A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z

O

√Ē (NF encore port√© par 127 perosnnes). 1615 ¬ę0¬Ľ NF √† Denderwindeke ; sans doute nom d’origine: moy. n√©erl. ouwe, all. Ane ‘prairie basse’. – Bibliogr. : P. De Zuttere, Genealo-gische schets van he√ģ geslacht O, IdG, n¬į 82 et 83, juillet et sept. 1959,22p.

 

JG

O

Ongetwijfeld een BN. 1382 Mathijs van der Mersch dictus O, Zwg. (DEBR. 1970); 1630 Arnold 0, Denderwindeke (Midd. 1959,193-201).

 

FD

O-

-bert, -b(e)lin. V. AD.  

 

EV

√Ē Kelly

√Ē Kelly de Galway. NF irlandais [un John O’Kelly, ing√©nieur, est en activit√© dans le bassin li√©geois en 1720, cf. VW 24, 50; sut Philippe-Jean-Baptiste O’Kelly de Galway, cf. Biogr. nationale 33, 1965, col. 417].

 

JG

Oasthuyse, van

zie van Oosthuyse.

 

FD

Obach

Var. van PlN Ubach (NL). Zie Ubachs.

 

FD

Obbe

Obe: Patr. Bakervorm van Germ. VN Otbert, Obrecht. 945 Obbo; ize e. Einfridus filius Obe, Cent (GN); 1277 Boudene f. Boudens f. Obs, Nieuwmunster (CG); 1398 Olbrant Obbe zoen, Barsingerhorn (NHC119).

 

FD

Obbels

Hobbel(s), Oebel: 1. Patr. Dim. van Obbe. Vgl. Oblin. 1348 Obéi Vokelen sone; 1430 Oebel Heynrycs zoen, Alkmaar (NHC); 1400 Jan Heubels=Jan Heubins, Ktr. (DEBR. 1958). Р2. Zie Hobbels.

 

FD

Obben(s)

Obbink, zie Obin.

 

FD

Obberg(h)(en), van

zie van Opberghen.

 

FD

Obbers

zie Obrecht.

 

FD

Obbiet

Patr. Dim. van VN Obert = Obrecht.

 

FD

Obbrussel, van

PlN Opbrussel, de oorspronkelijke naam van Sint-Gillis (Bs.). 1269 Yde de Obbruxella, Laken (OSTYN).

 

FD

Obchet(te)

-itte, zie Hobscheid.

 

FD

Obchette

Obchitte. 1784 ¬ęElisabeth Hobschette¬Ľ Habay-la-Neuve ; sans doute nom d’origine: Hobscheid (G.-D. Lux.).

 

JG

Obdein

-eyn, -ien, zie Op ‘t Eynde.

 

FD

Obdenberg

zie Opdenberg(h).

 

FD

Obe

g√©nitif: Oben. 1272 ¬ęHermannus Obe¬Ľ PolyptVillers; nom issu de l’anthrop. germ. Obbo(F√īrst. 1173).

 

JG

Obe

zie Obbe.

 

FD

Obe(i)n

zie Obin.

 

FD

Obecq

Zie Aubecq.

 

FD

Obee

zie Obez.

 

FD

Ober

1. D. FN verwijst naar de hogergelegen woonplaats. 1312 Albr. der Ober, N√Ľrtingen (BRECH.). – 2. Evtl. uitspr. ob√®r. spelling voor Aubertof Obert.

 

FD

Oberbörsch

PlN in K√ľrten (NRW).

 

FD

Oberbusch

PlN in Much (NRW).

 

FD

Oberdorf

Topon. ail. fr√©quent (= village d’en haut).

 

JG

Oberdorf(er)

Verspreide PlN Oberdorf.

 

FD

Obéré

zie Aubray.

 

FD

Oberfeld

PlN (BEI, HS, NRW). Vgl. Van Overveld.

 

FD

Oberfoster

D. BerN Oberf√īrster: oppervorster, hoofdboswachter.

 

FD

Oberfoster

Nom de profession : ail. Oberforster ‘garde g√©n√©ral (des for√™ts)’.

 

JG

Oberg(e)

zie Hoberg, Odberg, van Opberghen.

 

FD

Oberg(h)en, van

-em, zie van Opberghen.

 

FD

Oberhauser

Fréquente PlN Oberhaus(en).

 

FD

Oberholzer

PlN Oberholz (BEI, BW, NRW).

 

FD

Oberink

Patr. Afl. van Germ. VN Obrecht.

 

FD

Oberlander

Ethnique: habitant de l’Oberland, topon. ail. fr√©quent (= haut pays).

 

JG

Oberländer

-lander: PlN Oberland (HS, SH): opperland. 1519 Paul Oberlender, Neurenberg

(BRECH.).

 

FD

Oberlé

Elzassische spelling voor Oberle < VN Aberlin, dim. van Albrecht. 1473 Hans Oberly = Aberly, Freiburg (BRECH.).

 

FD

Obermann

-man(s): D. BerN: opperscheidsman, opperscheidsrechter. Vgl. Mnl. overman.

 

FD

Obermans

G√©n. d’all, ober + Mann, homme qui est √† la t√™te.

 

JG

Obermeyer

-may(e)r: Oppermeier: meier op hoger gelegen meierij of opperste meier.

 

FD

Oberm√ľller

-muller: D. BerN van een molenaar in een ‘ob√®re Miihle’: hogere molen.

 

FD

Oberneck

D. PlN: bovenste hoek. Vgl. D. Oberegger, Obrecker.

 

FD

Oberreiner

Iemand van oberdem Rhein: van over de Rijn, van de overkant van de Rijn. 1311 Lyse dicta von obir Rine, Ingelheim (BRECH.). Vgl. D. Uberrhein.

 

FD

Oberreit

D. √ôberreiter: berijder, politie die over de straten rijdt. 1508 Georius √õberr√Ľter, Ulm (BRECH.).

 

FD

Obers

zie Obrecht.

 

FD

Obersin

zie Haubursin.

 

FD

Oberst

Obrist: D. FN naar de woonplaats boven, op de hoogste plaats van het dorp.

 

FD

Obert

Obers (cas-sujet). 11e s. ¬ęObertus¬Ľ Saint-G√©rard, 1284 ¬ęObers dou Val¬Ľ DettesYpres, 1286 ¬ęObers li Borgnes¬Ľ, ¬ęAalis li Obert¬Ľ CartBinche, 1297-1305 ¬ęThomas Obert¬Ľ Ech Huy, 1475 ¬ęColart Obier autrement nommez Maistre d’hostel¬Ľ Castillon; nom issu de l’anthrop. germ. aud-behrt (F√īrst. 190) [FD] ouathal-behrt(F√īrst. 163). -Obert de Thieu-sies. NF compl√©t√© par une indication de lieu : Thieusies (Ht). – Obez, w. Obe. 1631 ¬ęJohan Obey¬Ľ √©migr√© en Su√®de; forme dialect. de Obert. i D√©riv√©s du th√®me Ob- de Obert: Oblin. D√©riv√© en -elin. – 1503 ¬ęOblet Le Via¬Ľ Bourg-Namur; d√©riv√© en -elet.

 

JG

Obert(s)

zie Obrecht.

 

FD

Obertin

-ihn, zie Aubertin.

 

FD

Oberweis

-woits: PlN Oberweis (RP).

 

FD

Oberwoits

Nom d’origine: all. oberw√†rts ‘vers le haut’.

 

JG

Obez

Obée, Obee: Patr. Dial. vorm van Obert.

 

FD

Obin

Obijn, Obyn, Obein, Hobin, Obben(s), -ink, Oben, Eub(b)en, Ubben: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Obrecht. 1418 Willem Heubins = W. Eubins = Willem Hoobijn = W. Hobijn, Ktr. (DEBR. 1958); 1671 Helena Oben, Bilzen (SCHOE.); 1671 Helena Oben, Bilzen (SCHOE.).  Ob(b)en kan ook gen. zijn van Ob(b)e.

 

FD

Objois

Comme Lobjois, etc., d’anc. fr. aubijois ‘h√©r√©tique albigeois, membre d’une secte reli¬≠gieuse du Midi de la France’, avec sens d√©ri¬≠v√©s (mauvais sujet, etc.) FEW 24, 300b.

 

JG

Objois

zie Lobjois.

 

FD

Oblet

-ed: Patr. Dim. van VN Obrecht. Vgl. Oblin. 1367 Jehan Obley, Ip. (BEELE). 1503 Oblet le Via, Namen(J.G-).

 

FD

Oblin

1104 Obelinus, Logne (ASM); 126 e. Albertus Obelin, Boezegem; 136 e. Margareta uxor Obelini, Cent (GN); 1326 Willem Obelin, Ip. (BEELE).

 

FD

Oblin

cf. Ob-, thème de Obert.

 

JG

Obost, van

zie Hobus(ch).

 

FD

Obourdin

zie Haubourdin.

 

FD

Oboussier

Spelling van Fr. FN Auboussier < PlNAlboussière (Ardèche): plaats met aardbeibomen (DNF).

 

FD

Oboy

zie Duhautbois.

 

FD

Obrecht

Obert(s), Ob(b)ers, Oppers: Patr. Germ. VN aud-berht ‘bezit-schitterend’: O(d)bertus, Otbertus (Dip., GN). 1284 Obers dou Val, Ip. (ARY); 1326 Obrecht Lauwerin; 1280 Willelmus

Obrecht, Ip. (BEELE); 1411 Jan van Straten dit Obrecht, Ktr. (DEBR. 1958); 1560 Steven Obers, Roermond-Aw. (ANP).

 

FD

Obreen

lerse FN 6 Braoin, O Braion, afstammeling

van Braon: vocht, druppel (DS).

 

FD

Obreno

It. FN? Of vervorming van lers O’Brien of Obreen? 1729 Amandus Obrino, 1730 Maria Obreno, 1737 Regina Obreino, Nieuwmunster (med. A. Van Elslande). O’Brien, zie Brien.

 

FD

Obrie

Var. de Aubry, nom issu de l’anthrop. germ. alf-ric (F√īrst. 71).

 

JG

Obrist

zie Oberst.

 

FD

Obrock, van

zie van Opbroeke.

 

FD

Obry

Obri(e), zie Aubry.

 

FD

Obsombre

Forme romanisée de Opsomer, avec remotivation sur fr. sombre.

 

JG

Obsomer

cf. Opsomer.

 

JG

Obsomer

Obsombre, zie Opsomer.

 

FD

Obsomer

V. Opsomer.           

 

EV

Obst

Opst: D. Obst: ooft, fruit. BerBN.

 

FD

Obstacle

Obstals, zie (van) Opstal.

 

FD

Obstander

Volksetymologische vervorming.

 

FD

Obtebeke

zie Opdebeek.

 

FD

Obus

zie Hobusch.

 

FD

Obyn

Var. de Aubin, du thème Ob-, de Obert, ou bien de lat. Albinus.

 

JG

Obyn

zie Obin.

 

FD

Occolay

zie van Ackeleyen.

 

FD

Occre

zie Ockers.

 

FD

Océ

Ocet, zie Hosset.

 

FD

Och, (van)

Spelling voor Van Hocht?

 

FD

Ochelen

1. V. AD. ‚ÄĒ 2. Proven.¬†¬†¬† Heuschling (,,Heinsch”, Loc.).¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

Ochelen

Patr. Gen. van Germ. VN Ochilo (MORLET I), dim. van bakervorm van Otger.

 

FD

Ochin

Nom d’origine : Ochain, √† Clavier (Lg).

 

JG

Ochin

Proven.   Ochain   (Dép.  Clavier-lez-Nandrin).        

 

EV

Ochin

zie Dochain.

 

FD

Ochman(n)

Ocman(t), Ocqueman: Ochmann is een Obd.-Silezische var. van Z.-D. Achmann, afl. van Aa, Ahe, Ach: water (DN).

 

FD

Ochs

D. Ochs(e): os. BN of huisnaam.

 

FD

Ochs

Surnom: all. Ochs ‘bŇďuf, au fig. ‘rustre’ [le p√®re du dessinateur Jacques Ochs (Nice, 1883 – Li√®ge, 1971) √©tait originaire de Franc¬≠fort].

 

JG

Ochsenmeier

BerN van een meier of boer die ossen

fokt.

 

FD

Ochtrop

PlN Ochtrup (NRW).

 

FD

Ockel(en), van

zie van Oekel(en).

 

FD

Ockeley

-eij, zie van Ackeleyen.

 

FD

Ocken, van

1. PlN Aken (NRW). 1283 Willem van Oken, L (OGO); 1385 Lamberti van Oeken = Lamberti de Aquis = Lamberti de Oecken, Tg. (TYTGAT). – 2. PlN Oeken in Hoeselt (L) (ZLP).

1280 bruder Jocob van Oken ben loet spersons van Huselt, Rijkhoven (VMW).

 

FD

Ockerhout, van

van Hockerhout: PlN Okkerhout bij Snellegem: plaats waar notenbomen groeien. 1570 Robert van Okerhout, Ktr. (SCHOUT. I); 1658 Jacobus van Ockerhouts, Bg. (MUL VI).

 

FD

Ockerman

Ocreman, Ocqueman: 1. Zie Neukermans. – 2. Ook = Ackerman. 1658 Roland Occreman = 1670 R. Ackermane, Genval (Midd. 1964,172).

 

FD

Ockerman

Ocreman. Aph√©r√®se de Nockerman, du moy. n√©erl. noker ‘noyer’ [FD], plut√īt que var. de moy. n√©erl. ackerman ‘laboureur’.

 

JG

Ockerman

Proven. 1. V. Ocrent. ‚ÄĒ¬†¬† 2. ,,D’Okkere” (D√©p. Nukerke).¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

Ockers

Okker(se), Hockers, Occre: Patr. Germ. VN aud-ger ‘bezit-speer’: Odegerus, Autkerus (MORLET I). 996 Otgerus (GN). Ocker Symons, in 1490 poorter van Zierikzee, is de stamvader van de familie Ockerse (MEERTENS1947). 1305 Jan

Ockers, Bg. (V.D.AUW.); 1399 Ocker Janssone (ARA,SRKtr.f¬į24).

 

FD

Ocket

Proven. Ho.                             

 

EV

Ocket

zie Hocquet.

 

FD

Ockier

Proven. Ocquier (Loc.).              

 

EV

Ockier

zie Auquier.

 

FD

Ockrent

Proven.¬†¬† Okeren,¬†¬† ,,Deux-Acren”¬† (Loc.).

 

EV

Ockum

Oghem: Var. van Van Ocken? 1469 Johan van Ochem, Montenaken (SKM).

 

FD

Ocman(t)

zie Ochman(n).

 

FD

Ocmant

Ocman. Probabl. forme romanisée du NF ail. Ochmann (var. dial. de Achmann)?

 

JG

O’Connor

lerse FN. Afstammeling van Conchobhar ‘hoog-wil’ (REANEY). 1713 Hugo O’Connor, Hijbernus(MULVII).

 

FD

Ocqueman

FN in NF. Spelling voor Ocman, Ochman(n), of reductie van Ockerman, Ocreman.

 

FD

Ocquet

zie Hocquet.

 

FD

Ocreman

cf. Ockerman.

 

JG

Ocreman

Proven. V. Ockerman.

 

EV

Ocreman

zie Ockerman.

 

FD

Ocrent

V. Ockrent.

 

EV

Ocsinberg

PlN Ochsenberg (BEI, BW).

 

FD

Octave

N.¬†¬† de¬† bapt√™me d’orig.¬† ro¬≠maine.

 

EV

Octave

Octaaf. Pr√©nom: forme savante du gentilice lat. Octavius (= le huiti√®me), cf. 1230 ¬ęOctavus de Gontirmont¬Ľ CartOrval, 1578 ¬ęOctavian de Horion¬Ľ Li√®ge.

 

JG

Octave

Octaef: Patr. Lat. HN Octavius ‘de achtste’. 1230 Octavus de Gontirmont, Orval (J.G.).

 

FD

Octors

N.¬† de bapt√™me. Hector. N. d’orig.¬†¬† troyenne.¬† ‚ÄĒ¬† 2.¬†¬† Fonction.¬†¬†¬† Oktrooi(houd)er,¬†¬† ,,B√©n√©ficiaire¬† d’un brevet, d’un octroi”.

 

EV

Octors

Var. d’Ectors, g√©nitif de Hector.

 

JG

Octors

zie Hector(s).

 

FD

Ocula

N.¬†¬† de¬†¬† circonstance.¬†¬† Oculi, troisi√®me¬†¬†¬† dimanche¬†¬†¬† du¬†¬†¬† car√™me. Enfant n√© √† cette¬† date.¬† N¬į¬† 301.

 

EV

Ocula

Nom d’un enfant trouv√© dans l’Oculaij-straat, √† Bruxelles en 1701 (cf. Naamkunde 32, 1956, 19).

 

JG

Ocula

Vondelingnaam. In 1701 kreeg een vondeling die naam, omdat hij gevonden was in de Brusselse Oculaijstraat (DE MAN1956).

 

FD

OD

Racine germanique ayant servi à  former des N. de baptême. N08 124  à 127. V. AD.

 

EV

Odaer

Odaert. 1144-51 ¬ęOdardus filins Ale-manni¬Ľ CartStHubert, 1226 ¬ęOdardus de Cherbou¬Ľ CartOrval, 1280 ¬ęOdardus¬Ľ Po-lyptLi√®ge, 1342 ¬ęThiris Odar¬Ľ, 1367 ¬ęHenris fils de feu Johan Odar le selhier¬Ľ Li√®ge; nom issu de l’anthrop. germ. aud-hard (F√īrst. 195) ou bien : 1613 Oddaert = Edoardus (cf. Anthro-ponymica IV, 19).

 

JG

Odaer(t)

Oda(r), Odartus, Oudaer(t), Oudarft), Oudas, Houdaer(t), -ard, -art, Houtart, -aar, Hoedaert, Hoddaers: i. Patr. Germ. VN aud-hard ‘bezit-sterk’: Odardus, Oudard, Audardus, Autardus, Othardus (MORLET I). 1307 Oudars de Bar=1308 Oudart de Bar, Ip. (BEELE); 1330 Thiris Odars, Luik (AVB); 1604 Jan Odaert, Aarts. (MAR.). -2. De FN werd ook verward met Edward. 1613 joncker Oddaert Garnier = 1612 Edoardus Garnier = 1614 Eduardus G. = 1626 Odart G. = 1645 Oudaert G., S√©rielle (ROEL. 1951).

 

FD

Odberg

Oberg(e): Metr. Germ. VN aud-berg’bezit-bescherming’: Audeberga, Odberga (MORLETI).

 

FD

Oddery

zie Audry.

 

FD

Oddie

zie Audier.

 

FD

Oddin

Oddone. V. AD.

 

EV

Oddin(g)

zie Odink.

 

FD

Oddo

zie Odot.

 

FD

Oddone

zie Odon.

 

FD

Ode

1265 ¬ęDame Ode¬Ľ CensNamur, 1272 ¬ęDomine Ode de Motta¬Ľ, ¬ęIde et Ode¬Ľ, Po-lyptVillers; pr√©nom f√©minin Ode, hypocor. d’anthrop. germ. en Aud-.

 

JG

Ode

Metr. Germ. VN Auda, Oda. 1265 dame Ode, Namen(J.G.).

 

FD

Odegard(en)

Metr. Germ. VN aud-gard ‘rijkdom-gaard’: Audegarda, Otgerdis (MORLETI).

 

FD

Odekerk(en)

Oderkerk(en), Odekirk: PlN Odenkirchen (NRW): 1207 Udinkirke (TW). 1460 Pieter van Odykerke, Gulik-Bg. (PARM.); 1713 Lenart Odekercken, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Odekerke

Odendhal. V. Oud.

 

EV

Odekerken

Topon. : néerl oud kerk (= vieille église).

 

JG

Odemaere

Ommaerts: Patr. Germ. VN Omaar; zie Orner, Ottmar.

 

FD

Oden

Odent, cf. Oudin.

 

JG

Oden

zie Odent.

 

FD

Odenbach

Nom d’origine: Odenbach, √† Toer-nich (Lx), etc.

 

JG

Odenbach

PlN (RP) en in Toernich (LX).

 

FD

Odenheimer

PlN Odenheim (BW).

 

FD

Odenhoven

PlN Odenhoven in Ophoven (L). 1398 Johan van Oydenhoven, L (med. Th. Wie√©’rs, Kinrooi). Vgl. 1174 lacobus de Odenhoef, Utrecht (OHZ 1,317).

 

FD

Odenthal

Nom d’origine: Odenthal (Ail., Nord-rhein-Westfalen).

 

JG

Odeur

g√©nitif: Odeurs. 1435 ¬ęHenry fils de Frankin d’Odeur¬Ľ Li√®ge; nom d’origine: Odeur (Lg) ou Elderen (Lb).

 

JG

Odeur(s)

Proven.  Odeur (Loc.).

 

EV

Odevaer

-aert, Odevart, Odvart, Ottevaer, -vaere, Ovaere, -aert, -art, etc. 1270 ¬ęJoh. le Houdevare¬Ľ, 1283 ¬ęAliaume Odevare¬Ľ Dettes-Ypres, 1367 ¬ęJhan Odevare¬Ľ Courtrai, 1424 ¬ęAliaumes Odevare¬Ľ Ypres; surnom et surtout nom d’enseigne (√† Courtrai notamment): moy. n√©erl. odevare, n√©erl. ooievaar ‘cigogne’.

 

JG

Odin

Odinot, cf. Oudin.

 

JG

Odon

1524 ¬ęOdon¬Ľ D√©nStavelotMy ; cas r√©gi¬≠me de l’anthrop. germ. Audo (F√īrst. 183), cf. 1173 ¬ęOdo Strangulans Vaccam [= √©trangle vache]¬Ľ, ¬ęAgnes uxor Odonis¬Ľ CartOrval, 1231 ¬ęOdonem¬Ľ, 1244 ¬ęOdo presbiter de Novo Castro¬Ľ St-Hubert.

 

JG

Odvart

cf. Odevaer(t).

 

JG

Oeijen

Oeyen, Oyen, Oyen. G√©nitif de l’an¬≠throp. germ. Oda, ou bien nom d’origine: Oyen, √† Peer (Lb).

 

JG

Oeillet

N. (de guerre) donn√© autrefois aux soldats qui n’avaient pas¬†¬†¬† de¬†¬†¬† patronyme.¬†¬†¬†¬† (Comp.¬†¬†¬† Larose, Latulipe, etc.). N¬į 298.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

Ňíillet

Surnom : moy. fr. oeillet ‘petit Ňďil’ FEW 7, 313b, √©ventuellement au sens fig. de ‘ouver¬≠ture’ (Dauzat 455); ou bien du nom de la fleur.

 

JG

Oelbrandt

Nom issu de l’anthrop. germ. √īthal-brand > Odolbrandus [FD].

 

JG

Oelmans

Olemans, Ollemans. Soit d√©riv√© du topon. Olen (Anv), soit var. de Holemans, soit compos√© de Oele (cf. 1318 ¬ęOele Gillis¬Ľ Z√©lande) < anthrop. germ. Odal [FD]. –

 

JG

Oensels

Onssels. Pour la famille Onssels fix√©e √† Micheroux (Soumagne), le nom √©tait connu en wallon sous diverses formes: on sel, on sel et on self; cette derni√®re, probabl. plus ancienne, se r√©f√®re √† la graphie primitive Onsselfs, qui a d√Ľ √™tre modifi√©e officiellement au d√©but du 20e s. [JL, NFw].

 

JG

Oenssels  

Proven.   Onzel    (Dép. Beek).                                             

 

EV

Oepen

Nom d’origine: Eupen (Lg), 1213 ¬ęOipen¬Ľ.

 

JG

Oester

 

Oesterman. 1. Profess. Oester ,,Huitre”. Marchand d’huitres”.‚ÄĒ 2. V. AD (Az). Audemez, Loc).

 

EV

Oester

zie Oosters.

 

FD

Oesterle

Patr. Dim. van Oster.

 

FD

Oesterlinck

zie Oosterlinck.

 

FD

Oesterman

zie Oosterman.

 

FD

Oesterreich(er)

Oestreich(er), Oesterrlecher, Osterreicher: Oostenrijker, uit Oostenrijk, D. √Ēsterreich. Oestges: Patr. Dim. van de Germ. VN Ost (zie i.v.). Vgl. 1410-29 Ostkin en de Neesekin Rageers, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Oestges

Dimin. du th√®me d’all. Ostern ‘P√Ęques’; comp. le NF w. Paquai (= petit P√Ęques).

 

JG

Oestlandt

zie Oostlandt.

 

FD

Oestreicher

Ethnique: all. √Ēst(er)reicher ‘Autrichien’.

 

JG

Oeteghem, van

zie van Otegem.

 

FD

Oetelaar, van den

-aer, van den Notelaer: PlN Oetelaar in Schijndel (NB). ¬Ī 1390 Joh. van den Oetelaar; ¬Ī1440 Rijccart van den Oetelaar,

Schijndel (med. Ger. van den Oetelaar, Liempde).

