A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z

Va(a)st

Patr. Ndl. vorm van HN Vedastus. 1212

Margerite feme Vaast, Atrecht (NCJ); 1497 wy

VedastClay,Vn.(CAL).

 

FD

Va(e)

V. WAD (Wa).

 

EV

Va(e)ren(t), van der

van de Varent, van der Vaere, Vervaeren, de Tervarent: PlN (ter) Varent: plaats waar varens groeien. 136 e. Arnout de Varen, Wijnveld (GN); 1320 Arnout van der Varent (DF XVI); 1334 Lamberti de Vaerent, Diest (CLAES 1983); 1396 Willem van der Varent, Denderhoutem (DE B.).

 

FD

Vaal, de

zie Val, Vael.

 

FD

Vaals, van

PlN(NL).

 

FD

Vaan

Vaandel. 1. Fonction ou Profess. ,,Drapeau”. N. de porte-drapeau ou de fabricant de drapeaux. N¬į 131. ‚ÄĒ 2. Proven. Vaandel, Vaan (L.D.). Noms d√©signant des maisons pourvues de girouettes (Windvaan). Synon. : Vendel- -s, -en, Vande-, V(and)er- -Vandel, -Vanner, -Vaene.

 

EV

Vaan, de

Wsch. adaptatie van Devanne(s).

 

FD

Vaandrager

Vaandeldrager. 1608 Cornelis Frans

Vaandrager, Barendrecht (PDB).

 

FD

Vaarnewijck

zie Vaernewijck.

 

FD

Vaart, van der

van de Vaert, van de Vaerd, Vervaart,

Vervaert: Var. < Van der Vaerent. 1340 libri Bilie

dicte van der Vaert = 1357 Cybilia vander Vaernt,

Tn. (ROEL. 1951).

 

FD

Vaarten

zie Vaerten.

 

FD

Vaarts

Wsch. hypercorrect voor Vaas.

 

FD

Vaas{s)en

zie Vaes.

 

FD

Vaassen

cf. Vaes, Vaes(s)en.

 

JG

Vaast

Vast, Waast. 1212 ¬ęMargerite feme Vaast¬Ľ, 1220 ¬ęVedastus¬Ľ N√©crArras, 1296-1302 ¬ęVaas li Foulons¬Ľ Imp√ītArtois; nom de bapt√™me popularis√© par saint Vaast, lat. Vedas¬≠tus, √©v√™que d’Arras, cf. aussi Waast (Ht).

 

JG

vaat

ou vat, ,,Tonneau”. V(and)er-vaet. N. de tonnelier. N¬į 131.

 

EV

Vaate, van der

van de Va(a)te, bij de Va(a)te, van der

Vaet, Vervaat, Verva(e)t: PlN Vate: drinkplaats

voor dieren, openbare waterput. 1169 Thomas de

Vate, Z (GN).

 

FD

Vacaet

zie Volckaert(s).

 

FD

Vacant

¬†(NF gaumais). Surnom: moy. fr. vacant ‘oisif; inutile, oiseux’ FEW 14, 95a.

 

JG

Vacant

zie Focant.

 

FD

Vacavant

NF attest√© dans la Somme depuis 1635 (GeneaNet); comme NF picard, on peut songer √† un compos√© avec pic. vaque ‘vache’ ou bien √† une d√©formation du NF Vacant (qui pr√©c√®de), remotiv√© avec l’adv. avant.

 

JG

Vaccin

¬†(NF de la r√©gion de Chimay). Fr. (savant, 1606) vaccin ‘myrtille’, du lat. vacclnium (cf. A. Goosse, M√©langes de grammaire et de lexi¬≠cologie fran√ßaises, 1991, 423), serait √©tonnant comme surnom, sauf p.-√™. comme nom d’en¬≠fant trouv√©.

 

JG

Vaccin

Vachin, afl. van Fr. Vache: koe, rund.

 

FD

Vachaudez

Wachaudez, -√©. D’anc. fr. (Hai-naut) vaisseaux d’eets, moy. pic. vassiau d’es ‘rucher’, vachaud√© ‘ruche; essaim’ FEW 25, 12a et BTD 20, 249-250 (cf. surtout √Č. Legros, Sur les types de ruches, 1969, 100-1), surnom d’apiculteur [JMP et MH].

 

JG

Vachaudez

Wachaudez, -√©: Pic. vassiau d’es: bijenkorf. BerBN van de imker (J.G.).

 

FD

Vache

1265 ¬ęHenris Vake¬Ľ CensNamur, cf. aussi 1267 ¬ęPieres Tite Vake [petite vache]¬Ľ CensHerchies ; surnom : fr. vache, cf. Lavache, Levaque.

 

JG

Vacher

-ier, -eer, Vaccher, Wachez, Va(c)quier, Vackier,

Vaquer, -ez, Levacher, Desvachez, Desvages: BerN

Fr. vacher, Pic. vacquier: koewachter. ¬Ī1300

Jehans li Vakiers, Artesi√ę (BOUGARD); 1306

Guerin le Vachier, Senlis (MORLET).

 

FD

Vacher

Profess. ,,Gardien de vaches”. Synon. : Vacquier (Dial. picard). Diminutif : Vacheron. N¬į 131, 164.

 

EV

Vacher

Vach√©, Vackier, Vacquier (forme pic.). 1222 ¬ę Herbers Vacarius ¬Ľ N√©crArras, 1275-76 ¬ęJakemes li Vakiers¬Ľ RegTournai, 1295-1302 ¬ęJehans li Vakiers¬Ľ Imp√ītArtois, 1298 ¬ęJehan le Vakier le foulon¬Ľ 31ChirTournai, 1365 ¬ęJehan le Vakier carton¬Ľ TailleMons, 1593 ¬ęDenis le Vachy¬Ľ = 1596 ¬ęDenis le Vacher¬Ľ BourgDinant, 1633 ¬ęJan Vach√©¬Ľ √©migr√© en Su√®de, 1787 ¬ęLaurent Vachey¬Ľ BourgLi√®ge;

nom de m√©tier: fr. vacher, w. nam. vatch√ģ, pic.

vacquier FEW 14, 99b.

¬Ľ D√©riv√© en -eolu: 1444 ¬ęPirar Renchonnet

dis le Vacheroul¬Ľ, ¬ęJohan le Vacheroul¬Ľ Terre-

Jauche; comp. Boveroux, Bouveroul.

¬Ľ Forme f√©m. :¬†¬† 1280-81¬†¬† ¬ęAnni√®s¬† li Vake-

resse¬Ľ¬†¬† RegTournai,¬†¬† 1387-1410¬†¬† ¬ęCl√©ment

Vacheresse¬Ľ √ČchHuy; 1386 ¬ęPi√®tre le Vaki√®re¬Ľ

Ladeuze.

 

JG

Vacherie

Vachiery, zie Lavachery.

 

FD

Vachet

1295-1302 ¬ęPieret Vaket¬Ľ, ¬ęGrandins Vaket¬Ľ Imp√ītArtois; dimin. en -et du th√®me de Vach(er) ou bien var. de Vacher, -√©.

 

JG

Vachet

-é: Dim. van Vache: koe of spelling voor

Vacher. ¬Ī1300 Pieret Vaket, Artesi√ę (BOUGARD).

 

FD

Vacht, de

BerBN van de vachtkoper of vachtploter.

Zie De Vachter. 1382 Jan de Vacht, Wingene

(DEBR. 1970).

 

FD

Vachter

V. Wacht.

 

EV

Vachter, (de)

BerN van de vachtkoper of-ploter, die

de wol van de schapenvacht afsteekt. 1398 Jan de

Vachtere, Deerlijk (DEBR. 1970).

 

FD

Vack, van

zie van Vaek. Vackier, zie Vacher.

 

FD

Vacogne

Wacogne: i. Dial. vorm van de streeknaam Gascogne (DNF). Р2. PlN Vacognes (Calvados). Р3. Wsch. een PlN in het Boonse (PdC). 1587 Antoine le Charpentier, écuyer, seigneur de

Wacogne, Bonen; 1668 Pierre Vuacogne, sergeant, Bonen (DFXVI).

 

FD

Vacquerie

1302 ¬ęJakemon de le Vakerie¬Ľ LoiTournai; forme pic. de fr. vacherie, comp. Lavacherie.

 

JG

Vacquerie

zie Lavachery.

 

FD

Vacquier

cf. Vacher.

 

JG

Vacquier

V. Vacher.

 

EV

Vacquier

zie Vacher.

 

FD

Vadder(e), de

Mnl. vadder: doopvader, geestelijke vader. Vgl. Vedder, D. Gevatter, P√Ęte, Fr. Parrain. 1356 Heine Vadders beemt, Schaarbeek (PEENE 1949); 1542 Peter de Vadder, Lv. (AP).

 

FD

Vadeblé

Probabl. surnom ironique de mauvais meunier, litt√©r. rg√Ęte-bl√©i, cf. Wattebl√© (Dau-zat 281 cite aussi les NF G√Ętebl√©, G√Ętefarine).

 

JG

Vadeblê

zie Wastable.

 

FD

Vader

Relation famil. ,,(La maison du) p√®re (oppos√©e √† celle du fils)”. N¬į 128.

 

EV

Vader(s)

de Va(e)re, de Vaert, Devard: BN voor de vader, om hem te onderscheiden van de gelijknamige zoon. 1189 Iso Vader (GN); 1366 Robini Vaders, Ktr.; 1398 Symoen de Vader, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Vaeck

Mnl. vaec: vaak, slaperigheid. Vgl. D. Schlaf. 1540 Nik. Vaeck, G; 1579 Michiel Vaeck, Retie-Aw. (AP). – 2. Pic. vaque, Lat. vacca: koe. BN. 1294 Henri le Vaek, Kales; 1328 Andrieu de Vaac, Pitgam; 1388 Pieterkin de Vaec (DF XV); 1417 Byatris Svaecx, Jan de Vaec, Gb. (SCHR.). Zie Levacq.

 

FD

Vaegenhende

zie van Geninden.

 

FD

Vaek, van

van Va(e)ck: PlN Vake: vlechtwerk a√Įs afdamming in een beek. 1568 Wouteren van Vaken = 1575 Wouter van Vaecken, Schelle (MAR.).

 

FD

Vael

Proven. Vaal (Loc. holl., Fleuve). Synon.-: Van der- -Vael, -Valle.

 

EV

Vael

Vaele(n), de Vaal, Falewee: BN: vaal(bleek), blond. Vgl. De Caluwe = de Caluwé. 1326 Pieter deValewe,Ip.(BEELE).

 

FD

Vael, van der

Vael(e), zie van der Vale.

 

FD

Vaelen

zie Vallin, Vael.

 

FD

Vaeljant

Ktr. (DEBR. 1958); 1336 Colars li Vaillans, Bergen (PIERARD).

 

FD

Vaer(e)man(s)

Vaer-, Vaer(n)e-wyck. V. Varent. N¬į 243.

 

EV

Vaer(n)ewyck

V. Varen.

 

EV

Vaerd, van de

zie van der Vaart.

 

FD

Vaere, de

zie Vader(s).

 

FD

Vaereman(s)

zie Vaerman(s).

 

FD

Vaerenberg(h)(e), (van)

zie van Varenberg.

 

FD

Vaerendonck

zie Varendonck.

 

FD

Vaerman

Vaereman, Vaeremans. Nom de pro¬≠fession: moy. n√©erl. vaerman ‘marin, matelot’.

 

JG

Vaerman(s)

Vaereman(s), Vareman(s), Varremans, Faerman: i. Mnl. vaerman: varensgezel, matroos, voetknecht. – 2. Afl. van Van der Vaeren(t). 1396 Pieter vander Varent vel Vareman, Denderhoutem (DE B.); 1448 Godevaert Vairmans; 1449 Lysbet Varemans, Diest (VdP); 1575 Jan Vaermans, Huldenberg-Aw. (AP).

 

FD

Vaernewijck, (van)

(van) Vaernewyck, Vaarnewijck, -wyck, (van) Vaerenwijck, -wyck, van Vaerenewijck, -wyck, (van) Varenwijck, -wyck, (van) Va(e)rewijck, -wy(c)k, Vaerwyck, Varnewyck: PlN in Bavikhove (DF XIV), Zevergem en Cent (GYSS. 1954). 1102 Arnoldus de Varneweke, Cent (GN); 1196 Symon

de Franuwic, Cent; 1214 Iwanus de Varnewijc, Boudelo (FLW); 1263 Symon de Varnweke, Cent (CACa); 1269 Symon van Vaernewijc, Temse (FLW).

 

FD

Vaert, van de

zie van der Vaart.

 

FD

Vaerten

Vaarten: Afl. van (Van der) Vaert (MNT 445). 1708 Henricus Varten, Rilensis (MUL VII).

 

FD

Vaerwyck

zie (van) Vaernewijck.

 

FD

Vaes

Vaas, etc., au g√©nitif: Vaesen, Vaassen, Vaessen, Vassen. 1567 ¬ęPierson Vaes¬Ľ, 1612 ¬ęPierre Vaes¬Ľ TerriersNamur; aph√©r√®se de Ser-vaes = Servais (√©v√™que de Tongres et Maas¬≠tricht).

 

JG

Vaes

Vaas, Vaes(s)en(s), Vase(n), Vaas(s)en, Vahsen, Vas(s), Vasse(n), Voos, Voose(n), Voes(en), Vossen, Voest, Vo(e)z, Vohs(en), Vose, Vause, Vos(h)en: Patr. < Lat. HN Servatius. Sint-Servaas was bisschop van Tongeren-Maastricht en is de patroonheilige van Maastricht. Vandaar de grote verering en bekendheid in Limburg en Rijnland. 1339 Vas de Bruchem = Faes van Bruecheem, Anderlecht (PEENE); 1375 Jan Vaes, Ip. (BEELE); 1500 Vaes de Smet = Servaes de Smet, Tn. (HEND.); 1503 Vaes vanden Bogaerde (vader van) 1546 Bertelmeus Vaess (vader van) 1569 Servaes vanden Boogaert Berthelmeeuss, Papenbroek (F. C.); 1540 Servaas Vasen, Mtr. (AP). Voes(en) is Z.-Limburgs ( V. LOON1982,38). 1280 van senter Vose, L (OGO); 1496 Servatius appellatus Voes Lantsmans, Tg. (TYTGAT). – Lit.: F. CLAES, De famille en de familienaam Vaes. Oost-Brabant 26 (1989), 70-72.

 

FD

Vaes

Vaes(s)en(s), Vaeye(ns). V. WAD (Waz).

 

EV

Vaesken

Veuskens: Patr. Dim. van Vaes = Servaes. 1558 Chaerles Vaesque, 1712 Jaecques Vaesken, St.-Win. (VERGR. 1968); 1550 Dionijs Vueskens, Zolder(VANB.).

 

FD

Vaet, van der

zie van der Vaate.

 

FD

Vaeye(ns)

Vaij, Vaye(ns), Vuye, Vuije, Vye: Wellicht var. van Waeye. 1400 Jan Vaye; 1400 Willelmi Vayere, Tv. (BERDEN); 176 e. Gaspar Vaije; 1634 Clara Vaij, Malderen; 1705 Guilielmus Vuije (med. J. Caluwaerts, Herent).

 

FD

Vaeyendries

PlN Voyendries bij Tnh. (A). 1340 Joh. de Voyendriesch, Tnh. (VERB.); 1368 Foyendries, Tnh.; 1415 die van Foyendries, Retie (VERB. II); 1725 Petrus Vaijendries, Kasterlee (AP).

 

FD

Vaflard

cf. Wafflard.

 

JG

Vaflard

zie Wafelaerts.

 

FD

Vag(ue)ner

zie Wagner.

 

FD

Vaganée

Peut-√™tre nom d’origine: Vaganay (Rh√īne).

 

JG

Vaganée

PlN Vaganay of Vaganet (Rh√īne) (DNF). Bonaventure Vaganey, 1730 geboren in St-Didier, vestigde zich in Mechelen (PDB).

 

FD

Vagen(h)ende

zie van Geninden.

 

FD

Vagenhende

Proven. 1. Vagen he’mde, ..Terrain fertile proche (de l’agglom√©ration)”. ‚ÄĒ 2. V. Van den Hende.

 

EV

Vagman

zie Wageman(s).

 

FD

Vagner

Vaguener, Francisation de Wagner.

 

JG

Vagnier

Probabl. var. de Vannier.

 

JG

Vagnier

Var. van Wagnier. – 2. Zie Vanier.

 

FD

Vagt

V. Wacht.

 

EV

Vaguet

1556 ¬ęColchon Vaghet¬Ľ BourgNamur; surnom: sans doute d√©riv√© en -et de moy. fr. vague ‘vagabond, errant; impr√©cis; langou¬≠reux’ FEW 14, 127b-128a, o√Ļ est attest√© moy. fr. vaguet√© ‘d√©sir amoureux, convoitise’.

 

JG

Vaguet

Patr. Dim. van Germ. VN Wago. 1556 Colchon Vaguet, Namen (J.G.).

 

FD

Vahamme

zie van Ham(me).

 

FD

Vahe(e)

zie van Heede.

 

FD

Vahsen

zie Vaes.

 

FD

Vaij,

Vaye(ns), zie Waeye(ns).

 

FD

Vail

Vaille. Surnom: anc. fr. vaille, forme ver­bale comprise dans diverses expressions en

anc. fr. comme vaille que vaille ‘√† tout hasard’, si vault si vaille ‘en d√©sordre, sans pr√©caution’ FEW 14, 131a ou encore (Troyes) chose qui vaille ‘vaurien’, rien qui vaille ‘homme m√©pri¬≠sable’ id. 134b; cf. aussi Delvaille.

 

JG

Vaillant

1274 ¬ę feme Vaillant ¬Ľ N√©crArras, 1272 ¬ęlohannes li Valians de Rosires S. Nicholai¬Ľ PolyptVillers, 1279-80 ¬ęJehans Valians¬Ľ Reg-Tournai, 1356-58 ¬ęPi√®tres Vaillans¬Ľ PolyptAth, 1472 ¬ęLe Vallant¬Ľ D√©nVirton; surnom: anc. fr. vaillant ‘de grand m√©rite; courageux’ FEW 14, 13la, √©ventuellement au sens physique du terme ‘robuste, vigoureux’ ; cf. aussi Levaillant.

 

JG

Vaillant

Car. mor. ,,H. courageux”. N¬į 282.

 

EV

Vaillant(s)

Vailland, Levaillant: Ofr. vaillant: dapper, voornaam, trots. 1373 Mote Vaellans, Ip. (BEELE); 1419 Aernoudt Vailgant = Harnout

 

FD

Vaillemans

Var. van Vellemans, met gemouilleerde 1?

 

FD

Vaillier

Var. van Fr. Valier, Fr. dial. vorm van Lat. HNValerius.

 

FD

Vain

Vainsel. V. WID (Win).

 

EV

Vain(e)

zie Levain.

 

FD

Vainqueur

Re√Įnterpretatie van Fincoeur.

 

FD

Vainqueur

Surnom: fr. vainqueur; ou bien par r√©interpr√©tation du NF FaincŇďur, FincŇďur [FD]?

 

JG

Vainquier

cf. Vinckier.

 

JG

Vainquier

zie Vinckier.

 

FD

Vainsel

zie Vincel.

 

FD

Vairet

Veyret, Waayeret: Ofr. vairet: gevlekt, gestippeld. BN. 1410 Jean Vairet, Laon (MORLET).

 

FD

Vairon

Vairont. 1279-80 ¬ęGilles Vairons¬Ľ RegTournai, 1290-91 ¬ęMahiu Vairon¬Ľ, 1295 ¬ęJakemart Vairon¬Ľ ComptesMons, 1294 ¬ęVai¬≠rons li venerres de le forest [veneur de la Marlagne]¬Ľ CensNamur, 1302 ¬ęAgni√®s Vair-ron¬Ľ LoiTournai, 1314 ¬ęJakemart Vairon¬Ľ ComptesMons, 1317 ¬ęArnuldus dictus Vairons de Jehaing¬Ľ AnthrLi√®ge, 1392 ¬ęJohan Vairons¬Ľ GuillLi√®ge, 1479-80 ¬ęle bastar Vayron¬Ľ TerreJauche; surnom: anc. fr. vairon, d√©riv√© de voir ‘bigarr√©, tachet√©’ ou, en parlant d’un Ňďil, ‘de deux couleurs diff√©rentes’ FEW 14, 183b. Ce nom semble avoir √©t√© utilis√© aussi en fonction de pr√©nom (cf. les mentions de 1294 et 1317).

 

JG

Vairon(t)

Ofr. vairon: gevlekt, gestippeld, in twee kleuren. BN. 1290 Mashiu Vairon, Bergen (PIERARD); 1365 Mikiel Vairon, Dk. (TdT); 1378 Ernut Vairon, Luik (SIX IV).

 

FD

Vais(s)ière

Vaissier, Vaisiere, Vayssier, Veyssière(s), Vessière, Vessie(re), Vessie: Afl. van dial. Fr. vaisse: notenboom. PlN: plaats waar notenbomen groeien (DNF).

 

FD

Vaisberg

V. Weisberg.

 

EV

Vaise

Ne peut √™tre le fr. dial. vaisse ‘noisette’, inconnu en Wallonie; p.-√™. graphie de va ‘val’, cf. 1393 ¬ęBodechon d√©lie vaiz [= de la Vaux] le mairie de Roanne¬Ľ La Gleize; ou bien aph√©¬≠r√®se de Gervaise.

 

JG

Vaise

Patr. Verkort < Gervaise, oude vorm van Gervais (zie i.v.).

 

FD

Vaisière

Vaisiere, Vaissi√®re, Vessi√®re, -icre, Veyssi√®re, -i√®res, -ieres. Nom d’origine (fr√©¬≠quent en France): Vaissi√®re (= lieu plant√© de noisetiers).

 

JG

vaisse

vaissi√®re, ,,Noisette, Cou-draie”. Proven. L.D. Variantes :

Vaisse,   Vess-   -ie,   -ière,   Vetsy,

Feyss-, Vois- -ier. N¬į 224.

 

EV

Vaisset

Veysset: Dim. van vaisse: notenboom. Vgl. Vaissière.

 

FD

vak

,,Section¬† ¬†(de¬†¬† village)” (En toponymie). Proven. Verva(e)cke.

 

EV

Vakaet

zie Volckaert.

 

FD

Vakante

zie Focant.

 

FD

val

‚ÄěVall√©e”.¬†¬†¬† Forme¬†¬†¬† ancienne : Vau.¬† Proven. De(l)e-, Du- -val,

Del- -vau(l)x, veaux. N¬į 232.

 

EV

Val

Valle. 1336-40 ¬ędemisielle Sainte Valle¬Ľ ComptesMons, 1598 ¬ęAnthoine Valle¬Ľ D√©n-Wavre, 1608 ¬ęPier Val¬Ľ BourgLi√®ge; nom topographique: fr. val ‘vall√©e’ ; cf. aussi Laval, Levai, Duval, etc.

 

JG

Val

Vaux, Veau(x), Leva(l), Levaz, Levae, Levau(x), Leveau(x), Levay, Levo, Levo(o)z, Lévo(z), Deleva(l), Delval(le), Delvael, Delva(e), Delvas, Dalva, Delvaen, Delvau(lx), Delva(u)x, Delveau(x), Dellevaux, Delvo(o), -ou(x), Deval(le), de Vaal, Devau(lx), Devaud, Devault, Dev(e)au(x), Desv(e)aux, Devo, Deve(e)uw, Duva(l), Duvael, Duvalle, Duvau(lt), Duvaux, Duveau: Verspreide PlN Val, Vaulx, Le Val: dal. 1280 Biernars dele Vael, Ktr.; 1299 Rogeri de le Val, Mkr.; 1300 Willelmus de Vaus (DEBR. 1980); 1268 Henekinus de Valle; 1306 Mikieus dou Val; 1398 Marie de le Val, Ip. (BEELE); 1378 heredes de Vaus, Moen; 1398 Maykin van Vauls, Zwg. (DEBR. 1970); 1289 Guissino de Dale = 1296 Cuisse du Val, Kales (GYSS. 1963); Jacques de la Vaux dit del Voz, Luik (BODY); 1654 Hendrik Delvou, Bilzen (SCHOE.); 1633 Bartholomeus Delvae; 1686 Petronilla Lava, Lo (CRAEYE); 1711 Jean de Lava fs. Jean Délavai, Lendelede (COUSS.); i6-i8e e. Delvaul(x) = Delvau(x) = Delva ( VS1975,185-9); 1630 Jan Delvael = 1650 Jan Delva, Moorsele (KWII). Zie ook Laval.

 

FD

Val(c)ken-    

-eire,  -eere, -aers, -e(e)rs, -iers. Profess.   Valkenaar,

,,Fauconnier”. N¬į 200. V. valk.

 

EV

Val, van (der)

zie van der Vale.

 

FD

Valaert

zie Wallaert.

 

FD

Valaeys

-ais, zie Willaeys.

 

FD

Valair

Prénom Valère ?

 

JG

Valair

zieValère.

 

FD

Valais

Nom d’origine: Valais (Suisse).

 

JG

Valange

¬†(r√©gion de Namur et Ciney). NF attest√© √† Temploux d√®s 1751, en provenance de l’Aube (GeneaNet), dont l’origine est incer-

taine, √† rapprocher p.-√™. de lorr., flandr. va-lance, vallance ‘richesse, fortune; redevance’ FEW 14, 132a. Cf. aussi Volange, Volang√©.

 

JG

Valange

Proven. Valence (Villes fr. et esp.). V. Valens.

 

EV

Valange(r)

-gé, zie Volongé.

 

FD

Valanson

cf. Valençon.

 

JG

Valanson

zie Valençon.

 

FD

Valantin

cf. Valentin.

 

JG

Valantin

zie Valentijn(s).

 

FD

Valarcher

NF du Cantal, r√©gion de Riom, de¬≠puis 1674 (GeneaNet), sans doute d’origine toponymique.

 

JG

Valard

Vallart. Une forme francis√©e du NF Wallaert, d√©riv√© de Van de Walle [FD], para√ģt peu probable; plut√īt nom issu d’un anthrop. germ. en -ard.

 

JG

Valard

zie Wallaert.

 

FD

Valat

Valaeys. V. WAHL.

 

EV

Valck

Valk, Valcke, Valcq. 1253 ¬ęWillaumes Valke¬Ľ ChartesFlandre, 1276 ¬ęWillaumes le Valke, le poissonnier¬Ľ, 1288 ¬ęJeh. Valke, fil-lastre Willaume Valke¬Ľ DettesYpres; nom issu de l’anthrop. germ. Falco ou surnom de fauconnier: moy. n√©erl. valc, valke ‘faucon’.

 

JG

Valck(e)

Valckx, Valcks, Valkx, de Valk(e), de Valck,

Valcq, (de) Valque, Falck, Falcq, Falek, Falque(s).

BerBN van de valkenaar; zie Valkenaar. 1371 Gillis

Valke; 1394 van Heinric Valken, Ktr. (DEBR.

1970). – 2. Patr. Germ. VN Falco ‘valk’. 1401 Falko

Scheibe, Kassel (BRECH.).

 

FD

Valckaert

zie Volckaert(s).

 

FD

Valcke

1. V. FALC. ‚ÄĒ 2. V. valk.

 

EV

Valckenaere

-aers, -eer, -ier(s), zie Valkenaar.

 

FD

Valckenaers

Valckeneers, Valckenier(s), etc., cf. Valkeneers.

 

JG

Valckenborgh, 

Valckenborg(h)s.

Proven. Valkenburg. (Loc. holl.).

 

EV

Valckenborgh, (van)

zie van Valkenburg.

 

FD

Valckiers

zie Walker.

 

FD

Valdenaire

Francisation de Waldner avec voyelle d’appui.

 

JG

Valdenaire,

zie Waldner.

 

FD

Valder

zie Walder.

 

FD

Vale

zie Laval.

 

FD

Vale, van der

van der Vael, van (der) Val(le), van de Valle, Vervaele, Vael(e), Vervalle, van Valen: PlN Ter

Vaal, Val, Fr. Val: vallei, dal. Vgl. Val. Van Val(le) en

Van de Valle kunnen var. zijn van Van (de) Wal(le).

1382 de bostaerd van der Vale; 1398 Neesquin van

der Vale; 1369 Macs van der Vael, Wev. (DEBR.

1970).

 

FD

Valecamps

zie Wallecam.

 

FD

Valée

cf. Vallée.

 

JG

Valée

zieVallé(e).

 

FD

Valekenaers

zie Valkenaer.

 

FD

Valemberg

Var. du NF (van) Valenberg, d’un NL de Gueldre [FD].

 

JG

Valembert.

V. WAHL.

 

EV

Valembois

¬†(NF hennuyer). Nom d’origine: Valembois (= val en bois) (Meuse).

 

JG

Valembois

PlN Val-en-bois: dal in het bos (Meuse,

J.G.).

 

FD

Valen, van

zie van der Vale.

 

FD

Valenberg, van

Valenberghs, Valemberg: PlN Valenberg(G). Valence, Vallance: i. PlN Fr. naam van de Sp. stad

Valencia. Evtl. Fr. PlN Valence (in 6 dep.). –

2. Evtl. Metr. Lat. HN Valentia. 1275 Valence

d’Outre Eawe, Wodecq (VR 8gr¬į). Valencia: PlN De Sp. stad Valencia.

 

FD

Valençon

Valenson, Valanson. Dérivé du nom de baptême Valens, tiré de Valentius (saint assez obscur).

 

JG

Valençon

Valenson, Valanson: Patr. Afl. van HN

Valentius.

 

FD

Valençon.

V. WAHL. Valenduc.  Proven.  Valduc  (Dép. Hamme-Mille).

 

EV

Valencyn(s)

-ijns: PlN Valencijn, Fr. Valenciennes

(Nord). -1300 Henrici de Valencenis, Ktr. (DEBR.

1980); 1326 Jacob van Valenchienes, Ip. (BEELE).

 

FD

Valenduc

Nom d’origine: probabl. Val-Duc, √† Hamme-Mille (BrW).

 

JG

Valenduc

PlN Val-Duc in Hamme-Mille (WB).

 

FD

Valenne

Nom d’origine: Valenne, √† Feschaux (Nr)?

 

JG

Valenne

PlN in Feschaux (N)?

 

FD

Valenpint

cf. Valepin.

 

JG

Valenpint

zie Phalempin.

 

FD

Valens

zie Vallin.

 

FD

Valens.

Proven. Valence (Loc. fr. et esp.). Synon. : Vallenge. ‚ÄĒ 2. V. Valentin.

 

EV

Valenson

cf. Valençon.

 

JG

Valenson

zie Valençon.

 

FD

Valent(e)

Valenti, Valiante, Valiente, Valinte: Occ. valent, It. valente: moedig, sterk, flink. BN. Vgl. Vaillant.

 

 

FD

Valentatem

-aten. Surnom délocutif: du lat. voluntateml

 

JG

Valent–eyn,

-in, -yn. N. de bapt√™me d’orig.¬†¬† latins.¬†¬† Valen-¬†¬† -s,¬†¬† -tinus.

Synon.-:¬†¬†¬† Vallentine,¬†¬†¬† Vallantin. N¬į 106.

 

EV

Valentijn(s)

-t(e)yn(s), -tin(e), -tini, -tiny, -tino, -tim, Valantin, Falentin, Fallent(h)eyn, -thein: Patr. Lat.

HN Valentinus. Metr. Valentine. 1301 Clare

Valentin, Bg. (VERKEST); 1375 Valentijn de Zwerdscauwere, Ip. (BEELE); 1576 Hans Valentijns, Koersel-Aw. (AP). Is Falentin een PlN? 1543 Bertholom√© de Falentin, Namen (RBN). Misschien re√Įnterpretatie van Phalempin.

 

FD

Valentin

Valentyn, Valantin. 1521 ¬ęJacquet Valentin¬Ľ, 1524 ¬ęValentin Lucas¬Ľ Bourg-Namur, 1578 ¬ęValentin Courtejoie¬Ľ Cart-Couvin, 1598 ¬ęValentyn Blondeau du Miroir¬Ľ D√©nWavre, 1626 ¬ęNicolas Valentin¬Ľ Oignies, 1629 ¬ęJan valentin¬Ľ √©migr√© en Su√®de, 1655 ¬ęJean Valentin ¬Ľ Arbrefontaine, 1752 ¬ęJacque Valintin¬Ľ La Gleize; pr√©nom Valentin, nom d’un martyr du 3e s. ‚ÄĘ G√©nitif lat. : Valentiny.

 

JG

Valentour

1666 ¬ęGuillaume Vanlentour¬Ľ, 1703 ¬ęJacques Valentour¬Ľ BourgNamur, 1819 ¬ęJulien Valentour¬Ľ Naninne (FyS); la premi√®re mention du NF √† Namur de 1666 semble indiquer une francisation d’un NF flam. en Van- (non identifi√©).

 

JG

Valepin

Valepyn, Valepijn, Vallepin, Vallen-pint. Nom d’origine: forme n√©erl. dialectale de Phalempin (Nord)?.

 

JG

Valepin

-yn, -ijn, zie Phalempin.

 

FD

Valère

-e(y)re, -air, Valerius, -i(o), Walerius, Valério, Valero, Valéry, Valleri, Vallery, Vallier(i): Patr. Lat. HN Valerius.

 

FD

Valère

Valeyre. Pr√©nom Val√®re, du lat. Valerius (nom d’un saint du 3e s.).

 

JG

Valériane

-iane, Valériane: Patr. Lat. HN Valerianus.

 

FD

Valet

-ez, Vallet, -ez, -ey, -es, Vaulet, Varlet, -ez, -ey, -é, Warlet, -ez, Leva(r)let. Ofr. va(r)let: jongen, knaap, edelknaap, page, schildknaap, leerjongen. Vgl. De Cnaep. 1281 Hannekinus Vallet; 1379 Floreins Vaerleet; 1388 Jehan de Varlet, Ip. (BEELE). Р2. Zie ook Vaulet.

 

FD

Valet

Vallet, Valez, Valiez. 1267 ¬ęJean Vallet¬Ľ CensHerchies, 1283 ¬ęHenri Vallet¬Ľ Dettes-Ypres; nom de m√©tier: anc. fr. varlet, fr. valet ‘jeune homme; page, √©cuyer’, cf. 1330 ¬ęHanot vallet le Bailliu¬Ľ ComptesMons ; cf. aussi Varlet, Valot et Valtin, Valton. m. Noms compos√©s: 1326 ¬ęJohans dist li Beaus Vales ¬Ľ, ¬ę Johans dis Beaus Vales ¬Ľ Cart-ValBeno√ģt; 1365 ¬ęJehan Fran Vallet vies-warier¬Ľ TailleMons; 1354 ¬ęRenars dis Petis Vales¬Ľ CartValDieu.

 

JG

Val–et(te),

-ez. V. WAHL.

 

EV

Valet.  

Profess.¬†¬† ..Domestique”.¬†¬† Sy¬≠non. : Vall-, Varl- -ay, -et, -ey, -ez. Vaulet. N¬į 137.

 

EV

Valette

cf. Vallette.

 

JG

Valette

Vallette, Varlette. Fem. van Valet. 1425 damoiselle Jehanne Valette, Nijvel (CCHt). -2. PlN Valette: klein dal, in Florennes (N).

 

FD

Valeyre

zie Valère.

 

FD

Valgaeren

Valgaer(t)s: PlN O.-Mnl. valgader: valhek; vgl. Valveken. Verspreide Limburgse PlN (ZLP). 1364 Valgaders velt, St.-Tr. (CSX); 1427 Arnoldus de Valgaet, Averbode; 1433 Messinus Valgader, Leod. (MULI); 1450 Aernoud vanden Valgate, Strijp (PARM.); 1483 Bartholomeus van den Valgaet=van den Valgaert, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Valgaeren

Valgaerts. V. WALD et FALC. valk,¬† ,,Faucon.¬†¬† 1.¬†¬† Profess.¬† N.¬† de fauconnier. ‚ÄĒ 2. V. FALC.

 

EV

Vali

Zie Valy.

 

FD

Valiante

Valiente, zie Valent(e).

 

FD

Valides

1. V. FALC. ‚ÄĒ 2. V. Walker.

 

EV

Valière

Forme populaire du prénom Valérie, issue normalement de sainte Valeria (Dauzat 584).

 

JG

Valière

Vallière: Metr. Valière < HN Valeria (DAUZAT).

 

FD

Valin

Vallin. 1189-96 ¬ęs[ignum] Valini de Bomala¬Ľ CartStHubert, 1213 ¬ęValino¬Ľ Cart¬≠ValDieu, 1284 ¬ęWill. Valin¬Ľ DettesYpres, 1286 ¬ęli cortius Valin¬Ľ CartBinche; hypocor. de l’anthrop. germ. Falho ou Valbert [FD].

 

JG

Valin

Zie Vallin.

 

FD

Valinte

zie Valent(e).

 

FD

Valis(e)

zie Falise.

 

FD

Valissant

Peut-√™tre anc. fr. valissant, vaillissant, part, pr√©sent de valoir, au sens de ‘valant, ayant la valeur de’ ou surnom de qqn de vif, de vigoureux, etc. FEW 14, 132a.

 

JG

Valk

cf. Valck.

 

JG

Valk, van der

PlN Valk in Kapelle-op-den-Bos (VB), Eigenbrakel (WB), Varendonk (A), Belsele (OV). De Valk in Ede (G).

 

FD

Valk,(de)

Zie Valcke.

 

FD

Valkaert

zie Volckaert(s).

 

FD

Valke,(de)

Zie Valcke.

 

FD

Valkenaar

-aars, -aert, -eere, -e(e)rs, -eire, Valekenaers, (de) Valckenier, Val(c)kenier(s), -aers, Valckeneers, -eire, Falgoneer, (de) Val(c)kenaere, de Val(c)keneer, de Valkener, de Valekenaers, Walke-naere, Valquenart, Wal(c)kenier, Velkeneers, -er, -iers, de Walkeneer, Delvakeneer, Wolkena(e)r, -er: BerN van de valkenaar, de beambte belast met de zorg over de voor de jacht afgerichte valken. Fr. Fauconnier. 1334 Johannis Velkenere = 1340 J. dictus Valkenere, Tn. (C.BAERT); 1398 Loys le Fauconnier = 1394 Lodewijc den Valkeneere = 1399 L. de Valckenare, Desselgem (DEBR. 1970); 1478 Jan Velckeniere, Zoutleeuw (HB 851).

 

FD

Valkenberg

Valkemberg, etc. Nom d’origine: soit Valkenberg, √† Nederbrakel ou Poperinghe (FlOr), soit Fauquembergues, n√©erl. Valken¬≠berg (PdC).

Valkenborg, Valkenborgh, etc. Nom d’origine: Valkenborgh, fr. Fauquemont (Limbourg hol¬≠landais).

 

JG

Valkenberg

Valkemberg, Valquelberg. PlN Valkenberg in Nederbrakel (OV), Poperinge (WV). – 2. PlN Fauquembergues, Ndl. Valkenberg (PdC). 1065 Walonis de Falcanberga; 1221 Marie de Falcoberga, PdC; 1375 den grave van Valken-berghe (DFIV); ¬Ī1570 Denys Valckenberghe, Hondschote (CDT 393). – 3. Verwarring met Valkenburg.

 

FD

Valkenburg, (van)

 (van) Val(c)kenborgh, Valkenborg(h)(s). PlN Valkenburg (NL). 1325 Henrico de Valkenboerg; 1346 Reneri Valkenborch = 1383 van Reyners werdinne van Valkenborghs, Tn. (C.BAERT). Р2. PlN (ZH). 1449 Oefke Maerten Valkenburchs soen, Hoorn (NHC).

 

FD

Valkeneers

Valkeners, Valckenaers, Valckenier, Valkeniers, etc. Nom de profession (au g√©nitif): moy. n√©erl. valkenaer, -are ‘faucon¬≠nier’ ; cf. aussi Valck(e), Valquenart.

 

JG

Valkie(r)s

Zie Walker.

 

FD

Valkx

Zie Valck(e).

 

FD

Valla(e)y(s)

zie Willaeys.

 

FD

Vallaeys

V. WAHL. Vallantin. V. Valentin. Vall- -et, -ez. V. Valet. Vall- -1er, -on,  -ot, -oir,  -ois.   V. WAHL.

 

EV

Vallance

zie Valence.

 

FD

Vallart

Zie Wallaert.

 

FD

Vallas

-at: Afl. van Val: dal.

 

FD

Valle

cf. Val.

 

JG

Vallé

Vallè, Valle, Val(l)ee, Wallée: Grafie voor Vallée of Valet.

 

FD

Vallé(e)

Valée,Val(l)ee, Valiez, Vallaey(e), Lavallé(e), -ee, Lavalée, -ee, Lavalley(e), Lavalaye, Delavallée, de la Vallée, de Laveleye, Delaveleye, Delevallé(e), -ez, Delvallée, -ee, -ez, -et, -ey, Devallé(e), Devalet, Deval(l)ez: Verspreide PlN (la) Vallée: dal, vallei. 1280 Lambiers dele Vallée; 1369 Gillis vander Valeye, Ktr. (DEBR. 1980); 1316 Jehan Delevalée, Dk. (TdT); 1378 Jan van der Valeije, Ip. (BEELE).

 

FD

Valle, van (de(r))

zie van der Vale.

 

FD

vallée

Proven.¬† L.D. N¬į¬† 232.¬†¬† V. val.¬†¬† Synon. :¬†¬† (De¬† la)-¬†¬† -Vall√©e,

-Valley, -Veleye.

 

EV

Vallée

Vall√©e, Val√©e, Valee. 1265 ¬ęmonsainor Godefroit Valee¬Ľ CartValBeno√ģt, 1267 ¬ęG√©rard de la Val√©e¬Ľ CensHerchies, 1663 ¬ęJean Val√©e¬Ľ BourgNamur; nom topographique: fr. vall√©e.

 

JG

Vallenduc

cf. Valenduc.

 

JG

Vallenpint

Vallepin, zie Phalempin.

 

FD

Vallepin

Vallenpint, cf. Valepin.

 

JG

Valler(s)

zie Walheer.

 

FD

Valleri

Vallery, zie Valère.

 

FD

Vallery

Nom de bapt√™me Val√©ry, g√©nitif lat. de Valerius, plut√īt que nom d’origine: Vallery (Haute-Savoie, Yonne).

 

JG

Vallet

-ez, -ey, -es, zie Valet, Vallé(e).

 

FD

Vallette

Valette. 1425 ¬ędamoiselle Jehanne Va¬≠lette¬Ľ Nivelles, 1772 ¬ęDenis Vallette¬Ľ Bourg¬≠Namur; nom topographique: vallette, petite vall√©e, ou bien f√©m. de Valet.

 

JG

Vallette

zie Valette.

 

FD

Valli

zieValy.

 

FD

Vallier(i)

zie Valère.

 

FD

Vallière

zie Valière.

 

FD

Vallin

cf. Valin.

 

JG

Vallin

Vallyn,Valin,Valens,Vaelen:Patr.OudeVN< Germ. VN Falho of Valbert (Fm.). Valin von Mulhusen (SOCIN). 1214 Valino meo dapifero, LU (CVD); 1399 van Valin Crayen, Ktr. (DEBR. 1970); 1423 Valin Nauwinc, Ktr. (DEBR. 1958); 1340 Jaque Valin d’Hargicourt (MORLET); 1427 Floreinse vanden Buere fa. Valins, Ktr. (RAK).

 

FD

Vallois

Valois. 1569 ¬ęMartin Valois¬Ľ Bourg¬≠Namur, 1603 ¬ęPierre Valois (orig. d’Abbe-ville)¬Ľ BourgLi√®ge, 1690 ¬ęJean Valoy¬Ľ, 1695 ¬ęMarguerite Valloy¬Ľ BourgNamur; nom d’ori¬≠gine: Valois, ancien pays de France (Aisne et Oise) ou Vallois (Meurthe-et-Moselle). Cf. aussi Wallois, dont ce pourrait √™tre une variante [JL].

 

JG

Vallon

Vallons. 1400 ¬ęColar Le Valon¬Ľ Fali-solle; nom topographique: fr. vallon; secondairement, var. du NF Wallon, Walon.

 

JG

Vallon(s)

zie Wallon.

 

FD

Vallot

Vallott, Valot. Anc. fr. valot, syn. de fr. valet.

 

JG

Vally

zie Valy.

 

FD

Valmond

PlN Valmont (Seine-Mar., Moselle).

 

FD

Valoir

Pour E. Renard (BTD 26, 266), p.-√™. forme r√©duite de Lavaleur, sobriquet de soldat. Le NF √©tant li√©geois, √† comprendre plut√īt, comme Valeur (NF import√© √† Charleroi?), comme une forme r√©gressive (w. li√©g. pe√Ľre, fr. poire) de fr. valeur ‘bravoure, vaillance’, cf. 1541 ¬ęMelscotte Valleur¬Ľ Grandglise, 1616 ¬ęValleur Georquin¬Ľ Dinant.

 

JG

Valois

Vallois: PlN Valois, naam van een streek in Frankrijk (Aisne, Oise). Of Vallois (Meurthe-et-Mos.). 1337 Jehane de Valoys, mère a no très chier signeur Guillaumes, conte de Haynnau (CCHt); 1382 van Janne van Valoys, Machelen (DEBR. 1970); 1485 Cornelise Valoys, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Valot

Vallot, Varlot, Varloteau(x), Walo(t): 1. Patr.

Dim. van Germ. VN Walo. Zie Wallon i. – 2. Ofr.

valot, var. van Valet (zie i.v.). 1448 Jehan Valot,

Comp. (MORLET).

 

FD

Valque

Zie Valck(e).

 

FD

Valquelberg

zie Valkenberg.

 

FD

Valquenart

Forme francisée du NF flam. Val-ckenaer(e).

 

JG

Valquenart

zie Valkenaar.

 

FD

Vals

zie Wals(ch).

 

FD

Valschaerts

1. Car. mor. Vahaard, ..Hypocrite”.¬† N¬į¬†¬† 279.¬† ‚ÄĒ¬† 2.¬† V. WALD. Synon. : Walescard. Valter(s)-, -in. V. WALD.

 

EV

Valschaerts

BN voor een valsaard. 1336 van

Andries Valschards hoore, Cent (RSGI). – 2. Zie

Walschaert(s). Valter(s), zie Wouters.

 

FD

Valtin

Patr. < Valentin. Vgl. Velten(s).

 

FD

Valtin

Waltin. 1595 ¬ęNo√ęl Valtin¬Ľ Fronville, 1693 ¬ęS√©bastien Valtin¬Ľ BourgNamur, 18e s. ¬ęValtin¬Ľ Cerfontaine; forme abr√©g√©e de Valentin, cf. aussi Faltin.

 

JG

Valton

Wallon. 1302 ¬ęHanekins vede fius Valeton¬Ľ LoiTournai; anc. fr. valeton ‘jeune gar√ßon, serviteur, valet’, dont la prononciation wallonne en usage √† Maubeuge √©tait Wallon (selon le t√©moignage de H√©cart 485-6) [MH].

 

JG

Valton

Walton: Ofr. val(e)ton, dim. van Valet (zie

i.v.). 1393 dele mort dun val ton appelle Moenkin

qui se noya en la Lijs, Wervik; 1382 Fierin Veltoen,

Dentergem (DEBR. 1970).

 

FD

Valvason

V. WAHL.

 

EV

valveken

,,Vanne qui (se rel√®ve et) s’abaisse”.

 

EV

Valvekens

PlN (Val)veken: sluitboom, valhek. 1340

Arnoldus de Valvekene, Tnh. (VERS.); 1377 Jan

van den Valvekene, Aw. (VLOEB.); 1385 Janne

Valveken, Tn. (C. BAERT); 1629 Phlips aent

Valveecken, Reet (MAR.). Vgl. Van der Veken.

 

FD

Valvekens

Proven.¬†¬†¬† ,,Barri√®re¬†¬†¬† ou Vanne qui (se soul√®ve et) s’abais¬≠se”. L.D. V. Veken.

 

EV

Valy

Vally, Val(l)i: PlN Valy (Meuse).

 

FD

Valynseele

zie van Leynseele. Valy(s),zieFalise.

 

FD

Vamaymbeck

Wellicht (FV) < Van Heymbeeck.

 

FD

Vambalberghe

zie van Baelenberghe.

 

FD

Vambenette

Verhaspeling (NF) < Van Beneden.

 

FD

Vamberchies

cf. Wamberchies.

 

JG

Vamberchies

zie Wamberchies.

 

FD

Vambeveren

zie van Beveren.

 

FD

Vamboucq

Vambou(r)g, zie van (den) Boeke.

 

FD

Vamboucq

Vamboug, Vambourg. Formes francisées de Van (den) Boek [FD]?

 

JG

Vambre

zie van Bree.

 

FD

Vambrouck

Vambroug, zie van (den) Broeke.

 

FD

Vamdervenet

zie van den Ven.

 

FD

Vamecq

Forme francisée de Van (den) Hecke [FD].

 

JG

Vamecq

zie van (den) Hecke. Vamelle, zie van Melle. Vammale, zie van de Maele.

 

FD

Vamos

Wsch. < Van Os.

 

FD

Vamour

zie van derMoer(e).

 

FD

Vamparys

zie van Parys. Vampe(e), ziePede.

 

FD

Vampoperinghe

zie van Popering(h)e.

 

FD

Vampou(i)lle

zie van Poelje.

 

FD

Vampuymbrock

zie (van) Puyenbroeck.

 

FD

Vamtourout

zie van Torhout.

 

FD

Vamwambeke

zie van Wambeek. Van, de: De Van/Devan wsch. adaptatie van Devannes.

 

FD

Van

La pr√©position n√©erl. van ‘de’ introduit un nombre consid√©rable de noms de famille flamands (pr√®s de 18000), essentiellement -mais non exclusivement (cf. Van Genechten) -des noms de lieux et des noms dits de r√©si¬≠dence ou topographiques avec l’article de(n), der. On ne trouvera ci-dessous que les plus importants ou les plus productifs, ceux aussi qui sont plus sp√©cifiques √† la Wallonie. Pour les tr√®s nombreux autres, on renvoie le lecteur au dictionnaire de Fr. Debrabandere, auquel on emprunte l’essentiel des donn√©es parti¬≠culi√®res ci-dessous. Par souci d’uniformisation – alors que l’usage reste h√©sitant – Van est toujours dot√© d’une majuscule. – Sur les NF flamands en Wallonie, cf. M. Poulain et M. Foulon, L’immigration flamande en Wallonie: √©valuation √† l’aide d’un indicateur anthropo-nymique, dans Revue belge d’histoire con¬≠temporaine 12, 1981, 205-244.

 

JG

Van-

-Nerus. Latinis. de VAN Neer. V. ce N.

 

EV

Van  de  Lanoote

-otte,¬† -annootte, Vandelanoitte, -annoitte, Vande Lanotte, etc. Probabl. flamandisation du NF picard Delanotte (comm. A. Lanotte), var. du NF Delannoi(t), Delaunay, de aunoit ‘lieu plant√© d’aulnes’, cf. Lannoy (Nord, Oise).

 

JG

van¬† der–Jeugd¬†

ou  Jeught,  -Kam,-Kar, -Keerssen, -Kelen, -Kerken,-Kinderen,     -Kluysen,     -Koille,-Kold,   -Kun,   -Kuylen,   -Leenen. Proven. V. Jeuk, Kam, Kar, Kaars,Keel, Kerk, Kinderen, Kluis, Kuil,Koud, Kin, Kuil, Leen.

 

EV

Van Aalst

cf. Van Aelst.

 

JG

Van Aarden

cf. Van Aerde(n).

 

JG

Van Aarschot

cf. Van Aerschot.

 

JG

Van Achter

Vanachter, van Hachter, etc. Nom topograph. : n√©erl. van achter ‘de der¬≠ri√®re’, d’apr√®s le lieu d’habitation, y compris derri√®re un ruisseau, cf. 1262 ¬ęHenricus de R√©tro¬Ľ Vilvorde [FD]; comp. Ladri√®re.

 

JG

Van Acker

Vanacker, Vanackere, Vanack√®re, etc. Nom topograph. : moy. n√©erl. akker ‘champ’, fr√©quent en toponymie : ten Akker, etc.

 

JG

Van Aeken

cf. Van Aken.

 

JG

Van Aelst

Van Aalst, Van Haelst, etc. Nom d’origine: Aalst, Alost (FlOr).

 

JG

Van Aerde

Van Aerden, Van Aarden, etc. Nom d’origine: Aarden, fr. Ardres (PdC), aussi Ten Aerden, seigneurie √† Bavikhove (FlOcc) [FD]. Cf. aussi Van der Aerden.

 

JG

Van Aerschot

Van Aarschot, etc. Nom d’ori¬≠gine : Aarschot (BrFl).

 

JG

VAN Aerssen

Ou Aerssen. N. de filiat. ,,(Fils) de¬† Aerssen”¬† c.√†.d.¬†¬† ,,Fils¬† de Art, fils”. N¬į 102. V. VAN Simpsen.

 

EV

VAN Aert

 

N. de filiation, ,,(Fils) d’Aer(nou)t”.

EV

Van Aeverbeke

cf. Van Haverbeke.

 

JG

Van Aken

Vanaken, Van Aeken, Van Haken,

etc. Nom d’origine: Aachen, n√©erl. Aken, fr. Aix-la-Chapelle (All.).

 

JG

Van Antwerpen

Vanantwerpen, etc. Nom d’origine: Antwerpen, fr. Anvers.

 

JG

van- Antwerpen

Proven. Loc.

 

EV

Van As

cf. Van Assche.

 

JG

Van Asbroeck

-oek, Van Asbroucq, etc. Nom d’origine : Assebroek (FlOcc), Asbroek (Lb) et toponyme tr√®s r√©pandu (= marais o√Ļ poussent des fr√™nes) [FD].

 

JG

Van Assche

Vanassche, Van Asch, Van As, Van Asschen, etc. Nom d’origine: As, ¬ęAsch¬Ľ (Lb), Asse, ¬ęAssche¬Ľ (BrFl), Assche(n), ten Assch(en) (= aux fr√™nes), seigneurie √† Deerlijk, Aalbeke, Zwevegem, etc. [FD].

 

JG

Van Audenhove

Vanaudenhove, -en. Van Oudenhove, etc. Nom d’origine: Oudenhove (= vieille ferme), fief √† Menin (1439) et Pas-sendale(1384) [FD].

 

JG

Van Avermaet

Van Havermaet, etc. Nom d’origine: Havermaat, √† Z√®le (FlOr).

 

JG

Van Baal

Van Baale, Van Bael, etc. Nom d’origine: soit Baal (Brabant flam., Gueldre), soit Baarlo (Limbourg holl.) ou Baarle ((Noord-Brabant, Limbourg, prov. Anvers) prononc√©s tous deux bual avec a long [FD].

 

JG

Van Baelen

Vanbaelen, Van Balen, etc. Nom d’origine: Balen (Anv), Baelen (Lg).

 

JG

Van Becelaere

cf. Van Beselaere.

 

JG

Van Belle

Vanbelle, Van Bellen, etc. Nom d’origine: Belle, forme n√©erl. de Bailleul (Flandre fran√ßaise), mais aussi Denderbelle, 1176 ¬ęBelle¬Ľ, ou Schellebelle, 1169 ¬ęBelle¬Ľ (FlOr) [FD].

 

JG

Van Bellegem

Van Belleghem, Vanbelleghem, -ghen, etc. Nom d’origine: Bellegem, pr√®s de Courtrai (FlOcc).

 

JG

Van Bellinghen

Vanbellinghen, Van Bellingen, Vanbellingen, etc. Nom d’origine: Bellingen (BrFl).

 

JG

Van Beneden

Vanbeneden, Van Beneen, etc. Nom topogr., d’apr√®s le lieu d’habitation situ√© en bas, n√©erl. beneden, dans la vall√©e, etc.

 

JG

Van Beselaere

Van Becelaere. Nom d’origine: Beselare (FlOcc).

 

JG

Van Bever

Vanbever, Van Bevere, Van Beve-ren. Nom d’origine: Bever = Bi√©v√®ne (Ht), Strombeek-Bever (BrFl), Bevere (FlOr), Be-veren-Leie, Beveren-Waas, etc.

 

JG

Van Binst

Nom d’origine: Binst, forme moy. n√©erl. de Binche (Ht); cf. aussi Binst.

 

JG

Van Bockstal

Van Bokstal, Van Boxtael, etc. Nom d’origine tr√®s fr√©quent: Bokstalle √† Ma-chelen (FlOr), te Boxtale √† Balegem (FlOr), etc. [FD].

 

JG

Van Boesschoten

Nom d’origine: Boeschote, √† Daknam (FlOr), cf. aussi Busschots.

 

JG

Van Bogaert

Van Bogaerden, cf. Van den Bogaard, etc.

 

JG

Van Bokstal

cf. Van Bockstal.

 

JG

Van Borm

Van Burm. Nom d’origine : Bornem (Anv), dont la prononc. dialectale est burrem [FD] ; cf. aussi Borms.

 

JG

Van Boxtael

cf. Van Bockstal.

 

JG

Van Braband

-andt, -ant, Vanbrabant. Nom d’origine: du Brabant, ancien duch√© qui com¬≠prenait en grande partie aussi la prov. d’Anvers et le Noord-Brabant hollandais actuel.

 

JG

Van Braeken

cf. Van der Braeken.

 

JG

Van Brinken

cf. Van den Brink.

 

JG

Van Brussel

Vanbrusselen, Van Brusselt, Van Bruyssel, etc. Nom d’origine: Brussel, Bru¬≠xelles.

 

JG

Van Buckenhout

Van Bugenhout, Van Bug-genhout, Vanbuggenhout, etc. Nom d’origine: Buggenhout, 1125 ¬ęBuckenholt¬Ľ (FlOr).

 

JG

Van Burm

cf. Van Bonn.

 

JG

Van Calster

Nom d’origine: Kalster (BrFl), mais aussi var. de Van Calsteren ou de Van Caster [FD].

 

JG

Van Calsteren

Nom d’origine: Kalsteren (Anv, BrFl); cf. aussi Van Calster (ci-dessus).

 

JG

Van Camp

Vancamp, cf. Van de Kamp.

 

JG

Van Campenhout

Van Campenhoudt, Van Kampenhout, etc. Nom d’origine: Kampen-hout (BrFl).

 

JG

van- Can

Proven, 1. D√©p. Aubel. ‚ÄĒ 2. Canne (Loc).

 

EV

van- Caneghem

Proven. Kanegem (Loc.).

 

EV

Van Caster

Vancaster, Van Kaster, etc. Nom d’origine: Kaster, pr√®s de Courtrai (FlOcc), Kaaster, fr. Caestre (arr. de Dunkerque), etc. [FD]. Cf. aussi Van Calster.

 

JG

Van Caubergh

cf. Van Cauwenbergh(e).

 

JG

Van Cauter

-eren, Van Co√Ľter, -eren, Van Kauter, etc. NL tr√®s fr√©quent: Kouter (= fr. couture, w. co√Ľteure) < lat. cultura.

 

JG

Van Cauwenbergh

-erghe, -erge, Van Cou-wenbergh, -erghe, Van Kouwenberg, -ergh, Van Caubergh, etc. 1281 ¬ęDaniele de Cou-denberghe¬Ľ Courtrai; nom d’origine: Kouden-bergh (= froid mont), topon. tr√®s fr√©quent, ainsi √† Bruxelles, Ninove, Nukerke, Pervijze, Zar-ren, etc. [FD].

 

JG

Van Clé

cf. Van de Clee.

 

JG

Van Cleemput

-utte, Van Clempute. Van Kleemput, etc. Nom d’origine: Cleemput, √† Adegem (Anv), Lokeren et Elverzele (FlOr) [FD].

 

JG

Van Coetsem

cf. Van Cutsem.

 

JG

Van Coillie

Vancoillie, Van Coille, Van Coul-lie, etc. 1266 ¬ęJehans de Quoille¬Ľ = 1275 ¬ęJehan de Coille¬Ľ DettesYpres; nom d’ori¬≠gine: Coillie, 1187 ¬ęColia¬Ľ (d√©riv√© de collis ‘colline’), seigneurie √† Oostnieuwkerke (FlOcc) [FD].

 

JG

Van Compernolle

cf. Van Coppenolle (ci-des­sous).

 

JG

Van Coppenolle

Vancoppenolle, Van Copper-nolle, Van Compernolle, Vancompernolle. Nom d’origine: Koppenol (= d√©pression, vall√©e avec des cr√™tes arrondies), topon. tr√®s fr√©quent en pays flamand [FD]. Cf. aussi Capenol.

 

JG

Van Coullie

cf. Van Coillie.

 

JG

Van Couter(en)

cf. Van Cauter(en).

 

JG

Van Craen

Nom d’origine: Kraan (Limbourg holl.) ou De Kraan (Noord-Brabant) [FD].

 

JG

Van Craenenbroeck

Van Cranenbroek, etc. Nom d’origine: Kranenbroek (= marais o√Ļ s√©journent des grues), topon. tr√®s fr√©quent, √† Lembeek, Ninove, etc. [FD].

 

JG

Van Cutsem

Vancutsem, Van Cutsen, Van Coetsem. Nom d’origine: Kutsem, √† St-Pieters-Leeuw (Brabant).

 

JG

Van Daal

Van Daele, Vandael, -aele, Vandal, Vandaul, -aule, Van den Daele, Vandendael, -aele, Van den Dale, Vandendaul, etc. Nom topogr. : moy. n√©erl. dael, dale ‘val, vall√©e’, ten Daele (tr√®s fr√©quent en topony¬≠mie).

 

JG

Van Damme

¬†[nom tr√®s fr√©quent], Van Dam, Vandamme, Vandam, etc. Nom d’origine: Dam, ten Damme, tr√®s fr√©quent en toponymie, e.a. Damme pr√®s de Bruges.

 

JG

Van de Beurie

cf. Vandebuerie.

 

JG

Van de Broeck

Vandebroeck, -oek, -ouck, -oucq, etc., cf. Van den Broeck.

 

JG

Van de Capelle

Van de Cappelle, cf. Van der Cappel.

 

JG

Van de Casteele

Vandecasteele, Van den Casteele, Van de Castel, -elle. Van de Kas-teele, etc. Nom d’origine : Kasteel, ten Kastele (= ch√Ęteau), etc., fr√©quent en toponymie flamande; cf. aussi Castel, -eel.

 

JG

Van de Cavey

-eye, -eije, -aye, Vandecaveye, etc. 1398 ¬ęGillis de le Kavee¬Ľ, ¬ęJehan de le Cavee¬Ľ Dottignies; nom d’origine: l.d. de forme pic. (La) Cav√©e, n√©erl. Caveye (= che¬≠min creux, encaiss√©) < lat. excavata (via) , par ex. Caveie √† Onnaing (d√©patr. Nord), Caveye √† Menin (FlOcc) [FD].

 

JG

Van de Clee

Vandeclee, -√©e, Van Cl√©. Nom d’origine: Klee, √† Kuttekoven (Lb).

 

JG

Van de Kamp

Van den Camp, Van Camp, Vancamp, etc. Nom topogr.: Kamp < lat. campus ‘champ, pays, etc.’, tr√®s fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van de Kasteele

cf. Van de Casteele.

 

JG

Van de Kerckhove

Vandekerckhove, Vande-kerkhove, Van den Kerkhof, Van Kerck¬≠hove, Vankerckhove, Van Kerkhove, Van Kerckhoven, Van Kerkhoven, Vanker-koven, etc. Nom topograph. : moy. n√©erl. kerkhof ‘cimeti√®re, a√ģtre’, ten Kerkhove, fr√©¬≠quent en toponymie. Comp. Delaitre, Delattre.

 

JG

Van de Laar

-aer, cf. Van Laar, Van Laer.

 

JG

Van de Maele

Vandemaele, Van der Malle, Van der Maelen, etc. Nom d’origine: M√Ęle (= d√©pression, fond), e.a. quartier de Bruges, ou Maele, √† Deerlijk, Tielt, etc. [FD].

 

JG

Van de Moortele

Vandemoortele, Van de Mor¬≠tel, -ele. Van de Moorter, etc. Nom d’origine: Mo(o)rtel, Mo(o)rter (= sol mar√©cageux), topon. fr√©quent surtout en Flandre occ. [FD].

 

JG

Van de Nitte

Vandenitte. Le NF √©tant localis√© dans le Hainaut et en Brabant wallon, probabl. forme alt√©r√©e d’un NF flam., p.-√™. Van den Heede [FD].

 

JG

Van de Perre

Vandeperre, Van der Perre, Vanderper, -erre, -erren, Van de Peer, etc. Nom d’origine: Perre, Parre (= terrain enclos), De Perre, topon. tr√®s fr√©quent, e.a. √† Denter-gem, √† Ruiselede, Rijkevorsel, etc. [FD].

 

JG

Van de Pitte

cf. Van de Put(te).

 

JG

Van de Poel

-oele, Vandepoel, -oele, Van den Poel, -oele, Van der Poel, -oele. Nom topo¬≠graphique: moy. n√©erl. poel ‘√©tang, mare’, Poel, ten Po√™le, ter Po√™le (fr√©quent en topon.).

 

JG

Van de Put

Vandeput, Van de Putte, Vandeputte, Van den Put, Van den Putte, Van de Pitte (forme ouest-flam.), etc. Nom topographique: moy. n√©erl. put, putte ‘puits, fosse’, de Put, ten Putte (fr√©quent en topon.). Cf. aussi Van Put(te).

 

JG

Van de Raspaille

Vanderaspaille, Vandres-paille, Van der Aspaille, Vanderaspoilden, etc. 1418 ¬ęGhyselin van Respailgen¬Ľ Cour¬≠trai; topon. fr. raspaille, rapaille ‘taillis’; cf. aussi Verspaille.

 

JG

Van de Roost

Vanderoost, Vanderroost, Van der Oost; formes w. alt√©r√©es: Van de Ros, Van de Ros√©, Vanderose, Vanderosse (cf. aussi Van Ros, Van Rosse). Nom d’origine: Roost, Roest (= endroit o√Ļ poussent des roseaux), tr√®s fr√©quent en toponymie, par ex. Roost (BrFl), Roest = Rosoux (Lg), etc. [FD].

 

JG

Van de Roy

Vanderoy, cf. Van Roey.

 

JG

Van de Sande

Vandesande, cf. Van de Zande.

 

JG

Van de Scure

Vandescure, Vandescuren, cf.

Van der Schueren.

 

JG

Van de Steene

Vandesteene, etc., cf. Van der Steen.

 

JG

Van de Stock

cf. Van der Stock.

 

JG

Van de Vandel

-elle, Vandevandel, cf. Van de Vonder.

 

JG

Van de Velde

¬†(NF tr√®s r√©pandu), Van De Velde, Vande Velde, Vandevelde, Vandeveld, Van-dervelde, Vandervelden, etc. Cf. 1218 ¬ęSy-moenus de Velda¬Ľ DettesYpres; nom topogr. : Veld, n√©erl. veld ‘champ’, tr√®s fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van de Ven

Vande Ven, Vandeven, -enne, Van den Ven, Van der Ven, Van der Venne, Vandevin, -inn√©, etc. Nom d’origine: ten Venne, ter Venne, ter Vin(ne), topon. tr√®s r√©¬≠pandu (= tourbi√®re).

 

JG

Van de Ville

Vandeville (NF hennuyer), Van de Vyle, etc. 1402 ¬ę Willemme van den Ville¬Ľ Tirlemont; traduction n√©erl., sous une forme hybride, du NF De(la)ville [FD].

 

JG

Van de Vonder

Van de Vandel, -elle, Vande¬≠vandel, etc. Nom d’origine: Vonder (= petit pont branlant, passerelle), par ex. Ter Vonde-len, √† Velzeke, Denderhoutem et Evergem [FD].

 

JG

Van de Voorde

Vande Voorde, Vandevoorde, Vandevoort, Van der Voorde, Van Vooren, Van Voren, etc. Toponyme fr√©quent: ten Voorde, ter Voort, ainsi que Voorde, √† Alost (FlOr), voorde ‘gu√©, passage √† gu√©’ [FD]. Cf. aussi Vandevoir.

 

JG

Van de Vyver

Vandevyver, Van de Vyvere, Vandevyvere, Vandevyvre, Vandeviver, -ère.

etc. Cf. 1233 ¬ęGhilleberti de Vivario¬Ľ Courtrai; nom topogr.: n√©erl. vijver ‘√©tang, mare’, tr√®s fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van de Walle

Vande Walle, Vandewalle, Vanderwal, Vanderwalle, -wald, -whale. Van der Wallen, etc. Nom d’origine: ten Walle (= motte, butte artificielle), e.a. √† Gand et Courtrai [FD].

 

JG

Van de Wattyne

-ijne, Vandewattyne, Vande-wattine, etc. 1221 ¬ęPhilippus del Wastine¬Ľ Courtrai, 1281 ¬ęJohannes de Wastina¬Ľ DettesYpres, 1398 ¬ęJoes van der Wastine¬Ľ = ¬ęJoes de le Wastine¬Ľ Geluwe; nom d’origine: anc. fr. watine, guastine ‘endroit d√©sert, non b√Ęti’ FEW 14, 209a, fr√©quent dans la topo¬≠nymie de Flandre, du nord de la France et de l’ouest du Hainaut, etc. [FD].

 

JG

Van de Wege

Van de Weghe, Vandeweghe, Van der Weghen, Van der Weegen, Vander-wegen, etc. Nom topogr.: ten Wege, n√©erl. weg ‘chemin’, fort r√©pandu en toponymie.

 

JG

Van de Weyer

Vandeweyer, cf. Van de Wyer.

 

JG

Van de Wiele

Vande Wiele, Vandewiele, Van de Wielle, Van de Wille, etc. Nom topogr. : wiel ‘bassin, mare, √©tang’, te Wiele, fr√©quent en toponymie, e.a. √† Pittem (FlOcc) [FD].

 

JG

Van de Woestyne

-ijne, etc. Nom d’origine: n√©erl. woestijn ‘endroit d√©sert’, e.a. Woesten (FlOcc), Woestijne, √† Aalter, Evergem, Varse-nare, etc. [FD].

 

JG

Van de Wyer

Van de Wijer, Van de Weyer, Vandeweyer, etc. Nom d’origine: Wijer (= n√©erl. vijver ‘√©tang, mare’), e.a. Wijer (Lb), et √† Henri-Chapelle (Lg) et Hoeselt (Lb) [FD]. Cf. √©galement la mention ancienne, avec traduction, ¬ęvan de Wyer, dit de Vivier¬Ľ NPLi√®ge(Body 61-62).

 

JG

Van de Wyngaerde

cf. Van de Wyngaert, -aerde.

 

JG

Van de Zande

Vandezande, Van de Sande, Vandesande, etc. Nom d’origine: Zande (FlOcc), √©galement √† Woumen (FlOcc), √† Des-telbergen (FlOr) ou un autre topon. en -zand [FD]; comp. Sablon.

 

JG

van de~Laar

-Lanotte,   -Leemput, -Leene. Proven. V. Laar, Aunoie, Leemput, Leen. van-Delft. Proven. Loc. holl.

 

EV

van de~Par    

ou     -Perre,     -Pitte, -Plas(sche), -Putte, -Poêle of -Pol.   

Proven.   V.    Parre,    Fit   et   Put,   Plas, Put, Poel.                               

 

EV

van de~Rost

V. Roost.                          

 

EV

van de–Beek,

-Berg(en), -Borght. Proven. V. Beek, Berg, Burg.

-Botermet. Proven. Boter-merkt, ,,March√© au beurre”. (D√©p. Meer).¬† -Broe(c)k ,-Brouck. Proven. V. Broek.

 

EV

van de-Loise.

Proven. Luis, Différ. L.D.

 

EV

Van den Abeele

Vandenabeele, Van den Abbeele, Van den Abeelen, etc. Moy. n√©erl. abeel < anc. fr. aubel, albel ‘peuplier blanc’, ten Abe(e)le (fr√©quent en toponymie) [FD].

 

JG

Van den Berg

Vandenberg, Van den Bergh, Van den Berge, Vandenbergh, Van den Berghe, Vandenberghe, Vandenberghen, Vandemberg,Van de Berg, Van de Bergh, etc. Nom topographique: moy. n√©erl. bergh ‘mont’, ten Berghe (tr√®s fr√©quent en topo¬≠nymie).

 

JG

Van den Boeke

Van den Boecke, Van der Boeck. Nom d’origine: ten Boeke, fr√©quent en toponymie, n√©erl. beuk ‘h√™tre’. Cf. aussi Vam-boucq.

