A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z

Iacob(s)

zie Jacob.

 

FD

Iacobelli(s)

-itti, -ucci: Patr. It. dim. van VN Jakob.

 

FD

Iacomini

-elli: Patr. It. dim. van HN Jacomus/Jacobus. Vgl. Jacquemin.

 

FD

Iacopucci

Iavovelli, -a: Patr. It. afl. van VN Jakob.

 

FD

Iacuzzi

Patr. It. afl. van VN Jakob.

 

FD

Iakob

zie Jacob.

 

FD

Iammekens

zie Jennekens.

 

FD

Iannello

-(i)elli, -etti, -ino, -itto, -izzi, -one, -ucci, -uzzi: Patr. It. afl. van lanni/Gianni, HN Johannes.

 

FD

Iannetta

-etti: Metr./Patr. Dim. van VN Jan.

 

FD

Ians

cf. Jans.

 

JG

Ians(en)

Ianssen(s), zie Jans.

 

FD

Iart

cf. Hiart.

 

JG

Iban(ez)

Iba√Īez: Patr. Sp. Iban : HN Johannes.

 

FD

Ibens

Hypocor. de l’anthrop. germ. id-behrt > Idbertus [FD].

 

JG

Ibens

Patr. < Germ. VN id-berht: Idbertus (MORLET I). Friese VN Ibe (V. D. SCHAAR). 1326 Jan Ybiert, Ip. (BEELE). 1300 Godeke Yben, Stralsund (DN); 1584 Franchois Ibens, Aw. (AB).

 

FD

Ibo

zie Hibeau.

 

FD

Ibrahim(i)

Ibraim: Patr. Bijbelse VN Abraham.

 

FD

Ibsen

D. FN Ibisch < Mhd. √ģbesch, D. Eibisch: heemst (plantnaam).

 

FD

Iburg

PlN (NRW,NS).

 

FD

Icat(t)e, van

zie Vanicate.

 

FD

Ichtershaussen

PlN Echtershausen (RP).

 

FD

Ick(en), van der

zie van der Eyken.

 

FD

Icke

Ickx, Icks, l(ch)x, Y(ck)x, Hick(s), Hyk: Patr. Germ. VN Icco (Dip.), bakervorm. V. D. SCHAAR verklaart de Friese VN Hikke < Hilke, dim. van een hild-naam. REANEY verklaart de E. FN Hick(s), Hix < VN Richard. 1300 Johannes Hix, Tv. (BERDEN); 1386 Willekin Hix = 1395 Willem Icx (DEBR. 1970); 1440 Joos Ycx, Ktr. (BAELDE); 1463 van Willemme Hieck, Kh. (DEKEYSER); 1559 Willem Icx, Lv. (AP); ¬Ī1570 Hartman Hieckeszone, FL (CDT 230); 1580 van Icken Ouwerx, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Icket

zie Hiquet.

 

FD

Ickmans

zie Eykmans.

 

FD

Ickroth

PlN Ickerrodt in Olfen (NRW) (TW).

 

FD

Ickt/x, van der

zie van der Eeckt.

 

FD

Ickx

Icks, Ichx, Ix, Yckx, Yx. G√©nitif en -s d’un hypocor. germ., cf. Ico et Igo (Fbrst. 942, 947).

 

JG

Ictorf

cf. Hictaire, Hictor.

 

JG

ID

V. AD.

 

EV

Idalgo

zie Hidalgo.

 

FD

Ide

Yde, Idon (cas r√©gime). 1265 ¬ęIde li feme Lobike¬Ľ CensNamur, 1267 ¬ęIde li Crissande¬Ľ CensHerchies, 1272 ¬ęIde li Willeresse¬Ľ PolyptVillers, 1369 ¬ęIde li Tiraude¬Ľ Ladeuze; pr√©nom f√©m. issu de l’anthrop. germ. f√©m. Ida. ¬ę Dimin.: 1481 ¬ęIdelette aiant √† mari J. Colin√©¬Ľ JusticeBastogne, 1569 ¬ęIdelette fille de maitre Jacques de Chokier¬Ľ Bourg-Li√®ge, 1727 ¬ęLouis Remy Idelette¬Ľ La Gleize. – Forme masc.: 1578 ¬ęIdellet Jan Henry¬Ľ NPLouette.

 

JG

Ide,

Ide(n)s, Yde(ns): Metr. Germ. VN Ida (GN). 1251 soror Yda dicta abbatissa de Marke (DEBR. 1980); 1307 Yde Oudewins, Ip. (BEELE); 1298 Mikiel Iden, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Idée

Idée: Patr./Metr. Ydet/Ydée, dim. van Germ. id-naam. 1380 Jehan Ydet, St-Q. (MORLET).

 

FD

Ideler

Misschien Vl. adaptatie van D. Hi(e)dler (> Hitler) < Beiers Hi(e)dl: tijdelijk uitdrogende rivier (DN).

 

FD

Idemans

Ieman(t)s, Imant(s), Imandt, Imans(e), Yman(s), Ymanse: Patr. Germ. VN id-man: Itemannus (MORLETI). 1381 Yman Beddenoot, Ossenisse; 1314 Hyeman die Winter; 1381 Yman de Winter, Z (DEBR. 1969).

 

FD

Idemans

Iemans, etc. Dér. en -man (au gén.) du prénom Ida (ci-dessus).

 

JG

Idiers

Ydier(s), Ytier: Patr. Rom. vorm van Germ. VN id-hari. 1174 Iderus de Monte; 1156 Idir de Rothen; 1197 Yderus de Wallo, Cent (GN); 1326 Ydeir de Hoghe, Ip. (BEELE); 1398 Olivier Ydeers, Gullegem (DEBR. 1970); 1419 Ydier Coopman, Hulst(PARM.).

 

FD

Idmtal

Proven. In dem Tha√Į, ,,Dans la vall√©e” (L.D.).

 

EV

Idomon

Patr. Germ. VN id-mund? Vgl. Idemans.

 

FD

Idon

Patr. Rom. verbogen vorm van VN Ido.

 

FD

Idserda

Idsardi: Patr. Friese VN Edsart, Edsert, Idsert. Germ. VN agi-hard (V.D. SCHAAR).

 

FD

Idserda

Itsweire, Ietswaard: BerN. Mnl. eetsweerre: gezworene, gerechtelijk ambtenaar, letterlijk: die een eed zweert. 1424 Jan Yetzwert, St.-Win. (Nk. 1981,239-241); 1512 Aegidius Yetzwert, Dk. (GAZ); 1567 Martin Ytsweere, Houtkerke (DGW); 1602 Adriaen Eedtsweere, Houtkerke FV – Leiden

(J. D.); 1714 Jacobus Itswart, Menen (MUL VII).

 

FD

Iebole

V. AD (A).

 

EV

Ieck, van der

zie van der Eyken.

 

FD

Ieders

Patr. Germ. VN id-hari. Zie Idiers.

 

FD

Ieghem, van

van Ighem: PlN Idegem (OV) en in Lemberge (OV) (TW). 1281 Willelmus de Iden-ghem = W. de Ydeghem; Boidin van Ydeghem, Lemberge (HAES.); 1465 Jan van leghem, Aw. (VLOEB.); 1492 Joos van Yeghem, Cent (BOONE).

 

FD

Iekaut, van

zie Eekhou(d)t.

 

FD

Iekeler

zie Eekele(e)rs.

 

FD

Ielegems

zie van Hileghem.

 

FD

Ieman(t)s

1. De Ovl. familie Iemants stamt van 1751-1805 Joannes Baptiste Imens alias de Staerke, onwettig kind van Catharina de Stercke en vader van 1805 Carolus lemens alias de Staerke, St.-Maria-Oudenhove-Michelbeke (Triverius 1996,21-28). – 2. Zie Idemans.

 

FD

Iembourg, van

zie van Nieuwenburg(h).

 

FD

Ierland, van

1. PlN Eierland (Texel). 1702 Willem Willems van lerland (zoon van) Willem Thomas van Eijerland, Tilburg (PDB). – 2. Het eiland lerland.

 

FD

Ierna

1267 ¬ęhoirs Vatier lemat¬Ľ CensHerchies, 14e s. ¬ęErnar¬Ľ d’Anthisnes, ¬ęEmas de Preit¬Ľ Li√®ge, √† c√īt√© de 14e s. ¬ęArnar(s)¬Ľ Li√®ge; d√©ri¬≠v√© en -ard sur le th√®me Arn- (de Arn-wald, Arn-wulf, etc.) ; dans la r√©gion o√Ļ -ard et -wald aboutissent √† w. -√†, peut aussi repr√©senter Arn-wald; cf. aussi Yerna, -aux, Ymard.

 

JG

Ierna

Zie Yernau(l)t.

 

FD

Iers

zie Hiers(e).

 

FD

Iers(s)el, van

PlN Eersel (NB). Vgl. Eersels. 1367 Johanne de Irsele, Tn. (C.BAERT); 1382 Symon de Yersel,Tessenderlo (GRAUWELS1978).

 

FD

Ierschot, van

zie van Isschot.

 

FD

Iesberts

zie Isenbaert.

 

FD

Iesveld

zie van Isvelde.

 

FD

Ietswaard

zie Itsweire.