 

FD

Oeter(s)

Hoeters, Hoeders: Patr. Germ. VN aud-hari ‘bezit-leger’: Audaherus, Odarius, Aut(h)arius, Otherus (MOR1ETI). Vgl. Otthiers.

 

FD

Oeteren, van

PlN Opoeteren of Neeroeteren (L). 1364 Johanne de Oeteren, St.-Tr. (GHYSEN); 1534 Aert van Oetteren, Ht. (GESSLER).

 

FD

Oetjen

-es, Oetgens, Oetkens: Patr. Dim. van VN Otto, Odo.

 

FD

Oets

Oetzen, -es: Patr. gen. van Germ. VN Otto, Odo.

 

FD

Oetzmann

PlN √Ētzmann (BEI).

 

FD

Oeuillet

Oeillet, Doeuillet, L(o)euillet, Leuliet(te), Luliet: Dim. van Ofr. oeil: oog. 1606 Pieter Lueillet, Rekspoede (VERGR. 1968).

 

FD

Oevelen, van

van Hoevelen, van Ovelen: PlN Oevel (A). 1430 Jan van Ovele, Her. (DERCON); 1541 Adr. van Oevele, Zandhoven (AP).

 

FD

Oeven, van der

zie van der Hoeven.

 

FD

Oever

Proven.¬†¬† ,,Rivage”.¬†¬† Synon. : VAN den Oever.

 

EV

Oever, van den

van Hoever, Hoever(s),Teno(e)ver: PlN Ten Oever: oever. 1313 Jehan van den Hoevere = Jehan vanden Oevere, Nieuwpoort (DE XI); 1545 Goossen op ten Oever, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Oeveren, van

Veroeveren: Wsch. var. van Van Oevelen.

 

FD

Oeverman(s)

Afl. van Van den Oever.

 

FD

Oeyen

cf. Oeijen.

 

JG

Oeyen

zie Oyen.

 

FD

Oeyen, van

zie van Ooyen.

 

FD

Oeyenbrugge, van

zie van Oyenbrugge.

 

FD

Oeyervaer

zie Odevaer(t).

 

FD

Oeynhausen

PlN (NRW).

 

FD

Of(f)ner

√Ēf(f)ner: D. BerN < Ofen: oven, kachel. Ovenbouwer, pottenbakker, tegelbakker.

 

FD

Of, van

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Offe

Patr. Bakernaam van Germ. VN, zoals Otfrid(us) (Fm., Dip.); vgl. Odf√ģn, Ofrid (Fin.). Volgens STARK bakervorm van een wulf-naam: Offo, Uffo (Fm.). 1398 Danin Offm, Kuurne

(DEBR. 1970).

 

FD

Offeciers

Offizier: Mnl. officier: burgerlijk of rechterlijk ambtenaar. Vgl. Ndl. officier van justitie. 1553 Jan van der Beke officier deser stede, Cent (V. LAN).

 

FD

Offel(en), van

van Oeffel(en),van Oeffelt,van Hoffelen, van Offeren: i. PlN Oeffelt (NB): 1573 Oeffel (PLB). 1632 Abel van Offel, NB (ICC IV). – 2. Zie van Huffel. Vgl. PlN Offelken/Uffelken in Tg. 1235 Thomas de Offelken, Tg. (IOT).

 

FD

Offenbeek, van

PlN (NL). 1568 Pauwel Oeffenbeke; 1580 Joost van Offenbeke, Roermond-Aw. (AP).

 

FD

Offenberg

PlN (BEI, NRW). 1436 Joh. Offenberch, Wezel (BRECH.); 1584 Peter van Offenberch, Aw. (AP).

 

FD

Offenwert, van

PlN Offenwarden (NS)?

 

FD

Offer(s)

Offre, Offert: BerBN van de offerman. 1577 Hans Offers, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Offereins

zie Ouvrein.

 

FD

Offeren, van

zie van Offelen.

 

FD

Offergeld

-elt, Opfergelt. Surnom: moy. n√©erl. offergelt ‘offrande (√† l’√©glise), aum√īne’.

 

JG

Offergeld

-gelt, Opfergelt: Mnl. offergelt: gift in de kerk of aan arme, aalmoes. BN of BerBN van koster. Vgl. Offerman(s).

 

FD

Offergeld

Profess. ‚Äě(Celui qui re√ßoit les) offrandes en argent”.

 

EV

Offerhaus

PlN Offenhausen (BEI, BW, HS).

 

FD

Offerman(s)

-mann(e), -manns, -mars, Opfermann: BerN van de offerman: koster (LIND. 1964). D. Opfermann: kerkdienaar, koster (BRECH.). 1294 Godevert der Offerman van Tongreloe, Mtr. (CG); 1340 Matthys Offerman, Bg. (JAM.); 1538 Ghielis

Offermans, St.-Tr. (LENGLEZ).

 

FD

Offerraan

-ann, Offermanne (romanisation), g√©nitif: Offermans, Offermars (cacogra-phie). 1597-98 ¬ęAnthoine Offreman¬Ľ Corap-tesNivelles ; nom de charge : moy. n√©erl. (Lim-bourg) offerman ‘sacristain’. Cf. aussi Auver-mans dit Offermans (BTD 32, 202-3).

 

JG

Offizier

zie Offeciers.

 

FD

Offman

zie Hoefman.

 

FD

Offrois

Var. de Auf√ģray, Auffroy, de l’anthrop. germ. adal-frid.

 

JG

Offroy

-ois, zie Audefroy.

 

FD

Og-

-er, -ez. V. AD (Ak).

 

EV

Ogden

PlN (Lancashire). 1332 Richard de Okeden

(REANEY).

 

FD

Oger

-et, -ez, -é, zie Ogier(s).

 

FD

Oger

Ogez, Oggier, Ogier, cas-sujet ou g√©nitif n√©erl.: Ogiers. 1189-91 ¬ęOgerus¬Ľ St-Hubert, 1396 ¬ęOgier Renchon d√©lie Chenauz¬Ľ Cart-ValBeno√ģt, 1444 ¬ęJehan Ogier¬Ľ AidesNamur, 1503 ¬ęPetit Jehan Ogier¬Ľ, 1512 ¬ęAugustin Ogy¬Ľ, 1618 ¬ęSimon Ogir¬Ľ BourgNamur, 1672 ¬ęOger de Chockier¬Ľ CartCouvin, 1677 ¬ęBastin Oger¬Ľ BourgNamur; ancien pr√©nom Oger, w. arch. OdjiVL, fr√©quent dans la vall√©e mosane, popularis√© par Ogier le Danois (litt√©rature chevaleresque, h√©ros des marion¬≠nettes li√©geoises), var. de Auger, nom issu de l’anthrop. germ. aud-gari (F√īrst. 193).

 

JG

Oggenfuss

D. Ockenfuss: platvoet. Vgl. Plaetevoet. 1374 Bure, dictus Ockenfuos, Offenburg (BRECH.).

 

FD

Oghem

Proven.¬†¬†¬† Oyghem¬†¬†¬† (Loc.). Aujourd’hui Ooigem.

 

EV

Oghem

zie Ockum.

 

FD

Ogier(s)

Oger, Oget, Og√©, Ogez, Ogy: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN aud-ger ‘rijkdom-speer’: Autger (Fm.). 987 Ogerus, 1111 Otgerus clericus; 1169 Ogerus, Affligem (GN). 1377 Ogier Adaems; 1450 Jan Ogiers, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

Ogle

Obd. vorm (zonder umlaut) van D. √āugle, dim. van Auge: oog. BN. Vgl. Ooghe, Oeuillet. 1440 Claus √Ēgli, Rottenburg (BRECH.).

 

FD

Ognibene

Patr. It. VN Omnibonus: helemaal goed.

 

FD

Ogunade

Nigeriaanse FN (PDB). Ogy: i. PlN (H), – 2. Zie Ogier(s).

 

FD

Ohlen

zie Olen(s).

 

FD

√Ēhler

Ohler(t): D. BerN van de olieslager.

 

FD

Ohligschlaeger

zie Olieslaegers. Ohlrich, zieUlrix.

 

FD

Ohlson

zie Oleson.

 

FD

Ohm(s)

Ohm, Oehm(e): D. Oheim: oom. Vgl. Ooms. 1298 Joh. dictus Ohm, Hb. (BRECH.).

 

FD

Ohn

Freis Patr. Vgl. D. Ohnen = Onnen, Unnen, zoon van Onno. 1400 Orme Onstema (DN).

 

FD

Ohn

Nom d’origine, cf. Ohnerbour, √† Fauvillers (Lx).

 

JG

Ohnemus

Patr. D. O(h)nimus, Ohnymus < Gr. HN Hieronymus. Ohnesorge, Aansorgh: BN voor een onbezorgde, die

geen zorgen heeft. Vgl. Sorgeloos(e). 1324 Gernodus dictus Anesorge, Worms (BRECH.).

 

FD

Ohsé

Ohse, zie Hosset.

 

FD

Ohst

zie Oost.

 

FD

Oidtmann

zie Oordman.

 

FD

Oien

zie Oyen.

 

FD

Oige

zie Ooghe.

 

FD

Oirbeek, van

-beck(e), zie van Oorbeek.

 

FD

Oirbons

zie Urban.

 

FD

Oirschot, van (der)

zie van Oorschot.

 

FD

Oiseau(x)

zie Loiseau(x).

 

FD

Oiseaut

Oiseaux dit Courrier. 1273-80 ¬ęJe-hans Oiseaus¬Ľ FriedenTournai, 1327 ¬ęOisi-aul¬Ľ, 1334 ¬ęPierart Oisiel¬Ľ ComptesMons; surnom: fr. oiseau (symbolisant la l√©g√®ret√© on le go√Ľt du chant); cf. Loiseau.

 

JG

Oiselay

LU W. dim. van Oisel/Oiseau. Vgl. Loiselet.

 

FD

Oiselay

Surnom: littér. roiseleaui, anc. fr, oiseillel FEW 25, 787a, avec le suffixe w. liég. -ê, lat. -ellu ; cf. aussi Loiselet et Loiselier.

 

JG

Oist, van

zie van Oost.

 

FD

Oitach

PlN Ottach(BEI).

 

FD

Okeghem, van

PlN Okegem (OV). 1379 C(ornelis) van Oekeghem, Bs. (BLO VIII); 1406 Cornelijs van Nokegem, Mollem (PEENE).

 

FD

Okeley

zie van Ackeleyen.

 

FD

O’Kelly

lerse FN. O Ceallaigh, afstammeling van Ceallach ‘oorlog’ (REANEY).

 

FD

Okens

Patr. < Germ. VN Odger; zie Ockers.

 

FD

Okerman(s)

zie Neukerman(s).

 

FD

Okhuysen

-huijsen, -huizen: PlN Ockhuizen (U).

 

FD

Okière

zie Auquier.

 

FD

Okker(se)

zie Ockers.

FD

Ol-  

-ast,   -in,   -land,   -sen,   -y.   V.ADAL.

 

EV

Ol-

-b(e)rechts, -bregts. V. ADAL.

 

EV

Ol(l)ier

1. Ofr. olier, uillier: olieslager, oliehandelaar.1249 Pierre Olier, Noyon (MORLET); 1300 lohannis Eulier, Ktr. (DEBR. 1980). – 2. Ofr. olier: pottenbakker, potter. 1284 Olier le potier=Oliers

li Potiers, Avioth (Meuse, CAO).

 

FD

Olaerts

-ast, -asz: Patr. Germ. VN √īthal)hard ‘erfgoed-sterk’: Odalhardus, Odil(h)ardus, Odilhart (MORLETI); Oilardus (Dip.). 136 e. Oilart, Vinkt (GN); 1268 juvenis Oilardekinus, Ip. (BEELE); 1381 Aechte Olaerts, Ossenisse (DEBR.

1999); 1444 Jan Olarts, Tg. (TYTGAT); 1461 Oelardus Olaerdi, Zierikzee (MULII).

 

FD

Olaerts

G√©nitif de l’anthrop. germ. odal-hard [FD].

 

JG

Olagny

NF import√© soit de l’Is√®re, soit de Maine-et-Loire (GeneaNet) ; pour Morlet 739, les NT Olagnier, Aulagnier, etc. sont des noms d√©to-ponymiques du Sud.

 

JG

Olande, van

1. PlN Olland (NB). – 2. Zie Holland(s). – 3. Zie Van Hoolant.

 

FD

Olanier

Olagny: Fr. FN Aula(g)nier: notenboom (DNF).

 

FD

Olausson

Olassen: Zw. FN Olavsson: zoon van Olav.

 

FD

Olav(e)

Patr. Scand. VN Olav, Olaf.

 

FD

Olberding

Patr. Afl. van Olbert (zie Olbrechts). M.i. veeleer Alberding, afl. van Albert.

 

FD

Olbertz

cf. Olbrechts.

 

JG

Olbrecht(s)

Olberecht(s), Olbregts, Olbrich(t), Olbracht, Holbrecht(s), Olberek, Olbert(z): Patr. 1. Germ. VN √īthal-berht ‘vaderlijk-erfgoed- schitterend’: Odilbert, Olbertus (MORLET I). – 2.Zie Albrecht.

 

FD

Olbrechts

Olbertz. G√©nitif de Olbricht, nom issu de l’anthrop. genn. athal-brecht (F√īrst. 163), cf. 1287 ¬ęOlbertus (Colsop)¬Ľ CartVal-Dieu.

 

JG

Olckers

Wellicht met /-epenthesis < Ockers.

 

FD

Old-

-ers, -yk. V. Oud.

 

EV

Olde

Olle: Ndd. BN: de oude.

 

FD

Oldeboom

Ndd. PlN: oude boom. Evtl. Friese PlN Oldeboorn (Boarnsterhim).

 

FD

Oldekop

Ndd. BN: oude kop, oud hoofd. D. Althoft. 1368 Gillise Outhoeft, Pittem (DEBR. 1970); 1627 Justus Oldekop, Hildesheim (BRECH.).

 

FD

Oldeman

Oltmans, -mann(s): Ndd. BN: oude man. Vgl. Oudeman(s).

 

FD

Oldenburg

-burger: PlN (NS, SH). 1559 Jeronimus van Oldenborch, Aw. (HB 80).

 

FD

Oldeneel, van

Ouweneel, D’Oldeneel: PlN (OIJ). 1561 Ger. van Oldenseel (sic), Zwolle-Aw. (AP).

 

FD

Oldenhove

Oldenhof: PlN, b.v. Oldehove (GR). Vgl. Van Oudenhove. 1584 Geraert van Oldenhoff, Aw. (AB).

 

FD

Oldenhove de Guertechain

Nom d’origine: Audenhove (FlOr).

 

JG

Olderbeke, van

zie van Holderbeke.

 

FD

Olders

zie Alders.

 

FD

Oldijck

Oldyck: PlN: Oude Dijk.

 

FD

Ole

Ott, Otte, Oth, Othe. 1254 ¬ęgentil home Otes¬Ľ Chartes Hainaut, 1350 ¬ęOtte de Yle¬Ľ CartVal Beno√ģt, 1426 ¬ęmessire Otte dele Gli-serte¬Ľ TailleSoignies, 1575 ¬ęHubert Oth¬Ľ Arbrefontaine, 1597-98 ¬ęOtte Van mensele¬Ľ ComptesNivelles, 1611 ¬ę Hubert Otte de Mes-nil¬Ľ Arbrefontaine; cas-sujet de Otto, cf. aussi Oth(e), Ots et Otten. – Bibliogr. : G. Remacle, La famille Otte de Vielsalm, dans Glain et Salm 4, 1976, 58-63. ‚ÄĘ D√©riv√©s: en -ard: Otta, Ottart. 1303-7 ¬ęCholart Otart¬Ľ PolyptSalzinnes (Namur), 1314 ¬ęOttars de Fiez¬Ľ Huy, 1351 ¬ęOttars de Spontin¬Ľ Spontin, 1401 ¬ęOttart Marenave¬Ľ CartValBeno√ģt, 1444 ¬ęOttart le claueteur¬Ľ, ¬ęJehennin Otart¬Ľ AidesNamur, 1550 ¬ęPierre Ottard¬Ľ Namur; en -et’. Otte; en -oui: Otoul, Ottoul; en -√īye: Ottois: 1676 ¬ęles hoirs Jacques Ottois ¬Ľ RuageAth. m Doubles d√©riv√©s: en -elet: Otelet, Otlet, Ottelet, Otheles, Outelet, Outlet. 1280 ¬ęli fr√®res Otelet de Fraingnees¬Ľ, ¬ęOttelet de Limon¬Ľ PolyptLi√®ge, 1285 ¬ęOttelet le Cha-choir¬Ľ CartValBeno√ģt, 1500 ¬ęOttelet de Resy-mont¬Ľ Li√®ge. Une var. de Autelet n’est toute¬≠fois pas √† exclure, cf. 1353 ¬ęWatelet filz Otelet¬Ľ CartOrval.

 

JG

Olef

Oleffe, g√©nitif: Olefs. D’un pr√©nom masc. ancien bien attest√© (cf. v¬į Olijff): 1600 ¬ęOfleffe Hagelstaines¬Ľ, 29.5.1601 ¬ęOllefz Hagelstain¬Ľ, 6.3.1602 ¬ęOleff Josselet de Moitroux¬Ľ, 22.2.1645 ¬ęOlef Joslet¬Ľ (not. li√©g.) [JL, NFw], plut√īt que nom d’origine: Olef (sur l’Olef, affluent de l’Urft), √† Gemund (Rh√©nanie, Kreis Schleiden).

 

JG

Olef(s)

Oleff(e), Holef: PlN Olef (NRW).

 

FD

Oleffe

Proven. Oleff (Loc. allem.).

 

EV

Oleinik

Olejnik, -icki, -iczak: Tsjechische BerN: olieslager (DS).

 

FD

Olek

Oleksi(u)k, Oleksy(n), Olexa(k): Pools Patr. < Alexi(u)s(DS).

 

FD

Olemans

Oelmans: 1. Patr. Germ. VN √īthal-man ‘vaderlijk erfgoed-man’: Odalmannus, Odelmannus, Olmannus (MORLET I). 1310 Olemannus, Mtr. (SKM 55); 1381 Jan Oleman, Hontenisse (DEBR. 1999); 1475 Henricus Olemans de Budel (MUL II). – 2. Evtl. var. van O(e)rlemans (ass. rl/l), Ollemans of Holemans.

 

FD

Olemans

Ollemans. cf. Oelmans.

 

JG

Olemans

Proven. Olen (Loc.) (avec suffixe -mans d’orig. N¬į 212).

 

EV

Olen(s)

Ohlen, O(e)le, Oels, Dois, Hoelen: Patr. VN Oele, Oole < Oelbert/Odelbert (MEERTENS1947) of een andere √īthal-naam, zoals Odalfrid, Odelman, Odelmar, Oelbrand. 1318-19 Oele Gilliss, Z; 1423 Oel Luch, Goes; 1496 Oele Marthynse, Goes (id.); 1341 Fierin Olen sone, Saaftinge (DEBR. 1999); 1429 Jan Oels zoon; 1441 Symoen Oolen = Symon Olensoen, Oorderen (MNT 486); 1407 Gielijs Oele, Aw. (ANP).

 

FD

Olenaed

Verhaspeling van Ongenaed?

 

FD

Olender

zie de Hollander.

 

FD

Oleo

Oléo: It. Olio: olie. BerBN van de olieslager. Vgl. Olie.

 

FD

Oleson

Olesen, Oelesse, Oolesse, Ohlson, Olsen, Ols(s)on: Patr. Zoon van Ole. Zie Olen(s). 1341 Fierin Olsen sone, Saaftinge (DEBR. 1969).

 

FD

Olette

Metr. Dim. van Germ. VN Oda/Ode. 1576 Johan.Olette, La Gleize (L. REMACLE, Leparkrde La Gleize, 262).

 

FD

Olette

w. √Ēl√®te. 1576 ¬ęJohan Olette¬Ľ, 1595 ¬ęJean fils Joan Olett¬Ľ, 1635 ¬ęHenry Servaix Olette¬Ľ La Gleize; probabl. alt√©ration du pr√©nom f√©m. Oudel√®te, dimin. de Oda (cf. L. Remacle, Le Parler de La Gleize, 262).

 

JG

Olevier(s)

zie Olivier(s).

 

FD

Olexa(k)

zie Olek.

 

FD

Olfers

zie Wolfers.

 

FD

Olffen, van

Olfen: PlN Olfen (HS, NRW).

 

FD

Oli(e)sla(e)ger(s)  

Profess. ,,Huiier”.

 

EV

Olie

Oly, Olij: 1. BerBN van de olieslager. 1608 Jan Oly=Jan Ooly, Aarts. (MAR.). – 2. Pic. en W. vorm voor Olier; zie Ollier.

 

FD

Oliebos

zie Nolibos.

 

FD

Oliemans

1.BerN van de olieslager. Vgl. D. √Ēlmann. – 2. Re√Įnterpretatie van Olemans.

 

FD

Oliemans

Olmans(t), Ollman: 1. Afl. van Van Olme(n), Van den Olme. 1392 Machtelt

Olmenmans = 1396 Machtelt Olmans, Lier (FRANS). – 2. Var. van Olemans.

 

FD

Olier

Oly. 1330 ¬ęReniers li Oliers¬Ľ Li√®ge, 1589 ¬ęPierre Oly¬Ľ BourgNamur; nom de pro¬≠fession: anc fr. huilier, oilier, w. li√©g. (arch.) √īli ‘fabricant ou marchand d’huile’ FEW 7, 342b, cf. Lollier, etc.; mais cf. aussi 1284 ¬ęOlier le Potier¬Ľ, ¬ęOliers li Potiers eschevins deAvioth¬Ľ CartOrval, o√Ļ il semble s’agir d’un nom de bapt√™me. – Dans les mentions : ¬Ī 1260 ¬ęLambiers li hulhiers¬Ľ, 1334 ¬ęMichus d’Avroit li hulhirs¬Ľ Li√®ge, il s’agit plut√īt du houilleur (C/DBR7, 165).

 

JG

Olier

zie Ollier.

 

FD

Oliesla(e)ger(s)

Olisla(e)ger(s), D’Olieslager(s), Dolieslaegers, D’Olieslaeger, Dolieslager(s), D’Olisla(e)ger, Dholiesla(e)ger, D’Holi(e)slager, Dollesla(e)gers, Olysla(ejger(s), Olijsla(e)ger(s), Olischl√†ger, Olligschlaeger, Ohligschlaeger: BerN van de olieslager. 1223 Gosuinus Oleslaghere, Munkzwalm (GN); 1398 Willem Dolislaghere, Kuurne; 1398 Willem de Olislaghere, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970).

 

FD

Olieslager

Olislaeger, -ager, Ollischlager, au g√©nitif: Olieslagers, Olislagers, Olyslaegers. Nom de profession: moy. n√©erl. olieslager ‘presseur d’huile’.

 

JG

Oliestelder

Wsch. volksetymologische adaptatie van D. √Ēlst√Ętter < PlN Ohlstedt (Hb.).

 

FD

Olieu

Proven. Hoyeux (Dép. Charneux).

 

EV

Olieu(x)

Zie Ollieu(x).

 

FD

Olieux

Ollieuz. 1322 ¬ęJean l’Olieur¬Ľ Comptes-Mons; nom de profession: moy. fr. (Lille) olieur, toum. √īlieu ‘fabricant ou marchand d’huile’, pic. (Mons) ouilleux ‘ouvrier qui tra¬≠vaille dans un moulin √† huile’ FEW 7, 343ab. – Distinct du nom de m√©tier houilleur, de la famille de houille, cf. 1364 ¬ęMaron veuve de G√©ra Tatar li hulheur¬Ľ Li√®ge, 1390-94 ¬ęMichir li hulheurs¬Ľ Montegn√©e.

 

JG

Olievier

Ollefers, zie Olivier(s).

 

FD

Olievier

zie Olivier(s).

 

FD

Olifant

1. BN naar de huisnaam, b.v. in Kortrijk: 1428 inden Olifant an de maerct (Wez. 177V¬į). 1313 Baudron del Olifant, Luik (AAV). – 2. Olifant betekende ook: ivoor, ivoren hoorn (vgl. √©l√©phant, de hoorn van Roeland in het Roelandslied). BN van de hoornblazer. 1379 J. Oliphant, Bergen (BLO VIII).

 

FD

Olifer

Olifiers, zie Oliviers.

 

FD

Olijf(f)

Olyf(f), zie Olive.

 

FD

Olijff

Olyff. Surnom: n√©erl. olijf’ ‘olivier; olive’, issud’anc. fr. o/i/FEW 7, 346b; ou bien Olif, hypocor. de Odulf (F√īrst. 205).