 

JG

Van den Bogaert

Van den Bogaard, -aerde, Vandenbogaerde, Van Bogaert, Van Bo-gaerden, etc. Moy. n√©erl. bogaert, boomgaerd ‘verger, jardin’, ten Boomgaarde, Bogaard

(très fréquent en toponymie); parfois, traduction de Dujardin, Dugardin. РBibliogr. : H. Buitenhuis, Familienamen afgeleid van het woord boomgaard, dans Naamkunde 13, 242-4.

 

JG

Van den Borne

Van den Boore, Van den Borre, Vandenborre. etc. Nom d’origine: Born (Limbourg holl.), Booren, nom de cours d’eau √† Dunkerque (Flandre fr.), mais aussi Ter Borrent, nom d’un fief √† Gullegem, ou p.-√™. *Ten Borne qui a d√Ľ exister √† Wervik, etc. [FD].

 

JG

Van den Bosch

Vandenbosch, Van den Bos-sche, Vanden Bossche, Vandenbossche, Van den Bussche, Vanden Bussche, Vanden-bussche, etc. Nom topographique: moy. n√©erl. busch, bossche ‘bois’, (den) Bos(ch), ten Bos¬≠sche (extr√™mement fr√©quent en toponymie).

 

JG

Van den Braak

, cf. Van der Braeken.

 

JG

Van den Brande

-andt, Vandenbrande, Van den Branden, etc. Nom d’origine: Ten Brande (= endroit o√Ļ il y a eu un feu, o√Ļ on prend du combustible), assez fr√©quent comme NL, cf. 1375 ¬ęvan Boudin√© van den Brande¬Ľ Courtrai [FD].

 

JG

Van den Brink

Van Brincken. Topon. n√©erl. or. Brink (= gazon, espace ouvert dans un enclos, place de village), cf. 1266 ¬ęGerlach van den Brinck¬Ľ Deventer [FD]; cf. aussi Brinck.

 

JG

Van den Broeck

Vandenbroeck, Vanden Broeck, Vandenbrouck, -oucke Van de Broeck, Vandebroeck, -oecke, Vandebroek, Vandebrouck, -oucq, etc. Nom topographi­que: moy. néerl. broek (= marais), extrême­ment fréquent en toponymie.

Van den Broele, cf. le suivant.

 

JG

Van den Br√Ľle

Van den Brulle, Van den Bruele, Van den Broele, etc. Nom d’origine : topon. moy. n√©erl. Bruul, syn. : Broel, Briel, Brogel, fr. Breuil, Bruille (= terrain mar√©ca¬≠geux, g√©n√©ralement bois√©), fr√©quent en topo¬≠nymie, notamment √† Denderbelle, Malines, Lovenjoel, etc. [FD].

 

JG

Van den Buerie

cf. Vandebuerie.

 

JG

Van den Bulck

Van den Bulcke, Vanden-bulcke, Vandembulcke, etc. Nom d’origine: topon. moy. n√©erl. blok, bile, hulc ‘pr√© clos, enclos’, e.a. ¬ętheerscip vandenbulke¬Ľ (1502), seigneurie √† Rekkem [FD].

 

JG

Van den Bussche

Vandenbussche, etc, cf. Van den Bosch, Bossche.

 

JG

Van den Camp

cf. Van de Kamp.

 

JG

Van den Cantoore

Traduction flam. du NF fr. Decatoire [FD].

 

JG

Van den Casteele

cf. Van de Casteele.

 

JG

Van den Daele

Van den Dale, Vandendaul, cf. Van Daal, van Daele.

 

JG

Van den Dijk

cf. Van Dyck.

 

JG

Van den Doorne

cf. Van Doorne.

 

JG

Van den Dorpe

Vandendorp(e), Van den Deurpen, cf. Van Dorp(e).

 

JG

Van den Dries

Vandendries, Vandendriessche. Van den Driessche, Vandendriexhe, Vandendris, Vandendrisse, Van Dries, Van Driessche, Vandriessche, etc. Cf. 1754 ¬ęGis-lain Vandrise¬Ľ Archennes; nom topographi¬≠que: moy. n√©erl. driessch(e) ‘friche, ¬ętrieu¬Ľ’, Dries, ten Driessche (tr√®s fr√©quent en topo¬≠nymie). Cf. Debrab. 446-7 (avec longue dis¬≠cussion sur les sens pr√©cis du terme, de m√™me origine que w. triftie), trieu).

 

JG

Van den Dycke

Van den Dijk, Vandendyck, -yk, cf. Van Dyck.

 

JG

Van den Esse

Van den Esch, cf. Van der Esse(n).

 

JG

Van den Eynde

Vanden Eynde, Van den Eijnde, Van den Hende, Vandenhende, Van Eynde, Vaneynde, etc. Nom d’origine: ten E(i)nde, ten Inde, du n√©erl. einde ’bout, extr√©mit√©’, s’appliquant √† des habitations √† l’√©cart. Cf. aussi Van Nin.

 

JG

Van den Hamme

cf. Van Hamme.

 

JG

Van den Haute

Vandenhaute, etc., cf. Van (den) Hout(te).

 

JG

Van den Heede

Vandenheede, Van den Hede, Van Hee, Vanhee, -√©e, Van Heede, etc. Nom topographique: moy. n√©erl. heede, n√©erl. heide ‘bruy√®re’, ten Heede (fr√©quent en topon.). Cf. aussi Van der Heyde(n).

 

JG

Van den Hende

Vandenhende, cf. Van den Eynde.

 

JG

Van den Heuvel

Vandenheuvel, Van den Neuvel, etc. Nom topographique: moy. n√©erl. heuvel ‘colline, tertre’, ten Heuvel (fr√©quent en topon.). Cf. aussi Van Huffel.

 

JG

Van den Hoe(c)k

cf. Van Hoeck.

 

JG

Van den Hoof

cf. Van Hove.

 

JG

Van den Hout

Van den Haute, cf. Van Hout(te).

 

JG

Van den Hove

cf. Van Hove.

 

JG

Van den Huile

cf. Van Huile.

 

JG

Van den Kerkhof

cf. Van de Kerckhove.

 

JG

Van den Neuvel

cf. Van den Heuvel.

 

JG

Van den Plas

Vandenplas, -plassche, Van der Plas, etc. Nom d’origine: Plas, Ten Plassche (= √©tang, mare), e.a. √† Courtrai, Zwevegem, Wevelgem [FD].

 

JG

Van den Poel

cf. Van de Poel.

 

JG

Van den Put

cf. Van de Put.

 

JG

Van den Steen

Vandensteen, etc., cf. Van der Steen.

Van den Ven, cf. Van de Ven.

 

JG

Van den Wyngaert

-aerde, -aerden, Vandenwyngaert, Vandenwyngaerden, Van de Wyngaerde, etc. Nom topographique: moy. n√©erl. wijngaert, -aerd ‘vigne, vignoble’ (fr√©quent en topon.); parfois, traduction de Delvigne, cf. ¬Ī 1600 ¬ęAndr√©as Del vigne¬Ľ = 1646 ¬ęA. van de Wyngaerde¬Ľ Tielt [FD].

 

JG

van den-Ab(b)e(e)le(n),

-Acke- r(e), -Akker, -Ameele. Pro¬≠ven. V. Abeel, Akker, Akker, Ameel. -Avond. Proven. Avend-(oren). (D√©p. Tirlemont). -Arend. Proven. N. proba¬≠ble d’enseigne : ,,De l’aigle”.

-Bak, -Balck, -Bauw, -Beck, -Beginne, -Bemd(en) ou -Bempt, -Berg(h)e(n), -Berkhof. Proven. V. Bak, Balk, Bouw, Beek, Begin, Bemd, Berg, Berk. van den~Beyllaert, -Biggelaar, -Bil-cke, -Boeynants, Bo(o)gard(e), -Bon, -Boom, -Borg, -Borne, -Bor-ren, -Bo(s)ch(e), -Brambussche, -Brande(n) ou -Brandt, -Breede, -Brempt, -Briele, -Brincken, -Broeck(e) ou -Brouck(e), -Broe-le ou Bruele, -Brugge(n), -Bru-aene, -Bul, -Bulcke, -Bunder, -Burre, -Bussche, -Buys, -Camp, -Corput, -Cruyce ou -Cruys(se), -Dael(e), -Damme. Proven. V. Biggelaar, Bulk, Bunder, Boom-gaard, Bon, Boom, Burg, Born, Bor, Bosch, Braam, Brand, Breed, Breem, Brem(t), Breuil ou Briel, Brink, Broek, Bral, Brug, Bruaan, Bult, Bonder, Buur, Bosch, Buis, Kamp, Goorput, Kruis, Daal, Dam.

 

EV

van Dender

Proven. 1. Dender-(-monde ou -ivindeke) (Loc.). ‚ÄĒ 2. Dendre, (Riv.).

 

EV

van den-Doorent

ou Doorne, Dor-pel ou Durpel, -Drie(e)s(sch)e, -Dungen, -Dyck, -E(e)de, -Eeck-houte, -Eerenberg, -Es(ch), -Els-ou -Elshout, Eyck, -Eynde, -Fon-tyne, Ghoer, -Gucht. Proven. V. Doorn, Dorp, Dorpel, Dries, Dong, Dijk, Eed, Eikhout, Erenberg, Es, Els(hout), Eik, Einde, Fontein, Goor, Gehucht.

 

EV

van den-Haut(ten),

-Hauwe, -Hec-ke, -Heede, -Hende, Herrewe-ghe(n), -Heulle, -Heuvel, -Hi(e)-lakker, -Hirtz, -Hoek, -Hof(f), -Hole, -Holt, -Hoof ou Hove(n), -Hoofdne, -Hou(d)ten, -Houwe, Hurck, -Inden, -Ede. Proven. V. Hout, Houw (Plus. L.D.), De Hek ,(Dép. Wommerson), Heide ou Eed, Einde, Heir, Heule (Loc., L.D.), Heuvel, Hielakken, Hert, Hoek, Hof, Hol, Hout, Hof. Hoofd, Hout, Hork (Dép. Litte-St-Hubert), Einde, Ede.

van den~Ker(c)khove(n), -Meer-sch(e), -Meersschaut, -Moortel, -Mosselaer, -Nest(e), -Neucker, -Nieuwenborg, -Nieuwenhuyse, -Noortgate, -Oever, -Perre, -Plas, -Poel, -Put(te), -R(e)ydt, -Rhyn, -Sande, -Savel, -Schilde, -Schrieck, -Seylberg, Sigtenhorst, -Steen(e), -Stock, -Storme, -Sype, -Tempel, -Tillaart, -T(h)or(r)en, -Veegate, -Ven, -Vinne, -Veghe, -Wiele, -Wouwere, -Wyngaerden. Proven. V. Kerkhof, Meers, Meershout, Mortel, Mos(laar), Nest, Nekker, Burg, Huis, Gat, Oever, Parre, Plas, Poel, Put, Riet, Rijn, Zand, Zavel, Schilde, Schriek, Zeilberg, Zieken, Steen, Stok, Storm (endroit éprouvé), Zyp (rigole), Tempel (ruines de temple), Aard, Toren, Gat, Ven ou Vin, Weg, Wiel, Wijngaard.                                          

 

 

EV

Van der-

Ver- -vloet, -vloesem. Vlug.   Car.   mor. ou   phys.   Vlug,

,,Rapide” (d’esprit ou de corps). Vlammens. 1. Proven. Vlijmen (Loc.holl.). ‚ÄĒ 2. Vlug mens, ,,H. rapide”. V. Vlug.

 

EV

VAN der Aa.

V. aa.

 

EV

Van der Aerden

Van der Aarden, etc. Nom topogr. : n√©erl. aard ‘champ, terre cultivable’, fr√©¬≠quent comme toponyme; cf. aussi Van Aerden.

 

JG

Van der Auderaa

Van der Ouderaa, Van der Auwera, Vander Auwera, Vanderauwera,

etc. 1392 ¬ęJan vanderOuder A¬Ľ Anvers, 1417 ¬ęKateline vander Oudera¬Ľ Lierre; nom d’ori¬≠gine : Ouder Aa, nom de cours d’eau dans la r√©gion de F√Ľmes [FD].

 

JG

Van der Avoort

-oirt, -ort, -ero, Vanderavero, Vanderaveroet, Vanderavrot, etc. Nom d’ori¬≠gine : Ter Avoort (= gu√©, passage dans un ruis¬≠seau), topon. assez fr√©quent, e.a. √† Dworp, Retie, Neerheylissem. – Bibliogr. : L. Van der Avort, Betekenis van de FN… van der Avoort, V1S127, 1991,39-43.

 

JG

Van der Beke

Vanderbeke, Vanderbeck, Vanderbecken, Vanderbeeken, Van der Beken, Vanderbeken, Vanderbecq, -eque, -√®que, etc. Nom d’origine: n√©erl. beek ‘ruis¬≠seau’, ter Beke (fr√©quent en toponymie). Cf. aussi Verbeeck.

 

JG

Van der Biest

Vanderbist, Vanderbiste, Van-derbise, etc. Nom d’origine: Ter Biest (= en¬≠droit o√Ļ il y a des joncs), topon. fort r√©pandu; cf. aussi Verbi(e)st.

 

JG

Van der Boek

cf. Van den Boe(c)k.

 

JG

Van der Borg

Van der Borght, Vanderborght, Van der Borcht, Vanderborck, Van der Burg, Van der Burcht, etc. Nom d’origine: ter Borch(t), ter Burch(t), n√©erl. burcht, burg ‘ch√Ęteau-fort’, fr√©quent en topo¬≠nymie ; aussi nom de commune : Burcht (Anv), Borch √† Kortemark (FlOcc) [FD].

 

JG

Van der Braeken

Van Braeken, Van den Braak. Nom d’origine: Braak, topon. fr√©quent, moy. n√©erl. brake, hraec ‘friche, jach√®re’ [FD].

 

JG

Van der Brugge

Vanderbrugge, Van der Bruggen, Vanderbruggen, Van der Brug-ghen, etc. Nom topogr. : n√©erl. brug ‘pont’, ter Brugghe, tr√®s fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van der Burg

Van der Burcht, etc., cf. Van der Borg(ht).

 

JG

Van der Cam

Vandercam, Vandercamme, Van der Kam, Vanderkam, Vandercammen, etc. Surnom de brasseur, moy. n√©erl. kam, comme ‘brasserie’; cf. aussi Vercammen.

 

JG

Van der Cappel

Vandercappel, -elle, -ellen, Van de Capelle, Van de Cappelle, etc. Nom d’origine: ter Kapel(le), n√©erl. kapel ‘chapelle’, fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van der Donck

Vanderdonck, Van der Donckt, Vanderdonckt, etc. 1616 ¬ęAndrieu

Vanderdonck¬Ľ BourgDinant; nom d’origine: moy. n√©erl. donk ‘hauteur sablonneuse en terrain mar√©cageux’, fr√©quent en toponymie [FD] ; cf. aussi Verdonck(t).

 

JG

Van der Elst

Vander Elst, Vanderelst, -est, Van der Helst, etc. Nom d’origine: n√©erl. els ‘aune’, ter Elst (= aunaie, aunoie), fr√©quent en toponymie ; cf. aussi Ver(h)elst.

 

JG

Van der Esse

Vanderesse, Van der Essen, Van den Esse, Van den Esch, Van Esche, etc. Nom d’origine: ten Es, ten Essche, n√©erl. es ‘fr√™ne’, topon. fr√©quent. Aussi NL Essen (Anv), Essene (BrFl), etc. [FD].

 

JG

Van der Eyken

Van der Eyeken, Van der Eijck, Van Eyck, Van Eycke, Van Eyeken, etc. Nom d’origine : ter Eeke, ter Eik, ten Eeke (= au ch√™ne), extr√™mement commun en topo¬≠nymie, cf. Vereecke, Vereycken.

 

JG

Van der Gucht

Vandergucht, cf. Van Gehuch-ten.

 

JG

Van der Hage

-agen, Van der Haegen, Van-derhaegen, -aeghe, -aeghen, etc. Nom d’origine: Haag, Hage, ter Hagen (= haie, bois enclos, taillis, etc.), fr√©quent en toponymie, cf. Verhaege(n). Comp. Delhaye.

 

JG

Van der Hani

cf. Van Ham(me).

 

JG

Van der Heide(n)

cf. Van der Heyde(n).

 

JG

Van der Helst

cf. Van der Elst.

 

JG

Van der Hoeve

Van der Hoeven, Vanderhoeven, Vanderhoven, van der Houven, etc. Nom d’origine: ter Hoeve(n), ter Hoef, n√©erl. hoeve ‘ferme, m√©tairie’, commun en topony¬≠mie; cf. aussi Verhoeven. En toponymie, ne peut √™tre dissoci√© de n√©erl. hof, cf. Van Hove, etc. [FD].

 

JG

Van der Hulst

Vanderhulst, Van der Hust, etc. Nom d’origine: ter Hulst (= endroit o√Ļ

poussent des houx, houssaie); cf. aussi Van Hulst, Verhulst et Vanderus(se), Vandereus(e).

 

JG

Van der Kam

cf. Van der Cam.

 

JG

Van der Kel

Vanderkel, Van der Kelen, Vanderkelen, Van der Keelen, etc. Nom d’origine: Keel, Kel (= conduit, canal, chenal; passage √©troit entre deux foss√©s, etc.), parti¬≠culi√®rement het hof ter Kelen (1387) √† Gaas-beek (BrFl), mais aussi plusieurs topon. Kelen, Keel, etc. [FD].

 

JG

Van der Kluysen

Van der Kluyzen, Van der Cloosen, Van der Clause, Vanderclause, -en, etc. Moy. n√©erl. cluse ‘ermitage, petite maison’, assez commun comme toponyme, e.a. (ter) Kluizen √† St-Gillis-Waas (FlOr) [FD].

 

JG

Van der Lin

Vanderlin, Vanderlinck. Formes w. altérées du NF suivant [FD].

 

JG

Van der Linden

Vander Linden, Vanderlinden, Van der Lynden, etc. Nom d’origine: Ter Linde (= au Tilleul), topon. extr√™mement fr√©quent.

 

JG

Van der Malle

Van der Maelen, cf. Van de Maele.

 

JG

Van der Meer

Vandermeer, Van der Meir, Van der Meeren, Vandermeeren, etc. Nom d’origine : Meer, M√®re (= grand √©tang), topo¬≠nyme fr√©quent, e.a. (Erpe-)Mere (FlOr) [FD] ; cf. aussi Vermeir, Vermeer.

 

JG

Van der Meersch

Vandermeers, Vander-meersch, Vandermeerschen, Vandermersch, Van der Messe, Vandermesse, Vandermest, etc. Nom d’origine: ter Meersch, de Meersch (= pr√© d’alluvion, le long de ruisseau), topon. tr√®s commun [FD]; cf. aussi Vermeersch et Vandermies, Vandermi√®ge.

 

JG

Van der Messe

Vandermesse, Vandermest, cf. le précédent.

 

JG

Van der Meulen

Vandermeulen, Van der Mol, Van der Moolen, Van der Molen, Van-dermolen, Van der Meule, Vandermeule, etc. Nom d’origine: ter Molen, ter Meulen (= au moulin), topon. extr√™mement r√©pandu; cf. aussi Vermeulen.

 

JG

Van der Mol

Van  der Moolen, cf. Van der

Meulen.

 

JG

Van der Mosen

Van der Moosen, Vandermouse, ¬†-mousen, Vandermeuse, etc. Nom d’ori¬≠gine: Mose (= boue, vase, fange), e.a. Hof ter Mosen, √† Anderlecht [FD].

 

JG

Van der Noot

Vandernoot, Van der Not, etc. Nom d’origine: ter Noot, par ex. √† Borre (Flandre fr.), √©galement NF braban√ßon, cf. 1344 ¬ęHenricus van der Noet¬Ľ Bruxelles, etc. [FD].

 

JG

Van der Oost

cf. Van de Roost.

 

JG

Van der Ouderaa

cf. Van der Auderaa.

 

JG

Van der Perre

Vanderper, -erren, cf. Van de Perre.

 

JG

Van der Planke

Vanderplanck, Vanderplancke, Van der Plancken, Van der Planque, etc. Nom d’origine: plank ‘planche, pas¬≠serelle, pont de bois’, e.a. ter Planken √† Lampernisse (FlOcc); comp. Delplanque.

 

JG

Van der Plas

cf. Van den Plas.

 

JG

Van der Poel

cf. Van de Poel.

 

JG

Van der Rue

Traduction du NF fr. Delrue, cf. aussi Verrue [FD].

 

JG

Van der Schueren

Vanderschueren, Vanderschuren, Van de Scure, Vandescure, Vandescuren, etc. 1326 ¬ęBoidin van der Scuere¬Ľ Ypres; nom d’origine: ter Scu(e)re, Schuur (= grange), fr√©quent en toponymie [FD]; comp. Del(a)grange.

 

JG

Van der Smissen

Vandersmissen, Van der Smessen. Nom d’origine, mais aussi surnom de forgeron: topon. fr√©quent: Smisse, Smesse (= forge), cf. 1396 ¬ęMergriete vander Smissen¬Ľ Moerbeke, 1398 ¬ęNijs van der Smesse dit Tanghen¬Ľ Geluwe [FD]; cf. aussi Versmissen.

 

JG

Van der Stichel

Vanderstichele, Van der Stichelen, Vanderstichelen, Van der Stiggel, etc. Nom d’origine: Stegel, var.: Stichel (= perron, √©l√©vation ; petit mur bas, quai, barri√®re, etc.), topon. fr√©quent en Flandre occ., Flandre or. et Brabant, √©galement nom d’enseigne √† Courtrai [FD].

 

JG

Van der Stock

Vanderstock, -ockt, Van de Stock, Vanderstocken, Vanderstokken, etc. Nom d’origine: n√©erl. stok (= souche, tronc d’arbre), ter Stockt, √† Wolvertem, Lo, Tielt, Pittem, etc. [FD].

 

JG

Van der Straeten

Vanderstraeten, Van der Straaten, Van der Straten, etc. Nom topogr. : n√©erl. straat ‘(grand) route’, ter Strate(n), fr√©¬≠quent en toponymie; comp. Delestr√©e.

 

JG

Van der Thommen

cf. Van Tomme.

 

JG

Van der Val

Van der Vale, Vanderval, -all√©, etc. Nom topogr.: Val, ter Vaal < fr. val ‘vall√©e’; comp. Duval.

 

JG

Van der Veken

Vanderveken, Vanderveck, Van der Veiken, etc. Nom d’origine: moy. n√©erl. veken ‘barri√®re √† claire-voie’, fr√©quent en toponymie ; cf. aussi Vervecken.

 

JG

Van der Ven(ne)

cf. Van de Ven.

 

JG

Van der Voorde

cf. Van de Voorde.

 

JG

Van der Wee

Vanderwee, Van der Weide, Van der Weyden. Vander Weyden, Vanderweyden, Vanderweyen, etc. Nom topogr. : ter Wee(de), Weide, n√©erl. wei, weide ‘prairie, pr√©’, surtout ‘pr√© commun’, fort r√©pandu en to¬≠ponymie.

 

JG

Van der Weegen

Vanderwegen, cf. Van de Weghe.

 

JG

van der~Ens

-Esch   ou   -Essen   ou  -Est, -Eyden, Eycken. V. Hens(t),  

Es(t), Heide, Eik.                               

 

EV

van der~Ouderaa

ou -Ouwera. Proven. Oude Aa, ,,(De la r√©gion) de la Vieille Aa” (Riv.).

 

EV

van der-Aa

-Auwera, -Avoirt. Proven.¬†¬† ,,De l’Aa”¬†¬† (Riv.).¬†¬† ,,De¬† la ¬†¬†

Vieille Aa”, ,,Du gu√© de l’Aa”.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

van der-Bauw(h)ede,    

-B(e)e(c)-  k(en), -Beken, -Bemden,   -Beu-  ren, -Biest, -Block, -Bly, -Borcht ou -Borck ou   -Burght,   -Bracht,   

-Brigghe ou -Brugghe, -Cam-  (men),  -Cappelle(n),    -Casseyn,   -Cauter, -Clause, -Cleyn, -Clooster, -Cruycen ou  Cruys(se), -Deelen, -Does,  -Donck(t),  -Dussen,  -Eb,   -Eecken,   -Eeckt,   -Eerde. Proven. V. Bouwheide, Beek, Bemd, Buur, Biest, Blok, Blij, Burcht, Bracht, Brug, Kam, Kapel, Brug, Kassei, Kouter, Kouter, Kluis, Klei, Klooster, Kruis, Dal, Doos, Donk, Dietsch, Eik(t), Aarde.                       

 

EV

van de–Reet

Proven. V. Riet.                ,

 

EV

van der-Elst.

Proven. V. Elst.                

 

EV

van der–Geeten,¬†¬†

-Geyten. Proven. ,,(De¬†¬†¬† la¬†¬†¬† r√©gion)¬†¬†¬† des¬†¬†¬† Gettes”. (Riv.).¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

van der-Gheynst,   

-Ghinst,¬†¬†¬† -Gho-¬† te(n), -Graaf,¬†¬† -Gracht,¬†¬† -Grient,¬† -Gucht ou -Gugten, -Haaghen ou -Haegh(en),¬†¬† -Haert,¬†¬†¬†¬†¬† -Hallen,¬† -Hasselt, -Hasten, -Have, -Hecht,¬†¬† –Heeren, -Heggen, -Heide ou Hey- de(n),¬†¬† -Helst,¬†¬† -Henst,¬†¬† -Herten,¬† -Hoeft,¬†¬†¬†¬†¬†¬† -Hoeven,¬†¬†¬†¬†¬†¬† -Hofstadt,¬†¬† –Horst.¬†¬† Proven.¬†¬† V.¬†¬† Ginst,¬†¬† Goot,¬†¬†¬†

Graaf,¬†¬† Gracht,¬†¬† Grient,¬†¬† Gehucht, Haag, Aard ou Haard, Ha√Į, Hazel, Haast,¬†¬† H√Ęve,¬†¬† Haag,¬†¬† Heide, Elst, Henst ou Einde, Aard, Hoeve, Hofstad, Horst.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

van der–Houdelingen

-Hoydonch,  -Hulst, Hust. V. Houdeling, Hooidonk, Hulst.

 

EV

van de–Ridt,

-Rieck ou -Ryck, -Rei-viere. V. Riet, Riek ou Rijk, Rivier.

 

EV

van der-Linden,

-Loo, -Loock, -Loo-ven,    -Luppen,    -Lyn,    -Maelen,-Maesen,      -Maeten,      -Marliere,-Marck(en),  -Maren ou -Meeren ou   -Meiren   ou   -Mer,   -M(e)r-sch(en),   -Menschbrugge,   -Mer-cken,  -Meulen, -Meuse,  -Meuter,-Mey,   -Mielen,   -Mies,   -Minnen,-Moere, -Moesen, -Molen. Proven.V.  Lind,  Loo,  Look,  Ven,  Loop,Lijn,  Maal,  Maas,  Maat,  Marlier,Markt,   Meer,   Meers,   Meensbrug,Mark, Molen, Mos, Mouter, Made Miel,  Meers,  Meen,  Moer,  Moes, Molen.

 

EV

van der–M(u)st(en),¬†¬†¬†¬†¬†

-Mot  ou -Mot(t)e(n),   -Mynsbrugge,-Winksele, Niepen, Noot. Proven.V. Mos, Mot, Meensbrug, Neppen, (Dép. Winksele), Nood.

 

EV

van der-Monde.

Proven. Ter Mond,,,A l’embouchure”.

 

EV

van de-Roel,

-Roos(t) et -Rosé et -Rostyne, -Rote. Proven. V. Roos-loo, Roos(t), Rostijne, Rode.

 

EV

van de-Roy.

Proven. V. Rode.

 

EV

van der-Paelt

-Pas, -Pelen, -Perren,-Peypen, -Plaetsen, -Plancke, -Plas-sche(n), -Pleyn, -Poelen ou -Pol,-Poo(r)ten,   -Put   ou   -Putte(n),-Pypen. Proven. V. Paal, Pas, Peel,Parre,   Pijp,   Plaats,   Plank,   Plas,Plein, Poel, Poort, Put, Pijp.

 

EV

van derr‚ÄĒEcken.

Proven. V. Eik.

 

EV

van der–Reet

ou -Reydt ou -Riet ou -Ryt, -Rest, -Rivier(en), -Roef, -Roost, -Sanden, -Sarren, -Sas, -Schelden, -Scheuren- ou -Schue-ren, -Schrieck, -Seelen, -Seypen, -Slag(h)molen, -Sl(e)yen, -Sloot, -Sluys, -Smissen, -Snick, -Speeten, -Spek, -Spie(e)gel, -Stadt, -Stalle, -Stappen, -Stede, -Steene, -St(e)i-chel(e)n, -Stempel, -Stock(en), Stra(e)ten, -Stricht, -Stukken, -Struyft, -Sypen ou -Sypt, -Taelen, -Ton, -Trappen, -Vaeren, -Vaet, -Valle, -Ve(e)k(en) ou Ve(i)-ken, -Vee, -Veen, -Ve(e)ren, -Velde(n), -Vellen, -Velpen, -Vennet, -Vinnen, -Vleet ou Vliet, -Vlie, -Vloet ou -Vloodt, -Von-del(en), -Vo(o)rd ou -Voort, -Vorst, -Wael, -Waerden ou -Weerden, -Waeren, -Waeter, -Wauwen, -Wee(den), -Wegen, -Werff, -Westen, -Wey(d)en ou -Weide, -Wielen, -Wilt, -Wolf, -Yken. Proven. V. Riet, Rest, Rivier, Rolman, Roos I, Zand, Zarren, Sas, Schelde, Schoor et Schuur, Stekel, Schrik, Zijl, Zijp, Slagmolen, Slede, Sloot, Sluis, Smis, Snik, Speet, Spek, Spiegel, Stad, Stal, Stekel, Stempel, Stok, Straat, Strik, Stok, Struif, Zijp, Dal, Ton (Mécoupure : van Derton), Trap, Varen, Vat, Val et Vaal, Veek, Vee, Veen, Verre, Veld, Val et Veil, Velp, Ven(net), Vin, Vliet, Vlies, Vloet, Vondel, Voord, Vorst, Wal, Waard, Waar, Water, Wouw, Weide, Weg, Werf, West, Weide, Wiel, Wild, Wolf, Eik.

 

EV

VAN der–Vecken,

-Vekken, -Ve(i)ken. ‚ÄĒ 2. Profess.

 

EV

Van der–Veil,

Velle, Velleman(s).

 

EV

van de–Ryse

-Ryst. Proven. Rijs, ,,Osier”, Rijst, ,,Oseraie”. (L.D.).

 

EV

van der-Zande,

-Z(e)ypen, -Zwalen. Proven. V. Zand, Zijp, Zwaai. –Zwalmen. Proven. ‚Äě (R√©¬≠gion) de la Zwalm” (Affluent de l’Escaut).

 

EV

van de–Sande,¬†

-Schilde,  -Sc(h)ure, -Sly(c)ke, -Sompele, -Spiegle. V.

Zand,  Schild,   Schuur,  Slijk,  Peel, Spiegel.

 

EV

Van Dessel

Nom d’origine: Dessel (Anv).

 

JG

van Dessel.

Proven. Desschel (Loc).

 

EV

van de-Steen(e),   

-Straete,    -Sype. V. Steen, Straat, Zijp.

 

EV

Van Deur

Van Deuren, Vandeuren, Van Deurne, Van Dooren, Vandooren, Van Dueren, Van Duren, etc. Nom d’origine: Deurne, 1196 ¬ęDorne¬Ľ (Anv), 13e s. ¬ęDurne¬Ľ (TMoord-Bra-bant). Cf. aussi Verdoodt, Verdoorent.

 

JG

van de–Vandel

-Vannet, -Veegaete, -Veid(e), -Ven(ne), -Verme, -Ville, -Vin, -Vliet, -Vloet, -Von­del ou -Vonder, -Voorde(n), -Vorst ou -Vos, -Voir ou -Vuer, -Vyvere, -Wael(le), -Walle, -Waerhede, -Watering, -Wattyne, -Wauwer, -Wee ou -Weide, -Weerd(t), -Weghe, -Werve, -Weyer, -Wyngaert, -Wiel (le), -Win(c)kel, -Woestyne, -Woude, -Wouwer, -Wyhaeghe, -Wyk, -Wynckele, -Wyngaerde(n) ou -Wyngaert, -Zande, -Zyp. V. Vaandel ou Vondel, Vaan ou Veen, Gat, Veld, Ven, Worm, Wiel, Vin, Vliet, Vioet, Vondel, Voord, Vorst, Voer, Vijver, Waal, Wal, Waar, Watering, Wattijne, Wouwer, Weide, Waard, Weg, Werf, Wijer, Wijngaard, Wiel, Winkel, Woes-tijn, Woud, Wouwe, Haag, Wijk, Winkel, Wijngaard, Zand, Zijp.

 

EV

Van Diest

Vandiest, Van Dist. Nom d’origine : Diest (BrFl).

 

JG

Van Dijck

Van Dijk, cf. Van Dyck.

 

JG

Van Dijstadt

cf. Van Dystadt.

 

JG

Van Dingenen

Vandingenen, Van Digenen. Toponyme campinois: Dungenen, Dingenen,

dérivé de Donk (= élévation en terrain maréca­geux) [FD].

 

JG

Van Dionant

Vandionant. 1369 ¬ęWouter van Dynant¬Ľ Malines, 1637 ¬ęMathijs van Dio¬≠nant¬Ľ Tirlemont; nom d’origine: Dinant, 1015 ¬ęDionant¬Ľ (Nr).

 

JG

Van Dooren

Vandooren, cf. Van Deur(en), Van Deurne.

 

JG

Van Doormael

cf. Van Dormael.

 

JG

Van Doorn

Van Doorne, Vandoorne, Van den Doorne, Van Dorn, Van Dor, Vandor, etc. Nom d’origine: (ten) Doorn, toponyme tr√®s r√©pandu (= √©pine, aub√©pine, roncier); parfois aussi var. de Van Deur(en), Van Dooren [FD].

 

JG

Van Doornick

-ik. 1326 ¬ęJan van Dorneke¬Ľ Ypres; nom d’origine: Doornick, forme n√©erl. de Tournai, mais aussi Doornik en Gueldre [FD].

 

JG

Van Dor

Vandor, cf. Van Doorne.

 

JG

Van Dormael

Vandormael, Van Dormaal, Van Doormael, etc. Nom d’origine : Dormaal (BrFl, Noord-Brabant).

 

JG

Van Dorme

cf. Van Durm(e).

 

JG

Van Dorp

Van Dorpe, Vandorpe, Van den Dorpe, Vandendorpe, etc. Toponyme très répandu Dorp, ten Dorpe (= champ, domaine foncier, place publique de village). РBibliogr. : F. Debrabandere, De FN Van Dorpe, dans De Leiegouw24, 1982, 112.

 

JG

Van Dort

Vandort. Nom d’origine: Dort = Dordrecht (P.-B.).

 

JG

Van Dries

Van Driessche, Vandriessche, cf. Van den Dries(sche).

 

JG

Van Drom

Van Dromme, Van Droemme, Vandrom, Vandromme, Vandr√īme (forme francis√©e), etc. Forme contract√©e de *Van Daeromme, NL, cf. 1536 ¬ęthoof daer omme¬Ľ √† Bekkerzeel (BrFl) [FD].

 

JG

Van Droogenbroeck

Vandroogenbroeck, Van Drooghenbroek, Van Droogbroek, etc. Nom d’origine: Drogenbroek, √† Woluw√© (Bruxel¬≠les), Droogbroek, √† Hoeselt (Lb).

 

JG

Van Dueren

cf. Van Deur(en), Van Deurne.

 

JG

Van Duren

cf. Van Deur(en), Van Deurne.

 

JG

Van Durm

Van Durme, Vandurme, Van Durmen, Van Deurme, Van Dorme, etc. Nom d’origine: la Durme (rivi√®re de FlOr); parfois aussi, var. de Van Deur(en), Van Deurne [FD].

Vandy, Vendy (NF namurois et hennuyer). Peut-√™tre d’un nom germ. en -hari, wand-hari (comp. Ganda < germ. wand-hard), mais l’on attendrait Wandy, -ier.

 

JG

Van Dyck

Vandyck, Van Dycke, Vandycke, Van Dijck, Vandijck, Van den Dycke, Van den Dijk, Vandendyck, -ijck, -yk, etc. Nom d’origine : Dijk, ten Dijke (= digue), extr√™me¬≠ment r√©pandu.

 

JG

Van Dystadt

Vandystadt, Van Dijstadt, etc. Nom d’origine: Dikstad, -stede (= digue), √† Nukerke (FlOr) [FD].

 

JG

Van Ecq

Vanecq, cf. Van Hecke.

 

JG

Van Edom

Van Egdom. Probabl. nom d’ori¬≠gine bas-ail, en -um, n√©erl. -heem, p.-√™. Eidum (Schleswig-Holstein) [FD]. Cf. aussi Van Eldom.

 

JG

Van Eeckhout

Van Eeckhoutte, Van Eekhout, -oudt, Van Eeckhaudt, etc. Nom d’origine: Eekhout, ten Eechoute, Eikenhout (= bois de ch√™nes, ch√™naie), topon. tr√®s r√©pandu.

 

JG

Van Ees

cf. Van Hees.

 

JG

Van Effe

Vaneffe, Van Effen, cf. Van Heffen.

 

JG

Van Eggermont

Van Heggermont. Nom d’origine: probabl. Aigremont, √† Ennevelin pr√®s de Lille.

 

JG

Van Elder

Van Elderen, Vanelderen, van Elders. Nom d’origine: Elderen, soitGenoels-Elderen soit ‘s-Heren-Eldercn (Lb).

 

JG

Van Eldom

1797 ¬ęJeanne Catherine Van Eldom (…) native d’Isque¬Ľ, m√®re naturelle de 1821 ¬ęJean Baptiste Van Eldom¬Ľ Rhode-Ste-Aga-the (comm. P. Tichon); sans doute var. de Van E(g)dom.

 

JG

Van Elslande

Vaneslande, Vanelslandre, etc. Cf. 1267 ¬ęMichaelis de Elstlande¬Ľ = 1287 ¬ęMichiel del Elstlande¬Ľ Courtrai/Ypres; nom d’origine: Els(t)lan, notamment √† Wervicq et Desselgem (FlOcc) [FD].

 

JG

Van Emelryck

cf. Van Hemelryck.

 

JG

Van Engeland

-andt, Van¬† Inghelandt. Nom d’origine: d’Angleterre, n√©erl. Engeland, cf. 1246 ¬ędomini Johannis de Anglia¬Ľ Courtrai, mais aussi nom d’une seigneurie √† Niepkerke ou Strazele (Flandre fr.) [FD].

 

JG

Van Epperzeel

cf. Van Ypersele.

 

JG

VAN Ermen

Ou Ermen. N. de filiat. ,,(Fils) d’Armin”. N¬į 102.

 

EV

Van Erom

Van Erum, cf. Van Nerem, Van Nerum.

 

JG

Van Esche

cf. Van der Esse(n).

 

JG

Van Espen

Vanespen, Van Nespen, Vannespenne (forme francis√©e). Nom d’origine: Espen (= aux trembles); ou bien var. de Van Hespen ou de Van Nispen [FD].

Vanesse (NF wallon), Van Esse. 1565 ¬ęMarie Vanesse¬Ľ, 1602-3 ¬ęla cens√© de Henry Vanesse¬Ľ TerriersNamur; p.-√™. forme francis√©e de Van (den) Esse, Van der Essen [FD].

 

JG

Van Eyck

Van Eycke, Van Eycken, etc., cf. Van der Ey(c)ken.

 

JG

Van Eynde

Vaneynde, cf. Van den Eynde.

 

JG

VAN Frank

Ou Frank. N.¬† de filiation. ,,(Fils) de Franck”. N¬į 102. ‚ÄĒ 2. Proven. Vrank (Loc. holl.). van–Fransum. Proven. Loc. holl.

 

EV

Van Geel

Vangeel, Van Geele, Van Gheel, etc. Nom d’origine: Geel (Anv).

 

JG

Van Gehuchten

Van Gehugden, Van Gucht, Van der Gucht, Vandergucht, etc. Nom d’origine: n√©erl. gehucht ‘hameau’, ten Ge-huchte, topon. extr√™mement fr√©quent.

 

JG

Van Gelder

Vangelder, Van Gelderen, etc. Nom d’origine : Gelder, moy. n√©erl. Gelre, anc. nom de la Gueldre, mais aussi Geldern (Nordrhein-Westfalen) [FD].

 

JG

Van Geluwe

Van Gheluwe, Vangheluwe, etc. Nom d’origine : Geluwe (FIOcc).

 

JG

Van Genechten

Vangenechten, Van Genegten, Van Geneugden. Moy. n√©erl. genachte, genechte ‘audience, s√©ance de tribunal’, sur¬≠nom de qqn concern√© par la justice [FD].

 

JG

Van Gestel

Vangestel, Van Gestelen. Nom d’origine: Gestel (Anv, Noord-Brabant), etc.

 

JG

Van Gheluwe

cf. Van Geluwe.

 

JG

VAN Gij-

V. VAN Gy-. van-Gils. Proven. Gilze (Loc. holl.).

 

EV

Van Gijsegem

cf. Van Gysegem.

 

JG

Van Gijsel

cf. Van Gysel.

 

JG

Van Ginderachter

NF flam., corresp. de La-derrière, Ladrière, comme nom de résidence.

 

JG

Van Glande

Vanolande (NF hennuyer). Soit (originaire) de Hollande, soit nom d’origine: Olland (Noord-Brabant).

 

JG

Van Goedsenhoven

cf. Van Goetsenhoven.

 

JG

Van Goethem

Vangoethem, Van Gouthem, etc. Nom d’origine: Gottem (FlOr), Gotem (Lb) ou Goetem, √† St-Gillis-Waas (FlOr) [FD].

 

JG

Van Goetsenhoven

Van Goedsenhoven, Van Goidsenhoven, Vangoidsenhoven, Vangoit-senhoven, etc. Nom d’origine: Goetsenhoven, fr. Gossoncourt (BrFl).

 

JG

Van Gompel

Van Gompen. Nom d’origine: Gompel, √† Mol (Anv).

 

JG

Van Goor

Vangor, Van Gor. Topon. très fré­quent: Goor (= terrain marécageux).

 

JG

Van Gorp

Vangorp, Van Gurp. Nom d’ori¬≠gine: Gorp, √† Hilvarenbeek (Anv) [FD].

 

JG

Van Gouthem

cf. Van Goethem.

 

JG

Van Gucht

cf. Van Gehuchten.

 

JG

Van Gurp

cf. Van Gorp.

 

JG

Van Gysegem

Van Gyseghem, Vangyseghem, Van Gijsegem. Nom d’origine: Gijsegem (FlOr).

 

JG

Van Gysel

Vangysel, Van Gijsel, Van Gyzel. Nom d’origine : Gijsel (Noord-Brabant).

 

JG

Van Haalen

Van Haelen, Vanhaelen, Van Halen, etc. Nom d’origine: Halen ou Hout-halen (Lb) [FD].

 

JG

Van Hachter

cf. Van Achter.

 

JG

Van Haelen

cf. Van Haalen.

 

JG

Van Haeren

Vanhaeren, Van Haren. Nom d’enseigne: Ten (H)aerne = In de Arend (√Ä l’Aigle), √† Bruges, ou bien nom d’origine: Haren (Brabant flam., Noord-Brabant), etc. [FD].

 

JG

Van Haeverbeke

cf. Van Haverbeke.

 

JG

Van Ha√Į

Vannai, Vanhalle. 1518 ¬ęJehan Van Halle¬Ľ Namur; nom d’origine: Halle (Anv, BrFl), Ha√Į (Noord-Brabant), Halle (Gueldre).

 

JG

Van Haken

cf. Van Aken.

 

JG

Van Halen

cf. Van Haalen.

 

JG

Van Hamme

Vanhamme, Van Ham, Vanham, Van der Ham, etc. Nom d’origine: Ham, pr√®s d’Arschot ou Diest (BrFl), √† Bas-Warneton (Ht), Gand (FlOr), etc., ou Hamme (Brabant flam. [en tout cas pour la famille Van Hamme braban√ßonne], Flandre or.). Parfois, var. (sans l’article) de Van den Hamme, avec la m√™me

signification ‘langue de terre faisant saillie en terrain inond√©’ [FD],

 

JG

Van Haren

cf. Van Haeren.

 

JG

Van Hasse

Van Hassche, Vanhassel, Vanhasselt. Nom d’origine: Hasselt (Lb), aussi Op-hasselt, Neerhasselt (FlOr), ter Hasselt (= endroit o√Ļ poussent les noisetiers), toponyme tr√®s r√©pandu [FD].

 

JG

van- Hauwaert

Proven. Houwaart (Loc).

 

EV

Van Haverbeke

Vanhaverbeke, Van Haverbeek, Van Haeverbeke, Van Aeverbeke, etc. Nom d’origine : Haverbeek (= ruisseau le long duquel pousse l’avoine), e.a. √† Saint-Andr√© pr√®s de Bruges (FlOcc).

 

JG

Van Havermaet

cf. Van Avermaet.

 

JG

Van Hay

Van Haye, Vanhay, -aye (formes francis√©es). 1429 ¬ęJannes van Haye¬Ľ Diest; nom d’origine, sous une forme hybride: fr. haie, au sens de ‘bois’ < germ. haag [FD]; cf. Delhaye, etc.

 

JG

Van Heck

Van Hecke, Vanhecke, van Hecken, Van Ecq, Vanecq (forme francis√©e), etc. Nom d’origine : ten Hekke √† Hesuden, Welden (FlOr), Dentergem, Aarsele (FlOcc), etc.

 

JG

Van Hee

Vanhee, -ée, Van Heede, cf. Van den Heede.

 

JG

Van Hees

Vanhees, Van Heesch, Van Hese, Van Ees. Nom d’origine: Hees (Limbourg, Noord-Brabant, Drente, etc.) ou Hees, ter Hese (= jeune h√™traie) √† Rijkevorsel, Ole, Herselt, Turnhout, etc. (Anv) [FD].

 

JG

Van Heffen

Van Effen, Van Effe, Vaneffe (forme francis√©e). Nom d’origine: Heffen (Anv) ou Effen (Noord-Brabant) [FD].

 

JG

Van Heggermont

cf. Van Eggermont.

 

JG

Van Hellemont

Vanhellemont, Van Helmond, Vanhelmont, etc. Nom d’origine: Helmond (Noord-Brabant).

 

JG

Van Hemel

Nom flam. signifiant ‘du ciel’, p.-√™. nom d’enfant trouv√©.

 

JG

Van Hemelryck

Vanhemelryck, Vanhemel-rijck. Van Emelryck, etc. Souvent nom d’en¬≠seigne, cf. 1340 ¬ęWillelmus dictus van Himelrike¬Ľ Diest, devenu NL (= royaume des cieux), relativement fr√©quent; peut s’expliquer parfois par une r√©interpr√©tation d’un autre nom [FD].

 

JG

Van Herck

Vanherck, Vanhercke, van Herk, etc. Nom d’origine: St-Lambrechts-Herk et Herk-de-Stad (Lb), baign√©s par la rivi√®re Herk, affluent du D√©mer [FD].

 

JG

VAN Hertsen

Ou Hertsen. N. de filiation. ,,(Fils) de Hardin”. V. (VAN) Simpsen. N¬į 102.

 

EV

Van Hese

cf. Van Hees.

 

JG

Van Heule

Van Huele. Nom d’origine: Heule (FlOcc); cf. aussi Vanuel.

 

JG

Van Heulst

cf. Van Hulst.

 

JG

Van Himpe

cf. Van Impe.

 

JG

Van Hoeck

Van Hoecke, Vanhoeck, Van-hoecke, Van Hoeke, Vanhoucke, Van den Hoeck, -oek, -oeke, Van Houche, Van-houche (avec finale alt√©r√©e, francis√©e?), etc. Nom d’origine: Hoek, √† Gand (FlOr), Hoek (Z√©lande), Hoeke (FlOcc), ou un des nom¬≠breux topon. en -hoek [FD].

 

JG

Van Hoegaerden

-aarden, Vanhoegaerden, Vanhougardine, Vanhougadine (forme ro-manis√©e, comp. H√©lecine pour Heylissem), etc. Nom d’origine: Hoegaarden, fr. Hougarde, w. oug√Ęr (BrFl).

 

JG

Van Hoey

-en, Van Hoeij, Van Hoe, Van Hoye, Vanhoye, etc. 1340 ¬ę Johannis de Hoyo¬Ľ Opheylissem, 1371 ¬ęRobine van Hoey¬Ľ Over-winden; nom d’origine: n√©erl. Hoei, Huy (Lg). Pourrait √™tre √©galement une var. de Van Ooye(n) [FD].

 

JG

Van Holder

Vanholder. Moy. n√©erl. holender ‘sureau’, cf. aussi Holender.

 

JG

Van Hoof

Vanhoof, cf. Van Hove.

 

JG

Van Hoorde

Vanhoorde, Van Hoorden. Topon. fr√©quent Hoorde, du moy. n√©erl. horde ‘cloison d’osier tress√©’ ; pourrait aussi √™tre var. de Van Noorden, Van Oorden [FD].

 

JG

Van Hoorn

Van Hoorne, Van Hooren, Van Horen, Vanhoren, -ooren. Nom d’origine ou nom d’enseigne: Hoorn (= coin, bout), fr√©¬≠quent en toponymie (aussi nom de commune, P.-B.) [FD].

 

JG

Van Hoove

cf. Van Hove.

 

JG

Van Horen

Vanhoren, Vanhooren, cf. Van Hoorn(e).

 

JG

Van Houche

Vanhouche, cf. Van Hoeck(e).

 

JG

Van Hout

Vanhout, Van Houtte, Vanhoutte, Van den Hout, Van den Houte, Van den Haute, Vandenhaute, etc. Nom topographi¬≠que: moy. n√©erl. haut ‘bois’, Hout, ten Houte, etc. (tr√®s fr√©quent en toponymie).

 

JG

Van Hove

Vanhove, Vanhoven, Van Hoove, Van Hoof, Vanhoof, Vanauve, Van den Hove, Vandenhove, Vandenhoven, Van den Hoof, etc. Moy. n√©erl. hove ‘court’ (fr√©quent en toponymie), √©galement Hove (Anv), Hoves (Ht), etc.; comp. Delcourt.

 

JG

Van Hoye

Vanhoye. Var. soit de Van Hoey, soit de Van Ooye(n) [FD].

 

JG

Van Huele

cf. Van Heule.

 

JG

Van Huffel

Vanhuffel, Vanhufel, Van Huffelen, Van Nuffel, -en, Vannuffel, Van Uffel, -en, etc. Nom d’origine: Huffel, √† Loen-hout, Turnhout (Anv), etc., Steenhuffel (BrFl) et de nombreux l.d. (= colline, coteau) [FD]. -Bibliogr. : J. Lindemans, Van Nuffel, dans Eigen Schoon en de Brabander 34, 1951, 242-4.

 

JG

Van Huile

Vanhulle, Van Hul, Van den Huile, etc. Nom d’origine : de/ten Huile (n√©erl. heuvel ‘colline, coteau’), toponyme tr√®s fr√©quent.

 

JG

Van Huis

Van Huise, Van Huys, Van Huyze, etc. Nom d’origine : ten Huize (= √† la maison), mais aussi nom de commune Huise (FlOr) [FD]; cf. aussi Vanus(e).

 

JG

van –Hulst

Proven. Loc.

 

EV

Van Huys

Van Huyze, cf. van Huis(e).

 

JG

Van Impe

Vanimpe, Van Imp, Van Himpe. Nom d’origine : Impe, pr√®s d’Alost (FlOr).

 

JG

Van In

Vanin. Probabl. var. du NF Van (den) Eynde(n) [FD].

 

JG

Van Inghelandt

cf. Van Engeland(t).

 

JG

Van Kampenhout

cf. Van Campenhout.

 

JG

Van Kaster

cf. Van Caster.

 

JG

Van Kauter

cf. Van Cauter(en).

 

JG

Van Keer

Vankeer, Van Kier, etc. Topon. tr√®s r√©pandu: Keer (= tournant d’un chemin), sou¬≠vent nom de hameau [FD].

 

JG

Van Keirsbilck

Vankersbilck. Nom d’origine: Kersbilk, √† Koolskamp, Lissewege, Roulers, etc. ; cf. Keersebilck, Keirsebilck.

 

JG

Van Kelf

Van Keleffe, Van Quelef, Vanquelef, -eff, -efs. Nom d’origine: Kelfs, √† Herent (BrFl) [FD].

 

JG

Van Kerckhove

Van Kerkhove, cf. Van de Kerckhove.

 

JG

Van Kier

cf. Van Keer.

 

JG

Van Kleemput

cf. Van Cleemput.

 

JG

Van Kouwenberg(h)

etc., cf. Van Cauwen-bergh.

 

JG

Van Laar

Van Laer, Vanlaer, Van Laere, Vanlaere, Van de Laar, Van de Laere, etc. Nom d’origine: Laar (= clairi√®re; terrain ma¬≠r√©cageux bois√©), tr√®s fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van Laethem

Vanlaethem, Van Latem, Valaetem, etc. Nom d’origine: Latem, √† Bier-beek (BrFl), Sint-Martens-Latem pr√®s de Gand ou Sint-Maria-Latem pr√®s d’Audenarde (FlOr).

 

JG

Van Lancker

-√®re, Vanlancker, etc. Forme contract√©e du NF Van Lang(en)acker, nom d’origine: Langakker, √† Audenarde (FlOr) [FD].

 

JG

Van Langenhove

Van Langenhoven, etc. Nom d’origine: Langenhove, √† Opwijk (BrFl), Langhof, topon. tr√®s fr√©quent (= grande ferme, grande court).

 

JG

Van Latem

cf. Van Laethem.

 

JG

Van Lerberghe

Vanlerberghe, Van Lersberghe, Van Lerenberghe, etc. Nom d’origine: Laarberg, √† Courtrai et Marke (FlOcc) [FD].

 

JG

Van Liefde

Du n√©erl. liefde ‘amour’, p.-√™. nom d’enfant trouv√© (Carnoy 290).

 

JG

Van Liefferinge

-en,¬† Vanliefferinge.¬† Nom d’origine: Lieferinge, pr√®s de Ninove (FlOr).

 

JG

Van Lierde

Vanlierde, Van Lirde. Nom d’origine: Sint-Martens-Lierde, pr√®s de Gand, ou Sint-Maria-Lierde, pr√®s d’Audenarde (FlOr).

 

JG

Van Lippevelde

Nom d’origine: Lippeveld, hameau de Elverzele et de Hamme, pr√®s de Termonde (FlOr).

 

JG

Van Loe

cf. Van Loo.

 

JG

Van Loey

cf. Van Looy.

 

JG

Van Loo

Vanloo, Van Loe, etc. Nom d’origine: Lo, pr√®s de Dixmude (FlOr), mais aussi Korbeek-Lo, Kessel-Lo (BrFl), etc., du moy. n√©erl. lo, loo ‘clairi√®re dans un bois’, tr√®s fr√©quent en

toponymie [FD]. Cf. aussi Van Looy, Van Loey.

 

JG

Van Loock

Van Loocke, Van Look, Vanlook,netc.¬† Nom d’origine:¬† moy.¬† n√©erl.¬† loke, look ‘terrain enclos, cl√ītur√©’, fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van Loon

Nom d’origine: Loon, Borgloon, fr. Looz (Lb).

 

JG

Van Looy

Van Looij, Van Loey, etc. Soit var. de Van Loo, soit nom d’origine: Lauw, fr. Lowaige, pr√®s de Tongres [FD].

 

JG

Van Malder

Vanmalder, Van Malderen, Van Maelder, etc. Nom d’origine: Malderen, 1125 ¬ęMaire¬Ľ (BrFl).

 

JG

Van Mansart

Vanmansart, Van¬†¬† Mansaert. Nom d’origine: Mansart, d√©pend, de Maulde (Ht), aussi Trieu Mansart, √† Haulchin (Ht). Cf. aussi Mansart.

 

JG

Van Marsenille

¬†(NF hesbignon). Nom d’ori¬≠gine: Maasniel, d√©pend, de Heers et Gelinden (Lb), 1258 ¬ęMassenila¬Ľ, 1511-32 ¬ęMaersniel¬Ľ (JH, BTD 45, 59).

 

JG

Van Mechelen

Vanmechelen, Van Megchelen. Nom d’origine: Mechelen, Malines (Anv).

 

JG

Van Meenen

Vanmeenen, Van Meenin. Nom d’origine: Menen, Menin (FIOcc). – Bibliogr. : F. Debrabandere, Van Me(e)nen, dans De Leie-gouw23, 1981,453-5.

 

JG

Van Meensel

Vanmeensel, Van Mensel, etc. Nom d’origine: Meensel (BrFI).

 

JG

Van Meerbeeck

Van Meerbeek, Vanmeer-beek, -beck, Van Meerbeke, etc. Nom d’ori¬≠gine: Meerbeek (BrFI), Meerbeke (FlOr) ou Meerbeek, d√©pend, de Assent (BrFI).

 

JG

Van Mensel

cf. Van Meensel.

 

JG

Van Messel

Van Missiel. Nom d’origine: Messel (Ail., Hessen).

 

JG

Van Michel  

 (NF liégeois). Probabl. var. du précédent ou bien (fils) de Michel. m Van Michel dit Valet. Nom double avec dit, cf. BTD 32, 200.

 

JG

Van Mieghem

Van Miegem, Van Mighem, etc. Nom d’origine: Mighem, √† Claimarais (PdC), Michem, √† Dudzele et Oostkerke (FIOcc), Miegem, √† Bornem (Anv), etc.

 

JG

Van Mol

Vanmol, Van Molle. Nom d’origine: Mol (Anv).

 

JG

VAN Molder

N. de filiation. “(Fils) du nomm√© Meunier”.

 

EV

Van Mullem

Vanmullem, Van Mullen, etc. Nom d’origine: Mullem, pr√®s d’Audenarde (FlOr), √©galement nom de plusieurs hameaux en Flandre.

 

JG

Van Namen

Van Naemen. 1382 ¬ęGheenkin van Namen¬Ľ Lendelede; nom d’origine: de Namur, n√©erl. Namen.

 

JG

Van Nebenne

Vannebenne, Vann√©benne (for¬≠me francis√©e). Mis pour *Van Eben, nom d’ori¬≠gine : √Čben-Emael (Lg).

 

JG

Van Nerem

Van Ncrom, Vannerom, Van Erom, Vanerom, Van Nerum, Vannerum.Van Kruni. Vanerum, Van√©rum, etc. Nom d’ori¬≠gine: Nerem, √† Wolvertem (BrFI) et √† Borg-loon/Looz (Lb).

 

JG

Van Nés

Van Nesse. Topon. fréquent: Nesse, Nés (= langue de terre), e.a. à Deume-Borger-hout (Anv) [FD].

 

JG

Van Nespen

Vannespenne, cf. Van Espen.

 

JG

Van Neste

Vanneste, Vannest, etc. Toponyme: Nest (= nid, repaire), fréquent en toponymie, notamment dans la région de Courtrai [FD].

 

JG

Van Nieuwenborgh

Van Nieuwenburg, -burgh, etc. Nom d’origine: Nieuw(e)burg, topon. fr√©¬≠quent (comp. Deneu(f)bourg), √† Assenede, Oostkamp, Berchem, Dendermonde, etc.

 

JG

Van Nieuwenhove

Vannieuwenhove, Van Nieuwenhoven, etc. Nom d’origine: Nieu¬≠wenhove, -en (= nouvelle ferme), fr√©quent en topon., e.a. nom d’une commune pr√®s de Ninove (FlOr).

 

JG

Van Nieuwenhuis

Van Nieuwenhuyse, -en, Vannieuwenhuyse, Van Nieuwenhuyze, -en, Vannincuse (forme francis√©e), etc. Nom d’origine: Nieuwenhuusen, -huis (= nouvelle demeure), nom de plusieurs d√©pendances; comp. Neuvecourt.

 

JG

Van Nin

Var. de Van (den) Eynden [FD].

 

JG

Van Nuffel

-en, cf. Van Huffel.

 

JG

Van Oerle

cf. Van Orle.

 

JG

Van Ongevalle

-al, Vanonguevalle, etc. N√©erl. ongeval ‘accident’, surnom de malheureux, de mis√©rable, ou bien nom d’enfant trouv√© (Car-noy 290).

 

JG

Van Oost

Vanoost, Van Oosten. N√©erl. oost ‘est, orient’, d’apr√®s le lieu d’habitation, ou bien nom d’origine: Oost (Noord-Brabant, Noord-Holland).

 

JG

Van Ooteghem

Van Ootegem, Vanooteghem, Van Otegem. Nom d’origine: Otegem, aupa-rav. Ootegem (FlOcc).

 

JG

Van Ooyen

Van Ooijen, Van Ooy, Van Oye, etc. Nom d’origine : ter Ooie, du moy. n√©erl. ooie, o(o)ye ‘prairie pr√®s d’un cours d’eau’, toponyme tr√®s fr√©quent. Cf. aussi Van Hoey, Van Hoye.

 

JG

Van Opstal

Vanopstal, Van Opstaele. Nom d’origine : n√©erl. opstal (= pr√© commun), fr√©¬≠quent en toponymie, e.a. ten Opstalle, ten Up-stalle, fief √† Courtrai et plusieurs Id. [FD].

 

JG

Van Orle

Van Oerle, Van Orl√©, Vanorl√©, etc. Nom d’origine : Oerle, forme n√©erl. de Oreye (Lg) [FD].

 

JG

Van Otegem

cf. Van Ooteghem.

 

JG

Van Ottevare

Moy. n√©erl. odevaere, n√©erl. ooie-vaar ‘cigogne’, p.-√™. nom d’enfant trouv√© (Camoy 290).

 

JG

Van Oudenaerde

Nom d’origine: Oudenaarde, Audenaarde; cf. aussi Vanhaudenard(e).

 

JG

Van Oudenhove

cf. Van Audenhove.

 

JG

Van Overbeke

Vanoverbeke, Van Overbeek, etc. Nom d’origine: Overbeek, -beke (= au-del√† du ruisseau), fr√©quent en toponymie.

 

JG

Van Overschelde

Vanoverschelde, Vanoverskelds. Nom d’origine: Overschelde (= au-del√† de l’Escaut), cf. 1281 ¬ęBalduinus films Michaelis de ultra Scaldam¬Ľ, e.a. nom d’un quartier de Gand [FD].

 

JG

Van Overstraete

-en, etc. Nom d’origine: Overstrate (= du c√īt√© oppos√© de la rue), la famille braban√ßonne de ce nom √©tant origi¬≠naire de Hof ter Overstraeten √† Lennick-St-Martin (BrFl) [FD].

 

JG

Van Oye

cf. Van Ooyen.

 

JG

Van Parys

Van Parijs, Vanparys, -ijs, Van Parrisse, etc. 1368 ¬ęSare van Parijs¬Ľ Cour¬≠trai; (originaire) de Paris, n√©erl. Parijs.

 

JG

Van Pe

Van Pee, Van P√©e, Vanp√©, -√©e, etc. Nom d’origine: Pede, par ex. Sint-Oertrudis-Pede et Sint-Anna-Pede, √† Schepdaal (BrFl), ou bien Neerpede (BrFl). Cf. aussi P√©e.

 

JG

VAN Peetersen

Ou Peetersen. N. de filiation. ,,(Fils) de Peetersen”, c. ad. ,,Fils de Pierre, fils”. V. Van Simpsen. van–Pelt(s). Proven. (Neer- ou Over-)Pelt (Loc.). Peel, ,,Marais”. N¬į 231.

 

EV

Van Peteghem

Van Petegem, Vanpeteghem. Nom d’origine: Petegem, pr√®s de Deinze et pr√®s d’Audenarde (FlOr).

 

JG

Van Poecke

Van Poeke, Van Poucke, Vanpoucke, Van Poucque. Nom d’origine: Poeke (FlOr).

 

JG

Van Praet

Vanpraet, Van Prat. NL fréquent: Praat, à Oedelem, etc. (FlOcc), du moy. néerl. praet < lat. pratum [FD].

 

JG

Van Put

Van Putte. Nom d’origine: Putte (Anv, Noord-Brabant); cf. aussi Van de Put(te).

 

JG

Van Puyvelde

Van Puijvelde. Nom d’origine: Puivelde, 1295 ¬ęPuvelde¬Ľ, √† Belsele (FlOr) [FD].

 

JG

Van Raemdonck

Van Ramdonck, -onk. Nom d’origine: Ramsdonck, NL fr√©quent (√† Bru¬≠xelles, Lokeren, etc.).

 

JG

Van Raes

Vanraes, Verraes, -aest. Nom d’ori¬≠gine: d’un topon. flam. mas ‘chenal, crique’, notamment De Raas √† Moorslede. ‚ÄĒ Bibliogr. : Fr. Debrabandere, Van Raes t√īt Verraes(t), dans De Leiegouw 1981, 459-461.

 

JG

Van Ree

Van Rey, Van Reye, Vanreye. Nom d’origine: Ree (Drente, P.-B.).

 

JG

Van Reeth

Van Reet. Nom d’origine: Reet (Anv).

 

JG

Van Renterghem

-gem, Vanrenterghem. Nom d’origine : Rentergem, √† Landegem (FlOr).

 

JG

Van Riet

Vanriet, Van Rijt, Van Ryt, etc. Nom d’origine : Riet, Rit, Rijt, Reet, hydrony-me fr√©quent en Campine (= petit cours d’eau, chenal derri√®re les digues) [FD].

 

JG

Van Rijt

cf. Van Riet.

 

JG

Van Rode

cf. Van Roey.

 

JG

Van Roey

Vanroey, Van Rode, Van Rhode, Van Roe, Van Rooy, -en, Van Roy, Van Roye, Vanroy, -oye, Van de Roy, Vanderoy,

etc. Toponyme Rode, te Rode (terme de défrichement = bois défriché), extrêmement fré­quent comme l.d., aussi en composition [FD].

 

JG

Van Rome

Van Romme, Vanrome. Nom d’ori¬≠gine: soit de Rome (Italie), √©ventuellement surnom de p√®lerin, soit Rome, l.d. √† Outrijve (FlOcc), etc. [FD].

 

JG

Van Rompaey

-aeye, Vanrompay, Van Rompuy, etc. Du NL (te) Rompade, Rompaey, litt√©r. ruim pad ‘large sentier’ [FD].

 

JG

Van Roos

Van Roose. Nom d’origine assez r√©pandu: Roos (= roseau), √† Bellingen (BrFl), Kuurne (FlOcc), Tamise (FlOr), etc. [FD].

 

JG

Van Roosbroeck

-oek, Van Roosenbroeck. Nom d’origine : Roosbroek (= marais aux ro¬≠seaux), √† Mont-St-Amand (FlOr).

 

JG

Van Rooy

cf. Van Roey.

 

JG

Van Ros

Van Rosse, Vanrosse (cf. aussi Van-derose, -sse), etc. Formes w. altérées de Van der Roost ou Van Roos [FD].

 

JG

Van Rossem

Van Rossen, Van Rossom, -online, Vanrossomme, Van Rossum, Van Russum, etc. Nom d’origine, qui peut √™tre Rossem, √† Wolvertem (BrFl), Rossem, √† Noor-derwijk (Anv), Rossum (Gueldre, Overrijssel, R-B.) ou Rossomme, √† Plancenoit (BrW). Cf. aussi Rossomme.

 

JG

Van Roy

Van Roye, cf. Van Roey.

 

JG

Van Ryt

cf. Van Riet.

 

JG

Van Sebroeck

cf. Van Zeebroeck.

 

JG

VAN Serveyt

Ou Serveyt. N.¬†¬†¬† de¬†¬† filiation. (Zoon) van Ser Veyd, ,,(Fils) du sieur Guy”. N¬į 102.

EV

Van Severen

cf. Van Zeveren.

 

JG

Van Simaey

Van Simaeys, Vansimaeys, Van Simaes, etc. 1374 ¬ęPieter van Simay¬Ľ = 1375 ¬ęPieter van Semay¬Ľ, 1387 ¬ęClaeis de Sy-maey¬Ľ Ypres; nom d’origine: *Simaey, forme n√©erl. de Chimay [FD], cf. aussi Simaey(s).

 

JG

Van Simpsen

Vansimpsen, Van Siempsen, van Simsen. Nom d’origine: p.-√™. Zemst, 1181 ¬ęSemse¬Ľ(BrFl)[FD].

 

JG

Van Sinaey

Van Sinay, -aij, Vansina. Nom d’origine: Sinaai (FlOr), dont la prononc. dialectale est Sna [FD].

 

JG

Van Singel

-ghel, Van Synghel, Van Zingel; Vansaingele, Vansaing√®le, Vansaingle (for¬≠mes francis√©es). Nom d’origine: Singel (= mur d’enceinte, chemin de ronde), fr√©quent en toponymie [FD].

 

JG

Van Snick

Vansnick, Van Snickt, Van Snik. 1291 ¬ęThibaut de Senike¬Ľ, 1408 ¬ęHeine van Snic¬Ľ ¬ęGossin de Senic¬Ľ Ninove; nom d’ori¬≠gine: Zinnik, Soignies (Ht).

 

JG

VAN Soens

Ou Soens. N. d’Exploitation. Van de zoons, ‚ÄěAffaire exploit√©e par les enfants” (Par apposition √† celle du p√®re). Synon. : Desen¬≠fants. N¬į 128. van-Soest. Proven. Loc. holl.

 

EV

Van Steen

Vansteen, Van Steene, cf. Van der Steen.

 

JG

Van Steenkiste

Vansteenkiste, Van Steenkist. 1354 ¬ęJhan van der Steenkist, schepenen¬Ľ Courtrai; nom d’origine: ter Steenkiste (= cer¬≠cueil de pierre), fief √† Courtrai (1502) [FD].

 

JG

VAN Stevens

Ou Stevens. N. de filiation. ,,(Fils) d’Etienne”. Le N. pourrait √™tre aussi un N. abr√©g√© de proven. VAN Stevensweerd (Loc. holl.) ou VAN Sint StevensWoluwe. N¬į 102.

 

EV

Van Sweevelt

Vansweevelt, Van Swevelt, Vanswevelt. Nom d’origine: 1445 ¬ęSwevelt¬Ľ √† Tessenderlo (Lb) [FD].

 

JG

Van Synghel

cf. Van Sing(h)el.

 

JG

Van Thielen

Van Tielen. Nom d’origine: Tie-len (Anv).

 

JG

Van Thomme

cf. Van Tomme.

 

JG

Van Tieghem

Vantieghem, Vantighem, Vantyghem. Nom d’origine: Tiegem, pr√®s de Courtrai (FlOcc).

 

JG

Van Tielen

cf. Van Thielen.

 

JG

Van Tomme

Vantomme, Van Thomme, Van der Thommen. Cf. 1319 ¬ę Bartholomeo dicto Meus van der Tommen¬Ľ = 1326 ¬ęBartholo-meum dictum van der Tomben¬Ľ Poppel-Ra-vels (Anv); NL fr√©quent: Tomme, √©quivalent du NL fr. Les Tombes, s’appliquant √† des tumulus, √† des tertres, par ex. Ter Tomme √† Tielt (FlOr). – Bibliogr. : R. Van Passen, Toponymie en familiekunde : Wal beteekenen de FN ¬ę Ver√ģommen ¬Ľ en ¬ęVan der Tommen ¬Ľ, dans De Schakel2, 1947, 11-14; H. etR.-M. Vantomme, ¬ę Vantomme¬Ľ, un patronyme issu d’un rite fu¬≠n√©raire ancien, Antwerpen-Cannes, 1993.

 

JG

Van Tornhout

Vantournhoudt, cf. Vanthour-nout.

 

JG

Van Trimpont

Vantrimpont, -ondt, Van Trienpont. 1374 ¬ęJoes van Trimpont¬Ľ Gram-mont; nom d’origine: Trimpont √† Everbeck (FlOr) et √† Papignies (Ht); cf. aussi Trimpont.

 

JG

Van Uffel

Van Uffelen, cf. Van Huffel.

 

JG

Van Uxem

Vanuxem, -eem (NF de la r√©gion de Comines). Nom d’origine: Uxem (Nord, arr. Dunkerque).

 

JG

Van Vaerenbergh

Van Vaerenberg, Vanvarembergh, Van Varenbergh, etc. Nom d’ori¬≠gine: Varenberg (= mont aux foug√®res), topo-nyme extr√™mement fr√©quent, surtout en Bra-bant flam.

 

JG

Van Vantroyes

Van Troye, Van Troy, Vantroyen, Van Troyen. Nom d’origine: Troyes (en Champagne), cf. 1398 ¬ęRoeger van Trois¬Ľ = ¬ęRogelet de Troyes¬Ľ Harelbeke [FD]. Cf. aussi Detroye.

Turnhout, cf. Vanthournout.

