la région de Malmedy, surnom : ail. wiist ‘sauvage’ [JL, NFw]. Comp. Woest.

 

JG

Wüst

zie Woeste.

 

FD

Wustefeld

Wustefeld, Weustenfeld: PlN Wustefeld (HS), Wüstenfeld (RP).

 

FD

Wustenberg(hs)

Wustemberg(s), zie Woestenborghs.

 

FD

Wuurman

zie Woertman.

 

FD

Wuy(c)kens

Dial. var. van Woukens. – 2. Zie Wuytkens.

 

FD

Wuyame

zie Williaume.

 

FD

Wuyard

cf. Wiard.

 

JG

Wuyard

Zie Wuiart.

 

FD

Wuyckens

Wuy(d)ts, Wuytens. V. WID (Wik, Wid).

EV

Wuyckhuyse, van

zie Wyckhuys(e).

 

FD

Wuydts

zie Wouts.

 

FD

Wuyenborghs

Proven.  Wytbenborg.

,,Château du sieur Guy ». Wyame. V. WIL

EV

Wuyenborghs

zie Waeyenberge.

 

FD

Wuyens

zie Wuytens.

 

FD

Wuylendham

PlN Vuilendam (ZH).

 

FD

Wuylens

Patr. < Woilin, vleivorm van Wouter? 136 e. Arunt Woile, Cent (GN). – 2. Zie Willen(s). 1535 Hendrik Wuylens, Mech. (AP).

 

FD

Wuylsteke

zie Vuylsteek.

 

FD

Wuyndels

zie Windels.

 

FD

Wuyot

Var. de Wiot.

 

JG

Wuyot

zie Wiot.

 

FD

Wuyst, (de)

zie de Vuyst.

 

FD

Wuyster

zie Weijsters.

 

FD

Wuytack

Wuyttack, Wuijtack, Wayteck: Patr. Woitak, afl. van Wouter (LIND.). Vgl. Wuyten(s).

 

FD

Wuytdenhoven

zie Uitdenhove.

 

FD

Wuytemans

Weytemans, Weitman(n), Wijtman, Wytteman, We(e)temans, Weytsman(s), Wytsman: Patr. Afl. van Wuit, Weit < Wout(er). Zie Wouts, Wouterman.

 

FD

Wuyten(s)

Wuijten(s), Wuyens, Weuten(s), Waeyt(t)ens, Weyten(s), Weijten(s), Wijtft)en(s), Wyt(t)en(s), Waltens, Welten(s), Wilten(s): Patr. Vleivorm van VN Wouter. ± 1240 Woytinus, Markegem (SCHMID); 1280 Weitinus Tikere; Joh. Weitin; 1306 Woitins Malruet = 1307 Wautiers Malroit; 1307 Weutin Joie = 1308 Wautier Joie; 1380 Jan Wueytins, Ip. (BEELE); 1392 Weitin Meskike = Woutre Meskijc, Ktr. (DEBR. 1957); 1406 Woyten van Beloingen = Woytkin, Tn.; 1476 Woyten Sraits = 1478 Wouter Sraets, Ht. (ROEL. 1951); H43 Jan Woyten Wouts zone van der Heze, Kasterlee (LIND.). – Lit.: G.J. BOEKENOOGEN, De mansnaam Wuiten. TNTL40 (1921), 176-182.

 

FD

Wuytinck

Weytinck, Wytinck, -ynck: Patr. Afl. van Wouter. Zie Wuyten(s).

 

FD

Wuytkens

Wuy(c)kens, Wuytjens, Uijtjens, Weitjens, Weytjens, Weijtjens, Weetjens, Wôltjen, Wôltgens, Weltjens, -gen, Wiltgen: Patr. Dim. van VN Wouter. Vgl. Wuyten(s), Wouts. 1409-18 Woutere Davyt…Pietere ende Weytkin, Ktr. (DEBR. 1958); 1439 Wouter Kecmans = 1451 Woitkin = 1453 Woutgen Kecmans, Ht. (ROEL. 1951); 1385 Reynerus Weetken, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Wuyts

Wuydts. Hypocor. néerl. de Wouters, de l’anthrop. germ. walt-hari. « Autres dérivés: Wuyckens, Wuytack.