 

JG

Olikier

NF attest√© dans la seconde moiti√© du 19e s. √† Huy, probabl. d’origine anglaise; lors du recensement de 1947, Olikier a √©t√© enregistr√© √† Angleur comme venant d’Angleterre (Jodogne, R√©p. NP Li√®ge 455), toutefois le NF semble absent de l’anthroponymie anglaise [avec la collab. de J.-C. Micha].

 

JG

Olikier

Wellicht < Ockier met /-epenthesis.

 

FD

Olimans(t)   

Profess.¬†¬† ,,Marchand d’huile”.

 

EV

Olimar

Adaptation fr. du NF flam. Hollemaert?

 

JG

Olimar

zie Hollemaert.

 

FD

Olin

Patr. Vleivorm van Germ. √īthal-naam. Vgl. Olens.

 

FD

Olinger

zie Ollinger.

 

FD

Olisla(e)ger(s)

zie Olieslaegers.

 

FD

Olislaeger(s)

cf. Olieslager(s).

 

JG

Olivaud

Patr. < Olivel, dom. van VN Olivier.

 

FD

Olive

-es, Oliva, Olijf(f), Olyf(f): Metr. Lat. HN Oliva. 1300 Olive le sereur Clare, Kales (GYSS. 1963); 1642 Filips Oliva, Middelburg (AP).

 

FD

Olive

Olivier, Oliviers, Ol(l)iv-, Olyff. Anc. N. de bapt. √©voquant les souffrances du Christ aux Mont des Oliviers. N¬į 105

 

EV

Olivet

1279-80 ¬ęOlives de Corberi¬Ľ RegTour-nai, 1286 ¬ęOlives de Nimi¬Ľ, ¬ęJehans Olives¬Ľ CartMons, 1289 ¬ęRobins Olivet¬Ľ, 1326-31 ¬ęSymons Olives¬Ľ ComptesMons, 1496 ¬ęOli¬≠vet Carnin¬Ľ AidesHainaut; d√©riv√© en -et du th√®me de Olivier. Secondairement, nom d’ori¬≠gine, d’apr√®s le ¬ęmons Oliveti¬Ľ biblique, cf. 1545 ¬ęlegs au jardin d’Olivet de Notre-Dame¬Ľ BourgNamur.

 

JG

Olivet

-é, Olivetti, Ollivon: Patr. Dim. van VN Olivier. 1289 Robins Olivet, Bergen (PIERARD); 1424 Olivet zinen knape, Ktr. (SP p.zs).

 

FD

Olivier

Ollevier, Ollivier, Olivy (forme w.), cas-sujet ou g√©nitif n√©erl.: Oliviers. 1257 ¬ęJohan Olivir de Nivelle¬Ľ, ¬ęOlivier de Lie-biertsart¬Ľ BaillNivelles, 1284 ¬ęOliviers Alous¬Ľ BourgAth, 1295 ¬ęJehans Oliviers¬Ľ Comptes¬≠Mons, 1489 ¬ęHenry Olivir¬Ľ CoutStavelot, 1561 ¬ęFoelix Olivier¬Ľ Antoing, 1575 ¬ęG√©rard Olivy¬Ľ Duch√© Luxemb., 1617 ¬ęJean Olivier, de Nettine¬Ľ BourgDinant, 1633 ¬ęEstienne et jan Olivier¬Ľ √©migr√©s en Su√®de, 1795 ¬ęHenry Olivy¬Ľ La Gleize; pr√©nom symbolique [l’oli¬≠vier √©tait embl√®me de paix], popularis√© au Moyen √āge par le couple Roland/Olivier de la Chanson de Roland.

¬ę Double d√©riv√© en -er-oul: 1444 ¬ęOlivroul George fils Oude fille messire Olivir¬Ľ Terre-Jauche.

 

JG

Olivier(s)

Holiviers, Olivi√©, Olivi(e), Olivy, Ollivier, Olievier, Olifiers, Dolivier, Lolivier, Oleviers, Ol(l)evier, Oliveer, Oliver(s), Ollefers, Olifer, Oulivers, Olivieri, Ol(l)ivero, Olivari, Olivares, (D’)Oliveira: Patr. Bekende literatuurnaam uit het Chanson de Roland. 1326 Olivier Vierdinc; 1378 Olivier Adelaerd; 1268 Clais Olivir; 1377 Cateline Oliviers, Ip. (BEELE); 1354 Olivier Lolivier, H (CCHt).

 

FD

Olivy

Ollevier, cf. Olivier.

 

JG

Olle

Zie Olde.

 

FD

Ollech

Nederrijns Ohlig, √Ēhlig: olie. BerBN van de olieslager. Vgl. Olligschl√Ęger.

 

FD

Ollieu(x)

Ollieuz, Ollieuw, Olieu(x), Leulieux: Ofr. olieur: olieslager. BerN. 1290 Colart Lolieur, St-Q. (MORLET); 1322 Jean FOlieur, Bergen (HERB.); 1710-25 Pieter Ollieuw, Killem; 1725-38 Pieter Jacobus Olieu fs. Pieter, Killem (VERGR. 1972).

 

FD

Ollieuz

cf. Olieux.

 

JG

Olligschla(e)ger

-schl√§ger: Nederrijnse var. van D. √Ēhlschl√Ęger; zie Olieslaegers.

 

FD

Ollinger

Olinger: Afl. < PlN Olingen in Betzdorf (GH) of √Ēl(l)ing(en) (BEI, BW, NS, RP).

 

FD

Ollischlager

cf. Olieslager.

 

JG

Ollivier

cf. Olivier.

 

JG

Ollivier

Ollivero, zie Olivier(s).

 

FD

Ollivon

zie Olivet.

 

FD

Ollman

zie Oliemans.

 

FD

Olluyn

zie Halewijn.

 

FD

Olm

Olmen: Boomnaam olm of < Van Olmen. 1440 Alaerd Olme, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Olm. 

,,Orme”.¬† Proven.¬† Olme¬†¬† (Loc. et L.D.). VAN Holme. N¬į 242.

 

EV

Olmans(t)

zie Oliemans.

 

FD

Olmechette

Adaptatie van PlN Olmscheid (RP); vgl. Obchette < Hobscheid.

 

FD

Olmechette

Dans ce NF gaumais, -mechette pourrait repr√©senter un dimin. de m(y)√©ch, Meix ‘jardin’ ?

 

JG

Olmen, van

van Olmem: PlN Olmen (A). 1296 Ards huus van Olmele; 1430 Art van Olmele; 1453 Jans van Olmen, Her. (DERCON); 1400 Jan van Olmen, Tv.(BERDEN).

 

FD

Olmer

Afl. van PlN Oberolm (RP, Olm (NS) of Ollheim (NRW). 1170 Gosselinus Olmer, Keulen (BRECH.).

 

FD

Olsem

Wsch. var. van Olsen.

 

FD

Olsen

Ols(s)on, zie Oleson.

 

FD

Olsene, van

PlN Olsene (OV). 1387 Jhanne van Olsene, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Olst,van

PlNOlst(OIJ).

 

FD

Olstein

zie Hoolsteens.

 

FD

Oltenfreiter

Adaptatie van Ndd. Holtfreter:houthandelaar. Vgl. Ndd. Hoppenvreter, Fretholt (NN).

 

FD

Olthof

Holt(h)of: PlN Olthof (OIJ). Vgl. Oude(n)hove. 1569 Dirk Olthoff, Ootmarsum (OIJ)-Aw. (AP); 1634-1721 Leonardus Olthoff, Aw. (vader van 10 kinderen, allemaal Holthof, o.m.)

“1682 Antonius Holthof, Aw. (med. Nik. Holthof, Oedelem). Zie ook Holthof.

 

FD

Olthuis

Nom d’origine: moy. n√©erl. oit huys (= vieille maison).

 

JG

Olthuis

Oostndl. vorm van PlN Oudhuis. Vgl. Van Ouwenhuysen.

 

FD

Oltmann

Oltman(n)s, zie Oldeman.

 

FD

Olvoet

Olvoute, zie Holvoet.

 

FD

Oly

cf. Olier.

 

JG

Oly

zie Olie.

 

FD

Olyff

V. Olive.

 

EV

Olysla(e)ger(s)

zie Olieslaegers.

 

FD

Olyslaegers

cf. Olieslager.

 

JG

Omb(e)let{s)

zie Humblet.

 

FD

Ombecq

zie van Hombeeck.

 

FD

Ombelet

Onbelet, au g√©nitif: Ombelets. Avec chute du H- initial, dimin. en -elet du th√®me de Homb(ert) < anthrop. germ. hum-behrt (F√īrst. 931).

 

JG

Omberg(en), van

(van) Hombergen, Homberg(s): 1. PlN Oombergen (OV): 136 e. Homberge (TW). PizSi Egidius de Oemberghen, Hillegem (HAES.); 1351 Jan van Omberghen, Cent (GSB); 1424 Ghertruud van Hoomberghe, Cent (PARM.). -2.PlNHomberg(NRW).

 

FD

Omblets

V. H AD (Han).,   

 

EV

Ombrecht

-egt, zie Humbert.

 

FD

Ombredane

Proven.¬† Ambara d’Ha- gna.¬†¬†¬† (Romanisation),¬†¬†¬† ,,Le¬†¬† cours d’eau appel√© Haine”.

 

EV

Ombredane

Surnom fac√©tieux : fr. ombre d’√Ęne, cf. 1251 ¬ęUmbrasini¬Ľ Mont-Ste-Genevi√®ve (BTD32, 1958, 218, note 1).

 

JG

Ombreucq

PlN in Ghoy (H).

 

FD

Ombrouck

zie Hombroek.

 

FD

Omeblets

zie Humblet.

 

FD

Omen

Oomen(s), Oome(s), Oomse: 1. Patr. Vleivorm van de Germ. VN Omaar. Zie Orner. 1398 Omaer Crovelt=1388 Omin van Crovelt; 1382 Brice de Oemins wijf was; 1408 Oemin de Sceerere, Tielt (DEBR. 1970). Vgl. VN Oomen = Audomarus, Minderhout (VS1988,544). – 2. Verbogen vorm van Oom. 1585 Jan Oom (vader van) Giertgen Oomen, A’dam (MNT 446).

 

FD

Omesla(e)ghe, van

zie van Ommeslaeghe.

 

FD

Omey(e)

Ommey: Adaptatie van Ornez, Orné (zie Orner) of var. van Amey(e).

 

FD

Omloop

Nom d’origine: moy. n√©erl. omloop ‘circuit, galerie circulaire’.

 

JG

Omloop

Omloo: 1. Verspreide PlN: weg of plaats die ergens omheen loopt. 1335 J. Ommeloep, VB (BLO I); i374N(icolas) Ommeloop, Leiden; 1374 Peter Omloep seu Pierres du Boies (BLO VI); 146 e. Winoc Ommelop, FV; 1423 Jan Ommeloop, Bg. (DF XI). – 2. Ndd. Umlop: BN voor een politieagent, een omroeper, die in dorp of stad omloopt. 1423 Hans Ummelop, Hildesheim; in de 176 e. werd Peter Urdenbach ook Umlauf genoemd, omdat hij door de Keulse gemeenteraad t√īt Umlauf verkozen werd. 1428 Willem den Ommelopere, Bs. (HB 283).

 

FD

Ommaerts

Génitif du prénom néerl. Omaar, fr. Orner.

 

JG

Ommaerts

zie Odemaere.

 

FD

Omme(n), van

PlN Ommen (OIJ). 1433 lan van Ommen, A’dam (NHC); 1618 Otmaer van Ommen, Kontich (SELS).

 

FD

Ommeganck

Nom d’origine: Ommegang, √† Zulzeke (FlOr), etc.; moy. n√©erl. ommegang ‘procession, inspection, etc.’.

 

JG

Ommegang

-ganck: PlN Ommegang, d.i. de weg die gevolgd werd door de ommegang of processie. De Ommegangweg in Mesen werd in 1846 vertaald a√Įs: Chemin de Procession ou Grand-Tour. Verspreide PlN (DF XI). Vondelingnaam: Op 7januari 1648 werd in Antwerpen Cornelis Ommegancks in de ommegang van de

Lievevrouwekerk achter het hoogkoor gevonden

(med. mw. Lambrechts).

 

FD

Ommert

zie Orner.

 

FD

Ommesla(e)g(h)e, van

Ommeslag(h), van Omesla(e)ghe, van Ommeslaeger, van Onneslaeghe, van Ommerslaeghe: PlN Mnl. ommeslach: wending, bocht. 1394 Jacop van den Ommeslaghe, Oud. (GPO); 1415 Miquiel van

Nommeslaghe, Dk. (TTT); 1469 Jan vanden Ommeslaghe, Pamele (V.BUTS.); 1556 Thomas van Ommeslaghe, Ktr. (KW).

 

FD

Ommey

zie Omey(e).

 

FD

Omnès

Surnom d√©locutif de chantre, sans doute d’apr√®s le psaume ¬ęLmtdate Dominum omnes gentes¬Ľ (Morlet 740).

 

JG

Omwal

PlN Omval in Alkmaar (NH).

 

FD

On-

-(n)ockx, -rat, Ons. V. AD (An, Anz).

 

EV

On(n)ou

Patr. Rom. vorm van Germ. VN Onolf.

 

FD

Onacker, van

zie van Hoonacker.

 

FD

Onan

Onnan. Nom biblique: Onan, fils de Juda.

 

JG

Onan

Onnan: Bijbelse VN Onan.

 

FD

Onay

1. Onay/Aunay, LU W. vorm voor auneau, dim. van aune < Lat. alnus: els. 1374 Jackine Oneal; 1396 Balduwien Oneaul, Luik (AVB). – 2. Zie Honnay.

 

FD

Onbekend

N√©erl. onbekend ‘inconnu’, sans doute nom d’enfant trouv√© (Carnoy 290).

 

JG

Onbekend

Onbeken(d)t: Vondelingnaam. In 1819 werd in Jena een vondeling Caroline Unbekannt genoemd (BRECH.).

 

FD

Onbelet

cf. Ombelet.

 

JG

Onbelet

zie Humblet.

 

FD

Onc(ke)-

Onk- -let, -lin(x). V. AD (Ank).

 

EV

Oncem, van

van Oncen, zie van Honsem.

 

FD

Onckel(l)en, van

zie van Onkelen.

 

FD

Onckelet

Dimin. de fr. oncle.

 

JG

Onckelet

Fr. onclet, dim. van oncle: oom.

 

FD

Onckelin(s)

cf. Onclin.

 

JG

Onckelinck

g√©nitif: Onckelinx, Onkelinx, Onclinx. D√©riv√© n√©erl. en -ing de *Onkel ‘oncle’ (Carnoy 277), cf. Onc(ke)lm (ci-dessous).

 

JG

Onclin

Enclin, Nocl(a)in, Onclin(c)x, Onckelin(s), -linck,

-linc(k)x, On(c)kelinx, Oncelinx, Nonckelynck,

Nockelinck: Afl. van Fr. oncle: oom. Vgl. Nonkel. 1247 Jean Onckelin, Aulne (HERE.); 1617 Inghel Nockelynck, Moen (KW II); 1623 Hobert Onclinx, Bilzen(SCHOE.).

 

FD

Onclin

Onckelin, g√©nitif n√©erl.: Onckelins. 1247 ¬ęJean Onckelin¬Ľ abb√© d’Aulne, 1516 ¬ęJohan Onclin¬Ľ Li√®ge; nom de parent√©: w. onclin ‘oncle’FEW 1, 189a.

 

JG

Ondank

BN voor een ondankbaar mens. Vgl. Kleinedank, Grotendanck (NN). 1458 Joh. de Ghistella Ondanc, Torn. dyoc. (MULII).

 

FD

Ondel

NF de la Basse-Sambre, probabl. lorrain car attest√© √† Hayange en Moselle (Lorraine) d√®s 1708 (GeneaNet); d’origine incertaine.

 

JG

Onder, (van)

Naar de woonplaats beneden.

 

FD

Onderbeek

-bek(e): PlN: lager stromende beek. 1438 Jacobus van Onderbech, Torn. dioc. (MUL I).

 

FD

Onderbeek

-ek, -eke. Nom d’origine: n√©erl. onder beek.

 

JG

Onderbeek

Proven. ,,Rivi√®re situ√©e en contrebas”.

 

EV

Onderbergen, van

PlN Onderbergen in Gent (GN). 1505 a Johanne van Onderberch, Bg. (DF XI).  Onderdon(c)k: PlN: lagergelegen donk,heuveltje. 1315 Symoen van Onderdonc, Veerle (OATII);

1584 Cornelis Onderdonck, Aw. (AB); 1641 Jacques

Onderdonck, Adegem (DF XI).

 

FD

Onderdijk

Anderdijk: PlN in Aardenburg, Sluis (Z), Adegem (OV), Koekelare (WV) (DF XI) en Wervershoof (NH). 1520 Gyelis Onderdeycke, Herk-de-Stad (KCG1992,343); 1584 Thomas van Onderdijck, Aw. (AB).

 

FD

Onderdonck

Nom d’origine : moy. n√©erl. onder + donk ‘petite colline’.

 

JG

Ondere(e)t

Wsch. adaptatie van André. 1575 Jan Onderee, Bg.; 1701 Joannes Ondereet, Knesselare (SCHOUT. I-II). Of hypercorrect voor Ongereet.5 1655 Onghereedt = 1660 Onderheedt, Bg. (PDB).

 

FD

Onderet

-eet. NF de Charleroi, attest√© √† date r√©cente, probabl. par adaptation d’un NF flamand. Pour Debrab2 919, celui-ci pourrait √™tre soit une adaptation flam. de Andr√©, cf. 1575 ¬ęJan Onderee¬Ľ Bruges, 1701 ¬ęJoannes Ondereet¬Ľ Knesselare, soit un hypercor-rectisme pour ongereet ‘inachev√©’, cf. 1655 ¬ęOnghereedt¬Ľ = 1660 ¬ęOnderheedt¬Ľ √† Bru¬≠ges, ce qui para√ģt plus vraisemblable [avec la collab. de J.-C. Micha].

 

JG

Onderwater

PlN, vgl. D. Unterwasser (BW). 1490 Claes Dirckx Onderwater, leenman van Hontshol (PDB).

 

FD

Ongar(o)

Ongers: Volksnaam van de Hongaar, ook BN voor een vreemde kerel, met zonderling gedrag. Vgl. D. Ungar.

 

FD

Ongemack

Heel wsch. re√Įnterpretatie van Ongena; vgl. Ongenac.

 

FD

Ongena

Ongenaden, Ongenaede(n), Ongenae(d), -ac, Houguenade, Onghena(e), Ong(h)enae(r)t, Hongenae, Hongenae(r)t, Hoengenaert, Hungenaert, Hoeghenae: Mnl. ongenade: hardheid, wreedheid, onbarmhartigheid. BN voor iemand met ongenadig karakter. Ongenac door verkeerde lezing van Ongenae. 1281 Gerardi Ongenads = Gheraert Onghenaets ambacht, Cent (HAES.); 1311 Walterus dictus Onghenada, Tn. (OATII); 1325 Arnoldo Onghenade, VB (BAERT); 1496 Jooris Onghena, Oedelem (PARM). Zie BdS 1986, nr.4, p.n.

Ongereet: BN voor iemand die niet bereidwillig of nooit gereed, nooit klaar is. Vgl. Umbreit. 1142-56 Bruno Ungereido, Keulen (HAGSTR. 1949); 1303 van Lamminen Onghereed, Bg. (VERKEST); 1332 Walteri Ongereet (BAERT); 137/Jhan de Onghereede, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Ongena

Onghena, Ongenae, Ongenaed, On-genaden. 1247 ¬ęArnoldo dicto Ongenode¬Ľ Tongres; surnom: moy. n√©erl. ongenade ‘crael, barbare’ ou ‘disgr√Ęce’ (Vincent, BTD27.75). Cf. aussi Hongenae.

 

JG

Ongena(d)e

Proven. ,,Disgr√Ęce”, ,,Terre inculte”. N¬į 237. ¬†Onge-n(a)de(n), Ongenaed, Hongenae.

 

EV

Ongenaert

Var. du précédent, avec changement de suffixe -a(e)rt.

 

JG

Ongers

zie Ongar(o).

 

FD

Ongeval(le), van

van Onguevalle: Herinterpretatie van Van Longueval; zie Longval. 1617 Gillis van Ongevalle, Zarlardinge (LIEVENS) = 1617 Gillis van Longheval = Egidius Longhevale (broer van) Joannes van Ongevaele (stamvader van Van Ongeval streek van Gb.) (med. Chr. Tanghe, Geel).

 

FD

Ongewass(ch)en

BN voor een onzindelijk mens. 1461 Wouter Ongewassen = Ongewasschen, Bilzen (SCHOE.); ¬Ī1570 Jehan Cabo alias Ongewasschen, Merksem; Servaes Ongeweschen, L(CDT).

 

FD

Oninckx

Onink, zie Honin.

 

FD

Onkelen, van

van Onckel(l)en: 1. PlN Ten Onkelen in Nieuwrode (VB) (ESBr. 1953,189-190). 1400 van Yden van Onkelen = 1406 Yde van Unckelen, At. (C. BAERT); 1556 Herman van Oncle, Gent-Aw. (AP); 1584 Adriaen van Oncle, Aw. (AB). – 2. Evtl. PlN Unkel (RP): 1219 Unkele (TW).

 

FD

Onkelinx

cf. Onckelinck, -ckx.

 

JG

Onkelinx

zie Onclin.

 

FD

Onken

Onnekes: Patr. Dim. van Friese VN Onno. 1397 Oncke Snelgers; 1527 Ineke Oneken = Onken (NN).

 

FD

Onnan

Zie Onan.

 

FD

Onnau

Dim. van aune: els. Vgl. Onay.

 

FD

Onnau

NF verviétois, en provenance des Fou-rons et du Limbourg hollandais (GeneaNet), sans rapport avec le NF Onnaysf.

 

JG

Onneslaeghe, van

zie van Ommeslaeghe.

 

FD

Onneweer

Mnl. ongeweder, Ndd. unweer: slecht weer, stormweer. BN voor een opvliegende kerel. Vgl. D. Ungewitter. Johan Bernard Ohnewehr uit Neuenkirchen (“1760) vestigde zich √ßa. 1790 in West-Friesland; zijn nakomelingen dragen de naam Onneweer (PDB).

On(n)ockx: Patr. Dim. of afl. met k-suffix van de Friese VN Onno (vgl. Onken)?

 

FD

Onnu

Nom d’origine: √īn√Ľ, √† Borlon (Lx), col¬≠lectif de w. √Ęne ‘aulne’.

 

JG

Onof

Patr. Germ. VN Onolf: Aunulfus, Onulfus, Onolfus (MORLETI, Fm., Dip.). ne e. Onulfus de Hardoia; 12e e. Onolf, Moorsel; 136 e. Onolf, Cent (GN); 1568 Jan Onof, Meteren (DGW).

 

FD

Onraed

Onrae(d)t, Onraerdt: 1. Mnl. onraet: slechte raad, onbedachtzaamheid, dwaasheid. BN. 1281 Oudart Onrat; J. Onrat, Boezegem (HAES.); 1374 Clais Oenraet, Ktr. (DEBR. 2002). Р2. Zie Honoré.

 

FD

Onraedt

Onraet. N√©erlandisation du pr√©nom Honoratus (cf. Naamkunde 4, 1972, 159) ou bien surnom: moy. n√©erl. onraet ‘fausset√©, dommage, etc.’.

 

JG

Onré

zie Honoré.

 

FD

Ons

1. Ofr. ons, Fr. homme. Vgl. De Man. 156 e. Ysabiaus li Ons, Artesi√ę (J. G.). – 2. Zie Hoen. -3. Zie de Hondt.

 

FD

Ons

15e s. ¬ę Ysabiaus li Ons¬Ľ DupasArtois;pro¬≠babl. surnom: anc. fr. ans ‘homme’, cf. Hons.

 

JG

Onsea

Onsia. Var. de Ansia, Anceau, dimin. de Ans(elme)?

 

JG

Onsea

zie Ancel.

 

FD

Onselaer(e), van

zie (van) Osselaer(e).

 

FD

Onselen, van

Wsch. var. van Van Onsen.

 

FD

Onsem, van

van Onsen, zie van Honsem.

 

FD

Onsia(u)

zie Ancel.

 

FD

Onsmonde

cf. Osmonde.

 

JG

Onsmonde

zie Osmond(e).

 

FD

Onssels

cf. Oensels.

 

JG

Onssels

zie van Oensel.

 

FD

Onverwagt

BN of vondelingnaam.

 

FD

Onyn

zie Honin.

 

FD

Onzea

Onzia, zie Ancel.

 

FD

Onzen

zie van Honsem.