 

JG

Van Vlaender

Van Vlaenderen, Van Vlaanderen. Nom d’origine : de Flandre, √† l’origine la zone c√īti√®re; √† noter que l’ancien comt√© de Flandre comprenait les deux provinces de Flandre actuelles, ainsi que la Flandre fran¬≠√ßaise et la Flandre z√©landaise.

 

JG

Van Vlasselaer

Vanvlasselaer, Van Vlasselae-re. Nom d’origine: Vlasselaer, √† Nieuwrode et Wezemaal (BrFl).

 

JG

Van Vooren

Van Voren, cf. Van de Voorde.

 

JG

Van Waerbeke

Van Waerebeek, Van Warbek, Vanwarbeck, -beek, etc. Nom d’ori-

gine : Waarbeke (FlOr) ou Waarbeek, à Asse (BrFl).

 

JG

Van Waes

Van Waas. Nom d’origine: du pays de Waas, √† l’ouest d’Anvers.

 

JG

Van Waeyenberg

Van Waeyenberge, Van Waeyenberghe, Van Wayenberge, etc. 1573 ¬ęJan Wayemberch¬Ľ Enghien; nom d’origine: cf. ¬Ī1435 ¬ęwaaienbergkapel¬Ľ √† Courtrai [FD], mais aussi plusieurs Waaienberg dans la r√©gion d’Enghien [BR].

 

JG

Van Wallendael

-al, Van Walendael, -al. Nom d’origine: Walledal, √† Herent (BrFl) [FD].

 

JG

Van Wambeke

-ecke, Van Waenbeke, etc. Nom d’origine fr√©quent: Wambeek (BrFl), Wambeke (FlOr), Wambeke √† Dottignies et Wervicq (Ht), Wambecque (PdC), etc. [FD].

 

JG

Van Wesemael

Van Wezemael, Van Weesemael, etc. Nom d’origine: Wezemaal, pr√®s d’Aarschot (BrFl).

 

JG

Van Wynendael

-daele, Vanwynendaele, Van Wijnendael, -daele. Nom d’origine: Wijnen-dale, seigneurie √† Torhout (FlOcc).

 

JG

Van Wynsberghe

Vanwynsberghe, Van Wijnsberge, -berghe, etc. Nom d’origine: Wijnsberg (1572), nom d’une hauteur entre Ingooigem, Vichte et Waregem [FD].

 

JG

van Ypersele de Strihou

Vanyperzeele, Van Epperzeel, etc. Nom d’origine : Niepenzele, √† Diegem (BrFl) [FD]; cf. aussi Hypersiel.

 

JG

Van Zandvliet

Nom d’origine: Zandvliet, au nord d’Anvers. Cf. Vansamillette, Vasamuliet, etc.

 

JG

Van Zeebroeck

-oek, Vanzeebroeck, Vanzee-brouck, Van Sebroeck, etc. Nom d’origine: Zeebroeck (√† analyser comme zege-broek, et non compos√© de zee- ‘mer’), √† Ypres, Lange-mark, Pittem (FlOcc), Lebbeke (FlOr) [FD].

 

JG

Van Zeveren

Vanzeveren, Van Severen, Vanseveren. Nom d’origine: Zeveren, pr√®s de Deinze (FlOr).

 

JG

Van Zingel

cf. Van Sing(h)el.

 

JG

VAN) Sull

(N. de filiation. ,,(Fils)

de nigaud”.

EV

van~Aarden

V. Aard.

 

EV

van~Alderwe(i)rel(d)t

V. Alde-wereld.

 

EV

van~Deun

-Deuren. Proven. Deurne (Loc).

 

EV

van~Dri(es)s(ch)e

Proven. V. Dries.

 

EV

van~Ede

Proven. 1. D√©p. Wetteren. ‚ÄĒ¬† 2. Nombr. L.D. Eede (Flandre) -Eeckenrode. Proven. Eikenrode, ,,Essart des ch√™nes”.

 

EV

van~Eys

Proven. IJssche (L’Isque, Riv.).

 

EV

van~Herz(e)le

Proven. Herzele (Loc).

 

EV

van~Krie(c)kinge(n)

Proven. Kringen (Dép. Gits).

 

EV

van~Loo

Proven. ,,Bois” (Loc. et L.D.).

 

EV

van~Maldeg(h)em

Proven. Malde-gem (Loc.).

 

EV

van~Ryn

Proven. Rijn ,,(De la r√©¬≠gion) du Rhin”.

 

EV

van~Rysselberg(h)e

Rozelberg, ,,Colline des roseaux”.

 

EV

van~’t Hoff

Proven. Van het hof, ,,De la ferme”. Synon. : Del(e)-court. N¬į 245.

 

EV

van-Achte

Proven.  Haecht  (Loc.).

 

EV

van-Achter

Proven. ,,De derri√®re du bout¬†¬† (de¬†¬† l’agglom√©ration)”.¬†¬† N¬į 228.

 

EV

van-Ackel

Proven. Achel (Loc.).

 

EV

van-Acker(e)

V. Akker.

 

EV

van-Acol-

-eyen. V. Accolay.

 

EV

van-Adorp

Proven. Sur l’Aa (Riv.).

 

EV

van-Aelbroeck

V. Aal.

 

EV

van-Aelst

Proven. Alost (Loc.).

 

EV

van-Aenroyde. 

V.¬† Van Audenrode (pour A√ęn, ,,Ouden” Dial.).

 

EV

van–Aer(d)schot¬†

Proven. Aarschot, (Loc).

 

EV

van-Aerde

V. Aarde.

 

EV

van-Aertenrijk

Proven. 1. Aartrijke (Loc.). ‚ÄĒ 2. Hertenrijk, ,,Domaine des cerfs”¬† (Anciens √©levages).

 

EV

van-Agi

Proven. Haecht (Loc).

 

EV

van-Agtmaal

Proven. Alt√©r√Ęt, pro¬≠bable de Halmael (Loc.).

 

EV

Vanaise

¬†(NF hennuyer). Pour A. Carnoy 149, il s’agirait du germ. haisi ‘fourr√©’ qui a donn√© l’anc. fr. haise ‘barri√®re, cl√īture faite de bran¬≠ches entrelac√©es’ FEW 16, 12la, et donc tra¬≠duction n√©erl. (sans l’article) de Delhaise; p.-√™. simple var. de Vanesse [FD].

 

JG

Vanaise

Spelling (H) voor Vanesse, van Esse.

 

FD

van-Aise

Proven. 1. Hees (Loc.). ‚ÄĒ 2. Aische (Loc).

 

EV

Vanaividrant

NF hennuyer d’origine obscure.

 

JG

van-Aken

Proven. 1. ,,Aix” (Ville allem.).¬†¬†¬† ‚ÄĒ¬†¬†¬† 2.¬†¬†¬† (Monten-)aken

(Loc.). Ou : Autre local, en -aken.. N¬į 70.

 

EV

van-Allemeersch

V. Aal.

 

EV

van-Alphen

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Alstein

V. Aal.

 

EV

van-Altena

Proven. Dép. Contich et Merkerke.

 

EV

van-Anderlecht

Proven. Loc.

 

EV

van-Anderoy

V. Rode.

 

EV

Vanandruel

Pour Debrab., ce serait une forme largement altérée (en Wallonie?) du NF flam. van Alderwereld, van Anderwelt, etc.

 

JG

Vananove

zie van (den) Oudenhove(n).

 

FD

van-Arckels

Proven. Arkel (Dép. Duffel).

 

EV

Vanard

-art, Vannard. NF de la vall√©e mosane, attest√© une lre fois √† Goesnes en 1701 (Genea-Net) et qui pourrait √™tre d’origine fran√ßaise (Meurthe-et-M, Is√®re, etc.); malgr√© le suffixe p√©joratif -ard, il semble difficile d’en faire un d√©riv√© de fr. vannier, comme surnom de mau¬≠vais vannier. On pourrait songer par ailleurs √† une forme romanis√©e du NF flam. Van Aer-de(n).

 

JG

van-Arenbreg

Proven. Dép. Hever-Jee.

 

EV

van-As(ch)

Proven. As, (Loc.).

 

EV

van-Asbroe(c)k

Proven. 1. Asse-brouck, (L.D.). ‚ÄĒ 2. Hazebrouck (Loc fr.).

 

EV

van-Assel(t)

Assels. Proven. V. Hazel. Synon. : Van der Hasselt.

 

EV

van-Asselbergh

Dép. Arendonck.

 

EV

van-Assen

Proven. (Caggevin-) Assent (Loc.).

 

EV

van–Assen√©

Proven. Asse,  (Loc).

 

EV

van-Asten

Proven. Astene (Loc).

 

EV

van-Aster

Proven. Heestert (Loc.).

 

EV

van-Au(s)s(e)loos

V. Aus(se)loos.

 

EV

van–Aubel

Proven. Loc.

 

EV

van-Auden

-aerde, -haege, -hove, -rode, -strade. Proven. ,,De l’an¬≠cien (ne)- -terre, -bois, -ferme, -es-sart (Synon. : Van Aenroyde), -rue.

 

EV

van-Autenboer

Proven. Ottenbourg (Loc).

 

EV

van‚ÄĒAutgaerden

Proven. Augarde, réuni à Zertrud-Lumay.

 

EV

Vanauve

cf. Van Hove.

 

JG

Vanauve

zie van (den) Hove. Vanbenbussche, zie van den Bosch.

 

FD

van-Avermaet(e)

Proven. Avermaet (Dép. Zèle).

 

EV

van–Avondt

Proven. Avons(broeck) (Dép. Hérinnes). Synon. : Van den Avond.

 

EV

van–Baalen

Proven. Balen (Loc).

 

EV

van‚ÄĒBaar

V. Baer.

 

EV

van–Bael

Loc.

 

EV

van–Baer.¬†

Proven.   Bar(-le-Duc), (Loc.).

 

EV

van-Baerlem

Proven. Baerle (Loc.).

 

EV

van–Bakel

Proven. Dép. Zeelhem.

 

EV

van–Bal

-berge, -laar. Proven. Dép. Kagevinne.

 

EV

van–Balen

Proven. Loc.

 

EV

van-Bamis

Proven. Bamus (Dép. Clermont-Verviers).

 

EV

van–Basselaere

-Bastelaer(e). Pro­ven. Loo-Qiristy et Seveneeken.

 

EV

van-Battel

Proven. Dép. Malines.

 

EV

van–Batten

Proven. Dép. Vucht.

 

EV

van-Bavel

Proven. Dép. Rycke-vorsel.

 

EV

van-Beck

-hoven, -bergen. Proven. ,,Domaines-, Collines- -de la rivi¬≠√®re”.

 

EV

van-Beek

Proven. Beek. (Loc. et L.D.).

 

EV

van-Beers

Proven. Beersse (Loc.).

 

EV

van-Beersel

Proven. Loc.

 

EV

van-Beesen

V. van Biesen.

 

EV

van‚ÄĒBeethoven

Proven. ,,Ferme du Sieur Betho”. Synon. : Bethonville, Bettincourt (Loc.).

 

EV

van–Begin(ne)

-B√©guin. Proven. 1. Begin, ,,Du d√©but, de l’entr√©e (de (Loc.) l’agglom√©ration)”. Comp. : Van den Eynde, Van Boven, Van Beneden. N¬į 228. ‚ÄĒ 2. Begynen (D√©p. Vieux-Turnhout).

 

EV

van-Beirs

V. Beers.

 

EV

van-Beisem

Proven. Beyssem (Dép. Veltem).

 

EV

van‚ÄĒBekbergen

V. Beckbergen.

 

EV

van-Belaingh

V. De Bella(i)ng.

 

EV

van–Belle

Proven. N. flam. de Bail-leul (Loc. fr.).

 

EV

van–Belleghem(e)

Proven. Belle-gem (Loc.).

 

EV

van-Belling(h)en

Proven. Bellin-gen (Loc).

 

EV

van-Bemst

Proven. Synon. : Bamps.

 

EV

van-Bemten

V. Bemd.

 

EV

van–Beneden

Proven. ,,D’en-bas”. (D√©p. Bavegem et L.D.). N¬į 232.

 

EV

Vanbercie

-cy, -gie, -sie, -sy, -zy, zie Wamberchies.

 

FD

Vanbercie

Vanbercy, Van Bercy, Vanbersie, -sy, Vanbergie, etc. Var. de Wamberchies, Wambersie, -sy [FD] plut√īt que: originaire de Bercy (pr√®s de Paris) ; cf. Bercy.

 

JG

van-Bercie

Proven. Van Berzée (Loc.). Synon. : Wamberchies.

 

EV

van-Berg

Proven. Loc. et L.D. Berg.

 

EV

van–Bergen

Proven. Loc., ,,Mons”, et L.D.

 

EV

van-Berkel

Proven. Loc. holl. Synon.: VAN Berckel. N¬į 241.

 

EV

van-Berwaer

Proven. Bierwaert (Loc).

 

EV

van-Beselaere

V. VAN Basselaere.

 

EV

van-Besien

1. Proven. Besi√ęn, ¬ęGro¬≠seilles”. L.D. N¬į 244. ‚ÄĒ 2. Pro-fess. N. d’horticulteur.

 

EV

van-Best(en)

V. Bies.

 

EV

van-Bets

Proven. (Geet- ou Waas-) Bets (Loc).

 

EV

van-Beuren

V. VAN Buren.

 

EV

van-Bever

-Beveren. Proven. Bever, ,,Castor” (N. de rivi√®res peupl√©es autrefois de castors). (Loc., Riv. et L.D.).

 

EV

van-Beylen

Proven. Bylen (Dép. Olen).

 

EV

van-Biema

Proven. Bierman (Dép. Ballegem).

 

EV

van-Bienen

Proven. Bienen (Dép. Achel).

 

EV

Vanbienne

Nom d’origine: Bienne-lez-Happart (arr. Thuin).

 

JG

van-Bierbeek

Proven. Loc. .Ruis¬≠seau bouillonnant”. Synon. : Bie-buyck. N¬į 230.

 

EV

van-Biervliet

Proven. Loc. holl.

 

EV

van‚ÄĒBiesbraeck

Proven. ,,Marais aux joncs”.

 

EV

van–Biesen

Proven. Biesen (Dép. Arendonck).

 

EV

van-Billoen

Proven. Bouillon (Loc).

 

EV

van-Bilsen

Proven. Bilzen (Loc.).

 

EV

van-Binnebeek

Proven. N. de riv. Comp. : Binnen- -molen, -molders.

 

EV

van-Binst

Proven. Bunxt (Dép. Hasselt).

 

EV

van-Bladel

Proven. Dép. Moll.

 

EV

van-Blaeren

Proven. Blaren(donck) (Dép. Varendonck).

 

EV

van-Blankenstein

Proven. ,,Ch√Ęteau du sieur Blank”.

 

EV

van-Bleyeneberghe

Proven. Dép. Louvain.

 

EV

van–Bloeme

Proven. ,,Les fleurs” (L.D.). Synon. : VAN Blommen.

 

EV

van–Bockryck

Proven. Dép. Hasselt.

 

EV

van–Bockstalle

-Bocxstalle. V. Beuk. Proven. Bokstale (Dép. Houtem-St-Liévin).

 

EV

van-Bodinckhuysen

Proven. ,,Des maisons des gens du sieur Bodon”.

 

EV

van-Boe(c)kel

Proven. Dép. Olen.

 

EV

van-Boeckhout

Proven. Bouckhout (Loc. et L.D.). V. Beuk.

 

EV

van-Boelaere

V. Boula(e)rt.

 

EV

van-Bogaert

Proven. Bogaerde(n) (Loc. etL.D.).

 

EV

van–Boget

Proven. Bocht (Dép. Heyndonck et Linkebeek).

 

EV

van-Bokstael

V. Beuk.

 

EV

van-Bolberghe

Proven. Bollenberg (Dép. Lubbeek).

 

EV

van-Bolle

Proven. Bolle(beek), plus. L.D.

 

EV

van–Boom

V. Boom.

 

EV

van–Boquestale

V. Beuk.

 

EV

van‚ÄĒBorm

V. Borms.

 

EV

van‚ÄĒBossuyt

Proven. Loc.

 

EV

van–Boterdael

V. Boterdael.

 

EV

van–Bouchaute

Proven. Loc.

 

EV

van-Bouwelen

Proven. Bouwel (Loc.).

 

EV

van-Boven

Proven. ,,Du haut (de l’agglom√©r.)”. Comp. : VAN Beneden. N 228, 232.

 

EV

van-Boxel

Proven. Boxtel (Loc. holl.).

 

EV

van-Boxelaere

Dép. Lokeren.

 

EV

van‚ÄĒBoxem

Proven. Bokegem (Dép. Horebeke-Ste-Marie).

 

EV

van-Boxmeer

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Brabandt

V. Brabant.

 

EV

van-Brackel

V. Braeckeleer.

 

EV

van–Braeken

Proven. Dép. Wuest-wezel.

 

EV

van–Bragt

V. Bracht.

 

EV

van-Brande

-Brandt. V. Brand.

 

EV

van-Branteghem

V. Brantegem.

 

EV

van–Bree

Proven. Loc.

 

EV

van-Brempt

V. Breem.

 

EV

van–Bressem

Proven.      Breissem (Dép. Kumtich).

 

EV

van-Breuse

-Breuze. Proven. Breuss (Dép. Kain et Mourcourt). Varian­te : Wambreus.

 

EV

van-Breuseghem

Proven. Brussegem (Loc.).

 

EV

van-Brienen

Proven. Brienne (Loc. fr.), altéré en Brienen.

 

EV

van-Bristom

Proven. Brustem (Loc.)

 

EV

van-Broeck

V. Broek.

 

EV

van-Broekhoven

-Broekhuyzen. Pro­ven. Morkhoven et Norderwijk.

 

EV

van-Bruane

Proven. Browaan (Dép. Eyne).

 

EV

van–Brugge(n)

V. Brug.

 

EV

van-Brunschot

Proven. ,,Enclos du sieur Bruno”.

 

EV

van-Brusselt

-Brussel. Proven. Bru­xelles (Loc.).

 

EV

van–Brusthem

Proven. Loc.

 

EV

van-Bruynsbroeck

Proven. Bruins-broek (Dép. Gammerages).

 

EV

van-Bruyssel

Proven. Bruinzele (Loc. holl.).

 

EV

van–Buerie

Proven. Boerderij, ,,De la ferme”.

 

EV

van-Buggenhoudt

V. Buggenhout.

 

EV

van-Bulck

V. Bulckaert.

 

EV

van-Bunder(en)

V. Bunder.

 

EV

van–Bunderie

1. Profess. Binderij, ,,Atelier de reliure”. N. de relieur. ‚ÄĒ 2. Proven. Banderhei(de), ,,Bruy√®re d’un endroit appel√© Bonniers”.

 

EV

van-Bunnen

Proven. 1. Bunne (D√©p. Vries, Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. V. Bunnens.

 

EV

van–Buren

Proven. ..Voisins, voisi¬≠nage”.

 

EV

van-Bust-

But- -sel(e). Proven. Butsel (Dép. Boutersem).

 

EV

van-Buylaere

V. Boelaere.

 

EV

van-Buynderen

V. Bunder.

 

EV

van-Buyten

Proven. Dép. Westkerke et Zande. V. Buiten.

 

EV

van-Bylert

V. Boelaere.

 

EV

van-Bysterveld

V. Bies.

 

EV

van-Cadsand

Proven. Dép. Rum-beke.

 

EV

van-Caelenber(g)he

Proven. ,,Mont d√©nud√©”. (D√©p. Sarlardinge).

 

EV

van-Caeneghem

Proven. Kanegem (Loc.)._

 

EV

van–Caetsbeek

Proven. Katsbeek ,,Ruisseau aux digues”. (L.D. Kat, Kattebeek, D√©p. Kersbeek, Kat-zand. M√™me racine: Kat, ,,Digue”).

 

EV

van‚ÄĒCaillie

Coillie. Proven. D√©p. Oostnieuwkerke, ,,Terre graveleuse”. N¬į 240.

 

EV

van-Caimere

Proven. Keimeer. ,,Lac aux cailloux”.

 

EV

van–Cakenberghe

Proven. Dép. St-Gillis-Termonde.

 

EV

van–Cal(l)enbergh

Proven. V. VAN Calenberghe.

 

EV

van–Calck(en)

Proven. Kalk, ,,Chaux”. Endroit o√Ļ il existe des fours √† chaux ou des d√©p√īts calcareux. Kalken (Loc. et L.D.).

 

EV

van–Caldenhoven

Proven. ,,Ferme froide”.

 

EV

van–Caleye

Proven. Kaalhei(de) ,,Bruy√®re d√©nud√©”. (L.D.).

 

EV

van–Calsteren

Proven. Kalster (Dép. Kersbeek-Miskom).

 

EV

van–Cam

-Camp, -Can, -Capelle. Proven. V. Kam, Kamp, Kan, Kapel.

 

EV

van‚ÄĒCamelbeke

Proven. Cammel (Dép. Rycke-Vorsel).

 

EV

van-Camp

-Campen. Proven. Kam-pen (Dép. Borsbeek lez Alost). V. Kamp.

 

EV

van–Campenhoudt

Proven. Loc.

 

EV

van–Campo

ou A Campo. Proven. Latinis. de VAN Camp.

 

EV

van-Cangh

Proven. Cange(velde). (Dép. Zèle).

 

EV

van-Canneyt

Proven. Kanne-Heide.

 

EV

van-Cant

Proven. Kant, ,,C√īt√©”. ,,A l’√©cart (de l’aggl√©moration)” (D√©p. Lontzen).

 

EV

van–Cantfort

Proven. Kantvoord, ,,Du gu√© √©cart√©”.

 

EV

van–Capelle

Proven. ,,De Chapelle” (L.D.).

 

EV

van-Caseyn

Cas(s)eye(n), -Catsey. Proven. Kalsijde ou Kassei, ,,Chauss√©e”. N¬į 229.

 

EV

van–Caspel

Proven. Kaspel (Dép. Beverlo).

 

EV

van-Cassel

Proven. Loc. fr. et autres.

 

EV

van–Casteel(e),

-Cauter. Proven. V. Kasteel. Kouter.

 

EV

van‚ÄĒCaster(en)

Proven. Kaster (Loc. et L.D.). Synon. : Casterrnans.

 

EV

van‚ÄĒCattendyck

Proven. Dép. An­vers.

 

EV

van–Cauter(en)

Proven. V. Kouter.

 

EV

van–Cauwenberg(he),¬†¬†¬†¬†

-Cau(we)- laert. Proven. ,,Colline-, Lande–des choucas” ou ,,Colline-, Lande–froides”. Confusion entre Kouw et Koud.

 

EV

van–Cavay.

Proven. C(h)av√©e (Mot roman), ,,Chemin montant et encaiss√©”.

 

EV

van–Celst

Proven. Zels(a)te (Loc.) ou L.D. Zelst, ,,Agglom√©ration”.

 

EV

van‚ÄĒCeulen

Proven. Keulen, ,,Cologne (Ville allem.). ‚ÄĒ 2. L.D.

 

EV

Vanckan

zie van de Kan.

 

FD

Vanclair(e)

-clercq, -clère, zie Vauclair.

 

FD

van-Clapdurp

Proven. Klapdorp (Dép. Anvers).

 

EV

van-Cleef(f),

-Cleve, -Clèves. Loc. all. (Anc. duché).

 

EV

van–Cleem-

-poel, -Cleem- -putte. Proven. 1. D√©p. Sempst. ‚ÄĒ 2. D√©p. Adegem. V. Leem. N¬į 240.

 

EV

van-Clere

Proven. L.D. Cleer-(-beek), ,.Rivi√®re claire”.

 

EV

van-Cleuvenberger

Proven. 1. Cleyenberge. (D√©p. Tollembeek). ‚ÄĒ 2. Kleinenberg (Nombr. L.D.).

 

EV

van-Cleynbreugel

Proven. Klein-Brogel (Loc.).

 

EV

van-Clooster

Proven. ,,Du couvent” L.D. N¬į 227.

 

EV

van-Cluysen

Proven. ,,De l’ermi¬≠tage”. Kluizen (Loc.).

 

EV

van-Co(e)yghem

Proven. Koigem (Loc.). “

 

EV

van–Coevoorden

Proven. Koevoet, ,,Gu√© des vaches” (L.D. Uccle, etc.).

 

EV

van-Coillie

V. Van Caillie.

 

EV

van‚ÄĒConeghem

V. Caeneghem.

 

EV

van–Coppen-

Compern- -allé, -olle. Proven. Koppenhol(veld). (Dép. Renaix).

 

EV

van-Corenland

Proven. ,,Champs de bl√©”.

 

EV

van-Cortenbergh(en)

Loc. et L.D.

 

EV

van–Cotte

-Craen, Cruyce ou -Cruys(s)e, -Gaer, -Geerde. Pro­ven. V. Kouter, Kraan, Kruis, Jaer, Gaard.

 

EV

van-Cotthem

Proven. Kottem (Dép. Boorsheim).

 

EV

van-Cottom

Proven. 1. Kot ,,Hutte”. ‚ÄĒ 2. V. le pr√©c√©d.

 

EV

van–Couteren

V. Kouter.

 

EV

van–Craen

Proven. Kraan, ,,Cor-beau”, L.D. V. Kraan.

 

EV

van-Craenen

Proven. Crainhem (Loc).

 

EV

van-Craenenbroeck

Proven. ,,Marais des corbeaux”. (D√©p. Attenrode et Lembecq). V. Kraan. Synon.: VAN Kraenenbroeck.

 

EV

van–Craesbeeck

Proven. Dép. Thielt N.D.

 

EV

van-Crayenest

Proven. ,,Du nid des corbeilles”. D√©p. Zarren. V, Kraai.

 

EV

van–Creewel

Proven. Creyel, Dép. Bocholt.

 

EV

van-Creveld

-Crefeld. Proven. Ville allem.

 

EV

van–Criekinge

1. Proven. Cringen, D√©p. Gits. ‚ÄĒ 2. Proven. Krekel, ,,Cigale”. ‚ÄĒ 3. Proven. Kriek, ,,Guigne”.

 

EV

van–Crombrugghe(n)

Proven. ,,Du pont courbe”. Krommebrug (D√©p. Wulveringe). I

 

EV

van–Cromphout

Proven. Het krom-hout, ,,Le bois sinueux”.

 

EV

van-Cruchten

Proven. Loc. Gd Duché de Lux.

 

EV

van-Crunkelsven

Proven. ,,De la fagne sinueuse”.

 

EV

van-Crutsen

Proven. Kreutzen, ,,Crois√©es” (L.D.).

 

EV

van–Cutsem

Proven. Dép. Leeuw-St-Pierre.

 

EV

van–Cuyck

Proven. 1. Kuik, (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Kuyken, D√©p. Drogenbos.

 

EV

van-Cuyl

Proven. D√©p. Belcele, ,,De la fosse”.

 

EV

Vanda

Zie van Dee.

 

FD

van–Da(e)le(n)

V. Daal.

 

EV

van-Daelem

Proven. Loc.

 

EV

Vandal(e)

zie van Daal.

 

FD

van–Dam(me)

Proven. Loc. et L.D. ,,Digue”._

 

EV

Vandandaele

zie van Daal.

 

FD

van–Dantzig

Proven. Ville allem.

 

EV

van–daudenard

Proven. Van d(e) ouden aard, ,,De l’ancien espace libre” : (Et non : ,,De l’ancienne terre” (aarde),

 

EV

Vandaul

Vandaule, cf. Van Daal, Van Daele.

 

JG

Vande

In 1789 vondelingnaam in Leuven (DE MAN

1956). Van dem – : In namen a√Įs Vandemberg,

Vandembulcke is de n (dentale nasaal) door ass.

met b, p of w een m (bilabiale nasaal) geworden.

Zie stamwoord: Berg, Bulcke.

 

FD

Vandebuerie

Vandeburie, Van den Buerie, Van de Beurie, etc. 1316 ¬ę Jakemon de la Bui-rie¬Ľ TestTournai, 1540 ¬ęPieter vanden Buerie¬Ľ Courtrai, 1593 ¬ęJean del Buerie¬Ľ Golzinne; moy. fr. (Reims) buerle, pic. (Mons), rouchi burie ‘buanderie, lavoir’ FEW 1, 604a.

 

JG

van-Del

Proven. D√©lie (D√©p. Winxele), “Vall√©e”.

 

 

van-Delm

Proven.¬†¬† 1. Dalhem. ‚ÄĒ 2.¬†¬† Van¬†¬† de¬† Helm.¬†¬† ,,Du¬† casque”

,,Enseigne d’√©tablissement”. N¬į 248.

 

EV

Vandeloise

-ois, Vandelloise. NF sp√©cifique de la r√©gion entre Namur et Gembloux (Bothey, Bal√Ętre, Aische, etc.), o√Ļ il appara√ģt √† partir de 1701 (GeneaNet); probabl. adaptation fr. d’un NF flam. du type Van Waas, Van Waes, avec remotivation sur Oise (d√©part, fr.).

 

JG

Vandember

Probabl. var. de Vandemberg, cf. Van den Berg(h).

 

JG

Vanden

Forme amput√©e d’un des nombreux NF flam. qui suivent; comp. Vander.

 

JG

Vanden

Verkorting van FN met Van den-aanloop?

Vondelingnaam?

 

FD

Vandenameel

-eele. NF flam., par traduction du NF Duhamel dans la r√©gion de Mouscron, cf. 1396 ¬ęLotaerds wive vanden Hamielle¬Ľ = 1398 ¬ęLotart du Hamiel¬Ľ Herseaux [FD].

 

JG

Vandenavenne

NF flamand (r√©gion de Pete-gem) d’origine incertaine, p.-√™. adaptation d’un nom roman avec anc. fr. aveine, avoine, par ex. Alavoine.

 

JG

Vandenemen

zie van den Emen.

 

FD

Vandenouc

zie van den Hoeke.

 

FD

Vander

Forme amput√©e d’un des nombreux NF flam. qui suivent; comp. Vanden.

 

JG

Vander

van Der Wellicht W. afkorting van een Vl. FN met Van der-aanloop.

 

FD

Vander Stappen

Vanderstappen. Nom d’ori¬≠gine: moy. n√©erl. stap(pe), step ‘passage, perron, passerelle, etc.’, e.a. Stap, Stappe, √† Waregem, Wakken, Gand, Herentals, Tongerlo [FD] ; cf. aussi Verstappen.

 

JG

Vander Vorst

Vandervorst, -ost, Vandevorst, Van der Vurst, etc. Nom d’origine: moy. n√©erl. vorst < lat. forestum ‘for√™t, bois’, e.a. Vorst = Forest (Bruxelles), Vorst, pr√®s de Diest (Anv), etc.

 

JG

Vander Weyden

cf. Van der Wee.

 

JG

Vanderclause

-en, Van der Cloosen, cf. Van der Kluysen.

 

JG

Vandereus

-euse. Forme francisée de Van der Hulst.

 

JG

Vandereus(e)

zie van der Hulst.

 

FD

Vanderheyde

Van der Heyden, Vanderhey-den, Van der Heide, -en, Vanderheiden, etc. Nom d’origine: ter Heide(n) (= bruy√®re, ter¬≠rain sablonneux inculte, etc.), fort r√©pandu en toponymie, cf. Verheyde(n). Cf. aussi Van den Heede.

 

JG

Vanderheyden A Hauzeur

Nom compos√© avec la pr√©pos. latine a (fr. de) permettant de distin¬≠guer les diff√©rents rameaux d’une vieille famille patricienne li√©geoise, cf. J. Herbillon, VW48, 1974,224-5.

 

JG

Vandéric

zie van der Eyken.

 

FD

Vanderlée

zie van der Lee.

 

FD

van-Derlick

. Proven. Deerlijk (Loc.)

 

EV

Vandermarliere

-l√®re. Nom d’origine: anc. fr. tnarli√®re ‘marni√®re’, fr√©quent dans la topo¬≠nymie du Hainaut et de Flandre occ. [FD].

 

JG

Vandermeuse

cf. Van der Mo(o)sen.

 

JG

Vandermiège

cf. le suivant.

 

JG

Vandermiège

zie van der Meersch.

 

FD

Vandermies

-iers, -iessen, -iès(e), Vander­miège. Formes altérées, francisées de Van der Meersch.

 

JG

Vanderoux

cf. Van Roux.

 

JG

Vanderoux

Vanderoel, van der Roi: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Wandrolf: Wandrulfus (MORLET I).

 

FD

Vandersborst

Verhaspeling (sx H) van Van den Bosch (vgl. Vandesbosch) of Van der Borcht.

 

FD

Vandersman

zie van der Sman.

 

FD

Vandersteen

Vandersteene, Vandersteenen, Van de Steene, Vandesteene, Van den Steen, Vandensteen, Van Steen, Vansteen, Van

Steene, etc. Nom d’origine: n√©erl. steen ‘pierre’, Steen, ten Stene, e.a. √† Alost, Den-derhoutem, Vilvorde, etc. ; comp. Del(a)pierre.

 

JG

Vanderus

Vanderuse, -usse, Vanderust (NF wallons). Formes francisées de Van der Hulst.

 

JG

Vanderus(s)e

Vanderust(e), zie van der Hulst.

 

FD

Vandervelde

Vandervelden, cf. Van de Velde.

 

JG

Vanderwal

Vanderwalle, -wald, -whale, cf. Van de Walle.

 

JG

Vandesbosch:

Vervorming (LU) van Van den Bosch.

 

FD

Vandesbroeck

W. spelling voor Van den Broek.

 

FD

Vandesmal

Vandesmael(e), van de(r) Smal, Vandresmal, Wandesmal: Rom. weergave van Van de Maele. De spelling des is de Rom. weergave van de uitspr. de (Vgl. Vandesbroeck). Of re√Įnterpretatie van Vandersman, Wandersmann?

 

FD

Vandesmanne

Wsch. door associatie met -man- namen < Vandesmal. Beide namen komen in H voor. Of = Vandersman. Vandesquille: Adaptatie (H) van Van de Skilde, Van

der Schelde.

 

FD

Vandeur

1578 ¬ęAdrien Vandheur¬Ľ, 1779 ¬ęGas-par Vandeur¬Ľ BourgNamur; var. du suivant?

 

JG

van-Deurp

V. Van Dorp

 

EV

Vandeveugle

zie Vindevog(h)el.

 

FD

Vandeville

zie Vendeville, van de Ville.

 

FD

Vandevin

Vandevinne, cf. Van de Ven.

 

JG

Vandeviver(e)

cf. Van de Vyver.

 

JG

Vandevog(h)el

zie Vindevog(h)el.

 

FD

Vandevoir

Wandevoir. Formes francisées de Van de Voorde, etc.

 

JG

Vandevorst

cf. Vander Vorst.

 

JG

van-Dieghem

-Diepenbeek. Proven. Loc.

 

EV

van-Dieren.  

Proven.   Dieren   (Dép. Rheden, Gueldre).

 

EV

van-Dievoet.

Proven. ,,Gu√© public”. Synon. : Ditvoorts.

 

EV

van-Dingenen

Proven.   V.   Dong, Donk.

 

EV

van-Dinter

Proven.   Dinther   (Loc. holl.).

 

EV

van-Dionant

Proven. Dinant (Loc.) Forme influencée par le N. latin.

 

EV

van-Do(o)ren

-Do(o)rn(e). Pro­ven. Doorn (Loc. holl. et L.D.). V. Doom.

 

EV

van–Do(o)rs(s)elaer(e)

-Doosselaere. Proven. Doorselaar (Dép. Eksaarde).

 

EV

van-Doeren

Proven. V. Doorn.

 

EV

van-Doesburg

Proven.     Duisburg (Loc).

 

EV

Vand√īme

cf. Vend√īme.

 

JG

Vand√īme

zie van Domme.

 

FD

van–Dommelen

Proven. Dép. Waas-munster.

 

EV

van-Donck

Proven. Loc. et L.D.

 

EV

van-Dongen

Proven.  Loc. holl.

 

EV

van‚ÄĒDoornick

Proven. ,,Tournai” (Loc).

 

EV

van–Dormael.

Proven. Dormaal (Loc.).

 

EV

van–Dorpe

Proven. Nombr. L.D. Dorp, ‚ÄěVillage”. Synon. : Van den Dorpe, Van Deurp.

 

EV

van‚ÄĒDorsser

Proven. Dorsel (Dép. Nijlen).

 

EV

Vandrebeck

zie (van der) Beke.

 

FD

van-Dreche

Proven. Dreesch, ,Ja-ch√®re” (L.D.) ou Drek, ,,Boue” (L.D.).

 

EV

Vandrèche

zie Vandresse.

 

FD

Vandrefosse

Van der Fosse, vertaling van Delfosse.

 

FD

Vandremersch

zie van der Meersch.

 

FD

Vandrepol

zie van den Pol.

 

FD

van–Drepol

Proven. De Rietpoel, ,,La mare aux joncs”.

 

EV

Vandrepot(t)e

zie van den Putte.

 

FD

Vandrepotte

Forme altérée de Van de Putte [FD].

 

JG

Vandresmal

zie Vandesmal.

 

FD

Vandrespaille

zie van de Raspaille.

 

FD

Vandresse

Forme contractée de Van der Esse ou bien, éventuellement, var. de Vandrisse < Van den Driesse [FD].

 

JG

Vandresse

Proven. Loc. fr. van–Driel.¬† Proven.¬† Van de Rietloo. ,,Du bois aux joncs”. V. Loo.

 

EV

Vandresse

Vandrèche: Samengetrokken < Vander Esse. 1686 Paulus Fr. Vandereche, Breda (MUL vn).

 

FD

van–Dresse

Proven. Van der Esse. V. Es.

 

EV

Vandrestin

W. spelling voor Van der Steen. Vandrestranten: Vervorming (FV) < Van der Straeten.

 

FD

Vandrevelle

zie van den Velde.

 

FD

Vandries

Vandris(s)e, zie van den Driesse.

 

FD

van-Drooghenbroe(c)k

Proven. ,,Du marais ass√©ch√©” (D√©p. Hoes-selt).

 

EV

Vandroth

zie van de Rote.

 

FD

Vandrouf

Samengetrokken < Van der Hoef. Vanduille, zie van de Wiele.

 

FD

van–Dueren

-Duuren. Proven. 1. Deurne (Loc.). ‚ÄĒ 2. Dueren (Loc. allem.).

 

EV

Vanduille

¬†(NF hennuyer), Van Duille. 1693 ¬ęMarie-Anne Vandhuile¬Ľ BourgNamur; p.-√™. nom d’origine: Vendhuile (Aisne); ou bien var. de Van de Wiele [FD].

 

JG

van‚ÄĒDuinen

-Dun. Proven. V. Duin.

 

EV

van-Duisen

Proven. Van de Huizen, ,,Des maisons” (L.D.).

 

EV

van‚ÄĒDurme

Proven. Durmen (Plus. L.D. Flandre).

 

EV

van-Duyfhuis

-Duyfhuys. Proven. ou Profess. ,,Du colombier”.

 

EV

van‚ÄĒDuyn(en)

Proven. V. Duin.

 

EV

van‚ÄĒDuynslaeger

Proven. Van Duinslare, ,,De la lande des dunes”.

 

EV

Vandwalle

zie van de Wal.

 

FD

Vandy

Vendy: W. of Pic. var. van Vandier, var. van Gandier, Rom. vorm van Germ. VN Gandhari (DNF).

 

FD

van-Dy(c)k(e)

Proven. V. Dijk.

 

EV

van-Dystadt

Proven. Van de Stad, ,,De la ville”.

 

EV

Vane

zie van Ee.

 

FD

Vanebempt

zie van den Beemd.

 

FD

Vaneberck

-berg(h) zie van den Berg.

 

FD

Vaneberg

Vanebergh, Vaneberq. Formes francisées de Van den Berg(h).

Vanebosse. 1686 ¬ęJean Vanneboche¬Ľ Bourg¬≠Namur; forme francis√©e de Van den Bosch.

 

JG

van–Eberg

Proven. Van Edeberg (L.D.). (Plus. L.D. Ede).

 

EV

Vanebosse

zie van den Bosch.

 

FD

Vanebrouck

zie van den Broeke.

 

FD

van-Echelpoel

-Eccelpoel. Proven. Echelpoel (Dép. Bouwel).

 

EV

van-Eech-

-Eeck- -haute, -houdt, -hout(te). Proven. ,,Du bois des ch√™nes”. (Nombr. L.D.). V. Eik.

 

EV

van–Eeck(e)

Proven. Eeke (Loc.).

 

EV

van‚ÄĒEeckert

Proven. 1. Etkaarde, ,,Terrain des ch√™nes”. ‚ÄĒ 2. Ekeren (Loc).

 

EV

van-Eeckhoven

Proven. Eekhove (Dép. Gavere). V. Eik.

 

EV

van-Eeden

Proven. V. Van Ede.

 

EV

van-Eembeeck

Proven. Embeke (Dép. Viane).

 

EV

van-Eemeren.

Proven. Emer (Loc. holl.).

 

EV

van‚ÄĒEerdewegh

Proven. Aardeweg, ‚ÄěChemin de terre” (D√©p. Heffen et Webbekom).

 

EV

van‚ÄĒEerenbrugh

Proven. Eertbrugge (D√©p. Cherscamp et Waregem). ‚ÄĒ 2. Aardbrugge (D√©p. Wijnegem). ‚ÄĒ¬† 3. Heirbrug (D√©p. Lokeren).

 

EV

van-Eesbee(c)ke

-Eesbeke.   Proven.Eesbeek (Dép. Nieuwenhove).

 

EV

van-Eessel

Proven. Eisel (Dép. Mes-pealre).

 

EV

van-Eessen

Proven. Eesen  (Loc.).

 

EV

van-Eetvelde

Proven. Dép. Oetin-gen et Tollembeek.

 

EV

van‚ÄĒEgeren

Proven. Ekeren (Loc.).

 

EV

van-Eghem

Proven. Eegem (Loc.).

 

EV

Vanêgue

Wanegue, Wannègue: Adaptatie (NF) van

Van Hege (zie van Eeghem), maar ook Van Hecke

is niet uit te sluiten; vgl. Wanecque.

 

FD

Vanèk

Van√ęk, zie van (den) Hecke.

 

FD

Vanekan

zie van de Kan.

 

FD

van–Elder(e)

Proven. (Genoels- et ‘s Heren-)-Elderen (Loc.). ‚ÄĒ 2. Elderen (N. flam. de Odeur, Loc.). Synon. : Odeurs.

 

EV

van-Elegem

Proven. Dép. Hombeek.

 

EV

van-Elewyck

Proven. ,,Du quartier des aulnes” (L.D.).

 

EV

van-Elluwe.

Proven.   Dép.   Dikkelvenne.

 

EV

van-Elsen

-Elsken, -Elslande, -Elst, -Elstraete. Proven. V. Els.

 

EV

van–Elven

Proven. Elleve ou Elluwe (Dép. Dikkelvenne).            

 

EV

van–Em(b)den

Proven. Emden (Ville allem.).

 

EV

van-Emelen

Proven. 1. Emmelem (Emblehen, Loc.). ‚ÄĒ 2. Hemelen, ,,Paradis” (L.D.).

 

EV

van‚ÄĒEmmen

Proven. Loc. holl. (VAN)Emmerik.¬† N.¬† de¬† filiat. ,,(Fils) d’Amery”. N¬į 102.

 

EV

van–Ende

-Endt. Proven. Van Einde, ,,Du bout¬† (de l’agglom√©ration)”.

 

EV

Vanendore

zie van (den) Doorne.

 

FD

van-Engeland

Proven. 1. “D’Angle¬≠terre”. ‚ÄĒ 2. D√©p. Uccle. ‚ÄĒ 3. Loc. holl.

 

EV

van–Engelen

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Engelghem

-Engelgom. Proven. 1.¬†¬† Engelgum¬†¬† (Loc. ¬†hol.).¬†¬† ‚ÄĒ¬†¬† 2. Domaine du sieur Engil”.

 

EV

van-Enis

Proven. Henis (Loc.). –Erk. Proven. Herk¬† (Loc. et L. D.).

 

EV

Vanequaire

Rom. spelling (H) voor Van de Keer of evtl. Vanacker.

 

FD

van–Ermen(h)e(n),¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

-Ermingen.Proven. Eernegem  (Loc.).

 

EV

van-Erp(e)

-Erpe. Proven. Erpe et Erps (Loc).

 

EV

van-Erven

Proven. ..Hoiries”. N. de propri√©t√©s.

 

EV

van–Es(ch)

-Ess(ch)e. Proven. V. Es.

 

EV

van–Esbeen

V. Van Espen.

 

EV

van–Esbroeck

Proven. 1. V. Es. ‚ÄĒ 2.¬†¬†¬† Eysbroek¬†¬†¬† (D√©p.¬†¬† St-Pierre-Capelle).

 

EV

Vaneschepdael

zie van Schepdael.

 

FD

Vanescot(t)e

zie van Isschot.

 

FD

Vanescote

Vanescotte (NF hennuyer), Vaniscotte. Probabl. forme francis√©e de Van Isschot, nom d’origine: Isschot, √† Itegem et Kasterlee (Anv).

 

JG

Vanèse

zie van den Esse.

 

FD

Vaneslande

cf. Van Elslande.

 

JG

van-Espen

Proven. (Neer- et Over-) -Espen (Loc.). Synon. : Van Es­been.

 

EV

van–Est

Proven. V. Es.

 

EV

van-Eukem

Proven. 1. Heuken (D√©p. Rhode-St-Gen√®se). ‚ÄĒ 2. Eegem (Loc.).

 

EV

van-Even

Proven. Dép. Uitkerke.

 

EV

van-Everbroeck

Proven. 1. ..Marais d’Evere” (Loc.). ‚ÄĒ 2. ..Marais du sieur Ebur”.

 

EV

van-Everdingen

Proven. Dép. Eer­negem.

 

EV

van–Ex(e)

Proven. Hex (Loc.).

 

EV

van-Exaerde

Proven. Eksaarde (Loc.).

 

EV

van-Exter

Proven. Ekster, ,,Pie”. Plus. L.D.

 

EV

van-Exterghem

Proven. Heestergem (Dép. Opwijk).

 

EV

van-Eyck

-Ey(c)k(en). V. Eik.

 

EV

van-Eykern

Proven. Ekeren (Loc.).

 

EV

van-Eynde

V. Einde.

 

EV

van-Eyndhoven

Proven. Eindhoven (Loc. holl.).

 

EV

van-Eynsbergen

Proven. ,,De la colline de l’extr√©mit√© (de l’agglo¬≠m√©ration)”. Comp. Eynsdaele (D√©p. Renaix).

 

EV

van-Eyseren

Proven. Dép. Buns-beek.

 

EV

van-Fleteren

Proven. Flieteren (Dép. Tollembeek).

 

EV

van-Fra(e)c(k)en

-Fra(e)chem. Proven.  Vrekkem   (Dép.  Ursel et autres). V. : Van Vrechem.

 

EV

van-Ga(a)len

-Gael. Proven. L.D. (Pays-Bas). Ane. famille holl. Van Gallen (1600).

 

EV

van-Galder

Proven. Dép. Nieuw-Ginneken. (Pays-Bas).

 

EV

van-Ganghel

Proven. Gangel(berg) (Dép. Berlaar).

 

EV

van-Gansbeke

Proven. Dép. Etik-hove).

 

EV

van-Gasse

Proven. Gassel (Dép. Beers, Pays-Bas).

 

EV

van-Gastel

Proven. Gestel (Loc.).

 

EV

van-Gaubergen

Proven. V. Kouw.

 

EV

van‚ÄĒGaver

Proven. Gavere (Loc.).

 

EV

Van–Geebergen

Proven. 1. Geenbergen, ,,Des collines de l√†-bas” (L.D.). ‚ÄĒ 2. Keyberg, ,,Colline aux cailloux” (Nombr. L.D.). ‚ÄĒ 3. Keerbergen (Loc.). –Geel, -G(h)ele. Proven. Geel (Loc).

 

EV

van–Geem

Proven. Geem(eveld). (Dép. Aartrijke).

 

EV

van–Geersdaele

Proven. Kersdaal, ,,Vall√©e du taillis”. (L.D.).

 

EV

van–Geert

-Geirt. Proven. ,,De la Geert” (Geertbeek, √† Asse).

 

EV

van-Geertruyden

Proven. 1. Geer-tru√Įdenberg (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Geertruidendriesch (D√©p. Lubbeek).

 

EV

van-Geertsom

Proven. Kerszoom, ,,Or√©e du (bois de) taillis”.

 

EV

van–Geet

-Geit. Proven. ,,De la (r√©¬≠gion de la) Cette” (Riv.).

 

EV

van-Geffen

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Gehuchten

Proven. ,,Du ha¬≠meau” (L.D.).

 

EV

van–Gelderen

-G(h)elde(e). Pro¬≠ven. ,,De Gueldre” (Prov. et anc. duch√© holl.). Synon. : De Gueldre. N¬į 233.

 

EV

van-Gellicum

Proven. Gellikum (Loc. holl.).

 

EV

Vangen

zie van Geen.

 

FD

van-Genachte

ou -Genechten. Proven. Geen hacht, ,,Des bosquets de la bas”. V. haag. N¬į 241. V. Van Geneygen..

 

EV

van-Gend

-G(h)ent. Proven. Gent (,,Gand”) (Loc.).

 

EV

van-Genechten

V. Van Geneygen.

 

EV

van–Genesen

Proevn. Gênées (Dép. Leut).

 

EV

van–Geneygen

-Genneken, -Ge¬≠nechten. Proven. 1. Geneyken (D√©p. Lummen). ‚ÄĒ 2. Ginneken (Loc. holl.).

 

EV

van-Genk

Proven. Loc.

 

EV

Vangermee

Vangermeersch, zie Wangermez, van

Germeersch.

 

FD

Vangermée

Vangermez, Vangermeersch, cf. Wangermez.

 

JG

van–Germeers(ch)

Proven. Ger-meers (Dép. Olmen).

 

EV

van-Gestel

Proven. Loc. belge et holl.

 

EV

van–Gevel

-Ghinste, -Goot, -Graaf, -Gucht, -Kamp, -Keere, -Kerchove ou -Kerkhove(n). V. Gevel, Ginst, Goot, Graaf, Ge-hucht, Kamp, Keet, Kerkhof.

 

EV

van-Geyt

V. VAN Geet.

 

EV

van-Gheem

-Ghelder, -Ghele. V. Van-Geem, -Gelder, -Geel.

 

EV

van-Gheluwe 

Proven.   Geluwe. (Loc.).

 

EV

van-Ghent

V. VAN Gend.

 

EV

van-Gierdegom

Proven. Geerdegem (Dép. Malines).

 

EV

van-Giesel

Proven. Gijzele ou Gij-zenzele (Loc.). Synon. : VAN Gysel.

 

EV

van-Gigch

Proven. 1. Kis¬†¬† (D√©p. Fouron-St-Martin). ‚ÄĒ 2. Gies(beek). (Riv. holl.).

 

EV

van-Ginder

Proven. ,,De l√†-bas”. Van Ginder- -achter, -deuren, huysen, -tael(en). ,,De l√†-bas au bout, des √©pines (doorn)-, des mai¬≠sons-, de la vall√©e- -de l√†-bas”.

 

EV

van-Glabeek

-Glabeke. Proven. Glabbeek (Loc.).

 

EV

van-Go(e)d(t)senhoven

Proven. Goetsenhoven (Loc.). Synon. : VAN–Goetsenhove(n), -Goidsenhoven, -Goetsenhoven.

 

EV

van-Gobbelschroy

Proven. Dép. Kortrijk-Dutsel.

 

EV

van-Gogh

Proven. Goch (Ville allem.).

 

EV

van-Gompel

Proven. Dép. Moll.

 

EV

van-Gool

Proven. Kool (Dép. Bam-brugge).

 

EV

van‚ÄĒGoorlaecken

Proven. Goorla-ken, ,,Flaques boueuses”.

 

EV

van-Gorkum

Proven. Loc. holl. Gorinchem.

 

EV

van–Gorp

Proven. Gorp (Dép. Donk).

 

EV

van-Gossum

Proven. Gorsem (Ane., Gorssum) (Loc).

 

EV

van-Goubergen

Proven. V. Kouw.

 

EV

van-Gouthem

Proven. Gotem (Loc.) ou Gottem (Loc.) ou Goetem (Dép. Hérinne-lez-Enghien).

 

EV

van-Gram-

-Grem- -berg(h)e(n). Proven. Grembergen (Loc.).

 

EV

van-Grambeeck

Proven. ,,Ruisseau aux fanges” (Comp. Crambais, D√©p. Nivelles) ou ,,Ruisseau fu¬≠rieux”.

 

EV

van–Grevelynghe

Proven. Grave-Unes (Loc. fr.).

 

EV

van-Grieken

Proven. Kriek (Dép. Elverdingen) ou Krikke (Dép. Brielen).

 

EV

van-Griethuysen

Proven. ,,Des mai¬≠sons (du marchand) de levure”. Gruuthuze (D√©p. Oostkamp).

 

EV

van–Grimberg(h)en

Proven. Grimbergen (Loc.).

 

EV

van-Grinderbeek

Proven. ,,De la rivi√®re au gravier”.

 

EV

van-Gro(e)ningen

Proven. Dép. Courtrai et autres.

 

EV

van‚ÄĒGroen

-Groens. Proven. ,,De l’herbage” (L.D.). Synon. : VAN Grun(e).

 

EV

van–Groenendael

Proven. ,,De la vall√©e verte”. (Nombr. L.D.).

 

EV

van-Grootenbruele

Proven. ,,Du grand pr√© humide”. (Nombr. L.D. Bruul).

 

EV

van-Grootloon

Proven. ,,Grand-Looz” (Loc.).

 

EV

van-Grootven

Proven. Groot ven ,,Grand mar√©cage”. Ou bien : Ge-rooide ven, ,.Mar√©cage essart√©”.

 

EV

van-Grun(e)

V. VAN Groen.

 

EV

van–Grunderbee(c)k

V. VAN Grin­derbeek.

 

EV

van-Gucht(e)

Proven. Dép. Strij-pen.

 

EV

Vanguers

FN in LU. Wsch. verhaspeling van

Wageners.

 

FD

Vanguestaine

-enne. NF li√©geois qui ne para√ģt pas √™tre originellement un nom compos√© avec Van-; p.-√™. avatar du NF Haug(l)ustaine < Ha(e)gelsteen [FD].

 

JG

Vanguestaine

-enne: Als van-naam verhaspelde (LU)

FN Haug(l)ustaine (LU) = Hagelsteen.

 

FD

van-Guick

Proven. Kuik (Loc. holl.).

 

EV

van-Guldenbergh

Proven. Guldenberg (Dép. Wevelgem).

 

EV

van-Gullick

Proven. Gulke, ,,Go√©”. Synon. : Gullikers.

 

EV

van-Gunderbeek

V. VAN Grinder­beek.

 

EV

van-Gutte

Proven. Dép. Renaix.

 

EV

van-Gyes

Proven. Kys (Dép. Fou-ron-le-Comte).

 

EV

van-Gyseg(h)em

Proven. Gijzegem (Loc).

 

EV

van-Gysel

-Gyzel. V. VAN Giesel.

 

EV

van-Ha(e)cht

Proven. Haacht (Loc.). Synon. : VAN- -Achte, -Agt, -Haeght.

 

EV

van-Haaren

Proven. Haren (Loc. et L.D.).   Synon. :   VAN- -Haeren,

-Haren.

 

EV

van-Habost

Proven. Halbosa (D√©p. Waret-l’Ev√™que).

 

EV

van-Haecke

Proven. Haak (Dép. Sichem-lez-Diest).

 

EV

van-Haeften

Proven. Haajten (Loc. holl.).

 

EV

van-Haegenborgh

Proven. ,,Ch√Ęteau des bosquets” ou ,,Ch√Ęteau du sieur Hacon”.

 

EV

van-Haekendover

Proven. Hakendover (Loc.).

 

EV

van-Haelemeersch

Aalmeer, ,,Mar√©cage aux anguilles”.

 

EV

van-Haelen

Proven. Halen (Loc.).

 

EV

van-Haelew(e)yck

Proven. Halewijk (Dép. Wachter).

 

EV

van‚ÄĒHaelewyn

Proven. Halewijn (Dép. Tronchiennes).

 

EV

van-Haelst

Proven. Aalst (,,Alost”) (Loc.).

 

EV

van-Haeltert

Proven. Haaltert (Loc).

 

EV

van-Haeren

V. VAN Haaren.

 

EV

van-Haesebroucke

Proven. Haze-brouck (Loc. fr.).

 

EV

van-Haesendonck

Proven. Hazen-donk (Dép. Koningshooikt).

 

EV

van-Hagendoren

Proven. Dép. Kin-rooi et Ophoven.

 

EV

van-Hakendover

Proven. Loc.

 

EV

van-Hal

Proven. Loc.

 

EV

van‚ÄĒHalen

Proven. Loc.

 

EV

van-Halewyn

Proven. Dép. Tron­chiennes.

 

EV

van–Hall(e)

Proven. Halle (,,Hal”) (Loc).

 

EV

van-Halmé

Proven. 1. Halmaal (Loc). ‚ÄĒ 2. Al Mez (N. roman), ,,A la maison”.

 

EV

van-Halsberghe

Proven. Halsberg (Dép. Anderlecht).

 

EV

van–Halteren

Proven. Haaltert (Anc. Haletra). ‚ÄĒ 2. Helchteren

(Anc. Halechtera).

 

EV

van–Ham(me)

Proven.    Hamme (Plus. Loc.) et Ham (L.D.).

 

EV

van–Hamm√©e

V. VAN Halmé.

 

EV

van–Hamont

Proven. Loc.

 

EV

van-Handenhove

Proven. 1. Van Aan den Hove, ,,De pr√®s de la ferme”. ‚ÄĒ 2. Van Audenhove. ,,D’Oudenhove” (Loc.).

 

EV

van‚ÄĒHanswyck

Proven. Dép. Malines.

 

EV

van–Haren

Proven. Loc. et L.D.

 

EV

van–Hasbroeck

Proven. Hazebrouck (Loc. fr.).

 

EV

van-Hassel

-Hasselt. Proven. Hazel, ,,Coudrier”; Hazell, ,,Coudraie”. Hassel (L.D.); Hasselt (Loc).

 

EV

van–Hau(te)ghem

Proven. Oude-gem (Loc.). Synon. : VAN Aughem.

 

EV

Vanhaudenard

-arde, -aerde. Nom d’origine : Audenarde, n√©erl. Oudenaarde.

 

JG

van–Haudenard

Proven. Oudenaarde (,,Audenaerde”) (Loc.).

 

EV

van–Haute

Proven. Du L.D. Haut ,,Bois”.

 

EV

Vanhauv(e)

zie van (den) Hove(n).

 

FD

van-Hauwermeiren

Proven. Over-mere (Loc.).

 

EV

van-Haver

V. VAN Havre.

 

EV

van-Haverbeke

Proven. Everbeek (Loc).

 

EV

van-Havermaet

Proven. Avermaat (Dép. Zèle).

 

EV

van-Havre

Proven. Dép. Boekhout. Synon. : VAN Haver.

 

EV

van–Heck(e)

Proven. Hecke (Dép. Wijnegem).

 

EV

van-Heddeghem

Proven. Edegem (Loc).

 

EV

van-Heden

Proven. Ede (Dép. Wetteren). Eede (Nombr. L.D.) ou Heed (Dép. Aspert et Diegem). Synon. : VAN Hee, VAN Hedent.

 

EV

van-Heelen

Proven. 1. Eelen (Loc). ‚ÄĒ 2. Heelen-Bosch (Loc).

 

EV

van-Heemstee

Proven. Heemstede (Loc. holl.).

 

EV

van-Heenen

Proven.    Eine    (Loc. Ane., Heina).

 

EV

van-Heer

-Heers. Proven. Heers (Loc. Anc., Haire).

 

EV

van-Heerswynghels

Proven. Heirs-winkel, ,,C√īt√© de la chauss√©e”. Plut√īt que Hertenwinkel, ,,Coin des cerfs”.

 

EV

van–Hees

Proven. Loc.

 

EV

van-Heffen

Proven. Loc.

 

EV

van-Heg(h)e

-Heg(g), -Heghen. Proven. Heg(ge), ,,Haie” (L.D.).

 

EV

van-Hekken

Proven. Hekken, ‚ÄěBar¬≠ri√®res” (L.D.).

 

EV

van–Hel((le)mont

Proven, Helmond (Loc. holl.).

 

EV

van-Helden

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Helput

Proven. Dép. Boucle-St-Denis.

 

EV

van-Helshoecht

Proven. Elshoek (Dép. Tielt).

 

EV

van-Helsland

Proven. (Dép. Ar-doye).

 

EV

van-Hemeldonck

Proven. Dép. Gierle.

 

EV

van-Hemele(n)

Proven. ,,Paradis”. Plus. L.D. Synon. : Van Immelen.

 

EV

van-Hemelryck

Proven. Nombr. L. D. en Flandre. Alt√©r. du toponyme Emmerik, ,,Terre situ√© dans l’anse de la rivi√®re”. Synon.: Himmerech.

 

EV

van-Henden

V. VAN Eynde.

 

EV

van-Henis

Proven. Loc.

 

EV

van-Henten

V. VAN Eynde.

 

EV

van-Hentenryck

Altér. de VAN Hertenryck. V. ce N.

 

EV

van-Her

V. VAN Heer.

 

EV

van-Herberghen

Proven. 1. Herts-berge (D√©p. Oostkamp). ‚ÄĒ 2. Heirberg, ,,Colline de la chauss√©e”. (L.D.).

 

EV

van‚ÄĒHerbruggen

Proven. Heirbrug, ,,Pont de la chauss√©e”. (D√©p. Loke-ren).

 

EV

van-Herck(e)

Proven. Herk (Loc et L.D.).

 

EV

van-Herenthals

Proven. Herentals (Loc).

 

EV

van-Herf

Proven. Hervé (Loc.).

 

EV

van–Herle

Proven. Dép.  Poederlee.

 

EV

van–Herpe

Proven. Erpe (Loc).

 

EV

van-Hert

Proven. Dép. Grimbergen et autres.

 

EV

van–Herteryck

Proven. 1. Herten-rijk, ,,Domaine, enclos des cerfs”. Variante : VAN Hentenryck. ‚ÄĒ 2. Aartrijk (Loc.).

 

EV

van–Hertsfeld

Proven. Hertvelde (Dép. Herfelingen).

 

EV

van–Hese

Proven. Loc. et L.D.

 

EV

van–Hessen

Proven. Hessen (,,Hesse”, anc. duch√© allem.).

 

EV

van–Hest(e)

Proven. Heist (Loc.).

 

EV

van–Heuken

Proven. Dép. Rode-St-Genèse.

 

EV

van–Heule

Proven, Dép. Kuurne.

 

EV

van–Heurck

Proven. 1. Horck (D√©p. Lille-St-Hubert). ‚ÄĒ 2. Herk (Loc. et L.D.).

 

EV

van–Heusden

Proven. Loc.

 

EV

van–Heuven

Proven. Dép. Zon-hoven.

 

EV

van–Heuver

Proven. 1. Hever (Loc.). ‚ÄĒ 2. Synon. du suivant.

 

EV

van–Heuverswyn

-Heuverzwyn. Pro¬≠ven. Everzwijn (L.D.), ,,SangIier”.

 

EV

van-Heuzen

Proven. Heusden (Loc.).

 

EV

van‚ÄĒHevel

Proven. Heuvel (Loc. holl.).

 

EV

van-Heverbeke

Proven. Everbeek (Loc.).

 

EV

van–Heylen

Proven. Heelen-Bosch (Loc. : Ane., Heylen).

 

EV

van-Heymbee(c)k

Proven. Heem-beek (Loc. Ane., Heimbeche).

 

EV

van–Heyst(e)

Proven. Heist (Loc.).

 

EV

van–Hilleghem

Proven. Hillegem (Loc).

 

EV

van–Himbeek

Proven. (Dép. Hérinnes-lez-Enghien).

 

EV

van–Himst

Proven. Impe (Loc.. Anc. Himpe).

 

EV

van–Hinderdael

Proven. Ginderdaal, ,,La vall√©e √©loign√©e”. Synon. : VAN Gindertaelen. N¬į 228.

 

EV

van-Hissenhoven

Proven. ¬ęDo¬≠maine du sieur Husson”. N¬į 245.

 

EV

van–Hoboken

Proven. Loc.

 

EV

van–Hoebroeck

Proven. Hoysbroek (Dép. Wavre-Se-Catherine).

 

EV

van–Hoeck(e)

Proven. Hoek, ,,Coin”. (L.D.). N¬į 228.

 

EV

van–Hoedenaeghe

Proven. Oudenaken (Loc.).

 

EV

van-Hoef

Proven. Hoef, ,,Ferme”. (Nombr. L.D.).

 

EV

van–Hoegaerden

Proven. Hoegaarden (Loc.).

 

EV

van-Hoeter

Proven. (Neer- et Op- Oeteren (Loc.).

 

EV

van–Hoey

Proven. Huy (Loc.).

 

EV

van–Hoeydonck

Proven. Dép. Halle-en-Campine, Zandhoven etc.

 

EV

van–Hoeylandt

Proven. Hoolands (Dép. Nukerke).

 

EV

van–Hoeymissen

Proven. Hooimezen, ,,Pr√®s aux foins”. Synon. : Hoo(y)misserL

 

EV

van–Hoff

Proven. Hof (Dép. Kessel-lez-Lierre et autres L.D.) V. Hof et Hove.

 

EV

van–Hofstadt

Proven. Hofstade (Loc).

 

EV

van-Holder

-Holderbeke. Proven. ,,De la r√©gion de la Holder” (Ruis¬≠seau). Holderbeke (D√©p. Lierde-St-Martin).

 

EV

van–Hole(n)

Proven.¬† 1. Hol,¬† ,,Ter-rier”, L.D. ‚ÄĒ 2. Olen (Loc).

 

EV

van-Hollebeke

Proven. Loc.

 

EV

van–Hollenberghe

Proven. 1. Hollenberg, ,,Colline creus√©e”. ‚ÄĒ 2. Holenberg, ,,Colline aux terriers”.

 

EV

van–Holmen

Proven. 1. Olmen (Loc.). ‚ÄĒ 2. Olm, ,,Orme” (D√©p. Letterhoutem et autres L.D.). N¬į 242.

 

EV

van–Hols-

-Beck,  -Bee(c)k,  -Beke. Proven. Holsbeek (Loc.).

 

EV

van–Holsaet(s)

Proven.      Holset (Loc. holl.).

 

EV

van-Holsraete

Proven. Holstraat (Dép. Tielrode).

 

EV

van–Hommert

Proven. Hommert (Loc. holl.).

 

EV

van-Homwegen

Proven. Omwegen, ,,D√©tours, chemins d√©tourn√©s” (L.D.).

 

EV

van–Honakker

Proven. 1. ,,Terre lamentable, inculte” (L.D.). Synon. Hoonacker.

 

EV

van–Hondschoten

1. Proven. Hond-schoote (Loc. fr.). ‚ÄĒ 2. Hogen akker, ,,Champ √©lev√©”.

 

EV

van–Honsebrouck

Proven. Hoensbroek (Loc. holl. Ane. seigneure-rie).

 

EV

van-Honsem

Proven. D√©p. W√Įlle-bringen.

 

EV

van–Hoobrouck

Proven. 1. Hoogbroek (D√©p. Wieke-Vorst). ‚ÄĒ 2. Hooibroek, ,,Marais aux foins”.

 

EV

van–Hooff

Proven. Hoof (Dép. Balen, Moresnet, Teuven).

 

EV

van-Hoofsatdt

Proven. Hofstade (Loc).

 

EV

van–Hoogenbemt

Proven. Hooibeemd, ,,Pr√© √† foin” (Plut√īt que : Hogebeemd, ,,Pr√© √©lev√©”).

 

EV

van–Hoogten

Proven. Hoogten (Dép. Noorderwijk).

 

EV

van–Hooimissen

V. VAN Hoey-missen.

 

EV

van‚ÄĒHool

Proven. Hool (Dép. Bam-brugge).

 

EV

van–Hoolandt

Proven. 1. Hoogland, ,,Terre √©lev√©e”. ‚ÄĒ 2. Hoolands (D√©p. Nukerke).

 

EV

van–Hoorde(n)

Proven. Oord. V. VAN Oordt.

 

EV

van–Hoorebee(c)k

-Hoorebeke. Proven. Horebeke (Loc).

 

EV

van-Hooren

-Hoorn(e). Proven. Hoorn (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Hoor-n(e). Plus. L.D. (Flandre).

 

EV

van–Hoorick

Proven. Horing (Dép. Zellik).

 

EV

van–Horn

V. VAN Hooren.

 

EV

van-Houche

-Houcke. Proven. 1. Hoek, ,,Coin”. ‚ÄĒ 2. Hoeke (Loc belge. Ane., Houcke). ‚ÄĒ 3. Hoek (Loc. holl.).

 

EV

van–Houdenhove(n)

Proven. Ou-denbove (Loc.).

 

EV

van-Houdt

Proven. Haut, ,,Bois” (L.D.). Loc. holl. Synon. : VAN–Haute, -Hout(t)e(n).

 

EV

Vanhougardine

Vanhougadine, cf. Van Hoe­gaerden.

 

JG

van-Houplinus

Proven. Houplines (Dép. Warneton). Synon. : VAN Hopplynus.

 

EV

van-Hout(t)eghem

Proven. Ouwe-gem (Loc. Ane., Oudengem).

 

EV

van-Houter

Proven. Outaar, ,,Autel, chapelle” (L.D.). Outer (Loc.).

 

EV

van-Houtryve

Proven. Outrijve (,,Autrive”, Loc.).

 

EV

van–Houtvin

Proven. Houtvenne (Loc).

 

EV

van–Houtvinck

Proven. Houtwing, ,,Herbage du bois”.

 

EV

van-Houwe

Proven. Houw(e) (Dép. Massemen-Westrem et Scheldewindeke.

 

EV

van–Houwenhoven

Proven. Oudenhove (Loc.).

 

EV

van-Houweninge

Proven. Honmge (Dép. Oolen).

 

EV

van-Hove

-Hoven. Proven. 1. Hove (Loc.). ‚ÄĒ 2. Hof, Hove, ‚ÄěFerme, courtil”. L.D.

 

EV

van-Hoydonck

Proven. Hooidonk (Dép. Retie).

 

EV

van-Hoye

Proven. 1. Hoei (,,Huy”, Loc.). ‚ÄĒ 2. Hooy (D√©p. Beernem).

 

EV

van-Hoyweghem

Proven. 1. Ooigem (Loc). ‚ÄĒ 2. Hoo√Įweg (D√©p. Booischot et Itegem).

 

EV

van-Huelle

Proven. Hul, ..Colline”. (D√©p. Kaprijke, Zegelsem, Zonnegem).

 

EV

van-Huffel(en)

Proven. Huffel (D√©p. Loenhout). Heuvel, ,,Colline”.

 

EV

Vanhulst

Van Heulst. Nom d’origine: Hulst, toponyme tr√®s fr√©quent, √† Alsemberg, Korte-mark, etc. ; cf. aussi Van der Hulst.

 

JG

van–Humbee(c)k

Proven. Humbeek (Loc.).

 

EV

van-Huyck

Proven. 1. Heuken (D√©p. Rhode-St-Gen√®se). ‚ÄĒ 2. V. VAN Hoeck(e).

 

EV

van–Huylenbroeck

Proven. Uilenbroek (Dép. Vlierzele).

 

EV

van–Huyneg(h)em

Proven. Ooigem (Loc).

 

EV

van-Huysse

Proven. Huise (Loc.).

 

EV

van–Hyfte

Proven. Hyfte (Dép. Loo-Christi).

 

EV

Vanicate

Vannicatte: Weergave van dial. uitspr. van

Van Eeckhoutte.

 

FD

Vaniékaut

zie van Eekhou(d)t.

 

FD

Vanier

cf. Vannier.

 

JG

Vanier

-iez, Vannier, -i(ez), Vany(e), Vagnier, Levannier:

BerN Ofr. vanier: mandenvlechter. 1310 Jehan le

Vanier, St-Q. (MORLET); 1415 Grard le Vannier,

Dk. (TTT).

 

FD

van–Ierland

Proven. ,,D’Irlande”.

 

EV

van–Iersel

Proven. Herzele (Loc.).

 

EV

van–Immelen

V. VAN Hemele(n).

 

EV

van-Immerseel

Proven. Dép. Wom-melgem, etc.).

 

EV

van‚ÄĒImpe

Proven. Loc.

 

EV

van‚ÄĒImschoot

. Proven. Idenschot ou Isschot (Dép. Itegem).

 

EV

van-Ingelgem

Proven. Ingooigem (Loc).

 

EV

van-Ingh

Proven. Inghe, Ane. N. d’Enghien (Loc.).