 

 

JG

Wuyts

zie Wouts.

 

FD

Wuytswin(c)kel, van

zie van Wetswin(c)kel.

 

FD

Wy

Wij: Vondelingnaam, Leuven 1787 (REINSMA

62).

 

FD

Wy-

-art, -bauw, -bo, Wyckaert. V. WID (Wi et Wik).

 

EV

Wyagaert, van den

zie van denWijngaerde(n).

 

FD

Wyaime

cf. Willem(e).

 

JG

Wyam

Wyame, cf. Willa(u)me.

 

JG

Wyam(e)

Wyaime, zie Williaume.

 

FD

Wyard

-art, zie Wiard.

 

FD

Wyard

Wyart, cf. Wiard.

 

JG

Wyaumont

cf. Wiaumont.

 

JG

Wyaumont

zie Wiaumont.

 

FD

Wyaux

cf. Wiaux.

 

JG

Wyaux

zie Guiaux.

 

FD

Wybaillie

zie Wibail.

 

FD

Wybaux

Wybauw, cf. Wibaud.

 

JG

Wybaux

Wybauw, Wybou(w), zie Wibaut.

 

FD

Wybert

zie Wibert.

 

FD

Wybo

Wybon, cf. Wibo.

 

JG

Wybo(n)

Zie Wibo.

 

FD

Wybraeke

Wybracke: PlN Wij(d)enbroek in Aalst en Iddergem (OV). 1396 Pieter van Widenbrouc, Erembodegem (DE B.); 1617 Wybraecke, Etikhove (PDB).

 

FD

Wybran(ts)

Wybrandi: Patr. Germ. VN wîg-brand ‘strijd-zwaard’: Wibrannus (MORLETI). 1398 Benning Wibrant zoen, Barsingerhorn (NHC); 1551 Peter Wijbrants, Stavoren-Aw. (AP).

 

FD

Wychuyse

zie Wijckhuyse.

 

FD

Wyck-

-huyse, -mans. V. Wijk. Wyd-   -au,  -etnan,   -isch,   -ock. V. WID (Wid).

 

EV

Wyck, van (der)

zie van (der) Wijk.

 

FD

Wyckaert

Wijckaert, Wickaert, Wiccaert, Wi(c)kart, Wic(c)art,Wicquart,-uaer, Vicart, Wika, Wyka: Patr. Germ. VN wîg-hard ‘strijd-sterk’: Wighard, Wicart (Fm.). 1073 Wichardus de Osthouth (GN); 1393 Lammin Wicart = Lammins Wicaerts hus, Ktr. (DEBR. 1970); 1561 Nikl. Wycaert, Doullens; 1562 Hendrik Wyckhaertssone, Bremen-Aw. (AP). – Lit.: W. BEELE, Defamilienaam Wyckaert. Westhoekjb. 1986,139.

 

FD

Wycke

Zie (de)Wicke.

 

FD

Wyckens

zie Wicke.

 

FD

Wyckers

Wijckers, Wijker, Wijchers, Weiker, Wey(c)ker, Vickers: i. Patr. Germ. VN wîg-hari ‘strijd-leger’: Wichari, Wigerus (MORLET I). Vgl. Wicher, Wigger(s). – 2. Zie De Wickere.

 

FD

Wyckman(s)

Wijckman(s), Wykmans, Wijkman, Wey(c)kmans, Weikmans, Weickman(s), -mann, Weijckmans: Patr. Germ. VN wîg-man ‘strijd-man’. ne e. Wicmannus, Cent (GN); 1326 Jacop Wikeman, Ip. (BEELE); 1556 Hans Wijckmans, Puurs (AP); 1596 Cornelis Wychmans = 1605 Corneles Wyckmans; 1621 Elizabeth Wychmans = 1627 Elisabetha Wyckmans, Schelle (MAR.). Zie Wichman(s).

 

FD

Wyckmans

Soit de l’anthrop. germ. wîga-man > 11e s. «Wicmannus» Gand, soit dérivé en -mon de Van Wijk.

 

JG

Wyckstandt

Wij(c)kstandt: PlN Wickstadt in Niddatal (HS)? Aïs Zweedse FN (PDB) wellicht Zw. Vikstmnd ofWikstad.