 

FD

Ietter

1. Proven. (Neer- ou Op- -) Ilter (Loc). ‚ÄĒ 2. V. AD.

 

EV

Ieuwenhuyze, van

zie Nieuwenhuis.

 

FD

Ieven

cf. Iven.

 

JG

Ieven

zie Ivo.

 

FD

Igalson

Patr. Zoon van Igal, Ingold (zie i.v.).

 

FD

Ighem, van

zie van Ieghem.

 

FD

Igier

Nom issu de l’anthrop. germ. id-ger.

 

JG

Igier

Patr. Rom. vorm van Germ. VN id-ger: Idgerius, Itgier (MORLET I).

 

FD

Iglesia(s)

Sp. iglesia: kerk. Vgl. Deléglise.

 

FD

Ignace

1651 ¬ęMarie-Ignasse Cocqueau¬Ľ Bourg-Namur, 1676 ¬ęIgnace Pattou¬Ľ RuageAth; pr√©¬≠nom chr√©tien Ignace, nom de plusieurs saints figurant au martyrologe mais populaire seule¬≠ment √† partir du 17e s., depuis la canonisation de saint Ignace de Loyola (fondateur des J√©¬≠suites) en 1622.

 

JG

Ignatius

1321 Willelmus Ygnatus. Tn. (C.BAERT).

 

FD

Ignatius

Ignace, Ignaes, l(g)nacio, Ignazio: Patr.HN

 

FD

Ignatz

N. de bapt√™me d’orig. hell√©n. Ignatius.

 

EV

Igné

Igne(r): Patr. Spelling voor Hanniet of Hannier (vgl. Hignoul, Ignoul = Hanoulle).

 

FD

Ignorant

Fr. ignorant, au sens propre ou p.-√™. comme surnom d’enfant trouv√© (dont on ignore l’origine).

 

JG

Ignoul

cf. Hignoul.

 

JG

Ignoul

zie Hanoulle.

 

FD

Igo(d)t

Igo, Ygodt: Patr. Germ. VN Idegod. Itgaudus (MORLET I). 1774 F. R.

 

FD

Igodt

Esen (VS 1986,87).

 

FD

Igosse

Metr. W. vleivorm van Germ. VN Igod of Igo (Dip.).

 

FD

Igot

Igo, Igodt. Nom issu de l’anthrop. germ. id-god.

 

JG

Ihmsen

Patr. Zoon van Ihm(e), Imme. Friese VN. Germ. Imo.

 

FD

IJ-

cf. Y-.

 

JG

IJ-

Zie Y-.

 

FD

Iket

cf. Hiket.

 

JG

Iket

Zie Hiquet,

 

FD

Il(de)bert

Zie Hildebert.

 

FD

Il(l)mer

zie Hilmer.

 

FD

Iland

Iland(t)s, zie Eland.

 

FD

Ilbert

Sans doute forme contract√©e d’Hildebert, sinon d’un autre anthrop. germ. en -bert.

 

JG

Ildebert

Anthropon. germ. hildi-berht ; cf. Heu-debert.

 

JG

Ilegems

-goms, zie van Hileghem.

 

FD

Ilegems

Ilegens, Illegems. Nom d’origine: avec -s de g√©n., Hillegem (FlOr).

 

JG

Ilia(e)ns

Patr. < Juliaens (vgl. Istaes < Justaes). HN Julianus.

 

FD

Iliaens

(Limbourg). 1325 ¬ęIliane Porters¬Ľ, 1379 ¬ęJuliana Meeus¬Ľ = 1383 ¬ęEliane Meeus¬Ľ Tir-lemont; avec -s de g√©n., pr√©nom f√©m. Juliana.

 

JG

Iliano

zie Eliano.

 

FD

Ilias

-az, zie Elias.

 

FD

Ilias

Var. de Elias, nom biblique.

 

JG

Iliegems

zie van Hileghem.

 

FD

Iliot

zie Eliot.

 

FD

Iljasch

zie Elias.

 

FD

Illeg(h)em(s)

zie van Hileghem.

 

FD

Illegeer

Var. de Hilger, anthrop. germ. hild-ger.

 

JG

Illegeer

zie Hillegeer.

 

FD

Illegems

cf. Ilegems.

 

JG

Illegems

Proven. Millegem (Loc.). Illias. V. Elias.

 

EV

Illemans

zie Hillemans.

 

FD

Illg(en)

Illien, llle(n), Ill(i)es, Ilyes, Illing, Illich, Illig, Illik: 1. Patr. D. VN Ilg, Gilg < Aegilius, Aegidius. Vgl. Sankt Ilgen. 1486 Illies van Levede = Egidius, Osterwieck (BRECH.). – 2. Illies en Illyes evtl. < Elias.

 

FD

Illing

Peut-être var. de Helling, -ings.

 

JG

Ilo(o)

zie Eloy(e).

 

FD

Ilroy

Wsch. < Eloy.

 

FD

Ils-

-broeck(x), -broux. V. Elst. Image.¬† 1.¬† Profess.¬† ‚Äě (Marchand d’)images”. ‚ÄĒ 2. Proven. L.D.¬† (En¬≠droit o√Ļ √©tait fix√©e une image du Christ ou d’un saint). Imans. V. AD (A).

 

EV

Ilsbroeckx

Ilsbroekx, Ilsbroks, Ilsbroucks, Ilsbrouckx, Ilsbroux. Avec -5 de g√©n., nom d’origine, cf. Elsbroekerpolder, √† Hillegom (Zuid-Holland).

 

JG

Ilsbroeks

-broe(c)kx, -brou(k)x, -brouckx, -brou(c)ks, -broks: PlN Elsbroek (ZH): 1259 Hiltsebroic (MOERMAN).

 

FD

Ilsen

cf. Helsen.

 

JG

Ilsen

zie Elsen(s).

 

FD

Ilyas

Ilijas, zie Elias,

 

FD

Ilyes

zie Illg(en).

 

FD

Im-   

-bo, -b(e)recht(s), -breckx, -bert, Im- -mers, -redits, Impens.

V. AD (An).

 

EV

Iman(d)t

Iman(t)s, zie Idemans.

 

FD

Imans

Var. de I(d)emans plut√īt que de Hey-man(s), Hymans.

 

JG

Imbaud

Imbo, Embo(o): Patr. Germ. VN ing-bald ‘god van de Ingweonen – moedig’: Ingeboldus (MORLET I). 1733 J. B. Embo, Handzame (MARICHAL).

 

FD

Imbee(c)k, van

zie (van) Himbeeck.

 

FD

Imbert

(forme romane) ; Imberecht, Imbrecht, Imbreht (formes germ.); avec -s de g√©n.: Imberechts, Imbrechts, Imbreghts, Imme-rechts. 1417 ¬ęImbreck¬Ľ PolyptAth, 1450 ¬ęPierre Imbreck¬Ľ Lobbes, 1640 ¬ęAllard Im-bert seigneur de la Basecque¬Ľ BourgLi√®ge; nom issu de l’anthrop. germ. ing-berht. Cf. aussi Hembrecht(s) et Immers.

 

JG

Imbrecht

-s, cf. Imbert.

 

JG

Imbrecht(s)

Imbereht(s), Imbreckx, Immerechts, lm(m)erix, Imbert, Imer, Immer(s), Himbrecht(s), Embrecht(s), Embreghs, Embregts, Emmerecht(s), -egs, -ich(ts), -ig, Embert, Emmert, Embers, Emmer(s), Hembrecht(s), Hemmerechts, Hemmer, Emer(e), Em√®re, Heemers: 1. Patr. Germ, VN ing- berht’god van de Ingweonen-schitterend’: Ingobertus, Incbertus (MORLETI), Imbert (GN). Maar de naam werd vaak verward met Ingelbrecht. 1382 Ghiselin Ymbrecht, Rumbeke (DEBR. 1970); 1558 Hans Immerecht, Mech. (AP); 1606 Merten Emraers, Kontich (SELS). – 2. Zie Hembrecht(s).

 

FD

Imer

zie Immer(s).

 

FD

Imerix

zie Imbrecht(s).

 

FD

Imfeld

Infeld: PlN Im Felde (NRW, NS, SH).

 

FD

Imhauser

D. FN < PlN Imhausen (NRW).

 

FD

Imhauser

Nom ail. d’origine (= dans les mai¬≠sons).

 

JG

Imhof(f)

D. FN Im Hof: op de hoeve. Vgl. Inhof. 1584 Anthony Imhof, Aw. (AB).

 

FD

Imkamp

D.FN:InhetVeld.

 

FD

Imler

zielmmler.

 

FD

Immanuel

zie Emmanuel.

 

FD

Imme

Immens: 1. Metr. Germ. VN Imma (Dip.). 1276 Imma Cent Marc, Ip. (BEELE). – 2. Patr. Germ. VNImmo.

 

FD

Immegeer(t)s

zie Nemegeer(s).

 

FD

Immel

Immel(e)n: Patr. Dim. van Germ. VN Immo. 1306 Cuonr. Immeli, Riedlingen (BRECH.).

 

FD

Immel

Immelen. Dimin. de l’anthrop. germ. Immo [FD] ou bien var. de moy. n√©erl. hem-(m)el, himmel ‘ciel’, fr√©quent aussi en topo¬≠nymie n√©erl.