 

FD

Oof, van

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Ooft

1. Zie Hooft. – 2. Evtl. BerN van de fruit-handelaar. Vgl. Obst. 1379 Bellens Oeftmenghere, Diest (HB 370).

 

FD

Oog(h)e

Oige, Hoge, Hoog(h)e: 1. BN naar het opvallende van de ogen, een oog. Vgl. Bontooge, Liefooghe. 1170 Heinr. Oige = 1180 Henricus Oculus, Keulen (BRECH.I); 1280 Trise Oghes; 1281 Coppinus Oghe, Ip. (BEELE); 1339 Jan mette: Oghen, Cent; 1360 Jhan dat Oghe, Broekburg (TAV.); 1411 Gheert Nout Oeghs filius, Aw. (ANP). -2. Zie ook Hoge.

Oogwit: Wsch. re√Įnterpretatie van D. FN Augenweide: lust van de ogen.

 

FD

Ooghe

Oog, ,,Oeil”. 1. Caract. phys. Particular. d’un oeil. N¬į 261. ‚ÄĘ‚ÄĒ 2. Car. mor. ‚ÄěHomme vigilant”.

 

EV

Ooghe

Surnom: moy. n√©erl. oogh ‘oeil’.

 

JG

Oogwit

Surnom: moy. n√©erl. ogenwit ‘cataractede l’Ňďil’ [FD] ou n√©erl. oogwit ‘dessein, intention’?

 

JG

Ooi

zie Oyen.

 

FD

Ooijkaas

Nederlandse FN Hooikaas. 1681 Hoijkaes, 1702 Hooijkaes, Delft (PDB).

 

FD

Ool, van

PlN in Herten (NL).

 

FD

Oolbout

Patr. Germ. VN √īthal-balth ‘bezit-moedig’: O(d)ilbaldus, Olboldus (Dip.), Othelboldus (GN). 1279 Olebouds ofstede, Bg. (CG); 1380 van Claise Oolbout, Ip. (BEELE).

 

FD

Oolders

Peut-√™tre var. de Olders, g√©nitif de moy, n√©erl. older ‘plus √Ęg√©, a√ģn√©’.

 

JG

Oolders

zie Alders.

 

FD

Oolesse

zie Oleson.

 

FD

Oolingen

PlN Olingen in Betzdorf (GH).

 

FD

Oolmann

D. FN Ohlmann: olieman, oliehandelaar.

 

FD

Ools

Sans doute dérivé de Olens, cf. Oelmans [FD].

 

JG

Ools

zie Olens.

 

FD

Oom-

-en, -s. N. de relat. famil. ,,Oncle” (qui dirige sans doute les affaires de neveux mineurs). N¬į 128.

 

EV

Oom(s)

Doom(s), Doem(s), D’hooms, Nooms: Verwantschapsnaam: de oom. Bet. ook: grootvader, zwager. D. Ohm, Oheim; vgl. Nonkel. 1187-1200 Teodericus Orne (HAGSTR.); 1270 Balduini Oem = 1276 Balduini Avunculi, Hulst Z (DEBR. 1980); 1291 Jan Doem f. Weitins Oems, Bg. (CROENEN 71); 1398 Jan de Oem; Pi√®tre Doem, Aalbeke; 1398 Casin Doem, Trissequin Doems, Meulebeke; 1382 wedewe Roeger Oems, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Oomen(s)

Oome(s), Oomse, zie Omen.

 

FD

Ooms

Oms. Nom de parent√©: g√©nitif de moy. n√©erl. oom ‘oncle’.

 

JG

Oomsels

zie van Oensel.

 

FD

Oonincx

zie Honin, Honig.

 

FD

Oor

Car. phys. ,,Oreille”. Particular. de cet organe. Ortjens, Oortjens. ..Petites oreilles”. N¬į 26l.

 

EV

Oor

Oors: 1. BN voor iemand met opvallende of grote oren.. – 2. Mnl. oor, oir: erfgenaam. Vgl. Dhoore.

 

FD

Ooraen

-ens, Oomes. 1388 ¬ęOmin van Cro-velt¬Ľ = 1398 ¬ęOmaer Crovelt¬Ľ Tielt; anthrop. moy. n√©erl. Omin, hypocor. de Orner [FD].

 

JG

Oorbeek, van

-beeke, -beck, van Oerbeek, van Oirbeek, -beck(e), van Orbeek, (van) Orbecq, van Noorbee(c)k, van Norbeck: PlN Oorbeek (VB); evtl. Orbais (WB): 1155 Orbec (TW). 1321 Wolterus de Orbeke; 1347 Kerstiaen van Oerbeke; 1340 Reynerus van Oirbeke, Lv. (C.BAERT); 1440 Ghyz van Noorbeke, Lv. (PARM.).

 

FD

Oorden, van

van Oor(d)t, van den Oord, van Noord(en), van Hoorde(n), van (de) Noort, van Orden: 1. PlN Oort, Ort, Oord: uiteinde, uiterste punt; hoek, stuk land; (n)oorden: buitendijks land langs rivier. Ten Oorden tussen Groede en Schoondijke, Gaternisse (Z) (DF XI). Vgl. Oordman. 1227 Philippus de Orde, Monnikendijk Z (GN); 1368 Jan van Norden = 1369 Jan van den Hoorden = 1370 Jan van den Oorde = 1371 Jan van Oorden, Bg. (DF); 1477-91 Gillis van den Oorde, Wetteren (V*S 1995,374).

 

FD

Oordens

Orthen: Patr. Afl. van Germ. ord-naam ‘speerpunt’, zoals Ortwin.

 

FD

Oordman

Oortman, Ortman(s), Ortsman, Ortmann(s), Orthmans, Oidtmann: 1. Afl. van PlN Oord; zie van Oorden. Orthmann is fréquent in Hb. 1536 Peter Ortmann, Wangen (BRECH.). 1396 Cornullis Oerteman, Aaigem (DE B.). Р2. Patr. Afl. van Germ. ord-naam, zoals Ortwin. Zie Oordens.

 

FD

Oordt,van

zie van Oorden, van Noorden.

 

FD

Oorenbaut

zie Urban.

 

FD

Oorle,van

zie van Oerle.

 

FD

Oorlynck

-lijnck: Re√Įnterpretatie van Harlinck, Duits Harling, afkomstig van Harlingen (FL). 1336 Reymbern Harlinge, Liineburg (NN). Christoffel Hoorlinck = Orerinck, zoon van 1713 Gaspar Harlinck, Duitsland-Bg. (PDB).

 

FD

Oornaert

zie Hoornaert.

 

FD

Oorreel

zie Hurel.

 

FD

Oors

zie Oor, Oort(s).

 

FD

Oorschot, van

van (der) Oirschot, Oosschot: PlN

Oorschot (NE). 1301 Danekinus de Oerscot, NB (OATII); 1385 Henrici de Oerscot, Tg. (TYTGAT); 1440 Mergriete van Oorscote, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Oort(s)

Orts, Oors, Ort(h), Ourth: 1. Patr. Korte vorm van Germ. -ord-naam, zoals Ortwin. Vgl. Oordens. 1364 Ortwin Bissigel = Orte B.; HS (BRECH.); 1543 P.C. Orts, Zierikzee-Aw. (AP); 1570 Georges Ort, Dk. (CDT 317). – 2. Soms var. van Aert(s), Arts.

 

FD

Oort, van

zie van Oorden.

 

FD

Oortegem, van

PlN Wortegem (OV).

 

FD

Oorthuijs

zie Noordhuizen.

 

FD

Oortman

zie Oordman.

 

FD

Oortmeyer

zie Ortmeier.

 

FD

Oorts

Forme courte d’un anthrop. germ. en ord-, ainsi Ortwin [FD].

 

JG

Ooslandt

Nom d’origine: moy. n√©erl. oostlan√©, pays de l’Est, Allemagne (du Nord).

 

JG

Ooslandt

zie Oostlandt.

 

FD

Oosschot

zie van Oorschot.

 

FD

Oost

,,Est.”. Proven. Oostendorp, Ooster- -berg, -christ, Oos–hoek, -veen, -vogels. ,,Village-, Montagne-, Oseraie- f-rist), -Coin-, Marais-, Oiseaux- -de l’Est”. Oos-tens, Ooster- -s, -link, -lynck. ,,De l’Est”.

 

EV

Oost

Ohst: i. Korte vorm voor Van Oost. – 2. Var. van Ost, VN Oste. 1360 Henrici dicti Oest, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Oost

Oostens. Probabl. nom issu de l’antkop, germ. austa > Osto, Hosto [FD].

 

JG

Oost, van

van Oosts, van Oist, van Hoost: 1. PlN Oost (NB, NH). – 2. Naar de woonplaats ten oosten van een plaats, van het dorp; of herkomst uit het oosten. Vgl. Van Oosten. 1366 ver Magrieten van Oest, Ktr. (DEBR. 1970); 1570 Hans van Oost, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Oost, van der

zie van (de) Roost.

 

FD

Oostaden, van

-ayen, zie van Ostaeden.

 

FD

Oostburg, (van)

PlN Oostburg (Z). 1268 Arnouds van Oestburgh, Bg. (CG); 1313 Pieter van Oestburgh, Nieuwmunster (RYCKEBOER); 1342 Claeise van Hoestborch, Cent (RSGII).

Oostdam: PlN: oostelijke dam; in Bellegem (WV).

 

FD

Oostdijk

-dyk: PlN (Z, ZH) en verder verspreid.

 

FD

Oostelinck

zie Oosterlinck.

 

FD

Oosten, van

van Hooste(n): 1. Naar de woonplaats ten oosten of herkomst uit het oosten. Vgl. Van Oost. 1565 Hans van Oosten, Oost-Aw. (AP); 1592 Adriaen van Oosten, Aarts. (MAR.). – 2. Een enkele keer ook herinterpretatie van Oosten (zie Ost). 1675 Franciscus Oosten = 1701 F. van Oosten, Oostmalle (VS 2001,152).

 

FD

Oostenbach

PlN Osterbach (BW)

 

FD

Oostenbroek

PlN Oosterbroek (GR). Verspreide PlN Oostbroek (U, NH, FV, WV, Z): oostelijk broekland.

 

FD

Oostende, van (den)

van (den) Ostende: 1. PlN Oostende (WV), Wvl. uitspr. ostende. De vorm Van den Oostende kan op welk ‘oosteind’ ook teruggaan. 1269 Willem van den Oestende, Bg. (CG); 1342 an Jhanne van Oestende (DEBR. 1971). – 2. Evtl. D. PlN Ostend(e) (HS, NRW, NS). 1551 Albrecht Oostender, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Oostendorp

-darp: PlN in Elburg (G). Zie ook Ostendorf(f). 1663 J.B. van Oostendorp; 1667 Lud. Oostendorp, Aalst (MUL VI).

 

FD

Oostenrijk, (van)

van Oostenrijck, -ryck, van Ostenryck: Herkomstig van Oostenrijk. 1506 Henric van Oostrijcke, Bonheiden; 1520 Claes Oostrijcke, Mech. (GPM); 1533 Joannes Oesterycke, Mech. (MUL IV); 1556 Antonis van Oostenryck, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Oostens

zie Ost.

 

FD

Oosterbaan

PlN Ostrevant, een oude gouw tussen Schelde en Scarpe: 877 in pago Ostrebanno (TW). 1327 Maroie d’Ostrevans, Atrecht (NCJ). Oosterbant is ook een PlN tussen Binkom en Attenrode (VB) (VERSTEGEN, Attenrode, 27).

 

FD

Oosterbos(ch), (van)

Ossterbosch: PlN Osterbos (NL). 1740 Jacoba Oosterbosch, Zundert (VS1988,510).

 

FD

Oosterbosch

Ossterbosch, g√©nitif: Ooster-boschs. Nom n√©erl. d’origine (= bois de l’Est).

 

JG

Oosterholt

PlN (OIJ).

 

FD

Oosterhout, van

PlN (NB). 1315 Johanne de Oesterhout, Tongerlo (OATII); 1402 Philips van Oosterhout, Vissenaken (C.BAERT).

 

FD

Oosterlinck

-ling, -lynck(x), -lijnck, Oostelinck, Oesterlinck, D’Oosterlinck, -lynck, Doosterlinck, -lynck: Mnl. oosterlinc: iemand uit het oosten, Noord-Duitser, Oostenrijker. 1220-40 Arnulfum Osterling, Cent (CG); 1267 Lamkin Losterlinc eschevin, Assenede (DEBR. 1980); 1382 Jan Doosterlinc, Izg. (DEBR. 1970).

 

FD

Oosterlinck

Oosterlynck. Ethnique: moy. n√©erl. oosterlinc ‘habitant d’un pays de l’Est, Allemand du Nord, Autrichien’.

 

JG

Oosterman

Oesterman, Osterman(n): oosterling. Zie Oosterlinck. 1159 Gerardus Osterman, Keulen (BRECH.); 1396 Berne Oestermans, Mère (DE B.); 1561 Nikl. Osterman, Valkenburg-Aw. (AP).

 

FD

Oostermeyer

zie Oostmeyer.

 

FD

Oosterom, van

-um, zie van Oostrom.

 

FD

Oosterop

PlN Ostrup in Herzfeld (NRW): oostdorp. Maar: 1530 Ynacus Lucke de Oestrop in Dacia (MUL IV).

 

FD

Oosters

Ethnique: moy. n√©erl. oostersch ‘orien¬≠tal, habitant d’un pays de l’Est’.

 

JG

Oosters

Hosters, 0(e)ster: Patr. Germ. VN aust-hari ‘oost-leger’: Austarius, Austerius (MORLETI).

 

FD

Oostervink

Wsch. volksetymologisch < Oosterwijk. Vgl. D. Osterwick.

 

FD

Oosterwaal

Waal = Weel: kolk achter dijkdoorbraak. Wellicht var. van PlN Oosterweel (A).

 

FD

Oosterwyck, van

(van) Oosterwijck, van Oosterweyck, Oosterwijk: i. PlN Oisterwijk (NB), Oosterwijk (D, G, NH, ZH) of in Tongerlo (A). 1347 gerven Peters van Oesterwijc, Hakendover (C.BAERT); 1396 Coenraert van Oesterwijc, Ktr. (DEBR. 1970); 1399 Floreyns van Oesterwijc, Aw. (ANP). – 2. PlN Ostruicq in Sangatte (PdC). 1298 Henri dOsterwic, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Oosterzee, van

PlN Oosterzee/Eastersé in

Lemsterland (FL). 1532 Dominicus filius Nolonis de Oosterzee; 1545 Joannes Nollonis de Oosterzee, Frisius; 1547 Hubertus ex Osterze, Frisii (MUL IV; VS 1996,402).

 

FD

Oosteweeghel

PlN: oostelijk wegje.B.v. Oostwegelken in Wijtschate (DF XI).

 

FD

Oosthoek

Verspreide PlN (FV, WV, Z, G, ZH). 1398 Wouter vanden Oesthouke, Zwevezele (DEBR. 1970).

 

FD

Oosthoven, van

Erg verspreide PlN Oosthove/Oosthof (FV, WV) en Turnhout (A). 1238 Walterus de Oosthofe = 1244 W. de Hosthove= 1245 W. de Osthove, Beselare; 1284 Jhan van den Oosthove, Merkem; 1339 Andries van Oosthove, Bg. (DF XI); 1340 Henricus de Oesthoven, Tnh. (VERB.).

 

FD

Oosthuyse, (van)

-huise, -huyze, -huijze, -huysse, -hvijze, Oosthuize(n), van Oasthuyse: PlN Oosthuize in Geluwe, Hooglede, Voormezele, Waregem. 1070 Hiela de Hosthuze; Heila de Hosthus, Wg. (DEBR. 1980′); 1462 Jan van den Oosthuus, Voormezele (DF XI).

 

FD

Oostland

Ooslandt, Oestlandt: PlN: oostelijk (stuk) land; vgl. Oostlandhoek in Lo (DF XI). Oostland is ook (Noord-)Duitsland, zoals in het lied ‘Naar Oostland willen wij rijden’. Vgl. Oosterlinck. ¬Ī 1570 Vincent Aougstlant/Oostlandt alias Wervelmaecker, Houtkerke (CDT 33).

 

FD

Oostmeyer

Oostermeyer, -meijer, Ostermeyer: Oostelijk wonende meier, boer. D. Ost(er)meier. 1370 Conr. Ostermeyer, Hannover (BRECH.); 1736 J.W. Ostermeyer, Luxemburg-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Oostra

Friese FN: van Oost.

 

FD

Oostrom, (van)

van Oosterom, van Oost(e)rum: i. PlN Oostrum (FL, NL). 1440 Cornelis van Oestrum, Bg. (PARM.); 1522 Alexander Oestrum de Trajecto Inferiori (MUL III). – 2. PlN Oostrom in Herent (VB). 1334 Franco de Oestreheem, Herent (AAV); 1370 Heinric van Oestreem, Lv. (BO).

 

FD

Oostveen, (van)

PlN: oostelijk veenland. Oostveen is de oude naam van Sint-Maartensdijk (Z).

 

FD

Oostveldft), van

van Oosveldt: Verspreide PlN: oostelijk veld.

 

FD

Oostvogels

Nom d’origine: Oostvogel, en Z√©-lande.

 

JG

Oostvogels

PlN Oostvogel, die samen met Westvogel de kreek De Vogel vormt. 1221 Vogela (Z): vogelwater (HEKKET). 1663 P.J. Oostvogels, Loon-op-Zand (J. & J. OOSTVOGELS, Oostvogels, s.d.).

 

FD

Oot

Nom issu de l’anthrop. germ. Ott, Otte, cas-sujet de aud- (F√īrst. 187).

 

JG

Ooteg(h)em, van

van Ootighem, zie van Otegem.

 

FD

Ootmaes

Wsch. < Otmaers. Zie Ottmar.

 

FD

Ootmar

zie Ottmar.

 

FD

Oovancalbergh

Verschrijving van O. van Calbergh.

 

FD

Ooye

Ooijen, zie Oyen.

 

FD

Ooyen, van

van Ooijen, (van) Oyen, van Oije(n), van Ooy,Oye, van Oeyen, van No(e)yen, van Noyé, van Noey,van Hoije, van Hoy(e), van Hooye, van Hooije, vanHoey.van Hoeye(n), van Hoeij(en), van Hoeygen, van de Roij, van de Roy(e), Verhoeije, Verho(e)ye(n), Verhoie, Veroyen, Verro{e)ye, Vroy(e): PlN Ter Ooie. Mnl. ooye, oye, vaak hypercorrect hoye gespeld: (nat) weiland aan rivier, beemd. 1222 Thome de Hoia; 1265 Willelmo de Hoie, Har.; -1300 Willemi de Oye (DEBR. 1980); 1398 Trise van der Oye, Marke; 1382 Jan van der Hoye, Menen; 1396 van den goede ter Hoye in Maerkeghem; 1398 Galle van Hoey, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970); 1398 Zeger van Oeyen, Aw. (ANP); 1419 Piètre van der Oeyen = 1419 vander Hoeye, Ktr. (DEBR. 1958). Zie ook Veroyen.

 

FD

Ooyweghen, van

zie van Hoeyweghen.

 

FD

Op-

Les NF commen√ßant par la pr√©position n√©erl. Op- ‘sur’, cf. Opdenacker, Opteyndt, Opbroek, etc., sont particuliers √† la zone lim-bourgeoise. – Cf. A. Marynissen, Morfosyn-tacft’sc/ie familienamen van de belgische familienamen…, dans Naamkunde 23, 1991, 41.

 

JG

Op de bee(c)k

Proven. 1. Op den Beek (D√©p. Mettekoven). ‚ÄĒ 2. ,,A la rivi√®re” (L.D.). Nos 210, 230.

 

EV

Op de Drynck

PlN Drink: drinkplaats, wed(VAN PASSEN71).

 

FD

Op de Weer(d)t

PlN Waard/Weerd: in of aan het water gelegen land, eiland (MOERMAN).

 

FD

Op de(n)-

-cam, -graaf, -berg, -bosch, -weerdt. Proven. ,,Sur le-, sur la-“, ou ,,Au-, √† la- -Rivi√®re, Cr√™te, -Colline, -Bois, -Terre allu¬≠vionnaire”. N¬į 210.

 

EV

Op den Buys

zie Opdenbosch.

 

FD

Op den Camp

Op den Kamp, zie Opdekamp.

 

FD

Op den Oordt

Opgenoort(h), -oord, -ort: Naar de woonplaats op het uiteinde van het dorp. Vgl. Van Oorden. D. Aufm Ordt. 1350 up dem Orde, Lubeck(DN). Op den Roemer: Wellicht Ndd. huisnaam: Roemer, R√īmer < Rome. Vgl. de Rb’mer in Frankfurt. 1315

Conr. zum R√īmer, Mainz (DN).

 

FD

Op het Eynde

Op het Eijndt, zie Op ‘t Eynd(e).

 

FD

Op ‘t Eynd(e)

Op het Eynde, Op het Eijnde, Op het Eyndt, Op het Eijndt, Op ‘t Eyndt, Op ‘t Eijnde, -dt, Obdein, -eyn, -ien, Op ‘t Ende: Naar de woonplaats aan het (uit)einde van het dorp. PlN Op d’Eynde in Waanrode (VB). Vgl. Opeind. 1280 Nicolaus Obdende, Herne (OGO); 1571 Jan Openeynde, Neeritter-Aw. (AP); ¬Ī1600 Petrus op ‘t Eijnde, Dilsen (VS1971,97 e.v.).

 

FD

Op ‘t Roodt

Opt Roodt, Op ‘t Root: Op de Rode: gerooide plaats. Vgl. Oprooy.

 

FD

Op ‘Thof

Op ‘t Hof: op het hof, de hoeve.

 

FD

Op Zeelandt, van

Herkomstig van Zeeland.

 

FD

Op,van

W. adaptatie van Van Oppen.

 

FD

Opaix

cf. Aupaix.

 

JG

Opaix

Zie Aupaix.

 

FD

Opal(f)vens

van Opalphen, zie van Ophalphen.

 

FD

Opalfene

Proven. Endroit situé sur le ruisseau nommé Alfene.  

 

EV

Opalvens

cf. Ophalvens.

 

JG

Opberg(h)en,van

van Obberg(h)(en), van Obberge, van Opberg(h), Oberg(e), van Ob(b)erghem, van Oberg(h)en, van Hoeberg(h)en: i. PlN Opbergen in Mollem (VB), Obberge in Londerzeel en Beigem (VB). 1351 Johanni dicto vanden Opberghe, Bs. (PEENE1949); 1557 Jer. van Obbergen, Steenokkerzeel-Aw. (AP). – 2. Zie ook Hoberg.

 

FD

Opbroek

-oeck, -oek, -ouck. Topon. néerl. : op (ket) broek (= sur le marais).

 

JG

Opbroeke, van

van Opbroeck(e), van Opbrocke, van Obrock, Opbroek, Opbrouck: PlN Opbroek: hoger broekland, moeras; in Erwetegem en Ophasselt (0V). 1396 Oste vanden Obbroucke, Etikhove; Jan vanden Obbroucke, Nukerke (DE B.); 13 74 Jan vanden Obbroeke, Gb. (SCHR.).

 

FD

Opde Broeck

Limburgs pendant van Van den Broek.

 

FD

Opdebeck

-beeck, -beek, Op de Beeck. To­pon. néerl.: op de beek (= sur le ruisseau).

 

JG

Opdebeek

Opdebeeck, Op de Beke, Op de Becq, Obtebeke, Opderbeck: Limburgs pendant van Vander Beke. 1435 Reiners op die Beeck, Zolder (VANB.); 1600 Gijelen op die Beeck, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Opdecam

Topon. néerl.: op de cam (= au-dessus de la brasserie).

 

JG

Opdecam(p)

zie Opdekamp.

 

FD

Opdecoul

Limburgs voor: op de kuil, op de laagte.

 

FD

Opdegracht

Opdegrecht: PlN Gracht. 1627 Elisabeth Opde Gracht, Diest (CLAES1983).

 

FD

Opdeheijde

-heyde, Opheide, Ophey, Opheij: PlN Heide. 1431 Jan op die Heyde; 1789 Ambrosius Opheijde, Diest (CLAES 1983).

 

FD

Opdekam(p)

Opdecam(p),Opden Kamp, Opdencamp: PlN Kamp: afgeperkt stuk land, veld. 1584 Hans op de Camp, Aw. (AB).

 

FD

Opdekamp

Opdenkamp, Op den Kamp. Topon. néerl. : op de kamp (= sur le champ).

 

JG

Opdelaak

PlN Laak: meer, water, grens(water).

 

FD

Opdelocht

PlN Locht: tuin.

 

FD

Opdelocht

Topon. n√©erl.: op de locht (= sur l’enclos).

 

JG

Opdenacker

Op den Akker: Limburgs pendant van Van Acker. Vgl. D. Auf(f )enacker.

 

FD

Opdenacker

Opdenakker. Topon. néerl. : op den akker (= sur le champ).

 

JG

Opdenberg

Topon. néerl. : op den berg (= sur le mont).

 

JG

Opdenberg(h)

Obdenberg: Oostelijke var. voor Van den Berg. 1280 Wiborch op den Berch van Herderen (OGO); 1362 Henricus opten Berch, Ravels (VERB. Il); 1488 Arts opten Berch wijf, Kh.