 

FD

Wydaeghe

zie Weedaeghe.

 

FD

Wydau(w)

Wydouw, Wijdouw, Wydeau: Patr, Rom. vorm van de Germ. VN wid-wald ‘hout-heerser’: Widaldus, Widoldus (MORLET I).

 

FD

Wydau,

Wydouw (forme néerl.). 1602-3 «Phi­lippe Wydal» TerriersNamur; probabl. de l’anthrop. germ. wid(u)-wald > Widaldus.

 

JG

Wyddooghe

Wydooghe. Surnom néerl. signifiant ‘aux yeux larges’.

 

JG

Wyddooghe

zie Wydooghe.

 

FD

Wydemans

Wijdemans, Wiedeman(s),Wyman(s), Wijman(s): i. Patr. Afl. van Wijt, Germ. VN Wido. – 2, BerN. Houthandelaar. 1296 Boid Wedeman = 1298 Boid Wideman, Kales (GYSS. 1963); 1413 Jan Wimans = 1414 Jan Wijmans, Oud. (WALRAET).

 

FD

Wydeveld

Wijdeveld: PlN, b.v. Wijdevelde in Merchtem (VB). 1688 Josuinus Widenfelt, IJlst EL (MULVII).

 

FD

Wydhooge

zie Wydooghe.

 

FD

Wydock

zie Wittock(x).

 

FD

Wydoodt

Wijdoodt, Wido, Cuyot, Guijo(t), Guio(t), Ghyo(o)t, G(h)iot(s), Ghiotto, Ghio, Gyo, Gios, Jiot: Patr. Dim. van van Germ. VN Wido, Fr. Gui(don). Voor Giot < Guiot, vgl. mijns hère Guys = mijns hère Gys, Bg. (VERKEST). 1300 Petrus Widots, Ktr. (DEBR. 1980); 1321 Ghiot Beghin = 1348 Ghios Beghins, Ktr. (DEBR. 1971); 1375 Jan Widdoot; 1393 Ghijoot le Coninc, Ip. (BEELE); 1394 Jehan Guiot (MORLET); 1398 Abslon Widoet, Ktr.; 1398 Guyot Harinc, Wervik (DEBR. 1970); 1410 Beelkin Ghyots, Ktr. (DEBR. 1958); 1441 Ghioet Takoen films Ghioets, Komen-Bg. (PARM.).

 

FD

Wydoogh(e)

Wydhoog(h)e, Wijdhooge, Wijdooghe, Wyddooghe, Widogue: BN voor iemand met grote, wijd starende ogen (TAV. 127). 1270

 

Boidine Widoghen, Cent (CG); 1280 Caninus Wijdoghe; 1280 Thirkinus Puloghe, Ip. (BEELE); 1396 Lijsbet de weduwe Wijdoechs, St.-L.-Esse (DE B.).

 

FD

Wydooghe

1. V. wit II et WID

(Wid). — 2.  Car.  phys.   Wijde

ogen, ,,Yeux grande ouverts ». N°

261.

EV

Wydouw

cf. Wydau.

 

JG

Wydouw

zie Wydau(w).

 

FD

Wydryck

Wydrych: Patr. Germ. VN wid-rîk ‘hout-machtig’: Widericus, Widrih, Widricus (MORLET I).Vgl.Wirix.

 

FD

Wyeland

zie Wieland.

 

FD

Wyemberg

zie (van) Waeyenberge.

 

FD

Wyeme

Wyème, cf. Willem(e).

 

JG

Wyême

Wyeme, zie Williaume.

 

FD

Wyenberg(e, van)

zie van Waeyenberge.

 

FD

Wyendaele, van

zie (van) Wynendael(e).

 

FD

Wyers

1. V. Vijver. — 2. V. WID

(Wi).

EV

Wyffels

1. Car. mor.  Weifel(aar),,,H. hésitant ». — 2. V. WEFA et WID (Wi).

 

EV

Wyffels

Wijffels. Soit dimin. en -et (< -ilo) d’un nom issu d’un anthrop. germ. en wîp-, cf. Uuibila (fém.), Wipil (masc.) (Morlet, NP Gaule I, 222) [FD], soit surnom: moy. néerl. wivel, var. de wevel ‘insecte, ver du bois, calandre, bousier, etc.’ (C. Wyffels). – Bi-bliogr.: C. Wyffels, De FN Wyffels: betekenis en verspreiding, dans Liber memorialis L. Vanackere, 1979,315-321.