 

JG

Immelen, van

zie van (den) Hemel.

 

FD

Immenkamp

PlN in Seppenrade (NRW).

 

FD

Immens

Matronyme germ. Irama ou anthrop. germ. Immo [FD].

 

JG

Immer(s)

Imer: 1. Patr. < Imbert, door ass. mb/mm. -t. VN Imerius, populair in Alemannisch gebied; √Įgl. PlN Sankt Immer. 1487 Conr. Immer, Freiburgi.B. (BRECH.).

 

FD

Immerechts

cf. Imbrechts.

 

JG

Immerechts

-ix, zie Imbrecht(s).

 

FD

Immers

Du même thème assimilé que le pré­cédent (Lindemans 150).

 

JG

Immerseel(s),van

van Immerzeel(e), van Hemmeseel: PlN Immerzeel in Aalst (OV), Boechout, Boom, Schelle, Wommelgem (A). 1343 Jan van Ymmersele, Duffel (OATIII); 1364 Jan van √Įmetsele, Asse (LIND. 1952,99); 1393 Aernoud van Ymmersele, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Immesoete

Metr. Germ. VN ermin-sw√īt ‘groot-zoet’: 1245 Ymmesoete; 1248 Hugo filius Immesoten, Cent (GN); ¬Ī 1240 Immesothe Arnoldi Stromes filia Imme de Asnede, Ertvelde (SCHMID).

 

FD

Immissen,van

van Ummissen: 1.PlN Imhuizenin Molenbeersel (L). 146 e. d’hoff t√īt Ymhusen…nu Peter van Ymhusen, Kessenich; 1526 Peter van √Įmmissen camp, Neeritter; 1558 bij der Ymhuyser brugge langs Hanssen van Ymhuisen erve; 1580 van Coersten der Cremer alias Ummessen = 1614 Christiaen van √Įmmissen, Neeritter (med. J. Vanummissen, Kapellen). –i D. PlN. Misschien Hemmessen in Bad-Neuenahr (RP) (TW). 1698 Joannes Theodorus ab Immessen, Paderborn (MUL VII); 1768 Corn, van √Įmmissen, Leiden (MUL VIII).

 

FD

Impanis

Zie Panhuizen.

 

FD

Impatient

BN voor een ongeduldige. Vgl. D. Ungeduld.

 

FD

Impatient

Surnom à portée morale : fr. impatient FEW 4, 577b.

 

JG

Impe

Himpe: Patr. Bakervorm van de Germ. VN Imbrecht. Zie Impens. 1572 Jacop LJmpe, Ktr. (KW).

 

FD

Impe

Nom d’origine: Impe (FlOr), cf. Van Impe.

 

JG

Impe, van

van Imp, van Himpe, van Minime, van Himphen: PlN Impe (OV). 1123 Athala de Himpe, Gent(GN).

 

FD

Impekoven

PlN in Alfter (NRW).

 

FD

Impel, van

PlN Impel in Eppegem (VB).

 

FD

Impens

Himpens. Du thème Imp-, Imb-, tiré de Imbrecht, anthrop. germ. ing-berht.

 

JG

Impens,

Ympens, Himpens, Hempen, Impincs, Impines: Patr. < Impin, vleivorm van Impe, Imbert. 1198 Impinus de Lupengem = 1214 Ingebertus, Bornem (LIND.); 136 e. Hanne filius Impins, Cent (GN); 1327 Impin Bernaerts huus; 1348 Danielis Impins, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Imperatore

It. BN: keizer. Vgl. De Keizer.

 

FD

Imrie

Zie Emery.

 

FD

Imschoot

Proven.¬† Imschot,¬† ,,Enclos de¬† l’Imme”.¬†¬† Imbeek¬†¬† (Ruisseau¬† √†

Hérinnes-lez-Enghien).

 

EV

Imschoot, (van)

zie Himschoot.

 

FD

In

Verkort < Van In?

 

FD

In de Braek

PlN Braak: braakliggend terrein.

 

FD

In den Bosch

PlN Bos, of Den Bosch (NB). 1448 Henric in den Bosch, Diest (VdP); 1584 Henrick inden Bos, Aw. (AB).

 

FD

In het Panhuis

zie Panhuizen.

 

FD

In ‘t Groen

PlN Het Groen: groene omgeving.

 

FD

In ‘t veld

Woonplaats in het veld.

 

FD

In ‘t Ven

Woonplaats op het ven: veengrond, veenland. Vgl. Van de Ven(ne). 1542 Henricus Intfen, Lubbeek-Lv. (CALUW. 2000).

 

FD

In(m)ler

D. BerN Immler: imker (BRECH.).

 

FD

In, van

zie van den Eynden.

 

FD

Inacio

zie Ignatius.

 

FD

Inberg

1.¬†¬† Proven.¬† In¬†¬† (den)¬†¬† berg, ,,Dans (le flanc de la) montagne”.

Ou bien :¬† Imbecq¬†¬† (D√©p.¬† Marcq).¬† ‚ÄĒ¬† 2.¬†¬† Alt√©r.¬†¬† de¬† Imbert.¬† V.¬†¬† AD (An).

 

EV

Inbroukx, van

Entbroekx, Entbroukx, -xk: PlN In ‘t Broek: in het moeras. Endbroek in Gotem en Hoepertingen (L). 1291 Robbin van Intbruc, Lubbeek (CG); 1325 Johannes de Inbroec = 1347 Jan van Intbroec, Tn. (C.BAERT); 1441 Lambrecht van Indbroek = 1442 L. van Endbroeck, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Inck

zie Hink.

 

FD

Incognito

Probabl. nom d’enfant trouv√©.

 

JG

Incolle

V. AD (Ank).

 

EV

Inconstant

BN: onstandvastig.

 

FD

Inconstant

Surnom √† port√©e morale : fr. incons¬≠tant ‘non pers√©v√©rant’ ou (moy. fr.) ‘dont le regard n’est pas assur√©’ FEW 2, 1079b.

 

JG

Incoul

Incolle: Patr. Rom. vorm van Germ. VN ing-wulf’Ingweoon-wolf: Ingulfus (MORLET I).

 

FD

Incoul

Nom issu de l’anthrop. germ. ing-wulf plut√īt que var. du suivant.

 

JG

Incour

H(a)incourt: PlN Incourt (WB).

 

FD

Incour

Incourt. Nom d’origine: Incourt, w. incou (BrW).

 

JG

Inde-

Les NF commen√ßant par la pr√©position in ‘dans’ + de (article), cf. Indesteeghe, Inde-ganck, Intven, etc., sont particuliers √† la zone limbourgeoise; cf. aussi Inge(n)-. – Cf. A. Marynissen, Morfosyntactische aspecten van de belgische familienamen…, dans Naam-kunde23, 1991,41.

Compos√©s : Indebetho, Indebetouw, Indebetow. 1641 ¬ęGovert inde betouw¬Ľ = 1642 ¬ęGovert Inde Betouw¬Ľ = 1645 ¬ęGovert inde Betou¬Ľ √©migr√© en Su√®de; nom d’origine: Be-tuwe, r√©gion entre le Rhin et le Waal. – Indeherberg, -ge. Moy. n√©erl. herberge ‘logis; cabaret’. – Indekeu. Forme dial. limb. de n√©erl. kooi ‘bergerie’. – Indesteeg, -eege, -eeghe, Inglebert, Ingelbert; Ingelbrecht, Inghelbrecht (formes n√©erl.). 1290 ¬ęInghelbert de Ramersdorp, fr√®re de la Diechsce maison¬Ľ DettesYpres, 1440 ¬ęInglebert¬Ľ TerreJauche; nom issu de l’anthrop. germ. ingil-berht, cf. Englebert.

 

JG

Inde(n), van den

zie van (den) Eynde(n).

 

FD

Indebeto(u)w

Indebetho: In de Betuwe (G). Of Betuwe bij Tongeren (L): 1412-50 Bethouwe, 1657-91 Betho (DE VRIES). ¬Ī 1570 Reynier in den Betu, Nijmegen (CDT 239); 1667 Renier in de Bethouwe, Venlo (ICC IV).

 

FD

Indefrey

Patr. < Infroid, Rom. vorm van Germ. VN ing-frid ‘Ingweoon-omheining, bescherming, vrede’: Ingefridus, Infredus (MORLET I).

 

FD

Indegan(c)k

Ingang: PlN Gang: doorgang, steegje. Vgl. Indesteeg.

 

FD

Indegracht

Naar de woonplaats aan de gracht.

 

FD

Indeherberg(h)

Indeherberge: Naar de woonplaats ofvoordewaard.

 

FD

Indek(e)u

In de Keu: In de Kooi (L) (eendenkooi, schaapskooi). 1534 Reyner in die Cue, Zolder (VANB.); 1632 Lenard Lindemans alias Indekue = Lenard in de Koy alias Lindemans, Peer (LIND. ESBr. 1950,393).

 

FD

Indekeu

Proven. In de keu, ,,Au cochonnet”¬† (N. d’enseigne). N¬į 248.

 

EV

Indemans

Oudst bekende stamvader is 1756

Adolfus Indemans, Esch (NRW) (PDB). Adaptatie van D. FN Endemann: die aan het eind woont.