 

EV

van–Innis

Proven. Hinnis(daal) (Dép. Vechmaal).

 

EV

van–Isacker

Proven. 1. Hiesakker (D√©p. Overpelt). ‚ÄĒ 2. IJssch-Akker, ,,Champ de l’Isque” (Ruis¬≠seau) ou ,,Champ de.l’Is” (Id.).

 

EV

Vaniscotte

Van Isschot, cf. Vanescotte.

 

JG

Vaniscotte

zie van Isschot.

 

FD

van‚ÄĒItterbeek

Proven. Loc. (VAN) Jan. N. de filiation. ,,(Fils)

de Jean”. N¬į 102.

 

EV

van-Jeun

Proven.     Joen     (Dép. Nokere).

 

EV

van-Kaekenberg

Proven. Dép. St-Gilles-lez-Termonde.

 

EV

van-Kaeldenberg

Proven. Dép. Boucle-St-Denis.

 

EV

van–Kal(c)ken)

Proven. Kalken (Loc.). Kalk, ,,Terrain crayeux”. N¬į 240.

 

EV

van–Kalmthout

Proven.  Loc.

 

EV

van-Kan

Proven. Kanne (,,Canne”, Loc).

 

EV

van-Kaudenberg

Proven. 1. Kou-denberg, ,,Colline froide”. ‚ÄĒ 2. Kouwenberg, ,,Colline des chou¬≠cas”. Kauwenberg (D√©p. Laken, Schilde, etc.).

 

EV

van-Keer

Proven. ,,Tourne-bride” ou ,,Tournante”. (Nombr. L.D., Loc. holl.).

 

EV

van–Keerberg(h)en

Proven. Loc.

 

EV

van–Keirsblick

Proven. Kersbeek (Loc).

 

EV

van-Kekem

-Kelecom, -Kelegom, -Kelekom. Proven. Kelegem (Dép. Schepdaal).

 

EV

van‚ÄĒKemmel

Proven. Loc.

 

EV

van–Kemseke

Proven. Kemzeke (Loc).

 

EV

van-Kenhoven

Proven. Genhoven (Dép. Wuustwezel).

 

EV

van‚ÄĒKenipen

Proven. ,,Campine” (R√©gion). N¬į 225.

 

EV

van–Kercken,

-Kerke. Proven. 1. Kerken (D√©p. Scheldewindeke). ‚ÄĒ 2. Kerk, ,,Eglise” (L.D.). N¬į 227.

 

EV

van-Kerkvoorde

Proven. ,,Gu√© de l’Eglise ‘(L.D.).

 

EV

van-Kerm

Proven. Kermt (Loc.).

 

EV

van–Kerrebroeck

Proven. Dép. Nevele.

 

EV

van–Kessel

Proven. Loc.

 

EV

van-Kets

Proven. Geets, ,Jette” (Riv.).

 

EV

van-Keybus

Proven. V. Kei.

 

EV

van–Keymeulen

-Keymolen. Pro­ven. Dép. Kaster et Kruishoutem.

 

EV

van-Kiel

Proven. Dép. Anvers.

 

EV

van-Kieven

Prov. Keyven. (Dép. Wuustwezel.

 

EV

van–Kilsdonck

Proven. ,,Donjon du sieur Gil”. N¬į 246.

 

EV

van-Koekenbeek

Proven. (Dép. Saintes).

 

EV

van-Kol

Proven. Kool (Dép. Bam-brugge).

 

EV

van-Koninckxloo

Proven. Konings-loo (Dép. Vilvorde).

 

EV

van–Koppelen

Proven. Kopelen (Dép. Waregem).

 

EV

van-Kuykhof

Proven. ,,Domaine du sieur Godo” (Guigoven, Loc).

 

EV

van–Labeke

Proven.¬†¬†¬† 1.¬†¬†¬† Lebbeke (Loc.). ‚ÄĒ 2. V. VAN Laerbeke.

 

EV

van-Laeken

Proven. Ane. loc., ratta­chée à Bruxelles.

 

EV

van-Laenen

Proven. 1. Laarne (Loc.). ‚ÄĒ Laan (,,Lasne”, Riv.).

 

EV

van-Laer

-Laere(n). Proven. Laar (Loc. et L.D. ,,Lande”). Synon. : VAN Leer.

 

EV

van-Laerbeke

Proven. ,,La Lare” (Riv.). D√©p. Lierde- Lierde-St-Martin et autres L.D.

 

EV

van–Laet

Proven. Laet(hof) (Dép. Perk).

 

EV

van-Lamswerde

Proven. Lamswaarde (Loc. holl.).

 

EV

van-Lancker

Proven.  Langre  (Loc. fr.)

 

EV

van—Landeghem

Proven. Landegem (Loc).

 

EV

van-Landen

Proven. Loc.

 

EV

van-Landewyck

Proven. 1. Landenwijk, ,,Hameau dse cultures”. ‚ÄĒ 2. Langewijk (D√©p. Klerkem).

 

EV

van-Landschoot

Proven. Landschot ou Laanschot, ,,Enclos du pays ou de la Lasne” (Riv.).

 

EV

van-Landuyt

Proven. Landuit ,,Terres √©tendues ou ext√©rieures”. (Nombr. L.D. Eeke, Wingene, etc.).

 

EV

van-Lang(h)endonck(t)

Proven. Langendonk (D√©p. Knesselare). N¬į 246.

 

EV

van–Lange

Proven. Lang(e). (Nombr. L.D. ,,Terrains s’√©ten¬≠dant en longueur”.

 

EV

van-Langena(c)ker

Proven. Lange akker, ,,Longue terre” (D√©p. Wel-len). Synon.: (VAN) Langena(e)-ken.

 

EV

van–Langenhove(n)

Proven. 1. Lan¬≠ge hof, ,,Ferme s’√©tendant en lon¬≠gueur”. N¬į 246. ‚ÄĒ 2. Lankhof (D√©p. Zillebeke).

 

EV

van-Larebeke

V. VAN Laerbeke.

 

EV

van-Larebkee

V. VAN Laerbeke.

 

EV

van–Lat(h)em

Proven. Latem (Loc.)

 

EV

Vanlaton

Probabl. var. du NF flam. Van Lat(h)em

 

JG

van-Le(e)rberg(h)en

Proven. 1. Ledeberg (Loc. et L.D.). ‚ÄĒ 2. ,,Colline de la Laar” (Riv.).

 

EV

Vanlebroeck

W. (LU) adaptatie van Van de Broeck.

 

FD

van-Leda

-Lede. Proven. Letha, Ane. N. de Lede (Loc.).

 

EV

van–Leemput(ten)

Proven. ,,Argili√®re” (Nombr. L.D.). Synon. : VAN Cleemputte. N¬į 240.

 

EV

van-Leer

V. VAN Laer.

 

EV

van-Leeuw

Proven. Leeuw (en topo¬≠nymie), ,,Colline”. Leeuw-(St-Pierre) et (Zout-(Leeuw) ,,(L√©au”) (Loc).

 

EV

van-Leeuwen

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Leliendael

Proven. ,,Vall√©e des lis” (L.D.).

 

EV

van-Lemberge(n)

-Lens, -Leuven, -Leynsele, -Liedekerke, -Liefferin-gen, -Lier, -Lierbergen, -Lierde. Proven. Lemberge, Lens, Leuven (,,Louvain”) Leizele, Liedekerke, Lieferinge, Lier (,,Lierre”), Lede¬≠berg, Lierde (Loc.).

 

EV

van‚ÄĒLennep

Proven. Loc. pruss.

 

EV

van-Lent

-Lierop. Proven. Lent, Lierop (Loc. holl.).

 

EV

van-Lint

-Linthout. Proven. Lint (Loc. ,,Tilleul”), Linthout (D√©p. Schaerbeek, ,,Bois de tilleuls”).

 

EV

van-Lishout

Proven. ,,Bois aux iris”. Lieshout (Loc holl.). N¬į 243.

 

EV

van–Lo(o)veren

Proven. ,,Ombrages” (L.D.).

 

EV

van-Lockeren

Proven. Lokeren (Loc).

 

EV

van-Loke

Proven. Look, ,,Enclos” et ,,Trou”. L.D.

 

EV

van-Lombee(c)k

Proven. Lombeek (Loc).

 

EV

van‚ÄĒLommeren

Proven. ,,Ombrages” (L.D.).

 

EV

van-Londen

Proven. 1. ,,Londres” (Loc. angl.). ‚ÄĒ 2. London (D√©p. Ploegsteert).

 

EV

van-Londersele

Proven. Londerzeel (Loc).

 

EV

van-Loo

-Look. Ptoven. V. Loo, Lok.

 

EV

van-Loon

Proven. Loon, (Loc., ,,Looz”, et L.D.).

 

EV

van-Looverbosch

Proven. 1. ,,Bois ombrag√©”. ‚ÄĒ 2. ,,Bois du sieur Louvier”. ‚ÄĒ 3. ,,Bois au han¬≠gar”.

 

EV

van-Looy

V. VAN Looy.

 

EV

van-Loqueren

Proven. Lokeren (Loc.).

 

EV

van-Luchene

Proven. Leuken (Dép. Weert).

 

EV

van–Luck

Proven. Luik, ,,Li√®ge” (Dial.). ‚ÄĒ 2. Leug (D√©p. Aartselaar).

 

EV

van-Lui

Proven. 1. Lille (Loc. fr.). Synon. : DE- -Lille, -Lul(le). ‚ÄĒ 2. Lille (Loc. belges). ‚ÄĒ 3. Lula (Loc. holl.).

 

EV

van–Luyten

Proven. 1. Leute (D√©p. Noordschote). ‚ÄĒ 2. Leut (Loc.).

 

EV

van–Lysebet(h)

-Lysebetten(s). Proven. Usbecq (,,L’Is, Riv.”, D√©p. Hoves-lez-Enghien). (Le N. ne pa¬≠ra√ģt pas √™tre un matronyme. ,,Fils d’Elisabeth”).

 

EV

van-Maanen

Proven. Maanen (Loc. holl.).

 

EV

van-Mackel

-Maekel. Proven. Ma-chelen (Loc.).

 

EV

van-Maele

-Meersche, -Mensch-brugge, Merck, Merghel, -Mert, -Meulebroeck(e), -Meutter, -Moe-re, -Moortel(le). Proven. V. Maal, Meers, Menesbrug, Mergel, Markt, Molenbroek, Mot, Muiter, Moer, Moortsele.

 

EV

van-Maele

Proven. M√Ęle (D√©p. Ste-Croix-lez-Bruges).

 

EV

van-Maerken

Proven. Marken (Loc. holl.).

 

EV

van–Mal

Proven. Mal (,,Malle”, Loc).

 

EV

van–Malcot(te)

Proven. Malecotte (Dép. Adegem).

 

EV

van-Malder(en)

Proven. Malderen (Loc).

 

EV

van-Malderg(h)em

Proven. Maldergem (Dép. Boucle-St-Denis).

 

EV

van-Mallaert

Proven. Mallaert ou Maillard, Autres N. de Meldert (Brabant).

 

EV

van-Malte

V. VAN M√Ęle.

 

EV

van-Mansart

Proven. Mansart (Dép. Maulde).

 

EV

van-Mar(c)ke

Proven. Marke (Loc.)

 

EV

van-Marsenille. 

Proven.¬†¬† 1.¬†¬† Maas- ni(e)l (D√©p. Gelinden et Heers). ‚ÄĒ 2. Maasniel (Loc. holl.).

 

 

EV

van–Massenhove(n)

Proven. Mas-senhoven (Loc.).

 

EV

van–Mechelen

Proven. Mechelen (,,MaIines” et autres loc. appel√©es Mechelen).

 

EV

van-Meenen

Proven. Meenen (,,Me-nin”, Loc.).

 

EV

van-Meensel

Proven. Loc.

 

EV

van‚ÄĒMeer

Proven. Loc. et L.D.

 

EV

van-Meerbee(c)k

-Meerbeke. Pro­ven. Meerbeek et Meerbeke (Loc.).

 

EV

van-Meerhaeghe

Proven. Meerhaag (Dép. Ooike).

 

EV

van‚ÄĒMeeuwen

Proven. Loc.

 

EV

van‚ÄĒMegroot

Proven. Meyerode (Loc.). (Altér. de Mey- en Meg-).

 

EV

van–Meir(e)

Proven. Meer, ,,Mar√©cage”. (Loc. et L.D.).

 

EV

van-Melckebeke

Proven. Merkelbeek (Loc. holl.).

 

EV

van-Melderen

Proven. Malderen (Loc).

 

EV

van–Meldert

Proven. Loc.

 

EV

van–M√™le

Proven. Melle (Loc).

 

EV

van-Mens

Proven. Mainz, (,,Mayence”, Loc. allem.).

 

EV

van-Mensel

Prov.  Meensel  (Loc.).

 

EV

van-Menter

Proven. Minder(hout) (Loc).

 

EV

van-Mespelgem

Proven.

 

EV

van–Meulecom

Proven. ,,Agglom√©ration du moulin” (L.D.).

 

EV

van-Meulenbeke

Proven. Meulebeke (Loc).

 

EV

van-Meurs

Proven. Moere (Loc. Ane. : Moeres).

 

EV

van-Meuter

Proven. Mater (Loc).

 

EV

van-Mieghem

Proven. Meigem (Loc. et Dép. Alsemberg).

 

EV

van–Mierenhoucht

Proven. Mieren-boek, ,,Coin des fourmis” (L.D.).

 

EV

van-Mierlo

Proven. Mierlo (Loc. holl.).

 

EV

van–Migro

Proven. 1. Mingeloo (D√©p. Neerpelt). ‚ÄĒ 2. V. VAN Megroot.

 

EV

van-Moere

Proven. Loc.

 

EV

van-Moergastel

Proven. Moergestel (Loc. holl.).

 

EV

van–Moffaert

Proven. Ane. seigneurerie. Synon. : De Moffart.

 

EV

van-Mol

Proven. Mol (Loc.).

 

EV

van–Mol(le)cot

Proven. Mollekot (Dép. Watervliet).

 

EV

van-Molhem

Proven. Mollem (Loc.)

 

EV

van-Molle

V. VAN Mol.

 

EV

van–Mollem

Proven. Loc.

 

EV

van-Montagu

Proven. Montaigu (Loc.) ou Mont-Aigu (Dép. La Hulpe et Lasnes).

 

EV

van-Montfort

Proven. 1. Montfort (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. D√©p. Ans, Esneux, Theux).

 

EV

van‚ÄĒMook

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Moorleghem

Proven. Mooregem (Loc.).

 

EV

van-Moorsel

Proven. Loc. belge et holl.

 

EV

van–Moortel

Proven. Moortel, ,,Terre molle” (L.D.).

 

EV

van–Mossevelde

Proven. ¬ęCampagne aux mousses”. (L.D.).

 

EV

van–Mossuenck

-Mossuinck. Pro¬≠ven. Mossewing, ,,Pr√© aux mousses” (L.D.).

 

EV

van-Mulder

Proven. Mulder, Muylder, Molder (Anc. ,,Meunier”). ¬ęOriginaire du hameau du meu¬≠nier, c. ad. du moulin”.

 

EV

van-Mulken

Proven. D√©p. Tongres. ,,Petit moulin”.

 

EV

van‚ÄĒMunnekrede

Proven. Monikefede (Dép. Damme).

 

EV

van-Muylders

V. VAN Mulder(s).

 

EV

van-Muylem

Proven. Mullem (Loc.) ¬ęHameau du moulin”.

 

EV

van‚ÄĒMuysen.

Proven. Muizen (Loc.). ‚ÄʬęQuartier, hameau des souris”.

 

EV

van-Muysewin(c)kel

Proven. 1. Muizenwinkel. ‚ÄĒ 2. Mossewinkel, “Hameau des mousses”.

 

EV

van-Namen

Proven.¬† “Namur”. (Loc.).

 

EV

Vannart

Peut-être dérivé en -art du thème de Van(nier).

 

JG

Vanné

Vanne, zie van (den) Heede.

 

FD

Vannebenne

zie van Nebenne.

 

FD

van-Nechel

Proven. Vann Ekel, ¬ęDes glands”, Eekel (D√©p. Wezemaal). Apr√®s la pr√©position VAN, des N. commen√ßant par une voyelle ont souvent √©t√© √©crits avec l’initiale N.

 

EV

van-Neck(e)

Proven. Necke (Dép. Zomergem).

 

EV

Vannecoppenolle

zie (van) Coppenolle.

 

FD

van-Nedervelden

Proven. Nederveld (Dép. Parike).

 

EV

van-Neer

Proven. Loc. holl. Vanneriau. Proven, Vanneriaux (Dép.

Anderlues).

 

EV

Vannelle

Vanella, zie van (der) Helle.

 

FD

Vannemberg(h)

-berck, zie van den Berg.

 

FD

van-Nerom

-Nerum.      Proven. Nerom (Dép. Wolvertem).

 

EV

Vannérust

Forme latinis√©e du lux. dialectal v√†ner, ail. Wagner ‘charron’.

 

JG

Vannes

1546 ¬ęJohannes le Vanne¬Ľ GuillLi√®ge, 1652 ¬ęChristophe Vannes¬Ľ BourgNamur; p.-√™. mis pour Vannet, dimin. en -et du th√®me de Van(nier); cf. aussi Vannesse.

 

JG

van–Nes(se)

Proven. Vann Es(se), ¬ęDe Fr√™ne” (L.D.). V. VAN Nechel. ‚ÄĒ 2. N√©s (Loc. holl.).

 

EV

Vannesse

¬†(NF wallon). Forme francis√©e du NF flam. Van Nes(se) ou Van Es(se)? Ou bien, comme NF wallon, pourrait √™tre un d√©riv√© du th√®me de Vannier, cf. 1482 ¬ęJ. le filz La Van-neresse¬Ľ JusticeBastogne.

 

JG

van-Neste

Proven. Nest, ¬ęNid” (L. D.). Synon. : Delneste (M√™me famille).

 

EV

van-Netelbosch

Proven. ¬ęBois des orties”. (L.D.).

 

EV

van-Nevel

Proven. Nevele (Loc.).

 

EV

van-Neyghem

-Neyghen. Proven. Neigem (Loc.).

 

EV

Vannier

Vanier. 1275-76 ¬ęColars li Vaniieres fr√®res Brifaut¬Ľ RegTournai, 1289 ¬ęGerars li Vaniers¬Ľ CensNamur, 1296-1302 ¬ęJehans li Vaniers¬Ľ Imp√ītArtois, 1549 ¬ęJehan Le Van¬≠nier¬Ľ BourgNamur, 1573 ¬ęAnthoine le Van¬≠nier¬Ľ CoutStavelot, 1626 ¬ęCille Le Vanier¬Ľ BourgNamur; nom de m√©tier: fr. vannier, cf. Vany(e). – Formes f√©m. : 1302 ¬ęJehanete le Vani√®re¬Ľ LoiTournai; 1482 ¬ęJ. le filz La Van-neresse¬Ľ JusticeBastogne. Cf. aussi 1490 ¬ęJ. Le Vanneur¬Ľ JusticeBastogne, 1496 ¬ęThiry le Vanneur¬Ľ BourgNamur.

 

JG

van-Nieuwenborg

-Nieuwenhove(n), -Nieuwenhuys(s)e(n), -Nieuwenhuiz(en). Proven. ¬ęDu nouveau ch√Ęteau, de la nouvelle ferme, des nouvelles maisons” (L. D.).

 

EV

van-Nieuwlandt

Proven. Nieutvland (Loc. holl.).

 

EV

van-Nimmen

Proven. Loc. holl.

 

EV

Vannin

 (NF hennuyer). Var. de Van Nin (ci-dessous) ou bien, comme NF wallon, var. du NF Vennin.

 

JG

Vannineuse

cf. Van Nieuwenhuyse.

 

JG

van-Nispen

Proven. Loc. holl. (VAN) Nitsen. N.¬†¬† de¬†¬† filiation. ¬ę(Fils) du nomm√© Nitsen”, c. √† d. ¬ęFils du nomm√© Nido, fils”. Voir VAN Simpsen.

 

EV

van–No(e)yen

Proven. Vann Oyen, (Dép. Peer). V. VAN Nechel.

 

EV

van-No(o)ten

Proven. Noode ou Nude (.Vallon √©troit”, Ane.)- ‚ÄĒ 2. Noten, ,,Noix”, ,,Noyers” (L. D.).

 

EV

van‚ÄĒNoorbeek

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Noord

Proven. 1. ¬ęDu Nord”. ‚ÄĒ 2. Van Oord. V. VAN Oordt.

 

EV

van‚ÄĒNoorenweghe

Proven. 1. Noordenberg, ,,Colline du Nord” (L. D.)- ‚ÄĒ 2. Van Horenberg, ,,De la colline boueuse”.

 

EV

van-Noppen

Proven. Vann Oppen (Dép. Rummen). V. VAN Nechel.

 

EV

Vannoye

zie van Ooyen.

 

FD

van–Nueten

Proven. 1. VAN No(o)ten. ‚ÄĒ 2. Nteth (Loc. holl.).

 

EV

van–Nuffel(en)

Proven. Vann Huffel(en) (heuvelen), ,,Des collines”. V. VAN Nechel.

 

EV

Vannuscorps

Vanuscorps (NF hennuyer). Surnom phrastique (de misérable): fr. (qui) va nu corps, comp. fr. va-nu-pieds FEW 14, 117b.

 

JG

Vannuscorps

zie Vanuscorps.

 

FD

Vannuse

cf. Vanuse.

 

JG

Vannuse

zie van Huise.

 

FD

van–Nuvel

Proven. Dép. Meldert-lez-Alost,

 

EV

van–Nyvel

Proven. Nijvel ^.Nivel¬≠les”, Loc.).

 

EV

van‚ÄĒNyverseel

Proven. Nijverzele (Dép. Opwijk).

 

EV

Vano(o)f

zie van (den) Hoeven.

 

FD

van–Obberg(h)en

Proven. Op berg, ,,Sur la colline” (D√©p. Wemmel).

 

EV

van–Ockerhout

Proven. Hokkelhout, ,,Bois de la colline” (L.D.) ou ,,Bois du sieur Oger”.

 

EV

van-Oekel

Proven. Hokkel, ,,Colline”. (Uccle, Ukkel. M√™me sens).

 

EV

van–Oers

Proven. (H)o(e)r, ,,Fange”. Oeren (Loc.). Oerenbroek (L.D.).

 

EV

van–Oeteren

Proven. (Neer- et Op-) -Oeteren (Loc.).

 

EV

van-Oevelen

Proven. Oevel (Loc.).

 

EV

van–Oeyen

Proven. Oyen (Dép. Peer).

 

EV

van–Offel(en)

Proven. 1. V. VAN Oevelen. ‚ÄĒ 2. Heuvelen, ,,Collines (L.D.).

 

EV

van–Oirschot

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Oldbeeek

Proven. ,,Ancienne rivi√®re” (L.D.).

 

EV

van-Olden

Proven. 1. Ouden, ,,Ancien”. (Sous-entendu : Burg, Hove, Molen, etc. ,,Ch√Ęteau, Ferme, Moulin” etc.). ‚ÄĒ 2. Olde ou Ouwen, Ane. N. de Grobbendonck.

 

EV

van-Omberg

Proven. Oombergen (Loc.).

 

EV

van–Ommeren

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Ommesal(e)ghe

Proven. Om-slag, ‚Äě (Terre) envelopp√©e, encla¬≠v√©e”. V. VAN Honacker.

 

EV

van-Oncem

Proven. Honssem (Dép. Willebringen). Synon. : VAN O(u)nsem.

 

EV

van–Onckelen

Proven. Ongel(berg) (Dép. Balen-lez-Geel).

 

EV

van–Onderbergen

Proven. ,,Au pied de la colline”. (L.D.).

 

EV

van–Ongeval(le)

Proven. ,,(Du lieu o√Ļ s’est produit un) accident”.

 

EV

van–Onsem

V. VAN Oncem.

 

EV

van-Oorbeek

Proven. Loc.

 

EV

van-Oordt

Proven. Oord, ,,Coin, bord, lisi√®re”. Synon. ; VAN Hoorde(n).

 

EV

van-Oorteghem

Proven. Oordegem (Loc).

 

EV

van–Oost

Proven. ,,De l’Est”. (Sous-entendu : Akker, Kamp, etc. ,,Champ, Campagne, etc.). VAN Oosten, ,,De l’Est”. VAN Oostenryck, ,,D’Autriche”. VAN Ooster-wyck, ,,Du hameau de l’Est”. (Osterwijk, D√©p. Tongerloo-lez-Geel). VAN Oosterzee, litt√©rale¬≠ment ,,De la mer de l’Est’. VAN Oostveldt. ,,De la campagne de l’Est” (Nombr. L.D. en Flandre).

 

EV

van-Ooteghem

Proven. Ootegem (Loc.).

 

EV

van–Op(p)hem

Proven. Opphem (,,Ophain”, Loc.). Oppem ou Ophem (D√©p. Wezembeek).

 

EV

van–Opbergh

Proven. ,,De sur la colline”. Opberg (D√©p. Wemmel).

 

EV

van-Opbroeck

Proven. ,,Au marais” (L.D.).

 

EV

van–Opdenbosch

Proven. ,,Au bois” (D√©p. Grote-Brogel).

 

EV

van–Opdorp

Proven. Loc.

 

EV

van-Ophaeren

Proven. Opharn, ,,Opham” (Loc.).

 

EV

van–Ophalvens

Proven.    Ophalven (Dép. Ternat).

 

EV

van-Oppen(s)

Proven. Oppen (Dép. Rummen).

 

EV

van–Opstal

Proven. Hauteur d√©boi¬≠s√©e qui servait au p√Ęturage et aux assembl√©es publiques. Nombr. L.D.

 

EV

van–Orbeek

Proven. Oorbeek (Loc.)

 

EV

van-Ormelingen

Proven. Ormelingen (,,Nomerange”) (D√©p. Thys).

 

EV

van-Orshoven

Proven. Oordshoven, ,,Fermes de l’extr√©mit√© (du dis¬≠trict)”.

 

EV

van–Ortroy

Proven. Oordrode, ,,Es-sart de l’extr√©mit√©”.

 

EV

van–Os

Proven. Ossche (Dép. Nevele).

 

EV

van-Osmael

Proven. Orsmaal (Loc.)

 

EV

van-Ossel

Proven. Ossel (Dép. Brussegem).

 

EV

van-Osselaer

Proven. Okselare (Dép. Zichem).

 

EV

van-Osta

Proven. Oost Aa, ,,R√©gion de lAa (Riv.) orientale”. Comp. : VAN der- -Aa, -Auwera, ,,DE-L’Aa, -La Vieille Aa”).

 

EV

van-Otter

Proven. Dép. Halle-en-Campine).

 

EV

Vanouche

zie van den Hoeke.

 

FD

van–Oudenhove(n)

Proven. Ouden-hove (Loc.).

 

EV

van-Ounsem

V. VAN Oncem.

 

EV

van–Outryve(n)

Proven. Outrijve (Loc.).

 

EV

van–Ouwen

Proven. Ane. N. de Grobbendonk.

 

EV

van-Ouwenhuysen

Proven. Oude huizen, ‚ÄěVieilles maisons” (L.D.).

 

EV

van-Ouytsel

Proven. Widzele, ,,Eta-blissement du sieur Guy”.

 

EV

van-Over-

 

-schelde. ,,Outre Escaut”. Over-straete(n).,.Outre rue ou chauss√©e”. Overstraat (D√©p. Waarschoot).

 

EV

van-Overbeke

Proven. ,,Outre rivi¬≠√®re” (D√©p. Asper, Wetteren, etc.).

 

EV

van-Overberg(h)e

,,Outre colline” (D√©p. Overboelaere).

 

EV

Vanoverberghe

Vanoverberg. Nom d’origine: Overberg(h) (= au-del√† du mont), toponyme fr√©quent.

 

JG

van-Overbroe(c)k

,,Outre mar√©cage” (D√©p. Gelinden, Wellen, etc.).

 

EV

van-Overeem

,,Outre la Heem” (Riv.), Overheembeek (D√©p. Bruxelles).

 

EV

van-Overmeere

ou -Overmeire. ,,Outre mare”. Overmere (Loc.).

 

EV

van-Overslyn

‚Äě Outre la pente” ou bien ,,Au-del√† de Sleyne” (Ane. N. de Sleidinge, Loc.).

 

EV

van-Overstyn

,,Outre le ch√Ęteau”. Oversteen (D√©p. Meerhout).

 

EV

van-Overveld

,,Outre la campagne” (D√©p. Wezemaal et Loc. holl.). V. OVER- et D’OU¬≠TRE.

 

EV

van–Oycke

Proven. Ooike (Loc.).

 

EV

van–Pachtenbeke

-Pachterbeke. Pro¬≠ven.¬†¬† Bachtebeek,¬†¬† ,,Rivi√®re¬† √©cart√©e de l’agglom√©ration” (Dialecte Flan¬≠dre Occ.) (L.D.).

 

EV

van–Paddenburgh

Proven. ,,Ch√Ęteau du sieur Badon” (plut√īt que ¬ęCh√ʬ≠teau des crapauds”).

 

EV

van–Paemel

Proven. Pamel (Loc.).

 

EV

van-Paepeghem

Proven. (Vierzele-) Papegem (Loc.).

 

EV

van-Paesschen

1. Proven. Paezens (Loc. holl.). Ou bien : Passchen-(dale), ‚Äě Vall√©e de la Passche” (Ruisseau). ‚ÄĒ 2. Le N. pourrait √™tre aussi une √©vocation de l’√©poque de la naissance de la personne : ,,De P√Ęques”. N¬į 300.

 

EV

van-Panhuys

Proven. Pannenhuys (Nombr. L.D. Jette, Laeken, Hoegaarde, etc.).

 

EV

van-Parys

Proven. Parijs (Ville fr. et L.D.).

 

EV

van-Passel

Proven. Basel ou Bazel (Loc).

 

EV

van–Pe(e)

Proven. Pede (Ruisseau des environs de Bruxelles. Plus. L. D.

 

EV

van-Peborgh

Proven. ,,Ch√Ęteau de la Pede (Riv.)”. Ou ,,Ch√Ęteau du sieur Betho”.

 

EV

van-Peperstraete

Proven.  Dép. Scheldewindeke et Wetteren.

 

EV

van–Perck

Proven. Perk. (Loc.).

 

EV

van–Peteghem

Proven. Petegem (Loc).

 

EV

van–Pevena(e)ge

Proven. Pevenage (Dép. Everbecq).

 

EV

van–Poelgeest

Proven. ..Hauteur sa¬≠blonneuse (pr√®s) de la mare”. (L. D.).

 

EV

van-Poelvoorde

,,Gu√© de la mare” (D√©p. Ruisselede)).

 

EV

van–Poeyer.

Proven. 1. Poeder(lee) (Loc.). ‚ÄĒ 2. Poder, ,,Mare”.

 

EV

van‚ÄĒPoppel

Proven. Loc.

 

EV

van–Pottelsberghe

Proven. Pottel-berg (D√©p. Courtrai) ..Colline de la poterie”.

 

EV

van–Poucke

Proven. Poeke (,,Pou-cques”, Loc.).

 

EV

van–Praag

Proven. 1. ,,Prague” (Ville tch√®que). ‚ÄĒ 2. Praag (D√©p. Vaalbeek).

 

EV

van–Pradelles

Proven. Flamandis. du N. fr. De Pradelles, ,,De pr√©”.

 

EV

van–Prate

Proven. Praat, ,,Pr√©”. Prate (D√©p. Jodoigne).

 

EV

van–Put(te)

Proven. ,,Puits, car¬≠ri√®re”. Putte (Loc. et L.D.).

 

EV

van-Puymbroe(c)k

-Puynbro(e)k. Proven. 1. Puinbroek, ..Marais des d√©combres”. ‚ÄĒ 2. Put(de)nbroek, ..Marais des grenouilles). ‚ÄĘ-Puyvelde. Proven. Puidveld, ..Champ aux grenouilles (D√©p. Belsele).

 

EV

van–Pyperzeel

Proven. Pyperzeel (Dép. Oudenhove-Ste-Marie).

¬ęQuaUlie. V. VAN Caillie.

 

EV

Vanquelef

Vanqueleff, Vanquelefs (NF hen­nuyer), cf. Van Kelf.

 

JG

van-Quelenborgh

Proven. Kivelburg, ..Ch√Ęteau de la source”.

 

EV

van–Quickelberghe

Proven. Kwikkelberg (Dép. Binkom).

 

EV

van-Quickenborne

Proven. Kwieke bron, ..Source vive”.

 

EV

Vanquin

Var. lorraine de *Wankin, -quin, Wenkin?

 

JG

van–Raemdonck

Proven. Raamsdonk (Loc. holl.), Ramsdonck (Loc. belge).

 

EV

van–Raepenbusch

Proven. Rapenbosch, ,,Bois des navets” ou ,,Bois du sieur Hraban” ou “Bois ou l’on ramasse (le bois)”.

 

EV

van-Raffelghem

Proven. ..Etablissement du sieur Raffaud”.

 

EV

van–Rampeblerg

Proven. 1. ,,Colline du sieur Rambaud”. ‚ÄĒ 2. Rampeberg, ..Colline du d√©sastre”.

 

EV

van-Ransbeeck

Proven. Ransbeek, ,,Ruisseau aux aulx” (D√©p. St-Ante-lincks, Tronchiennes, etc.).

 

EV

van‚ÄĒRanst

Proven. Loc.

 

EV

van-Rasbourgh

Proven. 1., ..Ch√Ęteau du sieur Rado”. ‚ÄĒ 2. Rensburg (Loc. allem.).

 

EV

van-Rechem

Proven. Rekkem (Loc. Ane., Rechem).

 

EV

van-Reck

1. Reck (D√©p. Bilzen). ‚ÄĒ 2. Recke (D√©p. Everbecq et Zar-lardinge).

 

EV

van-Ree

Proven. 1. Rede (D√©p. Wetteren). ‚ÄĒ 2. Rhee (Loc. holl.).

 

EV

van-Reepinghen

Proven. Reping (Dép. Vollezele).                   ,

 

EV

van–Rees

Proven. 1. Rees (D√©p. Kasterlee). ‚ÄĒ 2. Rheze (Loc holl.)

 

EV

van–Reet(h)

Proven. Reet (Loc.). (Loc.). Riet, ..Roseau”.

 

EV

van-Regemorter

-Remoortel, -Re-moortere. Proven. Regenmortel (D√©p. Mazenzele). Regen- -moortel, ,,Terre meuble de l’eau de pluie”. Ou bien : ..Bourbier du sieur Ragon”.

 

EV

van-Rengen

Proven. Dép. Vertrijck.

 

EV

van-Rensberghen

Proven. Rensberg (Dép. Vollezele).

 

EV

van-Renterghem

Proven. ..Etablissement du sieur Randier”.

 

EV

van-Rethy

Proven. Retie (Loc.).

 

EV

van-Reusel

V. VAN Reysel.

 

EV

van-Reybroeck

Proven. Reibroek (Dép. Eine, Hansbeek, etc.).

 

EV

van-Reymenant

Proven. Rijmenam (Loc).

 

EV

van–Reysel

Proven.¬† 1. Rjjssel (,,Lille”,¬† Loc. fr.).¬† ‚ÄĒ¬† 2. Reysel (D√©p. Paal).

 

EV

van–Reysen

Proven.   Rijssen   (Loc. holl.).

 

EV

van-Rickstal

Proven. 1. Rixtel (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Ries data, ,,Vall√©e (du domaine) du sieur Rie”. ‚ÄĒ 3. Reeksdaal, ,,Val de la rang√©e d’ar¬≠bres”.

 

EV

van–Rie.

Proven. Riet, ,,Osiers, Joncs” (L.D.).

 

EV

van-Riel

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Riet

Proven. 1. Reet (Loc. Anc., Rieth). ‚ÄĒ 2. Riet, ,,Osiers, Joncs” (L.D.).

 

EV

van-Rillaer

Proven. Rillaar (Loc.).

 

EV

van–Ringh

Proven. Rincé (Dép. Leeuw-St-Pierre).

 

EV

van-Rinsveld

Proven. 1. Rijnsveld ,,Campagne du Rhin”. ‚ÄĒ 2. Ri(cke)nsveld, ,,Campagne du sieur Rie,,. ‚ÄĒ 3. Risseveld (D√©p. Sta-den).

 

EV

van-Risseghem

Proven. 1. Ricksegem, ..Etablissement du sieur Rie”.

‚ÄĒ 2. Rikegem (D√©p. Munkzwalm). -Rode. Proven. ,,Essart”. Loc. et

L.D.

 

EV

van-Ro(o)sendael

Proven. Rozen-daal, ‚Äě Vall√©e des roseaux” (Loc. holl. et nombr. L.D. en Belgique).

 

EV

van-Ro(o)y(e)n

Proven. Rode(n), “Essart(s)”. (L.D.).

 

EV

van–Roba(e)ys

Proven. 1. Roubaix (Loc. fr.). Synon. : Roba(e)y(s). ‚ÄĒ¬† 2. Roba (Ruisseau √† Malm√©dy). V. VAN Rompa(ey).

 

EV

van–Roechoudt

Proven. Roekhout, ,,Bois des freux”.

 

EV

van–Roelen

Proven. Dép. Zutendale.

 

EV

van-Roessel

Proven. Roosle, ‚Äě (Oseraie”.

 

EV

van-Roey

Proven. Rode, ,,Essart”. Rode (Loc.), Ro(o)y (L.D.).

 

EV

van-Rokegem

Proven. ,,Etablisse-ment du sieur Hroc”.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

van-Romburg

Proven. ‚ÄěCh√Ęteau du sieur Hro(do)n”.

 

EV

van-Rompa

-Rompa(e)y, -Rom-phey. Proven. Rombais, ,,De la région de la Roba ou Romme (Ruisseau).

 

EV

van-Ronsele

Proven. Loc.

 

EV

van-RoosbrŇďck

Proven. 1. Ruis-broeck. (Loc.). ‚ÄĒ 2. Roosbroek, ,,Marais aux joncs”.

 

EV

van‚ÄĒRoose.

Proven. ,,Les roseaux” D√©p. Eecloo.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† ,

 

EV

van-Roosmalen.

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Roost

Proven. (Roos, ,,Ro-seaux”, Roost, ,.Ensemble de Ro¬≠seaux” (Nombr. L.D.).

 

EV

van-Rooten

Proven. Dép. Neerpelt.

 

EV

van–Ros

Proven. Roos, ,,Roseaux” (Nombr. L.D.).

 

EV

van-Rossem

-Rossom, -Rossum. Proven. Rossum (Loc. holl. et Dép. Noorderwijk).

 

EV

van-Rotthem

Proven. Rotem (Loc.).

 

EV

Vanroux

Vanderoux. Probabl. (originaire) de/ du Roux (plusieurs NL en Wallonie).

 

JG

van-Rulo

Proven. Roloux (Loc.).

 

EV

van-Rumst

Proven. Rumst (Loc.).

 

EV

van-Runx

Proven. Dép. Hasselt.

 

EV

van-Russelt

Proven. Dép. Wellen.

 

EV

van-Rutten

Proven. Loc. (,,Rus-son”).

 

EV

van-Ruymbeke

Proven. Ronnebeke (Rivière à Renaix).

 

EV

van-Ruyskensvelde      

-Ruys(se)- vel(d)t. Proven. Rooskens-, Roos–veld, ,,Campagne des petits ro¬≠seaux, -des roseaux”. Rooseveld (D√©p. Passchendale).

 

EV

van–Ruyteghem

Proven. ,,Etablissement du sieur Hrode”.

 

EV

van-Ryckevorsel

Proven. Rijkevorsel (Loc.).

 

EV

van-Rykel

Proven. Rijkel (Loc).

 

EV

van-Rymenant

Proven. Rijmenam (Loc.).

 

EV

van-Rysseghem

Proven. Ressegem (Loc.).

 

EV

van–Ryswyck

Proven. Rjjswijk (Loc. holl.).

 

EV

van-Saelen

V. VAN Zaelen.

 

EV

van–Saene

Proven. Zanne, ,,De la r√©gion de la Zanne (Ruisseau √† Uccle)”.

 

EV

van–Saet

Proven. ,,Graines” (D√©p√īt de graines, L.D.).

 

EV

Vansaingele

Vansaingèle, Vansaingle, cf. Van Sing(h)el.

 

JG

Vansamiliette

Vansamillette, Vansamilliette, Van Samuliet, Vansamulie, Vansamitulle, etc. NF résultant de divers avatars orthogra­phiques du NF flam. Van Zandvliet dans la région de la Basse-Sambre; cf. Vasamuliet.

 

JG

van-Samillette

Proven. ,,Petite Samme” (Affluent de la Senne).

 

EV

van-San

V. Van Saene.

 

EV

van–Sand(e)

-Sand(t), -Santen. Proven. Zande (Loc. et L.D.). Zand (Loc. holl. et L.D.).

 

EV

van‚ÄĒSantfoort

Proven. Zandvoorde (Loc.). Zandvoort (Loc. holl.).

 

EV

van-Schaardenburgh

Proven. ‘s Hardenburg, ,,Ch√Ęteau du sieur Hard”. ‚ÄĒ 2. Scharsterbrug (Loc holl.).

 

EV

van-Schaftingen

Proven. Schavinghen (Dép. Merkem).

 

EV

van–Schalck

Proven. Schalk, ,,Serf” (Hameau des cerfs). Schalkhoven, ,,Ferme des cerfs”. Schalkom, ,,Ha-bitation des serfs”). Schalken (D√©p. Keerbergen).

 

EV

van-Schelle

Proven. Loc.

 

EV

van–Schendel

V. VAN Schyndel.

 

EV

van–Schepdael

Proven. Schepdaal (Loc).

 

EV

van–Schevensteen

Proven. Seven-steen (Dép. Reningelst).

 

EV

van–Schoelandt

Proven. Schouland, ,,Champ du paysage” (Comp. : Beauregard, ,,Belle vue”).

 

EV

van–Schoenbeek

-Schoonbeek. Pro¬≠ven. D√©p. Bilzen et Rummen. ‚ÄĒ 2. Schoonebeek (Loc. holl.).

 

EV

van-Schoenwinckel

Proven. D√©p. Herck-la-Ville. Synon. : VAN Schoonwinckel, ,,Du beau coin”.

 

EV

van–Schoor(e)

Proven. Schore (Loc. belge et holl.). Schoor (Nombr. L.D.).

 

EV

van–Schoubroeck

Proven. 1. Schaubroek (D√©p. Zomergem). ‚ÄĒ 2. Schobbroek (L.D.).

 

EV

van–Schuerbeek

Proven.   Schubbeek (Dép. Lubbeek).

 

EV

van-Schuylenbergh

Proven. ‘s Uilenberg (D√©p. Herenthout et Rode-St-Gen√®se).

 

EV

van-Schuytbroeck

Proven. 1. Schuit-broek, ,,Du marais des canots”. ‚ÄĒ 2. Scheutbroek, ,,Du marais des cabanes”.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† ,

 

EV

van–Schyndel

Proven. 1. Schijndel (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Schendel (Riv., Schendelbeke, Loc.).

 

EV

van-Seg(h)broeck

Proven. (D√©p. Turnhout). ‚ÄĒ 2. Zegbroek (D√©p. Vorselaar).

 

EV

van–Seters

Proven. Settert, ,,Z√©trud” (Loc).

 

EV

van-Sevenbergen

Proven. 1. Zeven-bergen (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Zeven-berg (D√©p. Raast).

 

EV

van–Sevendonck

Proven. Sever-donck (Dép. Turnhout).

 

EV

van–Sever(en)

Proven. Zeveren (Loc).

 

EV

van-Seymortier

Proven. ‘s Heimor-tier, ,,De la mare de la bruy√®re” (L.D.).

 

EV

van-Sichelen

Proven. 1. Sikkelen, ,,Faucilles” (N. de terre ou de pr√©). ‚ÄĒ 2. Ziekel(ied)en, ‚ÄěL√©proserie” (L.D., en Flandre).

 

EV

van–Sichen

-Sighen. Proven. Zichen (Loc).

 

EV

van-Sichern

-Sighem. Proven. Zichem (Loc.).

 

EV

Vansilliette

Vansiliette (NF namurois). Autres avatars de Van Zandvliet, cf. Vasamuliet.

 

JG

van–Simaey(s)

Proven.¬†¬† 1.¬†¬† Chimay (Loc.). ‚ÄĒ 2. Sinaai (Loc.). (VAN) Simpsen.¬†¬† N.¬†¬† de¬†¬† filiation. ,,Fils de Simsen”, c. √† d. ,,Fils de Simon fils”. Comp. VAN Aerssen, VAN¬†¬†¬† Hertsen,¬†¬†¬† VAN¬†¬†¬† Nitsen, VAN Peetersen. N¬į 102. van–Sina(y). Proven. Sinaai (Loc.).

 

EV

Vansina

cf. Van Sinaey (ci-dessous).

 

JG

van–Sint(e)jan

Proven. Sint Jan. 1. ,,Saint-Jean”, Paroisse. ‚ÄĒ 2. D√©p. Merkem.

 

EV

van-Sittard

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Slambroeck

Proven. ‘/ Lam-broek (D√©p. Massemen-Westrem).

 

EV

van-Slooten

Proven. 1. Sloten (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. ..Rigoles”. (L.D.).

 

EV

van-Sluys

Proven. Sluis (Loc. holl. et L.D.).

 

EV

van-Snick

Proven. Snik, ,,Sanglot” (N. de terre inculte). Snikberg (D√©p. Itterbeek).

 

EV

van–Snoeckvelde

Proven. Snoekveld. 1. ,,Champ situ√© √† Snoeken (D√©p. Kanegem). ‚ÄĒ 2. ,,Champ des goujons”.

 

EV

van–Solinge(n)

Proven. Loc. allem.

 

EV

van–Someren

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Sonsbeek

Proven. 1. Zonnebeke (Loc.). ‚ÄĒ 2. Zonbeek, synon. de Senne (Riv.).

 

EV

van–Soye

Proven. Loc.

 

EV

van–Speybroeck

-Speybrouck. Pro¬≠ven. ,,Marais de Speyen (D√©p. St-Andr√©-lez-Bruges) “.

 

EV

van-Spil(le)bee(ck)

Proven. Spille-beek (Dép. Esschen-Frontière).

 

EV

van–Sprang(h)

Proven. Sprang (Loc. holl.).

 

EV

van–Stacegem

Proven. Stasegem (Dép. Harelbeke).

 

EV

van-Stalle(n)

Proven. Stal (en topon., ,,Ferme”). Stalle (D√©p. Uccle).

 

EV

van–Stappen

Proven. Stappen (Stabula.¬†¬†¬† Litt√©ral. :¬†¬†¬† ,,Ecurie”.¬†¬†¬† Sens d√©riv√©) : ,,Relais, auberges”.

 

EV

van–Ste(y)voort

Proven. Stevoort (Loc.).

 

EV

van–Steeger.¬†¬†¬†

Proven.    Stekker     (Dép. Reninge).    

 

van–Steeland

Steelant. Proven. Steenland (Dép. Kalloo et Steenkerke-lez-Furnes).

 

EV

van–Steen(e)

Proven. ,,De l’endroit pierreux” ou ,,Du ch√Ęteau”. (V. Steen), ¬†Steene (Loc.). Steen (L.D.).

 

EV

van-Steenacker

Proven. ,,Du champ pierreux”.

 

EV

van–Steenbeek

Proven. ,,De la rivi¬≠√®re pierreuse” (Nomb. L.D.).

 

EV

van-Steenbergen

Proven. ,,De la colline pierreuse”. Loc. holl. L.D.

 

EV

van-Steenbrugghe

Proven. ,,Du pont de pierre” (Nombr. L.D.).¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

van-Steenhuyse

Proven. Steenhuize (Loc.). ,,Maison de pierre”.

 

EV

van‚ÄĒSteenkiste

Proven. Steenkies, ,,Silex, gravier”. N. de carri√®re.

 

EV

van–Steenoven

Proven. Steenoven, ,,Four √† briques” (Nombr. L.D.).

 

EV

van-Steensel

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Steenweghen

Proven. ,,Routes empierr√©es” (Nombr. L.D. Steen-weg).

 

EV

van-Steenwinckel

Proven. ,,Coin ou hameau des pierres”.

 

EV

van-Steerteghem

Proven. ,,Hameau √©loign√©” (Steen, ,,Queue”). ‚ÄĒ 2. V. le suivant.

 

EV

van-Steerthem

Proven. Strijten (Loc.).

 

EV

van–Stein

Proven. ,,Ch√Ęteau” (Forme allem.). D√©p. Moresnet.

 

EV

Vanstenagen

zie Vaster(s)haeghe.

 

FD

Vanstenhaek

zie Pasternak.

 

FD

van-Stichelen

-Stickel. Proven. D√©p. Denderhoutem. ,,Chardons”.

 

EV

van-Stiphout

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Stippen

Proven. ,,De la r√©gion des (deux) Stippen : Stipdonk et Stipbout (Loc holl.)”.

 

EV

van-Stockeren

Proven.¬†¬†¬†¬† Stokertj, ..Distillerie”¬†¬† (D√©p.¬†¬† Koekelare¬†¬† et Zwevezele).

 

EV

van-Stockhausen

Proven.¬† ..Maisons pr√®s de la futaie” (M√™me sens que Stokkem).

 

EV

van-Stockstraeten

Proven. Stokstraat (D√©p. Elversele, Schorisse et Z√®le), ,,Chemin de la futaie”.

 

EV

van–Straaten

Proven. ,,Rue(s), route(s)”. Nombr. L.D.

 

EV

van-Stracel

Proven. ,,Etablissement sur la chauss√©e”.

 

EV

Vanstraelen

Van Straalen, etc. Nom d’origine: Stralen, √† Tumhout (Anv) ou Straelen (Nord-rhein-Westfalen) [FD].

 

JG

van–Straelen

Proven. ,,Petite chaus­sée (du latin, stradella). Straelen (Loc. allem., frontière holl.). Sy-non. : De Streel. V. Streel.

 

EV

van-Stratum

Proven. Stratum (La¬≠tin), ..Etendue de terre”. (L.D.).

 

EV

van-Strien

Proven. Strijen (Loc. holl.).

 

EV

van–Strydonck

Proven. ‘s Trud donk, ..Donjon du sieur Trudon”.

 

EV

van–Strythem

Proven. Stijtem (Loc.)

 

EV

van-Stuyn

Proven. 1. Stem. V. VAN Steyn. ‚ÄĒ 2. Thuin (Loc.).

 

EV

van-Styvendael

Proven. Stuifdaal, ,,Vall√©e poussi√©reuse sablonneuse” (L.D.).

 

EV

van–Styvendael

Proven. Stuifdaal, ,,Vall√©e poussi√©reuse”.

 

EV

van–Styvoort

Proven. Stevoor (Loc.)

 

EV

van‚ÄĒStyvoort

Proven. Stevoort (Loc.).

 

EV

van–Sulper

V. VAN Zurpele.

 

EV

van–Swae

Proven. Sua- (-meer, -woud) (Loc. holl.).

 

EV

van-Sweevelt

Proven. Zweejveld, ,,Campagne des Souabes” (R√©gion des Flandres : Zwevezele, Zweve-gem, Zwijnaarde, etc.).

 

EV

van-Swieten

Proven. Zwitten (Dép. Bellem).

 

EV

van-Syng(h)el

Proven. 1. Singel, ,,Boulevard, Avenue circulaire”. ‚ÄĒ 2. Moulin de Singel (Dop. Leizele)

 

EV

van–‘t Hooft

Proven. ,,Du haut (de l’agglom√©ration)”. L.D.

 

EV

van-T(h)emsche

Proven. Temsche ,,Tamise” (Loc.).

 

EV

van–Taelen

-Tal. Proven. Dalen, Dal. ..Vall√©es, Vall√©e”. (L.D.).

 

EV

van-Tassel

Proven. Van de assel (Hazel), ,,Du coudrier” (L.D.).

 

EV

Vanterpool

zie van den Pol.

 

FD

van-Thiel

Proven. Tiel (Loc. holl.)

 

EV

van-Thielen

Proven. Tielen (Loc.).

 

EV

van-Thienen

Proven. Tienen (,,Tirlemont”, Loc).

 

EV

van-Thilborgh

Proven. Tilburg (Loc. holl.).

 

EV

van-Thillo

Proven. Tielloo, ,,Bois de Tiel (Loc. holl.)”.

 

EV

van-Tholl

Proven. (He)t Hol, ,,La tanni√®re” (D√©p. Kemzeke).

 

EV

van–Thorre

Proven. Van Dorre (Dorrebeek, Rivière à Michelbeke).

 

EV

Vanthournout

Vanthournhout, Van Tornhout, Vantournhoudt, Van Turnhout, etc. Nom d’origine: Turnhout (Anv), bien que les formes en T(h)o(u)rn- puissent renvoyer au NL Torhout (FlOcc) [FD].

 

JG

van-Thournout

-Thourout, -Thuy-ne(n). Proven. Turnhout, Torhout, Thuin (Loc.).

 

EV

van-Tichelen

V. Stekel.

 

EV

van-Tieghem

-Tielen. Proven. Tie-gem, Tielen (Loc.).

 

EV

Vantighem

cf. Van Tieghem.

 

JG

van-Til

-Tilborg(t), -Tilburg. Pro­ven. Tiel, Tilburg (Loc. holl.).

 

EV

van-Tillo

V. VAN Thillo.

 

EV

van-Tilt

Proven. Tielt (Loc.).

 

EV

van–Tomme

Proven. ,,Du tumulus” (L.D.).

 

EV

Vanton

Forme altérée du précédent [FD] ou bien, comme NF wallon, var. de Wanton (non attesté).

 

JG

van–Ton

Proven. Tonne(Keizers) (Dép. Bellegem).

 

EV

van-Tonderen

Proven. 1. Donderen, (Loc. hol.).

 

EV

van‚ÄĒTongelen

Proven. Dongelen, ..Petit donjon” (Dimin. de donk). Dungel (D√©p. Halle-Boienhoven).

 

EV

van-Toortelboom

Proven. Tortelboom, ,,Arbre des tourtereaux” (L. D.).

 

EV

van-Torre

V. VAN Thorre.

 

EV

Vantours

Nom d’origine: Tours (Indre-et-Loire).

 

JG

van–Traa

Proven. Van der Aa, ,,(De la r√©gion’ de l’Aa (Riv.)”. Synon. :

 

EV

van-Trappen

Proven. Dép. Hoei-laart.

 

EV

van-Treel

V. Van Straelen.

 

EV

Vantrepot(t)e

zie van den Putte.

 

FD

van-Tricht

-Tright. Proven. 1. Tricht (Loc. holi.). (Tricht, Trajec-tum, Passage de cours d’eau”. ‚ÄĒ 2. Maes(tricht) (Loc. holl.).

 

EV

van-Tricht

-Tright. Proven. 1. Tricht (Loc. holl.). (Tricht, Trajectum, Passage de cours d’eau”. ‚ÄĒ 2. Maes(tricht) (Loc. holl.).

 

EV

van-Trier

Proven. ,,Tr√™ves” (Loc. allem.).

 

EV

van–Trimpont

Proven. Dép. Ever becq et Papignies.

 

EV

van–Tro(o)y(en)

Proven. 1. Van de Rode(n), ,,Des essarts”. ‚ÄĒ 2. V. le suiv.

 

EV

van-Trogh

Proven. Droog, ,,Endroit sec” (Comp. Droogenbosch, Droge-ham, Drogendijk).

 

EV

van–Truyen

Proven. (Sint-) Truyen, (St-Trond”, Loc.).

 

EV

van–Turenhou(d)t

Proven. Tttm-hout (Loc.).

 

EV

van–Tuy(c)kom

-Tuycom. Proven. 1. Tiegem (Loc.). ‚ÄĒ 2. Van uit de Kom, ,,De l’agglom√©ration”.

 

EV

van–Tuyl

Proven. Tuil (Loc. holl.).

 

EV

van-Tuyn

Proven. ,,Thuin”¬† (Loc.).

 

EV

Vantyghem

cf. Van Tieghem.

 

JG

Vanu(y)t

zie van Nul.

 

FD

van–Ubbel

Proven. Heupelen (Dép. Aubel).

 

EV

Vanuel

 (NF hennuyer). Probabl. var. de Van Heule.

 

JG

van–Uffle(en)

Proven. 1, (Steen-)Huffel (Loc.). ‚ÄĒ 2. Heuvel, ,,Colline” (L.D.).

 

EV

Vanus

Vanuse, Vannuse (NF hennuyers). For­mes francisées du NF Van Huis(e) [FD]

 

JG

Vanus(e)

zie van Huis(e).

 

FD

Vanuscorps

cf. Vannuscorps.

 

JG

Vanuscorps

Vannuscorps: Zinwoord va nu corps: naaktloper(J.G.).

 

FD

van-Utterbeek

Proven. Itterbeek (Loc.).

 

EV

van–Uxem

Proven. (El)ixem ou (Hem)iksem (Loc.).

 

EV

van–Uymeersch

Proven. Weymeer-schen (Dép. Zulte).

 

EV

van–Uytfranck

Proven. Uitvang, ,,Terrain am√©lior√©, d√©frich√©” (L. D.).

 

EV

van–Uytrecht

Proven. Utrecht (Loc.)

 

EV

van-Uytven

Proven. Uitven, ,,Fagne, mar√©cage √©loign√©s”. (Comp. Uit-huizen, Uitwijk ).

 

EV

van–Va(e)renberg(h)

Proven. ,,Col- line aux foug√®res”¬† (L.D.).

 

EV

van-Vaeck

Proven. Vak, ,,Section de village” (L.D.). Synon. : Ver-vaecke.

 

EV

Vanval

¬†(NF plut√īt li√©g.). Cf. 1538 ¬ęAdam Van Val Quebuer¬Ľ BourgNamur; probabl; forme francis√©e du NF Van der Vale, Van Vale [FD].

 

JG

van–Valkenborgh

Proven. Valken-burg (,,Fauquemont”, Loc. holl.).

 

EV

van-Varseveld

Proven. Varsseveld (Loc. holl.), ,,Champ du fr√™ne”.

 

EV

van-Veen

Proven. Loc. holl.

 

EV

van-Veer

Proven. Veere (Loc. holl.)

 

EV

van–Velsem

Proven. V. le suivant.

 

EV

van–Velsen

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Velthem

Proven. Veltem (Loc.)

 

EV

Vanvenbussche

zie van den Bosch.

 

FD

van–Venckenray

-Vinckenroy(e). Proven. 1. Vinckenrode, ,,Essart des pinsons”. ‚ÄĒ 2. Alt√©r. de Van Kin-rooi (Loc.). ‚ÄĒ 3. Funckenrode, ,,Essart du sieur Fonc”. N¬į 238.

 

EV

van-Vlaenderen

Proven. ,,De Flan¬≠dre” (Ane. comt√©). N¬į 225.

 

EV

van–Vlasselaer(e)

Proven. ,,Lande au lin” (D√©p. Nieuwrode).

 

EV

van-Vlemen

Proven. Vlaam, ,,Terre mar√©cageuse” (L.D.).

 

EV

van–Vlierberghe.

Proven. ,,Colline des sureaux”.

 

EV

van–Vliet.

Proven. ,,Du ruisseau” (L.D.).

 

EV

van–Vloten

Proven. 1. Vlotte (D√©p. Kaprijke). ‚ÄĒ 2. Vloot, ,,Ecuelle” (Forme de terrain). (L.D.) N¬į 239.

 

EV

van-Voeren

Proven. ,,Fouron” (Loc.).

 

EV

van–Volden

Proven. Volthe (Loc. holl.).

 

EV

van–Volsem

-Volsom, -Volxem. Proven. Volsem (Dép. Leeuw-St-Pierre).

 

EV

van–Vooren

V. VAN Voeren.

 

EV

van–Voorst

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Vossole

Proven. Voshol, ,,Ta-ni√®re de renard” (L.D.). (Comp., en Hollande, Vosktiil, Loc., ,,Trou de renard”).

 

EV

van-Vracem

Proven. Vrasene (Loc., ,,Fr√™ne”).

 

EV

van-Vreckem

-Vreckom. Proven. Vrechem (D√©p. Ursel) et Vreckom (D√©p. Denderwindeke). (Racine Vrek, ,,Avare”. N. de terrain pau¬≠vre. N¬į 237.

 

EV

van–Vucht

Proven. Loc.

 

EV

van–Vynckt

Proven. Vinkt (Loc. holl.). (D√©p. Oostakker). (Prononc. dia-lect). ‚ÄĒ 2. Wolfput (D√©p. Meer-beke). ‚ÄĒ 3. Wulleput (D√©p. Eesen).

 

EV

Vanwarbeck

Vanwarbeek, cf. Van Waerbeke.

 

JG

Vanwelde

Vanwelde, Van Welle, -en. Nom d’origine : g√©n√©ralement Welden (FlOr), Weel-de (Anv) ou un des autres toponymes Welden (Zevergem, Alost, etc.) [FD]. Cf. aussi Dewelde, Dewel(le). – Bibliogr. : A. Vanwelde, Histoire du patronyme Welde(n), Bruxelles, 1982-84.

 

JG

van–Wo(o)nsel

Proven. Wanzele (Loc.). (Prononc. dialect.).

 

EV

van–Wolvelaer

Proven.¬† ,,Landu du loup” (L.D.). N¬į 238.

 

EV

van–Wonterghem

Proven. Wonter-gem (Loc).

 

EV

van–Wouwe

Proven. Wouw (Loc. holl.).

 

EV

van-Wyck

Proven. 1. Wijk, ,,Fau-bourg, hameau √©loign√© (de l’agglom√©ration)”. ‚ÄĒ 2. Loc. holl. et L. D.). N¬į 228.

 

EV

van-Wymeersch

Proven. Weymeerschen (D√©p. Zulte). ,,Etang des pr√©s”.

 

EV

van-Wymelbeke

Proven. Wemmelbeek, ,,Ruisseau de Wemmel (Loc.)”.

 

EV

van–Wynendaele

Proven. ,,Vall√©e des vignes” (D√©p. Torhout).

 

EV

van–Wyngaerden

Proven. ,,Vignobles”. Wijngaarden (Loc. holl.).

 

EV

van–Wynsbergh(e)

Proven. Wijnberg, ,,Colline des vignobles”.

 

EV

Vany(e)

zie Vanier, van Hie.

 

FD

Vanye

Vany. 1602-3 ¬ęHenry le Vanyr¬Ľ Ter-riersNamur; le NF √©tant wallon, probabl. forme w. de Vannier.

 

JG

van–Yper

Proven. leper (Loc., ,,Ypres”).

 

EV

van-Ypersele

Proven. 1. Ieperzele, ‚ÄěEtablissements sur l’Yperl√©”. ‚ÄĒ 2. Pyperzeele (D√©p. Oudenhove-Ste-Marie). (Chute du P, initiale de deux syllabes cons√©cutives. Ph√©nom. fr√©quent).

 

EV

van–Ysendy(c)ke

Proven. IJzendijk (Loc. holl.).

 

EV

van–Zaelen

Proven. Zaal, ,,Habitation spacieuse”. N. de lieu fr√©quent. Salles, Z√®le (Loc. M√™me sens). Comp. : Oldenzaal (Loc. holl.). Synon. : VAN Sae/en.

 

EV

van‚ÄĒZandycke.

Proven. Zaandijk (Loc. holl.).

 

EV

van-Zanten

Proven. Loc. holl.

 

EV

van–Zeebroeck

Proven. Dép. Lebbeke. V. Zegge.

 

EV

van-Zeeland

Proven. ,,Z√©lande”, (Prov. holl.). N¬į 223.

 

EV

van-Zegenbroeck

Proven. Zeggebroek, ,,Marais des laiches (Esp√®ce de joncs)”. V. Zegge.

 

EV

van–Zele(n)

Proven. Zèle (Loc.).

 

EV

van–Zelle

Proven. Dép. Herenthout.

 

EV

van–Zeune

1. Proven. V. VAN Zuen. ‚ÄĒ 2. D√©signation d’exploita¬≠tion commerciale. V. (VAN) Soens.

 

EV

van-Zevenbergen

Proven. 1. Zevenberg (D√©p. Ranst.) ‚ÄĒ 2. Zeven¬≠bergen (Loc. holl.).

 

EV

van-Zeveren

Proven. Loc.

 

EV

Van-Zieleghem

Proven. Zedelghem (Loc).

 

EV

van-Zieune

V. Van Zuen.

 

EV

Vanzo

Wellicht W. uitspr. van Van Zon.

 

FD

van-Zoom

 Proven. Zoom (Riv. holl., à Bergen-op-Zoom).

 

EV

van–Zuen

Proven. Zuun (Dép. Leeuw-St-Pierre). Synon. : VAN Z(i)eune.

 

EV

van-Zurpele

Proven. Zurpeel,, .pa¬≠rais acide”. (L.D.). Comp. : Zoersel (Loc.) et Zuurbemde (D√©p. Glabbeek).

 

EV

van-Zuylen

Proven. Zuilen (Loc. holl.).

 

EV

van–Zype

Proven. 1. Zijpe (Loc. holl.). ‚ÄĒ 2. Zijp (D√©p. Wemmel). Vard(a). V. WARD.

 

EV

Vapelle

NF attest√© √† Lonz√©e et Gembloux d√®s 1756 (GeneaNet); il semble difficile de le rattacher √† anc. fr. vape ‘affaibli (d’une personne)’ dont les d√©riv√©s wallons ont plut√īt w- √† l’initiale FEW 14, 168a; plut√īt adaptation romane (courante au 18e s.) du NF flam. Van Peel? Cf. aussi 1282 ¬ęRobert Vapain¬Ľ Dettes-Ypres.

 

JG

Vapelle

Wsch. verwaalsing van Van Peel.

 

FD

Vaquer

-ez, zie Vacher.

 

FD

Vaquette

BN Dim. van Pic. vaque: koe.

 

FD

Vaquette

Surnom: pic., norm. vaquette ‘petite vache’ FEW 14, 99a; comp. √©galement 1267 ¬ę Pieres Tite Vake [= petite vache] ¬Ľ CensHer-chies.

 

JG

Vaquier

zie Vacher, Walker.

 

FD

Vaquin

Hypocor. de pic. va(c)quier ‘vacher’ (Dauzat 586)? Seul semble attest√© anc., moy. fr. vaichin, vachin ‘cuir de vache’ FEW 14, 98b, d’o√Ļ un surnom possible de corroyeur.

 

JG

Var(h)eust

zie Verheust.

 

FD

Varache

PlN: moeras (DNF). – 2. Var. van Ferage?

 

FD

Varache

Varasse, cf. Varrasse.

 

JG

Varacter

zie Verachter(t).

 

FD

Varas(se)

zie Ferage.

 

FD

Vardenbussche

zie van den Bos(ch).

 

FD

Varé

zie Warez.

 

FD

Vare(n)wijck, (van)

zie (van) Vaernewijck.

 

FD

Vare, de

zie Vader(s).

 

FD

Varebeke, (de)

Var. van Van Waerbeke/Van Waerebeek. s.d. Pieter van Vaerenbeke, Waas (VANG.V).

 

FD

Varelle

Forme contractée de Van der Helle [FD], c/Verhelle?

 

JG

Varelle

zie van der Helle.

 

FD

Vareman(s)

zie Vaerman(s).

 

FD

Varemans

1. Proven. ,,L’H. de Varen”. (V. ce N.). ‚ÄĒ 2. Profess. Vaarman, ,,Conducteur de v√©hi¬≠cule”. Synon. : Vaerman.

 

EV

varen

ou veren. – ,,Foug√®re”.

 

EV

Varen, van der

zie van der Vaeren(t).

 

FD

Varenberge, van

van Varenberg(h), van Vaerenberg(h)(e), van Vaerebergh, Vaerenberg(h), van Va(e)remberg, van Varembergh, Varenberg(hs), Wahrenberg: Verspreide PlN: berg met varens. 1236 Helle de Varnberge, Cent (GN, CG); 1406 Jacobz van Varemberge, Erps (PEENE).

 

FD

Varendonck

Proven. Loc. V. Varen.

 

EV

Varendonck

Vaerendonck, Voorendonck: PlN Varendonk (A) en in Melsele, Temse, Wondelgem (OV), Duffel, Tnh. (A). 1226 Michaelis de Varrendonc, Cent (GN); 1340 Walterus Varendonc, Didericus Varendoncs, Tnh. (VERB.); 1395 Peter van Varendonc, Lier (FRANS).

 

FD

Varenne

Varennes. Nom d’origine: Varenne(s) (= friche, mais aussi garenne), nom de tr√®s nombreuses localit√©s de France.

 

JG

Varenne(s)

zie Devarenne.

 

FD

varent

,,Ensemble de foug√®res”. Proven. Van der Vaeren, Vare¬≠mans, De Ter Vaerent. Nombr. L. D. Varent. En compos√© : Varen, suivi de -beek, -berg, -bosch, -dijk, -donk, -dries, -kouter, -straat, -winkel, ‚Äě Ruisseau-, colline-, bois-, digue-, donjon-, jach√®re-, culture, chemin-, coin- -des foug√®res”. Fer(n)- -bach, -becq, synon. De Varenbeke. Fer(n) -bus, -boch, synon. de Varenbosch. Fern(a)gut, Varengoed, ,,Propri√©t√© des foug√®¬≠res”. VAN de Waerhede (Varenheide), ,,De la bruy√®re aux foug√®res”.

 

EV

Varent, van der

zie van der Vaeren(t).

 

FD

Varet

1. Proven. Waret (Loc.). ‚ÄĒ 2. V. WARD.

 

EV

Varet

Var√©. 1599 ¬ęClaude Varet¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: sans doute var. de Warez (Waret-la Chauss√©e, Waret-l’Ev√™que) [JL, NFw].

 

JG

Varet

zie Warez.

 

FD

Vareust

Proven. Varenhust, ,,Ensem-ble de maisons pr√®s des foug√®res” (Hust, Collectif de huis, ,,Mai-son”). V. varen.

 

EV

Varewyck

Proven. Varenwijk, ,,Hameau des foug√®res”. V. Varen.

 

EV

Vareze(e)le

zie van Zelen.

 

FD

Variabel

Door agglutinering van het vz. < Van Reabel. Zie Reabel.

 

FD

Varin

1417 ¬ęGosset Varin¬Ľ PolyptAth; var. de Warin.

 

JG

Varin

zie Warin.

 

FD

Varkas

zie Verrecas.

 

FD

Varl-

-ay, -et, -ey, -ez. 1. Profess. Valet (Dialecte), ,Jeune gar√ßon”. Synon. : Valet, Valez, Vaulez. Diminutif : Varloteau.

 

EV

Varlet

-ez, -ey, zie Valet.

 

FD

Varlet

Variez. 1279-80 ¬ęVari√©s Roche¬Ľ Reg-Tournai, 1289 ¬ęJehans c’on dist varies de Merdop¬Ľ, ¬ęJehans Varies¬Ľ CensNamur, 1472 ¬ęJehan Varlet¬Ľ D√©nChiny, 1485 ¬ęVarley¬Ľ, 1486 ¬ęJ. Vari√©¬Ľ JusticeBastogne, 1518 ¬ęKa¬≠therine Varlet ¬Ľ BourgNamur ; surnom ou nom de m√©tier: anc. fr. varlet ‘gar√ßon, enfant m√Ęle; page, √©cuyer; etc.’, w. vaurl√®t ‘valet’, √©ga¬≠lement terme d’affection pour un enfant FEW 14, 198a, cf. Valet, Vallet, Levallet, Blanvalet, etc. – Cf. √©galement 1289 ¬ęJehans li Grands Varies¬Ľ CensNamur, 1524 ¬ęQuerin le Bon varies¬Ľ, ¬ęle Vieux varie¬Ľ D√©nStavelotMy. ¬ę Forme f√©m. : Varlette.

 

JG

Varlot

Synon. de valet; cf. aussi Valot.

Dimin.: Varloteau, Varloteaux. Surnom: w. (Nivelles, Centre) varlotia ‘jeune valet (de ferme)’, montais varlotiau ‘domestique √† tout faire’FEW 14, 199b.

 

JG

Varlotfeau(x))

zie Val√Ľt.

 

FD

Varnewyck

zie (van) Vaernewijck.

 

FD

Varnhagen

Proven. Varenhaag, ,,Bois aux foug√®res”. V. varen.

 

EV

Varnhagen

zie Vornhagen.

 

FD

Varnier

zie Warnier.

 

FD

Varoquier

cf. Waroquier.

 

JG

Varoquier

zie Waroquier(s).

 

FD

Varossieau

Proven. ,,De Fauroeulx” (Loc.) (Dialecte montois).

 

EV

Varoux

zie Waroux.

 

FD

Varras

zie van Raes, Ferage.