 

JG

Wyffels

Wijffels: i. Patr. Dim. op -el van Germ. wîp-naam ‘wijf, vrouw’. Vgl. fem. Uuibila, msc. Wipil (MORLET I). Zie MVN1954,181-6.1382 Gillis Wijffel, Willem Wifel; 1398 Jan Wiffel, Bellegem (DEBR. 1970); 1609 Hans Wiffels, Keulen-Aw. (AB). – 2. C. WYFFELS (Defamilienaam Wyffels: Betekenis en verspreiding. Liber mem. Léo Vanackere, Handzame, 1980,315-321) verklaart wijfel < Mnl. wivel: insect, horzel, paardenvlieg. De D. FN Wibbel wordt door BRECH. verklaard aïs BN voor een onrustig, beweeglijk, nerveus mens. Vgl. Swevels. 1635 Jacques Wevels = 1655 Jacobus Weyfels, Watervliet.

 

FD

Wygaart

-gaert(s), Wij-, Weygaart, -gaert(s), Weij-: i. Patr. Germ. VN wîg-hard ‘strijd-sterk’: Wigardus (MORLET I). – 2. Zie Van den Wijngaerden.

 

FD

Wygaerden, (van de)

zie van de(n) Wijngaerde(n).

 

FD

Wygaerts

1. V. Wyngaard. — 2. V. WID (Win).

 

EV

Wygand

1759 « Magdeleine Wiegant» Bourg-Namur; nom issu de Panthrop. germ. Wigand.

 

JG

Wygand

zie Wigand.

 

FD

Wygers

zie Wiggers.

 

FD

Wyhaeghe, van de

zie Weedaeg(h)e.

 

FD

Wyhier

Nom issu de l’anthrop. germ. wid(u)-hari > Wiherius [FD].

 

JG

Wyhier

Wyhyère: Patr. Rom. vorm van Germ. VN wid-hari ‘boom-léger’: Withari, Witherius (MORLET I).

 

FD

Wyhof

Proven. 1. ,,Ferme du sieur

Guy ». — 2. Wei(de)hof, ,,Ferme

du pré ».

EV

Wyk

V. Wijk.

 

EV

Wyka

zie Wyckaert.

 

FD

Wykes

zie Wicke.

 

FD

Wykmans

zie Wijckmans.

 

FD

Wyl kens

zie Willekens.

 

FD

Wylaers

zie Willaert(s).

 

FD

Wylaeys

zie Willaeys.

 

FD

Wylain

-ein, zie Vilain.

 

FD

Wylant(s)

-andt, -ands, zie Wieland.

 

FD

Wylick, van

PlN Willich (2X NRW): 1200 Wilike (TW).

 

FD

Wylin

zie Vilain.

 

FD

Wylin(ck)

Wijlin(g), zie Willen(s).

 

FD

Wyllemans

zie Willemans.

 

FD

Wyllemet

1275-76 «Willemés Souskanie», «Wilmès de Biernes», 1302 «Willemés Parens», «Willemet de le Bassée» LoiTournai, 1309-10 «Willemés Frebe» = 1314 «Willemet Frebe» ComptesMons, 1417 «Willemet le Roy» PolyptAth, 1462 «Jehan Wilmet, mayeur eschevin» Mazée, 1472 «Jacquet Willemet» DénVirton, 1618 «Jean Wilmet» BourgNamur; forme fém.: 1499