 

FD

Indemans

V. AD (And). Indesteeg. Proven.¬† ,,Dans la ruelle” (L.D.). N¬į 229. Indigne. Car. mor.¬† (P√®re, fils, mari ou employ√©) indigne.

 

EV

Indenbom:

PlN Bo(o)m: slagboom. Vgl. Van den Boom.

 

FD

Indenhoek

Naar de woonplaats: in de hoek.

 

FD

Indenkleef

Indencleef: PlN Kleef (Sevenum, NL).

 

FD

Inderdael, van

zie van Hinderdael.

 

FD

Indesteeg

Indeste(e)ge, Indestegh: Naar de woonplaats: In de steeg. Vgl. Van der Stegen, D. In der Cassen. 1385 Lamberti in die Steghe = 1394 Steegmans = 1459 Lambrechts vander Sthegen,

Tg. (TYTGAT); 1505 Heyn in die Steeghe, Genk (VDZ); 1591 Lenaert in die Stege, Diest (CLAES 1983).

 

FD

Indestege.

N√©erl. steeg ‘ruelle’.

 

JG

Indevuyst

Indervuyst, -vuijst: Huisnaam. 1599 Inghel Indevuyst, Oud. (PO 2,32); 1620 Pieter in de Vuyst, Asper (VS1983, ni).

 

FD

Indigne

Fr. indigne: onwaardig. BN.

 

FD

Indigne

var. Indign√© (NF de la r√©gion malinoise). Surnom: fr. indigne ‘qui n’est pas digne, qui ne m√©rite pas’, cf. aussi w. (Givet), pic. indigne ‘d’un caract√®re tr√®s difficile, tur¬≠bulent (enfant)’ FEW 4, 68a.

 

JG

Indri

Patr. < Inri < Henri (vgl. de d in Hendrik). Vgl. Enrijs.

 

FD

Indriets

1. Estse FN Indritz, Undritz (PDB)? – 2. Of < D. Indrist < PlN Inderst (Tirol), Innerst: binnenste hof? 1599 Josef Indrist, Brixen (BRECH.).

 

FD

Infante(s)

-ez, -i(no), -ellino, -olino: BN It. Infante: kind.jongetje.

 

FD

Infeld

zie Imfeld.

 

FD

Inferrera

It. In Ferrera: in de smisse.

 

FD

Ing-

-hram, -old, -er. V. AD (Ank).

 

EV

Ing, van

van Ingh: 1. PlN Ink, Ing: akkerland. 1334 ten Inghe, Oudeburg (GYSS. 1950). – 2. Zie Van den Eynden.

 

FD

Ingang

Proven. ,,Entr√©e (de l’agglo¬≠m√©ration)”. N¬į 228.

 

EV

Ingang

zie Indeganck.

 

FD

Ingber(g)

Engbers: 1. Patr. Germ. VN Ingbert; zie Imbrechts. – 2. D. Ingwer: gember. BerBN. 1244 Dietmar Ingeber, Spiers (BRECH.).

 

FD

Inge(n)-

N√©erl. in ‘dans’ + ge(n), forme dial. limb. de l’article, au d√©but de noms n√©erl. d’origine, cf. aussi Inde-. s Compos√©s: Ingebos. N√©erl. bas ‘bois’. – In-gelaere. N√©erl. laar ‘clairi√®re’. – Ingenbleck, Ingenbleek. N√©erl. bleek ‘blanchisserie’. –

Ingenegeren. Moy. n√©erl. egge ‘pointe; coin’.-Ingeveld. N√©erl. veld ‘champ’.

 

JG

Ingebos

Ingelbosch: 1. In den Bosch: in het bos. – 2. Re√Įnterpretatie van Ingelborgs; zie Engelborgh(s); of van Ingebouds. 1763 Adr. Wilh. Ingebos, Neerlanden; 1765 Joa. Ingelbosch, Lv.

(MULVIII).

 

FD

Ingeboudt

Angebaud: Patr. Germ. VN ing-bald ‘Ingweoon-moedig’: Ingeboldus (MORLETI).

 

FD

Ingebrest

Verkeerd gelezen Ingelrest, gecontamineerd met Inge(l)brecht.

 

 

FD

Ingel

zie Ingels.

 

FD

Ingel-  

-boudt,¬†¬†¬† -brecht,¬†¬† -ram.¬†¬†¬† V. ANGIL. Inge(n)- -bleek, -bos, -beld. Proven. 1.¬† In ge-, pour : In de : ,,Au pr√©, de blanchissage, Au bois, A la cam¬≠pagne”. ‚ÄĒ 2. ,,Blanchissage-, Bois-, Campagne- -du sieur Indo”.

 

EV

Ingel-

-boudt, -brecht. V. ANGIL.

 

EV

Ingel(s)

Inghels, Eng(h)el(s), Engelen, Engle, Hengel(s), Hengelen: 1. Patr. Korte vorm van VN Ingelbrecht of Ingelram. 1395 Ingle Kokere = 1398 Ingelbert Cokere = Ingelram Coker; 1374 Inghelram van der Wedaghe = 1380 Inghel van der Wedaghe, Ktr. (DEBR. 1970); 1386 Inghelram le Zelopere = 1388 Inghel le Zelopre; 1267 Coppinus Ingel, 1280 Marota Ingels, Ip. (BEELE); 1340 Enghelbertus Goutackere = 1346 Ynghel Goudacker, Tn. (ROEL 1951,13). – 2. BN De Ingel, de Engel voor een zachtaardig mens. Het Iw. kan door re√Įnterpretatie te verklaren zijn. 1392 Hughe Dinghele, Ktr.; 1396 Pieter Inghels, Beveren-Leie (DEBR. 1970). – 3. Huisnaam. 1399 Michiel inden Inghel, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Ingel-,  

Ingh-   -berg,   -bos.   Proven. V. Engel- -berg, -bosch.

 

EV

Ingelaere

Engelaar, -aer(e), -er, Engler: 1. BerN Hingelaar/Hengelaar: die hengsels maakt; of hengelaar, visser. Vgl. D. Angler. 1396 Cornullis Dinghelere, Ophasselt (DE B.); 1639 Thomas

644 Inghelare, Kemmel (DUV.). – 2. Patr. Germ. VN angil-hari: Engelarius (MORLET I).

 

FD

Ingelandt, van

zie van Engeland.

 

FD

Ingelbeen

zie Ingelbinck.

 

FD

Ingelbert(s)

zie Ingelbrecht.

 

FD

Ingelbien

1780 ¬ęla veuve Ingelbien¬Ľ Charleroi; d√©riv√© germ. en -in du th√®me Ingelb-, tir√© de ingil-berht (Lindemans 152); le corresp. fr. Englebin est form√© avec le suffixe roman -in.

 

JG

Ingelbinck

Engelbinck, Ingelbien, -been, Engelbeen(s), Egelbeen, Enge(l)bienne, Angheben, Englebin, Englebienne: Patr. Afl. van Germ. VN Ingelbrecht. 1275 Margherite l’Englebine, Isi√®res (VRissr0); 1396 Jan Inghelbiin, Pieter Inghelbins, Gb. (DE B.); 1426 Jan Inghelbeen, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Ingelbosch

zie Ingebos.

 

FD

Ingelbrecht

cf. Inglebert.

 

JG

Ingelbrecht

Inghelbrecht, Engelbrecht,-bracht, -bregt, Ingelbert(s), Engelbert(s), -bertz, -bel, -berg, Englebert, Anglebert, Inglebert: Patr. Germ. VN angil-berht ‘Angel (volksnaam)-schitterend’: Ingelbert (Fm.). 1034 Ingelbertus de Petengem (GN). 1268 Marotam Ingelberti Cane, Ip. (BEELE); 1382 doir Gillis Inghelbrechts, Zulte (DEBR. 1970); 1484 Pierre Englebert, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Ingelg(h)em, van

-hem, van Ingelgom, van Engelg(h)em, -gom: Br. PlN. 1383 Wouter van Inghellegheem, Lv. (HB 590); 1415 Jan van Inghelegheem, Rommoud van Inghelegheem, Mech.(V.ING.).

 

FD

Ingelman

Engelman(n): Patr. Germ. VN Angil-man: Engilman (MORLET I). 1205 Engelmannus, prepositus, Laroche (ASH).

 

FD

Ingelram

Inghelram, Ingelrans, Eygenraam: Patr. Germ. VN Angil-hrabn ‘Angel-raaf: Ingelramnus (GN). 1281 Inghelrammum Cardemakere; 1378 Ingelram van der Woestine, Ip. (BEELE); 1378 Jehan Inghelram, Mech. (SLLIV); 146 e. Simon Igelraem, Marck (DUPAS 44).

 

FD

Ingelre(l)st

zie Ingerelst.

 

FD

Ingels

Inghels. Avec -s de g√©n., de l’anthrop. germ. ingil-(berht, etc.); comp. aussi Engels.

 

JG

Ingelse

Patr. Zie Ingel(s) 1.

 

FD

Ingen, van

PlN (G). 1356 Adaem van Inghenen, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Ingenbeek

Re√Įnterpretatie van Ingenbleek.

 

FD

Ingenbleck

-eek, cf. lnge(n)-.

 

JG

Ingenbleek

-bleck: In den Bleek. Verspreide PlN Bleek: bleekweide, blekerij van linnen.