 

FD

Varrasse

Varasse, Varache. Nom d’origine (de l’Ouest de la France): Varache (= mar√©cage) (Dauzat 586)? Une var. de Ferage [FD] para√ģt en tout cas impossible.

 

JG

Varrasse

zie Ferage.

 

FD

Varrault

zie Garaud.

 

FD

Varremans

zie Vaermans.

 

FD

Varrès

V. WARD (Wari).

 

EV

Varreust

zie Verheust.

 

FD

Varrewaere, (de)

zie de Verver.

 

FD

Varsebrouck

PlN Verse Broek? Of re√Įnterpretatie

van Vorsenbroek: broek met kikvorsen. Vgl. 1328

Vorsbrouc, Sperleke (DF XVI).

 

FD

Varsseveld, van

PlN in Wisch (G). 1152 Godescalcus

de Versnevelde, G (LNT).

 

FD

Varvenne

Proven. Varenveen, ,,Fagne, mar√©cage des foug√®res”. V. Varen.

 

EV

Varvenne

Varvennes. Forme contractée de Van derVen[FD]?

Vas. 1296-1302 ¬ęVas Cokiaus¬Ľ Imp√ītArtois; var. de Vaast < Vedastus (Bougard-Gysseling 277) ou bien de Vaes [FD]. – Cf. aussi 1272 ¬ę Sibilia de Vas¬Ľ PolyptVillers, 1289 ¬ęHues de Vas¬Ľ, 1345 ¬ęJohans de Vas li sellir¬Ľ Guill-Li√®ge, probabl. formes anc. de Deval, Devaux.

 

JG

Varvenne(s)

zie van den Ven.

 

FD

Varver, de

de Varwaere, zie de Verver.

 

FD

Vas

zieVaes.

 

FD

Vas(t)meer

Patr. Friese FN Vas(t)mer, Vasmar. Germ. VN Fastmar (DN).

 

FD

Vasamuliet

Vasamuliette, Vasamillet, Vasamiliette, Vashamillette, Vassamillet, etc. (NF de la vall√©e de la Sambre). Divers avatars du NF flam. Van Zandvliet dans la Basse-Sambre, par un jeu en cascade de graphies d√©fectu¬≠euses: 1752 ¬ęHenri-Joseph Vansanvliet¬Ľ > ¬ęVansan(t)fluten, Vasanflute, Vasanvliet¬Ľ Moustier-sur-Sambre > 1803-13 ¬ęVa(n)sanliet, Vansaliette, Vasamuliet¬Ľ etc. – Bibliogr.: J. Germain, Le NF Vasamuliet ou les avatars d’un NF flamand en Wallonie, DW 13, 1985, 127-134. Cf. aussi Vansamiliette et Vansil-liette.

 

JG

Vasamuliet(te)

Vasamil(l)(i)et(te), zie van Zandvliet.

 

FD

Vasaune

-onne, Vasanne. 1809 ¬ęJean J√©r√īme Vasaune ou Vanzonne¬Ľ Marensart, 1840 ¬ęAntoine Vasanne¬Ľ Genval (FyS); adaptation d’un NF flam., sans doute Van Zon, Van Son.

 

JG

Vasaune

Vasanne, zie Vasonne.

 

FD

Vasbinder

-ère, zie Fassbender.

 

FD

Vasbinder

Vasbind√®re, Vassbinder. Nom de profession: ail. Fassbinder ‘tonnellier’, cf. Fas(s)bender.

 

JG

Vasco

Vasko, Vasquez, Vasques, Vazquez, Fasko:

Vasco, volksnaam van de Bask.

 

FD

Vase

Adaptation fr. du NF Vaes?

 

JG

Vase(n)

Zie Vaes.

 

FD

Vasel

NF apparu √† Montgauthier et Laloux (arr. Dinant) en 1712, sans doute en provenance de la Moselle germanique (GeneaNet); d’√©tymo-logie incertaine.

 

JG

Vaseur

cf. Vasseur.

 

JG

Vashamillette

zie van Zandvliet.

 

FD

Vasina

zie van Sina.

 

FD

Vasko

zie Vasco. Vaslet,zieWaslet.

 

FD

Vaslin

1257 ¬ęSimon Vasselin¬Ľ DettesYpres; forme abr√©g√©e de Vasselin, dimin. de vassal.

 

JG

Vaslin

zie Wasselin.

 

FD

Vasmeer

zie Vastmeer.

 

FD

Vasonne

-aune, -anne: PlN? 1276 Jehan de Vasone,

Dk.(J.G.).

 

FD

Vasquez

-es, zie Vasco.

 

FD

Vass

zie Fass, Vaes.

 

FD

Vassal

Vassalle, Vassaux: Ofr. vassal: vazal, leenman.

Vgl. Leemans. ¬Ī 1300 Grars Vassaus, Artesi√ę

(BOUGARD); 1426 Jehan le Vassault, Lessen

(CCHt); 1550 Toussaint Vassal, Atrecht-Aw. (AP).

 

FD

Vassamil(l)(i)et

Vassanillet, zie van Zandvliet.

 

FD

Vassard

-art: Patr. Ail. van HN Servatius. Zie Vaes.

1429 Hennen Vassaert, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Vassart

Vassard. 1402 ¬ęfeu Maghin Vassar¬Ľ GuillLi√®ge; d√©riv√© p√©joratif en -ard de vassal (Dauzat 587) ou de (Ser)vais [FD].

 

JG

Vass–art

-e, -eur. Situation soc. (R√©gime f√©odal). Vassort, ,,Vassal” (Avec suffixe -art, p√©joratif). Vasse, m√™me sens (Normand.) (Va)vasseur, ‚ÄěVassal de vassal”.

 

EV

Vassaux

1215-19 ¬ęHugues Vassal ou Vassalz¬Ľ √ČchHuy, 1286 ¬ęPieres li Vassaus¬Ľ CartMons, 1296-1302 ¬ęGrars Vassaus¬Ľ Imp√ītArtois, 1330 ¬ęle femme Vassaut¬Ľ ComptesMons, 1363-64 ¬ęColars li Vassauls¬Ľ PolyptAth, 1426 ¬ęJehan le Vassault¬Ľ TailleSoignies, cf., au f√©m., 1365 ¬ęMaroie Vassaude¬Ľ TailleMons ; nom de dignit√© ou surnom: forme vocalis√©e de l’anc. fr. vassal ‘jeune homme noble; vaillant, courageux’ FEW 14, I96b-197a, cf. aussi, sans vocalisation, s.d. ¬ęP√©tri Vassal¬Ľ ObitHuy, 1444 ¬ęJehan le Vassal ¬Ľ AidesNamur.

 

JG

Vassbinder

zie Fassbender.

 

FD

Vasse(n)

zie Vaes.

 

FD

Vasselet

-ai, zie Waslet.

 

FD

Vassen

cf. Vaes, Vaessen.

 

JG

Vassenove, van

zie van Wassenhove(n).

 

FD

Vasseur

-eux, Levasseur, Vavasseur: Ofr. vavasseur:

bouder van een achterleen, vazal. Vgl. Vassal.

1239 Jehans Vavassor, Atrecht (NCJ); 1298

Vauseur; Jehan le Vauseur, Kales (GYSS. 1963);

1424 Jan le Vasseur, Amiens (PARM.).

 

FD

Vasseur

Vaseur, Vasseux. 1357 ¬ęHanot le Vas-seur¬Ľ N√©crArras, 1501 ¬ęJehan Vasseur cordu-wanier¬Ľ = 1538 ¬ęJehan le Vasseulx corduwa-nier¬Ľ Ladeuze, 1699 ¬ęAntoine Vasseur¬Ľ BourgNamur; anc. fr. vasseor ‘vassal’ du lat. vavassor; cf. aussi Vassaux, Vavasseur et Levasseur.

Dimin. : 1479 ¬ęErnult le vassereal de Ho-daige¬Ľ Li√®ge (DBR 7, 168).

 

JG

Vassor(t)

zie Waulsort.

 

FD

Vast

cf. Vaast.

 

JG

Vast

zie Vaast.

 

FD

Vastavel

zie van Stavele.

 

FD

Vastbinder(s)

zie Fassbender.

 

FD

Vaste(e)ls

N. de bapt. Synon. : Wasteels, Watteau, Vatel. V. WAD.

 

EV

Vasteels

Vastel, zie Wasteel(s).

 

FD

Vastemans

Car. mor. 1. ‚ÄěJe√Ľneur”. ‚ÄĒ 2. ,,H. ferme”.

 

EV

Vastemans

zie Vastman(s).

 

FD

Vasten-ackel

-aecken, -aekel. Pro¬≠ven. Wasten ou Wast√Įne (,,Terre inculte”), suivi du suffixe latin ‚ÄĘacus, devenu -aken (puis -akel) en flamand. ,,Habitation sur une terre inculte”. V. Fastenackel.

 

EV

Vastenae(c)ken

-aekel(s), zie Pasternak.

 

FD

Vastenavond

Vastenavondt, Vastenavont. Sur¬≠nom: n√©erl. vastenavond ‘mardi gras, carna¬≠val’.

 

JG

Vastenavond(t)

,,Veille de car√™me, carnaval”. N. de circonst. N¬į 301. V. Car√™me et Carnewal. Synon. : Vasteravendts.

 

EV

Vastenavont

Vastenavond(t): BN voor een vastenavondvierder. Vgl. Carême, D. Fastnacht, 1235 Paschavens veld, Grotenberge (med. L. Van Durme). 1280 Grieta Vastenavent, Ip. (BEELE); 1398 Jan Vastenavent, Geluwe (DEBR. 1970).

 

FD

Vastenhaeck

zie Pasternak.

 

FD

Vastenouw

1. Profess. Vast en nauw steek, ¬ęArtisan travaillant √† la machine pour points serr√©s (Textile). 2. Profess. Vastehouwer, ,,Abatteur fixe, √† demeure”. Comp. Vastesaegher, Vastemans, Vastenackel. ‚ÄĒ¬†¬† 3.¬†¬† Car.¬† mor.¬† Vast en¬† nauw, ,,(Qui tient) ferme et (y regarde) de pr√®s”. N. d’H. tenace et regar¬≠dant.

 

EV

Vaster(s)haeghe

Vastersaegher, Vastersavendts, Vastesagher, Vastesaeg(h)er, Waestersaghen, -em, Wastersaeghen, Wasterzak: PlN Vastershage, wellicht in Gb. 1294 Mychiel van der Vestrishaghen, Gb. (CG); 1518 Adrianus Vastersayen (lees: -sagen?), Gb. (MULIII); 1707 Bonifacius Vastersavens, Gb. (Nk. 1988,68); 1794 P. Fr. Vastersaeghen, Bierghes (CALUWAERTS).

 

FD

Vaster, de

Re√Įnterpretatie van VN Vaster = Vastraad? Of var. van De Vester?

 

FD

Vasters

zie Vastrade.

 

FD

Vasters.

V. Vastemans.

 

EV

Vastersaegher

Profess. Vastezager, ,,Scieur fixe”. V. Vastenouw.

 

EV

Vastersavendt

V. Vastenavond(t).

 

EV

Vastesaeger

Vastersacgher, etc. Nom de profession: moy. n√©erl. vastesaeger ‘scieur de long’.

 

JG

Vastiau

cf. Wastiau(x).

 

JG

Vastiau

zie Wasteel(s).

 

FD

Vastman(s)

Vastemans: Patr. Afl. van een Germ. VN als Vastraad.

 

FD

Vastrade

1. V. WAD. ‚ÄĒ 2. Proven. Vestraet (D√©p. Tubize).

 

EV

Vastrade

Vastrat, Vestraet(e), Vestraets, Fes(s)traets, Fest(e)raerts, Festrate, de Faestraets, de Foestraets, Wa(e)straete, Wastrat, Westra(de), Westraete, Westaedt, Faster, Vasters, Vester(s), Festers, Foester(s), Wasters: Patr. Germ. VN fast-r√™d Vast¬≠raad’: Fastarat, Fastrad(us), Vastrad(us) (Fm., GN). 1216 Fastredus de Linea, Dk. (SMTI); 1300 Arnulphus filius lohannis dicti Vastraet de Aldenardo, Ktr. (DEBR. 1980); 1398 Vasterkin van Aspere, Wg.; 1399 Vastraerd Scaert, Ktr. (DEBR. 1970); 1400 Henric Vester = Henrici Vesters, Diest (C. BAERT); 1417 Beelkin Vastraets, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Vastrade

Vastrat. Avec sonorisation de la consonne initiale, nom issu de l’anthrop. germ. fast-rad > Fastrez.

 

JG

Vate, van de/bij de

zie van der Vaate.

 

FD

Vatier

zie Wautier.

 

FD

Vatlet

1544 ¬ęVatelet Frera¬Ľ, ¬ęGiele Vatelet¬Ľ D√©nStavelotMy, 1552 ¬ęJehan Vatelet de Hal-ma¬Ľ Halma; forme abr√©g√©e de Vatelet, var. de Wathelet.

 

JG

Vatlet

V. WAD.

 

EV

Vatlet

zie Wautelet.

 

FD

Vatrin

cf. Watrin, Woitrin.

 

JG

Vatrin

zie Vauterin.

 

FD

Vatriquant

cf. Watriquant.

 

JG

Vatriquant

Proven. ..Campagne du sieur Waudry” (Comp. : Wattripont, Loc. ,,Pont du sieur Wau¬≠dry”). Synon. : Watrigant.

 

EV

Vatriquant

zie Watriquant.

 

FD

Vatteroth

PlN Vatterode (SA, TH).

 

FD

Vaubant

PlN Vauban (Sa√īne-et-Loire).

 

FD

Vaubert

Wellicht spelling voor Fobert.

 

FD

Vaucamps

-campt, -can(t), Vaudchamp, Waucampt: PlN Vauchamps (Marne).

 

FD

Vaucamps

Vaucant, Vaucan. Nom d’origine: p.-√™. Quevaucamps, pic. (√†) g’vaucamp (Ht) ou bien d’un topon. fr. comme Vauchamps (Marne).

 

JG

Vaucelle

Vauchel, zie Duvauchel.

 

FD

Vaucelle

Vauchel. 1286 ¬ęRobins de le Vauc√®le¬Ľ CartBinche, 1555 ¬ęDenys Vaulsel¬Ľ Bourg¬≠Namur; nom d’origine: Vaucelles (Nr), vau-celle, vauchelle, topon. fr√©quent en Wallonie (= petite vall√©e) du lat. vallicella’, cf. aussi Delvosal, Delvossale.

 

JG

Vauclair

Vanclair(e), Vanclercq, Vanclère : PlN Vauclerc (Marne, Aisne) < vallis clara: helder dal.

 

FD

Vaudchamp

zie Vaucamps.

 

FD

Vaudelet

zie Wautelet.

 

FD

Vaudevoorde

Leesfout voor Vandevoorde.

 

FD

Vaudreville

PlN (Manche).

 

FD

Vaudru

Pr√©nom f√©m. Waudru, d’apr√®s le nom de la sainte v√©n√©r√©e √† Mons.

 

JG

Vaudry

cf. Waudry.

 

JG

Vaudry

zie Waudry.

 

FD

Vaudwalle

zie van de(r/n) Wal.

 

FD

Vaughan

BN Wels fychan: klein, om de zoon van de

vader te onderscheiden.

 

FD

Vaulet

V. Valet.

 

EV

Vaulet

Val(l)et, Val(l)ez, Valley: i. Dim. van Ofr. val: dal. PlN: klein dal. – 2. Zie Valet. Vaultier, zie Wautier.

 

FD

Vaulet

Var. deVa(r)let?

 

JG

Vaulx

Proven. Loc.

 

EV

Vaume

NF apparu √† Thimister et Herv√© depuis 1723, sans doute en provenance de la Nor¬≠mandie et de Pllle-et-Vilaine (GeneaNet), probabl. d’origine toponymique (le NF de Vaume y est attest√©).

 

JG

Vauneuville

zie van Neuville.

 

FD

Vauquelin

Patr. Dim. van Vauquier, Wauquier.

 

FD

Vauquier

Var. de Wauquier.

 

JG

Vauquier

zie Walker. Vause, zie Vaes.

 

FD

Vaus(s)ort

zie Waulsort. Vantard: Patr. Rom. vorm van Germ. VN wald-hard ‘heerser-sterk’: Walthart (MORLETI).

 

FD

Vause

1559 ¬ęPhoulin Vausse¬Ľ, 1689 ¬ęHenri Vaus¬Ľ BourgNamur; var. de Vaes < Servaes? Ou bien forme f√©m. de Vaux, Val, cf. 14e s. ¬ę Johan Mongeoy lu portir d√©lie Vauze Nostre dame¬Ľ CensHuy.

 

JG

Vausort

Vaussort. Nom d’origine: Waulsort (Nr);c/ Wau(l)sort.

 

JG

Vaut(h)ier

zie Wautier.

 

FD

Vautard

Nom issu de l’anthrop. germ. wald-hardfFD]?

 

JG

Vaute

1269 ¬ęWautiers Vaute¬Ľ, 1276 ¬ęVaute feme Hanin¬Ľ, etc. N√©crArras; probabl. anc. pr√©nom, de la famille de Wauthier. – W. vote ‘omelette (au lard), cr√™pe’ FEW 14, 62Ib comme surnom est peu probable.

 

JG

Vaute

Patr./Metr. < Wouter/Vautier. 1269 Wautiers Vaute; 1296 Vaute feme Hanin, Atrecht (NCJ).

 

FD

Vauterin

cf. Vautrin.

 

JG

Vauterin

Vautr(a)in, Vatrin: Patr. Vleivorm van Wautier, Germ. VN Wouter. Vgl. Wautrin. 1384 Demongin Vautherin (MARCHAI); 1579 Claude Vaultreyn, Lotharingen-Aw. (AP).

 

FD

Vauthier

V. WALD.

 

EV

Vauthier

Vautier. 1501 ¬ęRolland Vautier¬Ľ = ¬ęRollant Wautir¬Ľ Marchienne-au-Pont, 1575 ¬ęG√©rard Vauthier¬Ľ D√©nFlorenville, 1586 ¬ęPiere Vauty¬Ľ, 1605 ¬ęWalrand Vauty¬Ľ Cer-fontaine; var. de Waut(h)ier ; cf. aussi Vaut(e)-rin, Vautron.

 

JG

Vautmans

zie Woutermans.

 

FD

Vautravers

Nom d’origine: Vautravers, litt√©r. ‘val travers’, fr√©quent en topon. fr. (Dauzat 588).

 

JG

Vautravers

PlN Val travers: dwars dal (DAUZAT).

 

FD

Vautrin

Vauterin.¬†¬†¬†¬† D√©riv√©¬†¬†¬†¬† en¬†¬†¬†¬† -in de Vauthier, cf. aussi Wautrin. ‚ÄĘ Vautron. D√©riv√© en -on de Vauthier.

 

JG

Vautron

-ot: Patr. Afl. van VN Wautier/Vautier,

Wouter.

 

FD

Vaux

Nom topographique: w. vau, va ‘val’, et nom de localit√©: Vaulx, Vaux, e.a. pr√®s de Tournai et de Chimay.

 

JG

Vaux

Proven. ,,Vall√©e” (Loc. et D.).

 

EV

Vaux

zie Leveau(x), Val.

 

FD

Vavache

Door reduplicatie < Vache (J.G.)?

 

FD

Vavache

Soit surnom: fr. vache, avec redu­plication affective de la première syllabe, soit var. (avec remotivation) du NF Vavasseur.

 

JG

Vavasseur

1239 ¬ęJehans Vavassor¬Ľ N√©crArras, 1289 ¬ęle maison ki fut le Vavassour¬Ľ Cens-Namur; nom de dignit√©: anc. fr. vavassor ‘homme pourvu d’un arri√®re-fief, vassal’.

 

JG

Vavasseur

zie Vasseur.

 

FD

Vavedin

1783 ¬ęAnne Ravedin [= Vavedin]¬Ľ Hognoul, cf. BTD 30, 316; NF d’origine obscure.

 

JG

Vaxelaire

Fr. adaptatie van D. Wechsler.

 

FD

Vaxelaire

Proven. 1. V au celle s (Loc.), avec suffixe thiois -√™tre, d’origine. ‚ÄĒ 2. Vaulx-larre, ..Lande de la vall√©e”.

 

EV

Vaxelaire

Waxclaire. Nom de profession : for¬≠me francis√©e de l’ail. Wechsler ‘changeur, banquier’ (BTD 30, 343).

 

JG

Vaxman

zie Wachsmann.

 

FD

Vaye

Vayens. Var. de Waeyens.

 

JG

Vayssier

zie Vaissière.

 

FD

Vazquez

zie Vasco.

 

FD

Véandre

Veandre. NF tournaisien, qui n’est attest√© √† Hollain que depuis 1859 (GeneaNet); p.-√™. nom d’enfant trouv√©.

 

JG

Veau

1289 ¬ęColins do Vial¬Ľ Namur CensNamur, 1544 ¬ęCollin Aux veaux¬Ľ D√©nStavelotMy, 1559 ¬ęMagnen Viaux¬Ľ NPLouette, cf. aussi 1330 ¬ęJean Blanc Veel¬Ľ Picardie; surnom: fr. veau, w. nam. via, pic. viau, cf. aussi Leveau.

 

JG

Veau(x)

zie Leveau(x).

 

FD

Veber

zie Weber(s).

 

FD

Vec(kh)oven, van

zie Veekhoven.

 

FD

Vec(que)ray

Proven. (E)v√™queroy, ..Essart de l’√©v√™que” (Comp. : Ves-court, Vecmont, Vesqueville). N¬į 238.

 

EV

Vecchi

-io(ne), -iarino, -lato: It. BN Vecchio: oud.

 

FD

Vèche

Vêche: Vèche/vaiche, dial. var. van Fr. vache: koe (FEW XIV, 97). BN. Vgl. Pollevaiche.

 

FD

Vêche

V√®che (NF du Tournaisis et de Renaix). 1287 ¬ęWillaume V√®che¬Ľ DettesYpres; NF largement attest√© dans la r√©gion de Saint-Omer (GeneaNet), qui peut s’expliquer par anc. pic. veche ‘vesce’ FEW 14, 413a, surnom de culti¬≠vateur de ce fourrage.

 

JG

Vechoven

Proven.¬†¬† ¬†1.¬†¬†¬† Veekhove, ‚ÄěFerme de la barri√®re, de la vanne”.

‚ÄĒ 2. Uikhoven (Loc.). (Uechoven, lu Vechoven. N¬į 67).

 

EV

Vechoven, van

zie Veekhoven.

 

FD

Vechten

BN voor een vechter? 1273 Henricus dictus Veght, Lv. (DE MAN1981); 1305 Joh. dichtus Vecht,Lv.(ICKX).

 

FD

Vechter

Vegter: i. BN voor een vechtersbaas. 1406 Jans de Vechtere, St.-Gillis (PEENE). – 2. Patr. HN Victor (VMW). 1375 Vechter Heynensoen; 1381 Pouwels Vechtersz. ende Vechter Vechtersz., sijn broeder, A’dam (OA).

 

FD

Vécile

Fonction. V√©xille (Ane. fr., ..Etendard”). N. de porte-drapeau.

‚ÄĒ¬† 2. V. Visele. Veckman(s). V. Veken.

 

EV

Vecke-

zie Veke-.

 

FD

Veckman(s)

zie Vekeman(s).

 

FD

Vecoven

Vécoven. Var. de Veekhoven, van Ve(e)ckhoven, du NL Vedikhoven, à Donnaal (BrFl) [FD].

 

JG

Vecqueray

-aij, Vecray, Vicqueray, Viggria, Wégria: W.

BN vècrê: kleine bisschop. 1492 Joh. Viquerai de

Belamonte, Cameracen. dyoc. (MULIII); 1593 Collett le Vecquerea, La Gleize (J.G.).

 

FD

Vecqueray

Vecray, Vicqueray, -ery. 1593 ¬ęCollett le Vecquerea¬Ľ La Gleize; surnom: w. li√©g. *v√®k’r√™ ‘petit √©v√™que’ (√† ajouter au FEW 3, 23Ib). – Bibliogr.: J. Herbillon, DBR 7, 1949, 168; M. Lang, La famille Vecqueray ou Le Vecqueray au Duch√© de Limbourg (Frag¬≠ment g√©n√©alogique), FStMy 16, 1952, 65-91.

 

JG

Vedder

Ndd. Vedder, Fedder, D. Vetter: oom (vaders broer), mannelijke verwante, neef. Vgl. De Vadder. 1549 Ant. Vedder, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Vedeleer, de

Videler, Fiddel(a)ers, Fyddelaers, Fideler, Fiedelers, Fi(e)dler(s), Feidler: BerN van de vedelaar, vedelspeler, vioolspeler. 1298 Wautier le Videlare, Kales (GYSS. 1963); 1360 Griele Tsfedeleirs, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Ved-er

-oir, -y. V. WAD.

 

EV

Veder(e)

Ve(e)ders: i. BerBN van de verenkoopman, pluimenhandelaar of maker van veren. Vgl. Vedermans, D. Feder. 1300 God. dictus Vedere, Mainz (BRECH.). – 2. Var. van Vedder?

 

FD

Vederman(s)

Veerman(s), Veremans, (de) Veirman: BerN van de verenkoopman of de maker van veren voor pijlen. 1325 Amelricus Vederman, Woluwe; 1356 in de Vederstrate… Jan Vedermans, Bs. (PEENE 1949); 1347 Gheerem Vederman, Cent (RSGIII); 1400 Marie Vedermakers = M. Vedermans, Tv. (BERDEN).

 

FD

Vedrin

1294 ¬ęLambers de Vedring¬Ľ, ¬ęMahiaus de Vedring¬Ľ CensNamur, 1444 ¬ęPonche de Vedrin¬Ľ AidesNamur, 1534 ¬ęJehan Vedrin¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: Vedrin (Nr).

 

JG

Vedrin

PlN Vedrin (N). 1294 Lambers de Vedring, 1534 Jehan Vedrin, Namen (J.G.).

 

FD

Védrin

Proven. Loc. Synon. : Vé-drines, Vétrain.

 

EV

Vedts

zie Vits.

 

FD

Vee(c)kmans

H. chargé du soin des vannes.

 

EV

Vee, van der

zie van der Wee.

 

FD

Veeck

Korte vorm van Van der Veken.

 

FD

Veeck

Vee(c)kman(s). V. Veken.

 

EV

Veeckemans

zie Vekemans.

 

FD

Veecken, van der

zie van der Veken.

 

FD

Veeckhoven, van

zie Veekhoven.

 

FD

Veeckman(s)

Veekmans, etc., cf. Vekeman(s).

 

JG

Veeckman(s)

zie Vekemans.

 

FD

Veeders

zie Veder(e).

 

FD

Veef

Misschien dial. vorm voor weduwe. 1501 Gillis de Weeuwe, Olsene (KWII); 1794 Martinus Veef, Bg. (PARM.). Vgl. 1719 Paulus Veefkind, Leiden. Vgl. D. FN Witwensohn.

 

FD

Veegaete, van de(n)

Veevaete, van den We(e)gaete: PlN Veegat: pad, opening waardoor het vee gedreven wordt. s.d. Cornelis Veewatere, Zwijndrecht (VAN G. VI).

 

FD

Veeghde, van der

zie van de Wege(n).

 

FD

Veeke-

zie Veke-.

 

FD

Veekhoven

van Ve(e)ckhoven, Vecoven, van Vechoven: PlN Vedikhoven in Dormaal (VB). 1300 Henric van Veecoven, Gingelom (DESPY); 1367 Egidius de Vedencoven = Egidii de Veecoven, Borgloon (HERB. 1947); 1400 Gielis van Vedichoven, Neerhespen (C.BAERT).

 

FD

Veekman(s)

zie Vekemans.

 

FD

Veelaert

zie Velaerts.

 

FD

Veelders

zie de Vijlder.

 

FD

Veelen, van

PlN Veele (Vlagtwedde, GR).

 

FD

Veelhaver

Vielhaber: Ndl./Ndd. en hypercorrecte D. BN: veel haver. BN voor een rijke haverkoopman. 1344 Kopeke Velehaver, Liineberg (NN).

 

FD

Veelmann

BerN van de Veelhauer: vijlenmaker.

 

FD

Veeman

zie Veenman(s).

 

FD

Veen

Nom d’origine: moy. n√©erl. veen ‘tourbi√®re’ ; cf. Van Veen.

 

JG

Veen

Veenhof. V. Ven.

 

EV

Veen, (de)

de Veene, Veens: Verkort < Van (der) Veen. Vgl.DeVen.

 

FD

Veen, van (der)

van der Veene, Terveen, van Veenen: PlN Veen: veengrond, turfgrond (NB, U, GR, OIJ). 1300 Ermgardis vanden Vene, Tv. (BERDEN); 1391 Bartholomeeus vanden Veen, Hoorn (NHC); +1400 bij meesteren Michielen van der Veene, VB (PEENE); 1403 Foke van Veen, Aw. (ANP).

 

FD

Veenendaal, van

PlN Veenendaal (U).

 

FD

Veenhof

PlN (DR) en in Wijchen (G).

 

FD

Veenis

Wsch. var. van Venicx.

 

FD

Veenman(s)

Vee(ne)man: Afl. van Van Veen.

 

FD

Veenstra

Friese afl. van PlN Veen.

Veer, de: Adaptatie van Devert; zie Levert.

 

FD

Veer, van

(van) Veeren, van Verre(n): PlN Veer of Veere (Z). Of < Van de Veere. 1174 Isaac de Vera, Oostburg (GN); 1299 Joh. de Vere, Bg. (VERKEST).

 

FD

Veerd, van der

Verveert: PlN De Veert in Tielt. 1382 Danele van der Veert, Tielt (DF XVI); 1380 Ysabele van der Vert, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Veerdeg(h)em, (van)

zie (van) Verdeg(h)em.

 

FD

Veerdonk, van de

PlN Veerdonk. Of vervorming van Verdonk?

 

FD

Veere, (van de)

van de Vere, (van de) Veire, van der Veer(en), van der Ver(r)en, van de Verre, van ‘T Veer, van der Vieren, Verveer: PlN Veer: veer, overzetplaats over een water. Vgl. Van Veer. 1353 Jan, Mertens sone van den Veere, Berlare (AZT); 1424 Pietere van der Vere, Ktr. (SR p.2g); 1506 Cornelijs van den Veere, Temse (DE MAN).

 

FD

Veereman

zie Veerman.

 

FD

Veeren, (van)

zie van Veer.

 

FD

Veerhoek

PlN: plaats, hoek aan een veer (Z).

 

FD

Veering

zie Vering.

 

FD

Veerjee

zie Verrier.

 

FD

Veerman, (de)

Veereman, Veermans, Vereman(s), Verreman, (de) Veirman, Veireman: i. BerN van de veerman, pachter van een veer(pont). 1454 Willem Veerman, Ht. (A. GHIJSEN). – 2. Zie Vederman(s).

 

FD

Veermeer

zie van der Meer.

 

FD

Veers, van

PlN Veers (Kessel, NL).

 

FD

Veerstaen

zie van der Staey.

 

FD

Veesaert

Afl. van Mnl. vesen: fluisteren, Zndl. vezelen. 1393 Hughe Vesaert; 1402 Boudin Veesaerd, Z (JAM.); 1534 Ant. Veezaert, Sinaai-Aw. (AP).

 

FD

Veeschkens

zie Viskens.

 

FD

Veestraete(n)

PlN Veestraat: straat waarlangs vee gedreven wordt. 1337 lacobo de Vestrathen = 1348 Jacopo van der Veestraten, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Veeuw, de

zie Val.

 

FD

Veevaert

FN in NF. Wsch. < Van Veevaete.

 

FD

Veevaete

zie van den Veegate.

 

FD

Veeweyde

van de Veeweij: PlN Veeweide: gemene weide, wei waarop ieders vee mocht grazen (vooral VB, L). 1294 Lambrechs hus van der Veweden, Mtr. (KPM); 1356 Alijt van Veweyden; Heinrec van Veweiden, Bs. (PEENE 1949).

 

FD

Vega

Veiga: Sp. PlN: weide.

 

FD

Vegh(e, van der)

zie van de Wege(n).

 

FD

Veghel, van

van Veggel, van Vegchel, Vegel: PlN Veghel (NB).

 

FD

Végny

Vegny, zie Vigny.

 

FD

Végny

Vegny. Var. de Vigny?

 

JG

Vegter

zie Vechter.

 

FD

Vehende

Proven. 1. Ven-ende. ,,Au bout du mar√©cage”. ‚ÄĒ 2. Van den Einde, V. Einde.

 

EV

Vehent

Proven. Francis√Ęt, de V√®hin (Li√®ge) ,,Voisin”. Design, d’un habitant du hameau voisin. V√©hin. (D√©p. Esneux).

 

EV

Veiders

Var. de Weydcrs.

 

JG

Veiders

zie Weider(er).

 

FD

Veiellesse

Car. phys. ,,Homme vieux”. N¬į 263. Diminutif : Veillet (Savoie).

 

EV

Veiga

zie Vega.

 

FD

Veijgen

zie Vijgen.

 

FD

Veijkemans

zie Vekemans.

 

FD

Veiken, van der

zie van der Veken.

 

FD

Veil

BerN van de veilmeester, die veilt, verkoopt. 1356 Heinrec Veile, Asse (PEENE 1949).

 

FD

veil

Proven. ,,Lierre”. N¬į 243. Va¬≠riante : velle (V. Velle).

 

EV

Veilder, de

zie de Vijlder, Veyler.

 

FD

Veilen, van der

van de Velle: Door ld/ll-nss. < Van der Velde. 1307 Heinric van der Veilen, Merchtem (PEENE1949).

 

FD

Veilla(i)rd

zie Vieillard.

 

FD

Veillard

Veilliard. 1406 ¬ęHenry dit Veilhar¬Ľ Li√®ge; surnom: fr. vieillart, -ard ‘homme d’un √Ęge avanc√©’ FEW 14, 361a, cf. Vieillard, plut√īt que d√©riv√© p√©joratif de veiller, c.-√†-d. ‘qui veille, veilleur (de nuit)’ (Dauzat 589).

 

JG

Veillasse

Re√Įnterpretatie van Villers??

 

FD

Veillefon

cf. Viellefon(t).

 

JG

Veillefon

zie Vieillefont.

 

FD

Veiller

-ez, -et, -eys, Deveillée, Duveill(i)er, -iez, -ié, -ée, -ez, Duvellié, -ie(r), -iez: Var. van Villier, Duvillier, mede door associatie met Fr. veiller (zie Vilers). Vgl. Merveille = Mervill(i)e, Corneille = Cornille. 1429 Jehenne Duveiller, Dk.(TTT).

 

FD

Veilleroy

Cf. 1444 ¬ęle bouvier de Veleroy¬Ľ AidesNamur; p.-√™. d’apr√®s une forme ancien¬≠ne du NL Villeroy (plusieurs en France), par ex. 1207 ¬ęVelleroie¬Ľ (TW 1012).

 

JG

Veilleroy

zie Villeroy.

 

FD

Veillesse

cf. Villiesse.

 

JG

Veillet

-ez. Dini. van vieil, Fr. vieux: oud. 1260 Henris Veilhet, Luik (J.G.). – 2. Zie Veiller.

 

FD

Veillet

Veillez. ¬Ī 1260 ¬ęHenris Veilhet¬Ľ, 1280 ¬ęHenri Velhet¬Ľ PolyptLi√®ge, 1707 ¬ęJaspar Veillet (orig. de Savoie)¬Ľ BourgLi√®ge; sur¬≠nom: moy. fr. viellet, veillet ‘vieux, vieillot’ FEW 14, 361b [JH].

 

JG

Vein-

zie Wein-.

 

FD

Veir(e)rnan

zie Veerman.

 

FD

Veirdeg(h)em, van

zie van Verdeghem.

 

FD

Veire, (van de)

zie van de Veere.

 

FD

Veirendeels

zie Vierdeels.

 

FD

Veirière

zie Verrier.

 

FD

Veis

zie Feys.

 

FD

Veisenberger

zie Weiszenberg.

 

FD

Veismans

Afl. van Mnl. vels: rots of van Van Velsen.

 

FD

Veismans

Afl. van Mnl. vels: rots of van Van Velsen.

 

FD

Veit(h)(en)

Zie Vijt.

 

FD

Veithen

Viethen, Vitten. Dérivé du prénom Veit, Vitus (cf. Saint-Vith) [FD].

 

JG

Vekeman

Vekemans, Veekmans, Veeckman, Veeckmans, Veekmans, etc. Dérivé en -man de Van der Veken, cf. le suivant.

 

JG

Vekeman(s)

Veckeman(s), Vee(c)kman(s), Veckman(s), Vee(c)kemans, Veyckemans, Veij(c)kemans: Afl. van Van der Veken. 1368 Claes van der Veke = Claes Vekemans, Tnh. (V.GORP 1951); 1396 Gheraert Vekeman, Neigem (DE B.).

 

FD

veken

,,Barri√®re” et ,,Vanne”. 1. Proven. Caract√©r. d’une propri√©t√©.

 

EV

Veken, van de(r)

van der Vekens, van der Veiken, van der Veek, van der Vee(c)ken, van der Veck(en), van der Weken, van der Weck(ene/ené), van der Wieken, Verveeken, Verveecke, Vervekken, Verveck(k)en: PlN Veken: hek, (slag)boom, weideafsluiting (MVN1937,36). 1270 Balduini de Vekene, Aw. (CLEMEUR); 1340 Jan vanden Vekene, Tnh. (VERB.); 1396 Claus van den Vekene, Voorde (DE B.); 1434 Jan Vervecken, Lier

(FRANS).

 

FD

Vekener

Veckeneer: BerN van de man die de afsluitboom opent en sluit. Vgl. Van der Veken. 1303 Lamsoeten den Veckenare, Dudzele

(VERKEST).

 

FD

Vekens

Moy. n√©erl. veken ‘barri√®re, cl√īture’, appellatif fr√©quent en toponymie.

 

JG

Vekens

Veekens, Veckens: i. PlN Veken. Zie Van der

Veken. 1367 Walteri Vekens; 1384 Wouteren

Veeken, Diest (C. BAERT). – 2. Mnl. vedekin, dim.

van vede: pénis. Vgl. Merlevede. BN. 1299 Jacobi

Vedekins, Bg. (VERKEST); 1317 Vedeken et

Walterus Michaelis, Duffel (OARI).

 

FD

Vel, van de

zie van den Velde.

 

FD

Vêla

Vella, Vêlez: Sp. FN: waker, wachter (DS).

 

FD

Velaer(t)s

1. V. FILU, WIL. ‚ÄĒ 2. Proven. Vellaere (D√©p. Lovendegem).

 

EV

Velaer(t)s

Veelaert. BerN. Afl. van ww. vedelen: op

de vedel, viool spelen. Vgl. de Velaer. – 2. Afl. van

veilen: te koop aanbieden, veilen. BerN van de

veilingmeester, vendumeester. 1367 Willelmus

Veylart, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Velaer, de

de Veleer, de Vêler: BerN van de vedelaar,

die de vedel bespeelt, muzikant. Vgl. De Vedeleer.

1421 Jan de Vedelaere, Ktr. (DEBR. 1958); 1536 Jan

de Velare, Har. (KWII); 1538 Corn, de Velaer,

Beveren-Aw. (AP).

 

FD

Velaers

Velaerts, Velaerts. Nom de profession: n√©erl. vedelaar ‘joueur de violon, musicien’ ou d√©riv√© en -a(e)rt de veilen ‘mettre en vente, aux ench√®res’ [FD]. Cf. aussi Vella, -ar.

 

JG

Velasco

Velasquez, Velazquez: Sp. FN van Baskische oorsprong. Dim. op -sko van bêla: kraai (DS). 1546 Andrieu Velasques, Valladolid-Bg. (PARM.).

 

FD

Velcenaher, van

zie van Welsenes.

 

FD

veld

,,Champs, Campagne”.

 

EV

Velde, van de(n)

van de(r) Velde(n), (van de) Veld,

Veldt, van der Veilen, van de Vel(l)e, Vandrevelle,

Wandervelle.Ten Velde(n), van Tvelt, van ‘t Velt, van

‘t Veld(t), van Twel: Verspreide PlN Veld: veld,

onbebouwd land. 1218 Symoenus de Velda, Ip.;

1230 Willelmo de Velde, St.-Win. (DF XVI); 1220

Fromout van den Velde, Wingene (DEBR. 1980);

1443 Oemin vanden Velde de stede te Velde daer

hy wuendt, Tielt (DF).

 

FD

veldeken

,,Petit champ”. 1. Proven. VAN de(r) Veide(n), Velde-kens. Veldenaer, ,,De Velden” (D√©p. Aubel, Staden etc.). N¬į 234. ‚ÄĒ 2. Profess. ,,Travailleur des champs.

 

EV

Veldekens

Dim., vleivorm van Van den Velde. 1399

Gille Veldekin, Ktr.; 1398 Hannekin Veldekin,

Pittem (DEBR. 1970).

 

FD

Veldeman

etc. 1636 ¬ęJac Veltman¬Ľ √©migr√© en Su√®de ; d√©riv√© en -man de Van de Velde.

 

JG

Veldeman(s)

zie Veltman(s).

 

FD

Velde–man(s)

Velt- -man(s). N¬į 162. ‚ÄĒ 3. Sobriquet. Veldhaen, ,,Coq des champs”. Don Juan de village.

 

EV

Velden

Veldens. Peut-être var. de Velten(s), hypocor. néerl. de Valentin [FD].

 

JG

Velden(s)

zie Velten(s).

 

FD

Velder, de

Velders, Veller(e): Wsch. var. van De Vilder,

o.i.v. vel: huid. Vgl. D. Feller. 1288 Simon die

Veldere, Bg. (CG); 1281 Joh. Veldre; 1378 Fierin de

Veldre, Ip.(BEELE).

 

FD

Veldhoen

Veldhaens: Mnl. velthoen: patrijs, fazant. BN of BerBN. Vgl. Ndd. Veldhoen, D. Fasan,

Urhahn. 1398 Pieter Veltoen, Jan Velthoen,

Dentergem (DEBR. 1970); 1550 Gheert

Velthaenen, Zoutleeuw (HB 857).

 

FD

Veldhove(n), van

van Velthoven, van Vilthoven: PlN

Veldhoven (NB). 1292 Godevert van Velthoven,

Oevel (CG); 1308 Godefridus de Velthoven,

Westerlo(OATII).

 

FD

Veldhuis

Velthuys(e), Velthuijs, Velthuis: PlN

Veldhuis (NH). Of Ndd. PlN Feldhaus (NS). 1648

Jan Velthuys, Munster-Aw. (AP).

 

FD

Veldhuyzen, van

Veldhuizen: PlN Veldhuizen (DR,

G, U). 1577 Engelbert van Velthuysen, FL-Aw.

(AP).

 

FD

Veldkamp

Veltkamp: PlN in Enschede (OIJ). Veldman(s), zie Veltmans.

 

FD

Veldt

zie van den Velde.

 

FD

Vêle, van de

Wsch. verhaspeling (NF) van Van de Velde. Of evtl. Vandeville.

 

FD

Veleer, de

de Vêler, zie de Velaer.

 

FD

Velein

zie Vilain.

 

FD

Vêlez

zie Vêla.

 

FD

Velg(h)e

V. WAHL.

 

EV

Velg(h)e

Velghes, Vervelghe: Mnl. velge: velg, duig.

BerBN van de velghouwer, wielenmaker of

kuiper. 1386 Lambert Velghe, Ip. (BEELE). Vgl.

1568 Vincent Velghemaker, FV (DGW).

 

FD

Velghe

Velge, Velghes. 1396 ¬ęLambert Velghe¬Ľ Ypres, 1773 ¬ęMartin Velge (orig. d’Aude-narde)¬Ľ, 1791 ¬ę Colette-P√©tronelle Velghe (orig. de Gand)¬Ľ BourgLi√®ge; moy. n√©erl. velge ‘jante’, surnom de charron. Cf. aussi Velque.

 

JG

Vélinaire

Ve-. Sans doute adaptation romane, √† date r√©cente, du NF Wel(l)ner, cf. 1281 ¬ęAr-noldum dictum Welnere¬Ľ Saint-Trond [FD].

 

JG

Vélinaire

Verfransing van D. Wellner?

 

FD

Veling(s)

Patr. Afl. van Germ. VN V√©lo < f√Įlu ‘veel’.

1385 Arnoldus Velinx; 1441 Johannem Velingh;

Lamberto Veling, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Velings

Profess. 1. Veiling, ,,Vente publique”. N. du pr√©pos√© √† cette vente. ‚ÄĒ 2. Veiling, ,,Chanfrein”. N. de celui qui fait des chanfreins (Architect. ou armure).

 

EV

Vêlions

Wsch. var. van Vallons.

 

FD

Velisch

Welis(ch), Wells: Slavische FN, afl. van

Velislav. Vgl. Tsjechisch Velisek.

 

FD

Velk, van

PlN Veldeke (L). 1513 Katherijn van

Veldick = 1531 Cathlijn van Vellick, Zolder

(VANB.).

 

FD

Velkeneers

-ner, -niers, zie Valkenaar.

 

FD

Velkeneers

Velkeniers. Nom de profession: moy. n√©erl. valkenare ‘fauconnier’, cf. aussi Valcke-niers.

 

JG

Vella

zie Vêla. Vellande, zie Wieland.

 

FD

Vellande

¬†(NF namurois). Peut-√™tre forme francis√©e de Wielant, -and. Ou bien √† rap¬≠procher de Winandy, w. (Bastogne) V√®lan’d√ģl

 

JG

Vellar

NF sans doute import√© du sud de la France (GeneaNet), o√Ļ il para√ģt d’origine topo-nymique (NF de Vellar). Cf. aussi, sans doute d’autre origine, 1604 ¬ęBastien Velart¬Ľ, 1612 ¬ęLambert Velart¬Ľ TerriersNamur.

 

JG

Velle

1. Profess. Vel, ,,Peau”. N. de march. de peaux”. ‚ÄĘ‚ÄĒ 2. Proven. Velle (d√©p. Tamise). ‚ÄĒ 3. V. WAHL. ‚ÄĒ 4. V. Veil.

 

EV

Velle

1268 ¬ęTheodericus Velle¬Ľ, 1276 ¬ęMahieu Velle¬Ľ, 1287 ¬ęAnes, veve Criestien Velle¬Ľ DettesYpres, 1335 ¬ędemisielle Sainte Le Velle¬Ľ ComptesMons; surnom de pelletier: moy. n√©erl. velle, n√©erl. vel ‘peau’ [FD].

 

JG

Velle

Veilen: Mnl. vel(le): vel, huid, bont,

perkament. BerBN van de bontwerker. Vgl.

Vellemans. 1268 Theodericus Velle; 1326 Jacob

Velle, Ip. (BEELE).

 

FD

Vellekoop

BerBN van de veilen-, huidenkoper. 1680

Adriaen Cornelisz Vellekoop = Vellecoper,

Wateringen (PDB).

 

FD

Velleman(s)

BerN van de huidenkoper, bontwerker of vellennaaier. Vgl. 1368 Diederic de Vellemakere, Ktr. (DEBR. 2002); 1393 Marie Coppins dit Svellenaijers, Rekkem (DEBR. 2000). Р2. Var. van Wellemans = Wallemans. 1602 Jan Welleman = 1606 Jan Vellemans, Aarts. (MAR. II). Р3. Door ass. là/Il < Veldeman. 1618 Francisa Vellemans = 1619 Francisco vanden Velden, Edegem(SELS).

 

FD

Vellens

V. WAHL.

 

EV

Veller(e)

zie de Velder.

 

FD

Vellut

cf. Velu.

 

JG

Vellut

V. Velu.

 

EV

Vellut

zie Velu.

 

FD

Velp

Proven. N. de Riv. VAN der Velpen.

 

EV

Velpen, van der

PlN Velpen in Halen (L). 1154

Arnold! quoque de Vellepe = 1192 Arnoldus de

Velpe; 1379 opt Velperen velt… jonckeren Gheerts

van Velpen, Diest (CLAES1983).

 

FD

Velpmans

Afl. van Van Velpen. 1604 Arndt vander

Velpen = 1608 Aerdt Velpmans, Webbekom

(CLAES 1983).

 

FD

Velque

Rom. (H) uitspr. van Wvl. EN Velghe.

 

FD

Velque

Var. de Velg(h)e.

 

JG

Velscher

zie Welsch.

 

FD

Velsen, van

van Velzen: PlN Velsen (NH). 1156

Wilhelmi de Velsen, Utrecht (LNT).

 

FD

Velt

Veltjens, Veltmans. V. Veld et WALD.

 

EV

Velt, van ‘t

zie van den Velde.

 

FD

Veltemans

zie Veltmans.

 

FD

Velten(s)

Felten(ne), Feltes(se), Feltus, Velden(s): Patr.

Vleivorm en dim. van HN Valentijn. 1571 Joannes

Veltens,Lv.(HENNO).

 

FD

Veltenaar

Var. van Velkeneer, Valkenaer? Wellicht veeleer adaptatie van D. EN Veltner < Veldner ‘op de velden’.

 

FD

Velter

1282 ¬ęJehan le Veltere¬Ľ DettesYpres; nom de m√©tier: moy. n√©erl. vilter, velter ‘ouvrier qui travaille le feutre’.

 

JG

Velter

V. WALD.

 

EV

Velter(e), de

Velter, de Welter, (de) Vilter, Vilters: ¬†BerN van de viltwerker, bewerker van vilt en vilten voorwerpen. 1279 Colard die Veltere, Bg. (CG); 1280 Joh. Veltre; 1326 Pieter de Veltere, Ip. (BEELE); 1313 Jan die Viltere, Aw. (V.GORP 1949); 1379 Heinric Vilter, Diest (HB 368). – 2. Een familie Velter is afkomstig van “1746 Rutgert opt Velt, Leveroij NL(PDB).

 

FD

Veltgens

zie Veltjen(s).

 

FD

Velthem, van

van Velt(h)om. PlN Veltem (VB). 1350

Aerde van Velthem, Kh. (DEKEYSER); 1535 Jan

van Velthem, Lv.-Aw. (AP). – z. PlN Veltum (NL).

 

FD

Velthof

Verspreide D. PlN Feldhof (NRW, NS). De oudste Oostendse voorvader, Jos. Ign. Velthof, werd in Westfalen geboren in 1790 (PDB).

 

FD

Velthoven, van

zie van Veldhoven.

 

FD

Velthuis

-huys(e), zie Veldhuis.

 

FD

Veltjen(s)

Veltgens, Veltyen, Feltgen, Feltges, Feidges: Patr. Dim. van Velten = Valentijn. – i. = Veldekens, dim. van Mnl. velt.

 

FD

Veltkamp

zie Veldkamp.

 

FD

Veltman(s)

Veld(e)man(s), Veltemans: Afl. van Van de

Velde. 1427 Henric Veltmans, Ht. (A.GHIJSEN);

1449 Jan Veldemans, Mb. (A. B AERT).

 

FD

Veltom, van

zie van Velthem.

 

FD

Veltyen

zie Veltjens.

 

FD

Velu

Car. phys. ,,H. poilu”. N¬į 165.

 

EV

Velu

Velu, Velus, Vel(l)ut: BN Ofr. velu: harig, ruig,

behaard. “1300 Warins li Velus, Artesi√ę (BOUGARD); 1415 Lotart le Velut, Dk. (TTT).

 

FD

Velu

Velu, Velus, Velut, Vellut. 1279-81 ¬ęJake-mes li Velus¬Ľ ComptesMons, 1286 ¬ęThumas Velue¬Ľ CartLessines, 1296-1302 ¬ęWarins li Velus¬Ľ Imp√ītArtois, 1337 ¬ęBeghe le Velut¬Ľ ComptesMons, 1365 ¬ęJehan le Beghe le velut chavetier¬Ľ TailleMons, 1415 ¬ęLotart le Velut¬Ľ Tournai, 1521 ¬ęJehan Sauvaige dit Velly¬Ľ Ladeuze, 1616 ¬ęJean Le Velu¬Ľ Princip-Chimay; surnom physique: fr. velu ‘couvert de poils’ FEW 14, 458b. – Comp. 1234 ¬ęMar-gheritte Coulle Velue¬Ľ ChirTournai.

 

JG

Velz

Probabl. nom d’origine: Fels ‘falaise’, w. fal√ģje, cf. Hochfelz = Houffalize; cf. aussi Feltz.

 

JG

Velz

zie Fels.

 

FD

Velzeboer

Wellicht adaptatie van PlN Phalsbourg

(Moselle).

 

FD

Velzen, van

zie van Velsen.

 

FD

Vemer

1. Proven. Weem (D√©p. Hooilaart) avec suffixe -er, d’orig.

‚ÄĒ¬† 2. V. WID. Synon. : Widmer.

 

EV

ven

¬†(Dialecte). ,,Mar√©cage, fagne”. Proven. Van de Ven(ne), Venne-man, Vens, Van Veen. Veni -us, (V. Veny).

 

EV

Ven, de

de Vinne: Mnl. ven(ne), vin(ne), vemme,

vimme: vin (van vis), schub, stekel. BN. 1382 Heinric de Ven; 1397 van Arnoud den Ven; 1398 Alaert de Vem = de Ven, Wielsbeke (DEBR. 1970); 1548 Heyman Vinne, Geervliet; 1563 Jacob de Vin, Zierikzee-Aw. (AP).

 

FD

Ven, van de(n/r)

van de(n/r) Venne, van der Venden, van de(r) Vennet,Ven,Vamdervenet,van de Vannet, van de Vennes, van de Vin(ne), van der Vinne(n), van den Vinne, Verven(ne),Varvenne(s), Verveynne: Verspreide PlN Ten/r Ven(ne), Vin(ne): veen(land), land waar turf gestoken wordt, waterig stuk land. 1385-1411 Gheerolf van der Venne = van der Vennet, Oud. (CASTELAIN 2002); 1397 van Callen van den Venne, Ktr; 1398 Roeger van der Venne, Bavikhove (DEBR. 1970); 1321 Helyas de Venne…de curte sua in Venne, Bekkevoort; 1399 te Vinne…Arnt van den Vynne = 1447 Arnt vanden Venne, Diest (CLAES 1983). -Lit.: W. VAN OSTA, Veen, Ven en Peel. Nk. 29 (1997), 31-61.

 

FD

Venant

1260 ¬ęAgnes Venant¬Ľ N√©crArras, 1265 ¬ęHenrion Venans¬Ľ CensNamur, 1283 ¬ęVe-nans de Warneston¬Ľ DettesYpres, 1356-58 ¬ęJehans Venans¬Ľ PolyptAth, 1598 ¬ęVenant √† la Barbe¬Ľ D√©nWavre; ancien pr√©nom, du nom de saint Venant [= Venance, lat. Venantius] (cf. 1275 ¬ęMarions de Saint-Venant¬Ľ [pr√®s de B√©thune] ChirTournai), part, pr√©sent de venir, signifiant ‘accueilli’ en anc. fr. (Dauzat 589). Cf. aussi Venu.

 

JG

Venant

Patr. Lat. HN Venantius (MORLETI). 1378 Venant de Timmerman; 1374 Clais Venant, Ip. (BEELE); 1296 lehan Venant, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Venault

zie Venelle.

 

FD

Venbussche, van

zie van den Bosch.

 

FD

Vencelj

zie Wenzel.

 

FD

Vencencius

Vencentius, Vensensius. Formes altérées du nom lat. Vincentius > fr. Vincent.

 

JG

Vencentius

-cius, zie Vincentius.

 

FD

Vencislau

zie Wenceslaw.

 

FD

Venckeleer

zie Venkeler.

 

FD

Vencken

zie Vink.

 

FD

Venckenray, van

zie van Vinckenroy(e).

 

FD

Vend-

-el(s), -elen. 1. V. Vaandel. ‚ÄĒ¬† 2. V. WAD.

 

EV

Vendamme

zie van (den) Dam(me).

 

FD

Vendelbos

Adaptatie van Deense EN Vendelbo (PDB).

 

FD

Vend–elen

-els. Vaandel- -en, -s, ‚ÄěDrapeaux, Girouettes”. 1. Profess. Fabricant de drapeaux. ‚ÄĒ 2. Pro¬≠ven. Maison orn√©e de girouettes. N¬į 248.

 

EV

Vendelmans

Afl. van Venlo (NL) (LIND. 1964)?

 

FD

Vendels

Zie Windels. – z. Vondelingnaam: 17 dec. 1789 Begga Vendels, Bs. (DE MAN1956,43).

 

FD

Venden, van der

zie van den Ven.

 

FD

Vender, de;

Venders, zie Vinders.

 

FD

Venderick

Vend(e)ri(ck)x, Vendrig, Vinderick. Patr. Var. van Winderickx/Wenderickx (zie Winric) en vgl. Windelinckx. – 2. Volgens BACH 1,284 is Vendrik een Ndl./Ndd. vorm van D. Fahn(d)rich: vaandrig.

 

FD

Venderick

Venderickx, Vendrix, Vendrickx. Surnom de porte-√©tendard: moy. n√©erl. ven-deric ‘drapeau, enseigne’; ou bien var. de Winderickx, Wenderickx [FD].

 

JG

Venderotte

zie van de Rote.

 

FD

Vendeville

Devendeville, Vandeville: PlN Vendeville (Nord). 1393 Sare de Vendville, Rijsel (SPL); 1650 Jean de Venduville, Leuze (IAY VI).

 

FD

Vendewinkele

zie van de Winkel.

 

FD

Venditti

Patr. Z.-It. vorm van Benedetti < HN Benedictus.

 

FD

Vend√īme

Vand√īme. NF que l’on rencontre en Belgique seulement depuis le 18e s., √† Blicquy (Ht) et √† Spa (Lg) (GeneaNet); il peut s’agir bien s√Ľr d’une var. du NF de la noblesse fran¬≠√ßaise de Vend√īme, de Bourbon de Vend√īme, par perte de la particule, mais on trouve aussi que ce NF Vend√īme alterne avec Vandame dans un crayon g√©n√©alogique (√† Blicquy), ce qui conduirait √† une r√©interpr√©tation d’un NF flam. tr√®s courant. Cf. aussi le NF Lavend-homme.

 

JG

Vendredi

Vendredy. De fr. vendredi, surnom d’enfant trouv√© ou de qqn qui fait maigre le vendredi; cf. aussi Verdy et comp. le NF flam. Vrijdag(hs).

 

JG

Vendredi

Vendredy: Fr. pendant van Vrijdag. 1795 Augustinus Vandredy, Beauvechain (CALUWAERTS).

 

FD

Vendri(ck)x

Vendrig, zie Venderick.

 

FD

Vendry

1. Proven. Vendr√©e (D√©p. Angleur). ‚ÄĒ 2. V. WAD (Wand).

 

EV

Vendry

Patr. Rom. vomi van de Germ. VN Vendrik.

Zie Venderick.

 

FD

Vendsyssel

Proven. Van Sijsele (D√©p.). ‚ÄĒ 2. Van de Zijzele, ,,De l’√©tablissement sur le c√īt√©”.

 

EV

Vendt, de

zie de Vent.

 

FD

Vendy

cf. Vandy.

 

JG

Vendy

zie Vandy.

 

FD

Venecani

zie Veneziano.

 

FD

Venelle

Venault: Ofr. venel: koopwaar, winkel.

BerBN voor een koopman, winkelier. 1456 Robert

Vennel, Oc. (MORLET).

 

FD

Venesoen

Patr. Venezoon, zoon van Vene, bakervorm van Germ. frith-naam, zoals Vredenand. Vgl. Venicx. Vgl. D. Vendensohn. 1366 Contzeman Vendenson, Rheingau (BRECH.); 1599 Bartolomeus Venesoens, Mech.; 1644)005 Venesoen, Baasrode-Aw. (AP).

 

FD

Venet

BerN van de koopman < Ofr. veneter:

verkopen. 1406 Simonne! Venet, Laon

(MORLET).

 

FD

Venet

van der Vennet, Venier (Ven, D√©p. Maeseyck, etc.). Venken, ,,Petite fagne”.

 

EV

Venet

Venier. 1. V. WAD (Wan). 2. V. Ven.

 

EV

Venezia(no)

-iani, Venets(i)anos, Venecani: Herkomstnaam: Venetiaan.

 

FD

Venhuis

Venhaus: Twentse FN. PlN Veenhuis (G). 1449 Evert Venhuiss, Ruinen (HEKKET).

 

FD

Venicx

Veni(n)x, Veninga, Vennix, Vennincx, Vennik, Vennin, Vennen(s): Patr. Afl. van Vene, bakervorm van Germ. frith-naam; vgl. Venesoen. Zie ook Fenix.

 

FD

Venier

Veny, V√©ny. 1334 ¬ęOudart le Vennier¬Ľ Saint-Quentin; var. de Vannier.

 

JG

Venier, (de)

Veniere, Veny, Vény, Devenye, -yi: BerN Ofr. vanier, Fr. vannier: mandenrnaker. 1334 Oudart le Vennier, St-Q. (MORLET); 1398 Jan Venier, Heule (DEBR. 1970).

 

FD

Venin

Oc. (MORLET); 1280 Colart Venins, Bergen

(PIERARD). – 2. Zie Venicx. Vennicx, -ik, -ix, zie Venicx.

 

FD

Venkeler

Venckeleer, Venqueleir, -lier: Wsch. var. van Winkeleer.

 

FD

Venken

zie Vink.

 

FD

Venkenroy, van

zie van Vinckenroye.

 

FD

Venmans,

zie Venneman.

 

FD

Vennaert

Afl. van Van de Venne. 1398 Jan Vennaert,

Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Venne, van de(n/r)

zie van den Ven.

 

FD

Vennekamp

PlN Venekamp in Roden (DR).

 

FD

Vennekens

Dimin. du NL Venne (= terre humide, fagne) ou bien hypocor. de Van de(n) Venne.

 

JG

Vennekens

Vleivorm (dim.) van Van de Venne. Ook PlN Venneken (DF). 1369 Vennekens wijf, Her. (DERCON); 1735 Elisabeth Vennekens, Geel (AP).

 

FD

Venneman

Dérivé en -man de Van de(n) Venne; cf. aussi Vervenne.

 

JG

Venneman(s)

Venman(s): Afl. van Van den Venne.

1357 Aliten Venmans, Her. (DERCON); 1392 Jan

Venneman, Aw. (ANP). Vennen(s), zie Venicx.

 

FD

Vennet, van de(r)

van de Vennes, zie van den Ven.

 

FD

Vennicx

-ik, -ix, zie Venicx.

 

FD

Vennin

1279-81 ¬ęColart Venins¬Ľ, 1288-89 ¬ęJehans Venins¬Ľ, 1327 ¬ęHenin Venin¬Ľ Comp-tesMons; surnom: fr. venin ‘poison’, p.-√™. avec un sens d√©riv√© comme anc. li√©g. venien ‘pus’ ou w. nam. venin ‘personne haineuse’ FEW 14, 235ab. Cf. aussi Fenijn et Vannin.

 

JG

Vennin

Fr. venin: gif, venijn. BN. 1216 Hubertus Venin, Oc. (MORLET); 1280 Colart Venins, Bergen (PIERARD). – 2. Zie Venicx.

 

FD

Venpeteghem

zie van Peteg(h)em.

 

FD

Venqueleir

-lier, zie Venkeler.

 

FD

Venquier

cf. Vinckier, Vinquier.

 

JG

Venquier

Proven. Vinquière (Dép. St-Sauveur).

 

EV

Venquier

zie Vinckier.

 

FD

Venrooy, van

(van) Venrooij: PlN Venray (NL). 1442 Leonardus de Venrode alias de Colonia = 1457 Leonardus van Venrode, Walem (MULI; OARII).

 

FD

Vens

Peut-être var. de Fens < prénom Vincent [FD].

 

JG

Vens

zie Fens.

 

FD

Vensensius

zie Vincentius.

 

FD

Venster, van de

Re√Įnterpretatie van Van Deventer? Maar vgl. 1374 Amelric van der Viervensteren = A. van der Voervensteren (BLO VI).

 

FD

Venstermans

Afl. van Venster.

 

FD

Venstock,

zie Weinstock.

 

FD

Vent

1. Car. mor. ,,Gaillard”. ‚ÄĒ 2. WAD (Wand). ‚ÄĒ 3. Proven. D√©p. Bassevelde.

 

EV

Vent, (de)

de Vendt, de Vindt: Ndl. vent < Mnl. vennoot, veynoot: deelgenoot in een handelszaak, ambtgenoot, deelgenoot,

kameraad, handwerksgezel, vent, man, kerel.1303 van Noyt den Vent, Meetkerke (VERKEST);1313 Boit die Vent, Vlissegem (RYCKEBOER).

 

FD

Vent√Ęt

Probabl. w. vinta, anc. fr. ventail ‘vantail (d’une vanne, d’un moulin)’, surnom de meu¬≠nier ou nom de r√©sidence.

 

JG

Vent√Ęt

W. vinta, Ofr. ventail. BerBN van molenaar (J.G.)?

 

FD

Venten

zie Winten.

 

FD

Venter

Nom de profession: n√©erl. venter ‘colporteur, camelot, marchand ambulant’.

 

JG

Venter, (de)

BerN van de venter, die vent, te koop aanbiedt. – 2. Lees Deventer = van Deventer. 1337- 93 Johan dictus Deventer=J. van Deventer, Deventer (DRAAIJER).

 

FD

Ventevogel

zie Vindevog(h)el.

 

FD

Vent√īse

Vent√īse. Surnom (d’enfant trouv√©?) d’apr√®s le nom de mois r√©publicain.

 

JG

Vent√īse

Vent√īse: Wsch. vondelingnaam: gevonden

in de maand Vent√īse van de republikeinse

kalender.

 

FD

Ventre

1255 ¬ęWaghe Ventre¬Ľ N√©crArras, 1258 ¬ęJehans Ventre d’argent¬Ľ, 1276 ¬ęLambiert Ventre d’argent¬Ľ, 1282 ¬ęLambert Ventre¬Ľ DettesYpres; surnom d’homme ventru.

 

JG

Ventre

BN naar de dikke buik. Vgl. Buick. 1255

Waghe Ventre, Atrecht (NCJ).

 

FD

Ventura

-ro(ni), -rato, -relli, -relia, -ri(ni), -roso, -ruzzo:

It. FN, verkort uit Bonaventura: goed geluk. Vgl.

Bonneure. 1559 Hippolyte Ventura, Lucca-Aw. (AP).

 

FD

Venu

BN (bien)venu: welkom? Of voor een nieuwkomer: 1540 Jacquet Venu de Liège, Merbes-Ste-Marie (J.G.).

 

FD

Venu

Probabl. surnom augurai (d’enfant trouv√©?): fr. (bien)venu; cf. aussi Venant. – √Ä noter aussi: 1540 ¬ęJacquet Venu de Li√®ge [= originaire de Li√®ge?]¬Ľ Merbes-Ste-Marie.

 

JG

Venus

Le NF étant essentiellement anversois, probabl. graphie du NL néerl. Veenhuus, Veenhuis [FD] avec remotivation sur le nom de la déesse.

 

JG

Venus

Vondelingnaam. Op 26 mei 1652 werd in Antwerpen Jan Venus in de Venusstraat gevonden (med. Mw. A. Lambrechts, Schoten).

 

FD

Venuto

Venuti: It. FN < Benvenuto: welkom.

 

FD

Veny

Proven. Venii, génitif de Venius, latinisation de Van Veen (Loc. holl.).

 

EV

Veny

Vény, cf. Venier.

 

JG

Veny

zie Venier.

 

FD

Vêque

V√®que, V√©que. 1267 ¬ęMathieu le Veske¬Ľ CensHerchies; surnom (d’apr√®s le nom de dignit√©): fr. √©v√™que. Cf. aussi L√©vecque et Vecqueray.¬† Ver. 1204 ¬ęHeluin le Ver¬Ľ, 1231 ¬ęJehans au Ver¬Ľ, 1260 ¬ęIzabiaus li Vere¬Ľ N√©crArras, 1285 ¬ęNicoles li Ver¬Ľ DettesYpres; surnom √† port√©e morale ou physique : anc., moy. fr. ver ‘sanglier, porc m√Ęle’ FEW 14, 304a ou bien fr. vert ‘vigoureux’, cf. Levert. – Secondai¬≠rement, nom d’origine: Ver, √† Custinne (Nr).

 

JG

Vêque

zie Leveque.

 

FD

Ver

Korte vorm van Levert.

 

FD

Ver-

Dans les NF flam., Ver- peut repr√©senter une forme contract√©e de van der suivie g√©n√©ralement d’un appellatif toponymique: Verelst, Verhaegen, Verschuere(n), etc. Ce peut √™tre aussi une forme ancienne de vrouw signifiant ‘dame’ et introduisant des matrony¬≠mes (pr√©noms f√©minins), ainsi Verbeelen, Vercleeren, etc.

 

JG

VER- -Aart

-Aert. V. ver II. ,,Epouse Aer(nou)t ou Aert(us)”.

 

EV

Ver- -Ack

-Aghen. V. ver- I. Haai, Hagen, ,,Du bosquet, Des bosquets” (Terhagen, Loc.).

 

EV

VER- -Anne

,,Dame Anne”. (Comp. : SER- -hueghs, -vranckx, ,,Sieur- -Hugue, -Francq” Voir SER-).

 

EV

VER- -Anneman

,,Le mari de la dame Anne”.

 

EV

VER- -Baere

-Baert. V. ver- I. ,,Epouse de Bard”.

 

EV

ver- -bauwhede

-bee(c)ke(n), -bee-men. V. ver- I. ,,De la bruy√®re d√©frich√©e, De la rivi√®re, Des pr√©s”.

 

EV

ver- -beet

-beke, -besselt, altéré en

Verbecelte, -bessem, -beuken. V. ver I. ,,De la crevasse (de ter¬≠rain)” (Bijt), ,,De la rivi√®re”, ,,De la saline du mar√©cage” (Peeselt ou Pedezouf), ,,Des arbustes √† balais”, ,,des h√™tres”.

 

EV

ver- -biese

-biest. V. ver I. ,,Des joncs, de la jonqui√®re”. Synon. ; V(and)er- -beyst, -bist.

 

EV

ver- -bo(e)ckhaven

-boeckhoven. V. ver- I. ,,De la ferme du h√™tre”.

 

EV

ver- -boogen

-boomen, -boonen. V. ver- I. ,,Des h√™tres” (Boken, anc. forme de beuken), ,,Des arbres”, ,,Des (plantations de) f√®ves”.

 

EV

ver- -brae(c)ken

-brug(gh)e(n), -bueken. V. ver- I. ,,Des jach√®res”, ,,Du pont” ou ,,Des ponts”, ,,Des h√™tres”.

 

EV

ver- -bunt

-burg, -bustel. V. ver- I. ,,Du bonnier” (Bunder, N. de terre), ,,Du ch√Ęteau fort”, ,,Du bos¬≠quet aux osiers” (Biestel ou Bistlo) Synon. : Verbestel.

 

EV

ver- -caeren

-cammen. V. Ver- -kaar, -kammen.

 

EV

ver- -camer

-campt, -caut√®re, -clytte, -¬ęmille, -cout(t)ere, -cruysse(n). V. ver- I. ,,De la cambre ou de la combe”, ,,Du camp”, ,,De la culture”. (V. Kou-ter), ,,De la terre argileuse” (Kleit, (D√©p. Maldegem), ,,De la terre gra¬≠veleuse (D√©p. Oostnieuwkerke. V. Van Caillie), ,,De la culture”, ,,De la croix” ou ,,De la crois√©e des chemins”.

 

EV

ver- -druye

V. ver- I. Druy(meer), D√©p. H√©rinnes-lez-Enghien et Herf-felingen), ,,Lac de Droede” (F√©e de la mythologie germanique).

 

 

ver- -ellen

elst. V. ver- I. ,,Des aulnes, de l’aunaie”.

 

EV

ver- -hulsel

-hulst. V. ver- I. ,,Du bois au houx” (Hulste-lo) et ,,Du houx”. Van Ter Hulst (D√©p. Wes-pelaar).

 

EV

ver- I.

Proven. Contraction de Van-der-, ,,De la”, et tr√®s souvent de Van Ter-. Vanderlinde peut repr√©¬≠senter, par exemple, Van ter Linde, ,,Du Tilleul”. Dans les noms romans emprunt√©s aux toponymes flamands, la forme Ter est conser¬≠v√©e : De Tervaerent, tandis que, dans les patronymes flamands le T est presque toujours devenu D, sous l’influence des nombreux noms commen√ßant par Van der-. Van der Vaerent

 

EV

ver- II.

Plusieurs noms de famille sont des matronymes commen√ßant par VER, abr√©viation de Vrouwe, ,,Epouse de” ou ,,Dame X”. VER-

 

EV

ver III.

