A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z

B

Ce NF (encore porté par 5 personnes), qui s’identifie avec l’initiale B., s’explique sans doute par un surnom d’enfant trouvé.

 

JG

Baade

zie Bade.

 

FD

Baader

V. Bader et BAD(U).

 

EV

Baader

zie Bader.

 

FD

Baadjou

zie Badiou.

 

FD

Baaij

zie Baey.

 

FD

Baak(e)

zie de Baek(e).

 

FD

Baal, van

van Baale, (van) Bael, van Bol,Verba(a)l: 1. PlN Baal (VB, G). 1368-75 Symon de Barle, At. (CHA 59). – 2. PlN Baarlo (NL) of Baarle (NB, L, A), Baal uitgesproken, dial. Bol (vgl. van Bolberghe). 1597 Petrus van Bol, Lovenjoel (CALUW.); 1765 Theodorus van Bael, A’dam-Aw. (AP).

 

FD

Baalbergen

zie van Balenberghe.

 

FD

Baan

zie Baene, Baens.

 

FD

Baan, (de)

zie (de) Baene.

 

FD

Baan, van der

Verbaene(n): 1. PlN Mnl. bane: baan, veld, kaatsbaan, effen weg. De Zierikzeese FN Van der Baan stamt van ‘de nog te Zierikzee bestaande lijnbaan, waar Rutsaert Hendriksz en zijn zoon het touwslagersbedrijf uitoefenden’ (MEERTENS1944). 1398 Alisen van den Bane, Ktr. (DEBR. 1970); s.d. Jan Verbanen, Waas (VAN G. IV, 587). – 2. Van der Baan is ook vondelingnaam van een kind in de i8e e. op de Amsterdamse Baangracht gevonden (EBELING

1993)-

 

FD

Baank

zie Banck.

 

FD

Baar

Baart, w. liég. Bar. 1524 «Johan Baar» DénStavelotMy, 1555 «Collar Baar de Pironster» CoutStavelot ; probabl. contraction de Bayard. Mais pourrait être aussi un nom d’origine, cf. 1350 «Hannon de Baar» Cart-ValDieu.

 

JG

Baar

V. BAR.

 

EV

Baar, (de)

zie de Baer(e), Debar.

 

FD

Baar, van

(van) Baer: PlN Baar: slagboom, afsluiting. Vgl. Verbaere.

 

FD

Baard

zie Baart.

 

FD

Baardemaeker, de

de Baerdema(e)(c)ker, de Baerdenmacker, de Bardemacker, de Baerema(e)(c)ker, de Baerma(e)(c)ker, Barremaeker, -maecker(s), -macker, de Borremaecker: BerN van de baardmaker, d.i. baardscheerder, aderlater, heelmeester. 1270 Jan de Bartmacre, Gent (CG); 1368 Gillis de Baermakere = 1369 Gillis de Baertmakere, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Baardewijk, van

PlN Baardwijk (NB).

 

FD

Baarends(e)

zie Bernard.

 

FD

Baarle, van

Baerle, van Barel, van Baerlem: 1. PlN Baarle in Drongen (OV), Tessenderlo (L), bij Aardenburg (Z), Baarle-Hertog (A), Baarle-Nassau (NB) of Baarle (NB, G, OIJ). 1166 s. Thome de Barla, Gent (GN); 1289 Hughe vander Barlen, Hulst Z (DEBR. 1962). – 2. PlN ter/den Baerle in Zedelgem en Tielt (WV). ± 1240 Vergyna de Barle, St.-Baafs-V. (SCHMID); 1382 tgoed ter Barle… Willem van der Barle, Kanegem (DEBR. 1970).

 

FD

Baars

Baers, Bars, Le Bars: BN naar de visnaambaars of de huisnaam. 1248 Sigerus Bars (DEBR. 1980); 1269 le maison ke on apiele Bars; 1307 Colins dou Barzekin; 1326 Dominike de Baers, Ip. (BEELE); 1347 Gillise van den Baerse, Gent (RSGIII).

 

FD

Baars

cf. Baers.

 

JG

Baars, van

PlN Baars (OIJ).

 

FD

Baarslag

D. FN Bartenschlag ‘slag met de slagersbijF. BN van de slager. 1564 Heinrich Bartenschlag, Freiburg (BRECH.).

 

FD

Baart

Baard, Ba(a)rtz, Barts, Baert(s), Bart(h), Bard: 1. BN voor iemand met een baard: ‘cum barba, mit dem Barte’ (HAGSTR. 65). – 2. Verkorting van een berht- of bard-naam, b.v. Huyghebaert, Isebaert, Notebaert. – 3. Huisnaam ‘ad Barbam’. 1304 Gerhart zum Bart (CHRISTMANN 210). Vgl. Van den Baerde (DEBR. 1970). 1305 Jehan Bart, Ip. (BEELE); 1323 Jhan Baert, Rekkem; 1333 Johannis de Baert, Hulste (DEBR. 1971).