(DEKEYSER).

 

FD

Opdenbosch

Topon. néerl. : op den bosch (= sur le bois), par ex. Op-den-Bosch, à Groot-Bro-gel (Lb), etc.

 

JG

Opdenbosch, (van)

van op den Bo(s)sche, Op den Buys/Buijs: PlN Op den Bosch: aan het Bos, b.v. in Grote-Brogel (L), Vlierzele (OV). 1396 Heinric van up den Bosch, Ninove (VANGASSEN); 1537

Barbara van op ten Bossche, L (CSTII).

 

FD

Opdenbrouwer

Topon. n√©erl. : op den brouwer (- au-dessus du brasseur) ou r√©interpr√©tation de hoppenbrauwer ‘brasseur de houblon’ [FD],

 

JG

Opdenbrouwer

zie Hoppenbrouwers.

 

FD

Opdenkamp

Op den Kamp, cf. Opdekamp.

 

JG

Opdenroemer

Probabl. nom d’enseigne, de maison: op den Roemer, ail. R√īmer, d√©riv√© de Rome (p√®lerin?) [FD].

 

JG

Opderbeck

zie Opdebeek.

 

FD

Opdeweegh

BerN van de bediener van een waag; of van iemand die op een weegschaal afweegt, zoals een apotheker. 1406 Joh. op de Wage apothecarijs, Bs. (PEENE).

 

FD

Opdorp

Proven. Loc.

 

EV

Opdorp

Topon. néerl. : op (het) dorp (= sur le village), e.a. Opdorp (FlOr).

 

JG

Opdorp, (van)

van Opdurp: PlN (OV) en in Leuven (VB). 1282 Hellewidis dicte de Opdorp, Mech.

(V.LOON).

 

FD

Opeind

Opeynd. Topon. n√©erl. : op (het) eind (= sur le bout), e.a. Op-Eynde, √† Kortessem (Lb), etc.; cf. aussi Op ‘t Eynd.

 

JG

Opeind

Opeynd: PlN Opeinde in Kortessem (L), Opende (GR), Opeinde (FL).

 

 

FD

Opem, van

zie van Oppem.

 

FD

Openneer

zie Hoppener.

 

FD

Opère, de

zie Dehopré.

 

FD

Opfer-

zie Offer-.

 

FD

Opgenhaffen

Limburgse vorm voor Op de Hoeve, Op den Hof. 1539 Jorijs op die Hoeffve (vader van) 1552 Gherijt op ghen Hooff, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Opgenoord

-oort. Nom limbourgeois d’ori¬≠gine: op gen [= geen (ail. jener)] oord (= sur ce terrain formant saillie) (cf. Naamkunde 42, 1966, 74).

 

JG

Opgenoort

zie Op den Oordt.

 

FD

Ophaels

zie van Ophalphen.

 

FD

Ophaeren, van

PlN Opharen, het hogergelegen deel van Haren (VB). 1406 Henric van Opharen, Haren (PEENE).

 

FD

Op-Halfen

(Dép. Ternath).  Varian tes : Op(h)al- -phen(s), -(f)vens.

 

EV

Ophalphen, van

van Ophalfen(s), (van) Ophalvens, van Opalphen, Ophalf(f)ens, Opal(f)vens, Oppalfens, Opha(e)ls: PlN Ophalfen in Ternat (VB). 1584 Willem Ophalven, Aw. (AB); 1585 Willem Oppalfens, St.-P.-Leeuw-Aw.; 1644  Hendrik Ophals, Vilvoorde-Aw. (AP).

 

FD

Ophals

Sans doute contraction de Ophalvens [FD] plut√īt que nom n√©erl. d’origine : op (den) hais (= sur le col).

 

JG

Ophalven

génitif: Ophalvens, Opalvens. Nom

d’origine: Op-Halven, √†Ternat (BrFl).

 

JG

Opheide

Ophey, zie Opdeheijde.

 

FD

Ophem, van

zie van Oppem.

 

FD

Ophoff

Uphoff: PlN Uphof in Mille (NRW). 1658 Christophorus Ophof; 1664 J.L. Ophof, Recklinghausen (MUL VI).

 

FD

Ophoven

1584 ¬ęMathias van Ophoven [ori¬≠ginaire de Maastricht] ¬Ľ Li√®ge ; nom d’origine : Ophoven (Lb), etc. (= ferme d’en haut); cf. aussi Opovin.

 

JG

Ophoven, (van)

Opovin, van Opoen: PlN Ophoven (L) en erg verspreid in L en NL. 1347 van Janne van Ophoven, Overhespen (C.BAERT); 1383 Emondus filius quondam Andrée de Ophoven, Aldeneik (GRAUWELS1978); 1584 Mathias van Ophoven, Mtr.-Luik (J.G.).

 

FD

Ophuizen, van

van Ophhuze, van Oppeus: PlN Ophausen in Much (NRW). 1533 Fredericus de Ophuysen (MUL IV); 1542 Willem Ophuys, Aw. (AP); 1653 Jacquemijne van Ophuys, Bergen-op-Zoom (PDB).

 

FD

Opijnen, van

PlN (G). 1529 Cornélius van Opynen de Middelburgo(MULIV).

 

FD

Opiliard

Var. du NF fr. Oplllard, attest√© √† Laon dans l’Aisne depuis 1746, qui coexiste aussi dans les m√™mes r√©gions (Aisne, Moselle) avec les NF Houpillard, -art, Houppilliard, -iart, Hoppiliard, etc. et m√™me Oupiart (GeneaNet); toutes ces formes invitent √† y voir des surnoms d√©riv√©s en -ard (avec amu√Įssement du v- initial et l’introduction d’un h- non √©tymologique) d’anc. fr. volpil, houpil, etc. ‘renard’ FEW 14, 644, ou du v. vulpier ‘crier comme le renard’ id. 646a, √† moins qu’il ne s’agisse d’un double d√©riv√© en -ill-ard d’anc. fr. huper, moy. fr. houpper ‘pousser de longs cris’ FEW 4, 515a [avec la collab. de L.-A. Cougnon].

 

JG

Opitom

Adaptation fr. d’un NF n√©erl. en op Y (…), probabl. Op ‘t heim, si on compare Erpicom et Heusicom [JL, NFw].

 

JG

Opitz

Oppitz: Patr. Slav.-O.-D. vorm van VN Albrecht. 1298 Apecz der Miincemeister = 1315 Albertus Monetarius, G√īrlitz; 1345 Apecz = Opecz von Bancz, Breslau (DN).

 

FD

Oplichtenberg(h)

Oplichtemberg, Opligtenberg: PlN Lichtenberg (G, NL) en verspreid in heel Duitsland. 1302 Conradus dictus de Lichtenberg (BRECH.).

 

FD

Oplieger

Oppliger: Ndd. var. van D. Upleg(g)er, Aufleger: oplegger, oplader. BerN. 1447 Joh. Obleger, Rostock (BRECH.).

 

FD

Oplieger

Profess. Oplegger, ,,Arti-san qui fait des applications, du placage”.

 

EV

Oplines

-us, van Oplinis, van Oplynes, -us, zie van Houplinnes.

 

FD

Oploo, van

PlN Oploo (NB).

 

FD

Opoen, van

Opovin, zie Ophoven.

 

FD

Opovin

Probabl. forme romanisée de Ophoven.

 

JG

Oppalfens

zie van Ophalphen.

 

FD

Oppcnbrouwer

cf. Hoppenbrouwer(s).

 

JG

Oppeel

Deze Ovl. FN is wsch. een var. van Opreel, eveneens Ovl.

 

FD

Oppeel

Nom issu de l’anthrop. germ. oppila, du th√®me Ob-(F√īrst. 1173).

 

JG

Oppelt

D. var. van Oppold, Appelt, Appold. i. PlN Apolda (TH). 1406 Rud. Apolde, Jena (BRECH.). –2. Germ. VN aud-balth ‘bezit-moedig’: Autboldus, Odbald (Fm.). vgl. PlN Oppeltshofen, Oppoldishausen (BRECH.). 1795 Wentzel Opplet, Bohemen-Aw. (AP).

 

FD

Oppelt

Nom issu de l’anthrop. germ. (haut-ail.) aud-bald (F√īrst. 190).

 

JG

Oppelt

Proven. Op elt, ,,A l’aunaie”. V. El(t). N08 210, 242.

 

EV

Oppem, van

van Op(p)hem, van Opem, van Oppen(s), van Hoepen, van Hoppe, van Noppen: 1. PlN (Wezembeek-)Oppem (VB); Oppem in Brussegem, Oud-Heverlee, Rummen (VB), Pamele, Smeerebbe, Steenhuize (OV). 1295 van Oppem, VB (LIND. 1951); 1333 Pieter van Opheem, St.-M.-Lierde (LVA 1950,91); 1378 Janne van Ophen=Janne van Ophem, Dend. (OSD); 1396 Kateline van Ophem, Voorde (DE B.); 1617 J.B. van Ophem = 1622 J. B. van Ophen; 1612 Anna van Noppen, Kontich (SELS). – Lit.: J. LINDEMANS, Van Ophem. ESBr. 1945,28-38. – 2. PlN Opont (LX). 1568 Hendrik van Open, Opon-Aw. (AP). – 3. PlN Oppen (NRW) of Oppum (SL). 1577 Peter van Oppen, Aken-Aw.; 1594 Franchois van Oppen, Aw. (AB).

 

 

FD

Oppen(s), van

zie van Oppem.

 

FD

Oppenbrouwer

zie Hoppenbrouwers.

 

FD

Oppenheim(er)

PlN Oppenheim (RP). 1684 Ph. Wernerus Oppenhaimer, Spiers (MUL VII).

 

FD

Oppenhuis

PlN Oppenhuizen (Wymbritseradiel, FL).

 

FD

Opper(s)

zie Obrecht.

 

FD

Opperdoes

PlN (NH). 1661 Nicolaus Opperdoes, Hoorn(MULVl).

 

FD

Opperman

-mann, Houppermans, Huppermans, -mann(s): BerN van de opperman. Mnl. operman: metselaarsknecht. Maar vgl. D. FN Obermann < Mhd. Oberman: scheidsrechter. 1295 Chuonrat der Oberman, Augsburg (BRECH.).

 

FD

Oppers

Proven. Oppuers (Loc.).

 

EV

Oppeus, van

zie van Ophuizen.

 

FD

Oppitz

zie Opitz.

 

FD

Oppliger

zie Oplieger.

 

FD

Oppoel

Topon. néerl. : op (den) poel (= sur le marais).

 

JG

Opré

Opr√©e, Oprei, Oprey, Opreye. Nom d’origine: moy. n√©erl. oprel ‘chemin en pente vers le sommet d’une digue’ plut√īt que fr. haut pr√©.

 

JG

Opré(e), (van)

van Oppré, zie Dehopré.

 

FD

Opreel

1. PlN Haut-Préel; hoge wei. Vgl. Hautpréau in Vezon (H). Р2. Ndl. FN Op(e)rel. Mnl. PlN oprel: hellend oplopende weg naar de kruin van een dijk. PlN in Spijkenisse (ZH). 1609 Claes Ariensz Oprel, Spijkenisse (PDB).

 

FD

Opregt

BN voor een oprecht, eerlijk man. Vgl. D. Aufrecht. 1444 Hugo Oprechs, Leod. dioc. = 1445 Hugo Oprechs de Bergis (MUL I).

 

FD

Oprei

Oprey(e), zie Dehopré.

 

FD

Oprins(en)

FN uit NB. 11714 Geraert Oprincen, Hilvarenbeek(PDB).

 

FD

Opro(o)y, van

PlN Oprode in St.-Gen.-Rode(VB): hogergelegen rode. 1484 Jacop van Oprode, Mech. (OARII); 1587 Joachim van Oproy, Kontich (SELS).

 

FD

Opslagh, van

van Opslaeg: PlN Opslag (NB).

 

FD

Opsomer

Opsommer, -√®re, Obsomer; au g√©ni¬≠tif: Opsomers. 1396 ¬ęHoopzomers¬Ľ; surnom: n√©erl. hoopzomer ‘esp√®re en l’√©t√©’, et non pas nom de m√©tier: n√©erl. hoepzomer ‘ouvrier qui cercle les cuves’ (cf. Naamkunde 3, 1971, 153). ‚ÄĒ Bibliogr. : Fr. Debrabandere, De FN Opsomer, dans Naamkunde 22, 1990, 187-9.

 

JG

Opsomer(s)

..Pendant l’√©t√©”. 1. Per¬≠sonne r√©sidant l’√©t√© dans la localit√©. ‚ÄĒ 2. Ouvrier saisonnier.

 

EV

Opsomer(s)

Opsommer(e), Opzom(m)er, Opzoomer, Obsomer, Obsombre, Ocsombre: BN Hoopzomer: hoop op de zomer. Vgl. Hoffsommer. 1379 Jan Hopezomer, Oud. (GPO); 1401 Robbrecht Hoopzomer, Nederbrakel (JAM.); 1418 Pieter Hoopsomer, Deerlijk; 1440 Jan Hoopzomere, Desselgem; Jan Oopzomere, Wg.; 1430 Claeis Hoepzomere, Ktr. (Midd. 1974,299-304). – Lit.: E DEBRABANDERE, Defamilienaam Opsomer.Nk. 1990,187-9.

 

FD

Opst

Surnom: ail. Obst ‘fruit(s)’ ?

 

JG

Opst

zie Obst.

 

FD

Opstadt

PlN. Wellicht Oppstad (Noorwegen) of Obstadt(BEI).

 

FD

Opstae√ģe

Proven. OpstaJ, ..Endroit o√Ļ se tenaient les r√©unions publi¬≠ques”. (Nombr. L.D.).

 

EV

Opstaele

Nom n√©erl. d’origine fr√©quent: Opstal (= terrain inculte, chemin public), e.a. √† Bug-genhout (Anv).

 

JG

Opstal, (van)

(van) Opstaele, van Hopstal, Obstaele, Obstals: Fréquente PlN Opstal: onbebouwdland, gemene weide. 1227 Elysabeth de Upstalle,

Munkzwalm (GN); 1340 Joh. de Opstalle, Tnh. (VERS.); 1371 Wouter van de Opstalle, Zichen (IOT); 1356 in loco qui dicitur ten Opstalle, Kachtem; 1367 Wouters van den Upstalle huus, Ktr. (DEBR. 1970); 1396 Zegher vanden Opstalle, St.-Antelinks (DE B.); 1412 Jan van Opstalle, Aw. (ANP).

 

FD

Opsteeg(h)

Op de Steeg. Vgl. Indestege.

 

FD

Opsteegh

Topon. néerl. : op (de) steeg (= sur la ruelle).

 

JG

Opsteyn

Nom n√©erl. d’origine: op (den) steen (= au-dessus du manoir).

 

JG

Opsteyn

Opsteijn: PlN in Eigenbilzen (L). 1388 curtem nuncupatam Opsteyn; 1386 Henrici Opsteen, Eigenbilzen (GRAUWELS1978).

 

FD

Opsteyn

Proven. ,,Sur le territoire de Steyn(e) (L.D.) ou ,,Sur le do¬≠maine du Ch√Ęteau” (Steen). Nos 210, 246.

 

EV

Opstoel

Wsch. re√Įnterpretatie van Opstal, door Wvl. 0-uitspr. van de a in stal.

 

FD

Opstraet

PlN Opstrate: op de straat. 1365 Jan van Opstrate, Oud. (WALRAET).

 

FD

Op’t Eynde

Proven. ,,A la fin de l’agglom√©ration”. N¬į 228.

 

EV

Optbroeck

Op het Broek: moeras. Vgl. Van (den) Btoek(e). 1326 Jan Updenbrouc, Ip. (BEELE).

 

FD

Optiels

PlN Optielt in Tielt-Winge (VB) (F.C.).

 

FD

Opwijck, van

van Opwyck: PlN Opwijk (VB). 1151 Bernerus de Opwic (CVT); 1584 Jacob van Opwijck, Aw. (AB).

 

FD

Opzom(m)er

Opzoomer, zie Opsomer(s).

 

FD

Or-

-bach, -bais, -becq. Proven. N. de rivi√®res (Allem. et Belg.) et d’une localit√© (Orbais). ..Ruisseau ferru¬≠gineux”.

 

EV

Or-

-ban(d), -bant. V. Urbain.

 

EV

Or-

-eel, -ens, -iane, -ins, -inx. V. AD AL.

 

EV

Or-

-lans, -lens, -lent. Forme ital. de Roland. V. ce N.

 

EV

Or(e)nstein

Gerond < PlN Ehrenstein (BW, RP, TH)?

 

FD

Orage

1. Car. mor. ,,H. voilent”. ‚ÄĒ 2, Proven. Hautrage (Loc). N¬į 81.

 

EV

Orage

Re√Įnterpretatie van Orange? Of spellingvar. van E. FN Horridge, naar PlN in Devon?

 

FD

Orange(r)

Orangis: PlN Orange (Vaucluse). 1743 Joannes Orengeer = Orengije, Zegerscappel; 1777 Ignace Orange, Tetegem (VS 1965,90); 1781 J.B. Orengie, FV (VERGR. 1972,37).

 

FD

Orbach

PlN (NRW). Of Urbach in Keulen. 1539 Hans Orback, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Orbaen

Orban(d), -ant, -ans, zie Urban.

 

FD

Orbecq, (van)

van Orbeek, zie van Oorbeek.

 

FD

Orbie

Patr. Orbier door metathesis < Robier, Robert. 1730 J.B. Orbier, 1760 P.Ph. Orbier, Nieuwkerke; 1829 Franciscus Orbie, Poperinge (med. mw. Declerck-Kesteman). – Lit.: W. BEELE, Defamilienaam Orbie. VS 1994,458.

 

FD

Orbon(s)

zie Urban.

 

FD

Orcel

Ofr. orcel: kruik. BerBN (DNF).

 

FD

Orchard

N. anglais ..Verger”. 1. Profess. N. d’exploitant. N¬įs 131, 165. ‚ÄĒ 2. Proven. L.D.

 

EV

Orcher

1. V. Orgier. ‚ÄĒ 2. Proven. Orcq (Loc.), avec suffixe -er, d’ori¬≠gine. N¬į 211.

 

EV

Orden, van

zie van Oorden.

 

FD

Ordies

zie Hardi.

 

FD

Ordon

Ordonez: Var. van Hardon(et), verbogen vorm (en dim.) van Germ. VN Hardo.

 

FD

Ordou

zie Hardoux.

 

FD

Ordouille

zie Ardou(i)llie.

 

FD

Ore(e)l

zie Hurel.

 

FD

Oreglia

Metr. It. vorm van Lat. HN Aurélia, fem. bij Aurelius. Vgl. Aureille.

 

FD

Oreille

1. Car. phys. Particularit√© de cet organe. N¬į 261. ‚ÄĒ 2. Pro¬≠ven. Oreye (Loc.).

 

EV

Oreins

Hoofdzakelijk Henegouwse FN. Wsch. adaptatie van Orens.

 

FD

Oremans

zie Horeman(s).

 

FD

Oremus

Orémusz: Lat. aanhef van gebed: laten we bidden. BN voor een geestelijke. 1398 Syfrid Oremus, Kassel (BRECH.). Vgl. Doremus.

 

FD

Oren(s)

zie Hoorn(e).

 

FD

Orey

zie D’Oreye.

 

FD

Orfinger

Met r-epenthesis < Offinger? PlN Offmgen (BW.BEI).

 

FD

Orgaer

Patr. Germ. VN Ordger: Ortgar (Fm.). 1150 Orgerus, 1198 Orgar (REANEY); Orgar Moneyer = 1111 Ordgarus Monetarius (EKWALL1951,56); 1382 Dierkin Hoorchare; 1367 Griele Oerchare, Kooigem (DEBR. 1970).

 

FD

Organ(e)

Ofr. organe < Lat. organum: orgel. Vgl. Orgels. 1210 Thomas Organ, Kent (REANEY).

 

FD

Orgels

Orgelt, Urgel: BerBN van de organist of orgelbouwer. Vgl. D. Organist, Orgler. 1299 Waltero Orghelmakere pro organis in capitolio ponendis, Bg. (VERKEST); 1523 J.L. Orghelyst, Aardenburg (VAN VOOREN); 1667 Constantinus Orgel, A’dam(MUL VI).

Orgler: D. BerN van de organist of orgelbouwer. 1400 Henné Orgler, Frankfurt; 1406 Diederich Urgeler = 1413 Dietrich Urgelmecher (BRECH.).

 

FD

Orgier

Profess. ..Marchand d’orge”. Nos 131, 165.

 

EV

Orhan

zie Doraene.

 

FD

Ori(e)

zieAury.

 

FD

Oriaen

Orian(n)e: Patr./Metr. Lat. HN Adrianus/-a. 1432 Oriana dicta Oriaen, Den Bosch (GOR. 51); 1575 Oriaen Lieckens = 1617 Adrianus L.; 1575 Oriaen de Keyser = 1576 Adriaen de Keijser; 1575 Oriaen de Ridder = Adriaen, Boechout; 1570 Adriaen Struijffs = 1573 Oriaen Struyve, Kontich (SELS); 176 e. Adriaen ou Oriaen Neggers, At. (HERE.).-

 

FD

Orient

Oriens: Fr. orient: oosten. Vgl. Van Oost.

 

FD

Orient

Orlens, -ence, Orlans, D’Orlando, Orland(o), Orlandi(ni), -inus, Horlent, -la(i)nt, -lin(t): i. Patr. Var. (met metathesis) van VN Roland. It. Orlando. 1383 Henriet Orlant, Parijs (MARCHAL); 1740 Jacob Orient, Waas (VAN G. VII). – 2. Zie Orl√©ans.

 

FD

Orieulx

Zie Auriol.

 

FD

Orig(i)er

BerN van de vergulder (DNF).

 

FD

Origa

LatiniseringAuriga: voerman.

 

FD

Orinc(k)x

Orinx, Orins, zie van Horick.

 

FD

Orinel

Mfr. orinel: nachtpot (J.G.)?

 

FD

Oriol

Orio(t), Orjol, zie Auriol.

 

FD

Oris

zieHoris.

 

FD

Orival

Wellicht < Orval.

 

FD

Orlam√ľnder

-munder: PlN Orlamiinde (TH).

 

FD

Orland(o)

-andi(ni), -ans, zie Orient.

 

FD

Orle, van

van Orlé, zie van Oerle.

 

FD

Orléans

Orléans, Orlians, Orlans, Orient, Orlens, Horlent, Horla(i)nt, Horlin(t): PlN Orléans (Loiret). 1767 P.C. Orléans = Orlans; 1766 J. P. Horlants; 1742 J.B. Orlans = Orléans, Mech. (VS1984,354).

 

FD

Orlemans

zie Oerlemans.

 

FD

Orley

Orlez: PlN Urley in Urzig (RP): ize e; Orllei (TW). Volgens DE HEMR. II, 145 is 146 e. Everard d’Orley = Dourlers (Nord). 1490-1542 Barend van Orley, Bs. Zie ook Van Oerle.

 

FD

Orlians

zie Orléans.

 

FD

Orloff(e)

Orlow(ski), Orlovski, Orlovius: Patr. Slav. vormen van Germ. VN Ro(e)lof, Rudolf. 1749 Carel Oerlof, Breda-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Orly

PlN Orly (Seine, Seine-et-Marne).

 

FD

Orman

1. V. AD AL. ‚ÄĒ 2. Proven. Ormont (D√©p. Kain).

 

EV

Orman

Ormando: Var. van Arman(d), Armanno (Herman)? Metathesis van Roman? Of door metanalyse < Norman? 1633 Nicolas Ormand, Namen(J.G.).

 

FD

Ormancey

PlN (Hte-Marne).

 

FD

Ormeau(x)

Hormeau, -aux: PlN Ormeau, dim. van orme: iep.

 

FD

Ormelingen, van

PlN Normelingen in Lauw (L). 1682 Lambert van Ormelingen, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Ormières

PlN Ormière: plaats waar iepen groeien.

 

FD

Ornelis

Misschien < Cornelis door verkeerde splitsing van b.v. Marc Cornelis a√Įs Marc Ornelis.

 

FD

Ornelis

V. Corneille.

 

EV

Orner

Omers, Ornez, Orn√©, Omeis, Omey(e), Ommey, Ommert, Homer, -ez, -es, -ey, Hommez, -ey, -es, -√©, Urne, Urne: Patr. Fr., N.-Fr. (uitspr. orne) en hypercorrecte (met h) vormen van Germ. VN aud-m√™r ‘bezit-beroemd’: Audamar, Autmar, Ottnar (Fm.), Audomarus (Dip., GN). 1286 Omers Alavaine, Lessen; 1308 Cornut Orner, Bergen (J.G.); 1303 Goesin Oemaer, Tielt (DEBR. 1971); 1389 Omar Blancavaine, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Orner

Ornez, Orn√©, Omeis. 1286 ¬ęOmers Ala-vaine¬Ľ CartLessines, 1308-9 ¬ęComut Orner¬Ľ ComptesMons, 1444 ¬ęJehan Orner le clerc¬Ľ AidesNamur; pr√©nom Orner, de l’anthropon. germ. aud-mar (F√īrst. 198), nom d’un saint du 7e s., √©v√™que de Th√©rouanne et fondateur de l’abbaye de Sithiu (auj. Saint-Omer).