« Pierart Willemette» TerrierNaast. – Willemin, Willemain, Wuilletnin, Wilmain, Wilmin, Willemyns, Willemijns (formes néerl.). 1262 «Willemin nostre parastre» CartOrval, 1289 «Willemars fis Willemin de Wareis» Cens-Namur, 1472 «Willemin son fil» DénVirton, cf. aussi Willermain. – Wilminot. – Wilmont. 1496 «Thiry Willemont» BourgNamur, 1589 «la vefve Wilmont» DénMalempré. – Wille-mot, Wilmot, Wilmots, Wuilmot, Wuilmo. 1442 «Wilhemot del Bowerye» Villers-le-Gambon, 1444 «Willemot Darain», 1449 «Colart le fil Willemot» AidesNamur, 1503 «Jean Wilmo» Vitrival, 1540 «Wilmot Henra» Saint-Aubin, 1541 «Jehan Wilmot» Bihain, 1552 «Johan Wilmot d’Ottré» CoutStavelot, 1602-3 «Martin Wilmot» TerriersNamur, 1616 «Jean Willemot» PrincipChimay, 1632 «Nicolas Willmot» = 1640 «Clas Vilmot» émi­gré en Suède. – 1444 «Willemoteau» Aides­Namur. – Wilmotte, Wuilmotte, Wuillemotte, Wuillemote. 1289 «Willemote et Alissandres li Savaiges», «Willemotte et Libillions » Cens-Namur, 1444 «Willemote le bastard» Aides­Namur, 1505 «Houba Willemotte» Bourg­Namur, 1555 «Collo Wilmotte» Cerfontaine, 1589 «Jehan Wilmotte» DénMalempré, 1612 « Pierre Wilmotte » TerriersNamur.

 

JG

Wyllemet

cf. Wilmet.

 

JG

Wyllemet

zie Willemet.

 

FD

Wyllie

zie Leguillier.

 

FD

Wyllinck

zie Willens.

 

FD

Wylock

cf. Willocq.

 

JG

Wyls

zie Will(e).

 

FD

Wylsteker

zie Vuylsteek.

 

FD

Wym

Contraction   de  Willem.   V. WIL.

 

EV

Wyma

W. var. van Wimart; zie Wimmer.

 

FD

Wymans

1. V. WID (Wi). — 2. Proven.    Wei(de)mans, ,,De la prairie ». Noa 212,  236.

 

EV

Wyme

zie Wieme(s).

 

FD

Wymeers(ch), (van)

Wijmeers(ch), (van) Wymersch, van Wijme(e)rsch, van Wymeersche, Wymmersch, Wij-, Wymes, Van Weymers, (van) Weymeers(ch), van Weijmeersch, Weyme(e)rsche, Weymeirsch, Weym(i)ers, (van) Wieme(e)rsch, (van) Wiemes, van Wemierch, Wemmeersche, Wermersche, Wemmersch,Weymeis,W(e)ymeels, Wijmeels, W(e)ymiens, Weymiëns: Verspreide PlN Wijde Meers(ch): uitgestrekte beemd. 1246 quod nos ecclesie de Thielt…vendidimus pratum de Widemeersch; 1245 Waltero de Vimersc, Har. (DEBR. 1980); 1374 Peeter vanden Widenmersche, Gb. (SCHR.); 1396 Pieter vanden Wijdemersche, Gb. (DE B.); 1575 Lucas van Wymeersch, Nederbrakel-Pamel (V.BUTS.).

 

FD

Wymes

Gen. van Wieme? Of grafie voor Wymees; zie (van) Wymeers(ch).

 

FD

Wymiens

zie (van) Wymeers(ch).

 

FD

Wymmer, de

de Wijmmer: Afl. van Mnl. wime, wijme: wilgentwijg, rijs, vlechtwerk van teen. Misschien BerN van de twijgenvlechter, mandenmaker. Zie ook Wimmer. 1605 Joannes de Wymere, Nieuwpoort (PDB).

 

FD

Wyms

zie Wieme(s).

 

FD

Wymsberghe, van

zie van Wynsberg(h)e.

 

FD

Wyn

Zie Wijns.

 

FD

Wyn-  

-an(d)s,   -ant(s).   V.   WID (Win).

 

EV

Wyn(e), de

zie de Winne.

 

FD

Wyn, de

zie de Win(ne).

 

FD

Wynaerts

zie Weinhardt.

 

FD

Wynand

-ant, Wynands, -ants, cf. Wijnant(s).

 

JG

Wynbergen,   

Wynnedaele,    Wyn- -gaard, -gaerden, -gaert, Wynhuizen. V. wijn.

 

EV

Wynbergh, van

PlN Wijnberg in Langemark (WV) of Wijnenburg in Bg. 1390 Willem van Winhemberghe, Bg. (JAM.).