Ingendael, -dahl: Limburgs: in het dal.

 

FD

Ingenegeren

cf. Inge(n)-.

 

JG

Ingenhoes,

-housz: Limburgs In den Hoes ‘huis’.

 

FD

Ingenhoven:

In den Hove. Vgl. Imhof[f ), Ingenhof. 1543 Steven Ingeenhove; 1563 Jac. Ingenhove, Rheinberg-Aw. (AP).

 

FD

Ingenhuls

In den Huus: in het huis. 1389 Jan Ingenhuus, Overijse (BOLSEE); 1660 Godfr. Ingenhuys, Venray (ICC IV).

 

FD

Ingenleuf

Rijnlands Ingenleuf: In dem L√ī√ī’v: in het prieel, in het tuinhuis.

 

FD

Ingenmey

Innemee, -ée: In dem Mai: in het huis geheten de Mei.

 

FD

Ingerelst

Ingelre(l)st: In der Elst. PlN Elst: elzenbos. Zie Van der Elst. 1526 Jan Inghelrest, Ip. (IAY V); 1593 Jan van Ingherelst, Kooigem (KWII).

 

FD

Ingersoll

PlN Inkersall (Derby). 1321 Roger de Hynkersul (REANEY).

 

FD

Ingeveld

cf. Inge(n)-.

 

JG

Ingeveld(t)

PlN Veld. Vgl. Imfeld. 1482 Magriete vanlndevelde.-.Gielis van Indevelde, Duffel (OARII).

 

FD

Ingh(e)

1. Proven. Inghe (Ane. forme fl. de Enghien). ‚ÄĒ 2. V. AD (Ank).

 

EV

Ingh,van

zie van Ing.

 

FD

Ingham

PlN Ingham (Lincolnshire, Norfolk,

Suffolk). 1049 Alwinus de Ingham (REANEY).

 

FD

Inghel-

zie Ingel-.

 

FD

Inghelandt, van

zie van Engeland.

 

FD

Inglebert

zie Ingelbrecht.

 

FD

Ingleton

PlN (Durham, West Yorkshire).

 

FD

Inglis

Inglese, zie English.

 

FD

Ingold

Patr. Germ. VN ing-wald ‘Ingweoon-machtig’: Ingaldus (MORLETI). E. Ingall.

 

FD

Ingouf

Patr. Germ. VN ing-wulf: Ingulfus.

 

FD

Ingram

Ingrand, Hingrand: Patr. Germ. VN Ingiramnus (MORLET I). 1359 lant Wouter Ingherams, Lummen (CED 39); 1584 Franchois Inghenraem, Aw. (AB). Zie ook Innegraeve,

Ingelram.

 

FD

Ingueland.van

zie van Engeland.

 

FD

Inhof(fen)

Inthof: In ‘t Hof. Vgl. Van Hoof. 1550 Jan Inhof = 1551 Jan Inhoof, Aarts. (MAR.).

 

FD

Inion

Injon, zie Hennion.

 

FD

Inkelberghe

PlN Inkelberg in Vlezenbeek (VB). 1580 Van Hinckelberghe (DFVI).

 

FD

Inland

D. Imland: in het land, gebied.

 

FD

Innegraeve

Patr. Germ. VN ing-hrabn ‘Ingweoonraaf. ne e. Ingeravan, Cent (GN). 1275 Bouden f. Ingravens, Bg.; 1276 Jacob Jngraven, Oudenburg (CG); 1303 van Pietere Ingheraven, Dudzele (VERKEST). Zie ook Ingram.

 

FD

Innemans

zie Henneman.

 

FD

Innemee

zie Ingenmey.

 

FD

Innemée

Proven. ,,Mez (Maison ru¬≠rale) du sieur Innon”.

 

EV

Innés, van

van Innis, zie van Henis.

 

FD

Inniger

D. FN Inninger < PlN Inning(en) (BEI). 1330 Walther dictus Inninger, Augsburg (BRECH.).

 

FD

Innocent

1422 ¬ęInnocens Huvelle¬Ľ Ladeuze, 1518 ¬ęInocent Le Pottier¬Ľ BourgNamur, 1540 ¬ęYgnocent Lestocque¬Ľ Wadelincourt, 1561 ¬ęInnocent Caudeau¬Ľ BriffŇďil, 1569 ¬ęInnocent et Johan Bovier fils de feu Innocent Bovier¬Ľ BourgLi√®ge; pr√©nom Innocent, nom de plu¬≠sieurs papes dont un saint, √©ventuellement aussi tir√© de la f√™te des Innocents (cf. M. Ar-nould, NP en Hainaut, 52).

 

JG

Innocent

N. de bapt√™me d’orig. latine.

 

EV

Innocent(e)

-ti: Patr. Lat. HN Innocentius ‘onschuldig’. 1387 Colart Ynocent, Bergen (CCHt).

 

FD

Inpanis

zie Panhuizen.

 

FD

Insberghe, van

zie van Heinsbergen.

 

FD

Insel

Verspreide D. PlN.

 

FD

Inselberger

PlN Inselsberg (BEI).

 

FD

Insleg(h)ers

Profess. ,,Enchasseur”.

 

EV

Inslegers

Insl√©gers, Inslegher(s), Enslegers, Henslegers: Alle Insleg(h)ers stammen van: 1725 Joannes Georgius Insleger, Bg.; bij zijn overlijden in 1776 wordthij ‘bohemus’genoemd (med. G. Bruyneel, Brugge). Misschien de D. FN Inzlinger < PlN Inzlingen (BW). 1341 Wernh. dictus Intzlinger, Basel (BRECH.).

 

FD

Instael

Vondelingnaam. Jacobus Instael werd op 30 september 1857 in Aw. te vondeling gelegd. Vgl. ook de vondelingnaam van Arcadius Instal, 28 maart 1823 Aw. (R.V.).

 

FD

Installe

Proven. In Stalle, ,,A Stalle” (Loc. et L.D.).

 

EV

Installé

Fr. install√©, nom d’enfant trouv√© √† Malinesen 1809 [FD].

 

JG

Installé

Installe: Vondelingnaam. F√©lix Install√© kreeg deze achternaam a√Įs vondeling in Mech. op 25 november 1809 (med. H. Install√©, Mech.).

 

FD

Int Panis

zie Panhuizen.

 

FD

Interwoel

In Terwolde? PlN Terwolde (G).

 

FD

Inthof

zie Inhof.

 

FD

Inthout, van

van Inthoud, van Inthou(e)dt: PlN Eindhout (A). 1377 Beele van Eyndout=Beele van Eindout,Lier(FRANS).

 

FD

Intven

cf. Inde-.

 

JG

Iny

V. AD (An).

 

EV

Inzé

Inze, zie Haniset.

 

FD

Inzlicht

Ook Inslicht. Vz. in en PlN Schlicht (BEI)?

 

FD

Ioan

Ioan(n)idis: Patr. HN Johannes.

 

FD

Ioas

N. de bapt. d’orig. biblique. N¬į 104.

 

EV

Iob

zie Job.

 

FD

Iochmans

zie Juchtmans.

 

FD

Iockens

Zie Jaeken.

 

FD

Ioelants

Iolants, Yoelandts, Yolants. Avec -s de g√©n., pr√©nom f√©m. germ.: 923 ¬ęOdlenda¬Ľ, romanis√© en Yolande et repris par le germ. (Lindemans 141).

 

JG

Ioffe

zie Geoffre.

 

FD

Iolants

Ioelants, Joelants, Volants, Yoelan(d)ts: Metr. VN Yolande, Jolanthe. Ofr. lolente, romanisering van Germ. VN aud-lind ‘bezit-linde’: Audelindis, Odelinda (MORLET I). 1206 Jolantha van Jeruzalem (V.D.SCHAAR); 1311 Willem ver Yolenten, Dend. (LIND.).

 

FD

Ionckers

zie (de) Jonckheer(e).

 

FD

Ionescu

Jonescu: Patr. Roemeense afl. van VN Johannes.

 

FD

Iongbloed

zie Jongbloed.

 

FD

Ionge, de

de Iongh(e), zie de Jonge.

 

FD

Ioor

zie George(s).

 

FD

Ioos(sen)

Zie Joos.

 

FD

Iori(o)

Patr. Gr. HN Georgius.

 

FD

Iossa

N. de bapt. 1. V. le pr√©c√©d. ‚ÄĒ 2.¬† V. WAD. Comp. : Joassart.

 

EV

Iossa

zie Jossaert(s).

 

FD

Iouck

Zie Jaeken.

 

FD

Ip

Ips: Patr. VN Ibbe, lep, Ip(p)e (V.D.SCHAAR). Bakervorm van Germ. VN Idbert; zie Ibens.

 

FD

Iper, van

van Yper(en), Ipers: PlN leper (WV), dat eigenlijk IJper of Iper zou moeten heten. 1326 Jan van Ypre; 1383 Jan van Yppere, Ip. (BEELE).

 

FD

Ipercielle

Ip(p)ersiel, zie van Nypelseer.

 

FD

Ipermans

cf. Yperman.

 

JG

Ipermans

Yperman: Afl. van Van Iper. Naam voor de leperling. Vgl. 1360 Kateline Yperlincs = 1374 K. Dypre, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Ipersiel

Ippersiel, Ipercielle (forme romanisée), Ypersiel, cf. Hypersiel.