Oms, cf. Ooms.

 

JG

Orner

V. AD (a).

 

EV

Ornez

Proven. 1. ,,Au mez”. V. Mez. ‚ÄĒ N¬į 247. ‚ÄĒ 2. Audemez (Wasmes-N08 131, 200.

 

EV

Ornstein

zie Orenstein.

 

FD

Oroi

Orroi, Orro(o), Or(r)oir: i. Spellingvar. van Fr. FN Auroy: zoon van Leroy (DNF)? – 2. Evtl. PlN Orroir(H).

 

FD

Orolé

Orole: Spelling voor Oorlé, Oorle; zie Van Oerle.

 

FD

Orose

Spelling voor Auxroses: bij de rozen. 1228 Baudes ad Rosas, Atrecht (NCJ).

 

FD

Orosz

Hongaarse FN Orosz: Rus (DS).

 

FD

Orquevaux

PlN Orqueveaux (Hte-Marne).

 

FD

Orriols

zie Auriol.

 

FD

Orro(o)

Orroi(r), zie Oroi.

 

FD

Orroir

Nom d’origine: Orroir, pr√®s de Renaix (Ht).

 

JG

Orru

PlN Orr√Ļ (Sardini√ę) < Lat. rubus: braamstruik.

 

FD

Orscha(e)gen, van

van Orssagen, van Orshoven: PlN Orshagen in Heist-op-den-Berg (A). De familie Van Orshoven stamt van Van Orshagen (g/v-wisseling). 1358 Ard van Orsshaghen, Heist-op-den-Berg; 1368 Niklaas van Orshagen, Mech.; 1375 Lysbet van Orssaghen, Heist; 1431 Wouter van Orshagen, Kh. (DEKEYSER); 1707 Adrianus van Orshagen = 1716 A. van Orshoven, Heist. – Lit.: J. VAN ORSHOVEN, Geschiedenis van destain Van Orshagen ofVan Orshoven 1358-158$, 1990.

 

FD

Orshaegen

Topon. n√©erl.: ors ‘cheval’ + haag ‘haie, petit bois’.

 

JG

Orshoven, van

zie van Orshaegen.

 

FD

Orsi(ni)

Orso(lini): It. Patr. of BN. It. urso < Lat.

ursus: béer.

 

FD

Orsin

1595 ¬ęHubertus Ursinus¬Ľ Li√®ge [FD]; si le NF n’est pas italien, probabl. d√©riv√© anthropon. en -in de Ursus, cognomen d’ori¬≠gine latine, cf. e.a. 1144 ¬ęUrsus¬Ľ CartOrval, 1268 ¬ęOurs de Fretin¬Ľ ChartesFlandre, 1544 ¬ęUrsette relicte Tiskin¬Ľ D√©nStavelotMy [CH].

 

JG

Orsin

zie Oursin.

 

FD

Orsmael, van

van Osma(e)l, van Hos(se)mael: PlN Orsmaal (VB). 1294 Egidius de Orsmale, Tongerlo (OATII); 1325 Johanne de Orsmale; 1384 Symoens van Orsmale, Tn. (C. BAERT); 1723 Nikl. van Osmael, Lummen-Aw. (AP).

 

FD

Orssagen, van

zie van Orshaegen.

 

FD

Ort

Orth. 1591 ¬ęBenoit Ort¬Ľ BourgNamur; nomissudel’anthrop. germ. Ort-(F√īrst. 1180) [FD] plut√īt que moy. n√©erl. ort ‘bord, pointe’ ou nom d’une petite monnaie (sou).

 

JG

Ort

zie Oorts.

 

FD

Orta

1. Proven. On, ,Jardin”, dimi-nut. Orta, ,,Petit jardin”. N¬į 235. Ou bien : Ortao (anc. forme de Ortho) (Loc.). ‚ÄĒ 2. Profess. N. de jardinier. N¬į 168. Synon. : Lorthiois.

 

EV

Orta

cf. Horta.

 

JG

Orta

zie Horta.

 

FD

Ortega

Ortegat(e), Hortegat: Sp. en CatalaanseFN, naar PlN in Burgos, La Coruna en Jaén. 1542 frater Petrus Ortega, dominicanus; 1556 Petrus Ortega, Hispanus (MULIV).

 

FD

Ortegat

Topon. n√©erl. : ort (cf. supra) + gat ‘trou, passage, ruelle’.

 

JG

Ortelius

Humanistennaam van Abraham Ortels,

aardrijkskundige (Aw. 1527-1598). 1535 Joseph Ortels, Aw.(AP).

 

FD

Orth

cf. Ort.

 

JG

Orth

Orts. Proven. Oord, ,,R√©gion”. Ortmans, ,,De la r√©gion”.

 

EV

Orth

zie Oort(s).

 

FD

Ortha√ľs

Prénom double: Ort (cf. supra) + Hans?

 

JG

Orthen

zie Oordens.

 

FD

Orthmans

zie Oordman.

 

FD

Ortibus

BN in pseudo-Latijn; vgl. Cocquibus; 1407 Jan Moeribus, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Ortibus

Sobriquet: latin macaronique (Vincent 101) ou latinisation de Desjardins?

 

JG

Ortin

Ortjens: Patr. Vleivorm en dim. van Germ. VN Ortwin of Ortger. 1633 Thomas Ortijn; 1682 Catharina Ortins, Lo (CRAEYE).

 

FD

Ortjens

1. Proven. Oortje (D√©p. St-Denis). ‚ÄĒ 2. V. Oor.

 

EV

Ortlieb

Ortlepp: Patr. D. Germ. VN. 1209 Henr. filius domini Ortlibi, Zurich (BRECH.).

 

FD

Ortman

-ann, génitif: Ortmans. Composé de Ort (anthrop.) ou ort (topon.) + mon (à valeur hypocor.), cf supra.

 

JG

Ortman(s)

-mann(s), zie Oordman.

 

FD

Ortmeier

Oortmeyer: Meier op een ort, het eind van een dorp.

 

FD

Ortolan

Hortelan, Ortolan!, -ano: Mfr. hortolan: minier.

 

FD

Ortolan

Nom de m√©tier: moy. fr. hortolan ‘jar¬≠dinier’; ou bien, au sens secondaire: gaum. ortolan ‘galopin’, w. (La Louvi√®re) ortolan ‘fct’FEW4, 488b.

 

JG

Orts

zie Oort(s).

 

FD

Ortwerth

PlN Werth: riviereiland.

 

FD

Orval

Nom d’origine: Orval, √† Villers-devant-Orval (Lx), etc., cf. aussi Dorval.

 

JG

Orval

PlN Orval (LX, Manche). 1334 fratres Robertus Aurevallis, LX (CCL).

 

FD

Orval

Proven. (Villers – devant -) Orval.

 

EV

Orville

zie Dorville.

 

FD

Orwin

Patr. Germ. VN Ortwin. 1549 Wolf Oirtwijn, Schneeberg-Aw. (AP).

 

FD

Ory

1. Proven. Oreye (Loc.). ‚ÄĒ 2. V. AD (A.).

 

EV

Ory

Orye, cf. Oris.

 

JG

Ory(e)

Prij(e): Spellingvar. van Orie, Aury.

 

FD

Orys

zie Horis.

 

FD

Orzel

Peut-√™tre var. de w. li√©g. √Ęrz√®ye ‘argile’.

 

JG

Os-

-an, -ce. V. AD (Az).

 

EV

Os, (de(n))

BN naar de naam van het rund, de os. Huisnaam of BerBN. 1402 Gobbe Osse; 1408 Michiel Osse huydevettere, Aw. (ANP).

 

FD

Os, (van)

van Oss, van Osch: PlN Oss (NB). 1356 Willems wijf van Os, Tv. (PEENE1949); 1545 Herman van Os, Den Bosch-Aw. (AP).

 

FD

Osaer

Nom issu de l’anthrop. germ. ans-hari, cf. Osar dans le Polyptyque d’Irminon (F√īrst, col. 128).

 

JG

Osaer(t)

Ossaer, Ossart, Ozaer: i. Patr. Osard. Germ. VN Ausardus, Osardus (MORLETI). – 2. Zie Housard.

 

FD

Osan(ne)

Ozanne: Metr. Oude var. van de VN Susanna. 1541 Susanna, darfi√Įr etliche Osanna sagen; ook door associatie met Hosanna. VN Osanna, Hosanna, Usanna (MORLET II). 1351 Osanne Vischerinne, Breslau; 1526 Osanna Reumesattel, Jena (DN); ¬Ī1300 Jehan Ozane, Rijsel (DUPAS).

 

FD

Osbeeck, van

PlN Oirsbeek (NL).

 

FD

Osborn(e)

Osbourne, Osburn: Patr. Oudnoorse VN Asbiorn ‘god-beer’. 1221 Osbernus filius Willelmi, Buckingham (REANEY).

 

FD

Oscé

Osé(e)n, Ose(t), zie Hosset.

 

FD

Osch, van

zie van Os.

 

FD

Oschman

-ann. Nom de m√©tier: compos√© d’ail. Ochs ‘bŇďuf + tnan(n), donc bouvier; comp. Osman.

 

JG

Oschman(s)

zie Osman.

 

FD

Osdois

Proven. Hosdez (Dép. War-neton).

 

EV

Osée

Oss√©e. 1337 ¬ęStevenins, fis Oseus [= Os√©e] de Chemplant¬Ľ RegLaroche; pr√©nom biblique: Os√©e, nom d’un des douze petits proph√®tes, mais aussi du dernier roi d’Isra√ęl (vaincu et d√©port√© par les Assyriens).

 

JG

Osele

zie Ozeel.

 

FD

Oset

NF de la r√©gion de Charleroi, soit var. de Hos(s)et (comp. le suivant), soit d’origine √©trang√®re (Pyr√©n√©es orientales, Navarre, Sarre, Flandre).

 

JG

O’Sheridan

Verengelst uit Ga√®’lisch O Siride√Ęin, afstammeling van Siride√Ęn, met onzekere betekenis (DS).

 

FD

Osier

Proven. ,,Oseraie” (L.D.). Synon. : Ozy, Ozeray. N¬į 243.

 

EV

Osier

zie Losier.

 

FD

Osieren, van der

zie van de Rosieren.

 

FD

Oskam(p)

1. PlN Ossenkamp: omheinde ossenweide; vgl. Ossenblok, Ndd. Ossenkàmper. 1563 Albert Peters Oskamp, Drente (MNT 257). Р2. Zie Roskam.

 

FD

Osländer

Oslender, zie Ostlander.

 

FD

Oslet

Osselet. 1547 ¬ęMaterne Osselet¬Ľ Wal-court, 1697 ¬ęJean Osselet¬Ľ BourgNamur, 1711 ¬ęJean Osselet¬Ľ Spontin, 1734 ¬ęAndr√© Oslet¬Ľ Ciney; surnom: fr. osselet (joueur d’osselets) ou bien var. de Hos(se)let.

 

JG

Oslet

zie Hosselet.

 

FD

Osma(e)l, van

zie van Orsmael.

 

FD

Osman

Osseman, -ann. Nom de m√©tier: com¬≠pos√© de moy. n√©erl. osse ‘bŇďuf + man ‘homme’, bouvier (comp. Oschman); ou bien ethnique: osman ‘ottoman’ FEW 19, 198a.

 

JG

Osman(e)

Osseman(n), Oschman(n), Ousmane: 1. Patr. Germ. VN ans (Os.√īs)-man ‘god-man’: 805 Osmann(us). Voor Oschmann, vgl. D. Oschwald = Oswald (NAUMANN). – 2. BerN van de ossendrijver. Vgl. D. Ochsentreiber, Ndd. Ossendriewer, -driver. 1544 Amandus Osmans, Geel(AP).

 

FD

Osmond(e)

Osmont, Onsmonde: Patr. Germ. VN ans (Os. √īs)-mund ‘god-bescherming’: √ßa. 1000 Osmundus, Cent (GN); 1230 Osmondus li Carpentiers, Atrecht (NCJ).

 

FD

Osmonde

Onsmonde, sans doute aussi Os-mont. 26.1.1685 ¬ęWynand Osmonde¬Ľ, 16.1. 1688 ¬ęMelchior Osmonde¬Ľ (not. li√©g.); du pr√©nom ancien Osmond, d’origine normande (as-/os- + mund, cf. Morlet 740), p.-√™. chez nous NF d’emprunt [JL, NFw].

 

JG

Osnabrugge, van

PlN Osnabr√ľck (NS).

 

FD

Oss, van

zie van Os.

 

FD

Ossaer

Ossart, zie Osaer(t).

 

FD

Ossclaer

Nom d’origine: Oxela√ęre (Nord).

 

JG

Ossé(e)

zie Hosset. Osseel, zie Ozeel.

 

FD

Ossel, van

van Osselt: PlN Ossel (A, VB). 1277 Walterus de Ossela, Breda (V.LOON); 1300 Jan van Ossele, Londerzeel (CG).

 

FD

Osselaer

Proven. Okselaar (Dép. Zichem.

 

EV

Osselaer(e), (van)

Hosselaer, Onselaer(e): PlN Orselaar in het Waasland (OV). 1281 H. de Orselaer; Will. de Orselaer, St.-Gillis-Waas

(HAES.).

 

FD

Osseland

PlN. DF vermeldt de FN Osseland in 1912 in Sint-Omaars.

 

FD

Osselet

cf. Oslet.

 

JG

Osselet

zie Hosselet.

 

FD

Osseman

-ann, cf. Osman.

 

JG

Osseman(n)

zie Osman.

 

FD

Ossemerct

PlN Ossenmarkt.

 

FD

Ossenblok, (van den)

PlN: ossenweide. 1440 Ossenblok, Brecht (KCTD1986,153). Vgl. de Wvl. var.Ossenbilk(DFXI).

 

FD

Ossendorf(f)

PlN Ossendorf (NRW, BB).

 

FD

Osset

zie Hosset.

 

FD

Ossewaarde

FN van een Zuid-Bevelands geslacht, sinds de i6e e. in Goes (Z) gevestigd, maar afkomstig van Ossewaerden bij Bergen-op-Zoom (MEERTENSi944,3i).

 

FD

Ossieur

√Ä rapprocher du normand ossier ‘m√©¬≠decin de campagne’ FEW 7, 428b?

 

JG

Ossieur

Spelling voor Ossigneur, hypercorrect voor Ossigneu, door ass. rs/ss < Orsigneux, metathetische vorm van Pic. Rossigneux: Rossignol: nachtegaal; zie i.v. 1771 Michael François Ossigneur = Osseigneur = 1781 Francisci Ossigneur = Ossineur, Th. (med. van de afstammeling E. Ossieur).

 

FD

Ossilioen

Door ass. rs/ss < Orsillon, metathetisch voor Rossill(i)on: nachtegaal. Zie Rossignol.

 

FD

Ossterbosch

cf. Oosterbosch.

 

JG

Ossterbosch

zie Oosterbosch.

 

FD

Osstyn

zie Ostin.

 

FD

Ost

Oost, Oste(n), Ost√©, Oste(n)s, Oostens, Host(e), Hoest, Hosten(s), Hoostens: Patr. Germ. VN austa ‘oostelijk’: Osto, Hosto (Dip., GN). 1230 Osto Sotins (SMTI); 1317 Oste Pipe; 1329 jeghen Osten Forine, Ktr. (DEBR. 1971); 1402 Oste van Maerke…Osts kindren, Ktr. (DEBR. 1958). De VN Oste kwam in Ktr. t√īt in de ise e. fr√©quent voor. 1398 Jacob Oste, Aarsele (DEBR. 1970); 1518 Jan Oosten, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Ost

Ost√©. Pr√©nom Ost√© < lat. Augustus ou nom issu de l’anthrop. germ. Osto [FD], cf. 1276 ¬ęmestre Ostes li Carpentiers¬Ľ DettesYpres, 1280-81 ¬ęOstes li Fouere¬Ľ RegTournai, 1331 ¬ęOstes li Haubrigiers¬Ľ ComptesMons, 1426 ¬ęOst√© Pickart¬Ľ TailleSoignies; cf. aussi Host. Secondairement, var. de Hoste (= h√ītelier), cf. Lhost, etc. – Cf. aussi 1499 ¬ęJehan Oston¬Ľ TerrierNaast.

 

JG

Ost, de

de Hoste, D’Hoste: De Ost kan een re√Įnterpretatie zijn van D’Aoust (vgl. D√©oust), maar kan ook op een PlN teruggaan. 1237 Philippi militis de Oes = 1238 Philippe de Ois, LU (CVD).

 

FD

Ostaede(n), van

(van) Osta(de), Ousta, van O(o)staden, van Ostaey(en), -aeijen, -ayen, van Oostayen, -aijen, van Oysta(e)yen, van Oijstaeijen, van Hostayen, van Hostauyen, -ijen, van Hostaegen: PlN Ostade (NB) of Ostaay (NL). Of Hofstade (OV): 1170-80 Ofstade, 1222 Hostade (TW). 1462 Heinric van Osta, Eindhoven (PARM.); 1536 Johanna van Ostaeyen, At. (AP).

 

FD

Ostaine

W. adaptatie van Osten of Ostijn.

 

FD

Ostayen, van

zie van Ostaede.

 

FD

Osté

Nom d’origine : (ferme de 1′) Ost√©, √† Wavre (BrW), etc., du lat. hospitale.

 

JG

Oste(n)

zie Ost.

 

FD

Osteaux

cf. Hostaux, Hosteaux.

 

JG

Osteaux

zie Hosteaux.

 

FD

Ostelet

1259 ¬ęRasses Watiers et Ostelet ki sunt filh √† moi Isabial dame de Florenville¬Ľ Cart¬≠Orval, 1365 ¬ęPier. Ostelet boskillon¬Ľ Taille-Mons, 1444 ¬ęOstelet dele Sait¬Ľ AidesNamur, 1597-98 ¬ęOstelet Basset¬Ľ ComptesNivelles; d√©r. en -elet de Ost(e), cf. aussi Hostelet.

 

JG

Ostelet

Hostelet, Oustalet: Patr. Dim. van de Germ. VN Oste/Osto. 1259 Rasses, Watiers et Ostelet ki sunt filh a moi Isabial, dame de Florenville (CAO); ¬Ī1300 Hostel√©s li Parmen tiers; Ostelet, Artesi√ę (BOUGARD); 1334 a Ostelet, Bergen (PIERARD); 1375 Elizabet Ostelets, Tv. (BERDEN); 1410 Hostelet Cambier, Dk. (HERB.).

 

FD

Osten

Nom issu de l’anthrop. germ. aust-in (F√īrst. 213).

 

JG

Ostende, van (den)

zie van (den) Oostende.

 

FD

Ostendorf(f)

-dorp: PlN Ostendorf (BEI, NRW, NS). 1562 Joannes Ostendop (MULIV).

 

FD

Ostenryck, van

zie van Oostenrijck.

 

FD

Oster

1. Zie Oosters. – 2. PlN Oster in Erez√©e (LX). 1656 No√ęl d’Oster, Arbrefontaine (J.G.).

 

FD

Oster

1656 ¬ęNo√ęl d’Oster manouvrier¬Ľ Arbre-fontaine, 1659 ¬ęNo√ęl Jean d’Oster¬Ľ D√©n-Salm; nom d’origine: Oster, √† √Črez√©e (Lx), plut√īt qu’anthrop. germ. ost-heri (F√īrst. 213).

 

JG

Osterman(n)

zie Oosterman.

 

FD

Ostermeyer

zie Oostmeyer.

 

FD

Osterrath

Topon. all. (= essart de l’Est).

 

JG

Osterrekher

zie Oesterreich.

 

FD

Osterrieth

Ook Osterried(er). PlN Osterried (BEI). 1270 in dem Osternrie:; 1417 Hans √Ēsterrith, Ravensburg (BRECH.).

 

FD

Osterweil

PlN: oostelijk dorp; vgl. Ostendorf. D. PlN Weil<Lat. villa.

 

FD

Osterwind

PlN: stuk land dat aan de oostenwind blootgesteld is. Vgl. D. Ostner, Ostwind.

 

FD

Ostes

zie Ost.

 

FD

Osteux

Surnom: p.-√™. moy. fr. hostieus ‘outils’, d’o√Ļ Mons otieu ‘imb√©cile’ FEW 14, 86? Ou bien d’anc. fr. osteor, osteur ‘celui qui √īte, qui plume’, ‘combattant, guerrier’ Gdf 5, 656 [MH],

 

JG

Osteux

zie Dezoteux.

 

FD

Osteyn

zie Ostin.

 

FD

Ostheimer

PlN Ostheim (BEI, HS, NRW).

 

FD

Osthoff

PlN Osthof: oosthof. Vgl. Van Oosthoven.

 

FD

Ostin

-ijn, -yn, -eyn, Osstyn, -ijn, Hostijn, -yn, -in, -ien, Hosstijn, -yn: 1. Vleivorm van de Germ. VN Oste. Zie Ost, Hoskens. 1398 Ostin Brunkin; 1398 Ostin van Zeebrouc, Tielt (DEBR. 1970). – 2. Patr. < Austin, Augustin. 1410 Jhan Caucement die men zeit Austin = 1418 Jhan Cauchement dit Augustijn, Ktr. (voorvader van) 1577 Jan Causement gheseyt Ostyns, Marke (AC losv”). -3. Begin 176 e. werd Wastijn in Beveren-Leie over Wostijn t√īt Ostijn (vgl. van de Rostijne). 1638 Jan Wastijn = 1647 Jan Ostijn, Beveren (J√†De Gaverstreke 1990,493-8).

 

FD

Ostir

zie Hostier.

 

FD

Ostl√Ęnder

-lender. Ethnique: d√©riv√© d’ail. Ostland, habitants de pays de l’Est.

 

JG

Ostl√Ęnder

Os(t)lender, Osl√Ęnder: Oostlander, Duitser. Vgl. Oosterlinck.

 

FD

Ostrowski

-{s)ka: Poolse EN < PlN ostrow: riviereiland, beemd (DS).

 

FD

Ostyn

1. Proven. Ostin (D√©p. Wari-soulx). ‚ÄĒ 2. V. AD (Az).

 

EV

Ostyn

Ostijn. Pr√©nom: Ostin < lat. Augustinus, ou var. de Osten < germ. aust-in [FD]. Secon¬≠dairement, nom d’origine : Ostin, √† Villers-lez-Heest (Nr).

 

JG

Ostyn

zie Ostin.

 

FD

Ostyne/-ijne, van de(r)

zie van de Woestyne.

 

FD

O’Sullivan

Ierse FN. Afstammeling van Suileabhan ‘zwartogig’ (REANEY).

 

FD

Osval

Oswald. Nom issu de Fanthrop. germ. ans-wald (F√īrst. 131).

 

JG

Oswald

Os(z)vald, Usvald: Patr. Germ. VN ans-wald ‘god-heerser’: Ansaldus, Asold (MORLETI). Ndl. Ansoud. 1294 Uolr. Oswaldus, Markdorf (BRECH.).

 

FD

Osy

1. V. Osier. ‚ÄĒ 2. V. AD (Az).

 

EV

Osy

zie Losier.

 

FD

Ot-

 -e ,-s, o-tt, -aer, -e, -en, -o, -oui. V. AD.

 

EV

Ot(t)elet

V. ADAi..

 

EV

Ot(t)ermans

Dottermans, Hotterman: 1. BN naar de diernaam. Vgl. Otter. – 2. Ook wel var. van Ockerman (verwarring t/k door stemband-ocdusief ). 1615 Joos Oterman = Okerman, Ronse (Midd. 1963,322). – 3. Re√Įnterpretatie van Otteman (zie Othmane), nadat de VN Otto/Otte in onbruik was geraakt.

 

FD

Ot, van

W. adaptatie van Van Otten.

 

FD

Ote

zie Otto.

 

FD

Otegem, van

van Ooteg(h)em, van Ootighem, van Oeteghem,van Hooteg(h)em,van Hoeteg(h)em, Not(t)eghem: PlN Otegem (WV) (VS. 1972,365-6). 1261 Ide de Otenghem (DEBR. 1980); 1382 Jan van Ootighem, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Otelet

zie Autelet.

 

FD

Oter

Other, au g√©nitif: Otters. Surnom : n√©erl., ail. otter ‘loutre’.

 

JG

Oter

zie Otter.

 

FD

Otermans

zie Ottermans.

 

FD

Otevaert

zie Odevaert.

 

FD

Otgaar

Patr. Germ. VN Otger; zie Ockers. 1568 Gabriel Otgeer, Ip.-Aw. (AP).

 

FD

Otgens

zie Otjens.

 

FD

Oth

Othe, cf. Ot(h)e.