Les noms commen√ßant par Ver, qui ne rentrent pas dans les deux cat√©gories pr√©c√©dentes sont mentionn√©s sous la forme Ver- (au lieu de ver- et VER-). Parmi eux, il y a des patronymes romans, tels que Verviers au Verlaine; il y a √©galement des noms de famille flamands tels que Vereman, ,,H. originaire de Veer (Plus. L. D.)” et Verheven, ,,Elev√©”. Pro-ven. Certains patronymes flamands commen√ßant par Ver- repr√©sentent des toponymes pr√©c√©d√©s de l’adjectif Ver, ,,Eloign√©, √©cart√©” (Verheyde, D√©p. Rhode-St-Gen√®se). Comp. : Ver(re)- -boekt, -beke, -winkel, ,,H√™traie-, rivi√®re-, coin- -√©cart√©s”.

 

EV

ver- kaar

et -kaeren, -kammen. V. ver- I. ,,De la haie-, Des haies–en branchages” (Synon. :

 

EV

ver- -laer

-lare. V. ver- I. ,,De la lande” (Laar).

 

EV

ver- -lant

-lende. V. ver- I. ,,De la campagne”.

 

EV

VER- -maere

-mari√ęn. V. ver- II. ,,Epouse de Maru, de Mari√ęn”. V. MARU.

 

EV

ver- -mandel(e)

-mandere. V. ver-I. ,,De la Mandel, de la Mander” (Riv.).

 

EV

ver- -moes(en)

-moosen. V. ver- I. ,,De l’endroit moussu” (Mos).

 

EV

Ver- -reet

-reth, -reydt. V. ver- I. ,De la crevasse (du terrain)” (Reet), ,,Du jonc, de la jonqui√®re” (Riet).

 

EV

Vera(a)

zie van der Aa.

 

FD

Veraart

Veraert. Metr. Ver Aert: vrouw Aardje? 1449 weduwe Cornelijs Veraerts, Mb. (A.BAERT); 1460 Alexandre Verart, Tg.-Luik (TYTGAT). – 2. Van der Aart. 1448 Jan van der Aerdt, Diest (VdP).

 

FD

Veracht(en)

Veragten, Vrachten: Metr. Ver A(e)chte:vrouw Agatha. Zie Aegten. 1279 Woubret f.

 

FD

Verachter(t)

Veraghtert, Veracthert, Varacteri. PlN Achtert: stuk land achter een ander perceel of andere plaats (GN); 1142 bij Maarke-Kerkem (OV). 1443 Adryaens moelen vander Achtert, Aw. (VLOEB.); 1546 Kerst. Verachtert, Hoboken (AP). – 2. Zie ook Van Achter.

 

FD

Verachtert

Verachter, Veraghtert. Nom topo­graphique : néerl. achter (= de derrière) ; comp. Ladrière.

 

JG

Verack(e)

Verac(k)x, zie Verhack.

 

FD

Veraghaen(n)e

zie Verraghen(n)e.

 

FD

Veraghe(n)

-em, Verague, zie van der Hagen.

 

FD

Veraghen

Veraghaen(n)e; cf. Verhaege(n).

 

JG

Veragheten

Bg. (CG); 1385 Veragaten Paenhuys,

Tg. (TYTGAT); 1568 Jan Verachten, Mol (MNT

271). Vgl. Vernaechten.

 

FD

Veraghtert,

zie Verachter(t).

 

FD

Veragten

zie Verachten.

 

FD

Veraleweck

Zie (van) Halewijck. – 2. Metr. Ver

Heilwigen (LIND. 1955)?

 

FD

Veralleman

zie Veranneman.

 

FD

Veramme

zie Verhamme.

 

FD

ver–Amme

ou Ver- -Amme. V. ver- I ou ver- IV. (H)amme. ,,Du m√©andre ou ,,Hamme √† l’√©cart”.

 

EV

Veranneman

Verhanneman.Verranneman, Ver(h)alleman, Ver(h)olleman, Ver(h)enneman, Verrenneman: Metr. Ver Anne(n) man: man van vrouw Anna, evtl. Johanna. Vgl. Anneman. 1436 Gillis Veranneman, Ip. (SOETE); 1554 Cornelie Verannemans, Bg.-Aw. (AP); 1603 Adolf Verenneman, Bg.-Oud. (PO 2,35).

 

FD

Veranneman

Verranneman, etc. 1280 ¬ęRei-naert Veranneman¬Ľ ChartesFlandre; √† com¬≠prendre comme : ver Anne + -man, c.-√†-d. mari de dame Anne (Vincent 20).

 

JG

Verant,

zie Ferdinand.

 

FD

Verardi

-do: It. Patr. Berardi, -do. Germ. VN berhard.

 

FD

Verassel(t)

zie van der Hasselt.

 

FD

Verast

Nom d’origine: n√©erl. ast ‘touraille’ [FD].

 

JG

Verast

zie van (den) Ast(e).

 

FD

Veraver

zie Verhavert.

 

FD

Veraverbeke

zie van Haverbeke.

 

FD

verayt

V. Vereydt.

 

EV

Verayt

Var. dial. brabançonne de Vereyt < Van de Rijt, Van de Riet [FD].

 

JG

Verayt

zie van der Riet.

 

FD

Verbaal

Zie van Baal.

 

FD

VERbaandert

V. ver- I. ,,Epouse du banneret”.

 

EV

Verbaandert

Verbaendert, Verba(a)nderd: PlN Baandert(NL).

 

FD

Verbaant

Var. van Verbaandert; evtl. van Verbandt.

 

FD

Verbaas

Ndl. adaptatie van E. Forbes. PlN (Aberdeenshire).

 

FD

Verbaene(n)

zie van der Baan.

 

FD

Verbaere

Verbaert, zie van den Baere.

 

FD

Verbaere

Verbaert. Forme néerl. de Delbaere, Delabarre [FD].

 

JG

Verbaet

Verbaeten. Metr. Ver B√Ęte: vrouw Beatrix. Zie Baete. – 2. Zie van (der) Baeten.

 

FD

Verbaeys

zie van Robaeys.

 

FD

Verbakel

zie van Bakel.

 

FD

Verbal

Forme francisée de Verbaal < Van Baal [FD].

 

JG

Verbal

zie van Baal.

 

FD

verban(c)k

V. ver- I. Van Terbank (Dép. Heverlé et Louvain).

 

EV

Verbanck

zie van der Banck.

 

FD

verband

V. ver- I. Van Ter Band (Loc. holl.).

 

EV

Verbanderd

zie Verbaandert.

 

FD

Verbandt

zie van der Banck.

 

FD

Verbanis

 (NF de la région de Wavre). Cf. le top. verbanis, à Nethen (BTD 13, 137), mais sans tradition ancienne et donc probablement du NP lui-même.

 

JG

Verbanis

Verhaspeling van Verba(e)ys.

 

FD

Verbart

zie van den Baere.

 

FD

Verbauw(e(n))

-em, zie van den Bauw.

 

FD

Verbauw(h)ede

zie van der Bauwede.

 

FD

Verbays

Verbayst, Verbaeys. Forme contractée de Van Robaeys, littér. : de Roubaix, néerl. Robaais.

 

JG

Verbays(t)

zie van Robaeys.

 

FD

verbe(y)len

V. ver- I. ,,Du terrain en forme de hache” (Bijl). ver-bestel. V. verbustel.

 

EV

Verbecelte

zie Verbesselen.

 

FD

Verbeck(e(n))

-beckt, -becq(ue), zie van der Beke.

 

FD

Verbecq

Verbecque, cf. le suivant, ainsi que Delbecq, Delebecque.

 

JG

Verbee(c)k(e(n))

zie van der Beke.

 

FD

Verbee(r)st

Verbeyst, Verbeijst, van Beest, van der Beerst: PlN (ter) Beerst (WV). 12e e. Arnulf van der Berst; 1302 te Colins vander Berst, Bg.; 1330 Willems gelde vander Beerst, IJzendijke (DFI); 1397 Rike van Berst = 1398 Riquewin van der Berst… Ost van Best, Ing. (DEBR. 1970); 1786 Joannes Verbeirst=J. Verbeist, Ardooie; 1786 Albertus Verbeirst = Verbeist, Koolskamp (DEWULF1977).

 

FD

Verbeeck

Verbeek, Verbeke, Verbeck, Verbeken, Verbecq, Verbecque, -èque (formes pic.), etc. Contraction de Van der Beke (= du ruisseau); comp. Del(e)becque.

 

JG

Verbeeld

-eelt, zie Verbilt.

 

FD

Verbeelen

Verbelen, Verb(e)ylen, Verb(e)ijlen. Metr. Ver B√™le: vrouw B√™le. Zie Bele(n). 136 e. Balduinus filius B√™le = Boidin ver Belen sone = Balduinus ver Mabezuen, Cent (LIND.); 1372 van Verbeelen vander Scaghe, Ktr. (DEBR. 1970); 1372 van ver Beelen Daneels wijf was vanden Dale = 1373 van Beelen vander Donct Daneels wijf vanden Dale, Ktr. (V 22, sor¬į). – 2. Theoretisch mogelijk < Van der Beelen.

 

FD

Verbeelen

Verbelen. 1699 ¬ęLambert Verbee-len ¬Ľ BourgNamur ; matronyme flam. : ver ‘dame’ + Beele, hypocor. de Ysabele [FD].

 

JG

Verbeemen

zie van Beemen.

 

FD

Verbeeren

Verbeiren(s), Verberne, Verbieren: PlN Beringen in Haacht of Pepingen (VB). 1374 H. van Beringen; 1508 Matheus van Berim = 1597 Anna Berincks, At.; 1649 Peeter van Beren = van Beerem, Kh.; 1688 Gilliam van Berum, Baal; van Berum = van Beren = Verberen = Verbeiren (VS 1984,400,500).

 

FD

Verbeeren

Verbeiren. Nom d’origine: Berin-gen, √† Haacht ou Pepingen (BrFl), par ex. 1688 ¬ęvan Berum¬Ľ = Verbe(i)ren [FD].

 

JG

Verbeet

zie van der Beeten.

 

FD

Verbeiren(s)

zie Verbeeren.

 

FD

Verbeke(n)

zie (van der) Beke.

 

FD

Verbelen

zie Verbeelen.

 

FD

Verbelien

Metr. Ver Belie: vrouw Mabelie of Sibelie. Zie Belien.

 

FD

Verbennen

cf. Verbinnen.

 

JG

Verbennen

zie Verbinnen.

 

FD

Verbèque

zie van der Beke.

 

FD

Verber(c)k

zie van de(n/r) Ber(c)k.

 

FD

Verber(c)kmoes

zie Berckmoes.

 

FD

Verber(c)kt

zie van der Berckt.

 

FD

Verbercht

zie Verbert(en), van der Berckt.

 

FD

Verberdt

Verberg(h)t, zie Verbert(en), van der Berckt.

 

FD

Verberne

zie Verbeeren.

 

FD

Verbert(en)

Verbercht, Verberg(h)t, Verberdt. Metr. Ver Ber(ch)te: vrouw Berta, Berte. Germ. VN. Zie Berte. 1301 Joh. voren Berchten; 1336 Henricus voren Berthen, Lv. (LIND.); 1372 Joh. voren Berten, Vissenaken (HM); 1606 Maycken Verbert = Verbeert, Edegem (SELS). – 2. Soms < Verberckt.

 

FD

Verbesse(m)

Metr. Ver Besse(n). Germ. VN Beza (MAR. 1986,76), afl. van berht-naam. 1278 Franco dictus voren Besken, Lv. (HB 584). – 2. PlN Bessemt in Grimbergen, Hombeek, Tervuren (VB): plaats waar bezemrijs, brem groeit (ESBr. 1993,131-6).

 

FD

Verbesselen

Verbesselt, Verbecelte, Verbestel, Verb(e)ustel, Verbutsel: Metr. Bessele, dim. Van Betsa, afl. van berht-naam (LIND.). 1140 Beszela, Welden; 1207 Bessela (GN). 1272 Reynerus filius Bessele, Tv.; 1313 Reynerus filius Reyneri Verbesselen, Lv.; 1307 Hendrik voren Besselen, Lv. (LIND.); 1308 Jacomini filius Reneri Verenbesselen, Tv. (BERDEN). – Lit.: F. MESKBNSfDefamlmaam Verbesselt.ESBr. 1993, 131-6.

 

FD

Verbesselen

Verbesselt, Verbecelte, Verbestel, Verb(e)ustel, Verbutsel: Metr. Bessele, dim. van Vertessen: Metr. Ver Tesse: vrouw Eustachia. Vgl. Tesse, Tessens. 1727 Jacobus Vertessen, Olmen (MULVII).

 

FD

Verbesselt

Verbecelte. Matronyme flam. : ver ‘dame’ + pr√©nom, f√©m. Bessele, cf. 1207 ¬ęBessela¬Ľ Gand [FD].

 

JG

Verbeten

zie van der Beeten.

 

FD

Verbeu(c)ken

Verbeukel, zie van der Beuken.

 

FD

Verbeure(n)

zie van der Beuren.

 

FD

Verbeurg(h)t

Verbeurt, zie van der Borgt.

 

FD

Verbeustel

zie Verbustel.

 

FD

Verbeylen

zie Verbeelen.

 

FD

Verbeyst

Verbeijst. Zie Verbeerst. – 2. Maar aangezien Verbeyst hoofdzakelijk in VB voorkomt, ligt een verklaring uit Verbi(e)st (met diftongering i/ij, ei) meer voor de hand. 1567 Willem Verbeyst, Mech. (AP).

 

FD

Verbi(e)se(n)

zie van der Biesen.

 

FD

Verbi(e)st

zie van der Biest.

 

FD

Verbielen

Verbillen: Metr. Ver Biele, Bille: vrouw Mabelie of Sibelie. Zie Belie(n). 1533 Aert Verbillen, Geertruyt Verbillen, Zolder (VANB.).

 

FD

Verbiemen

zie van Beemen.

 

FD

Verbieren

zie Verbeeren.

 

FD

Verbiest

cf. Verbist.

 

JG

Verbijlen

zie Verbeelen.

 

FD

Verbilt

Verbeelt, Verbeeld: Van der Bilt. PlN De Bilt (U), Bilt (NL), Het Bildt (FL). Bilt: nieuw aangewassen land (MOERMAN).

 

FD

verbinnen

V. ver- I, ,,De l’int√©rieur de l’agglom√©ration”.

 

EV

Verbinnen

Verbennen. Nom topographique: n√©erl. binnen ‘√† l’int√©rieur’.

 

JG

Verbinnen

Verbennen: Van D(a)erbinnen. Vgl. Verboven. 1584 Hans Verbinnen, Aw. (AB).

Verblijdt, Verblydt: Wsch. een re√Įnterpretatie, b.v. van Verbreyt (r//-wisseling).

 

FD

Verbist

Verbiest, etc. Nom d’origine: (origi¬≠naire de) Ter Biest, NL tr√®s r√©pandu en pays flam. (= lieu avec des joncs).

 

JG

Ver–blydt

Ver- ou ver- -blydt. 1. Car. mor. Verblijd, ,,H. r√©joui”. ‚ÄĒ 2. V. ver- I. Van Terblijt (Loc. holl.).

 

EV

Verbocht

Voorbogt. PlN Bocht in Hombeek (A), Zemst (VB) (Top. XI, 2), Meerhout (A) en Lommel (L): afgeheinde plaats in de open lucht, schuthok (voor vee) (HELSEN1978; Nk. 1990,119). 1428 Peter van der Bocht, 1443 Peeteren van der Bochten; 1463 Margriete van der Bocht, Hoogstraten (HOS). – 2. Door ass. < Verborgt; zie (van der) Borgt.

 

FD

Verbockhaven

zie van Bockhaeven.

 

FD

Verboe(c)khoven

zie van Bokhoven.

 

FD

Verboekend

Verbo(e)ket: Wsch. uit Verboekt. PlN Boekt, Bokt in Peer, Zolder (L), Boeket bij Nederweert (NL): plaats waar beuken groeien.

 

FD

Verbogen

Verboogen: Var. van Verboven, door v/g-wisseling.

 

FD

Verbois

Proven. Vert Bois (Dép. Housse).

 

EV

Verbois

Verdbois. 1275-76 ¬ęGillos dou Ver Bos¬Ľ RegTournai, 15e s. ¬ęNicolas Tollet de Verbois¬Ľ AnthrLi√®ge; Vert Bois, fr√©quent en Wallonie, surtout comme nom de maison ou d’enseigne e.a. √† Li√®ge, cf. 1416 ¬ęMaison du Vert Bois¬Ľ, 15e s. ¬ęMaison, brassinne ensei¬≠gn√©e du Verd Bois en Puits-en-Sock¬Ľ (E. Renard, BTD 26, 277).

 

JG

Verbois

Verdbois: Verspreide W. PlN en huisnaam Vert-Bois: Groen Bos. 1275 Gillos dou Ver Bos, Dk. (RL); 1416 maison du Vert Bois; Nicolas Tollet de Verbois, Luik (RENARD).

 

FD

Verboket

Soit surnom: w. vert bok√®t ‘vert morceau’, soit francisation du NF flam. Verboekt < Van der Boekt, d’apr√®s le NL Boekt (= h√™traie) en Limbourg [FD].

 

JG

Verboket

zie Verboekent.

 

FD

Verbomme

zie van den Boom.

 

FD

Verbon(d)

zie van Bont.

 

FD

Verboogen

Var. de Verboven (ci-dessous), avec alternance v/g [FD].

 

JG

Verboogen

zie Verbogen.

 

FD

Verboom(en)

Verboonen: Van der Boom(en). PlN Boom, Bomen. Zie Van den Boom.

 

FD

Verborg(h)(t)

zie van der Borgt.

 

FD

Verborgstadt

-stads: PlN, b.v. Borgstede bij Hamburg of Borgstedtbij Kiel (SH).

 

FD

Verborne

zie van de(n) Born(e).

 

FD

Verbouw(e)

-wen(s), zie van den Bauw.

 

FD

verbouwe

V. ver- I. Van Ter Bau-wen (Dép. Waregem).

 

EV

Verboven

Nom topographique: n√©erl. boven ‘en haut’, comp. Derboven, du flam. daarboven ‘l√†-dessus’; cf. aussi Verboogen.

 

JG

verboven

V. ver- I. Van Terboven, ,,De l√†-haut”.

 

EV

Verboven

zie Derboven.

 

FD

Verbra(e)(c)kel

zie van Brakel.

 

FD

Verbraak

Verbraek(k)en, Verbraeck(en), Verbra(c)ken, zie van der Braeken.

 

FD

Verbraeken

Verbraecken, Verbracken. Forme contractée de Van der Braeken (= de la jachère) [FD].

 

JG

Verbraemt

zie van der Braemt.

 

FD

Verbreu(c)k

cf. Verbroek.

 

JG

Verbreu(c)k(en)

zie van den Broeke.

 

FD

Verbreugghe

Verbreugh, zie van der Brugghen.

 

FD

Verbreuk

Verbreuck. NF tournaisien sans doute d’origine toponymique, d’apr√®s le lieu-dit Verd Breuc √† Amougies [MH]).

 

JG

Verbreyt

Forme ouest-flam. altérée de Marbaix (FD, BTD 67, 1995, 102).

 

JG

Verbreyt

Metr. 1308 Henricus Verenbreid = H. Verbreide, Heverlee (HM). – 2. Wvl. verhaspeling van Marbaix (zie Demarbaix). 1640 Marbaix, 1648 Marbey, 1654 Verbrey, 1667-70 Verbreyt, Tielt; Ludovicus Marbey fs. Martinus trouwt in Tielt in 1654 als Verbey; zijn kinderen worden gedoopt a√Įs resp. Marbey, Verbey, Verbreyt; ze trouwen a√Įs Verbreyt (VS1979,77); 1681 Henrick Verbreijt, Tielt (KWII).

 

FD

Verbrigg(h)e

zie van der Brugghen.

 

FD

Verbroucht

Wsch. grafie (NF) voor Verbrouck.

 

FD

Verbrouck

Verbroekken, zie van den Broeke.

 

FD

Verbrugg(h)e(n)

zie van der Brugghen.

 

FD

Verbrugge

Verbruggen, Verbrugghe, Ver-brugghen, etc. Nom d’origine: Ter Brug-ghe(n), NL tr√®s r√©pandu en pays flam. (= habi¬≠tant pr√®s du pont).

 

JG

Verbu(e)(c)ken

zie van der Beuken.

 

FD

Verbuere

zie van (der) Beuren.

 

FD

Verbunt

zie van Bont.

 

FD

Verburg(h)t

zie van der Borgt.

 

FD

Verbust

Verbuyst: Van (der) Burst, Verb(e)urst. Zie Van Burst. 1630 van der Beurst, 1650 Verbust, 1655 Verburst, Mech. (MERTENS); 1658 Jan Verbeurst, Waas (VAN G. VIII); 1605 Laureyns Verbust, Schelderode-Gent (PBG).

 

FD

Verbustel

Verbeustel. Zie Verbesselen. – 2. Uit Verbiestel < PlN Biestlo (ESBr. 1993,131-6)??

 

FD

Verbutsel

Wsch. var. van Verbustel. Evtl. = Van Butsel.

 

FD

Verbuyt

-uijt: Wsch. var. van Verbreyt.

 

FD

VERbuyt

V. ver- II. ,,Epouse de Bodon”.

 

EV

Verbys(t)

zie van der Biest.

 

FD

Vercaemer

Vercaemert, Vercamer. Nom topo¬≠graphique: moy. n√©erl. caemer ‘chambre’, √©quiv. du NF Delchambre.

 

JG

Vercaemer(e)

-mert, zie van der Kamer.

 

FD

Vercaempt

Vercamp(t),Verkampt,Verkant,Vercant, Caempt, Verca(e)mpst,Vercampts,Vercaemst, Verkaemst, Vercamst, Kamst: PlN Caempt: plaats waar kemp, hennep groeit (Mnl. canep, caemp). PlN Ter Caent (1439) in Menen (DF VI). Ass. mpt/nt is normaal (vgl. kantoor < Mnl. comptoor). Wellicht teelde de maker van hennepen touw zelf ook hennep: 1397 Janne van der Caent van smoute, corden = 1400 Janne van der Caent reepmakere; 1382 Heynric van der Caent; 1417 Willem van der Kaent = Willem van der Caent, Ktr.; 1398 Joeris van den Caenst, Deerlijk (DEBR. 1970,1958); 1588 Willem van der Campt; 1565 Roelant Vercaempt, 1640 Jan Vercaemt, Ktr. (KW); 1631 Jan vander Caemst, Deerlijk = 1639 Jan vander Caempt = 1643 Jan vander Campt = 1644 Jan Vercaempt, Vichte (vader van) 1675 Anthonius Vercaem(p)t (vader van) 1711 Adrianus Vercaemt, Vichte = 11763 A. Vercoomst, Wg. (vader van) 1737 J. B. Vercaemt = 1770 Vercampt = fiSis Verkaemst, Vichte (vader van) 1791 Judocus Vercampt = 1818 Josse Vercaempst (med. J. Vercaemst, Wev.).

 

FD

Vercaeren

zie van der Kar.

 

FD

Vercae-ren

,,Des sommets”, Vercammen).

 

EV

Vercagne

Vercai(n)gne, Vercaignie,Vercaeygne: PlN La Cagne in Esquerdes (PdC) (DF VI), ter Caignen in Watermaal (Bs.) (MVN1941,20). 1511 Maerten van Caignen, Ktr. (KW); 1553 Antheunis van der Quaigne; Kuurne (KW II).

 

FD

Vercagne

Vercaigne, Vercaignie, etc. 1511 ¬ę Maerten van Caignen ¬Ľ Courtrai ; nom d’ori¬≠gine: La Cagne, √† Esquerdes (PdC), Ter Caignen, √† Watermaal (Bruxelles) [FD].

 

JG

Vercalsteren

zie van Calsteren.

 

FD

Vercam(me(n))

zie van der Kam.

 

FD

Vercamer(e)

-mert, -mbre, Vercammer, zie van der Kamer.

 

FD

Vercammen

etc. Cf. 1754 ¬ęJacques Verkam¬Ľ Archennes; surnom de brasseur: moy. n√©erl. kam, comme ‘brasserie’, cf. Van der Cam(men).

 

JG

Vercamp(t)

-cam(p)st, -campts, -cant, zie Vercaempt.

 

FD

Vercarre

zie van de(r) Kar.

 

FD

Vercautere(n)

zie van de Cauter.

 

FD

Vercauteren

Vercouter, Vercoutere, etc. Nom d’origine tr√®s fr√©quent: Ter Coutere, flam. kouter √©quivalent du fr. (topon.) couture, lat. culturel.

 

JG

Vercayie

zie van Caill(i)e.

 

FD

Verchain

zie Deverchin.

 

FD

Verchel(de)

zie van der Schelde(n).

 

FD

Vercheval

1359 ¬ęMartin de Vert Cheval¬Ľ An¬≠thrLi√®ge, 1655 ¬ęJean le verdcheval¬Ľ La Gleize, 1707 ¬ęBarth√©l√©my Verdcheval¬Ľ, 1714 ¬ęS√©¬≠bastien Vercheval¬Ľ BourgNamur, 1801 ¬ęFran¬≠√ßois Verdcheval¬Ľ La Gleize; probabl. nom d’enseigne li√©geoise, cf. 1585 ¬ęL’Escu de Home, joind. vers S. Lambert au Vercheval¬Ľ, 1652 ¬ęhabitation (…) portante l’enseigne du Verd Cheval¬Ľ (E. Renard, BTD 26, 275; √Č. Legros, BTD 27, 129), cf. DicPatRom 1997, 18.

 

JG

Vercheval

BN naar het uithangbord: groen paard. 1359 Martin de Vert Cheval, Luik (AVB); 1480 Martin fils de feu Pi√®tre de Verdcheval…la maison et brassine dite de Verdcheval √† Saint-S√©verin, Luik (ISC); 1585 au Verdcheval, Luik (RENARD 275).

 

FD

Verchruijsse

zie van der Cruyssen.

 

FD

Vercken(s)

zie Verken(s).

 

FD

Verckist

zie Verkest.

 

FD

Vercknoske

zie van de Cnocke.

 

FD

Verckoren

zie Verkooren.

 

FD

Verclaire(n)

zie Vercleren.

 

FD

Vercleeren

cf. Verkleeren.

 

JG

Verclemmen

Metr. Ver Clemme: vrouw Clementia. Zie Clemmen(s) 2.1501 Jan Verclemen, Tessenderlo; 1523 Jacob Verclemen kynder, Claeus Verclemen, Meerhout (MNT 271).

 

FD

Vercleren

Verkleeren,Verclairen: Metr. Ver Clere: vrouw Clara. 1292 Wolfaert Daen ver Claren zone,

Hulst (DEBR. 1962); 1337 Jacop Verclaren, Cent

(RSGI).

 

FD

Vercleven

zie van Kleef. Vercley(e)n, zie van der Cleyen.

 

FD

Verclyt(t)e

zie van den Clyte.

 

FD

Vercnocke

zie van de Cnocke.

 

FD

Vercoelen

zie van der Kuylen.

 

FD

Vercoille

Vercoullie, -ouillie. Forme contractée de Van Coillie.

 

JG

Vercoille

zie van Coillie.

 

FD

Vercooren

zie Verkooren.

 

FD

Vercors

Vercour, Verdcourt, Ve(r)tcourt. Huisnaam Le Verd Coeur: het Groene Hart in Luik (RENARD 274). – 2. PlN Vercourt (Somme). – 3. PlN Verte-Cour in Glons (LU) (J.G.).

 

FD

Vercou(i)llie

zie van Coillie.

 

FD

Vercou(s)tre

Vercout(t)er(e(n)), zie van de Cauter.

 

FD

Vercoulen

zie van der Kuylen.

 

FD

Vercouter

-ère, cf. Vercauteren.

 

JG

Vercoven

zie Werkhoven.

 

FD

Vercoville

Verkeerde lezing van Vercouille (vroeger was u = v).

 

FD

Vercoyen

zie Verkooyen.

 

FD

Vercraeye

PlN of huisnaam De Kraai(e). Zie Kraai 2.

1382 Piètre van der Craie, Deinze (DEBR. 1970).

 

FD

Vercrus(s)e

Vercruyce, Vercruys(s)e(n), Vercrysse, zie

van der Cruyssen.

 

FD

Vercruysse

Verkruysse, Vercruyssen, etc. Nom d’origine (fr√©quent en pays flam.): Ter Cruse, Cruyse (= √† la croix).

 

JG

Verda

Difficilement forme w. de verdard (non attest√© FEW 14, 608-9), surtout que le NF ne para√ģt pas li√©geois.

 

JG

Verda(e)t

Hypercorrect voor Verdoot?

 

FD

Verdaasdonk

zie van Daasdonk.

 

FD

Verdavaine

Profess. Verte avoine, N. de marchand d’avoine.

 

EV

Verdavaine

Verdavoine. Surnom de cultiva¬≠teur: anc. fr. verde avoine ‘verte avoine’.

 

JG

Verdavoine

-aine: Fr. verte avoine: groene haver. BN

ofBerBN.

 

FD

Verday

¬†(NF ardennais), Verdeau (√† Tournai). Surnom (d√Ľ √† la couleur des yeux?): d√©riv√© en -eau de vert, cf. par ex. w. (Charleroi) v√®rdia ‘accenteur mouchet (oiseau)’ FEW 14, 512b, √† rapprocher de l’anc. fr. verdel ‘perroquet’ (√† cause de ses plumes vertes), comp. 1288 ¬ęVre-diaus li papegais¬Ľ, ¬ęVrediel le perroquet¬Ľ Lille, cf. H. Roussel, √©d. du Renart le Nouvel du Lillois Jacquemart Gi√©l√©e, 1961, 334b [MH].

 

JG

Verday

zie Verdel.

 

FD

Verdbois

cf. Verbois.

 

JG

Verdbois

V. Verbois.

 

EV

Verdbois

zie Verbois.

 

FD

Verdcourt

zie Vercors.

 

FD

Verde

Sans doute anc. fr. (Tournai, 1321) verde, f. ‘marchande de l√©gumes verts’ Gdf 8, 185. –Cf. aussi 1553 ¬ęH. Leclercq dit Verde tieste¬Ľ Mons(BTD 16,250).

 

JG

Verde

Verriez. 1324 ¬ęJacquemon Verdet¬Ľ N√©crArras; d√©riv√© en -et de vert; comp. Verday, -eau (ci-dessus).

 

JG

Verdé

Verde(z), Verdee, Verdée: 1. Dim. van Ofr.

verde: groen. 1324 Jaquemon Verdet, Atrecht

(NCJ). – 2. Patr. Dim. van Germ. frith-naam. 1293

Hubert Vredet, Atrecht (NCJ).

 

FD

Verdebout

Patr. Germ. VN frith-balth ‘vredemoedig’: Fridubold. 12e e. Frethebaldus; 1200 Willelmi cognomento Verdeboldi de Arcele (GN); 1303 van Salemoone Verdebouds scult, Bg.

(VERKEST); 1397 Olivier Verdeboud, Ip. (BEELE).

– 2. PlN Vert Debout in Velaines (H) (J.G.)?

 

FD

Verdebout

Soit nom d’origine: Vert Debout √† Velaines (Ht), soit de l’anthrop. germ. frithu-bald, latinis√© en Verdeboldus, cf. 1397 ¬ęOli¬≠vier Verdebout¬Ľ Ypres [FD].

 

JG

VERdebout

V. ver- II. ¬ęEpouse de Thibaud”.

 

EV

Verdeg(h)em, (van)

van Verdeghen, (van) Veerdeg(h)em, van Veirdeg(h)em: PlN Verdegem in Beveren-Roes. (DF XVI). Veerdegem in Machelen-Deinze (OV) (TW). 1274 Egidii de Verdenghem, Wg. (DEBR. 1980).

 

FD

Verdel

Verdeau, Verday: BN Ofr. verdel: papegaai.

1278 Jehan Verdiel=Jehans Verdiaus, H (CSWI).

 

FD

Verdel(len)

Van der Dellen. PlN Délie: dal. 1345 Aert

van der Dellen, Genk (VDZ).

 

FD

Verdenet

Peut-√™tre nom d’origine, par ex. Verdonnet (C√īte d’Or); sinon, var. de Verdelet (avec √©change des liquides / < n), d√©riv√© de vert?

 

JG

Verdenet

PlN Verdonnet (C√īte-d’Or). –

2. Verdonnet, dim. van Verdon i.

 

FD

Verdenne

Verdinne. Nom d’origine: Verdenne, √† Marenne ou Waha (Lx).

 

JG

Verdenne

Verdinne: PlN Verdenne in Marenne of

Waha(LX).

 

FD

Verdesseldonck

zie van Desteldonck.

 

FD

Verdeur

-eure. Nom de profession: moy. pic. (1445) verdeur ‘garde-forestier’ FEW 14, 5 lOb, cf. Verdier (ci-dessous). – Ou bien forme contract√©e de ¬ęvan der Deuren¬Ľ comme nom d’enfant trouv√©, cf. 1753 ¬ęJacobus van der Deuren ante portam inventitiorum ¬Ľ Louvain [FD]. Cf. aussi Verdure.

 

JG

Verdeur(e)

V. ver- I. Alt√©r. de Ver-deuren, synon. de Verdoorne, ,,De l’√©pinaie”. Synon. : Verd(e)ure.

 

EV

Verdeur(e)

Verduere: i. Vondelingnaam: 1753 Jacobus van der Deuren ante portam inventitiomm; 1757 Catharina Verdeuren ante portam templi jesuitarum, Lv. (VS1976,264). –2. Vervorming: 1672 Jacobus Verdi√®re, Bg. (vader van) 1674 Jacoba Verdeere, Bg. = 1711 Jacoba Verdeuren, Schriek = 1774 Jacoba van Doren, Schriek (VVF-Krant 1994,12). – 3. Zie Verdure.

 

FD

Verdevoye

Verspreide PlN Verde voie, verte voie: groene weg. Vgl. Van Groenwege. 1305 Baldevinus le Vrient de Viridi Via, Beuvrequen; 1492 Mahieu Verdevoie = 1501 M. de le Verdevoie, St.-Omaars (DF XVI); 1468 Jan Gande dit de la Verdevoye…van Chiloye-en-Ternoiz (PARM.); 1589 P. Verdevoy, Ari√ęn-Aw. (AP).

 

FD

Verdeye(n)

Verdijen: Adaptatie van Verdée (zie Verdé). 1753 Judocus Farday = 1784 J. Fardeijs = 1794 J. Verdez, Zuurbemde (vader van) 1783 Anna Maria Fardeijs = 1785 A. M. Verdé = 1787 A.M. Verdij = 1790 A. M. Verde = 1792 A. M. Verdée = 1794 A.M. Verdeij, Zuurbemde (med. A. Declerck, Brussel).

 

FD

Verdeyen

Adaptation flam. du NF Verdée, cf. Verde, Verde [FD]?

 

JG

verdeyen

V. ver- I. Intervers. : Ver(h)eyden, ,,De la bruy√®re”.

 

EV

Verdez

zie Verdé.

 

FD

Verdick(t)

-icq, zie Verdijck.

 

FD

Verdickt

Verdicq, Verdique (formes fran­cisées), etc. Var. de Verdijck, forme contractée de Van Dijk [FD].

 

JG

Verdier

1645 ¬ęJeanne Verdier¬Ľ BourgNamur; nom de profession: anc. fr. verdier ‘garde-forestier; jardinier’ FEW 14, 510b; cf. aussi Verdeur et Verdy.

 

JG

Verdier

Verdy, Duverdier: BerN Ofr. verdier: boswachter. Wsch. niet te scheiden van Verdi√®re. In elk geval is Duverdier op te vatten a√Įs de la Verdi√®re 2.1221 Viridarius; 1235 Jehan√©s Verderus; 1241 Rogiers Verdarii, Atrecht (NCJ); 1708 Jacques Verdier, de weduwe Verdy (ongetwijfeld afstammeling van 1544 Verdi√®re, Menen, zie i.v.), Menen(COUSS.).

 

FD

Verdière

Verdier(r)e, Verdri√™re, -iere. Ofr. verdi√®re: groengors (vogel). BN. – 2. PlN Verdi√®re: bosgebied onder toezicht van een boswachter. 1208 Basin Verdi√®re; 1244 pro Huberto Verdi√®re; 1253 Felipes des Verdieres, Atrecht (NCJ); 1298 Juliane Verdi√®re, Bg. (VERKEST);+1300 Ansel Verdi√®re, Yolens de le Verdi√®re, Artesi√ę (BOUGARD); 1349 Jakemes dele Vredi√®re, 1400 Tassart dele Vredi√®re, Dk. (TdT); 1544 Jan Verdi√®re, Menen (KWII).

 

FD

Verdière

Verdiere. 1208 ¬ęBasin Verdiere¬Ľ N√©crArras, 1279-80 ¬ęGilles Verdi√®re¬Ľ Reg-Tournai, 1561 ¬ę Melchior Verdiere ¬Ľ Antoing ; forme f√©m. du pr√©c√©dent ou bien anc. fr. verdiere, verderie “√©tendue de bois soumise √† la juridiction d’un verdier’ (Bougard-Gysse-

ling 278), cf. 1296-1302 ¬ęli veve Ansel Verdiere¬Ľ, ¬ęYolens de le Verdiere¬Ľ Imp√īt-Artois. ‚ÄĒ On peut songer aussi √† l’anc. fr. ver-di√®re ‘bruant, sorte d’oiseau’ (Gdf 8, 186; ALW8, 140-1 )[MH].

 

JG

Verdievel

zie van Dievel.

 

FD

Verdij(c)k

Verdy(c)k, Verdikt, Verdick(t), Verdique, Verdicq, Verduyckt, Verduijckt: Van der Dijkt. Collectieve PlN Dijkt: plaats met dijken. 1281 Joh. de Dict, Temse; 1321 Adaem van der Dicht (HAES.); 1267 Egidius de Dict, Waasmunster; 1315 Jan van der Dicht, Rupelmonde; 1325 Adam van der Dict, Tielrode (FLW); 1484 Jan van der Dict, Cent (V. D. HAL.); 1508 Dierick Verdict, Temse (DE MAN); 1584 Goris Verduyckt, Aw. (AB); 1701 Jan Sacharias Verdyck, Diest (CLAES1983).

 

FD

Verdijen

zie Verdeyen.

 

FD

Verdijn

zie Verdin.

 

FD

Verdikkelen

zie van Dickelen.

 

FD

Verdikt

zie Verdij(c)kt.

 

FD

Verdin

-ing(h), -ijn, -yn: i. Zie Duverdyn. – 2. Var. van Ferdin. 1485 J. Verdin, Bastenaken (J.G.).

 

FD

Verdin

Proven. 1. Vedrin (Inter¬≠vers.). ‚ÄĒ 2. Verdenne (D√©p. Marenne, anc. Verdine).

 

EV

Verdin

Verdyn. 1485 ¬ęJ. Verdin dudit Faen¬Ľ JusticeBastogne, 1787 ¬ęP. J. Verdin¬Ľ Bourg-Li√®ge, 1795 ¬ęJ√©r√īme Verdin¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: Verdun (Meuse), avec confu¬≠sion -un/-in. Comp. w. li√©g. v√®rdin ‘canne √† √©p√©e, esp. de rapi√®re’, d’apr√®s l’anc. li√©g. v√®rdin, anc. fr. verdun, esp. d’√©p√©e fabriqu√©e √† Verdun DL 688, FEW 14, 280.

 

JG

Verdinne

zie Verdenne.

 

FD

Verdique

zie Verdijck.

 

FD

Verdo(e)nck

-donk, -donckt, -donc(q), zie van Donck.

 

FD

VER–doene

V. ver- II. ,,Epouse de Do(do)n”.

 

EV

Verdon

Verdoene, Verdron: i. Dim. van Ofr. verde: groen. BN/ – 2. PlN Verdon (Marne).

 

FD

Verdon(k)schot

Uit Van der Don(ck)schot, FN in

NB. PlN Donschot bij Deurne (NB) (med. W. Veekens, Boxtel). 1389 Heyne van der Donschout, VB (BOLSEE); 1661 Mattheus vander Donckschot, Becanus(MULVI).

 

FD

ver–donc(k)

ou don(c)k. V. ver-

1,¬† ,,Du donjon”. V. Donk.

Ver- ou ver- -droncken. 1. Verdronken, ,,Noy√©”. N. des enfants d’un noy√©. ‚ÄĒ 2. V. ver- I. Tronken, ,,Souches d’arbres”. Synon. : Du Tronquoy.

 

EV

Verdonck

-onckt, Verdonk; Verdoncq, -onc (formes romanis√©es), etc. Nom topogra¬≠phique: moy. n√©erl. donk ‘hauteur sablonneuse en terrain mar√©cageux’, cf. Van der Donck.

 

JG

VER–doo(d)t

ou ver- -doo(d)t. 1. V. ver-II. ,,Epouse de Dod(on). ‚ÄĒ 2. Proven. Dood(hoek), ,,Coin de la mort”, (D√©p. Bassevelde).

 

EV

Verdood

Verdoodt, Verdoot. 1688 ¬ęJan Verdoot¬Ľ Opwijk; forme √©volu√©e de Verdoort < Verdoorent < Van Dooren. ‚ÄĒ Bibliogr. : F. Debrabandere, Van Dooren en Verdoorent, VIS124, 1988,48-9.

 

JG

Verdood(t)

-oor(e)nt, -oot, zie van der Doorent.

 

FD

Verdoolaeg(h)e

zie (van) Doolaeghe.

 

FD

Verdoren

zie van den Doorne.

 

FD

Verdoucq

zie (van) Donck.

 

FD

Verdoy

Metr. Ver Doye: vrouw Dooie, Dode < Germ. VN Doda (MORLETI). Vgl. Doyen.

 

FD

Verdren

Proven. 1. V. Vedrin. ‚ÄĒ 2. Verderen (hoek), ,,(Coin) plus √©loign√©”.

 

EV

Verdren(g)

Verdrengh(t), zie van de Drinck.

 

FD

Verdriêre

zie Verdière.

 

FD

Verdron

zie Verdon.

 

FD

Verdroncken

Wsch. re√Įnterpretatie van Verdonck. 1795 Corn√©lius Verdroncken, Ukkel-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Verdru

Verdruye, Verdruije: PlN Verde Rue: groene straat, in Acquin, Caffiers (PdC), Haveskerke, Komen, Oud-Berkijn (Nord) (DF), Waziers: 1421 au lieu con dist a le Verderue (CCHt V,397). 1505 Verderue, H (CSWIII); 1517 Jeronimus de la Verde Ruwe, clericus, Cameracen. dyoc.; 1520 Carolus de la Verderuwe, Bs. (MULIII); 1544 Pierchon Verderue, Armentiers-Bg. (PARM.); 1580 Jeronimus de la Verderue, Ktr. (KW).

 

FD

Verduere

zie Verdeure.

 

FD

Verdult

BN Verdoold of uit Verdwaald. 1583 Verdoelt, Tilburg; 1620 Verdollt, Drunen; 1631 Verdult, Bergen-op-Zoom (PDB).

 

FD

Verdun

1295-1300 ¬ęJehan de Verdun¬Ľ Comp-tesMons; nom d’origine: Verdun (Meuse); cf. aussi Verdin.

 

JG

Verdun

zie Verduyn.

 

FD

Verdure

1470 ¬ęGeorge Verdure¬Ľ Lille; p.-√™. fr. verdure, w. li√©g. verdeur, anc. fr. verdor ‘ver¬≠dure, l√©gumes frais’; cf. aussi Laverdure et Verdeur.

 

JG

Verdure

Laverdure, Laverdeur(e), Verdeur(e), Verduere: i. PlN Verdure: groen, gebladerte, loof. 1470 George Verdure, Rijsel (SPL); 1578 Jacques de la Verdure, Gent-Aw. (AP); 1584 Jeroen Verduere, Aw. (AB); 1631 Guillame Verdure, Ktr. (KW); 1684 Jean Laverdeur, Lierneux (HERB.). -2. De vormen op -eur kunnen BerN zijn. Ofr. verdeur: boswachter. 1385 Guillaume le Verdeur (MARCHAL).

 

FD

Ver–dure.

ou ver- -dure. 1. Profess. Pro¬≠ducteur ou marchand de verdure. ‚ÄĒ 2.¬† V. Verdeur(e).

 

EV

Verdurm(e(n))

zie van Durm(e).

 

FD

verdurme

V. ver- I. ,,De la Durme” (Riv.).

 

EV

verdussen

V. ver- I. Van Terdutsen (Dép. Everbecq), ,,Du (domaine)

thiois”.

 

EV

Verdussen

zie van der Dussen.

 

FD

Verduyckt

zie Verdijck.

 

FD

verduyn

V. ver- I. ,,De la dune”.

 

EV

Verduyn

Verduijn, Verdun. Uit Verduynt, van der Duint, van der Duunt. PlN Ter Duunt: groep duinen, zandheuvels, in Zwevezele (DF III). 1343 Ruggre van der Duunt, Ktr. (DEBR. 1971); 1413 Lauwers van der Duunt fs. Jan; 1419 Jan Lauwers van der Duunct, Zwevezele; 1728 Anna Verdun (meter van) J. B. Verdunkt, Th.; 1776 Ignaes Verduyn, Gits (MARICHAL). – 2. PlN Verduin: 1314 in campo dicto Verdun; 1356 op den Verduen; 1406 op den Verduyn, Asse. Volgens LINDEMANS (KCTD1930,41) migratie van Fr. PlN Verdun. 1356 Gherems van Verduen (PEENE 1949); 1339 Reinier van Verdun, Bg. (TAM.). -3. BN? 1239 Giles li Verduns de Borghiele (SMTI). – Lit.: F. DEBRABANDERE -G. VERDUYN, De familienaam Verduyn. LG1991,89-93.

 

FD

Verduystert

Car. mor. ,,L’√©clipse, l’assombri”.

 

EV

Verduystert

Wsch. re√Įnterpretatie van Verduyst < Van der Duist. PlN Ter Duust in 1460 in St.-Martens-Leerne (OV) en Vosselare (OV) (med. Gyss.). 1393 van Grielen van der Duust; 1382 Jan van der Duust, Machelen (DEBR. 1970); 1584 Peter Verduest, Aw. (AB).

 

FD

Verdwaaid

BN? Vondelingnaam? 1760 Jan Maertens Verdwaaid, Limmen (PDB).

 

FD

Verdy

1561 ¬ęCollard de Verdy¬Ľ D√©nFloren-ville, 1752 ¬ęJean-Baptiste Verdy¬Ľ Bourg¬≠Namur ; forme w. de Verdier. Secondairement, surnom: w. verdi ‘vendredi’, cf. Vendredi.

 

JG

Verdy

zie Verdier.

 

FD

ver–dyck

-eckt, -ee(c)ke(n). V. ver √Į. ,,De la digue”, ,,De la ch√™¬≠naie”, ,,Des ch√™nes”.

 

EV

verdyen

V. Verdeyen.

 

EV

Vere, van de

zie van de Veere.

 

FD

Verecht

Vereckt, zie van der Eeckt.

 

FD

Vered

zie van der Riet, van Reeth.

 

FD

Vereecke

-ecke, Ver Eecke, Verheecke; Veree-cken, Verecken, Vereycken, etc. Nom d’ori¬≠gine (fr√©quent en pays flam.) Ter Eeke (= au ch√™ne), cf. Van der Eecke(n).

 

JG

Vereeke(n)

Vereecke(n), Vereecque, Vereque, Verecke, -en(s), Verhee(c)ke(n): i. Samentrekking van Van der Ee(c)ke(n). Zie Van der Eyken. – 2. Evtl. korte vorm van Van der Vereeke. Zie Van der Vreken.

 

FD

Vereeno(o)(ghe)

zie van Eenoo.

 

FD

VEReenogghe

V. ver- II. ,,Epouse du borgne”.

 

EV

Vereerde

zie van der Aerden.

 

FD

vereerstraeten

V. ver- I. Heirstraat, ,,De la voie principale”.

 

EV

Vereerstraeten

zie van Herstraeten.

 

FD

Vereertbrugg(h)en

zie van Ertbruggen.

 

FD

vereertbrugghen

V. ver- I. Aarden-brug, ,,Du pont de terre”. (D√©p. Winnegem).

 

EV

Vereggen

Veregeen, zie van der Heggen.

 

FD

Verein

zie Ferin.

 

FD

Verekt

zie van der Eeckt.

 

FD

Verel(e)st

zie van der Elst.

 

FD

Verelle(n)

zie van der Helle.

 

FD

Verelst

Ver Elst, Verhelst, etc. Nom d’origine (fr√©quent en pays flam.): Ter Elst (= aunaie, aunoit), cf. Van der Elst.

 

JG

Verelzen

zie van den Elzen.

 

FD

Vereman

Proven. Veer (L.D.), avec suffixe -man, d’orig.

 

EV

Vereman(s)

zie (de) Veerman.

 

FD

Veremme

Verheem: i. Metr. Ver Emme, Ver Imme: vrouw Emma. – 2. Zie Verhamme.

 

FD

Veren, van der

zie van de Veere.

 

FD

Verenghen

zie van Rengen.

 

FD

Verenne

-es, V√©renne. 1591 ¬ęJean de Verenne¬Ľ Namur, 1597 ¬ęThomas de Verenne¬Ľ Bourg-Dinant, 1602-3 ¬ęLaurent de Verenne¬Ľ Ter-riersNamur, 1639 ¬ęJacques Verenne¬Ľ, 1687 ¬ęJeanne Verene¬Ľ BourgNamur; probabl. nom d’origine: V√©renne(s) (du lat. *vitrina ‘ver¬≠rerie’) e.a. √† Serinchamps, Dion et Pesche (Nr); ou bien var. de W√©renne.

 

JG

Verenne

V√©renne, Verennes: 1. Zie van Renne. –2. PlN Verenne in Serinchamps, Dion en Pesche (N) < Lat. vitrina: glasblazerij. 1591 Jean de Verenne, Namen (J.G.).

 

FD

Verenneman

zie Veranneman.

 

FD

Verept

Verrept: PlN Ter Ept: plaats waar eppe groeit. In Waarloos (A) (ROEL. 1942). 1368 die

Eept, Wechelderzande; 1368 vander Eept, Weelde (VERB. II); 1557 Costen Verept, Reet (SELS); 1594 Peeter Ver(r)ept, Aarts. (MAR.).

 

FD

Vereque

zie Vereeke(n).

 

FD

Vererf(v)en

Vererfve, zie van der Erven.

 

FD

Vererre

zie van der Heeren.

 

FD

verertbruggen

V. Vereertbrugghen.

 

EV

Verertbruggen

zie van Ertbruggen.

 

FD

Vereruysse

zie van der Cruysse(n).

 

FD

Veres(se)

zie van den Esse.

 

FD

Verest

zie van der Est, van der Elst.

 

FD

ver-est

-eycken, -eyt. V. ver- I. ,,De la fr√™naie”, ,,Des ch√™nes”, ,,Des osiers’ (Verriet).

 

EV

Veret

zie van der Riet, van Reeth.

 

FD

Vereuille

Adaptatie van Verhulle?

 

FD

Vereuille

NF du d√©part, du Nord, mais origi¬≠naire de Bourgogne (C√īte-d’Or) d’apr√®s les

atttestations des 17e et 18e s. (GeneaNet); sans doute d’origine toponymique.

 

JG

Verey(c)k(en)

Vereyckem, zie van der Eyken.

 

FD

Vereycken

etc., cf. Vereecke.

 

JG

Vereyckmans

Afl. van Vereyck(en).

 

FD

Vereyd(h)en

Vereyen, zie van der Heiden.

 

FD

Vereyt

Verreydt, Verrydt, Verryt, etc. Forme contract√©e de Van de Rijt, Van de Riet, appel-latif riet, rijt, reet ‘petit cours d’eau, chenal’ [FD] ; cf. aussi Verayt.

 

JG

Vereyt

zie van der Riet.

 

FD

Verfaill(i)e

Verfa(e)llie, zie van der Faille.

 

FD

Verfaillie

Verfaille, etc. 1615 ¬ęJan Verfaillie¬Ľ Passendale; √©quivalent flam. du NF d√©lia Faille, Delafaille, etc., d’apr√®s le topon. Faille, Falie, tr√®s r√©pandu en Flandre occ. (= terre en forme de manteau, de cape) [FD].

 

JG

ver-faillie

-feuille. V. ver- I. ,,De la fente, de la crevasse”. N. roman (De la Faille) ou italien (D√©lia faglia). Autres formes flam. : V(and)er- -Failgen, -Faille.

 

EV

Verflieren

PlN Flieren (G). Maar 1799 Willem Verflieren in Woensel is de zoon van Joannes van Flierde (PDB), wsch. var. van Van Vlierden.

 

FD

Verftraete

zie van de(r) Strate(n).

 

FD

Verg(h)eylen

V. ver- I. ,,Des col¬≠lines”. (Hil).

 

EV

Verg(h)eynst

zie van der Ginste.

 

FD

Verga(e)len

Vergalle(n): PlN (ter) Galen in Vorst (A) (HERMANS). 1360 Jannis vander Galen; 1380 Vrancke vander Gaele, Diest (CLAES 1986); 1444 Segero vander Galen, St.-Tr. (GHYSEN); 156 e. Jan vander Galen, Vorst (HERMANS); 1465 Wouter Vergalen, Her. (DERCON).

 

FD

vergaelen

V. ver- I. ,,De la clai¬≠ri√®re” (Fig. : Goal, ,,Clairure d’un tissu”. Synon. : Vergalle.

 

EV

Vergaerde

Vergaert: PlN Gaerde: tuin, hof. 1340 Gheraerd van der Gaerde, Bg. (JAM.).

 

FD

ver-gaert

-gauts, -gauw(en), -geer. V. ver- I. ,,Du jardin” (Gaard), ,,Du foss√©” (Goot. V. Vergote), ,,De la r√©gion” (Gouw), ,,Du Geer” (Riv.).

 

EV

Vergauts

zie Vergouts.

 

FD

Vergauwe

Vergauwen. Soit nom topogra¬≠phique: moy. n√©erl. gouw, gauw ‘r√©gion, √©tendue’ (Carnoy 152), ou nom d’origine: Ter Gouwen, √† Tamise et Haasdonk [FD].

 

JG

Vergauwe((n)s)

zie Vergouwen.

 

FD

Vergeele

zie Vergeyle(n).

 

FD

Vergeer

zie van de Geer.

 

FD

Vergeerbergen

Metr. Ver, Vrouw Geerberge. Germ. VN Gerberga (MORLETI).

 

FD

ver-gels

-geyle(n). V. ver- I. ,,De la terre trop grasse”, (Geil), V. Vergeule.

 

EV

Verger

-ez, -es, -es, zie Duverger.

 

FD

Verger

Vergez. 1575 ¬ęPoncelet Vergier¬Ľ D√©n-Florenville; sans doute nom de fonction: anc. fr. vergier, moy. fr. verger ‘celui qui porte une verge devant le magistrat’, anc. champ. vergierel ‘huissier √† la verge’ FEW 14, 501a; ou bien de fr. verger, cf. Duverger.

 

JG

Vergetin

Dubbel dim. (-et-in) van Fr. verge: roede (o.m. landmaat).

 

FD

Vergetin

Surnom: d√©riv√© en -in de vergeter ‘pousser (en parlant de sarments), fouetter, etc.’ FEW 14, 493a, √† rapprocher d’anc. fr. vergeton ‘petite verge, rejeton, rameau’.

 

JG

Vergeyle(n)

Vergeele, Vergh(e)ylen, Verg(h)eijlen. Metr. Ver Geile: vrouw Geile. Germ. VN Geila (Fm.). Germ. gaila ‘vrolijk’ > Ndl. geil. 136 e. Geile Lambins, Evergem; 1174 Alard f√ģlius Geilen (GN); 1252-84 Petrus voren Gheyle f√ģlius quondam Gheile, Lv.; 1415 Jan Vergeylen, Tn. (HM). – 2. Zie Vander Gheylen.

 

FD

Vergeynst

V. ver- I. ,,Du gen√™t”, (Ginst).

 

EV

Verghetem

zie van der Geten.

 

FD

Verghote

zie van der Goten.

 

FD

Vergieu

Surnom d√©locutif d’apr√®s un juron du type rvertudieu-i, rverge Dieun sous une forme abr√©g√©e? Cf. aussi Verjus.

 

JG

Vergieu

zie Verjus.

 

FD

Vergine

Vergi(e)n: Metr. Lat. HN Virgin(i)a. 1190 uxor eius Virgina, Oudenburg (LEYS1959); 1398 Vergine Geins, Bavikhove; 1398 Verghine van Hulsvelde, Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Verginst,

zie van der Ginste.

 

FD

Vergis(s)on

PlN Vergisson (Sa√īne-et-Loire). -2. Zie Fernagut.

 

FD

Verglorie

zie Glorie.

 

FD

Vergne

Proven. 1. ‚ÄěAulne”. N. d’ar¬≠bre, caract√©r. d’une propri√©t√©. ‚ÄĒ 2. Ruisseau √† Wiers.

 

EV

Vergne(s)

Vergnaus, Vergn(i)on, -iolle, Verne, Vernet, -ez, -el, -eau, -aut, -aus, Vernhet: Ofr. ver(g)ne: els (boom) en afl. Verspreide PlN. Vgl. Vernay. 1564 Jacques de Verne, Dk.-Aw. (AP).

 

FD

Vergniolle

Vergnon, -ion. Noms d’origine: topon. d√©riv√©s de fr. dial. verne, w. vi√®ne ‘aulne’? Cf. aussi Vernay, Vernel, Vernet.

 

JG

Vergo(o)te

Vergotte, zie van der Goten.

 

FD

Vergoltz

Verg√īls, zie Vergult.

 

FD

Vergoos(s)en

Metr. Ver Goosse: vrouw Gose. Germ. VN Godeza, vrl. afl. van God-naam. Vgl. Goossens, Vergouts.

 

FD

Vergote

V. ver- I. ,,Du foss√©” (Goot). Synon. : Ver- -gauts, -go√Ľts.

 

EV

Vergote

Verghote. Nom d’origine: Ter Gote, topon. tr√®s r√©pandu (e.a. seigneurie √† Courtrai) signifiant ‘conduit, rigole’ [FD]; cf. Van der Goten.

 

JG

Vergouts

Vergauts, Verguts: Metr. i. Ver: vrouw + Germ. VN Godeza, afl. van God-naam, zoals Godevaart. 1035 signum Godece, Cent (GN); 1356 Vergoetsen dochter = Marie Godeverts, Bs. (PEENE). – 2. Germ. VN Golda. Vgl. Vergult, Verguldezoone.

 

FD

Vergouwen

Vergauwe((n)s): i. PlN Ter Gouwen in Haasdonk en Temse: 1375 ter Gouwen (GYSS. 1956,93). 1281 Daniel de Gouwe; Egidius de Gouwe, Temse (HAES.); 1295 van der Gouwen, Haasdonk (FLW); 1340 Clemme van der Gauwen, Beveren-Waas (DECONINCK); 1390 Jan vander Gouden, Aw. (ANP). Zie ook van der Gouw.

 

FD

Vergracht

Vergrackt, zie van der Gracht.

 

FD

ver–gracht

-gucht,  -gult,  -guyse, -haaren ou haeren et -haert,

¬†-ha(e)g(h)e(n), -ha(e)s(t), -ha-leweck, -hamme, -hasselt, -hau-waert, -haven, -haverbeke, -havert, -h√©, -heecke(n), -hegge(n), -he(i)rstraeten, -helle(n), -hel-pen, -helst, -heug(h)e(n), -heust. V. ver- I. ,,Du talus”, ,,Du ha¬≠meau” (Gehucht), ,,des ravins” (Gu√Įl, ,,ravin, avec le t final, indice du collectif), ,,Des terres arides” (Haar et Haart, avec le m√™me in¬≠dice), ,,Des bosquets”, ,,,Du fr√™ne, de la fr√™naie” (As, Ast), ,,Du hameau de Hal(le)”, (Hallewijk), ,,Du m√©andre” (Ham), ,,Du ruis-saeu de Ever” (Everbeek ou Ever-becq, Loc.), ,,De la bruy√®re” (Hei), ,,Des ch√™nes” (Eiken), ,,Des haies” (Heg), ,,Des voies principales” (Heirstraat), ,,Des collines” (Hil), ,,De la Helpe” (Riv.), ,,De l’au-naie” (Elst), ,,Des hauteurs” (Hogen : Comp. : Verhoogen), ,,Des buissons” (Heest).

 

EV

Vergriete(n)

Vergriette, zie Grieten(s).

 

FD

Vergroesen

zie van Groesen.

 

FD

Vergucht

etc. Forme contractée de Van der Gehucht, Van der Gucht, équivalent du NF fr. Duhameau, Duhamel.

 

JG

Vergucht(e(n))

Vergught, zie van Gehuchten.

 

FD

Verguet(en)

Wellicht verhaspeld < Verguchte(n).

 

FD

Verguldezoone

zie Goudesone.

 

FD

Vergult

Verguldt, Vergoltz, Verg√īls. Metr. Ver Gult: vrouw Golda, Germ. VN. Vgl. Vergouts, Verguldezoone. 1576 Adriana Vergults, Boechout (SELS). – 2. Metr. Ver Godild. Germ. VN gud-hild ‘god-strijd’. 1236 Godildis de Ansbeka; 136 e. Godild, Cent (GN); 1400 Luuc Vergodelden = 1451 Luycs beemt vander Goelden, Brecht (MNT 276).

 

FD

Verguts

zie Vergouts.

 

FD

Verguyse

Wsch. spelling voor Verjuys; zie Verju(s). 1584 Gijsbrecht Verguys; Niclaes Verjuys, Peter Verjuys, Aw. (AB). De naam werd in 1700 in Asse-nede geherinterpreteerd a√Įs Voorhuyse (PDB).

 

FD

Verhaaf

zie Ten Haaf, van der H√Ęve.

 

FD

Verhaag(en)

zie van der Hage(n).

 

FD

Verhaar

-aaren, Verhaeren. Nom topogra¬≠phique: moy. n√©erl. hare ‘plateau sec, sablon¬≠neux’.

 

JG

Verhaar(en)

Verharen, Verhaere(n), Verharne: Van der Haar(en). Vrij verspreide PlN Haar, Hare(n): zandige heuvelrug (TW). Vgl. Van Haeren. 1433 Arnoud vander Hare, filius Diedericx vander prochie vander Hare bi Utrecht (PARM.); 1535 Hans Verhaer, Wijk bij Duurstede-Aw. (AP); 1570 Daniel Verhaer, Lv. (HENNO).

 

FD

Verhacghe

zie van der Hage(n).

 

FD

Verhack

Verack(e), Verac(k)x, Verrax: PlN Ter Haecs,

Aex: bijlvormig stuk grond, b.v. in leper. 1326 Cateline van der Haex, Ip. (BEELE); 1543 Kaerle vander Aecx, Roes. (AERBEYDT); 1557 Verhaecx, 1563 Verhaick, Mech. (MERTENS).

 

FD

Verhaeg(h)(e(n))

-ghem, -gué, zie van der Hagen.

 

FD

Verhaege

Verhaeghe, -haegue, Verraeghe, -aghe; Verhaegen, Verhagen, Veraghen, Veraghaenne, Verraghen, Verraghenne etc. Forme contract√©e de Van der Haegen, d’apr√®s l’appellatif tr√®s fr√©quent: Ter Haghe (= √† la haie).

 

JG

Verhaeren,

cf. Verhaar, -aaren.

 

JG

Verhaert

Verha(a)rd, Verra(e)rt, Verraedft): Uit Verhaar (met paragogische t) of hypercorrect voor Veraert, Van Aert (zie van der Aerden). 1540 Hansken Verhart, Goor; 1543 Peter Verhaert, Deurne (AP).

 

FD

Verhaert

Verhaer. Peut-être fausse régression

de Veraert, moy. n√©erl. aert ’embarcad√®re, quai’ [FD].

 

JG

Verhaest

zie van Raes.

 

FD

Verhaeven

zie van der H√Ęve.

 

FD

Verhaever(t)

zie Verhavert.

 

FD

Verhaeverbeke

zie (van) Haverbeke.

 

FD

Verhag(h)e(n)

Verhague, zie van der Hage(n).

 

FD

Verhalle(n)

zie van der Hallen.

 

FD

Verhalleman

zie Veranneman.

 

FD

Verham(me)

Veramme, Veremme, Voorhamme, Verheem: Van der Hamme, naast Van (den) Hamme. 1319 ter Hamme, Menen (DE V). 1398 Jan van der Hamme, Wev. (DEBR. 1970); 1724 Pierre Veramme, Heule (COUSS.).

 

FD

Verhamme

Nom d’origine: Ter Hamme, topon. tr√®s r√©pandu en Flandre, e.a. √† Menin.

 

JG

Verhanneman

zie Veranneman.

 

FD

Verhard

zie Verhaert.

 

FD

Verharen

Verharne, zie Verhaaren.

 

FD

Verhas(t)

zie van Raes.

 

FD

Verhassel(t)

zie van der Hasselt.

 

FD

Verhasselt

Verhassel. Nom d’origine: TerHas-selt (moy. n√©erl. hasselt ‘coudraie’), plusieurs NL dont Hasselt (Lb).

 

JG

Verhauven

Verhauwen, zie van (den) Hauwe.

 

FD

Verhauwa(e)rt

zie van Hauwaert.

 

FD

Verhaven

zie van der H√Ęve.

 

FD

Verhaverbeke

zie (van) Haverbeke.

 

FD

Verhavert

Verhaever(t), Ver(r)aver, Verhovert: 1. PlN Havert: plaats waar haver groeit, haverveld. Vgl. Van Haver(e). 1369 Theodericus de Havert, Mtr. (SKM); 1370 Heine van der Havere, Temse (DE MAN). – 2. Zie Van der Avoort.

 

FD

Verhaygen

zie van der Hagen.

 

FD

Verhé

Verhée, Verhee. Graphie hypercorrecte pour Veree < Van der Ee (Ee = eau, nom de ruisseau) [FD].

 

JG

Verhe(e)

Verhé. Hypercorrecte spelling voor Veree < Vander Ee. PlN Ee: water. 1287 Riquard van der E, Sijsele (CG); 1398 Martin de le Ee, Ip. (BEELE); 1433 A. van der Ee, Den Haag (CCHt); 1680 Cornelis Verhee, Cornelis Veree, Koudekerke (VERGR. 1972). Р2. Var. voor Van Hee.

 

FD

Verheck(en)

zie van der Eyken.

 

FD

Verhee(c)ke(n)

zie Vereeke(n).

 

FD

Verheecke

cf. Vereecke.

 

JG

Verheedt

Van der Heet. PlN Heet, var. van Heide. Zie Van der Heiden.

 

FD

Verheerstraeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verhees(en)

Verheezen, zie van Hees.

 

FD

Verheest

zie van der Eest.

 

FD

Verhegg(h)e(n)

Verheghe, zie van der Heggen.

 

FD

Verhegge

Verheggen, etc. Forme contractée de Van der Hegge(n), équivalent du NF Del(a)-haye.

 

JG

Verheide(n)

zie van der Heiden.

 

FD

Verheijke

zie van der Eyken.

 

FD

Verheirbrugge

zie van Herbruggen.

 

FD

Verheire

Zie Van der Heeren. – 2. Adaptatie van Rom. Ferraire, Ferrere: smid. 1689 Judocus Ferrere, Knesselare; 1690 Petronilla Ferrere = 1716 Ferraire = 1738 Verheire; 1719 Joannes Ferrere = Verheire (vader van) 1720 Joannes Verheire, Knesselare (med. R. Debbaut, Cent).

 

FD

Verheirstraeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verhelesonne

zie Heylesonne.

 

FD

Verhelle

Verhellen. Nom d’origine ou de r√©si¬≠dence: Ter Helle (nom d’une maison √† Courtrai notamment), signifiant originelle¬≠ment ‘pente, inclinaison’, r√©interpr√©t√© comme ‘enfer’ [FD].

 

JG

Verhelle(n)

zie van der Helle.

 

FD

Verhelpen

zie van der Helpen.

 

FD

Verhelst

cf. Verelst.

 

JG

Verhelst

zie (van der) Elst.

 

FD

Verhemeldonck

zie van Hemeldonck.

 

FD

Verhenne

zie van Renne.

 

FD

Verhenneman

zie Veranneman.

 

FD

Verher(t)straeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verherbrugg(h)en

zie van Herbrugge(n).

 

FD

Verhertbrugge(n)

zie van Ertbruggen.

 

FD

Verherve

zie van der Erven.

 

FD

Verhesen

zie van Hees.

 

FD

Verhespen

zie van Hespen.

 

FD

Verhess(ch)en

zie van den Esse.

 

FD

Verhest

zie van der Est, van der Eest.

 

FD

Verhestraeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verhetsel

Metr. Ver Hetsele: vrouw Hezela, Germ. VN (MORLETI).

 

FD

Verheu

zie Verrue.

 

FD

Verheu(g)en

Verheug(h)e: Var. van Verhoogen? Ook Ndd. FN. De voorouders zijn t√īt √ßa. 1730 in Rotselaar aan te treffen (med. J. van Geyt, Rijswijk).

 

FD

Verheugd

zie van der Hoeght.

 

FD

Verheul(e)

zie van der Heule.

 

FD

verheulpen

V. Verhulpen.

 

EV

Verheulpen

zie van der Hulpen.

 

FD

Verheust

Var(h)eust,Varreust, van Reust: Verheus, Verreus, Verrues < van Rues. PlN (les) Rues: straten. Zie Delarue. 1398 Henry des Reus, Dottenijs; 1394 Pieterkin ende Hannekin van Rues = 1398 Pierart des Rues, Herzeeuw; 1385 Boidin de Rues = 1398 Boudin van Rues, Rollegem (DEBR. 1970); 1622 Joannes Verheust; 1689 Oliverius Verheust = Rusman, Tielt (VS1979, 27). – Lit.: F. DEBRABANDERE, Van Delrue t√īt Verrue en Verheust. LG1984,385-6.

 

FD

Verheve

Var. de Van Eve, c.-√†-d. matronyme ver ‘dame’ + pr√©nom f√©m. Eve [FD].

 

JG

Verheve(n)

Metr. Ver Eve: vrouw Eva. 1300 obitum Eve Lupi, Ktr. (DEBR. 1970); 1298 Stas vrou Hieven, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Verheven

1. Car. mor. H. noble, sup√©rieur. ‚ÄĒ 2.Proven. ‚Äě(Endroit) √©lev√©”.

 

EV

VERhevick

¬†(Pour Verheuick). V. ver- II. ,,Epouse de Hugues”. V. Verhuyck.

 

EV

Verhevick

zie Heuvinck.

 

FD

ver–hey(d)e(n)

-heydt. V. ver- I. ,,De la bruy√®re”.

 

EV

Verheyde

Verheyden ; Verheye, Verheyen, etc. Forme contract√©e de Van der Heyde(n), etc., n√©erl. heide ‘bruy√®re’.

 

JG

Verheyde(n)

Verhey(e(n)), zie van der Heiden.

 

FD

Verheydt

Verheijdt, Verheyt: Hypercorrect voor Verreydt of var. van Verheyde.

 

FD

VERheylesonne

V. ver II. ,,Fils de l’√©pouse Halin”.

 

EV

Verheylesoon

-zoon, -sonne, -senne, Verheylson(n)e, zie Heylesonne.

 

FD

Verheyleweg(h)en

Verheylenweghe, Verheijleweghem: Metr. Vrouw Heilwig. Germ. VN hail-w√ģg ‘heel-strijd’: 1155 Helewigis; 1228 Heylewig, Cent (GN). 1320 Everardus voren Heylewighen, Lv. (HM); 1331 Diederic veren Heilwighen = 1335 wilen Diederijcs ver Heilwighen, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

ver–heyleweg(h)en

-hezen et -hiest, -hille, -himst et -humst, -hoeft et -hoeven, -hoest, -hoeyen et -hoye, -hofstadt, -holen, -hoo-gen, -hoop, -houstraeten. V. ver- I. ,,Des voies principales” (Heirwegen), ,,Des buissons” (Hezen, pluriel; Heest, collectif), ,,De la colline”, ,,Des (pr√©s aux) guimauves” (Heemst), ,,De la ferme” (Hoeve) ou ,,De la mar√©chalerie” (Hoejsmederij), ,,De la houssaie” (Hulst), ,,Des foins” et ,,Du foin” (Hooi-en), ,,De la r√©si¬≠dence” (Hoptad), ,,Des trous” ,,Des hauteurs”, ,,Du tas”, ,,De la chauss√©e” (Hoogstraat).

 

EV

Verheyst

zie van de(r) Rijst.

 

FD

Verheyt

zie Verheydt.

 

FD

Verhezen

zie van Hees.

 

FD

Verhiepe

zie Veriepe.

 

FD

Verhiest

zie van der Rijst.

 

FD

Verhijen,

zie van der Heiden.