 

JG

Ippel

zie Hibbelen.

 

FD

Ippersiel

Proven. I(m)bertzele, ,,Etablissement du sieur Imbert”. Immerzele (Imperzele, D√©p. Wommelgem etc.).

 

EV

Ippolito

-iti, zie Hippolite.

 

FD

Ips

V. AD (A).

 

EV

Ips

zie Ip.

 

FD

Ipskamp(s)

Wvl. FN uit Gelderland. PlN. Kamp van Ippe/Eppe.

 

FD

Iquet

zie Hiquet.

 

FD

Irgens

zie Hierckens.

 

FD

Iriks

zie Eriks.

 

FD

Irkeller

Inkeleer: D. Imkeller, In dem Keller: in de kelder.

 

FD

Irvin(g)

PlN Irvine (Ayrshire) of Irving (Dumfries). De naam werd verward met Erwin (REANEY).

 

FD

Irwin

zie Erwin.

 

FD

Isa

zie Izard.

 

FD

Isa(c)ker, van

zie van Elsacker.

 

FD

Isaac

1080 ¬ęIsaac¬Ľ, 1163 ¬ęIsaac de Hasteria¬Ľ CartWaulsort, 1154 ¬ęIsaac¬Ľ CartStHubert; nom biblique Isaac, remis √† la mode comme nom de bapt√™me au Moyen √āge.

 

JG

Isaac

Izaak. N. de bapt√™me d’orig. biblique ou, plus souvent, N. isra√©-lite. ‚ÄĒ 2. Proven. Isaac (D√©p. Op-Hain). N¬į 104.

 

EV

Isaac,

Isaak, Izaack, Izak(s), Hyzak, Isaken, Isaki, -o, Isa(a)cson, Ishaque, Izsak: Patr. Bijbelse VN Izaak. Hij kwam in WV al in de loe e. voor (LEYS1958). 1280 Yzac Coppe, Ip. (BEELE); 1300 Willelmi Ysac, Ktr. (DEBR. 1980).

 

FD

Isabeau

Isabeaux, Isabel, -elle, Ysabeaux. 1276 ¬ędame Isabeal fille a devant dit mon-saignur Henri chevalier¬Ľ CartValDieu, 14e s. ¬ędame Isabeal¬Ľ D√©nHesbaye, 1485 ¬ęIsabeau de Tompont¬Ľ Ladeuze, 1602-3 ¬ęCathon Isabeau vefve de Jacques le Haut Bonnet¬Ľ TerriersNamur; forme vocalis√©e d’Isabel, corresp. espagnol de Elisabeth [l’initiale du pr√©nom a √©t√© prise pour l’article espagnol e/et la finale a √©t√© remplac√©e par le suffixe -<?/], le pr√©nom √©tant d√©j√† fort en vogue au 12e s. puisque port√© par la reine de France Isabelle de Hainaut (1170-1190), fille de Baudouin V de Hainaut et femme de Philippe-Auguste [JMP]. Cf. aussi Ysabeau(x) et Sabeau(x), Zabeau(x).

 

JG

Isabeau(x)

N. de bapt√™me. 1. Matro¬≠nyme. ‚ÄĒ 2. V. AD (Az).

 

EV

Isabeau(x),

Ysabeau(x), Isabel(le), -ella, Ysabel: Metr. VN Isabel(la) < Elisabel, Elisabeth (JACOBSSON 14,207). Isabele komt eind ize e. in Vlaanderen in zwang (GN). 1234-5 Isabeth; 1197 Isabela; 1248 Hugo filius Ysabelen, Schoondijke (GN); 1275 Ysabiaus li Francon = Ysabel le Francon, Lessen-Bos (VRi43r¬į); 1312-50 domina Ysabella dicta Elysabeth, Brabant (VINCENT 1952); 1337 Ysabeau dame…de Meleun = 1339 vrouwen Yzebelen (DEBR. 1970).

 

FD

Isabey

Zie Ysebie.

 

FD

Isaie

Isay(e), Ysaye, Usa√Į, Usai: Patr. Bijbelse VN Jesaja, Isaias, Fr. Isa√Į’e.

 

FD

Isa√Įe

Isay, Isaye, Ysaye. 1790 ¬ęIza√Įe Giraud (orig. de Lyon)¬Ľ BourgLi√®ge; nom biblique Isaie, d’apr√®s le nom du proph√®te.

 

JG

Isaken

Isaki, -o, zie Isaac.

 

FD

Isambourg

Isanbourg, au g√©nitif n√©erl. : Isenborghs. Nom issu de l’anthrop. germ. f√©m. √ģsan-burg (F√īrst, col. 975).

 

JG

Isambourg

Isanbourg, zie Isenborg(h)s.

 

FD

Isard

1820 ¬ęIsaar(t), Isaert, Isard, Isart, Ysar(t)¬Ľ Pas-de-Calais; p.-√™. anthrop. germ. is-hard (F√īrst. 971) [l’explication de Dauzat 338 par fr. isard ‘chamois’ ne peut convenir pour le Nord].

 

JG

Isard

-aer(t), zie Izard.

 

FD

Isay

-aye, cf. Isa√Įe.

 

JG

Isbecq(e)

Proven.   IJsschebeek   ou Uquebecq   (Ruisseau,   affluent  de        la Dyle).                                         

 

EV

Isbecque

 (DF VI). Vgl. Ischebeck.

 

FD

Isbecque

-que. 1422 ¬ęJehan d’Isembeque dit Cornette¬Ľ Lille, 1436 ¬ęJehan Dicembecque¬Ľ Tournai, 1820 ¬ęIsb√©que¬Ľ Pas-de-Calais; nom d’origine, notamment √† Asse, mais surtout Isbergues (PdC, arr. B√©thune) [MH].

 

JG

Isbeque

Isbecque, van Isbeck, Hisbe(c)que, van Hiesbecq, van Hisbeck, -becq, van Niesbecq: i. PlN in Asse (VB). 1140 Helyseus de Hisenbeche, Asse (LIND. 1952). – 2. Wellicht ook PlN in NF. 1422 Jehan d’Isembeque dit Cornette, Rijsel (SPL); 1436 Jehan Dicembecque, Dk. (TTT); 1637 Barbe

 

FD

Isberg,van

lsbergue, Isberque, Isenberg.van Huisberg: 1. PlN Isbergues (PdC). 1375 Dibergue; 1553 demoiselle d’Isbergue (DF). – 2. PlN Izenberge (WV). 1142 Philippe de Isenberga; 1309 Boudin van Ysenberghe (DF VI).

 

FD

Ischebeck

Waternaam in Schwelm (NRW).

 

FD

Ischen

zie Isecke.

 

FD

Iscotte, van

zie van Isschot.

 

FD

Ise-

-baert, -lin. V. AD (Az).              

 

EV

Isebaert

Isembaert, Ysebaert, Ysenbaert, Yzebaert. 1082 ¬ę[signum] Isembardi¬Ľ, 1144-51 ¬ęYsembardus¬Ľ, 1154 ¬ęIsembardus Bordcl-lus¬Ľ CartStHubert, 1178 ¬ęIsembardus villicus de Septenaco¬Ľ, 1254 ¬ęYsembart¬Ľ CartOrval, 1302 ¬ęYsenbart le P√®letier de Normendie p√®letier¬Ľ LoiTournai, 1501 ¬ęYzembart Pietin¬Ľ = 1502 ¬ęYsambart Pietin¬Ľ AidesHainaut, 1597-98 ¬ęIsembart Stinoy¬Ľ ComptesNivelles; anthropon. germ. √ģsan-bard (F√īrst. 973).

 

JG

Isebaert

zie Isenbaert.

 

FD

Isecke

Isgen, Ischen: Patr./Metr. Dim. van Germ. VN Iso/Isa < √ģsan ‘ijzer’. 1272 Didericus maritus Iseken, Aken (NN); 1421 Henn√© Yseke, Kassel (BRECH.).

 

FD

Iseg(h)em, van

van Yseg(h)em: PlN Izegem (WV). 1089 Landerd de Isenghem (DEBR. 1980′); 1377 Hannin van Yseghem, Ktr. (1970).

 

FD

Iseli

Iselle, Isely, zie Isselé(e).

 

FD

Iseman

Msman, Hysman, lse(n)mann, Issman(n), Isselmann: Patr. Afl. van √ģs-naam, zoals Iso, Isboud, Isewijn. 1341 Yseman Ricolf, Z (DEBR. 1969); 1399 Jan Yseman, Bg. (SIOEN); 1412 Marten Ysman,Aw.(ANP).

 

FD

Isembrandt

Isenbrandt, zie Ysebrant.

 

FD

Isenbaert

Ise(m)baert, Ysebaert, Usebaert, Ysenbaer(d)t, -baa rd(t), Ysembaert, Yzebaert, Eis(em)bart, lesberts: Patr. Germ. VN √ģsan-bard ‘ijzer-bijl’: Isanbart (Fm.). 12e e. Isenbardus, Hillegem; 1227 Ysenbart, Vlierzele (GN); 1220-40 terram Gilis Isenbars, Cent (CG); 1363 Jhan Ysenbaert, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Isenberg

zie van Isberg.