 

JG

Oth(e)

zie Otto.

 

FD

Otheles

cf. Otelet sous Ot(h)e.

 

JG

Othman(e)

Patr. Germ. VN aud-man ‘bezit-man’. 1306 dicti…Ottomanni, (schepen van) Tienen; 1310 Walterus filius Otmanni in Rommelcheem (OATII); 1607 Hans Otmans, Lummen-Aw. (AP).

 

FD

Othmer

zie Ottmar.

 

FD

Othon

Hot(t)on: Patr. i. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Otto. – 2. Uit Oston, verbogen vorm van Germ. VN Osto. 1355 Ostes de Stiennehot.-.doudit Oston, Kester (CSW H).

 

FD

Otjacques

1752 ¬ęfilius Melethildae Odjaque¬Ľ AnthrStHubert; pr√©nom double Otto + Jacques.

 

JG

Otjacques

Dubbele VN Otto + Jacques (HERB.)? Vgl. D. Ottenjan. 1795 Thomas Otjacque, Arville-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Otjens

Otgens, Ottjes: Patr. Dim. van VN Otto. 1652 Michael Otgens, Den Bosch; 1684 Matth. Otties, Oosterhout; 1690 Joannes Ottgens, Hoeven; 1696 Joannes Ottkens, Breda (MUL VI, VII).

 

FD

Otlet

cf. Otelet sous Ot(h)e.

 

JG

Otlet

zie Autelet.

 

FD

Otoul

Ottoul, cf. sous Ot(h)e.

 

JG

Otoul

zieOttoul.

 

FD

Otquet

Patr. Dim. van VN Otto. Evtl. < Autiquet, dim. van Wautier.

 

FD

Ots

Génitif de Otto, cf. Ole, Ott(e).

 

JG

Ott

Ots, zie Otto.

 

FD

Ott

Otte, cf. Ot(h)e.

 

JG

Otta

Ottart, Otte, -elet, cf. sous Ot(h)e.

 

JG

Ottart

Otta(er), Hottard, -art, Hot{t)at: Patr. Germ. VN aud-hard ‘bezit-sterk’: Audardus, Authardus, Othardus (MORLET I). 1303 Cholart Otart, Namen (J.G.); 146 e. Ottar dit Otto deBrialmont= Ottart de Brialmont, Luik (BODY); 1517 Hanin Otta; 1546 Jehan Ottart, Namen (RBN).

 

FD

Ottaviani

-o: It. Patr. < Lat. HN Octavianus.

 

FD

Otte

Otté, zie Otto.

 

FD

Otte(r)vanger

BerN van de ottervanger. ¬Ī1570 Martin Ottenfenger, Kampen (CDT 317).

 

FD

Ottebaert

zie Notebaert.

 

FD

Ottelet

-lé, -le, zie Autelet.

 

FD

Ottelohe

PlN Ottenlohe in Schirnding (BEI).

 

FD

Otten

Génitif de Otto, cf. Ole, Ott(e).

 

JG

Otten(s)

zie Otto.

 

FD

Otten, van

zie van Noten.

 

FD

Ottenberghs

G√©nitif du topon. n√©erl. Otten (anthrop.) + berg ‘mont’.

 

JG

Ottenborghs

 -borgs, Ottenburg. -burgh, géni­tif: Ottenburgs; génitif double:

 

JG

Ottenborgsen

Nom d’origine: Ottenbourg, -burg (BrFl).

 

JG

Ottenburg(h)

-burg(h)s, -borgh(s), -borgs(en), -borch, -borhgs, -bourg(h), -bourgs, -berghs: PlN Ottenburg (VB). 1375 Jan van Ottenbuerch, Bg. (JAM.); 1408 Janne Ottenbourch, Ninove (VANGASSEN); 1417 Jan Ottenburch, Gb. (SCHR.). Ook PlN in NB? 1555 Aart van Ottenborch, Leende (NB)-Aw. (AP); 1584 Hans van Ottenborch, Aw.(AB).

 

FD

Ottenburgh

Proven. Ottenburg (Loc.).

 

EV

Ottenheim

-heijm: PlN (NRW).

 

FD

Ottenheim

Topon. all. : Otten (anthrop.) + heia ‘demeure’.

 

JG

Otter, (den)

Otters, Hotter(s), Oter: BN voor een schele otter of BerBN voor een ottervanger. Vgl. Loutre, Otterspeer. 1348 fundum Johannis Otters, Ktr. (DEBR. 1971); 1387 Paulin le Otter, Ip.

(BEELE); 1403 Willem Otters, Aw. (ANP).

 

FD

Otterbeen

-bein: BN: otterbeen. D. FN Otterbein.

 

FD

Otterdijk, van

-dyk, van Ottendyk: PlN Otterdijk (NB). 1716 Henricus Otterdijck, Meerhout (MUL vn).

 

FD

Otterloo, van

PlN Otterlo (G).

 

FD

Ottermans

G√©nitif du compos√© n√©erl. otter (cf. Oter) + man ‘homme’.

 

JG

Otters

cf. Oter.

 

JG

Ottersbach

PlN Ottersbach (HS), Otterbach (BEI, BW, HS, NS, RP). 1298 Erkinbertus dictus de Ottirbach(BRECH.).

 

FD

Otterspeer

BN voor een ottervanger. Vgl. 1398 la pesquerie en le ¬†is…tient a pr√©sent Sohier Otterspore [lees: Otterspere?], Ktr. (DEBR. 2000).

 

FD

Ottes(en)

zie Otto.

 

FD

Ottevaer

-vaere, cf. Odevaer, -aert.

 

JG

Ottevaere

zie Odevaer(t).

 

FD

Ottevanger

Surnom de chasseur: n√©erl. aller ‘loutre’ + vanger ‘celui qui capture’.

 

JG

Otthiers

G√©nitif de l’anthrop. germ. aud-hari> Other(e) (F√īrst. 195)?

 

JG

Otthiers

Patr. Rom. vorm van Germ. VN aud-hari ‘bezit-leger’: Aut(h)arius, Otharius, Otherus (MORLETI).

 

FD

Ottinger

Otting,PlN Otting (BEI), Ottingen (NS). zie Odink.

 

FD

Ottjes

zie Otjens.

 

FD

Ottmar

Nom issu de l’anthrop. germ. aud-mar (F√īrst. 186).

 

JG

Ottmar

Ootmar, Ott(o)mer, Othmer: Patr. Germ. VN aud-m√™r’bezit-beroemd’: Otmerius, Otmarus, Othomarus (MORLETI). Zie ook Orner.

 

FD

Otto

1272 ¬ęOtto de Kensele¬Ľ PolyptVilleis, 1522 ¬ęPiera Otto¬Ľ BourgNamur, 16e s. ¬ęJo-han Robert dict Otto¬Ľ Ch√Ętelet; nom issu de l’anthrop. germ. Audo (F√īrst. 186), cf. Ole, Otte, Ots, Otten, etc.

 

JG

Otto

Otte, Otten(s), Hoete, Ott√©, Ote, Oth(e), Ott, Ots, Ottes(en), Ottoson: Patr. Germ. VN Otto, door verscherping < Odo of een samengestelde aud-naam. 1325 Franconis Otten; 1400 Henric Ottens =Henric Otten soene, Tn. (C.BAERT); 1356 Johannem dictum Otte, Tg. (MNT115); 1420 Otte vander Stegen, Kuringen (A.GHIJSEN); 1547 Hans Otto, G√īttingen-Aw. (AP).

 

FD

Ottobon

W. var. < Fr. BN Outrebon: te goed.

 

FD

Ottomeyer

Re√Įnterpretatie van D. FN Ottomer, Ottomar; zie Ottmar.

 

FD

Ottoul

Otoul: Patr. Dim. van VN Otto.

 

FD

Ottoul

Ottoy, cf. sous Ot(h)e, Otte.

 

JG

Ottoy

Ottoey, zie Hutois.

 

FD

Ottrich

Nom issu de l’anthrop. germ. aud-ric (F√īrst. 200).

 

JG

Ottrich

Patr. D. Germ. VN aud-r√ģk ‘bezit-machtig’: Otricus (MORLETI).

 

FD

Otzer

D. hypercorrect voor Otter, met toepassing van klankverschuiving? Of < Otzen: Ottensohn of Ozo < aud-zo? Of < PlN Otze (NS)?

 

FD

Oubli(er)

BerN Ofr. obla(i)er: obliebakker,

banketbakker. 1351 Marghuet Oublieresse, Atrecht(NCJ).

 

FD

Oubraham

Patr. < Abraham, bijbelse VN.

 

FD

Oubruggen, van

PlN Outbrugge in Bekkevoort (VB), nu Nauwbrug. 1340 Heinric van Outbrugghe, Diest (CED).

 

FD

Ouc, van den

zie van den Hoeke.

 

FD

Ouche, van

zie van den Hoeke.

 

FD

oud

,,Vieux”. 1. Car. phys. Dauwe. De oude, ,,Le vieux”. ‚ÄĒ 2. Proven. Oude(n)-, Oeden- -aeken, -burg, -hove, -gaerden. Localit√©s : Oude-naken, Oudenburg, Oudenhove, Outgaarden.

Odekerke. Oudekerke (D√©p. Rummen). Odendhal (Loc.), ..Vieille Vall√©e”. Oude-water, ,,Vieux cours d’eau”. Oldyk, ,,Vieux ch√™ne”, Oudenval (R√©g. Eupen-Malm√©dy).

 

EV

Oud-

-a(e)rt, -ea, -in, -enne. V. AD.

 

EV

Oud(e)

zie den Ouden.

 

FD

Oudaer(t)

Oudar(t), Oudas, zie Odaert.

 

FD

Oudar

-art, -aer, -aert. 1289¬ęWatiersOudars¬Ľ CensNamur, 1365 ¬ęOudart Faukon corbisier¬Ľ TailleMons, 1629 ¬ęNicolaes Oudaer¬Ľ, 1637 ¬ęJac Oudart¬Ľ √©migr√©s en Su√®de; nom issu de l’anthrop. germ. othal-hard (F√īrst, col. 1188) ou auta-hard > Odardus [FD].

 

JG

Oudebeeck

Verspreide PlN Oude Beek.

 

FD

Oudebroe(c)kx

-brockx, -brouckx, Oudenbrouck: PlN Oude Broek: oud moeras; in Stabroek (A), Oostnieuwkerke (WV).

 

FD

Oudebroeckx

-oekx, Oudebrockx. Topon. néerl. : oud broek (= vieux marais).

 

JG

Oudeghem, van

van Aughem, Augem: PlN Oudegem (OV of in Loppem, WV). 1378 Johannis de Oudeghem, Ktr. (DEBR. 1970); 1396 Trude van Oudeghem, Welle (DE B.); 1552 Jan van Ouweghem, 1575 Jan van Oudeghem, Dikkelvenne (LIEVENS).

Oude Hendrikman: BN Oud + Patr. Hendrikman.

 

FD

Oudejans

Audiens: Patr. Oude Jan a√Įs BN voor de vader tgo. de zoon, de jonge Jan. Vgl. D. Althans, Fr. Vieuxjean. 1510 Servatius de Lovanio alias de Audians; 1524 Joannes Audians, Lv. (MUL III); 1562 Joannes Audiaens = 1563 J. Audians, Lv. (HENNO); 1608 Louis Audejans, Bg. (PARM.).

 

FD

Oudeman(s)

Auman, Oudmans, Outman(n)s: BN voor een oude man, grijsaard, of iemand die er oud uitziet. 1305 Kerstine Oudmans, Ip. (BEELE); 1584 Kerstiaen Oudtman, Aw. (AB).

 

FD

Ouden, den

Oud(e): BN, d.w.z. de oude, de vader, senior (b.v. om vader van zoon te onderscheiden). 1382 Jan Doude, Menen; 1367 up Jhanne den Jagher den ouden…Jhan de Jagher de jonghe (DEBR. 1970); 1394 Willem Doude, Aw. (ANP).

 

FD

Oudenaeken

Hoedenaeke(n), van Hoedenaeken: PlN Oudenaken (VB).

 

FD

Oudenaerde, van

Oudenaarde(n), Oudenaert, van Audenaerde(n), van Audena(a)rde, van den Audena(e)rde, -aerden, van (den) Audenaeren, van Haudenaerd(e), -ard(e), (van) Daudena(e)rd, -aert, Audena(e)r(d)t, -aarde, -aerd(e), Houdenaert, Haudenaert, Aunaert: 1. PlN Oudenaarde (OV). 1210 Arnulfus de Audenarde (DEBR. 1980); 1330 den her Jhanne van Oudenaerde, Har. (DEBR. 1971). – 2. PlN Oude Aard: oude aanlegplaats, b.v. in Sinaai, Stekene (1249 Audenarde) (VS1974, 640), Lokeren (VERSTEGEN). 1322 Gielis van den Audenarde = 1295 Egidius de Houdenarde; 1470 bij den Ouden aerde, Sinaai (GYSS. 1956).

 

FD

Oudenbrouck

zie Oudebroeckx.

 

FD

Oudenburch, van

van Oenburch: PlN Oudenburg (WV). 1393 Janne van Oudenborch, Ktr. (DEBR. 1970); 146 e. Andréas de Oenburgh, Oostkamp (DF XI).

 

FD

Oudendyck(e), (van)

van Oudendijck, -dicke, Houdendijcke, -dycke: PlN Oudendijk (NB, ZH, NH, GR) en verder heel fréquent. 1430 Willem van den Oudendike vander prochie van Ellemeet in Zeelant (PARM.).

 

FD

Oudenhaege, van

van Audenhage, -haege(n), van Haudenhaege, van Hoedenaghe(n), Audag: PlN Oude Haag, b.v. Doude Haghe in Desselgem (DF XI). 1281 Joh. de Audage=Joh.de Aude Hage, Aarsele(HAES-).

 

FD

Oudenhove(n), van (den)

van Houdenhove(n), van Audenhove(n), van Haudenhove(n), van Hodenhoven, van Hadenhove(n), van Houwenhove(n), Hautenauve(n), Hautenauwe, Hotenove, -nauve, Houdenhove, van Adenhoven, van Anove, Verhoonhove, Verhonhoove: PlN Oudenhove (OV) en verder vrij verspreid, zelfs in Brèmes (PdC). 1296 Margrie van Oudenhove, Kales (GYSS. 1963); 1268 Joh. de Oudenhova, Ip. (BEELE); 1398 Macs van den Oudenhove, Har. (DEBR. 1970); 1430 Lauken Ouwennoven, Her. (DERCON); 1437 Willem van Auwenhoeven, Den Bosch (HB 519); 1615 Eva van Oudenhove = Eva van Audenhoven, Schelle (MAR.).

 

FD

Oudenhuysen

-huijsen, -huyzen, zie van Ouwenhuysen.

 

FD

Oudenne

cf. Oudin.

 

JG

Oudenrijn, van den

PlN Oudenrijn (U).

 

FD

Oudenrode, van

van Haudenrode(n):PlNOuderode in At. (VB) (MVN1938,64-68). Of Aldenrade (NRW) of Aldenrode (NRW) (TW). 1378 Mathiez de Aldenroede, borgois de Treit = 1384 Mathys de Aldenroed = 1409 Mathier d’Audenroie = 1409 Mathir d’Audenroide, Mtr. (AVB); 1564 Govaart van Oudenroy, Boom (AP).

 

FD

Oudens

Oudenne, zie Oudin.

 

FD

Ouderaa, van der

van der Auderaa,(van der) Auwera, van der Auweraer(t), van der Auwelaer, Auwelaert, Aulaerts: Van der Ouder Aa. PlN Oude Aa in Geetbets (VB). Vgl. Oudewater. 1312-50 Henricus de Oudera = de Oudra, Geetbets (J. LINDEMANS – F. BORGERS, Oostbrabantseplaatsnamen. III Geetbets, 1949,40); 1392 Jan vander Ouder A, Aw. (ANP); 1417 Kateline vander Oudera, Lier (FRANS); 1440 Janne vander ouder Aa, Edegem (SELS); 1677 Peeter van der Ouwera, Reet (MAR.). Zie ook Dora(e)ne.

 

FD

Ouderaen, de

zie Doraene.

 

FD

Ouderits

Audrit, Auderit(t): Patr. Germ. VN ald-r√ģd ‘oud-rijd(en)’: 1040 Altritus. Metr. Aldrida in Pol. Irm.(MORLETI).

 

FD

Oudermans

Nom de profession: moy. n√©erl. ouderman ‘inspecteur, gouverneur d’une cor¬≠poration, etc.’ [FD].

 

JG

Oudermans

zie Wouterman(s).

 

FD

Oudesluijs

PlN Oudesluis in Zijpe (NH), Cromstrijen (ZH) en Zuidzande (Z).

 

FD

Oudet

-es, Houdet, -ez, -é, -ey: Patr. Dim. van Germ. auda-naam: Odo. VN Oudet (MORLET).

 

FD

Oudewater

Topon. néerl. : oud water (= vieux ruisseau).

 

JG

Oudewater, (van)

Awater: PlN Oudewater (ZH,D).

1282 Johannis de Oudewater, Bg. (WYFFELS); 1417 her van der Auder Water, Ht. (A.GFflJSEN); de schilder Aelbert van Ouwater (¬Ī 1416-75) is geboortig van Oudewater (ZH); 1565 Magriete van de Wouwatere, Burst (LIEVENS); 1565

Willem Auwaters, St.-Tr. (OBN176).

 

FD

Oudewerve, van

PlN bij Koudekerke (Z).

 

FD

Oudheusden, van

PlN Oudheusden (NB). 1108 Wigerus de Hysdene; 1200 lohannes deHuseden; 136 e. Arnoldus de Hosden (LNT); 1413 Hackonde Outhoesden, Luik (ISC); 1584 Aert van

Outheusden, Aw. (AB).

 

FD

Oudin

-ing, Houdin, Odin, Oudyn, Odeyn, Oudens, Oudenne: Patr. Vleivorm van Germ. auda-naam: Odo, Audo. 1313 Oudin de Soissons, Parijs (MICH. 1951); 1398 Jehan Oudin, Spiere (DEBR. 1970); 1633 Joris Oddein, Lo (CRAEYE). Zie ook Odink.

 

FD

Oudin

Odin, Odent, -en (NF plut√īt hen-nuyers). 1230 ¬ęOdinus¬Ľ, 1272 ¬ęOudinpr√©vos de Briei et de Perepont¬Ľ CartOrval, 1280-81 ¬ęOudins de Noirecourt¬Ľ RegTournai, 1353 ¬ęOudin le Rouier¬Ľ CartOrval, 1518 ¬ęJehan Odin¬Ľ BourgNamur; nom issu de l’anthrop. germ. audin (F√īrst. 189). ¬ę Forme f√©m. : Oudenne. De Audina, d√©riv√© de Auda (F√īrst. 189).

Dimin. en -et: 1472 ¬ęOuldinet¬Ľ Montquin-tin, 1620 ¬ęJehan Oudinet (de Fleigneux)¬Ľ √©migr√© en Su√®de. – Odinot.

 

JG

Oudinot

Odinot, Oudinet: Patr. dim. van Oudin. 1447 Oudinet Boncopain (PARM.).

 

FD

Oudit

Peut-√™tre anc. w. audit ‘au dit’ (langage administratif).

 

JG

Oudit

zie Ody, Audier.

 

FD

Oudkerk

PlN in Tietjerksteradeel (FL).

 

FD

Oudkerke

Topon. néerl.: oud kerk (= vieille église).

 

JG

Oudmans

zie Oudemans.

 

FD

Oudot

Patr. Dim. van Germ. VN Odo. Vgl. Oudin.

 

FD

Oudouoir

zie Odoard. Oudoux, zie Odou(x).

 

FD

Oudshoorn, (van)

Ou(t)shoorn: PlN Oudshoorn (ZH). 1280 Screvel van Otsorne, Holland (CG); 1297 Willelmus de Outshorn (MOERMAN); 1330 Willaem van Outshoirne, A’dam (OA 37); 1375

Machtelde van Outshoorne, Haarlem (NHC).

 

FD

Oudstein

PlN Oud steen: oud stenen huis.

 

FD

Oudyn

zie Oudin.

 

FD

Ouff(e)lin

zie Houfflin.

 

FD

Ougstraete, van der

zie Verhoestraete.

 

FD

Ouin

Ouyn: Patr. Germ. VN aud-win ‘bezit-vriend’: Audoinus, Oduinus (Dip.), Odwinus (GN). 1280 Lam Oudwin, Ip. (BEELE).

 

FD

Oulivers

zie Olivier(s).

 

FD

Ounsem, van

-en, zie van Onsem.

 

FD

Ouplines, van

zie van Houplinnes.

 

FD

Ourdouillie

zie Ardou(i)llie.

 

FD

Ourlin

Ourly. V. ADAL.

 

EV

Ours,

Oers: BN Fr. ours: béer. Zie Lours. 1379 Rogeri Lours = 1394 Rogaer Loers, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Oursin

Orsin, Oussin, Ursin, Dursin, d’Ursin: Oursin, dim. van ours: beer. BN. 1390 Henris des Oursins, Fr√©linghien (Agr. 90); 1431 J. Oussin, Bg.; 1435 J. Oussin, Rijsel; i6e e. Carlus Oursin = Oussin, Bg. (med. L. d’Ursin); 1595 Hubertus Ursinus,Luik

(ISP).

 

FD

Ourth

Nom d’origine ou de r√©sidence, soit Our-the (rivi√®re) soit Ourth, √† Beho (Gouvy).

 

JG

Ourth

zie Oort(s).

 

FD

Ourti,van

FN in A. PlN?

 

FD

Oury

cf. Oris.

 

JG

Oury

Ourij, Urin, Ory: 1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN √īthal-r√ģk ‘vaderlijk erfgoed-machtig’: Odalricus, Olricus (MORLETI). ¬Ī1300 Gervais Ourris, Artesi√ę (BOUGARD); 1309 Ourris de Noiex, Champagne (IAYI); 1319 Jehan Ouri, Dk. (TdT); ne e. Oulry d√©lie Fontaine, Oury de Boubais, Luik (BODY); 1396 Jacop Oury, Denderhoutem (DE B.). – 2. Zie Aury.

 

FD

Oushoorn

zie Oudshoorn.

 

FD

Ousmane,

zie Osman(e).

 

FD

Oussin

zie Oursin.

 

FD

Ousta

zie van Ostaeden.

 

FD

Oustalet

zie Ostelet.

 

FD

Oustlant

Oustelandt, zie Woesteland(t).

 

FD

Oustric

Patr. Germ. VN aust-r√ģk’oost-machtig’: Austericus (DNF). Of spelling voor Outricque.

 

FD

Oustric

V. AD (Az).

 

EV

Out(t)-

-elet. V. ADAL.

 

EV

Out(t)-

-ers, -s. V. AD.

 

EV

Outelet

Outlet, cf. Otelet.

 

JG

Outelet

zie Autelet.

 

FD

Outer(s)

Outters, Oeter, Auters, Autaers, Hout(t)ers, Hauter(s): Patr. Var. van Wouter(s). De anlaut-w voor achterklinker valt weg, vgl. Wvl. oensdag= woensdag, FN Vande Rostyne < Vander Wostijne.

 

FD

Outer.van

van Auter, van Houter(t), van Hauter, van Hoeter: PlN Outer (OV). Of Dranouter (WV), in de streek (njoutere genoemd. 1383 Boudins cnape van Outre, Ip. (BEELE); 1440 Jan van Houtre, Ktr. (BAELDE); 1562 Michiel van den Nouter, Loker (DE XII).

 

FD

Outers

Var. de Wouters, génitif de Walter (cf. Naamkundel, 1975, 156).

 

JG

Outgaarden, van

van Autgaerden, Autegarden: PlN Outgaarden (VB) en in Hoegaarden (VB). 1288 Godefridus de Authugard, Goetsenhoven (DESPY); 1321 Walterus de Autengarden; 1347 Claes van Outgarden, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Outier

zie Autier.

 

FD

Outlet

zie Autelet.

 

FD

Outmans

Var. de *Ottmans, génitif du composé Otte (anthrop.) + man.

 

JG

Outmans

zie Oudeman(s), Houtmans.

 

FD

Outreman

zie Wouterman.

 

FD

Outrequin

1444 ¬ę Outrequin ¬Ľ AidesNamur, 16e s. ¬ęPierart Outrequin¬Ľ = ¬ęFierait Wottequin¬Ľ Ch√Ętelet; var. de ¬ęWottequin¬Ľ, Wotquenne, dimin. de Wautier, ou de Wouterkin, dimin. de Wouter, comp. Outers [FD],

 

JG

Outrequin

Patr. Wouterkin, dim. van VN Wouter. 1395 Wouterkin Zeghers, Ip. (BEELE).

 

FD

Outricque

zie Autrique.