 

FD

Verhille

zie van Hille.

 

FD

Verhimst

zie van Heemst.

 

FD

Verhocht

Verhoeft, zie van der Hoeght.

 

FD

Verhoe(l)st

zie van de Roost.

 

FD

Verhoef(f)

zie van der Hoeven.

 

FD

Verhoeke

zie van (den) Hoeke.

 

FD

Verhoene

zie Veroone.

 

FD

Verhoestra(e)te

Verhoegstraete, van der Ougstraete, Verhou(g)straete(n), Verhousstraete, Verhoufstraten, Ver(r)ougstraete, Veroudstraete, (van) Roestra(e)te(n), Roelstraete: PlN Houtstraat (VS 1994,396). Zie Haustraete. 1440 wedewe Jans vander Houfstrate, Ktr. (BAELDE); 1538 Jan Verhoustraten, Testelt; 1576 Jan Verhoustraten, Mech.-Aw. (AP); 1695 Carel Verhoestraete, Pittem; 1/57 Franciscus Verhougstraete, Aarsele; 1723 César Verhoustraete, Tielt; 1723 Jan Veroestraete, Tielt. Van de Ooigemse Verougstrate = Veroe(g)strate = van Houstraete = van O(o)straete stammen in de i8e e. af: van Roe(l)straete, Roelstrate (med. J. Roelstraete, Ktr.).

 

FD

Verhoestraete

Verougstraete, etc. Nom d’ori¬≠gine: Ter Houstrate (16e s.), nom d’un fief √† Ooigem [FD].

 

JG

Verhoeve

Verhoeven, Verhoven, Veroven. Nom d’origine: moy. n√©erl. hoeve ‘cens√©, ferme, m√©tairie’ (= de la cens√©).

 

JG

Verhoeve(n)

zie van der Hoeven.

 

FD

Verhoeye(n)

zie van Ooyen.

 

FD

Verhofstad(t)

-ste(de), zie van der Hofstadt, -stede.

 

FD

Verhofstadt

etc. 1500 ¬ęJan vander Hofstadt¬Ľ, 1567 ¬ęSebastiaan van der Hoffstadt¬Ľ Enghien; nom d’origine ou de domaine : Hofstad, topon. tr√®s fr√©quent en Flandre, notamment √† Castre et Gooik [BR].

 

JG

Verhoft

Verhogt, zie van der Hoeght.

 

FD

Verhoie

zie van Ooyen.

 

FD

Verhoijsen

zie Verhuizen.

 

FD

Verhoken

zie Verroken.

 

FD

Verholen

Verholle, zie van der Halle(n).

 

FD

Verholleman

zie Veranneman.

 

FD

Verhonhoove

zie van Oudenhoven.

 

FD

Verhonig

Ook Veronig, uit Oostenrijkse FN Fronig, Fr√īnig (PDB). Wellicht var. van Fro(h)ning, afl. van fr√īn: wat t√īt de heer behoort, of var. van Fr√īmig, Fromig, afl. van Germ.^rem-naam.

 

FD

Verhons

zie Véron.

 

FD

Verhoofstad

zie van der Hofstadt.

 

FD

Verhoog(en)

Verhooghe, zie van den Hoogen.

 

FD

Verhoonhove

zie van Oudenhoven.

 

FD

Verhoosel(e)

zie van Hoorsele.

 

FD

Verhoost(e)

zie van de Roost.

 

FD

Verhopen

zie van der Hoop.

 

FD

Verhost

Zie Van de Roost. – 2. Uit Verhorst, door ass. rs/s. 1536 Dirk Verhorst, Goch (Kleef ); 1580 Peter Verhost, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Verhote

zie van der Goten.

 

FD

Verhou(g)straete(n)

Verhoufstrate, zie Verhoestraete.

 

FD

Verhoven

zie van der Hoeven.

 

FD

Verhovert

zie Verhavert.

 

FD

Verhoye(n)

zie van Ooyen.

 

FD

Verhu(l)st

zie van der Hulst.

 

FD

Verhue

zie Verrue.

 

FD

Verhuizen

Verhoijsen: Wellicht re√Įnterpretatie van Vreysen.

 

FD

Verhulle

zie van den Huile.

 

FD

verhulpen

V. ver- I. Van Ter Hulpen, ,,De La Hulpe” (Loc.) ou Van der Hulp, ,,De la Hulpe” (Riv.). Synon. : Verheulpen.

 

EV

Verhulpen

zie van der Hulpen.

 

FD

Verhulsdonk

PlN Hulsdonk (NB).

 

FD

Verhulsel

zie van Hulsel.

 

FD

Verhulsen

Wsch. var. van Verhulsel, evtl. van Van Hulsen.

 

FD

Verhulst

Verhust Nom d’origine tr√®s fr√©quent en pays flam. : Ter Hulst (= au houx).

 

JG

Verhums

zie van Heemst.

 

FD

Verhumst

V. Verhimst.

 

EV

VERhuyck

V. ver- II. ,,Epouse de Hugue”. V. Verhevick.

 

EV

Verhuyck

Verhuy(gh)t, zie van der Hoeght.

 

FD

ver-huyck

-jans, ,,Epouse- -Hugue, -Jean”.

 

EV

Verhuygen

zie Verheugen.

 

FD

Verhyser

zie Veryser.

 

FD

Verians

Vérians, cf. Verjans.

 

JG

Verians

zie Verjans.

 

FD

Veriepe

Verhiepe, Veryepe, Verjepe: PlN lepe: iep, olm (boom). 1328 Michiel van der Hipe, Vn. (DF VI); 1393 Cateline dele Yepe, Kuurne (DEBR. 2000); 1733 J.F. Verhiepe, St.-Win.; 1763 B.L. Verjepe = Veryepe, FV (VERGR. 1968,1972).

 

FD

Verier

Veriez, zie Verrier.

 

FD

Vérin

zie Ferin.

 

FD

Vering

Veering: Patr. Afl. van Veere, Vere < Germ. VN Vredenand, Ferdinand (V. D. SCHAAR). Vgl. Fero = Frido(STARK).

 

FD

Veris

Véris, Vérius: Patr. Korte vorm van Lat. FIN Severius. 1551 Jan Veris, Gulik-Aw. (AP).

 

FD

veriter

V. ver- I. ,,De la r√©gion de l’Itter (√† Opitter, Limbourg, o√Ļ √† Itterbeek, Brabant).

 

EV

Veriter

V√©riter, V√©rit√©: W. (Gaume) adaptatie van D. Wirether = Weihretter, Weihreuter, Weihrauter < Weinraute/Weihraute: ruta graveolens, wijnruit (kruidnaam). 1477 Thoman Wyrether, F√Ļssen (BKECH.); 1678 Cath. Weyritter; 1689 Georgius Veyriter murarius tyrolensis = 1694 Georgi Vegritter, Messancy (Midd. 1993,121-4).

 

FD

Veriter

V√©riter, w. (Bastogne) V√®rit√®r ‘, V√©rit√©. Adaptation (gaumaisc) du NF all. Weyritter, Vrijritter (= chevalier libre) (P. Mathieu, BTD 61, 1988, 62), plut√īt que du NF ail. Wirether = Weihretter, -euter, -auter, d√©riv√© de Weinraute, Weihraute ‘rue f√©tide’ (plante) [FD].

 

JG

Vérius

zie Veris, Verjus.

 

FD

VERjans

V. ver- II. ,,Epouse de Jean”.

 

EV

Verjans

Verians, Verians, Veryans, Voorjans: Metr. Ver Jan(n)e: vrouw Johanna. 1474 Geridt Verjannen, Tg. (TYTGAT); 176-186 e. Veriannen = Verjennen = Verjans = Verjansen, Hoeselt (MNT 271); 1627 Andr. Varians, Aw. (AP).

 

FD

Verjans

Verians, V√©rians, Veryans. Matro¬≠nyme (avec le -s du g√©nitif) ver ‘dame’ + pr√©¬≠nom f√©m. J(e)anne.

 

JG

Verjauw

Adaptatie van Fargeau/Forgeau, zie Forgeot. G.M. Forgiau is vader van kinderen die in het doopregister ingeschreven werden a√Įs 1735 Fourgouw, Fourgiois, Fargauw, Versiau, Vergau, 1737 Fariauw, 1739 Verjou, 1747 Veriauw, Wezemaal(PDB).

 

FD

Verjepe

zie Veriepe.

 

FD

Verju(s)

V√©rius, Vergieu: Ofr. ver(t)jus: sap van onrijpe druiven, in de keuken gebruikt a√Įs azijn en voor het aanmaken van sausen. Vgl. E. verjuice en Wvl. verjuus. BerBN. 1362 Heinricx Veriuus wijf, Cent (GSB); 1460 Jean Verjus, Luik; 1480 Jean Verjus, Aw. (ASG 23,24); 1497 Anthonius P√©tri de Becka alias Verjuys, Aw. (MULIII). Zie ook Verguyse.

 

FD

Verjus

1360 ¬ęHenri Verjus¬Ľ, 1471 ¬ęHenry Ver-gut¬Ľ AnthrLi√®ge; pour E. Renard, serait ver

Diu, litt√©r. ¬ę(image de) Dieu (peinte) en vert¬Ľ (BTD 26, 272); pour Debrab., plut√īt anc. fr. ver(t)jus ‘suc acide extrait de raisin recueilli vert’, w. li√©g. v√®rdjus DFL 477, ouest-flam. ver/mis; ou bien forme de juron, cf. Vergieu. -Bibliogr. : F. Debrabandere, Een krabbe verjuus, dans De Leiegouw 24, 1987, 375-7.

 

JG

Verkaar

zie van de(r) Kar.

 

FD

Verkade

PlN Kade, hypercorrect voor kaai: lage dijk, overdam, aanlegplaats voor schepen. Vgl. Van der Kaa(ij). PlN Kade (NB), De Kade (G).

 

FD

Verkaemer

zie van der Kamer.

 

FD

Verkaemst

zie Vercaempt.

 

FD

Verkaeren

zie van de(r) Kar.

 

FD

Verkain

zie Werkin.

 

FD

Verkainder(e)

zie de Kinderen.

 

FD

Verkamer

zie van der Kamer.

 

FD

Verkammen

zie van der Kam.

 

FD

Verkampt

Verkant, zie Vercaempt.

 

FD

Verkarre

zie van der Kar.

 

FD

Verkauter

zie van de Cauter.

 

FD

Verkeersbilck

zie (van) Keersbilck.

 

FD

Verkeert

zie van de Keer.

 

FD

Verkein

zie Werkin, Verken(s).

 

FD

Verkem

zie van der Kam.

 

FD

Verkempinck

-ynck, zie (van) Kempen.

 

FD

Verken

-enne, au g√©nitif: Verkens. Surnom: moy. n√©erl. verken ‘pourceau’.

 

JG

Verken(ne)

Car. phys. ou mor. Verken, ,,Cochon”. ‚ÄĒ 2. WARD (Wark).

 

EV

Verken(s)

Vercken(s),Verkenne: BN naar de fysieke of psychische eigenschappen van een varken; of BerBN voor een varkenshoeder of-fokker. Vgl. Porchel. 1208 Robertus Verkin, Cent (GN); 1280 Wouterus Verkin, Ip. (BEELE). Afstammelingen van 1686 Hendrick Verkin (Hervé) heten Verkein, Verquen, Verken, Verkenne (PDB).

 

FD

Verkennis

zie Kenens.

 

FD

Verker(c)ke

Verkerk(en), zie van der Kerken.

 

FD

verkest

V. ver- I. ,,De la colline sablonneuse”. (Geest. V. ce N.). (Tergeest, D√©p. Deerlijk).

 

EV

Verkest(e)

Ver(c)kist: Van der Kerst > Verkerst > Verkest (ass. rs/s). PlN Kerst: plaats waar kers (b.v. waterkers) groeit. 1398 Stevin van der Kerst, Ing. (DEBR. 1970); 1556 Jooris van den Kerrest, Meulebeke (KWII); 1506 Jan van der Kerst; 1562 Jacop van der Kest; 1648 Nicolaijs Verkest, Ktr. (KW).

 

FD

Verket

zie Firket.

 

FD

Verkeyn

zie Werkin.

 

FD

Verkimpe(n)

-inck, zie van der Kempen.

 

FD

Verkind(dt)

zie Werkin.

 

FD

Verkinder(e)

-deren, -dre, -d(er)t, zie de Kinderen.

 

FD

Verkindere

V. ver- I. ,,(La pro¬≠pri√©t√©) des enfants”.

 

EV

Verkissen

Van der Kissen, Van der Kessen < Van der Kersen. PlN Ter Kersene in Aarsele, Dentergem en Markegem. Vandaar de Kissenstraat in Dentergem; Kersenstraat in Tielt: 1635 Kessenstraet. 1238 Eustachius de Kersna; 1352 Gossuin van der Kerssen (DF VII); 1382 Roeland van der Kerssene, Dentergem (DEBR. 1970).

 

FD

Verkist

Zie Verkest.

 

FD

Verkleeren

Vercleeren. Matronyme: ver ‘dame’ + Cleeren, forme flam. du pr√©nom Claire.

 

JG

Verkleeren

zie Vercleren.

 

FD

Verkleij(e)

zie van der Cleyen.

 

FD

Verknocke

zie van de Cnocke.

 

FD

Verkoe(i)yen

zie Verkooyen.

 

FD

Verkoelen

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkolje

zie van Coillie.

 

FD

Verkooren

Vercooren, Verckoren: i. Metr. Ver Coren: vrouw Cornelia. 1487 Jan Verncorens, Ht. (A.GHIJSEN). – 2. Van der Coren. PlN Ter Kore/Keure: gebied waarbinnen eenkeure rechtsgeldig is. 1375 Lauwereins huys vander Coere,Aw.(VLOEB.).

 

FD

Verkooyen

Verkooij(en), Verkoyen, Verkoijen, Verkoe(i)yen,Vercoyen, Koyen, Koijen: PlNKooi(e): kooi, schaapskooi, eendenkooi. 1396 Heinric van der Coeyen, Herdersem (DE B.); 1553 Godefroijt van der Koije, Ktr. (KW); 1563 Ger. Verkoyen, Eindhoven-Aw. (AP).

 

FD

Verkooyen

Verkoyen, Koyen, etc. Nom d’ori¬≠gine: Kooi(e), n√©erl. kooi ‘bergerie, voli√®re, etc.’ [FD].

 

JG

Verkoucke

Wsch. verschrijving van Verknocke.

 

FD

Verkouille

zie van Coillie.

 

FD

Verkoulen

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkouter

zie van de Cauter.

 

FD

verkoyen

V. ver- I. Van Ter Kooyen (Loc. Holl.), ,,Du lieu nomm√© : A l’√©table”.

 

EV

Verkoyen

zie Verkooyen.

 

FD

Verkroost

Var. van Vertroost? Of < PlN De Troost in Zeist(U)?

 

FD

Verkrusse

Verkruysse(n), zie van der Cruyssen.

 

FD

Verkuijl(en)

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkuil

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkuringen

zie van Kuringen.

 

FD

Verkyndere(n)

Verkyndt, zie de Kinderen.

 

FD

Verl

PlN Verl (NRW). 1816 Verl, Oedelem (PDB).

 

FD

Verla(e)

zie Ferla.

 

FD

Verlaak

zie van de Laak.

 

FD

Verlaan

zie van der Laan.

 

FD

Verlaar

zie Verlaere.

 

FD

Verlack(t)

Verlaecke(n), Verlaeckt, Verlaek(en), zie van de Laak.

 

FD

verlae(c)k(t)

V. ver- I. ,,De la flaque d’eau” (Laak).

 

EV

Verlaenen

Metr. Ver Lane: vrouw Juliane. Zie Laenen. 1330 Willem veren Lanen, Meldert (HM); 1359 Wilhelmus dictus Verlanen, St.-Tr. (GHYSEN); 1359 Heinric diemen heet voren Laenen = 1362 Heinric Lanen, Lubbeek (MNT 276). – 2. Zie Van der Laan.

 

FD

verlaenen

V. ver- I. Van Ter Lanen (D√©p. Overijsche), ,,A la Lasne” (Riv.).

 

EV

Verlaere

Verlaers, Verlaar: Metr. Ver Lare: vrouw Hilaria. Lat. HN Hilaria, Ilaria. 1303 Heinric voren Larien, Diest (F. CLAES, Oost-Bmbant 34 (i997)) 116-117); 1331 Arnoud voren Larien, Diest (OATIII); 1374 Geertrude verren Larien, Neerlinter(HM).

 

FD

Verlaet

Verlat. Van der Lat. PlN Lat, misschien te vergelijken met IJslands ledja: slijk, Ohd. letto: leem. 1396 den h√®re vander Lat, Lier (FRANS); 1723 Antonius van der Laet, Mierop (MUL VII). –2. Uit Verla(e)ckt. Zie Van (de) Laak.

 

FD

ver–laet(en)

ou Ver- -laet(en). 1. V. ver- I. ,,(De la ferme) du serf” (Laethof,

D√©p.¬† Lovenjoel).¬† ‚ÄĒ¬† 2.¬† Verlaten, ,,Enfant abandonn√©”.

 

EV

Verlaeten

zie van Latem.

 

FD

Verlaine

Proven. Loc.

 

EV

Verlaine

Verlein(e), Verlenne, Verleyn: PlN (LU) en in Tohogne en Tournay (LX). 1312 Johanne dicto Verlennes, LU (AVB); 1334 Colars de Verlenes, Wanze (SLLIII). De dichter P. Verlaine (1844-1896) stamt uit Tohogne (KCTD1952,409).

 

FD

Verlaine

w. V√®rlin.ne. 1363 ¬ęJohans dit Hane-poie de Verlaine¬Ľ GuillLi√®ge, 1668-69 ¬ęNoe Verlen¬Ľ √©migr√© en Su√®de, 1736 ¬ęJean-Nicolas Verlaine¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: Ver¬≠laine (trois en Wallonie, et donc sans doute plusieurs familles Verlaine). – La famille du po√®te Verlaine venait de Verlaine, hameau de Tohogne (cf. √Č. Legros, BTD 26, 409-410).

 

JG

Verlande

Verlant: Wsch. hypercorrecte

remterpretatie van Verlende, resp. Verlent. 1620 Verlande, Duinkerke (PDB).

 

FD

Verlat

zie Verlaet.

 

FD

Verlaten

NF d’enfant trouv√©?

 

JG

Verlaten

Verlathem, zie van Latem.

 

FD

Verlay

Van der Laey. PlN De Laaie: waterloop, in leper en Kaaskerke. 1292 Machiel vander Laye; 1314 Simon van der Laye, Bg. (DF IX); 1555 Daniel Verlaye, Vilvoorde-Aw. (AP).

 

FD

Verlé

Verlee, Verl√©e, Verley, Verlet, Verlez. 1355 ¬ęJean de Verl√©e¬Ľ, 1630 ¬ęMarguerite Verl√©e¬Ľ BourgNamur; probabl. nom d’ori¬≠gine: Verl√©e, pr√®s d’Havelange (Nr) ou Verl√©, √† Brecht (Anv); ou bien forme contract√©e de Van der Lee, d’apr√®s le moy. n√©erl. lee ‘petit canal’ [FD].

 

JG

Verlecke

Huisnaam in Brugge: 1351 huus dat men heet ter Lecke. 1298 Henrici domini de Lecka; 1302 van Jans goede van der Lecke, Bg. (DF IX). -2. Riviernaam de Lek in Nederland, waarnaar de heerlijkheid De Lek bij Lekkerkerk (ZH) vernoemd is. 1278 Heinrike van der Lecke, Dordrecht (CG); 1355 Janne van Pollanen hère vander Lecke ende van Breda (HB120); 1416 Henricke vander Leck, Lier (FRANS).

 

FD

Verleden(s)

zie van der Lee.

 

FD

Verlee

Proven. Loc.

 

EV

Verlee

Verl√©(e). Zie Van der Lee. – 2. PlN Verl√©e (N). 1355 Jean de Verl√©e = 1364 Jean de Verl√©e, √©cuyer (a fait transport d’un fief sis) √† Verl√©e (ISC).

 

FD

Verleene

zie van de Leene.

 

FD

Verleg(h)

PlNLeg(NB).

 

FD

Verlein(e)

Verlenne, zie Verlaine.

 

FD

Verlende

Van der Lende. PlN ter Lende = ter Linde. Zie Van der Linde(n). 1326 Jan van der Linde = 1336 Jehan de le Lende, Ip. (BEELE); 1398 Rasse van der Lende, Deinze (DEBR. 1970).

 

FD

Verlent

Metr. Ver Lente: vrouw lolente. 1267 lacop ver Lenten soene, Velzeke (CG); 1576 Peter Verlent, Oudenaken-Aw. (AP).

 

FD

Verlet

-ez, -es, Verley: i. Verelet, dim. van Ofr. verel: grendel. BerBN. 1752 Judocus Verley, St.-Win. (VERGR. 1968). – 2. Zie ook Verlee, Van der Letten.

 

FD

Verleure

Metr. Ver Leure, Lore: vrouw Laura. Vgl. Verloren. 1302 Colart Lore, St-Q. (MORLET); 1633 Maria Verleure, Lo (CRAEYE). – 2. Zie ook Verlee, Van der Letten.

 

FD

Verleuw(e)

zie van der Leeuw.

 

FD

Verley

Var. van Verleye(n). – 2. Zie Verlet, -ez.

 

FD

Verleye

Verleyen. Ter Leye, nom d’origine assez fr√©quent dans la r√©gion de la Lys; cf. aussi Van der Leyen.

 

JG

verleye(n)

V. ver- I. ,,De la Lys”.

 

EV

Verleye(n)

zie van der Leye(n).

 

FD

Verleyn

Zie Verlaine. – 2. Var. van Verleyen.

 

FD

Verleysen

-eyzen, zie Leysen.

 

FD

VERleysen

V. ver- II. ,,Fils de l’√©pouse Li√©t- -aud, -ard, etc.”.

 

EV

Verlie

Zie Verly(e).

 

FD

Verliefde(n)

Hoofdzakelijk Ovl. FN. Daarom in de

eerste plaats re√Įnterpretatie van Van Lierde (zoals

Van Liefde). – 2. Evtl. Metr. 1333 Jan voren

Lieveyden = 1391 Jan veren Lyveyden, Lv. (HM). Verlies, zie Leysens.

 

FD

Verlijen

Verlye(n), zie van der Leyen.

 

FD

Verlijsen

zie Leysens.

 

FD

Verlinde

Verlinden. Nom d’origine tr√®s fr√©quent: Ter Linde (= au tilleul); cf. Van der Linden.

 

JG

Verlinde(n)

V. ver- I. ,,Du tilleul, des tilleuls’.

 

EV

Verlinde(n)

zie van der Linde(n).

 

FD

Verlodt

zie Verlot.

 

FD

verloes

V. ver- I. ,,Des bosquets” (Lo).

 

EV

Verloes

Verloey, zie van der Loo.

 

FD

Verloi(n)gne

Verlonje: PlN Luingne (H), wordt in het

Kortrijkse loendzje uitgesproken. Hier de

waterloop La Luigne (vgl. Doutrelui(n)gne). 1230

Peronam de Loinge, Dottenijs (DEBR. 1980); 1398

Jaquemin van der Loinge, Har. = 1407

Jaquemaerd van der Loengen, Ktr. (DEBR. 1970,

1958).

 

FD

verloingne

V. ver- I. Van Ter!oi¬≠gne, ,,De pr√®s de l’Oigne”. (Ruis¬≠seau).

 

EV

Verlomme

Van der Lomme. PlN Lomme (Nord).

1771 Franciscus Verlomme, St.-Win. (VERGR.

1968).

 

FD

Verloo

zie van der Loo.

 

FD

Verloo(y)

zie van der Loo.

 

FD

Verloock

zie van Look.

 

FD

Verloof

zie van der Loove(n).

 

FD

Verloop

BerN Mnl. voorlope(r): voorbode,

voorman, leider. 1251 Bernardus Vorlop, Hb.

(BRECH.); 1250 Wouter Voerloop, Lv. (ICKX); 1270

Walteri Vorloep, Erps (PEENE1949); 1561 Hans

Verloop, Tongerlo (AP).

 

FD

Verloot

Verlot. Matronyme: ver ‘dame’ + pr√©¬≠nom f√©m. Lotte [FD].

 

JG

Verloot

zie Verlot.

 

FD

ver–loove

-looy. V. ver- I. ,,Du feuillage” (Loof), ,,Du bosquet” (Lo).

 

EV

Verloove(n)

zie van der Looven.

 

FD

Verloren

Metr. Ver Lore: vrouw Laura. 1321 Petro

Verlorenman = 1340 Pétri Vorenlorenman, Tn.

(C.BAERT); 1483 Gielise Verloren, Kh.

(DEKEYSER).

 

FD

Verlot

Verlodt, Verloot. Metr. Vrouw Lot, korte

vorm van vleivorm op -lot(e). Zie Lotens. 1448

Marie Verlots, Pamele (PARM.). – 2. Dial. uitspr.

van Verla(e)t.

 

FD

Verloy

zie van der Loo.

 

FD

Verlrugghe

zie van der Brugg(h)e(n).

 

FD

VERluyten

V. ver- II. ,,Epouse de Leudon”. V. LEUD.

 

EV

Verluyten

zie Luyten(s).

 

FD

Verly

1721 ¬ęBarbe Verly¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: Verly, √† Robelmont (Lx) ou Verly (Aisne).

 

JG

Verly

Proven. Verlee (Loc.).

 

EV

Verly(e)

Verlie: PlN Verly (Aisne) en in Robelmont

(LX). 1721 Barbe Verly, Namen (J.G.); 1768 M.A.

Verlie, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Verlyck

PlN De Lijk in Averbode en St.-Pieters-Rode

(VB), Lijke in Vurste (OV) (NR).

 

FD

Verlynde

zie van der Linde(n).

 

FD

Verma

Door d-syncope < Vermade, Van der Made; zie van der Maeten.

 

FD

Vermaanen

zie van Manen.

 

FD

Vermaas(en)

zie van der Maesen.

 

FD

Vermaat

Vermaete, zie van der Maeten.

 

FD

Vermachelen

Metr. Ver Machele/Mechele: vrouw Machtildis, Mathilde. Vgl. Machtelinck(x), Mechele. 1637 Clara Vermachelen, Cent (AP). –2. Evtl. = Van Machelen.

 

FD

Vermael(e(n))

zie van de Maele.

 

FD

Vermaele

Vermaelen, Vermalen. Forme con¬≠tract√©e de Van der Maele(n), moy. n√©erl. (to-pon.) maal, m√Ęle ‘d√©pression, fond, vall√©e’.

 

JG

vermaelen

V. ver- I. ,,Du mallum” (Lieu des r√©unions publiques. Maal, toponyme fr√©quent).

 

EV

Vermaer(c)ke(n)

zie van der Mark.

 

FD

Vermaere(n)

zie Vermarien, van (der) Maren.

 

FD

Vermaes(en)

zie van der Maesen.

 

FD

Vermaillen

Wsch. var. van Vernaillen; rn wordt makkelijk rm (Vgl. Van Doorme < Van Doorne).

 

FD

Vermaire

zie van (der) Meer.

 

FD

Vermal(en)

zie van de Maele.

 

FD

Vermand

zie Vromand.

 

FD

Vermandel

Vermandele, Vermander, Ver-mandere. Nom d’origine: (riverain) de la Mandel, affluent de la Lys qui passe √† Roulers et Izegem, mais aussi Ter Mandel, nom d’une seigneurie [FD].

 

JG

Vermandel(e)

-der(e), zie van der Mander.

 

FD

Vermanden

zie van de Mande, van der Mander.

 

FD

Vermang

Vermant, zie Vromant.

 

FD

Vermarcke

zie van der Mark.

 

FD

Vermarien

Vermarien, Vermaere(n): Metr. Ver Marie: vrouw Maria. 1372 Sigerus veren Marien, Lv.; 1384 Goeden Vermarien, Wijgmaal (HM); 1447 Dignen Vermarien = 1449 Digne Vermaren, Aarts. (MAR.); 1588 Joris Vermaren, Mech.-Aw. (AP). Zie ook Marien, Maris.

 

FD

Vermase

Vermasse, Vermassen. Forme con­tractée de Van der Maas, équivalent de De-meuse.

 

JG

Vermasen

Vermassse(n), zie van der Maesen.

 

FD

Vermast

zie van der Mast.

 

FD

VER–mast

ou ver- -mast, -massen. 1. V. ver- II. ,,Epouse de Mast, de Mas-son”. V. MAD (Maz). ‚ÄĒ 2. ,,Du m√Ęt, des m√Ęts” (Limite de propri-pri√©t√©).

 

EV

Vermaurke

zie van der Mark.

 

FD

Vermaut

V. ver- I. Van der Mou-t(erij), ,,De la malterie”. Synon. : Vermout.

 

EV

Vermaut

Vermaux, Vermout. Adaptation flam. de Fremault, d√©riv√© roman de l’anthrop. germ. Frumold, Fromolt < frum(a)-wald, latinis√© en Fromaldus [FD] ; cf. aussi Fremeau, -ault.

 

JG

Vermaut

Vermout, Vermaux, Vermauwt, Vermaute, Vermoet: Patr. < Fremault, Fermaut, Rom. vorm van Germ. VN Vromoud. Zie Fremault. 1686 Maria Vermault, Lo (CRAEYE).

 

FD

Verme(r)sch

Vermes(en), Vermesse, zie van der Meersch.

 

FD

Vermèch

zie van der Meersch.

 

FD

Vermeegen

zie van Megen.

 

FD

Vermeer

Vermeere(n), zie van der Meer.

 

FD

ver–meer(en)

ou -me(i)re, -meersch ou -meirsch, -meesch, -meulen ou -m(e)ylen (N¬į 67) ou -mo(e)Ien. V. ver- I. ,,Du lac, des lacs” (Meer), ,,Du marais” (Meers, Dialecte), ,,Du pr√© hu¬≠mide” (Mees, Dialecte).

 

EV

Vermeerbergen

zie (van) Meerbergen.

 

FD

Vermeerch

Vermeers(ch)(en), Vermees(ch), Vermeesen, zie van der Meersch.

 

FD

Vermeersch

Vermeesch, Vermersch, Ver-meirsch, etc. Nom d’origine tr√®s fr√©quent: Ter Meersch; cf. aussi Van der Meersch.

 

JG

Vermeil(en)

Vermeille, zie van der Meylen.

 

FD

Vermeir

Vermeire, Vermeiren, Vermeer, Ver-mer, Vermeeren, Vermeren, etc. Forme contract√©e de Van der Meer, appellatif moy. n√©erl. meire, meere ‘grand √©tang’.

 

JG

Vermeir(en)

Vermeir(r)e, zie van der Meer.

 

FD

Vermeirs(ch)

Vermeirsche, Vermei(r)ssen, zie van der Meersch.

 

FD

Vermelen

zie van der Molen.

 

FD

Vermer(c)kt

Vermerght, zie van de Merckt.

 

FD

Vermer(en)

Vermerre(n), zie van der Meer.

 

FD

Vermet(ten)

Zie Matte. – 2. Evtl. < Van der Met(t)en, naar PlN Met(te), wellicht meet: weiland, hooiland. 1404 Goisin van der Meten, Ronse (LENOIR); 1752 Nikolaas vander Metten, Bever(CORNELIS).

 

FD

Vermeulecom

zie van Meulecom.

 

FD

Vermeulen

[12e NF le plus fr√©quent en Belgi¬≠que]. Nom d’origine extr√™mement r√©pandu: Ter Molen (= au moulin); cf. aussi Van der Meulen.

 

JG

Vermeulen

-eul(l)e, -euleu, -eulin, zie van der Molen.

 

FD

Vermey(d)en

zie van der Meyden.

 

FD

Vermeylen

Vermylen, etc. Forme contract√©e de Van der Mijlen, moy. n√©erl. mile, mijl ‘lieue, banlieue’ [FD].

 

JG

Vermeylen

zie van der Meylen.

 

FD

Vermeys

zie van der Meersch.

 

FD

Vermier(d)t

zie van Miert.

 

FD

Vermiesch

zie van der Meersch.

 

FD

Vermin

1. Proven. Vermine ou Fer-mine (Dép. Izier). V. Verminnen.

 

EV

Vermin(nen)

Metr. Ver Minne: vrouw Minne. Zie Minne 2.

 

FD

Verminck(sel)

Vermynck: Dial. ontrond < Vermunck; zie Vermunicht. Vermincksel is volksetymologisch (Mnl. minke = mincsel: verminking).

 

FD

verminnen

V. ver- I. ,,Des biens banaux” (Van der Meenen). Ver¬≠min, ,,Du bien banal”.

 

EV

Vermis(sen)

zie van der Meersch.

 

FD

Vermo(e)len

zie van der Molen.

 

FD

vermo(o)te

V. ver- I. ,,Des pr√©s humides” (Mot, Dialecte).

 

EV

Vermo(r)gen

Wsch. re√Įnterpretatie van Vermorcken < Vermarcke.

 

FD

Vermoens

zie Fermont.

 

FD

Vermoere

Vermoeren. Forme contract√©e de Van der Moere, du NL Ter Moere, tr√®s fr√©quent en toponymie flamande, appellatif topon. moere ‘fagne, tourbi√®re, marais’ [FD].

 

JG

Vermoere(n)

zie van der Moere.

 

FD

Vermoes

Vermoesen, Vermosen. Forme lim-bourgeoise de Vermase, Vermasse(n) [FD] ; cf. Van der Mosen.

 

JG

Vermoes(en)

Vermoezen, zie van der Mosen.

 

FD

Vermoet

zie Vermaut.

 

FD

Vermon(d)

-n(d)t, -nden, zie Fermont, van der Monde.

 

FD

vermonden

V. ver- I. ,,Des embou¬≠chures”.

 

EV

Vermont

-on (NF de la r√©gion de Comines). Probabl. var. de Fermont, Fermon, avec sono¬≠risation de l’initiale ou influence des NF flam. en Ver-.

 

JG

Vermoortel(e)

zie van den Moortel.

 

FD

Vermoote

zie Vermote.

 

FD

vermorcken

V. ver- I. M.or(in)gen, ,,Des mar√©cages”.

 

EV

Vermorcken

zie van der Mark.

 

FD

Vermosen

zie van der Mosen.

 

FD

Vermost

zie van der Most(en).

 

FD

Vermote

Nom d’origine fort r√©pandu en pays flamand: de Mote (= la motte), d’apr√®s l’anc. fr. motte ‘ch√Ęteau sur une motte, butte f√©o¬≠dale’.

 

JG

Vermote

Vermoote, Vermotfte): i. Zie Van der Mot(en). – 2. Metr. Ver Mote: vrouw Maria. 1375 Marie Godscalx = Moote Godscalx, Ip. (BEELE); 1374 Danel Vermote = 1376 Danin Vermote, Oekene (SOETE). Een Wvl. He-eeuws Vermote kan ni. niet uit Van der Mote worden verklaard.

 

FD

vermout

V. Vermaut.

 

EV

Vermout

zie Vermaut.

 

FD

Vermue

Zuid-Bevelandse EN < Van der Mude. Ingw. mude, mui(de) < Germ. munthja: monding > meers in deltagebied. B.v. de Muide in Cent. 1239 Selvert van der Muden, Cent (GYSS. 1954).

 

FD

Vermuelen

Vermullen, zie van der Molen.

 

FD

Vermunicht

PlN Ter Munich: bij de monniken. 1386 Johannis vander Moninch, Tg. (TYTGAT); 1394 Henric vander Moyncken, Lv. (HB); 1480 Christiaen vande Mueneghen of Mueneke, Watou-Bg. (PBG).

 

FD

vermunt

V. ver- I. 1. ,,Du quartier de l’h√ītel des monnaies”. ‚ÄĒ 2. Van der Munt, ,,De la colline” (Munie, Loc. flam. Du latin : Monte).

 

EV

Vermunt

Van der Munt. De Munt is de plaats waar gemunt wordt, waar de munt geslagen wordt. 1399 Denys van der Munte, 1399 Jan van der Munte, Bg. (SIOEN); 1452 Amele vander Munte, Kleef-Bg. (PARM.).; 1560 Anthonis Cornelisz van der Munten (vader van) Cornelis Anthonisz Vermunt, Etten NB (PDB).

 

FD

Vermussche

Vermuse: Wsch. re√Įnterpretatie (o.i.v. EN Mussche) van Vermeersche, Vermesse.

 

FD

vermuyten

V. ver- I. 1. Van Ter-muyde (Holl.). ‚ÄĒ 2. Van der mijten, ,,Des meules”.

 

EV

Vermuyten

Vermuijten: PlN Muite: kooi, vogelkooi, hol, gevangenis, kerker. 1368 up Jhanne van der Mute, Ktr. (DEBR. 2002); 1586 Elisabeth Vermuyten, Reet (MAR.).

 

FD

Vermyle(n)

Vermijl(e{n)), zie van der Meylen.

 

FD

Vermynck

zie Verminck.

 

FD

Verna

Misschien W. uitspr. van Verneau.

 

FD

Vernacht

Gere√Įnterpreteerde vorm van Vernackt.

1501 Gillis van der Nacht, Oostrozebeke; 1506

Gillis van der Nacht; 1536 Jan van der Nacht,

Petegem(KWII).

 

FD

Vernack(t)

zie van der Naet.

 

FD

Vernae(ck)t

-aert(s), zie van der Naet.

 

FD

Vernaechten

Metr. Veren Aechten, verbogen vorm

van Ver Aechte: vrouw Agatha. Zie Aegten. 1392

Pauwels Vernaechten, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Vernaelde

Vernail(len), Vernalde: Metr. Veren Alden,

verbogen vorm van Ver Aide, vrouw Aida, Germ.

VN. Of < Vernalen: veren Adelen. 1487 Symoen

Vernaelde, Bredenaarde (PARM.).

 

FD

Vernaeve

Metr. Veren Ave: vrouw Ava, Germ. VN.

1239 Ava uxor scalteti; 1248 Monkin filius Aven

(GN); 1296 Heins huus ver Naven; 1300 Reniers

ver Aven, Her. (DERCON); 1393 Heinrijckx erve

Vernaven, Walem (OARII). Zie ook Aafjes.

 

FD

Vernaeve

Proven. Venenhove ‚ÄěFerme √©cart√©e”. (Comp. ; Ver-boeckhaeve, synon. de Verboeck-hove).

 

EV

Vernagut

zie Fernagut.

 

FD

Vernal(en)

Metr. Veren Adelen: vrouw Adela. Germ.

VN. 1260 Joh. domine Adèle, Veltem (HM); 1322

Arnoldus dictus Veren Adellen, Erps (PEENE

1949); 1396 Gillis Vernadelen, Denderhoutem

(DE B.).

 

FD

Vernamelen

Metr. Ver (vrouw) Amele, korte vorm

van Germ. VN Amelberge.

 

FD

Vernant

NF originaire de l’Aube (Champagne) o√Ļ il est attest√© massivement aux 16e et 17e s. (GeneaNet); probabl. d’un NL de la famille topon. de verne ‘aulne’, ainsi Vernand (Loire, Hte-Savoie), cf. aussi Vernin.

 

JG

Vernant

zie Ferdinand.

 

FD

Vernasse(n)

Metr. Veren Asse(n): vrouw Asse, Germ.

VN Adza, dim. van athal-naam. 1471 Arnold

Vernasse,Tn.(HM).

 

FD

Vernasselen

Metr. Veren Assele(n): vrouw Assele.

Vgl. Asselman. 1359 Gérard Vernasselen, Tn.

(HM); 1424 Henrici quondam Vernasselen,

Walem (OAR II).

 

FD

Vernassière

-iere. NF import√© dans la r√©gion de Binche, sans doute en provenance de l’Allier ou de la Loire (GeneaNet); nom d’origine to-ponymique.

 

JG

Vernay

1780 ¬ęFran√ßoise Vernay¬Ľ Charleroi; nom d’origine: Vernay (Rh√īne), Le Vernay (fr√©quent en France), d√©riv√© de fr. dial verne ‘aulne’.

 

JG

Vernay

Duvernay, -oy, Devernay, de Verneij, de Verney: Verspreide Fr. PlN (le) Vernay (Rh√īne, Sa√īne-et-Loire), Verney (Normandie): plaats waar elzen groeien. 1432 Gerardus de Vernay, Torn. dioc. (MULI); 156 e. Egidij de Verney, Tg. (TYTGAT).

 

FD

verne

,,Aulne”. N. d’arbre. Carac-t√©r. d’une propri√©t√©. Vergne et Verne, deux ruisseaux, ,,Ruisseaux des aulnes”. Ver(g)ne. Diminu¬≠tifs : Vern- -et, -in. Collectifs : Vern- -aillien, -al, -el, -iere (Ver-gnies, Loc., Vernei, D√©p. Lamalle). Compos√© : Vernory (Vernaie au ruisseau).

vernieuwe. V. ver- I. Van der nieuwe (stede, straat, steeg, etc.), ,,De la nouvelle- (-place, -rue, -ruelle, etc.)”.

 

EV

Verne

Vernet, -ez, -el, -eau, -aut, -aus, zie Vergne(s).

 

FD

Verneert

Verne(i)rt, zie van der Naet.

 

FD

Vernel

Nom d’origine: autre d√©riv√© en -el/-eau du m√™me verne, cf. par ex. Verneau (Indre).

 

JG

Vernelen

Metr. Ver Nele: vrouw Cornelia of

Petronilla.

 

FD

Vernemmen

zie Vernimmen.

 

FD

Vernest

zie van Nest(e).

 

FD

Vernet

-ez, -het, zie Vergnes.

 

FD

Vernet

Vernez. 14e s. ¬ęGodefreins fiez Gode-froi de Vernei¬Ľ D√©nHesbaye; nom d’origine: Vernet (Haute-Garonne, Allier, etc.); cf. aussi Vergniolle, Vergn(i)on.

 

JG

Verneuil

1771 ¬ęLouis Verneuil¬Ľ Haybes; nom d’origine: Verneuil, topon. tr√®s fr√©quent en France (Meuse, Aisne, Oise, etc.).

 

JG

Verneuil

PlN Verneuil (Aisne, Marne, Oise,

Meuse…). 1177 Matei de Vernolio, Laon (SMTI).

 

FD

Verniemmen

zie Vernimmen.

 

FD

Vernier

Verniers. 1396 ¬ęJehan le Vernier¬Ľ ComptesMons; nom de profession: anc. fr. vernier ‘celui qui cultive ou vend des fruits du printemps’ ; pourrait √™tre aussi une var. de Wernier, Warnier?

 

JG

Vernier(e)

Vernie(rs). Pair. Norm. var. van Wernier(s). Zie Werner. – 2. BerN. Ofr. vernier: verkoper van lentevruchten. 1396 Jehan le Vernier, Bergen (DE B.); 1492 Joos Vernier, Cent (BOONE); 1556 Joos Verniers, Bossuit-Pamele (V.BUTS.).

 

FD

Verniest(e)

Wsch. < Verriest, met n-epenthesis.

 

FD

Vernieuwe

Metr. Vernieven, Veren leven, verbogen vorm van Ver levé: vrouw Eva. 1335 Jhans Vernieven huus, Ktr. (DEBR. 1971); 1398 Boudin Vernieven sone, Geluwe (DEBR. 1970).

 

FD

Vernijns

Vernyns: Limburgse FN, daarom wsch. < Severijns, met epenthetische n (zie Ferin).

 

FD

Vernimme

Vernimmen, Vernemmen. Matro¬≠nyme: ver(en) ‘dame’ + pr√©nom f√©m. Imme = Emma [FD].

 

JG

Vernimme(n)

Vernemmen,Verniemmen: Metr. Veren Immen, verbogen vorm van Ver Imme: vrouw Emma. Zie Imme. 1267 Henricus veren Immen, Lubbeek; 1279 Godefridus filius domine Emme = God. filius domine Imme, Lv. (HM); 1280 Soy Vern Ymme sone, Wondelgem (CG); 1309 Lisbeden veren Emmen dochter, L (OGO); 1350 Wouter Vernimmen, Zèle (LENAERTS).

 

FD

Vernin

Afl. van Verne? Of Fr. venin: gif. BN. Vgl. dial. fernijn < venijn. 1216 Hubertus Venin, Oc. (MORLET).

 

FD

Vernin

NF rare en Wallonie, sans doute d’ori¬≠gine fran√ßaise (Vienne, Oise, etc.); probabl. d’un NL de la famille topon. de verne ‘aulne’, ainsi Vernin (Allier, comm. de Laprugne), cf. aussi Vernant.

 

JG

Vernis

Vervorming van Vernest of Verniest? Of PlN Verny (Moselle)? 1695 Anth. de Vernies, Thuin; 1685 N. Vernij, Aat; 1707 J.FJ. de Verni, Bergen (MULVII).

 

FD

Verno

Var. van Vernooy of Vernou.

 

FD

Vernooy

Vernooi(j), Verno: Metr. Veren Ode: vrouw Ode. Germ. VN Auda, Oda. 1300 Willelmi Vernoeden, Tv. (BERDEN); 1350 Wilhelmus dictus veren Oeden, Tv.; 1369 Henric Vernoeden, St.-P.-Rode (HM); 1371 Godefridus Vorennoyen = 1396 Goerde Vernoyen, Neerwinden (C.BAERT); 1631 Henricus Vernood, Schelle (MAR.).

 

FD

Vernou

PlN Vernou (o.m. Seine-et-Marne), Vernoux (o.m. Ain).

 

FD

Vero

V√©ro (NF du Hainaut et de la r√©gion de Stavelot). Peut-√™tre surnom d√©locutif: lat. vero, dans une antienne, un psaume. – Ou bien latinisation d’un lieu d’origine: (a) Vero, de Ver (Custinne), comp. 17e s. ¬ęVeris¬Ľ (anthrop. latinis√©), sur le m√™me topon. (J. Herbillon, BTD50, 117)[JL, NFw].

 

JG

Véro

Vero: Var. van Wérot. Zie Wérotte.

 

FD

Vero(o)st

zie van de Roost.

 

FD

Verocq

Francisation du NF Verroken [FD] ?

 

JG

Verocq

W. uitspr. van Verroken (of Veracq)?

 

FD

Veroeven

zie van der Hoeven.

 

FD

Veroeveren

zie van Oeveren.

 

FD

veroft

V. Verhoeft.

 

EV

Veroft

zie van der Hoeght.

 

FD

Verolle

zie van der Halle(n).

 

FD

Verolleman

Peut-être avatar du NF Veranneman [FD]?

 

JG

Verolleman

zie Veranneman.

 

FD

Veron

V√©ron, Verons. 14e s. ¬ęJehan Veron¬Ľ D√©nHesbaye, 1444 ¬ęFierait Veron¬Ľ Aides-Namur, 1561 ¬ęVeronne Nockart, manouvrier¬Ľ Braine-le-Ch√Ęteau, 1583 ¬ęJermin Verond¬Ľ BourgNamur, 1616 ¬ęJean Bertrand dit Ve¬≠ronne¬Ľ PrincipChimay, 1682 ¬ę Marie Veronne ¬Ľ Namur [les formes en -onne ne sont pas n√©cessairement des f√©m., mais le -n final √©tait prononc√© et non nasalis√©] ; nom de bapt√™me, d’apr√®s saint V√©ron < sanctus Veronus (forme de ¬Ī1013), n√©erl. sint Vroen, confesseur du 9e s., qui passe pour un descendant de Charlemagne, et qui est honor√© dans le dioc√®se de Cambrai et particuli√®rement √† Lembeek au sud de Ha√Į (BrFl) (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 57).

Dimin. en -et: Veronnez, Véronnez.

 

JG

Ver–on

-oone. 1. Proven. V√©ronne (Ville irai.). ‚ÄĒ 2. Matronyme. V√©rone, synon. de V√©ronique, N. de bapt√™me (Veron ikon, ,,Vraie image”).

 

EV

Véron

Veron(s), Verron(s), Verrions, Vroon, Veronnez, Verroens, Voorons: Patr. HN Veronus, patroonheilige van Lembeek bij Halle (VB). Lokale vorm is Vroen < Fr. V√©ron. 1381 Vroens, Halle (LIND. 1947′); 1561 Veronne Nockaert, Halle (ARNOULD1986).

 

FD

Veroone

Verhoene, Vro(o)nen, Verrone, Verroonen, Vroon: Metr. Zoon van Ver One: vrouw One, fem. van Ono, Germ. VN (GN). Vroonen < Veronen. 1379 Jacob Verhonensone, Ip. (BEELE); 1549 Jan Veroen,Bg.(SCHOUT.II).

 

FD

Verotte

Vérotte. Var. de Wérotte.

 

JG

Vérotte

zie Wérotte.

 

FD

Verou(g)straete

zie Verhoestraete.

 

FD

Verougstraete

cf. Verhoestraete.

 

JG

ver–ougstraete

-paele, -peut, -plaetse, -plancke, -poorten. V. ver I. ,,De la grand’route” (Hoogstraat), ,,Du poteau-limite” (Paal), ,,Du puits” (Put), ,,De la place” (Plaats) ,,Du pont de bois” (Plan√©), ,,Des portes”.

 

EV

Verove(n)

zie van der Hoeve(n).

 

FD

Veroven

cf. Verho(e)ven.

 

JG

Veroyen

Verro(e)ye, Vroy{e): i: Metr. Ver Ode: vrouw Auda, Oda. Zie Oyen i, Vernooy. 1315 Veroden Cansgoets, Lubbeek; 1380 Gilis Veroden, Bunsbeek (HM). – 2. Van der Oyen; zie van Ooyen.

 

FD

Verpa(a)len

Verpaele(n), Verpael(s)t, zie van der Paal.

 

FD

Verpeet

Verpeten, zie van der Peet.

 

FD

Verpeut(en)

Uit Van der Put/Peut (zie van den Putte) of var. van Verpoot(en).

 

FD

Verpeylen

zie (van) Peel.

 

FD

Verplaeste

Verplae(s)tre: Verhaspeling (FV) van Verplaetse, met metathesis ts/st.

 

FD

Verplaetse(n)

zie van der Plaetse(n).

 

FD

Verplan(c)ke(n)

zie van der Planken.

 

FD

Verplancke

Verplancken, Verplanken, etc. Nom d’origine ou de proximit√© signifiant ‘petit pont en bois’, ainsi la Planque (1260), sei¬≠gneurie √† Dottignies, Ter Plancke (1515) √† Luigne, de Plancque (16e s.) √† Bellegem [FD]; cf. aussi Van der Plancken et comp. Delplanque.

 

JG

Verpoelt

Verpoylt, Verpuylt: Verpoelkt < Verpoelk < Van der Poelk. PlN Poelk in Meerbeke (OV) en Pamel (VB) (TW). 1300 Heinricus de Poelke; 1400 Jan van Poelcke = op Janne van Poelkt, Tv. (BERDEN); 1582 Joost Verpuylt, Erps-Aw. (AP).

 

FD

Verpoest

zie van der Poest.

 

FD

Verpoort

-e(n), -er, Verpoot(en), Verpoten, zie van der Poorten.

 

FD

Verpoort

Verpoorte, Verpoorten,Verpoorter, etc. Nom d’origine: Ter Poorte (= √† la porte), tr√®s fr√©quent en pays flamand; cf. aussi Van der Poorten.

 

JG

Verpoucke

zie van Poeke.

 

FD

Verpraet

zie van Praet.

 

FD

Verpuylt

Verpoylt, zie Verpoelt.

 

FD

Verqu(a)in

zie Werkin.

 

FD

Verqualie

zie van Caillie.

 

FD

Verquer(r)e

Verqueren, Verqueire, Verquiere, zie van de Keer.

 

FD

Verquère

Verquere, Verquerre. Adaptation du NF flam. Verqueren, Verqueire < Van de Keer [FD].

 

JG

Verraed(t)

-aert, zie Verhaert.

 

FD

Verraeghe

-aghc; Verraghen, Verraghen(n)e, cf. Verhaege(n).

 

JG

VERR–aert

-anneman. V. VER-aert, VERanneman.

 

EV

Verraes

-aest, cf. Van Raes.

 

JG

VERraes

V. ver- II. ,,Epouse de Rasson”. V. RAD (Raz).

 

EV

Verraes(t)

zie van Raes.

 

FD

Verraghen

-ghen(n)e, Veraghaen(n)e, zie van der Hagen.

 

FD

Verr–aghen

-aleweck. V. ver- I. ,,Des bosquets” (Hagen), ,,Du fau¬≠bourg de Hal(le)” (Hallewijk).

 

EV

Verralewyck

-week, zie van Halewijck.

 

FD

Verranneman

cf. Veranneman.

 

JG

Verranneman

zie Veranneman.

 

FD

Verrart

zie Verhaert.

 

FD

Verras

-az, zie van Raes.

 

FD

verrassel

V. verhasselt.

 

EV

Verrassel

zie van der Hasselt.

 

FD

Verraver

zie Verhavert.

 

FD

Verrax

zie Verhack.

 

FD

Verre(n), van

zie van Veer.

 

FD

Verre, van

zie van Veer.

 

FD

Verre, van de

zie van de Veere.

 

FD

Verrebroeck

Proven. Loc. ,,Marais écarté. Synon. : Werbroeck.

 

EV

Verrecas

Varkas: De oudste met naam bekende voorvader van de Brugse famille Verrecas is Martinus, in Hongarije geboren en in Brugge in 1752 a√Įs Forgatz opgeschreven; hij overlijdt in Bg. in 1761 als Vercas. Zijn kinderen zijn “1754 Jacobus Vaerekaes; “1756 Carolus Verrecas; “1760 Petranille Farregas. Vanaf 1786 Pieter Jacobus Verrecas dragen all√© Brugse afstammelingen de naamvorm Verrecas (med. L. Verrecas, Assebroek). Adaptatie van de Hongaarse FN Farkas (zie i.v.).

 

FD

verr–eck

-(e)y(c)ke(n). V. ver- I. ,,Du ch√™ne, des ch√™nes” (Eik-en),

 

EV

Verreck(en)

zie van der Eyken.

 

FD

Verreck(t)

-ec(h)t, zie van der Eeckt.

 

FD

Verrees

zie van Hees.

 

FD

Verreest

zie van der Eest.

 

FD

Verreet

zie van de Riet, van Reeth.

 

FD

Verreij(c)ke(n)

zie van der Eyken.

 

FD

Verrek(t)

zie van der Eyken, van der Eeckt.

 

FD

Verrellen

zie van der Helle.

 

FD

Verrelst

zie (van der) Elst.

 

FD

Verreman

Afl. van Mnl. varre, verre: (jonge) stier. BerN van stierenfokker? Of var. van Vereman(s)? 1714 Ignatius Verreman, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Verren, van der

zie van der Veere.

 

FD

Verrengen

zie van Rengen.

 

FD

Verrenneman

zie Veranneman.

 

FD

Verrept

zie Verept.

 

FD

Verresen

zie van Hees.

 

FD

Verret(h)

zie van de Riet, van Reeth.

 

FD

Verreu

cf. Verrue.

 

JG

Verreu

zie Verrue.

 

FD

Verreux

Peut-√™tre nom de profession: anc. fr. verrieur ‘verrier, vitrier’ ?

 

JG

Verreux

Proven. La Verreuse (Dép. Séloignes).

 

EV

Verrewaere, (de)

zie de Verver.

 

FD

Verrewegen, van

Re√Įnterpretatie van Van Herrewegen.

 

FD

Verrey(d)t

zie van de Riet.

 

FD

Verrey(de)

Verreyen, zie van der Heiden.

 

FD

Verreydt

Verrydt, Verryt, cf. Vereyt.

 

JG

Verreys(t)

zie van der Ryst.

 

FD

Verrezen

zie van Hees.

 

FD

Verri(er)

Ver√Įer, Ver(r)iez, V√©riez, Veyrier, Leverrier, Veerjee, Verri√®re, Veiri√®re, V√©ry(√®re), Verry(√®re): BerN Fr. verrier: glasmaker, glazenier. ¬Ī1300 Jehans li Voirriers, Artesi√ę (BOUGARD); 1383 Jean Verrier (MARCHAL).

 

FD

Verriel(l)e

zie van Hille.

 

FD

Verrier

Verriez. 1302 ¬ęRobins li Verriers¬Ľ Loi-Tournai, 1320 ¬ęWillaume le Verrier¬Ľ, 1334 ¬ęGhillebert le Voirrier¬Ľ N√©crArras, 1527 ¬ęMatho le Verrier¬Ľ BourgNamur; nom de pro¬≠fession: fr. verrier ‘vitrier’.

 

JG

Verri–er

-ère. Profess. Ouvrier de verrerie.

 

EV

Verrière

Verri√®re. 1302 ¬ęMaroie li Verri√®re¬Ľ LoiTournai; f√©m. du pr√©c√©dent plut√īt que nom d’origine: Verri√®res (Ardennes).

 

JG

Verriest

Nom d’origine : moy. n√©erl. rijst ‘oseraie’, appellatif topon.; cf. aussi Van de(r) Rijst.

 

JG

verriest

V. ver- I. ,,De l’oseraie” (Rijs, ‚Äěosier”. Collectif : Rij(s)t.

 

EV

Verriest

zie van de(r) Rijst.

 

FD

Verriet

zie van der Riet.

 

FD

Verrijs(s)en

zie van den Ryse.

 

FD

Verroens

zie Véron.

 

FD

Verroest

zie van de Roost.

 

FD

Verroeurlst

zie van der Hulst.

 

FD

Verroeye

zie Veroyen.

 

FD

Verroken

Forme contract√©e de Van der Roken, trad. flam. du nom pic. de le Roke, cf. 1221 ¬ęNicholon de le Roke¬Ľ ChirTournai, 1392 ¬ęJehane vander Roke¬Ľ Tournai, etc. [FD].

 

JG

verroken

V. Verhooghen.

 

EV

Verroken

Verhoken. Verroken < Van der Roken. PlN Pic. Roke, Fr. roche: rots, steenberg, rotsachtige plaats. Vander Roke ook a√Įs vertaling van Dele Roke (vgl. Delaroche). PlN 1275 Roke in Vloesberg, 1316 Stienroke, 1360 Roke in Ronse (DECONINCK). 1221 Nicholon de le Roke, Dk. (SMTI); 1275 Colart de le Roke… es masures de le Roke, tenant au bos de le Roke, Vloesberg (VR 41); 1392 Jehane vander Roke, Dk. (SR Ktr. f¬į 6,8, iov¬į); 1396 Jacop van der Roeke, Berchem-Oud. 1262 (ARA); 1400 Jan van der Roke, Rijsel (JAM.). –2. Evtl. < Van (den) Roken, Van den Rodeken. PlN Rodeken, dim. van Rode, o.m. in Dentergem (DF XIII), Bekkevoort (CLAES1983), Roken in Nieuwerkerken-Aalst (med. Gyss.). 1398 Rasse van den Rodekine, Tielt (DEBR. 1970); 1302 Dyeric van den Roedekene; 1506 Jan vanden Roeken = 1507 Jan van Roeken, Diest (CLAES 1983); 1433 Merten van Rokenne; 1439 Lijsken vanden Rokene, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Verron(s)

zie Véron.

 

FD

Verronckel

zie van Runckelen.

 

FD

Verrone

Verroonen, zie Veroone.

 

FD

Verrooten

Verrot(t)e: Van der Rooten. PlN Rote: vlasroot, plaats of waterloop waar vlas geroot wordt. PlN in Weelde (A) (HELSEN1944). 1443 Matheeus vander Rooten, Aw. (VLOEB.).

 

FD

Verrosste

zie van de Roost.

 

FD

Verrot(t)e

zie Verrooten.

 

FD

Verrou

zie Voroux.

 

FD

Verrougstraete

zie Verhoestraete.

 

FD

Verroust

zie van de Roost.

 

FD

Verroye

zie Veroyen.

 

FD

Verrue

Car. phys. N. d’H. ayant une verrue.

 

EV

Verrue

Verhue, Verheu, Verreu: Van der Rue. PlN (la) Rue: straat; zie Delarue. 1370 Hannin vander Rue =Jhan vanden Dale dit dele Rue, Lauwe; 1398 Colart van der Rue, Spiere (DEBR. 2002,1970); 1544 Gheeraert van de Rue; 1556 Jan van de Ruwe, Spiere (KWII). – Lit.: F. DEBRABANDERE, Van Delrue tot Verrue en Verheust. LG1984,385-6.

 

FD

Verrue

Verreu. Forme contract√©e de Van der Rue, d’apr√®s les nombreux l.d. la rue, √©qui¬≠valent du NF Delrue [FD].

 

JG

Verry(c)ken

-yck, -yke, zie van der Eyken.

 

FD

Verry(c)kt

zie van der Eeckt.

 

FD

Verry(d)t

zie van der Riet.

 

FD

Verry(ère)

zie Verrier.

 

FD

Verryden

zie van der Heiden.

 

FD

Verryser

zie Veryser.

 

FD

Versa(e)vel(e)

zie van de Savel.

 

FD

Versadet

NF d’Entre-Sambre-et-Meuse, apparu √† Barben√ßon en 1860, en provenance de Paris (GeneaNet); probabl. surnom: moy. fr. ver-saud√© ‘abattu, morne’ FEW 14, 309b.

 

JG

Versaen

Metr. Vrouw Suzanna, vgl. Sanna. 1338 Heylwigi Vorensannen; 1375 domicella Zane = 1370 joffre Zaenen, Tn. (C. BAERT); 1345 Walterus voren Zannen, VB; 1351 Godefridus veren Zannen, Winksele (HM). – 2. In Merchtem in 1730 variant van Van Saen (PDB).

 

FD

versaen

ver- I. ,,(Des champs pro¬≠ducteurs) de semences” (Zaden), Peut √™tre aussi le N. de producteur.

 

EV

Versaille(s)

Versaeil(l)ie: PlN Versailles (Seine-et-Oise).

 

FD

Versailles

Versaille. Nom d’origine: Versailles (Yvelines, France).

 

JG

Versantvoort

zie van Zandyoort.

 

FD

Versaud

PlN Verseau (Sa√īne-et-Loire).

 

FD

Versauw

1. Proven. √©tablissement de Vericius”. Forme, dans la r√©gion de Courtrai, d’un synon. de Versez (anc. N. de Vierset, Loc.) et de Virizien (Loc. fr.). ‚ÄĒ 2. N. de circonst. H. n√© sous le signe du ver-seau. N¬į 302.

 

EV

Versauw

zie Versou.

 

FD

ver–savel

-schaeren, -schaeve, -schaffel, -schelde(n), -scheure ou -sc(h)o(o)re(n) ou -schue-re(n), -schooris, -schraegen. V. ver- I. ,,De la sablonni√®re” (Za-vel), ,,Du rivage” (Schaar, topon.), ,,Du terrain d√©frich√©” (Schaaf, ,,Rabot”. Au figur√©, instrument d’essartage), ,,Du bosquet de l’es-sart” (Schaffelo), ,,De l’Escaut” (Schelde), ,,De l’alluvion, des alu-vions” (Scheur ou Schenr, dont Schuur, ,,Grange”, est g√©n√©ralement une alt√©ration), ,,De l’√©levage des b√™tes √† corne” (Schorisse, Loc., en fr., Escornaix; comp. : Cornesse, Loc., m√™me sens), ,,Des terres ava¬≠res, incultes” (Schraag).

 

EV

Versbraegen

Wsch. leesfout voor Verschraegen.

 

FD

Verschae(gen)

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschaeken

Re√Įnterpretatie van Verschagen?

 

FD

Verschaere(n)

zie van der Schaar.

 

FD

Verschaeren

Forme contract√©e de Van der Schaar, appellatif topon. schaar ‘rive, digue’ [FD].

 

JG

Verschaete

Hypercorrect voor Verschoote. 1686 Chrystynken Verschuete; 1721 Guillaume Verschaete; 1724 Mathis Verschate, Lendelede (COUSS).

 

FD

Verschaetse

Verschatse,-tze.Verschetse,-tze: Van der Schaetse. Wellicht huisnaam Ter Schaetse: stelt, kruk. Vgl. Schaetsaert. Vgl. Delecosse, Dezecache. 1627 Abraham Verscache = 1630 A. Verschatse; 1636 Joos Verschaetse, Markegem (KWII).

 

FD

Verschaeve

 (NF de Flandre occ.). Forme con­tractée de Van der Schaeghe, Van der Schaeve,

etc., d’un NL ter Schage, fr√©quent en topon. flamande. – Bibliogr. : O. Leys, De FN Ver-schaeve, dans Naamkunde 1957, 168.

 

JG

Verschaeve(r)

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschaffel(t)

PlN 1427 ter Scaffelt, Aaigem (OV). 1375 Jan van der Scaffelt, Cent (GYSS. 1954); 1373 Jan van der Schaffelt, Cent (BSE).

 

FD

Verschage

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschakelen

Var. van Verschaeken?

 

FD

Verscharen

zie van der Schaar.

 

FD

Verschatse

-tze, zie Verschaetse.

 

FD

Verschave(r)

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschelde

Verschelden. Nom d’origine: van der Schelde (= de l’Escaut); cf. aussi Van der Schelden.

 

JG

Verschelde(n)

Verschelle, Verschelve, zie van der Schelden.

 

FD

Verschemoet

Vesschemoet, Vesgemoet: Verse moed, BN voor iemand die met frisse moed aan het werk gaat. D. Frisch(er)muth. 1374 Lonis Versmoet, Gb. (SCHR.); 176 e. Vesgemoet, Maldegem(PDB).

 

FD

Verschetse

-tze, zie Verschaetse.

 

FD

Verscheure(n)

zie van der Schuren.

 

FD

Verscheyden

Vers(c)heijden: Uit Verschelden, met gepalataliseerde 1 (vgl. Wvl. suifer < sulfer).

 

FD

Verschilde

zie van der Schelden.

 

FD

Verschingel

zie van Singhel.

 

FD

Verschoor(e)

Verschooren, Verschore(n), Verschorre(n), Verscoore, van de(n) Schoor, van Schoore(n), van Schoren: PlN Schoor, Schor(r)e: aangeslibd land dat rijp is om ingedijkt te worden, moeras (TW). Zie ook Van Schoor. 1281 Jacobus Dellescore, Woitinus Dellescore, Avelgem (HAES.); 1324 Jehan van der Score = van Score, WV (DF XIV); 1392 Art vanden Score, Aw. (ANP).

 

FD

Verschoore

Verschoren, etc. Nom d’origine: Ter Schoren, d’apr√®s l’appellatif topon. schorre ‘terrain alluvial’ [FD]; cf. aussi Van Schoor.

 

JG

Verschooris

zie van Schorisse.

 

FD

Verschoot(en)

Verschote, zie van de Schoot.

 

FD

Verschraeven

-schragen, -schraeg(h)e(n), zie van der Schraege.

 

FD

Verschroeven

Br. uitspr. van Verschraeven.

 

FD

Verschu(e)re(n)

Verschuur(e(n)), Verscuren, zie van der Schuren.

 

FD

Verschuere

Verschueren, Verschuren, etc. Nom d’origine: Ter Schuere (= de la grange); cf. aussi Van der Schu(e)ren.

 

JG

Verscoore

zie Verschoor(e).

 

FD

Versé

Verset, Versez. 1745 ¬ęBernard Verset¬Ľ BourgNamur; p.-√™. nom d’origine: Vierset (Lg), 1091 ¬ęVersaih¬Ľ, 1178 ¬ęVersez¬Ľ, mais le NF est surtout hennuyer.

 

JG

Vers–√©

-e, -ez. Proven. Versez, anc. N. de Vierset (Loc.).

 

EV

Versel(l)e

zie van Zele(n).

 

FD

Verselder

Ovl. FN. Adaptatie van Versaille (zie DEBR. 1985)? Of re√Įnterpretatie van Verschelde? 1629 Joanne Verselder, Edegem (SELS).

 

FD

Versele

Verselle. 1576 ¬ęVerselle Greniers¬Ľ, 1585 ¬ęVerselle Grenier¬Ľ BourgNamur; il s’agit apparemment d’un ancien pr√©nom, √† rapprocher p.-√™. de Urselle bien attest√© comme pr√©nom f√©minin dans les notaires li√©geois ( 1642, 1705), sans doute dimin. de Ursule [JL, NFw] ; cf. aussi Verzele.

 

JG

Verseput

PlN: zoetwaterput, gemeenteput. 1616

Pieter Cornelisse Verseput, Noordgouwe (PDB).

 

FD

Verset

-ez, -e(e), -ée(s), -eer, Verzee: Var. van Vierset.

 

FD

Versfeld

Versfelt: PlN. Wellicht Varsseveld (G): 1200

Versevelde. Ndl. FN (van) Vars(s)eveld.

 

FD

Versheijden

zie Verscheyden.

 

FD

Versheure

Vershuere, zie van der Schuren.

 

FD

versichel

V. ver- I. ,,De la faucille”. (Sikkel). N. de terre en forme de faucille (Comp. : Charrue, Ploeg-steert, ,,Queue de charrue”, top.).

 

EV

Versichel(e(n))

Versickel, zie van der Sickel.

 

FD

Versieck

zie Versyck.

 

FD

Versieren

Verzieren: PlN La Vaissière (Cantal,

Lozère): plaats waar notenbomen groeien? 1636

Vesier = 1639 van Visière = 1641 Verziere = 1644

vande Vesiere = 1647 vanden Visière = 1650

Versiere, Bg. (PDB).

 

FD

Versieux

Verzieux. 1602-3 ¬ęl’h√©ritage Gilson le Verseur¬Ľ TerriersNamur; p.-√™. nom de pro¬≠fession en -eur: celui qui se charge de (anc. fr.) versier ‘ensemencer (une terre) en verseret’ c.-√†-d. √† la saison du premier labour des terres.

 

JG

Versieux

zie Verzieux. Versigg(h)el, zie van der Sickel.

 

FD

Versijp(t)

Versyp(t), zie van de Zype.

 

FD

Versin

Proven. 1. Versinnes (D√©p. Beauraing). ‚ÄĒ 2. V√©zin (Loc).

 

EV

Versin

Verzin. Surnom: w., pic. (Mons) v√®rzin ‘lubie, id√©e folle, caprice subit’ DL 689, Sigart 368, w. (La Louvi√®re) ‘vigueur, mordant’ FEW 17,426a ; ou bien nom d’origine : Verchin, 1120 ¬ęVercin¬Ľ (PdC) ou Verchain, 1074 ¬ęVuercin¬Ľ (Nord).

 

JG

Versin

Verzin: PlN Verchin (PdC) of Verchain (Nord)?

 

FD

Vers–in

on. 1. Proven. Versainnes (Dtp. Beauraing). Synon. : Verzin. ‚ÄĒ 2. V. WARD (Warz).

 

EV

Versle(e)gers

Van der Sleehegge. PlN Sleehaag (med. J. Segers). Zie Sleeuwaeghen.

 

FD

Versleijen

zie van der Sleyen.

 

FD

Verslijcke(n)

zie van der Slijcken.

 

FD

Verslijpe,

Verslyp(p)e: Van der Slijpe. PlN Slijpe (WV). 1133 Waltero de Slipen; 1303 Clais van Slipen; 1538 Inghele van der Slype; 1614 Louis Verslype (DF XIV); 1686 Maria Cornelia

Verslijpes, Lo (CRAEYE).

 

FD

Verslot

zie van der Sloot.

 

FD

Versluis

Versluys(en), zie van der Sluis.

 

FD

Versluys

Versluis, etc. Nom d’origine: appellatif topon. sluis ‘√©cluse’, e.a. Sluis en Flandre z√©landaise; cf. aussi Van der Sluis.

 

JG

ver–sluys(en)

-snick, -snoyen, -specht, -speelt, -speeten, -spreet, -spreeuwen, -stappen, -steegh ou -stegen, -sterren, -steylen, -stiche-l(en), -stocken, -straelen, -strae-ten, -streken, -strepen. V. ver- I. ,,De l’√©cluse, des √©cluses” (Sluis), ,,(Du terrain dit) du sanglot” (C’est-√†-dire, inculte √† faire pleu¬≠rer) (Snik), ,,Des bois √©lagu√©s” (Snoei), ,,Du pic” ou ,,Du pivert” (L.D.) (Specht), ,,(Du champ) d’√©peautre” (Spelt), ,,Du d√©pis” (N. de terrain inculte) (Spijt), ,,(Du coin) des jeunes pousses” (Spruithoek, D√©p. Moorsel) ou ,,(Du coin) des brins” (Spriet et Spriethoek, (L.D.), ,,Du coin des √©tourneaux” (Spreeuwenhoek, D√©p. Muizen), ,,(Du domaine appel√©) Les Pas”, (Comp. : en France, plus, domaines appel√©s Le Pas), ,,De la ruelle, des ruelles” (Steeg), ,,Du lieu appel√© les √©toiles” (Sterre, D√©p. Aalter, Zandvliet, etc.), ,,(De la colline) escarp√©e” (Stijl), ,,Des chardons” (Stekel) ,,Des b√Ętons” (Stok, Plus. L.D.), ,,De la petite chauss√©e” (Du latin, Stradella); Synon. : De Streel, D√©p. Fexhe-le-Haut-Clocher), ,,Des rues” (Stra-ten), ,,De la r√©gion” (Streek), ,,Des bandes de terrains” (Streep).

ver- -srricht, -stringe, -stuyft. V. ver- I. ,,(De l’endroit) des lacets, des collets” (Strik, ,,Collet” pour la chasse), ,,Des (buissons) enchev√™¬≠tr√©s” (Streng, ,,Echevaux”), ,,De l’endroit poussi√©reux” (Stuif, ,,Sable mouvant”).