 

FD

Wyncke, van de

Reductie (NF) van Van de Winkel.

 

FD

Wyndels

zie Windels.

 

FD

Wyndorps

PlN. D. Weindorf, Windorf (BEI).

 

FD

Wyndt, de

zie de Wint.

 

FD

Wyne

zie Wijnen, de Winne.

 

FD

Wyneghem, van

PlN Wijnegem (A) en in Erps-Kwerps (VB). 1154 Marsilii de Winegheem, Okkerzeel (OSM); 1275 Arnout van Wineghem, Bs.; 1295 Niclause van Winengheem, Aw. (CG); ± 1300 Godscalc van Wyneghem, Aw. (Midd. 1973, 342-4).

 

FD

Wynen

1. V. WID  (Win). — 2. Proven. Winenne (Loc.). — 3. V. wijn.

 

EV

Wynen

cf. Wijnen.

 

JG

Wynenbroot

BN Wijn en Brood. Vgl. Casembroot. D. FN Weinundbrot. 1479 Martin Win und Brot, Langenargen (BRECH.). Evtl. reïnterpretatie van Mnl. winnebroot: broodwinner; vgl. Wannepain.

 

FD

Wynendael(e), van

van Wijnendael(e), van Wynemdaele, van Weynendaele, van Wyendaele, Wijndaele, Wyndaele,Winda(e)l, van Winnendael(e), van Wi(e)nendaele, van Winnedael, van Wielendaele, Widendaele, Vindal: PlN Wijnendale in Th. (WV). -1300 lohannes de Winendale, Ktr. (DEBR. 1980,1971); 1281 Hannekinus de Winendale; 1326 Boidin van Winendale, Ip. (BEELE); 1370 Willem van Wienendaele, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Wyngaard

Wyngaerd, Wyngaert. 1569 «Jan Denis Wyngarde» (chanoine de la cathédrale), 1570 «Jean Wyngarde» BourgLiège; nom d’origine: néerl. wijngaard ‘vignoble’, e.a.

 

JG

Wyngaerd

nom de plusieurs localités en Flan­dre; en Wallonie, notamment dans la région liégeoise, le NF provient probabl. de localités

plus proches, par ex. Berneau (1609 «eyne weye…   genaempt   den   wingaert  gelegen beuven den dorp van Berne», 1795 «la wôn- gard sous Bernaux») [JL, NFw2].

 

JG

Wynghem, van

zie van Wingene.

 

FD

Wynhandt

zie Wijnands.

 

FD

Wyninck  

1.     Proven.     Winning, ,,Ferme » (Dialecte). — 2. Profess.

Winning,   ,,Extraction   (de   mine­rais). N. d’exploitant de mine. — 3. V. WID (Win).

 

EV

Wynmelbeke, van

zie van Wijmelbeke.

 

FD

Wynnaerde, van

zie van den Wijngaerden.

 

FD

Wynne

cf. Winne.

 

JG

Wynnyk

zie Winnock.

 

FD

Wynrock

Caractérist. vestiment. Ha­bit (couleur) de vin. Wyns. V. WID (Win).

 

EV

Wynrocx

Wijnro(c)x: Contaminatie en verwarring van Winnocx en Winrix. 1356 huus dat Winnox was op den Savel = op den Savel Ghijs Wierec, Bs. (PEENE1949); 1677 Gerardus Wijnroex, Bilzen (SCHOE.); 1704 Petrus Wijnrox, St.-Tr. (MUL VII).

 

FD

Wyns

cf. Wijns.

 

JG

Wynsberg(h)e, (van)

(van) Wijnsberg(h)e, van Wynsbergue, van Weynsberg(h)e, van Wymsberghe, Mynsberge, Winsberg, van Wijsberge, (van) Wisberg: PlN Wijnsberg bij Wg. (DF XVIII). 1398 Ghiselin van den Winsberghe, Deerlijk; 1398 Meuwels van Windsberghe, Wg. (DEBR. 1970); 1426 Ghyselbrecht van Windsberghe, Ktr. (DEBR. 1958); 1550 Jacop van Wynsberghe, Oostkerke (SCHOUT.I).

 

FD

Wynschot

PlN Winschoten (GR).