 

FD

Isenborg(h)s

-borghts, Isemborghs, -borght, Isanbourg, Isambourg: 1. PlN Isenburg (NRW, KP, BW). 1548 Anton van Isenburg, Kontich; 1578 Michael van Isenburg (grootvader van) 1612-1668 Guillaume van Isenborgh, Lv.; 1642-1695 Adrien van Ysenborgh (vader van) 1664 Simon Isenborghs, Rillaar. – Lit. A. ISENBORGHS, De naam Isenborghs door de eeuwen heen, Mol, 1996. –2. Metr. Germ. VN √ģsan-burg ‘ijzer-burg’: Isenburgis (MORLETI). 1034 Isburch, Cent; 1160 Isborch,Z(GN).

 

FD

Isenborghs

cf. Isambourg.

 

JG

Isenguerre

Patr. Rom. vorm van Germ. VN √ģsan-ger ‘ijzer-speer’: Isanger (MORLET I).

 

FD

Isenmann

zie Iseman.

 

FD

Iser

Isern, Izer, Yser, Yzer, Yssers, Hysers: i. Mnl. iser: ijzer. BerBN van smid of ijzerhandelaar. – 2. Patr. Germ. VN √ģs-hari: Isheri (Fm.).

 

FD

Iser

Proven. Yser (Riv. Aussi : Anc. N. de Isi√®res, Loc.). ‚ÄĒ 2. V. AD (Az).¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

Iser

Yser, Yzer (NF de la r√©gion de Maaseik et de Li√®ge). Sans doute surnom (de forgeron): moy. n√©erl. iser(e) ‘fer’. – Dans les mentions ci-dessous, il peut s’agir du nom de cours d’eau Yzer, cf. 1230 ¬ęAndrius Yseri¬Ľ, 1257 ¬ęFelipes a Yzer¬Ľ, 1320 ¬ęBeno√ģte d’Yser¬Ľ, etc. N√©cr-Arras. Pourrait √™tre aussi un autre nom d’origine: Izel, 1173 ¬ęYsers¬Ľ (Lx, arr. Virton), ou Izier, 1124 ¬ęYsers¬Ľ (Lx, arr. Marche), cf. 1189-96 ¬ęHeinricus filius Anselmi de Ysers¬Ľ CartStHubert, avant 1200 ¬ęAscelmus de Ysers¬Ľ, 1200 ¬ęOliverus (miles) de Ysers¬Ľ CartOrval, mais la r√©partition du NF (assez rare) ne plaide pas en faveur de cette hypoth√®se.

 

JG

Iser(en)-

-byt, -tant. Car. mor. ,,Morsure-,¬†¬† Dent-¬†¬† -de¬†¬† fer”.¬†¬† N.¬†¬† d’H.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

mordant, vindicatif”.¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†

 

EV

Iserbyt

-bijt, -biet, Yserbyt, -bijt, Userbijt, Uzerbijt, Yzerbyt, -bijt: BN Mnl. iserbitere: ijzervreter, vechtersbaas; ook goochelaar. Vgl. Eisenbeiss. 1187 Gerardus Iserbit, Ename (CAE); -1300 Gheraert Yserbeit, Petegem-Oud. (CG); 1369 Han Bijtijser, Mech. (V.ING.); 1398 Laus Yserbijt, Moen(DEBR.i97o).

 

FD

Iserbyt

Iserbijt, -iet, IJserbijt. Surnom: moy. n√©erl. iserbitere ‘fier-√†-bras, batailleur, etc.’ [FD],

 

JG

Iserentant

Yserentant, prononc. w. izer√†t√†. Surnom: moy. n√©erl. iser(en) tand ‘au(x) dent(s) de fer’, comp. 1276 ¬ęJohannis dicti Dendefier¬Ľ AnthrLi√®ge.

 

JG

Iserentant(e)

zie Yserentant.

 

FD

Iserman(n)

zie IJserman(s).

 

FD

Iseux

1. Proven. N. de lieu, tel que Izel, Yssche ou H√®ze, avec suffixe¬†¬†¬†¬† -eux, d’orig. N¬į 211. ‚ÄĒ 2. V. AD (Az).

 

EV

Iseux

Yseux. Forme romane vocalisée de Isolde, nom fém. popularisé par les romans de chevalerie.

 

JG

Iseux

Yseux: Metr. Rom. vorm van de literatuurnaam Isolde. 1189 Ysoia de Scornay, Schorisse; 1302 Ysaude vidua Weitins Gherins, Bg. (BOEKENOOGEN 1917,75).

 

FD

Isewyn

Ysewyn. 1267 ¬ęYzewin¬Ľ ChartesFlan-dre, 1572 ¬ęJean Ysewins¬Ľ = ¬ęJan Ysewyns (orig. de Malines)¬Ľ BourgLi√®ge; anthropon. germ. √ģs-win (Lindemans 40).

 

JG

Isewyn

zie Ysewyn.

 

FD

Isfort

PlN in Hof (NRW).

 

FD

Isgen

zie Isecke.

 

FD

Ishaque

zie Isaac.

 

FD

Ishoven, van

zie van Issenhoven.

 

FD

Isidore

-i, -e: Patr. Patr. Gr. HN Isidorus.

 

FD

Isin(g)

Patr. < Germ. VN Iso, Isboud of Isewin. 1188 Iso de Isendika; 1189 Iso Vader = 1174 coram Isen Vader, IJzendijke (GN); 1398 Ysin Knie=Ysewin Cnie, Ooigem (DEBR. 1970).

 

FD

Isler

zie Eisler.

 

FD

Isma√ęl

Isma√Įl(i): Patr. Hebreeuwse VN Ismae’l ‘God verhoort’.

 

FD

Isoré

Isorez: Patr. VN Ysored (Fm.), die zijn verspreiding dankt aan de literatuur. Er komt een hertog Ysoreit voor in ‘Reinout van Montalbaen’ en Isor√© de Boulogne speelt een roi in het Chanson des Loherains (AEBISCHER 44). 1313 Robert Ysor√©, Parijs (MICH. 1951); 1398 Ysoret Riqueman, Moen; 1428 Oreyt van Bethlehem die men zeidt Ysereyt van Belle, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Isorez

Nom d’un g√©ant l√©gendaire dans les chan¬≠sons de geste (e.a. dans Le Montage Guillau¬≠me), probabl. d’origine germ., cf. 716 ¬ęYso-red¬Ľ.

 

JG

Ispaillie, van der

zie van de Raspaille.

 

FD

Isra√ęl

Isra√ęl. 1659 ¬ęHenri Isra√ęl¬Ľ, ¬ęvefve Isra√ęl¬Ľ D√©nSalm; nom d’origine biblique, probabl. attribu√© √† des Juifs.

D√©riv√©: Israelin, Isra√ęlin.¬†¬†¬†¬†¬† Israelin dit Herold.

 

JG

Isra√ęl,(van)

(van) Isra√ęl, Israelle, Isra√ęls, Israelin, Isra√ęlin: Patr. Bijbelse, Hebr. VN Isra√ęl (HARTIG). 1225 apud Winterslo Ysrahel, NB (ONB); 1338 dominas Ysrahel, Keulen (SLLIII).

 

FD

Issacker, van

zie van (den) Elsacker.

 

FD

Issartier

zie Eyssartier.

 

FD

Isschot,van

Vaniscotte,van Ierschot, van Eerschot, Vanescot(t)e: PlN Isschot in Itegem en Kasterlee (A). 1312 Henricus de Yschot; 1374 Jacob Jans zoon van Ycscot; 1440 Lysbeth van Ysschot, Kasterlee (HELSEN1978); 1551 Frans van Yersschot, Kasterlee (AP).

Isselé(e), Issele(e), Ysselé(e), Esselé, Iseli, -ly, Iselle: Volt. dw. van Ofr. essillier < Ofr. essil (= issil), Fr. exiler: verbannen. BN voor een banneling. Vgl. FNEssilard (DNF). 1390-5 Arts Esseleys, Den Bosch (HB 445); 1696 Jan Hisle = 1709 Hissele = 1711 Iseley = 1717 Hiscelee, Bg. (PDB).

 

FD

Isselé(e)

1. Proven.¬†¬†¬† IJsschelede,,,Chenal de l’Isque”. ‚ÄĒ 2. V. AD (Az).

 

EV

Isselmann

zie Iseman.

 

FD

Isselt, van

PlN bij Amersfoort (U).

 

FD

Issenhove(n),van

van Hissenhoven, van Ishoven: PlN Isenhofen (BEI). 1702-1753 Joannes Vanissenoven, Aw. (med. F. Tignol); 1776 Isabella Vanissenhoven =van Ishoven, Wilrijk (VS1972,306); 1778 Jac. van Ishoven, Deurne; 1707 Jan van Issenhoven,

Wilrijk (AP).

 

FD

Isserentant

zie Yserentant.

 

FD

Isserstedt

Nom d’origine ail. : de la r√©gion de Saxe-Weimar, cf. ¬Ī1193 ¬ęBertrade Von Isser¬≠stedt¬Ľ √† Issersted en Saxe (FyS).

 

JG

Isserstedt

-sterdt: PlN bij Jena (TH).