 

EV

Versmee

Vander Smede = Van der Smisse?

 

FD

Versmersch

Var. van Vermersch met -s-anticipatie.

 

FD

Versmersse(n)

Versmisse(n), zie van der Smissen.

 

FD

Versmissen

Versmessen. Nom d’origine: moy. n√©erl. smisse ‘forge’, √©quivalent du NF Del-forge; cf. aussi Van der Smissen.

 

JG

Versnaeyen

Versno(e)yen: Wsch. PlN Sinaai (OV).

 

FD

Versnel

Metr. Ver Snel, fem. van Germ. VN Snello.

1276 Jaobo Snelle, Ip. (BEELE).

 

FD

Versnick

Versnich, zie van Snickt.

 

FD

Versno(e)yen

zie Versnaeyen.

 

FD

Versompel

zie van Sompel.

 

FD

Verson

V. WARD (Warz).

 

EV

Verson

Versonne, Versonnen. Matronyme: ver ‘dame’ + pr√©nom f√©m. Sonne < germ. Sunna [FD].

 

JG

Versonnen

Verson(ne): Metr. Germ. VN Sunna ‘zon’,

vgl. Sunnihilt, Suna (MORLETI). 1321 Versonne;

1364 a Sonne; 1372 de domo Verensonnen, Tn.

(C.BAERT); 1465 Merten Versonnen, Her.

(DERCON).

 

FD

Versou

Versauw: PlN Zuwe, Zauw, Sauwe. Mnl.

souw: sloot, gracht, greppel, goot. 146 e. Kathline

vander Souen, Bs. (OSTYN).

 

FD

Verspaandon(c)k

Verspaendonck, zie Spaandonck.

 

FD

Verspagen

Gedemouilleerd < Verspagnen? 1478

Phelips vander Spaengien, Breda (HB136).

 

FD

Verspaille

Forme contractée de Van de Raspaille [FD].

 

JG

Verspaille

zie van de Raspaille.

 

FD

Verspauwen

zie Verspouwen.

 

FD

Verspecht

Van der Spekt: plaats waar speken, spijken, stokken staan. Zie Van der Spek. PlN Spekt (NB); Ter Specht in Opwijk. 1240 mansionem Walteri de Spect; 1515 Jan van der Specht…opt Spechtveld, Opwijk (LIND. ES 1913, 101-3); 1339 Wilhelmus dictus de Speect, Lv. (PEENE1949); 1340 Willem van der Spict, Bevekom; 1379 Wouter van der Spicht, Meldert (C. BAERT); 1584 Aelbrecht Verspect, Aw. (AB).

 

FD

Verspeek

zie van der Spek.

 

FD

Verspeel(t)

Verspelt, Versp(r)ille: PlN Speelt: plaats waar witte haagdoorn, spildoorn groeit. PlN in Mollem (VB), Zingem (OV), Spelt bij Merchtem (VB) (TW). Zie ook Van der Spiet. 1207 Waltero de Spelt, Har. (DEBR. 1980); 1227 Boidin de Speld, Zingem (GN); 1236 Arnoldus de Speelt (AZT); 1356 Jans sone van der Spelt, Bs. (PEENE 1949); 1587 Jan Versprille, Assenede (VS1995,420).

 

FD

Verspeepen

Verhaspeling (NE) van Verspeeten.

 

FD

Verspeet(en)

zie van der Speeten.

 

FD

Verspeurt

zie van der Spurt.

 

FD

Verspeyen

Verspuy: Van der Speyen. PlN Spei, Mnl. spoye, speye: spui, schutsluis. 1290 Willem van der Spoye, Damme (CG); 1298 Bartholomeo de Spoya, Bg. (VERKEST); 1305 Pieter van der Speye, Bg.(V.D.AUW).

 

FD

Verspieren

zie van der Spieren.

 

FD

Verspille

zie Verspeelt.

 

FD

Versporten

zie van der Spurt.

 

FD

Verspouwen

Verspauwen: PlN Ter Spauw in Overijse (VB). 1378 Bernardus de ter Spout…ter Spout, Overijse (BLO VII); 1410 Daniel Verspauen, Dend. (LIND. 1946′).

 

FD

Verspreet

Verspreyt: PlN Ter Spreet in At. en Strombeek (VB). 1352 Waltherus dictus vander Spreet, Strombeek (OSTYN); 1368-75 Johan dele Spreedt de se boys dedens le Spreedt; Ysabeaul del Spreed, At. (CHA 67,76); 1584 Jacques Verspreet, Aw. (AB).

 

FD

Verspreeuwen

Wellicht huisnaam: Ter Spreeuwen. 1424 Alyt Sprewen; 1434 Peteren vander Spreewt, Ht.(A.GHIJSEN).

 

FD

Versprille

zie Verspeelt.

 

FD

Verspurten

zie van der Spurt.

 

FD

Verspuy

zie Verspeyen.

 

FD

Versquel

zie van der Schelden.

 

FD

Verst(r)uyft

Verstuft, Verstuyf, Verstuyven, zie van der Stuyft.

 

FD

Versta(e)vel

zie van Stavele.

 

FD

Verstaen

Veerstaen. Forme contract√©e de Van Staden, avec syncope du -rf-, nom d’origine: Ter Stade(n) (= plage, rivage) [FD].

 

JG

Verstaen

zie van der Staey.

 

FD

Verstaete(n)

Re√Įnterpretatie van Verstraete(n), ook door reductie van de cluster rstr t√īt rst.

 

FD

Verstappe

Verstappen. Nom d’origine: Ten Stappe, e.a. nom d’une seigneurie √† Waregem,

d’apr√®s le moy. n√©erl. stap(pe) ‘pas, passerelle, etc.’ [FD]; cf. aussi Van der Stappen.

 

JG

Verstappe(n)

zie van (der) Stappen.

 

FD

Versteden

zie van der Stede.

 

FD

Versteegen

Versteeg(h), zie van der Stegen.

 

FD

Versteele

-eels, zie Steylen, van der Steylen.

 

FD

Versteeven

Versteg(h)en, zie van der Stegen.

 

FD

Versteirt

Ongetwijfeld een re√Įnterpretatie (< Versterre, Verstelt??).

 

FD

Verstel(d)t

Verstelle, zie Stel.

 

FD

Verster(ren)

Versterre, zie Sterre.

 

FD

Versteven

zie van der Stegen.

 

FD

Versteyhe

Van der Steie. PlN Stei? 1300 Ihans kinderen land van den Steye, Snellegem (DF XV); 1547 Hendrik Versteyen, Heist A (AP).

 

FD

Versteylen

zie Steylen, van der Steylen.

 

FD

Versteynen,

zie Verstijnen.

 

FD

Verstichel(e(n))

Verstiggel(en), zie van der Stiggel.

 

FD

Verstijn(en)

Verstyn(en), Versteynen: Metr. Ver

Stijne: vrouw Stijne, Christina. Zie Stijnen 2.

 

FD

Versto(c)ken

Verstockt, zie van der Stock.

 

FD

Verstra(a)ten

Verstraete(n), zie van der Straten.

 

FD

Verstrael

Verstraelen. Nom d’origine: Straelen (Rh√©nanie-Westphalie) ou Stralen, √† Turnhout (Anv); cf. aussi Van Stra(e)len.

 

JG

Verstrael(en)

zie van Straelen.

 

FD

Verstraet(s)

Re√Įnterpretatie van Vestraet(s).

 

FD

Verstraete

Verstraeten, etc. Nom d’origine tr√®s fr√©quent : Ter Straten (= √† la rue) ; cf. aussi Van der Straeten.

 

JG

Verstravel

zie van Stavele.

 

FD

Verstre(e)ken

zie van der Streek.

 

FD

Verstre(e)pen

PlN Mnl. stripe, strepe: streep, strook

land. 1423 Michiel vander Strepen, Lier (FRANS);

1422 Walterus vander Strepen, Itegem; 1460 Jan

vander Strepen, Geel-Mech. (GPM); 1592 Jan

Verstrypen = 1603 Jan Verstrepen, Edegem (SELS).

 

FD

Verstrepen

Verstreepen. Nom d’origine: moy. n√©erl. stripe, strepe ‘bande de terre’, fr√©quent en toponymie.

 

JG

Verstreren

Verhaspeling (FV) (< Verstrepen, Verstreken?).

 

FD

Verstreyden

Hypercorrect voor Verstreyen? PlN

Streie < Ofr. estrée: straatweg. 1663 Cornélius

Verstrijden, Poppel (MUL VI).

 

FD

Verstricht

zie van der Streek.

 

FD

Verstring(h)e

-yng(h)e, zie van der Stringhe.

 

FD

Verswalm

zie van der Zwalmen.

 

FD

Versweyveld

-velt, -ver, Verswijfel, Verswijvel(en), -velt, -ver, zie Verzwyvel(en).

 

FD

Verswyvel

Verswijvel, Versweyveld, etc. Nom d’origine: Swijverle, Zwijvel (Anv)?

 

JG

verswyver

V. ver- I. ,,Du pays de Zweve- -gem, -z√®le, etc.” (Loc.). R√©gion occup√©e autrefois par les Su√®ves et dont l’habitant a √©t√© en¬≠suite appel√© Swaej (Ane. orthogra¬≠phe : Swyve- -gem, etc.).

 

EV

Versyck

Versijck, Versieck, Verzyck: BN. Van Mnl. ww.

versiken: zuchten, verzuchten, diep of moeilijk ademhalen. 1539 Mathys Verzyc, Roes. (AERBEYDT).

 

FD

Vertaevel

zie van Stavele.

 

FD

Vertbrugghe

zie van der Brugghen.

 

FD

Vertcour

Verdcourt, Vetcour. Nom d’origine : Verte-Cour, al v√™te cou, √† Glons (Lg) ou Ver-court (Somme).

 

JG

Vertcourt

zie Vercors.

 

FD

Verte

-ez, Verth√©, -ez, etc. 1447 ¬ęJooris Verteit¬Ľ Lille; probabl. surnom: anc., moy. fr. verte, vertet ‘v√©rit√©’ FEW 14, 287b.

 

JG

Verte

Verte, Verthé(e), Verthe(z): Ofr. verte, Fr. vérité: waarheid, zekerheid, gewaarborgd redit. Vgl. D. Wahrheit. 1447 Jooris Verteit, Rijsel (PARM.); 1641 Michiel verte; 1669 Jan Vertee, Bavikhove (RWII).

 

FD

ver–te

-t√©, -th√©e. Proven. 1. N. flam. : Verte, ‚Äě (Endroit) √©loign√©e”. ‚ÄĒ 2. N. roman ,,Verte (vall√©e)” et ‚ÄěVerte Haye” (D√©p. Nivelles, etc.).

 

EV

Vertechel

zie van Tichel.   .

 

FD

Verteneuil

-oeiln -oeuille, -ueil, -elle: PlN Vertigneul in Romeries (Nord) (TW). 1610 Louis d’Vertegnoel = Louis Vertegnoel, Beloeil; 1639 Ch. de Verteneul, 1643 Barbe Verteneuil, Dk. (med. mw. A. Laureys).

 

FD

Verteneuil

Proven.. Verneuil (Loc. fr.).

 

EV

Verteneuil

Vertenoeil, -oeuil, -oeuille, Ver-tenueil. 1528 ¬ęBertrand de Vertegnoeul¬Ľ, 1591 ¬ęJean de Vertegneux¬Ľ Ladeuze, 1610 ¬ęLouis d’Vertegnoel¬Ľ = ¬ęLouis Vertegnoel¬Ľ BelŇďil, 1643 ¬ęBarbe Verteneuil¬Ľ Tournai; nom d’origine: Vertigneul, 1182 ¬ęde Verti-niolo¬Ľ, √† Romeries (Nord).

 

JG

Vertente(n)

zie van Tenten.

 

FD

ver–tenten

-tommen. V. ver- I. ,,Des (endroits o√Ļ l’on fixe les) ten¬≠tes”, ,,De l’emplacement des tumu-li” (V. Van Tomme).

 

EV

Vertessen

Metr. Ver Tesse: vrouw Eustachia. Vgl. Tesse, Tessens. 1727 Jacobus Vertessen, Olmen (MULVII).

 

FD

Verteurve

Naar de woonplaats aan een turfven of voor de veenboer of turfhandelaar? Vgl.Turf(s).

 

FD

Verteurve

Naar de woonplaats aan een turfven of voor de veenboer of turfhandelaar? Vgl.Turf(s).

 

FD

Verthé(e)

-e(z), zie Verte.

 

FD

Verthongen

zie Vertonghen.

 

FD

Verthriest

zieTriest.

 

FD

Vertichelen

zie van Tichel.

 

FD

Vertomme(n)

zie van Tomme.

 

FD

Vertommen

Nom d’origine: appellatif topon. tomme ‘tombe, tumulus’, e.a. Ter Tomme, √† Tielt, etc.; cf. aussi Van T(h)omme, Van der T(h)ommen.

 

JG

Verton

1200 ¬ęBonvalet de Verton¬Ľ, 1253 ¬ędame Mariez dite de Verton¬Ľ CartOrval, 1364 ¬ęJohan de Verton li machon¬Ľ Guill-Li√®ge, 1611 ¬ęHubert Verton¬Ľ D√©nFlorenville; nom d’origine: Virton, 1225 ¬ęVertun¬Ľ (Lx).

 

JG

ver–ton

-tongen. V. ver- I. ,,Du tonneau” (Enseigne de maison. Peut √™tre aussi N. de tonnelier), ,,De la langue(tte) (de terrain)”.

 

EV

Verton(s)

Vertoont: PlN Verton = Virton (LX). 1200 Bonvalet de Verton, LX (CAO).

 

FD

Vertong(h)en

Verthongen, Vertogen: PlN Tonge: landtong. Vertogen (H) door Ovl. uitspr. met g. 1303 Jhanne van der Tonghen, Bg. (VEKKEST).

 

FD

Vertongen

Vertonghen. Nom d’origine: appel¬≠latif topon. tonge ‘langue de terre’, fr√©quent en toponymie flamande [FD].

 

JG

Vertraete(n)

Verstraete(n), met tot rtr gereduceerd rstr.

 

FD

Vertriest

Nom d’origine: Ter Triest, nom d’un fief √† Rekkem et Wielsbeke, appellatif topon. triest‘terrain inculte, trieu’ [FD] ; cf. aussi Van der Triest, Van Triest.

 

JG

Vertriest

zie Triest.

 

FD

VER–triest

-truyen. ,,Epouse de Trist(an), de Trudon”. V. ver- II.

 

EV

Vertruyen

Vertruijen: Metr. Ver Trui: vrouw Geertrui. Zie Truy(e). 1321 Woltero Trudens = 1346 Walterus Vorentrudens = 1371 Wouter Verentruydens, Goetsenhoven (C.BAERT); 1404 Henric Vertruden, Aw. (ANP).

 

FD

Vertryce

zie Trice.

 

FD

Vertyghelt

zie van Tichel.

 

FD

ver–ulpen

-hulpen. V. ver- I. ,,De la Hulpe” (Van Ter Hulpe, Loc).

 

EV

Verulpen(s)

zie van der Hulpen.

 

FD

Verulste

zie van der Hulst.

 

FD

Veruynck

zie van der Vinck.

 

FD

verva(e)ck(e)

V. ver- I et Vak.

 

EV

Vervaart

zie van der Vaart.

 

FD

Vervaek(e)

Verva(e)ck(e), Vervaekt, Vervackt, Vervaque, Vervalcke, Vervarcke: 1. Van der Vake. PlN Vake. Zie Van Vaek. 1544 Antheunis van der Vake, Ktr. (KW); 1556 Alaerdin vaer Vaecke, Bellegem; 1557 Gillis var Vaeke, Luingne (Wez.); 1593 Jooris van der Vacque, Aalbeke (KW II). – 2. Adaptatie van PlN Fervaques. Zie Farvaque. 1291 Biertous des Farvakes, Flines; 1620 Loys de Verfacques; 1612 Cornelis Verfaques, Ktr. (KW); 1711 Jacques Fervaque = 1724 J. Vervacque, Heule (COUSS.).

 

FD

Vervaeke

Vervaecke, Vervacke, Vervaeck, Vervaque, etc. Nom d’origine: appellatif moy. n√©erl. vake ‘barrage en clayonnage dans une rivi√®re’ ; cf. aussi Van der Vake. – √Čventuel¬≠lement, le NF Vervaque pourrait √™tre une var. graphique de Farvaque [FD].

 

JG

Vervaele

zie van der Vale.

 

FD

ver–vaene

,,Du drapeau” (Enseigne de maison) ou ,,De la girouette”.

 

EV

Vervaene(n)

Vervoenen: PlN De Vane in Oedelem en Wingene. 1303 Hanne uten Vane; 1424 Gilles vander Vane, Moerkerke (DF XVI).

 

FD

Vervaeren

Nom d’origine: topon. (Ter) Varent (= lieu o√Ļ poussent les foug√®res), du moy.

Vervaeren  I 101S

n√©erl. vaere ‘foug√®re’ ; cf. aussi Van der Vae-ren(t).

 

JG

Vervaeren

zie van der Vaeren(t).

 

FD

ver–vaeren

V. ver- I. (Caract√©r. d’une habitation), ,,Des foug√®res” (V. Varen).

 

EV

Vervaert

zie van der Vaart.

 

FD

Vervaet

Nom d’origine: moy. n√©erl. vaete ‘abreuvoir’.

 

JG

vervaet

V. ver- I, ,,Du tonneau” (Vat). V. Verton.

 

EV

Vervaet

zie van der Vaate.

 

FD

Vervalcke

zie Vervaek(e).

 

FD

ver—valcke

ou VER- -valcke. 1. ,,Du fau¬≠con” (Enseigne de maison. Peut √™tre aussi le N. d’un fauconnier). V. ver- I. ‚ÄĒ 2. ,,Epouse de Fal-con”. V. ver- II.

 

EV

Vervalle

zie van der Vale.

 

FD

Vervaque

zie Vervaeke.

 

FD

Vervarcke

zie Ververken, Vervaeke.

 

FD

Vervat

zie van der Vaate.

 

FD

Vervecken

Vervekken, etc. Nom d’origine: moy. n√©erl. veken ‘barri√®re √† claire-voie’; cf. aussi Van der Veken, Vekeman(s).

 

JG

ver–vecken

ou -vekken, -venne. V. ver- I. ,,De la barri√®re” ou ,,De la vanne” (V. Veken), ,,De la fagne” (V. Ven).

 

EV

Verveeken

Verveck(k)en, Vervekken, Verveecke, zie van der Veken.

 

FD

Verveer

zie van de Veere.

 

FD

Verveert

zie van der Veerd.

 

FD

Vervelghe

zie Velghe.

 

FD

Vervenne

Nom d’origine: Den Ven (nom de plusieurs fiefs), du moy. n√©erl. ven ‘terre hu¬≠mide, fagne’ [FD] ; cf. aussi Van den Ven.

 

JG

Vervenne

zie van den Ven.

 

FD

Verver(c)ken

Vervarcke: Wsch. re√Įnterpretatie van Verveeken, met r-epenthesis. 1645 Andries vander Verken, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Verver, de

de Varver, Verver(s), Pervers, Ferfers, de Verwerre, (de) Verrewaere, de Verweraere, de Var(re)waere, -are, Varrewaere: BerN van de verver, lakenverver. 1270-91 Laurens de Varwere, Cent (CG); 1296 Rogerus Varuuere, Ktr. (DEBR. 1980); 1546 Andries Ververe, Poeke (PARM.). -Lit.: W. BEELE, Defamilienaam De Verrewaere. KFV-Med. 1985,29-30.

 

FD

Vervest

zie van der Ves.

 

FD

Vervey

zie van der Wee.

 

FD

Verveynne

zie van den Ven.

 

FD

Vervier

Verviers, Vervy. 1289 ¬ęJackemins de Vervier¬Ľ, 14e s. ¬ęHenri de Verviers dit de Ver¬≠vy¬Ľ BodyNPLi√®ge, 1317 ¬ęJohans de Verviers¬Ľ CartValBeno√ģt, 1363 ¬ęGerars de Vervir li drappir¬Ľ GuillLi√®ge, 1568 ¬ęMarie de Vervy¬Ľ BourgNamur, 1573 ¬ęPierre Dhoneux dit de Verviers¬Ľ BourgLi√®ge, 1620 ¬ęGuillaume Ver¬≠vier¬Ľ, 1626 ¬ęLaurens Vervir¬Ľ √©migr√©s en Su√®de; nom d’origine: Verviers, w. v√®rv√ģ(Lg).

 

JG

Vervier(s)

Vervy: PlN Verviers (LU), LU W. verv√ģ. 1289 Jackemins de Vervier (AVB); ¬Ī1400 Henri de Verviers dit de Vervy, Luik (BODY).

 

FD

Verviers

Proven. Loc.

 

EV

Vervink

Vervinck(t), Vervinct, zie van der Vinck.

 

FD

Vervisch

Vervicsh, zie van der Ves.

 

FD

ver–visch

-vliedt, -vloes(s)em, -vloet, -vondel, -voort, -vroegen. V. ver- I. ,,Du poisson” (Enseigne de maison, Peut √™tre aussi N. de p√™cheur”, ,,(Du hameau) de Vloer-s(eg)em” (D√©p. Smeerhebbe), ,,Du torrent” (Vloed), (Vloet, D√©p. Renaix), ,,Du ponceau, de la passe¬≠relle” (Vondel), ,,Du gu√©” (Voor-de), ,,De la r√©gion des primeurs” (Vroege groenten).

 

EV

Vervlaest

zie van der Flaas.

 

FD

Vervliet

Nom d’origine: Ter Vliet, tr√®s r√©pandu comme nom de cours d’eau; cf. Van der Vliet.

 

JG

Vervliet

zie van der Vliet.

 

FD

Vervlimmeren

zie van Vlimmeren.

 

FD

Vervloes(s)em

Vervloes(s)en,Vervlossen: PlN Vloersem. 1458 Jhoannes de Floersem (MULII); 1468 Jan van Floershem, Mech.; 1475 Wouter van Floersem, Rijmenam-Mech. (GPM); 1495 Joh. de Floorsem; 1498 Rumoldus Florsom, Mech. (MUL III); 1550 Joannes van Floersen, Lv. (MUL IV); 1623 van Vloesen; 1630 Vervloessom, Mech. (MERTENS).

 

FD

Vervloet

Nom d’origine: Ter Vloet, NL √† Ardooie et Wingene, d’apr√®s le moy. n√©erl. vloet ‘flot, ruisseau’ [FD]; cf. aussi Van der Vloet.

 

JG

Vervloet

Vervloed(t), zie van der Vloet.

 

FD

Vervoe

zie Vervoux.

 

FD

Vervoenen

zie Vervaenen.

 

FD

Vervoert

zie van der Voorde.

 

FD

Vervoir

PlN Vervoz in Clavier (LU): 1104 Vervoi. 1280 Baduin de Vervoi, Luik (J.G.). – 2. Zie Van der Voorde.

 

FD

Vervoir

s.d. ¬ęStephani de Vervoilh¬Ľ ObitHuy, 1280 ¬ęBaduin de Vervoi¬Ľ PolyptLi√®ge, 1472 ¬ęJehan Vervoy¬Ľ, ¬ęG√©rait de Vervoy¬Ľ D√©n-Laroche, 1551-66 ¬ęJacques de Vervoz¬Ľ √Čch-Huy; nom d’origine: Vervoz, ¬Ī1104 ¬ęVer¬≠voi¬Ľ, √† Clavier (Lg).

 

JG

Vervoitte

zie van der Voorde.

 

FD

Vervonck

zie Vonk.

 

FD

Vervondel

zie van den Vonder.

 

FD

Vervoode

Vervoor(d)t, Vervoot, Vervort, Vervotte, zie van der Voorde.

 

FD

Vervoort

Nom d’origine : appellatif moy. n√©erl. voorde ‘gu√©’ ; cf. aussi Van der Voordc.

 

JG

Vervoot

Vervotte, -oitte (formes francisées). Sans doute adaptations graphiques de Vervoort [FD].

 

JG

Vervou(x)

Vervoe, zie Vivroux.

 

FD

Vervoux

Vervou. Probabl. w. vivrou, -o√Ļ, v√®-vrou, fr. verveux ALW 8, 408b; FEW 14, 321a, surnom de p√™cheur; cf. aussi Vivroux.

 

JG

Vervrangen

Wellicht Ovl. hypercorrect < Vervragen < Vragen < Verhagen (met hypercorrect voorgevoegd Ver-). Vgl. Vervroegen. 1736 J.B. Vervrangen, Niel-Aw. (AP); 1751 P. J. Vervrangen, Puurs (MUL VIII).

 

FD

Vervremd

PlN Vremde (A).

 

FD

Vervroegen

Br. uitspr. van Vervragen; zie

Vervrangen.

 

FD

Vervu(e)ren

zie van der Veur.

 

FD

Vervu(r)st

zie van der Vorst.

 

FD

vervueren

V. veR- I. 1. ,,De Tervueren” (Loc. ‚ÄĒ 2. ,,De la Vuer” (Riv. √† Tervueren).

 

EV

Vervullens

Uit Verwulgen?

 

FD

ver–vust

V. ver- I. ,,De la terre sauvage” (Woest).

 

EV

Vervuurt

zie van der Voorde.

 

FD

Vervy

cf. Vervier(s).

 

JG

Vervy

zie Vervier(s).

 

FD

ver–vynck

ou VER- -vynck. 1. V. ver- I. ,,(Du bois-, de l’essart etc.- -du pinson” (V√Įnken- -bas, -rode, etc.). ‚ÄĒ 2. V. ver- II. ,,Epouse de Func”.

 

EV

Vervynck(t)

zie van der Vinck, van Vynckt.

 

FD

Verwaaijen

zie Verwayen.

 

FD

Verwaard

zie van der Waerden.

 

FD

Verwacht

W. hypercorrecte spelling voor Vervackt.

 

FD

ver–wacht

-waest, -wayen et -wee, -weire, -werft, -west, -weyen, -wil-ghen, -wilst, -wilt, -wimp, -win-nen, -worst. V. ver- I. ,,Du quar¬≠tier du corps de garde”, ,,De la terre inculte” (Waast), ,,Des prai¬≠ries” (Wei-en), ,,De la Waere” (Rivi√®re), ,,Du chantier” (Werft, D√©p. Heist – op – den – Berg), ,,De l’Ouest”, ,,Des pr√©s” (Weiden), ,,Des saules” (W√Įlgen), ,,Du do¬≠maine sauvage” (Wilsele, Loc.). ,,Du c√īt√© sauvage” (Wilde, L.D.), ,,De la Wimpe” (Ruisseau)”, ,,Des alluvions” (Win), ,,Du bois r√©serv√© au souverain” (Vorst).

 

EV

Verwae(r)de

Verwaeren, zie van der Waerden.

 

FD

Verwaest

zie van Waas.

 

FD

Verwaetermeulen

zie van Watermeulen.

 

FD

Verwarde

zie van der Waerden.

 

FD

Verwayen

Verwa(a)ijen: Van der Wa(e)yen. PlN

Ter Waai(e): poel, plas; 1329 Grielen van der

Waye, Ip. (BEELE); 1584 Cornelis Verwaeyen,

Aw. (AB).

 

FD

Verwee

Verw√©e. Nom d’origine tr√®s r√©pandu: Ter Weede, du n√©erl. weide ‘pr√©’ ; cf. aussi Van der Wee.

 

JG

Verwee(n)

Verwé(e), zie van der Wee.

 

FD

Verweijmeren

zie Verwijmeren.

 

FD

Verweirde(r)

Verweire, zie van der Waerden.

 

FD

Verweraere, de

de Verwerre, zie de Verver.

 

FD

Verwerft

zie van der Werve.

 

FD

Verwest

zie van der Ves.

 

FD

Verwey(en)

zie van der Wee.

 

FD

Verwicht(e)

PlN Vichte (WV), in de streek nog Ter

Vichten genoemd. 1140 Gozuini de Vehta; 1302

Boudin van der Vichten; Philippe van der Vichte,

Bg. (DF XVI); 1377 Istaes van der Vichte, Ktr.

(DEBR. 1970).

 

FD

Verwick, van

zie van Werveke.

 

FD

Verwielen

zie van den Wiele.

 

FD

Verwijmeren

Verweijmeren: Metr. Ver Wijmere. Germ. VN w√ģg-m√™r ‘strijd-beroemd’: Vuimara, Wimara (MORLETI). Of PlN? Maar de vander-vorm kan een regressievorm zijn: 1502 Jan Heinsz van der Wij meren; -1597 Maarten Jansz van der Wijmaren (vader van) Hendrik Verwijmer, Zundert (PDB).

 

FD

Verwijst

zie van der Wijst.

 

FD

Verwildert

zie van der Wildert.

 

FD

Verwilg(h)en

Verwilligen, zie van der Wilgen.

 

FD

Verwilghen

Verwilgen, Verwilligen, Verwul-ghen. Nom d’origine: Ter Wilgen, Ten Wil-ghen, fr√©quent comme topon., du moy. n√©erl. wilg ‘saule’ [FD].

 

JG

Verwilst

zie Verwulst.

 

FD

Verwilt

zie van der Wilt.

 

FD

Verwimp

Verwimpt. Nom d’origine, d’apr√®s le nom de rivi√®re Wimp(e), au sud de la Cam-pine.

 

JG

Verwimp(t)

Van der Wimp. Riviernaam de Wimp in

de Zuiderkempen. 1422 Jan Verwympe, Geel

(GF); 1421 Ghys ver Wympe, Her. (DERCON); 1539

Jan Verwimpt, Geel-Aw. (AP).

 

FD

Verwinnen

Metr. Ver Winne. Germ. VN Wina <

Germ. wini ‘vriend’.

 

FD

Verwoer(d)t

PlN Woerd (G): kunstmatige heuvel

in zee- en rivierkleigebied (PNB). – 2. Soms

wellicht = Vervoort.

 

FD

Verwoest

Verworst, zie van der Vorst.

 

FD

Verwouwen

Metr. Ver Wouwe: Vrouw Wouburg:

Walburgis. – 2. Uit Van der Wouden.

 

FD

Verwulgen

-gem, zie van der Wilgen.

 

FD

Verwulst

Verwilst: Hypercorrect voor Verhulst (VS

1998,66).

 

FD

Verwylen

zie van den Wiele.

 

FD

Véry

zie Verrier.

 

FD

Veryans

cf. Verjans.

 

JG

Veryans

zie Verjans.

 

FD

Veryepe

zie Veriepe.

 

FD

Véryère

zie Verrier.

 

FD

Veryke(n)

zie van der Eyken.

 

FD

Veryser

Verijser, Verryser, Verhyser: Van der Yser. Waternaam IJzer. 1339 Gillis vander Ysere, Bg.; 1372 Janne van der Ysere (DF XVIII); 1596 Jan Veryser, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Verze(e)le

Verzel(en), zie van Zelen.

 

FD

Verzee

Veeleer adaptatie van Verset dan uit Van der Zee.

 

FD

Verzele

-éle, -el, Verzeele. Forme contractée de Van Zèle < NL Zèle (FlOr). Sans doute distinct de Verselle.

 

JG

Verzieren

zie Versieren.

 

FD

Verzieux

cf. Versieux.

 

JG

Verzieux

Versieux: BN Verts yeux: groene ogen. Vgl. Groenoghe (TAV. 126), D. Grunauge

 

FD

Verzijl

zie van der Zijl.

 

FD

Verzin

cf. Versin.

 

JG

Verzin

Zie Versin.

 

FD

verzwalm

V. ver- I. ,,De la Zwalm” (Riv. holl.).

 

EV

Verzwalm

zie van der Zwalmen.

 

FD

Verzwymelen

Uit Verzwyvelen? 1684 joannes Verswijmer, Rijmenam (MUL VII).

 

FD

Verzwyvel(en)

Verzwijvelen, -vel(t), Verswijvel(en), -velt, Verswyvel(en), -velt, Verzwyver, Verswijver, Verswyver, Versweyver, Versweyveld, -velt, Versweijveld, Verzwijfelt, Verswijfel, Verswyfel: PlN Swijverle, uitspr. Zwijvel (wsch. A). 1272 Gerardus de Suiverla, A (OSM); 1393 Gielijs van Swiverle, Aw. (ANP); 1426 Gielijs van Zwyverle, Aw. (HB 98); 1436 Wouters van Swyverle erve, St.-Kat.-Waver (OARII); 1680 Andries van Swyver, Rupelmonde; 1735 Huibrecht van Swyvel, Heelwijk; 1756 Ger. Verswijvele, Merksem; 1782 Joh. Verswyver, Zoerle-Aw. (AP).

 

FD

Verzyck

zie Versyck.

 

FD

Verzyp(en, van)

zie van de Zype.

 

FD

Ves(ch)kens

zie Viskens.

 

FD

Ves(se), van der

Zie Van der Ves. – 2. Uit Van der Ve(r)st, ontrond < Van der Vorst, verward met Van der Voort. 16..-1747 Fr. van der Voeden = van der Voerdt (vader van) “1710 Jean van der Voerdt (vader van) 1763 J. F. van der Vorst, Hoegaarden (vader van) “1806 Julien van der Vesse = 1835 J. van der Vest, Zittert-Lummen (vader van) “1837 Hyppolite van der Vesse, ibid. (Br.Folkl. 1985, 140-168).

 

FD

Ves(se)leer, de

zie de Veseleer.

 

FD

Ves, van der

van der Vesse, Vervest, Verwest, Vervisch, Vervicsh, Wervisch: Van der Vest. PlN Vest(e): versterking, bolwerk, kasteel, burg. 1321 Lambrecht van der Veste; 1362 Jhan van der Veste, Ip. (BEELE); 1338 Willemme vander Vesten, Cent (RSGI); 1602 Christiaen van der Vist, Menen (KW II); 1639 Christiaen Vervist, Dadizele; 1669 Joseph Vervisch, Dadizele (COUSS.).

 

FD

Vesalius

Humanistische latinisering van Van Wesel, b.v. Andréas Vesalius (1514-64) (ESBr. 1962, 285-295).

 

FD

Veseleer, de

de Veseler, de Ves(se)leer: i. Mnl. veselaer: oorblazer, fluisteraar, pruttelaar. – 2. D. Weseler, afl. van de PlN Wesel (Nederrijn, NRW), Ndl. Wezel. 1584 Peter Veeselaer, Aw. (AB). 1626 Joris Veseler = George Weselaer, Aw.-Leiden (PDB).

 

FD

Veskens

Veschkens, Viskens, Vitskens. Sur¬≠nom: dimin. en -ken de vis ‘poisson’.

 

JG

Vesmissen

zie van der Smissen.

 

FD

Vess-

-ie, -ière. V. Vaisse. Vaissier.

 

EV

Vesschemoet

Vesgemoet, zie Verschemoet.

 

FD

Vessem, van

van Fessem: PlN Vessem (NB) (Nfe. 1969, 99-104). 1484 Adam van Verssen = 1487 Adam de Verssem, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Vessie

Vessie. 1265 ¬ęWatier li Vessers¬Ľ = ¬ęWa-tiers li Vesseres¬Ľ CensNamur; p.-√™. surnom scatologique : fr. vessier, qui vesse, mais le mot est trop r√©cent (16e s.) pour la double mention namuroise de 1265. – Ne semble pas devoir √™tre rapproch√© du NF Vaissier (Massif central).

 

JG

Vessière

Vessie, zie Vaissière.

 

FD

Vessière

Vessiere, cf. Vaissière.

 

JG

Vestens

Hypocor. néerl. de Vastraad (var. de Festjens), fr. Fastré [FD].

 

JG

Vestens

zie Festjens.

 

FD

Vester(s)

zie Vastrade, de Vester.

 

FD

Vester, de

de Vestel(e), Vester(s), Festers: BerN van de houtvester. 1439 Quinten Vesters, Ht. (A.GHIJSEN); 1448 Aleyt Svesters, Diest (VdP).

 

FD

Vesterlin

zie Westerling.

 

FD

Vestibule

Surnom d’enfant trouv√© le 23 germi¬≠nal an XIII dans le vestibule de l’ancienne ab¬≠baye de Messines, pr√®s de Ypres (Dauzat 593); cf. aussi Devestibule.

 

JG

Vestibule

zie De Vestibule.

 

FD

Vestier

Wsch. var. van Vessie.

 

FD

Vestjens

zie Festjens.

 

FD

Vestman

Mnl. vestman, wsch. syn. met vestmeester: stedelijk ambtenaar belast met het toezicht op de muren en vestingwerken van de stad. Of afl. van Van der Vest (zie van der Ves). 1555 Cornelis Vestmans, Bs. (AP).

 

FD

Veston

Un surnom (de motivation obscure): fr. veston, serait étonnant, le mot ne datant que de 1769.

 

JG

Vestraet

Vestraete. Soit var. de Verstraet(e), soit var. de Vastrade (= Fastré).

 

JG

Vestraet(e)

Vestraets: i. Zie Vastrade. – 2. Evtl. = Verstraete.

 

FD

Vesval

zie Westphal.

 

FD

Vêt, (de)

de Veth, de Vette, Vette(n): BN voor een vêt persoon. 1399 Diederc de Vette, Bs. (OSTYN); 1405 Jacop de Vette, Lummen (C.BAERT).

 

FD

Vetcour

cf. Vertcour.

 

JG

Vetcourt

zie Vercors.

 

FD

Vétillard

Ve-. Surnom: fr. (dep. 1640) v√©tillard ‘chicanier, v√©tilleux’ FEW 14, 570b.

 

JG

Vétillard

Ve-: BN Fr. vétillard: haarklover, zeurpiet (J.G.).

 

FD

Vetman

BerN van de vetweider of de handelaar in vetwaren (LIND. 1964). 1430 Jan Vetmans, Her. (DERCON).

 

FD

Vetrain

NF braban√ßon attest√© √† Ways en 1826 et Baisy-Thy en 1829 (GeneaNet); nom d’origine incertaine, une d√©formation du nom Vedrin √©tant peu probable.

 

JG

Vétrain

Proven. Vedrin (Loc.).

 

EV

Vêts

cf. Vits.

 

JG

Vêts

zie Vits.

 

FD

Vetsuypens

Vetsuypers.Vetsuipers, Fetsuypens: Afl. van Mnl. vêt supe: vette soep, brij. 1378 Lambertus Vetsop, Mtr. (SKM); 1408 Gille Vetsupins, Ninove (VANGASSEN); 1496 Petrus Vessupens de Neyghem prope Ninevis (MULIII).

 

FD

Vetsy

V. Vaisse, Vaissier.

 

EV

Vette(n)

zie de Vet.

 

FD

Vetten

Surnom: g√©nitif de v√™t ‘gras’ [FD].

 

JG

Vettenburg

Vettenberg: PlN in Strijtem: 1685 op den Vettenberch (med. L. Van Durme). Vettebocht inAalst(OV).

 

FD

Vetter, (de)

de Vettere, (de) Vetters, de Vettère: BerN van de huidenvetter, leerlooier. 1300 op Jueten Tvetters weghe = 1333 lueten Vetters, Her. (DERCON); 1326 Jan de Vettre, Ip. (BEELE).

 

FD

Vetteren, van

, zie van Wetteren.

 

FD

Vetterlein

-ling: D. BN Vetterle, Vätterlin, dim. van Vetter: neef, broer van vader, verwant.

 

FD

Vettiger

Car. phys. ,,Le plus gras” (de deux fr√®res ou de deux homo¬≠nymes) .

 

EV

Vêtu

Vêtu, zie Victor.

 

FD

Vêtu

V√™tu. Surnom: fr. v√™tu ou anc. fr. vestu ‘v√™tement’, cf. √©galement 1469 ¬ęTost vestu¬Ľ Mons(BTD 16,250).

 

JG

Veug(he)le, de

zie de Vogel(e).

 

FD

Veugel(a)ers

zie de Vogelaar.

 

FD

Veugelen

V. Vogel. Veulemans. 1. Proven. Veulen (,,Fo-logne”, Loc.), avec suffixe -mans, d’origine.¬†¬† ‚ÄĒ¬† 2.¬†¬† Profess.¬†¬† Veulen, ,,Poulain”. N. d’√©leveur. Veuve. Matronyme.¬† N.¬† de situation civile.

 

EV

Veugelen

Veuchelen, zie Vogelin.

 

FD

Veugen

Veuggens, zie Vuegen.

 

FD

Veugle, van de

zie Vindevoghel.

 

FD

Veuldre, de

zie de Voldere.

 

FD

Veulemans

Afl. van Mnl. vole: veulen. BerN van de paardenfokker of-koopman. Vgl. D. Fohlenmeier; Schaepman, Ganseman. 1357 Jhans Volemans huus, Ktr. (DEBR. 1970); 1493 Gielis Voelemans, Halmaal; 1514 Conrard Veulemans, St.-Tr. (med. P. Veulemans).

 

FD

Veulemans

D√©riv√© en -man du moy. n√©erl. vole ‘poulain’, probabl. surnom de marchand de chevaux [FD].

 

JG

Veur, van der

van de Vuer, Vervu(e)ren, van der Vore, van de Voor, van de Voir. Waternaam de Voer, zijrivier van de Dijle die Tervuren bespoelt. Ook Mnl. vore, vuere: voor, greppel. Vervueren = Van der Vueren = (ook) Van Tervuren. PlN Tervuren (VB): aan de Voer: 1224 Vuram (TW). 1266 Walterus de Fura, Kraainem; ¬Ī1400 Herman van der Vueren, Woluwe; 1356 Godeverde van der Voeren, Bs. (PEENE); 1361 lanne van der Vuyren, Mech. (HB 677); 1470 Wouter van der Voeren = 1471 Wouter van der Vuere, Aarts. (MAR.). – 2. De var. met o kunnen wellicht ook < Van de(r) Voorde worden verklaard.

 

FD

Veuren, van

PlN Veurne (WV). 1280 Michaelis de Furnis, Ktr. (DEBR. 1980); 1326 Jan van Vuernen, 1376 Jan van Veurne, Ip. (BEELE).

 

FD

Veurnaert

Afl. van Van Veurne; zie Van Veuren. 1363 Jhan Poel die men seit Veurnaert, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Veurst, van der

zie van der Vorst.

 

FD

Veuskens

zie Vaesken.

 

FD

Veusser, de

zie de Vuster.

 

FD

Veuster, de

Pater Damiaan (Jozef de Veuster 1840-1889) stamt van Van der Vorst af: 1681 Jan van der Vorst, Werchter (vader van) “1721 Egidius de Voster, Werchter (vader van) “1776 Hendrik van der Vorst vulgo de Veuster, Werchter (vader van) “1801 J. F. de Veuster, Tremelo (vader van pater Damiaan) (VS1967,114; Nk. 1994,127-9).

 

FD

Veuve

Fr. veuve: weduwe. Vgl. Derweduwen.

1267

 

FD

Vevere, van de

van der Vevren, zie van de Vij vere.

 

FD

Vexler, (de)

zie Wechseler.

 

FD

Vey(d)er

zie Weider(er).

 

FD

Vey, (de)

de Veij: Vei: welig, dartel, zinnelijk (DE BO). BN. 1329 Pieter den Veyen; 1376 Kerstiaen de Veije,Ip.(BEELE).

 

FD

Veyck, de

de Veycx, zie De Vicq.

 

FD

Veyckemans

zie Vekemans.

 

FD

Veydt, de

zie de Vijt.

 

FD

Veyfeyken

zie Vijfeyken.

 

FD

Veylbrief

Vertaling van Limelette ‘vijltje’ + brief. Stamvader is Nicolas Limelette uit het Luikse, overleden in Leiden in 1656 (PDB).

 

FD

Veyler

de Veylder, de Veijlder, de Veilder. Afl. van ww. veilen: veilen, te koop aanbieden. BerN van de veiler, veilingmeester. 1308 Johannis dicti Veylers, Lv. (ICKX). – 2. Br. var. van De Vijlder.

 

FD

Veyret

zie Vairet.

 

FD

Veyrier

zie Verrier.

 

FD

Veys

1302 ¬ęMarges de Seclin l’amie Veys¬Ľ LoiTournai ; aph√©r√®se de la forme flam. du pr√©¬≠nom Servais ou Gervais [FD].

 

JG

Veys

Veyt. ¬†N. de bapt√™me. ,,Guy”. V. WID (Wiz, Wid).

 

EV

Veys

zie Feys.

 

FD

Veysset

zie Vaisset.

 

FD

Veyssière

Veyssières, Veyssieres, cf. Vaissière.

 

JG

Veyssière(s)

zie Vaissière.

 

FD

Veyt

zie Vijt.

 

FD

Veyver, de/van den

zie van de Vijvere.

 

FD

Vezant

Proven. Vézon  (Loc.). (Fausse régression).

 

EV

Vézant

Occ. BN: vrolijk, blij (DNF).

 

FD

Vezoul

zieVissoul.

 

FD

Via(e)ne

Proven. Viane (Loc.).

 

EV

Viaene

Viane. Nom d’origine: Viane (FlOr), mais pourrait √™tre aussi un nom f√©m., cf. 1238 ¬ęSare Viana¬Ľ, 1250 ¬ęMahaus Viane¬Ľ N√©cr-Arras. Dans les mentions 1213 ¬ędomino Sifrido

1016 I Vervaet

 

JG

Viaene, (de)

zie Viane.

 

FD

Vial

zie Vital.

 

FD

Vial(l)et

Patr. Dim. van Vial = Vital. – 2. Dim. van Viale.

 

FD

Viala

PlN (Aveyron, Lozère). Zie Viale.

 

FD

Viale

Vialen, Vialle: Fr. dial. vorm voor Viala, var. van ville: landelijk domein, dorp (DNF).

 

FD

Viallard

PlN (Massif Central), var. van Villard, afl. van ville, viale: dorp (DNF).

 

FD

Viance

Proven.   Vilhance   ou   Villance (Loc.).

 

EV

Viance

zie Villance.

 

FD

Vianden

PlN (GH).

 

FD

Viandier

BerN Ofr. viandier: die met voedsel verzorgt.

 

FD

Viandier

Profess.¬†¬†¬† ..Marchand¬†¬†¬† de viande”.

 

EV

Viane

(de) Viaene, (van) Vya(e)ne, Vianne, Devian(n)e, van de(r) Viaene, van (de) Viane. PlN Viane (OV). 1275 Godefrois de Viane, Elzele (VR 8sv¬į); 1295 G√©rard van Viane, Belsele (FLW); 1382 Hannekin van Viane, Heule (DEBR. 1970). – 2. PlN Vianen (ZH, NB). 1375 Ghisebrecht h√®re van Vyanen ende van den Ghoye (BLO VI). – 3. PlN Vianden (GH): 1136 Vianne (TW). 1291 Godefroit, conte de Viane (CDN); 1374 C. de Viane = Claes van Vyanden (BLO VI). – 4. De FN werd ook verward met Vienne. 1592 Guillaume Vijane, Desselgem (vader van) 1598 Philippe Vijane = 1599 Philippe Vijenne (en van) 1600-38 Pierre Vienne = Vijaene; 1611 Jacobus Vij √Ęne=Jacques Vienne, Desselgem (J√† Gaverstreke 1988,501-3).

 

FD

Viard

Viart, zie Wiard.

 

FD

Viatour

Proven. (Dialecte). Villers-aux-Tours (Loc.).

 

EV

Viatour

Viautour, Viatour: W. vorm van PlN Villers-

aux-Tours (BODY). 1602 Henri de Vealtor, Namen

(J.G.).

 

FD

Viau(d)

Patr. i. Zie Guiau(x). – 2. Var. van Vial. 1349

Jehan Viaux, Chauny (MORLET).

 

FD

Vibien

, Vic(c)- -a(t), -art, -o. V. WAD (Wi, Wik).

 

EV

Vicaire

Sobriquet. ,,Vicaire”. N¬į 144.

 

EV

Vicaire

Vicari(o), Vicary: Ofr. vicaire, It. vicario < Lat.

vicarius: vicaris, plaatsvervanger (m.n. van een

geestelijk waardigheidsbekleder of een

gerechtelijk ambtenaar). 1290 Pieres Vicarius;

1297 Bertaus Vicaires, Atrecht (NCJ).

 

FD

Vicart

zie Wyckaert.

 

FD

Vicat

Vicca: De Hagelandse Vicca’s stammen van de

Sp. veldheer Dionisius Vicca 1572 (Br. Folkl.

1923-24,74). 1650 Thomas Vicca, Tn. (HEND.).

 

FD

Vicente

Vicentini, Vicenzi(no), Vicenzot(to), -zutto: It. vorm en afl. van HN Vincentius.

 

FD

Viceroy

Wsch. re√Įnterpretatie (onderkoning). Misschien < PlN Vicherey (Vosges).

 

FD

Vicher

W. spelling voor Visscher of Fischer.

 

FD

Vichery

zie Vicquery. Vich(h)i, Vici: PlN Vichy (Allier)?

 

FD

Vichoff (e)

W. adaptatie van D. Bischof: bisschop.

 

FD

Vickermann

Patr. Afl. van Vicker = Victor. 1498 Hans

Vicker = Hans Victor, Jena (BRECH.).

 

FD

Vickers

zie Wyckers.

 

FD

Vickevorst

zie Viekevorst.

 

FD

Vico

PlN Vico (Italie, Corsica) < lat. vicus: wijk,

straat.

 

FD

Vicqueray

Proven.¬†¬† ,,Vacherie”¬†¬† (L. D.). Comp. : La Vacherie (Loc.), Vaqueresse¬†¬† (D√©p.¬†¬† Herchies).¬† N¬į 236.

 

EV

Vicqueray

zie Vecqueray.

 

FD

Vicquery

Vichery: Viquerie, Vicharie: kapelanie. Afl.

van Lat. vicarius, Fr. vicaire (DNF). ¬Ī 1300 Jehans

Vecheri, Artesi√ę (BOUGARD).

 

FD

Victoir(e)

1. Metr. Victoria. 1523 Victoire de Vaulx,

Namen (J.G.). – 2. Vondelingnaam 1789 Victoire,

na de overwinning in de Brabantse

Omwenteling. In 1825 trouwde Eugeen Victoire,

27 jaar, uit Sint-Pieters-Rode, Vondeling van

Loven’ in Bekkevoort. De familie heet nu Victoir

(CLAES 1993,150).

 

FD

Victor

N. de bapt√™me d’origine ro¬≠maine. ,,Vainqueur”. Variantes : Victoor, -toir. Ce N. a souvent, par erreur, servi de traduction au nom de bapt√™me d’origine germanique Segher, le mot Zeger (flam.) ou Si√©ger (allem.), signifiant aussi ..vainqueur”. V. SAD (Sak). Vid- -a, -a(e)l, -eau. N. de bapt√™me. 1. Vitalis, N. latin. ‚ÄĒ 2. V. WID. Wid- -ez, -ick, -requin, Vidts, Vidus. V. WID.

 

EV

Victor

Viktor, Victoor, -oir, Wictor, Wiktor, Vitour, -ou(x), Viteux, Vitu, Vêtu, Vêtu: Patr. Lat. HN Victor. 1326 Victor Svos wijf; 1326 Jan Victor; 1385 Jaquemes Victors = Jaqe Victoir, Ip. (BEELE); 1343 Jakemon Vitus, Dk. (TdT); 1423 Jans Victoor,

St.-Andries; 1428 Fierabras Vitour, Pop.-Bg. (PARM.).

 

FD

Victorieux:

Fr. victorieux: zegepralend,

overwinnaar. BN? Of re√Įnterpretatie van Victor?

 

FD

Vidal(e)

-ael, -a(lis), Videau, zie Vital.

 

FD

Videcoq

Ofr. videcoc: korhaan. BN.

 

FD

Videgain

Leesfout of var. voor Baskische FN

Bidegain: hoge weg (DNF)? Of re√Įnterpretatie

van Videgrain? Videl: Var. van Fidèle?

 

FD

Videlaine

Zinwoord Vide laine: die de wol verkwist.

1329 Jacote Videlaine, Atrecht (NCJ).

 

FD

Videler

zie de Vedeleer.

 

FD

Videz

-ex, zie Guidet.

 

FD

Vidgrain

Fr. BN Vide grain: die het graan

opgebruikt, verkwist. Vgl. G√Ętebl√©.

 

FD

Vidick

Patr. Ndd. FN Widdicke, dim. van Germ. VN

Wido. 1488 Widdeke Detleves, Brunswijk (DN).

 

FD

Vidouse

PlN Vidouze (Htes-Pyr.).

 

FD

Vidrequin

Wsch. door metathesis < Vidgrain.

 

FD

Vidrik

Vidrich: Patr. Germ. VN wid-r√ģk ‘boommachtig’. 979 Widericus, Cent; 136 e, Wederic, Cent (GN). 1398 Viederic le Pijnre, Ip. (BEELE).

 

FD

Vidts.de

zie Vits(e).

 

FD

Viefhaus

Vifhaus: Ndd. PlN F√Ľnfhaus: vijfhuizen.

1612 Wessel Vifhuess, Munster (BRECH.).

 

FD

Viegen

zie Vijgen. Viehard, zie Vieillard.

 

FD

Vieil(le)voye

Viel(le)voye, Vielvoije, Viellevove,

Vilvoye: PlN Vieille-Voye: oude weg, in Mortier,

Beyne-Heusay (LU), Villance (LX). Vieira, Vieijra, Vieyra: PlN bij Braga (Portugal).

 

FD

Vieillard

Viellard, Veilla(i)rd, Viehard: Fr. vieillard:

oude man. BN. 1280 Jehans Viellars, Bergen

(PIERARD); 1315 Gilles Viellars, Dk. (TdT); 1385

Jean le Vieillart (MARCFIAL).

 

FD

Vieille

zie Vi√ęl.

 

FD

Vieillefont

Veillefon, Viel(le)font: PlN Vieillefont:

oude bron. B.v. Viellefond (Allier).

 

FD

Vieillefont

Vielfont, Viellefont, Veillefon. Nom

d’origine: ¬ęvieille font[aine]¬Ľ, e.a. Viellefond (Allier).

 

JG

Vieilletoile

 (NF liégeois). Peut-être fr. vieille toile ou vieille étoile, surnom de motivation obscure.

 

JG

Vieillevoye

Vieilvoye, Viellevoye, Vielvoye, Vilvoye. 1771 ¬ęGaspar-Pierre Viellevoye (orig. de Fouron-le-Comte)¬Ľ BourgLi√®ge; nom d’ori¬≠gine: Vieille Voie, w. v√ģye v√īye, fr√©quent en toponymie (e.a. √† Beyne-Heusay, Mortier, Villance, etc.).

 

JG

Viekevorst

Vi(c)kevorst: PlN Wiekevorst (A). 1561 Jac.

Vickevoorts, Den Bosch; 1570 Hendrik van

Vickefort, St.-Michiels-Gestel-Aw. (AP).

 

FD

Viel

Vielz, Vielle, Vieille. 1267 ¬ęMahius li Vielles¬Ľ CensHerchies, 1444 ¬ęTinlemande le Vielle¬Ľ AidesNamur, 1481 ¬ęJ. Hardi le vielz¬Ľ JusticeBastogne, 1730 ¬ęGille Viel¬Ľ Bourg-Namur; surnom: anc. fr. vielz, fr. vieil, vieille ‘vieux, vieille’, comp. Vie(i)llard et Vieux (en composition). Pour une approche globale des d√©riv√©s de l’√©tymon vetulus, cf. DicPatRom 1997,315-343 (avec cartes).

 

JG

Vi√ęl

Viel(e), Vie(i)lle, Vielz: BN Ofr. vieil, viel: oud.

1309 Alixandre li Vielg, Senlis; 1394 Thierry

Vielle, St-Q. (MORLET).

 

FD

Viel(le)font

zie Vieillefont.

 

FD

Viel(le)voye

Viellevove, zie Vieillevoye.

 

FD

Vielder, de

zie de Vilder(e).

 

FD

Vielemeier

D. BerN van een boer die veel maait:

Vielm√Ęder. Van Mhd. maejen: maaien. 1480 Joh.

Vilmeyde, Freiburg; 1520 Joh. Vielmeyer,

Riedlingen (BRECH.).

 

FD

Vielhaber

zie Veelhaver.

 

FD

Vielhomme

16e s. ¬ęJean le Charlier dict le vieil homme¬Ľ Ch√Ętelet; surnom: fr. vieil homme’, cf. Vie(i)llard.

 

JG

Vielhomme

Fr. BN Vieil homme: oude man.

 

FD

Vielle

Profess. Vielle, Instrument de musique. N. de joueur ou de fabri­cant.

 

EV

Vielle, van den

zie van de Ville.

 

FD

Viellefont

Vielvoye. V. Vieux.

 

EV

Viellers

zie Vilers.

 

FD

Vielmans

zie Wielemans.

 

FD

Vien

Patr. Korte vorm van HN Vivien, Vivianus.

 

FD

Vienerius

Patr. HN Venerius van Milaan. 1645 Vinerius Pasmans, Ravels (PDB).

 

FD

Vienne

1498 ¬ęJehan de le Vienne¬Ľ, 1527 ¬ęLi-biert del Vienne¬Ľ BourgNamur; nom d’ori¬≠gine: w. vi√®ne, ¬ęverne¬Ľ ‘aulne’, e.a. Vienne √† √Čvregnies (Ht), qui est toutefois peu fr√©quent en toponymie wallonne d’apr√®s les observa¬≠tions de R. Toussaint (BTD 53, pp. 52-54) [JL, NFw2], Cf. aussi Verne.

 

JG

Vienne

Devienne, Wienne: i. PlN Vienne in

Evregnies (H). W. vi√®ne; Fr. verne: els. Ook Vienne (Is√®re, Marne…). 1498 Jehan de le Vienne, Namen (J.G.); 1638 Claude Vienne, Killem FV (VERGR. 1972). – 2. Vienne is Fr. voor Wenen. 1383 Jean de Vienne (MARCHAL). – 3. Oude Rom. vorm voor Vianden (GH): 1096 Vienna, 1193 Vienne (TW). 1188 Walterus de Vienna, LX (CAO); 1376 Simonis…comitis Viene; 1378 Claux de Vyenne (= Vianden) (BLO VII). Zie Viane 3. – 4. Zie Viane 4.

 

FD

Vienne

Fem. bij Vion. Viot,zieWiot.

 

FD

Vienne

Proven. 1. Vien (D√©p. An-thisnes). ‚ÄĒ 2. Vienne (Fr.). ‚ÄĒ 3. Vienne (Autr.).

 

EV

Vienneau

Nom d’origine : d√©riv√© topon. en -eau du pr√©c√©dent, par ex. vi√®rn√™, rverneaui √† Xhendremael (BTD 53, 52-53).

 

JG

Viennet

Viennot, Viénot: Patr. Dim. van HN Vivien. 1385 Jean Viennot, Viennot le Maréchal (MARCHAL).

 

FD

Vier

¬†(NF attest√© √† Vielslam). Si la prononciation le permet, on peut envisager une aph√©r√®se d’Olivier, explication propos√©e pour Vierin [JL, NFw2],

 

JG

Vierbergen

PlN (SH).

 

FD

Vierdeel(s)

Vierendeel(s), Vierendels, Virendeels, Veirendeels: BN naar de naam van de maat, een vierde deel van…, b.v. 1/4 van een pond. De BN herinnert wellicht aan de leenroerige verplichting een vierde a√Įs cijns te leveren. Vgl. Vierlinck, Viertel. 1326 Clais Vierendeel, Ip. (BEELE); 1417 Hannekin Vierendeel, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Vierdeels,

Vierendeel, Vierendeels. Nom de mesure signifiant 1/4, comp. all. Viertel [FD],

 

JG

Vieren

zie Vierin.

 

FD

Vieren, van der

zie (van de) Veere.

 

FD

Vierende(e)ls

zie Vierdeel(s).

 

FD

Vierendeels

Proven. ,,Le quart”. N. de terre d√©sign√©s par la part √©chue en partage au propri√©taire du moment ou par la redevance (du quart) due au propri√©taire. Vi√©rin. Proven. Fi√©rain¬† (D√©p. Lambermont et Wegnez).

 

EV

Vierge

Re√Įnterpretatie van Vierset.

 

FD

Viergever

¬Ī 1665 Daniel Viergever (kleinzoon van) 1590 Daniel Vlam, Charlois (R’dam)-Ouwekerk (PDB).

 

FD

Vierin

Vierin, Vi(e)ren, Fierin, Fi√©r(a)in, Fi(e)rens: Patr. Vleivorm van VN Olivier. 1402 Fierin…f. Oluviers = 1417 Oluvier Vlieghen f. Oluviers, Ktr. (DEBR. 1958); 1326 Fierin Beikeman; 1326 Adelisse Vierins, Ip. (BEELE); 1397 Jan Fierins, Ktr. (DEBR. 1970). De Wvl. famille Vierin stamt evenwel van Jean-Grat Vierin, die in 1811 uit Valgrisanche (Aostavallei) naar Kortrijk komt (med. C. Vierin)

 

FD

Vierin

Vierin. 1266 ¬ęVierin Baldes¬Ľ, 1282 ¬ęVierins, ki fu valles de la ville¬Ľ, 1288 ¬ęJehan Vierin ¬Ľ DettesYpres ; probabl. d√©riv√© en -in de Olivier (avec aph√©r√®se), cf. Fierens[FD].

 

JG

Vierkötter

PlN Vierkotten in Rösrath (NRW). 1539 Willem Viercotten, Vierkotten-Aw. (AP).

 

FD

Vierlinck

Vierling: Een vierling was een vierde deel van een bepaalde maat, gewicht of munt. Vgl. Vierdeel(s). Ook D. Vierling. 1178 Henricus Virlinc, Keulen (BRECH.); 1409 up Mergrietten Vierlincx, Ktr. (DEBR. 1958); 1539 Jan Vierlinck, Lv. (AP).

 

FD

Vierman, de

Vuurman: Bern van de vuurmeester, brandmeester. 1360 Will. le Vierman, Niepkerke (RPN); 1394 Heinric den Stupere die vierman plach te zine = 1392 Heinric den Stupere van dat hi heift bi nachte inde stede van Curtricke omme gheghaen den lieden vermanende dat sij waer namen te haren viere ende kerslichte, Ktr. (SR 21 v; DEBR. 1958); 1542 Jan Vierman, Aw. (AP).

 

FD

Vierneuve

Peut-√™tre topon. d√©riv√© de vi√®rn√™ ‘aulne’, par ex. vi√®rno√Ļ, √† Pi√©ton (Ht)?

 

JG

Vierneuve

Vervorming van Villeneuve?

 

FD

Viers-

-é, -et. Proven. Vierset (Loc.).

 

EV

Vierset

Viersé(e): PlN Vierset (LU). Zie ook Verset. 1689 François Vierset, Sorée (ISP).

 

FD

Vierset

Viers√©, Viers√©e. 1562 ¬ęJehan de Vier-set¬Ľ, 1697 ¬ęJean Vierset¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: Vierset-Barse (arr. Huy).

 

JG

Vierst(r)aete

PlN Vierstrate: viersprong, kruispunt van vier wegen. 1382 Pieterkin Vierstrate, Beveren-Leie (DEBR. 1970)

 

FD

Vierstraete

Nom topographique: moy. n√©erl. vierstraete ‘carrefour, quatre-bras’.

 

JG

Vierstraete

Proven. ..Quatre¬† rues” (D√©p. Kampenhout,¬†¬† Denderwindeke).

 

EV

Viertel

Virtel: D. Viertel: een vierde (1/4), een kwart. Naam van de maat. Vgl. Vierdeels.

 

FD

Vierveyzer

Wellicht verhaspeling van D. FN Feuereisen: vuurijzer. BerBN van een smid.

 

FD

Vies

PlN Vies (G, U), E. flask: waterplas. Vgl. Vlaes.-z. Zie De Vlas.

 

FD

Vies, de

zie de Vys.

 

FD

Vieser

zieWieser.

 

FD

Vieslet

1457 ¬ęCollart Viesselet¬Ľ Ch√Ętelet; pro¬≠babl. nom d’origine, du type rverseletn. Ou bien forme w. (non attest√©e comme telle, sur¬≠tout avec diphtongaison) de anc. moy. fr. ver-selet ‘courte pi√®ce de vers; verset biblique’ FEW 14, 316a. On ne peut exlure non plus -en postulant une assimilation consonantique -une forme √©volu√©e de: 1282 ¬ęWatiers Vies-bl√©¬Ľ, 1284 ¬ęCrestine, veve Wautier Viesblet¬Ľ DettesYpres, cf. Vieubled.

Viette. ¬Ī 1646 ¬ęAntoine Viette¬Ľ Saint-L√©ger (FyS), 1655 ¬ęJean de Viette¬Ľ Arbrefontaine, 1659 ¬ęla vefve Jean de Viette¬Ľ D√©nSalm, 1687 ¬ęPhilipote Viette¬Ľ Saint-L√©ger; les men¬≠tions anciennes d’Arbrefontaine et de Vielsalm font pencher pour un toponyme, en l’occur¬≠rence vraisemblablement le top. de Bra (arr. Verviers), Villettes, w. √®s√®s viy√®tes (EDTW 5), comp. Villette, Vilette, de m√™me formation, mais sur la forme fr. et probabl. √† partir d’autres toponymes [JL, NFw]. -Aujourd’hui, ce NF est uniquement flamand, et il se pourrait qu’il n’ait rien de commun avec les mentions anciennes figurant dans l’article; dans √ßa cas, une forme r√©gionale wallonne de Guiette, qui a √©t√© employ√©e aussi en Wallonie comme pr√©nom masculin (Dauzat 594), reste possible.

 

JG

Vieslet

Spelling voor Ofr. vielet, dim. van vie(i)l, met hypercorrecte s. Ofr. vies: oud. 1344 Jakemon Viellet,Atrecht(NCJ).

 

FD

Vieth(en)

zieVijt.

 

FD

Vi√ętor

Latinisering van Kuiper, D. Bottcher.

 

FD

Vi√ętor

V. Viatour.

 

EV

Viette

zie Guidet.

 

FD

Vietz

zie Vits.

 

FD

Vieubled

Fr. vieux blé: oud koren. BerBN van de korenkoopman, graanhandelaar. Vgl. 1368 Outkoerne; 1681 Joannes Ouderogge, Ktr.; i6e e. Oudegherst, Bg.; 1368 Jakemaert Vieuxbleit = 1398 Jaquemart Viesblet, Herseaux (DEBR. 1970).

 

FD

Vieujean

Vieujant, Vieuxjean: Vieux Jean: oudejan. Vgl. Oudejans.

 

FD

Vieusart

1472 ¬ęHenry Viesar¬Ľ D√©nVielsalm, 1596 ¬ęNicolas de Vieusart¬Ľ BourgNamur; nom d’origine: Vieux-Sart, e.a. √† Corroy-le-Grand (BrW) et √† Sautin (Ht).

 

JG

Vieusart

Duvieusart, Devieusart: PlN Vieux-Sart: oude Rode, in Corroy-le-Grand (WB) en Sautin (H). 1596 Nicolas de Vieusart, Namen (RBN).

 

FD

Vieutem(p)s

Vieuxtemps: Fr. vieux temps: oude tijd. BN naar een vaak gebruikte zegswijze.

 

FD

Vieuvalet

Fr. vieux valet: oude dienaar, knecht.

 

FD

vieux

,,Ag√©” ou ..ancien”. 1. Car. phys. Vieujant. Vieux gent, ..Homme¬†¬† √Ęg√©”¬†¬† ou¬†¬† Vieux¬†¬† Jean, .Jean le vieux”. N¬į 236. ‚ÄĒ 2. Car. mor. Vieutemps. ,,H. aux mŇďurs anciennes”.¬† ‚ÄĒ¬†¬† 3.¬†¬† Proven.¬†¬† (Du) Vieusart,¬†¬†¬† ,,De¬†¬†¬† l’ancien¬†¬†¬† essart” (D√©p. Corroy, Sivry, etc.). Synon. : Visart (Dialecte), Viellefont, ‚ÄěAn¬≠cienne fontaine”,¬† Vielvoye,¬† An¬≠cienne route” (D√©p Mortier).

 

EV

Vieux

Cf. aussi Viel, Vielz, etc. Cet adj. entre en composition dans plusieurs NF : 1¬į avec un substantif: Vieubled. 1282 ¬ęWa¬≠tiers Viesbl√©¬Ľ, 1284 ¬ęCrestine, veve Wautier Viesblet¬Ľ DettesYpres, 1368 ¬ęJakemaert Vieuxbleit¬Ľ Herseaux ; fr. vieux bl√©. surnom de cultivateur ou de commer√ßant en grains. –Vieutemps, Vieuxtemps, Vieutems. Fr. vieux temps, p.-√™. surnom d√©locutif (expression fa¬≠mili√®re); pour E. Renard (BTD 26, 254), surnom de celui qui est fid√®le aux usages p√©ri¬≠m√©s, qui est vieux jeu. ‚ÄĒ Vieuvalet. Surnom: fr. vieux valet, p.-√™. d√©locutif d’apr√®s une formule affective (pa ex. w. v√ģ valet). 2¬į avec un pr√©nom: Vieujean, Vieuxjean, Vieujant. 1748 ¬ęJean Vieux Jean¬Ľ Nandrin; antonyme de Jeunejean.

 

JG

Vieville

Vi√©ville. 1265 ¬ęJehans de Viesvile¬Ľ, 1289 ¬ęQuarremaius de Vieviele¬Ľ CensNamur,

1365 ¬ęColart de Viesville tisserant¬Ľ Taille-Mons; nom d’origine assez fr√©quent, e.a. Vies-ville, w. v√ģv√®le (Ht), cf. aussi Viville.

 

JG

Vieville

Vivil(l)e, Lavie(u)ville: PlN Viesville (H), Vieuville (LU) en in Havelange (N), Vieville (Hte-Marne, Meurthe-et-Moselle, Meuse). 1252 Jehennin de Viesvile, St-Q. (MORLET); 1352 magistri de Veteri Villa officialis curiae Leodiensis (SLLIV); 1387 Jehan de la Viesville (MARCHAL).

 

FD

Vieweger

D. FN Viehweg, W-Viehwàger, Fiebiger: die aan een veeweg woont. Vgl. Veestraete.

 

FD

Vieyra

zie Vieira.

 

FD

Viezzer

zie Wieser.

 

FD

Vifhaus

zie Viefhaus.

 

FD

Vifqu(a)in

V. WEFA.

 

EV

Vifqu(a)in

Vivequ(a)in, Fefkenne, Fevequenne: Metr. Dim. (Mnl. -kin) van een Germ. w√ģf-naam: 1123 Wivekin de Silbeke, Cent (GN); Wivechin (Dip.); 1625 Fran√ßois Vifquin, Dk. (Midd. 1985,

85-95).

 

FD

Vifqui

Vifquain, Vivequain, Vivequin. 1358-59 ¬ęHanekins fiuls Jehan Vivekin¬Ľ, 1360-61 ¬ęGrars Vivekins¬Ľ PolyptAth, 1465-66 ¬ęJehan Vivekin¬Ľ TailleHoves; hypocor. en -kin d’un anthrop. germ. en -w√ģf [FD] ou de Olive, -ier.

 

JG

Vig

1. Profess. Vig, ,,Porcelet”. N. d’√©leveur. ‚ÄĒ 2. V. WID (Wik). Vigand. V. WID (Wik).

 

EV

Vig(en)

Vigh, zie Vijgen.

 

FD

Vig(i)er

Vigi, zie Viguier.

 

FD

Vigand

-ant, zie Wigand.

 

FD

Vigand

Vigant. Nom issu de l’anthrop. germ. Wigand, Weigand.

 

JG

Vigelle

NF attest√© au d√©but du 17e s. aussi bien en Lorraine que dans l’Aisne et le Nord (Ge-neaNet); nom d’origine incertaine, sans doute toponymique.

 

JG

Vigenon

NF qui appara√ģt au 18e s. √† Ch√Ętelet et Farciennes, sans indication de provenance (GeneaNet), cf. aussi 1687 ¬ęAnne-Marie Vi-chenon¬Ľ BourgNamur; nom d’origine incer¬≠taine, p.-√™. simple d√©formation de Vignon.

 

JG

Vigenon

zie Vignon.

 

FD

</