 

FD

Wynter, (de)

zie (de) Winter.

 

FD

Wyntin

Wynthein, Wijntens, zie Winten.

 

FD

Wyon

cf. Wion(t).

 

JG

Wyon

zie Wion.

 

FD

Wyot

zie Wiot.

 

FD

Wypeur

1632 «Giele le wypeur», 13.4.1652«Jean wypeure», 23.8.1699 «la maison Marie le wypeur aud. Hamoir» not. liég [JL, NFw];

forme romanisée de moy. néerl. wiper ‘vipère’ (Carnoy 267).

 

JG

Wyser, van

zie van Wezer.

 

FD

Wyseur

1. V. Wiser. — 2. V. WID (Wiz). Wythouck. Wytsman. V. wit I et

wit II.

 

EV

Wyseur

Wyseure, cf. Wiseur.

 

JG

Wyseur(e)

zie Wiseur.

 

FD

Wysmantel

D. BN Weissmantel: witte mantel. 1477 Jac. Wissmantel, Leipzig (BRECH.).

 

FD

Wyspelaere, de

zie (de) Wispelaer(e).

 

FD

Wyss

zie Weisz.

 

FD

Wysselinck

zie Wesselingh.

 

FD

Wyssels

Zie Wissels.

 

FD

Wyssem, van

zie van Wissen.

 

FD

Wyssocq

zie Wissocq.

 

FD

Wystraete

zie Wijtstraete.

 

FD

Wyt(t)en(s)

zie Wuyten(s).

 

FD

Wyt(t)ynck

zie Wytinck.

 

FD

Wyters

zie Wouters, Witters.

 

FD

Wytgeers

zie Witgeers.

 

FD

Wythouck

Wit-houck. Composés : Witmeur, Witte- -bols, -ryck, Wittrien.

 

EV

Wythouck

zie Wittock(x).

 

FD

Wytinck

Wyt(t)ynck, Wijtijnck, Wittinck, -ing, Vitting: i. BN naar de visnaam, de wijting. – 2. Pair. Afl. van de Germ. VN Wido (zie Wyts). – 3. Patr. Br. spelling voor Weytinck (zie Wuytinck). 1304 Willame Witinc; 1374 Hannin Witinc = Hannin Wijtinc = 1394 Jehan Wittinc; 1376 Clais Witinc (viskoopman), Ip. (BEELE); 1382 Gillis Witinc; 1398 Catheline Wittins; 1379 Rommout Witins = 1382 Romboud Witinc, Menen (DEBR. 1970); 1403-26 Gillis Wytinc, Ktr. (DEBR. 1958).

Wijtman, zie Witteman(s), Wuytemans.

 

FD

Wyts

Wijts, Vuyts, Vuijts, Wiets, Wietz: Patr. i. Wijt, Germ. VN Wido (GN). 1326 Wijt van Zevenborne; 1375 Wijt van den Westhuuse; 1380 Wijd Franke; 1281 Clais Wid; 1326 Andries Wijt; 1377 Hannekin Wijts, Ip. (BEELE). – 2. Jongere Br. spelling voor Weits; zie Wouts. Vuyts kan aïs Wuyts worden gelezen, maar ook aïs Wyts (vu = w).

 

FD

Wytsman

zie Wuytemans.

 

FD

Wytstraete

V. wit I. Wyvekens. 1. Matronyme ,,(Fils) de la petite femme ». — 2. V. WEFA.

 

EV

Wytteman

zie Witteman(s), Wuytemans.

 

FD

Wyttenbach

D. PlN Wittenbach (BEI, BW).

 

FD

Wyttendaele

cf. Uyttendaele.

 

JG

Wyttendaele

zie Uyttendaele.

 

FD

Wyvekens

Wijverkens, Weyverkens: Metr. Dim. van Germ. VN wîba Vrouw, wijf. 1123 Wivekin de Silbeke (GN). – Lit.: P. J. MEERTENS, letsoverwijf-namen. MVN1954,181-6.

 

FD

Wyzen

Wysen. Soit surnom au génitif: néerl. wijs ‘sage’,  soit dérivé du thème anthrop. germ. Wis- (de Giso) avec génitif néerl. en -en.

 

JG