 

FD

Baartmans

Baerdeman, Bartman(n): 1. BN voor iemand met een baard. – 2. BerN van de baard­maker, barbier. 1655 Aert Baertmans, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Baas

1.  Situat.  soc.,  ,,Chef d’entreprise ou d’exploitation ». — 2. V. BAD(U)   (Baz).

 

EV

Baas

cf. Baes.

 

JG

Baas

zie Baes.

 

FD

Baast, van

PlN Baast bij Oirschot (NB) en in Oostelbeers (NB). 1390 Wouter Laurensz. van Baest, Es; 1404 Jacob van Baest, Lith; 1423 in parrochia de Oestelbeerze inter hereditatem de Baest (med. J. Toirkens, Bakel).

 

FD

Baaten

Zie Baete.

 

FD

Baatout

Tunesische FN (PDB).

 

FD

Baats(en)

Baetsen, Baaths, Baatz, Baets, Ba(d)ts: Patr. Afl. op -so van Germ. badu-naam ‘strijd’. Vgl. fem.Baza(SOCIN).

 

FD

Baayens

zie Boudin.

 

FD

BAB

Racine  germanique   ayant   servi   à  former   des   noms  de  baptême. Prototype: Baf ou Bavon (N. d’un saint). Formes : Bab, Bav, Beb, Bev. I. N, simple. Bavon. IL N. simples avec suffixes.

B.- -ino, -ing : Babine, Bavinck, Bevin(g).

B.- -elin : Babeleine. III. N. composés.

B.-hard : Bev- -i(e), -ier(re).

B.-wald : Bab- -aud, -eau, -el, Bevel.

B.-ward : Babouard.

B.-wil-otto : Bavouillot.

B.-wulf-otto : Babulot.

 

EV

Baba

1232 «Radulphus Baba» Walcourt, 1294 «Colins Babau» CensNamur; p.-ê. surnom: w. et fr. baba ‘stupéfait, ébaubi’, cf. aussi w. bâbô ‘niais’ DL, w. (Stavelot) abâbi ‘surpris, ébaubi’ FEW 1, 210b; toutefois, le fr. baba n’est attesté que depuis 1790, uniquement en locution verbale [JPCh].

 

JG

Baba(r)

zie Babbaert(s).

 

FD

Babbaert(s)

Baba(r): Afl. van ww. babben: kwijlen. BN voor een kwijler. 1305 Jan Babbart, Bg. (V.D. AUW.); 1398 Jehan Babbaert, Wervik (DEBR. 2000).

 

FD

Babe

Bâbe, w. liég. Bâbe. 1684 «Jean Babe» AnthrLiège; prénom fém. Barbe, anc. w. Bâbe (auj. w. liég. Bâre, w. nam. Bâbe), très popu­laire autrefois, plutôt que surnom: w. liég. bâbe ‘barbe’ DL 53, qui porte la barbe. Dimin. : Babette, cf. Barbette.

 

JG

Babel

1. Patr. Dim. van de Germ. VN Bavo; vgl. Babila (Metr.) en Bavilo (Patr.) (MORLETI). – 2. Of bijbelse toespeling op Babel? 1448 Johan Babels,Genk(VAND.).

 

FD

Babelaere

-art, Babilaere: BN voor een babbelaar. 1288 Jakemon le Babelare, Ip. (ARY).

 

FD

Babelaine

Probabl. surnom de la famille du fr. babiller, avec le sens de ‘femme bavarde, qui parle de tout et de rien’ FEW 1, 193a, comp. 1288 «Jakemon le Babelare» DettesYpres. Comp. Babillotte (ci-dessous).

 

JG

Baben

Bâbe, Bab(b)e, Baeb, Baep: 1. Patr. Germ. bakernaam Babo (MORLET I). 1351 Gilles Babbe = 1358 onse gheminde cnape Gillis Babbe, Bg. (CLM). – 2. Metr. W. Bâbe, Fr. Barbe, VN Barbara. – 3. Of W. bâbe, Fr. barbe: baard. BN.

 

FD

Babet(te)

Babey, Babez: 1. Patr./Metr. Dim. van Germ. bakernaam Babbe (zie Baben), of evtl. Barbara (REANEY) of Isabelle (DNF). – 2. Zie Barbet.

 

FD

Babijn

Babinot, -inez: Patr. Vleivormen van Germ. VN Babo (vgl. Baben). Babinus (MORLET I).

 

FD

Babilas

Babylas. Prénom masc. Babylas, du nom d’un saint d’Antioche du 3e s., qui en fr. aurait pris le sens péjoratif de ‘niais, imbécile’ (G. Doutrepont, Prénoms fi: à sens péjoratif, 10).

 

JG

Babilas

Babylas: Bretons Patr. Naam van een patriarch-martelaar van Antiochië (LE MENN).