 

FD

Outrijve, van

van Outryve(n), van Outrive, van Autrive, van Autrijve, van Autryve, van Autre(e)ve, van Autr√®ve, van Autr√©ve, van Houtryve, van Houtry, (van) Hautryve, -ijve, -ive, van Autryne, Autr√®ve, van Houtdreve, Autr√®ve, Autrif, Dautrive: PlN Outrijve (WV). 1186 Henrico de Houterive (DEBR. 1980′); 1219 S. Rogeri de Hauterive, Moen (DEBR. 1980); 1370 Gillis van Outerive, Ktr. (DEBR. 1970). – Lit.: F. DEBRABANDERE, De familienaam (van) (Hjoutryve. Liber Amicorum Andr√© Vanhoutryve, 1990,47-9.

 

FD

Outshoorn

zie Oudshoorn.

 

FD

Outtelet

zie Autelet.

 

FD

Outters

zie Outer(s).

 

FD

Outteryck

zie Autrique.

 

FD

Outtier

zie Autier.

 

FD

Ouverleaux

-lot, Overlau(x), -leaux, -lo(t), Auverlau(x), -lot: PlN Ouverleau in Horrues (H). 1399 Q(uintinus) Albus de Overloe, Lv. (AAV).

 

FD

Ouverleaux

Overlau, -aux, Overlo. Nom d’origine: Ouverleau, 1211 ¬ęOverlau¬Ľ, √† Horrues (Ht). – Bibliogr. : R. Goffm, G√©n√©a¬≠logie de la famille Auverlaux [15e-17es.], ACAS 11, 1949, 153-168.

 

JG

Ouverleaux

Proven. 1. Overlaar, r√©unie √† Hoegaarde. ‚ÄĒ 2. V. Over-lau √† : over.

 

EV

Ouvertus

Overtus. Topon. n√©erl. : over ‘t huis (= par del√† la maison).

 

JG

Ouvertus

zie Overtus.

 

FD

Ouvrard

Patr. Var. van Evrard, door ronding van de klinker o.i.v. de v (DAUZAT).

 

FD

Ouvray

Ouvré, zie Auvray.

 

FD

Ouvray

Var. de Auvray, nom issu de l’anthrop. germ. alfi-rad (F√īrst. 70).

 

JG

Ouvrein

Avereyn, -ein, Averens, Offereins: Ofr. ouvraine, -eine, overeine: werk; Ofr. a l’ovraine: bezig met het liefdesspel. Vgl. Ouvrier. 1296 Williaume Ovrain, Bergen (PIERARD); 1662 Nik. Overyn, Zundert-Aw. (AP).

 

FD

Ouvrier

D’Ouvrier, Ouvrie, Ouvry: BerN Fr. ouvrier: ambachtsman, (hand)arbeider. 1384 Jehan Louvrier, Laon (MORLET).

 

FD

Ouvry

1. Profess. ,,Ouvrier”. ‚ÄĒ 2. V. AD (a).

 

EV

Ouwehand

Re√Įnterpretatie (met paragogische d) van Oudehan: Oude Jan. Oude Oudejans.

 

FD

Ouweland, van den

-tant, van den Nouweland, -lant, van den Nouwland: 1. Verspreide PlN Oudeland. 1280 Lambertus de Oudelande, PdC; 1424 Janne van Oudelande, Kadzand (DF XI). – 2. Evtl. Van den Nouweland = van den Nuweland ‘nieuwland’.

 

FD

Ouweneel

zie van Oldeneel.

 

FD

Ouwenhuysen, van

Oudenhuysen, -huijsen, -huyzen, van Audenhuyse, (van) Houdenhuyse, Houwenhuijse, -huyse(n), -huyze, van Haudenhuize, -huyze, -huyse, Haudenhuyse, van Hauwenhuyse, Haud’Huyze, Hauduyse, -uijse, van Haudenhuyne: PlN (ten) Oudenhuize in Oosterzele (OV); 1576 beoosten den ouden huuse, Passendale (DF XII). 1396 Jan van Oudenhuus, Gontrode (DE B.); 1448 Aert vanden Ouden Huyse, Diest (VdP); 1533 El. van den Oudenhuyse, Schendel-Aw. (AP); 1567 Passchier van Auwenhuyse = 1587 Passchier van Audenhuyse, Dikkelvenne(LIEVENS).

 

FD

Ouwerkerk

Auwerkerke(n): PlN Ouwerkerk in Duiveland (Z), Ouderkerk (ZH, NH). 1571 Gerrit van Ouwerkercke, Ouderkerk-Aw. (AP). Of Aldekerk in Duits-Gelderland (NRW): 1480 Diederic Houldekeercke, van Geldere in een dorp genoemd Houde Kercke, Cent (PBG).

 

FD

Ouwerkx

V. AD (a).

 

EV

Ouwermeulen, van der

Verspreide PlN Oude Molen. 146 e. Goesen vander Ouermolen, Bs. (OSTYN); 1537 Frank van den Oudermolen, O.-L.-V.-Waver-Aw. (AP).

 

FD

Ouwerx

Nom issu de l’anthrop. germ. alda-rikja, cf. 11e s. ¬ęAldricus¬Ľ Gand, 1619 ¬ęHubert Ouwrix¬Ľ Bilzen [FD], plut√īt que moy. n√©erl. ouwe werc (= vieille construction).

 

JG

Ouwerx

zie Auwerijckx.

 

FD

Ouyn

1. Zie Ouin. – 2. Spelling voor Ovyn.

 

FD

Ouytsel, van

zie van Uytsel.

 

FD

Ouziel

zie Ozeel.

 

FD

Ovaere

-aert, -art, cf. Odeva(e)rt, Ottevaer.

 

JG

Ovaere

Ova(e)rt, zie Odevaer(t).

 

FD

Ovart

1.¬†¬† Proven.¬†¬† Hovaerts¬†¬† (D√©p. Bellegem). ‚ÄĒ 2. V. AD (a).

 

EV

Ovekerken

PlN Over de kerk?

 

FD

Ovekerken

Topon. n√©erl. : over kerk (= au del√† de l’√©glise).

 

JG

Ovelack

-acq, zie Hoflack.

 

FD

Ovelacq

Nom d’origine: Hoevelaken (P.-B., Gueldre), cf. aussi Hovelaque.

 

JG

Ovelen, van

zie van Oevelen.

 

FD

Oven, van den

zie van den Hoven.

 

FD

Ovenacker, van

van Ovenaeker: Verhaspeling van Van Overacker. PlN Overakker. 1343 Willem van Overackere, Bg. (JAM.); 1382 Kateline van Overackere, Aarsele (DEBR. 1970); 1398 Jan van Overackere, Aw. (ANP).

 

FD

Ovenberghe, (van)

zie Overberg(h).

 

FD

Ovenden

PlN (W.-Yorkshire). Oostendse familie, die afstamt van ene Ovenden die in Londen geboren werd en in 1931 naar Oostende kwam (med. E. Van Haverbeke).

 

FD

Ovens

Nom d’origine: g√©nitif de moy. n√©erl. oven ‘four, fourneau’.

 

JG

Ovens

zie Hovens.

 

FD

Oveputte

Overputte. Topon. néerl. : over put (= par delà la puits).

 

JG

over

,,Au-del√†, Outre”. Et parfois : ,,Au dessus” (quand le qualificatif s’oppose √† Ne(d)er, ,,D’en bas, Inf√©rieur”). Proven. (Van) Over-beke. Plus L.D., ,,Outre rivi√®re”. (Van) Overberg. D√©p. Overboe-lare, ,,Outre mont”. Overbroeck. Plus. L.D., ,,Outre marais”, Over-eem. Over-Heem(beek), ,,Outre le ruisseau appel√© Heem” (N. de loca¬≠lit√©). Overmeere ou -meire. O ver-m√®re (Loc.), ,,Outre le lac”. Over-(de)put(te), ,,Au del√† de Putte” (Loc.) ou ,,Au del√† de la

fosse, de la carri√®re” (L.D.). Overschelde, ,,Au del√† de l’Escaut”. Oversteyns, ,,Au del√† de la chauss√©e”, Over-straete, ,,Au del√† de la route”. (D√©p. Moerbeke). Overveld, ,,Au del√® de la campagne” (D√©p. Weze-maal). ‚ÄĒ Overdulve, ‚ÄěAu del√† de Dulft (D√©p. Ittegem). Overtus, Over Duh(beke), ,,Au del√† du ruisseau appel√© Duis” (√† Mater). Oversacq, Overzegge, ,,Au del√† de la jonchaie” (V. Zegge, Zak, D√©p. Nukerke). Overlau, Over Loo-(beek), ,,Au del√† de la Lo” (Ruis¬≠seau √† Boortmeerbeek). Overloop. 1. Alt√©ration du pr√©c√©dent. Franci¬≠sation : Ouverleaux. ‚ÄĒ 2. Over¬≠loop, ,,D√©bordement” (L.D.). Overath, ,,Au del√† de l’essart” (Overoth, D√©p. Baelen).

 

EV

Overal(l)

BN Overal. Vgl. D. √ôberall. 1438 Ghyselbertus Overal, Torn. dioc. (MULI).

 

FD

Overath

Nom d’origine: Overoth (= par del√† l’essart) √† Baelen (Lg).

 

JG

Overath

Overlaet: PlN Overath (NRW): over de Rode. 1494 Heinr. Overradt, Rijnland (BRECH.). Overlaet is een adaptatie met r//-diss.

 

FD

Overbeke, (van)

(van) Overbeek(e), van Overbeck(e), Overbeck, van Overbecque, van Heuverbeke, (van) Hoverbeke, Houerbeke: Verspreide PlN Overbeke: over de beek, b.v. in Kortrijk: 1290 Curtraci ultra Becam = 1346 over Beke. 1293 Woutre van Overbeke, Merelbeke (CG); 1396 Gillis van Overbeke, Gb. (DE B.); 1398 Gillis van Overbeke, Petegem-Deinze (DEBR. 1970); 1449 Willem van Overbeke, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Overberg(h)

van Overberg(h)(e), (van) Overberghe, van Hoverberghe: PlN Overberg: over de berg, b.v. in Beuvrequen (DE XII) of Overboelare (OV). 1233 Balduini de Ultramonte, Ktr. (DEBR. 1980); 1382 Woutre van Overbergh, Rollegem (DEBR. 1970).

 

FD

Overbosch

PlN Overbos: over het bos, b.v. in Kooigem (DF XII). 1261 Héla de ultra Silva (DEBR. 1980); 1382 Clais van Overbosch, Zwg. (DEBR. 1970).

 

FD

Overbroe(c)k, van

Verspreide PlN Overbroek: over het broekland. Overbroek (NB, VB). 1281 Joli, de Overbroech, Okkerzeel (OSM); 1340 Henricus de Overbroec, Tnh. (VERB.); 1382 Gillis van Overbrouc, Grammene (DEBR. 1970); 1396 Pieter van Overbrouc, Mère (DE B.); 1459 Peter van Overbrouc, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Overdam, van

PlN Overdam: over de dam, b.v. in Tielt (WV) of Evergem (OV). 1210 Woutre van Overdam, Cent (CG); 1398 Gillis van Overdam, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Overdenborger

Over den borg: voorbij de Burg?

 

FD

Overdeput

Ove(r)putte, Auverputte: PlN Over de Put.

 

FD

Overdevest

Re√Įnterpretatie (door wisseling cht/st) van Over de Vecht. Riviernaam (NH, OIJ, U). 1430 E verardus over de Vecht, Traj. dioc. (MUL I); 1446 Ghiselbert de Overdievecht, Luik (ISC).

 

FD

Overdiep

PlN in Vlagtwedde (GR).

 

FD

Overdijk

Overdyck: Verspreide PlN: over de Dijk. 1559 Hans Overdyck, Mullem-Aw. (AP); 1584 Hans van Overdijck, Aw. (AB). Ook Ndd. PlN en EN Overdieck. 1555 Jan van Overdeycke, Munster-A w. (AP).

 

FD

Overduin

PlN in Oostkapelle (Z): Over het Duin (med. mw. Grootendorst).

 

FD

Overdulve, (van)

PlN : Over de Dulve. Dulve is Zeeuws voor Mnl. delf: sloot, gracht (UITMAN 91). Zie ook Van Dulven.

 

FD

Overdyn, van

-dijn: Wsch. < van Overduin.

 

FD

Overeem, (van)

1. PlN Overem in Meldert (VB) of Overhem in Henis (L), Ukkel of Vorst (Bs.). 1217 Arnoldus de Overhem (PEENE 1949); 1325 Goffardi de Overeem, Meldert (C. BAERT). –2. Van over de Eem, een rivier van Amersfoort naar het IJselmeer (U). Vgl. Van Overschelde.

 

FD

Overend

PlN Overeind: over het eind; in As (L) en  Houthalen( L).OokE.FN.

 

FD

Overfeld(e), van

-fel(d)t, zie van Overveld.

 

FD

Overgaard

Noorse EN. Boerderijnaam Overg√Ęrd: opperhof.

 

FD

Overhand

Re√Įnterpretatie van Overhan(s), een Jan die de meerdere is van een andere Jan. Vgl. Ouwehand. D. Oberhans. 1411 Albr. Hans gen. der Oberhans, Esslingen (BRECH.). Of re√Įnterpretatie van Overend? 1679 Claas Pietersz Overhand, Hillegersberg (PDB).

 

FD

Overheul

PlN: over De Heul (U, NH). FN Overheul in Herwijnen (G) vanaf 1678 (PDB).

 

FD

Overheyden

Nom d’origine: Overheide (= par del√† la bruy√®re) √† Puurs (Anv).

 

JG

Overheyden

PlN: over de heide. Overheide in Puurs, Weelde (A), Slijpe en Steenkerke (WV). 1612 Jasper Overheide, Kirchdorf (BRECH.).

 

FD

Overhof

PlN Overhof (wsch. NB): hogergelegen hof. Vgl. D. Oberhof. 1327 Theodericus de Overhof = 1336 Diederc van Overhof, Rozendaal (O AT III).

 

FD

Overlaet

zie Overath.

 

FD

Overlau

-laux, -lo, cf. Ouverleaux.

 

JG

Overlau(x)

-leaux, -lo(t), zie Ouverleaux.

 

FD

Overloop

-lop.¬†¬† Nom d’origine:¬† moy.¬† n√©erl. oveiioop ‘passage’.

 

JG

Overloop, (van)

van Overlop: PlN Overloop: doorloop, doorgang. PlN in Hamme (OV): 1306 in loco qui dicitur Overloep (CED), im Hombeek: 1317 ten Overlope (Top. XI,2), Eksaarde: 1350 in den Overloep (GYSS. 1963′,87). 1220 Razo de Overlop; 1210 Elewid de Overlop, Hamme (GN, CG); 1261 Joh. dictus de Overlope, Waasmunster; 1271 Heylie de Overlop, Boudelo (FLW); 1362 Pieters huus,..van Overloep, Dend. (AZT).

 

FD

Overman(s)

Huevermans, Dovermans, -mann: Mnl. overman: hoofdman, scheidsrechter, middelaar. Vgl. D. √úbermann, Obermann. 1768 Joannes Overman, graafschap Mark-Aw. (AP).

 

FD

Overmeere(n), van

van Overmeir(en), (van) Overmeire, Overmeer: PlN Overmere (OV). 1336 Janne den Cupre van Overmere, Cent (RSGI); i6e e. Jan van Overmeire; 1560 Willermus van Overmeere, Joh. Overmeere, Waas (VAN G.).

 

FD

Overmeire

Nom d’origine: Overmeire (= par del√† la mare) (FlOr).

 

JG

Overputte

cf. Oveputte.

 

JG

Overputte

zie Overdeput.

 

FD

Overr√īdder

PlN Overoth in Balen (LU). 1565 Hannes van Overot, Cornellis joncker van Overot, Nystrop (Balen) (EBB151-2).

 

FD

Oversaghe

Oversacq: Wsch. verhaspeling van Overslagh(e). PlN Overslag in Wachtebeke (OV) en Axel (Z): dam waarop overgeladen wordt, opslagplaats. Vgl. D. √ôberschlag. 1584 Philip van Overslage, Aw. (AB); 1718 J. P. Oversack, Malnez (sic)(MULVII).

 

FD

Oversaghe

Topon. néerl. : over zegge (= au delà de lajonchaie).

 

JG

Overschee, van

-sch√©e: PlN Overschie (ZH). 1695 Jac. d’Overschie, Bs.; 1695 Mich. Adr. d’Overschie de Beterschie(MULVII).

 

FD

Overschelde(n), van

van Overskelds, van Overscherlde, van Oversckelde, van Noverschelden: PlN Overschelde: over de Schelde, aan de overkant van de Schelde; in Cent: 1265 ultra Scaldam (GYSS. 1954). 1270 Denijs van Overscelde, Cent (CG); 1281 Balduinus filius Michaelis de ultra Scaldam (HAES.); 1350 Agneesen Bernards wedue van Overscelt, Menen (CLM); 1382 Gillis van Overschelde te Cent, Lauwe (DEBR. 1970).

 

FD

Oversier

Overzier: 1676 Overzier, Rijnland; var. van Of(f )erzier (PDB), var. van Offizier; vgl. Offeciers.

 

FD

Oversteyns

-stijns. Nom d’origine : g√©nitif de n√©erl. over steen (= au-del√† du manoir).

 

JG

Oversteyns, (van)

(van) Overstijns, -styns, Oversteijns: PlN Oversteen, b.v. in Meerhout (A).

 

FD

Overstraete, (van)

van Overstra(e)ten, van Ovestraet: PlN Overstrate: aan de overkant van de straatweg. Dit Brabantse geslacht heeft zijn bakermat in het Hof ter Overstraeten in Sint-Martens-Lennik (VB). 1365 Jan Delhem van Overstrate; 1447 Gillis van Overstraeten, St.-M.-Lennik (ESBr. 1930,211 e.v.; Brabantica 1957,221-284); 1490 Claus van Overstrate, Wambeek (OSTYN).

 

FD

Overtdeldt, van

Wellicht Van Over d’Helt: over de helft. PlN 1502 ter Helt, Kooigem (DF V). 1485 Gherard van Overdelt, Komen (RHK).

 

FD

Overtfel(d)t, van

-tueld, -tveld(t), zie van Overveld.

 

FD

Overtus

cf. Ouvertus.

 

JG

Overtus

Ouvertus, Auvertus: PlN Over ‘t huus: over ‘thuis. 1647 Martinus Ovrethius, Bergen (MUL V); 1713 P.Th. Overtus, Bergen-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Overveld, van

van Overvel(d)t, -tveld(t), -tvelt, -feld(e), -tfeldt, -(t)felt, -teveld, van Overtueld, van Ovesveld, Overvelde, van Ovrehetvels: PlN Over (het) veld, in Wezemaal (VB), Bottelare, Erwetegem (OV), Avelgem (WV), Tongerlo (A). 1221 Goswini de Overvelde (DF XII); 1234 Gerardus de ultra Campis (DEBR. 1980); 1396 Heinric van over tFelt, Denderhoutem; Pieter f. Pieters van Overtfelt, Melden (DE B.).

Overwael(e), van; van Overwa(e)lle: i. PlN Overwaal: over de waal (kolk achter een dijk geslagen). De Waal: rivier in Nederland (G). 1567 Cornelis van Overwaele, C. van Overwale, Oud. (PO 2,12); 1624 Joorys van Overwaele, Hansbeke (VS1993,40). –2. Soms wellicht: over de Wal. 1492 Jooris van Overwalle, Cent (BOONE); 1644 Hermannus van Overwalle; 1653 Egidius van Overwaele, Cent (MULV-VI).

 

FD

Overweel

Die aan de overkant van een weel woont. ZieVan(der)Weel.

 

FD

Overweg

Naar de woonplaats over de weg. PlN in Olst en Raalte (OIJ).

 

FD

Ovestraet, van

zie van Overstraeten.

 

FD

Ovesveld, van

zie van Overveld.

 

FD

Oveyn

 zie Ovyn.

 

FD

Ovide

Ovidio: Patr. Lat. naam Ovidius.

 

FD

Ovijn

Ovyn, Oveyn, Hovin(n)e, Hoving, Ouyn, Uvin, Uvijn, Uvyn: Patr. Vleivorm van Germ. VN Ovo (Dip.). 12e e. Ovo conversus (GN). 1396 Alard Ovine, Ktr.; 1398 Willaume Hovine = Willem Ovijn, Mkr. (DEBR. 1970).

 

FD

Ovijn

Ovyn. Cf. 1396 ¬ęAlard Ovine¬Ľ Courtrai ; d√©riv√© de l’anthrop. g√©mi. Ovo [FD].

 

JG

Oville

Nom d’origine: 1280 ¬ęOville¬Ľ = Les Ov√©es, √† Tongres (Lb).

 

JG

Ovlaque

zie Hoflack.

 

FD

Ovost, van

zie van Hovorst.

 

FD

Ovreeide

Noorse FN 0vreeide. PlN 0vre eide: opperste landengte.

 

FD

Ovrehetvels, van

zie van Overveld.

 

FD

Ovyn

Ow- -eel, -ens, Osseul, Ozeel. V. AD (A, Az).

 

EV

Owart

Var. de Houwaert, -ard. Oxfort. Nom d’origine: Oxford (Angleterre).

 

JG

Owel

BN E. owl: uil? 1524 Stevyn Owle (REANEY).

 

FD

Owen(s)

Patr. E. var. van Ewan, de Brits-Keltische literatuurnaam Iwein. 1221 Robertus filius Owen, Oxford (REANEY).

 

FD

Owerckx

zie Auwerijckx.

 

FD

Oxfort

De E. PlN Oxford.

 

FD

Oyaert

1. Patr. Br. var. van Odaert. – 2. Metr. Germ. VN aud-gard ‘rijkdom-gaard’: Audegarda, Audiardis (MORLETI). 1260 Johannis f. Oediardis de Lovanio; 1351 (kinderen) Verenoiarden, Lubbeek (HM).

 

FD

Oyck(e), van

van Oijcke: PlN Ooike (OV): 1185 Odeke (TW). 1403 Pieters van Oedeke, Oud. (WALRAET).

 

FD

Oye(n), van

zie van Ooyen.

 

FD

Oyen

1. Profess. Ooi, ,,Brebis”. Propri√©taire ou gardien de brebis”. N¬į164. ‚ÄĒ 2. Proven. D√©p. Peer.

 

EV

Oyen

Oien, Oeyen, Oeijen, Oeyen, O(o)ye, Oei, Ooi, Ooijen: 1. ¬†Metr. Germ. VN Oda: auda ‘bezit’. Voor de d-syncope met j-glijder, vgl. Van Roey < Van Rode. 1220 Aida f. Oda, Moen (DEBR. 1980); 1328 Willem Oden, Aw.; 1368 Oeden = Oeyen, Tnh. (V. GORP1952); 1406 Jan Oeyen, Aw. (ANP); 1458 Wouter Oden = 1473 Wouter Oyen, Genk (VDZ). -2. Oye: ooi, vrouwelijk schaap. Vgl. Schaap, Mouton. BN. 1398 Willem Oye, Wev. (DEBR. 1970). – 3. Misschien < Van (der) Oyen.

 

FD

Oyen

Oyen, cf. Oeijen.

 

JG

Oyenbrugge(n), van

van Oijenbrugge, van Oeyenbrugge, Hoeyenbrugge: PlN Ooienbrug in Grimbergen (VB). 1374 Catherine van Oijenbrugge, Heinrich van Hoienbrugghen, Bs. (BLO V); 1399 Heine van Oyenbrugghe (Ktr., ARA, SR 8ov¬į); 1401 Osto de Oyenbrugghe, Mech. (GPM); 1425 Henricus de Oeyenbrugghe, Mech. (OARII).

 

FD

Oyevaer

zie Odevaer(t).

 

FD

Oyserman(s)

zie IJserman(s).

 

FD

Oystaeyen, van

zie van Ostade.

 

FD

Oytsel, van

zie van Uytsel.

 

FD

Oz-

-eray, -y. V. Osier.

 

EV

Ozaer

zie Osaer(t).

 

FD

Ozanne

zie Osan(ne).

 

FD

Ozeel

Osele, Ouzeel, Osseel: 1. Patr./Metr. Lat. VN/HN Auxilius, -ia, Osilius, -ia. 1165 Osilius de Villei, LX (CAO); 1208 Jordanus filius Bartolomej et Auxilia uxor eius; 1276 Oselia de Marc, Ip. (BEELE); 1260 domum Osilie; 1351 damme Osielhe dicte li Ardenoize, Luik (AVB); 1597 Heynen Ozeel, Waasten (DUV.). – 2. Ofr. hosel? Var. van Housiau(x)?

 

FD

Ozen

Var. van Hoezen?

 

FD

Ozer

En Wallonie, NF attest√© d√®s 1706 √† Villers-le-Gambon, puis √† Sautour (GeneaNet) ; p.-√™. de fr. osier FEW 1,¬† 185b (avec r√©serves), comme nom de r√©sidence (en Lorraine, on trouve le NF D’Ozer). On ne peut exclure une var. du nom Oger, par alt√©ration phon√©tique.

 

JG