 

FD

Issman(n)

zie Iseman.

 

FD

Issum,van

PlN(NRW).

 

FD

Ist-

-a, -ace, -as, -at, -az. N. de bapt√™me. 1. Eustache (Dialecte). ‚ÄĒ 2.V. AD (Az, Ast).

 

EV

Ista

w. Ista, Istace, Istaces, Istaes, Istas, Istase, Istasse, Istat, Istaz, Isthaz, Ysta, sans doute aussi Itaee. 1255 ¬ęHuistaces de Fies¬Ľ AbbValDieu (BTD 35, 76), 14e s. ¬ęMe-sires Istase (chapelain de l’√©glise de Fexhe)¬Ľ D√©nHesbaye, 1322 ¬ęIstas de Castea de Hamal¬Ľ CartValBeno√ģt, 1484 ¬ęIstas Babot¬Ľ JusticeBastogne, 1515 ¬ęIstasse de Walley¬Ľ BourgNamur, 1524 ¬ęYstache Johan Thirion¬Ľ D√©nStavelotMy, 1561 ¬ęRemacle Istas¬Ľ Bi-hain, 1642 ¬ęIstace Wathieu de Roanne¬Ľ La Gleize; formes dial. de Eustache, w. li√©g. Stasse, pr√©nom chr√©tien d’apr√®s le gr√©co-lat. Eustachius, nom d’un saint martyr romain du 2e s. Pour l’√©volution phon√©tique, cf. L. Rema¬≠cle, √Čtyni. 208; v. aussi Histace, Hustache.

 

JG

Istace(s)

-a(e)s, -as(s)e, -a(t), -az, zie Eustache.

 

FD

Isterbeek, van

-beck, zie (van) Itterbeeck.

 

FD

Isterdael, van

van Istendael, -daal: PlN ne e. Heysterdaele in Essenbeek (Halle, VB). 1381 Neelken Gielis soens van Heesterdaele, Halle; 1601 Claes van Eesterdaele, Dworp (Hallensia 1933,

99).

 

FD

Istrate

Adaptatie van een Roemeense FN (PDB).

 

 

Isvelde, van

van Isveldt, Ysveld, Iesveld, Wijsevelde: PlN. Vgl. Eisfeld (SH). 1564 Willem van Isvelde = Willem van Ysvelde (DF VI). Ene Joh. Chr. W. Hisfeld, “1763 Gimborn (NRW), migreerde naar St.-Martens-Lennik; zijn kleinkinderen heetten Van Isveldt (PDB).

 

FD

It(h)ier

Patr. Rom. vorm van Germ. VN id-hari; zie Idiers. Iterius (Fm.). 1448 Jehan Itier, Comp. (MORLET).

 

FD

Itace

cf. Ista, Istace.

 

JG

Itace

zie Eustache.

 

FD

Italiaander

Italianer, Italiano, -iani: Volksnaam: Italiaan. Ndl.-joodse FN. Italli√ę, van: Herkomstig van Italie.

 

FD

Itegem, van

PlN (A). 1340 Henricus Yteghem, Tnh. (VERB.); 1374 Janne van Yetegheem, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Item, van

PlN Eethen (NB)? 1600 Cornelis van Eeten (Gen. Ts. Midden- en W.-Brabant 12 (1988), i- 10). D. PLN? Vgl. 1756 von Item, Emmerich (PDB).

 

FD

Iterbeke

-beck, zie (van) Itterbee(c)k.

 

FD

Iterbeke

Itterbeeck. Nom d’origine: Itterbeek (BrFl).

 

JG

Iterson, van

PlN Ittersum (Zwolle, OIJ). 1437 Rodolphus de Yttersem; 1440 Helmicus Yttersom de Swollis (MULI); 1584 Franchois van Itterson, Aw. (AB).

 

FD

Itin

Itten, Ithier. V. AD.

 

EV

Itlet

zie Hittelet.

 

FD

Itschert

Patr. D. var. van Friese VN Idsert. Zie (…).

 

FD

Ittelet

cf. Hittelet.

 

JG

Ittelet,

zie Hittelet.

 

FD

Itterbee(c)k, (van);

It(t)erbeke, Iterbeck, van Isterbeek, -becq, van Utterbee(c)k: PlN Itterbeek (VB) of Itterbeck (NS). 1356 Gilijs van Jetterbeke, Bs. (PEENE1949); 1485 Kathelinen Itterbeecs, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Itterbeeck

cf. Iterbeke.

 

JG

Itterbeek

Proven. Loc.

 

EV

Itters

1. Patr. Germ. VN id-hari. Zie Itier, Idiers. – 2. PlN Itter (Ittre, WB). 1566 Herman van Ittre, Itter-Aw. (AP).

 

FD

Iuliano

-i: Patr. It. vorm van Lat. HN Julianus.

 

FD

Iungers

Iunker, zie (de) Jonckheere.

 

FD

Iv-

Iw- -en(s), -eins. V. AD (A).

 

EV

Iva

Metr. Germ. VN Iva, fem. bij Ivo. Evtl. bijbelse VNEva.

 

FD

Ivan

Ivanof, -ov, -ow, Iwan(kiw), Iwanow, Ivanko(vk),

Jevanoff: Patr. Iwan, Russische vorm van HN Johannes.

 

FD

Ivars(son)

zie Ivers(en).

 

FD

Ive(n)

Ive(n)s, zie Ivo.

 

FD

Iven

Ivin, Yven, leven, au g√©nitif n√©erl. : Ivens, Yvens (ou avec -s roman de nominatif?), Iwens, Iweins, Iweins d’Eeckhoutte, Iweins de Wavrans. 1244 ¬ęIwain de Saint Martin¬Ľ, 1257 ¬ęIwain de Harveng¬Ľ ChartesHainaut; Yvain, nom breton popularis√© par les romans de chevalerie, notamment sous des formes n√©erl. [√† ne pas confondre avec le pr√©nom Iwan (aussi √Čvan), w. √ģvan ‘, encore en usage √† Verviers, qui est un emprunt √† l’ail. Iwan (de tradition byzantino-slave) et qui repr√©sente le lat. Johannes].

 

JG

Ivergneau

-iau, Yvergneau, -iaux, Yvernaux, Livernaux, Lhyvernay: Dim. van Fr. hiver: winter. 136 e. Sagalo Yvernel; Yvernel de la Vacquerie (HERB.); 1332 Gillot Yvreniel, Bergen (CSWII).

 

FD

Ivergneau

Yvergneaux, -iaux. Cf. ¬ęYverneau¬Ľ (Ardennes), 13e s. ¬ęSagalo Yvernel; Yvernel de la Vacquerie¬Ľ Oise, 1333-35 ¬ęGillot Yure-niaul/Yureniel¬Ľ ComptesMons, 1365 ¬ęJehan Yvreniaul carpentier¬Ľ TailleMons; dimin. en

-ellu de Hiver employ√© comme surnom (comp. 1177 ¬ę Hyemps ¬Ľ, nom d’un √©chevin, 1257 ¬ęUlricus dictus Yems¬Ľ), notamment avec des sens comme ‘lieu expos√© au nord’, ‘jeune porc n√© avant l’hiver’, etc. FEW 4, 419a. ¬ę Les NF picards: 1820 ¬ęHivernais, -ay, -√©¬Ľ (PdC) et ¬ę Yvern√©, -ai¬Ľ (Somme) pr√©sentent un autre suffixe.

 

JG

Ivers(en)

Iwersen, Ivars(son): Patr. Friese en Ndd. VN. Iwar, Ivarus. 1601 Iver Petersen, Flensburg (DN).

 

FD

Ivin

cf. Iven.

 

JG

Ivo

Iven(s), Ive(s), lwe(n)s, leven, Yven(s), Yves, Yvon, Hyvon, Yvoz: Patr. Germ. VN Ivo. 1381 Jan Yeven sone; 1381 Yeve de Vos, Hontenisse Z (DEBR. 1969); 1549 Adriaan Ivens, Baardwijk-Aw. (AP); 1584 Jan levens, Aw. (AB).

 

FD

Ivor

Patr. VN (lers, Schots en Wels) ‘heer’. St-Ivory is een Ierse heilige (V.D.SCHAAR).

 

FD

Iwaarden, van

zie van Ywaede.

 

FD

Iwan(kiw)

Iwanow, zie Ivan.

 

FD

Iwe(n)s

zie Ivo.

 

FD

Iweins

Iwens, cf. Iven(s).

 

JG

Iweins

Patr. Keltische VN Iwein, verspreid door de ridderliteratuur. 1248-71 Lijsbetten Ywains dochter, Aw. (CG); 1395 Ywein Loers, Ktr.; 1377 Beele Yweins, Menen (DEBR. 1970); 1276 Jos fils Ywain, Ip. (BEELE).

 

FD

Iwersen

zie Iversen.

 

FD

Ix

cf. Ickx.

 

JG

Ix

zie Icke.

 

FD

Izaack

Izak(s), Izsak, zie Isaac.

 

FD

Izard

Isa(rd), lsaer(t), Ysaert, Izzard: Patr. Germ. VN √ģs-hard ‘ijzer-sterk’. Isardus (MORLETI). 1340 Johannes Ysart, St-Q. (MORLET).

 

FD

Izer

zie Iser.

 

FD