 

FD

Babillotte

Babilotte. Probabl. surnom expressif dérivé en -otte de fr. babiller FEW 1, 193a, comp. Babelaine.

 

JG

Babilon(e

Babylon(e), Babiloni: Patr. Fr. vleivormen op -ilon van de Germ. VN Bavo: Babo, Babila, Bavilo (MORLETI). Vgl. Babilot, Babelon (BERGER), Babelet, Babelin, Bablon (DNF). 1257 Babilone de Nivelle (J.G.); 1544 Egidius Babelon, St.-Tr.(MULIV).

 

FD

Babilone

Babilon. Babylone, w. liég. Babilône. 1257  «Babilone   de   Nivelle»,   vers   1080 «Babylonia» (Morlet, NP Gaule II, 25); prénom fém., d’après le nom de la ville évo­quée dans la Bible; il est à noter qu’au M.-A., Babilonie désignait, dans les chansons de geste, la ville du Caire ou le Vieux-Caire (cf. G. Moignet, La Chanson de Roland, 3e éd., 194)[MH].

 

JG

Babilone

Syn. Babylon. 1. Profess. Tenancier   d’un   établissement -de

plaisir. N° 131. — 2. Proven. Babelom (Dép. Maldert-lez-Tirlemont). N° 81.

 

EV

Babin

Sans doute hypocor., avec redoublement expressif, du prénom fém. Elisabeth [JMP]. On peut aussi envisager un surnom issu de la famille de l’onomatopée bab-, comp. bobine ‘lèvre(s) de l’animal, de l’homme’, habin ‘moustache, barbe d’un animal’ FEW 1, 192a, même si les dérivés sont plutôt du genre féminin; comp. également 1273-80 «Jehans li babinere de Valenchiennes» FriedenTournai.

 

JG

Babinot,

-ez, zie Babijn.

 

FD

Baboeuf

Bobeuf: PlN Baboeuf (Oise). 1346 Jehan Babeuf, Noyon; 1235 Willermus de Babuef, St-Amand (MORLET).

 

FD

Baboeuf

V. Bove.

 

EV

Babtist(en)

zie Baptist(e).

 

FD

Babulot

Var. van Babilot, dim. op -ilôt van Germ. VN Babo, Bavo; zie Babilon(e).

 

FD

Babusiaux

Surnom: dérivé en -eau [non attesté comme lexème] de w. (Charleroi) babûse ‘bali­verne, bourde, sornette’ DOW 1,91, à rattacher à la racine bab- FEW 1, 193 (à côté des dérivés de Suisse romande).

 

JG

Babut

À rattacher p.-ê. à l’anc. fr. babûse ‘mo­querie, sotte plaisanterie’, comp. Babusiaux (qui précède).

 

JG

Babut

Babusiaux: Ofr. babuse: geleuter, kletspraat, scherts. BN. 1560 Gabriel Babut, Périgord (Midd. 1976,309-323; 1977.46-49)-

 

FD

Babut

Car. mor. Babuse (Anc. fr.) ,,Sotte plaisanterie ». N. de mauvais plaisant.

 

EV

Babylas

cf. Babilas.

 

JG

Babylas

zie Babilas.

 

FD

Babylon(e)

zie Babilon(e).

 

FD

Babylone

cf. Babilone.

 

JG

Bac

D. FN. PlN Bach: beek. Vgl. Beke.

 

FD

Bac

zie Bak.

 

FD

Bac-

Thème de l’anthrop. germ. bag-hard; cf. aussi Bach-.

Simple: Back, Bacq. Cf. aussi 1500 «A. du Bacq» AidesHainaut, probabl. nom d’origine. a Dérivés en -art: Bacart, Backart, Bac-quart, Backaert (forme néerl.). 1526 «Jehan Bacquart» DénLens, 1716 «Pierre Bacquart (orig. de Lille)» BourgLiège. – Cf. aussi Bacon.

 

JG

Bac(k)man

1. BerN Afl. van Backer. – ï. Fr. adaptatie van D. Bachmann.

 

FD

Baca(rt)

Bacca(e)rt, Bacca(r), zie Backaert.

 

FD

Bacaus

zie Bachus.

 

FD

Bacc-

Bach- -u(s). Car. mor. N. de buveur (Du N. du dieu Bacchus).

 

EV

Baccara

Proven. Baccarat (Loc. fr.).-Bacc-, Bach- -u(s). Car. mor. N. de

BAD(u).

 

EV

Baccarne

zie Beaucarne.

 

FD

Baccauw

zie Boccauw, Bocquiaux.

 

FD

Baccker, d

zie (de) Backer(e).

 

FD

Baccu

Baccus, Bacu, Bacus, Bachus, w. liég. Bacu. 1756 «Michel Baccus (orig. de Seron)» BourgLiège; cf. aussi en Italie: 1192 «Georgius Baccus» Chiavenna, 1260 «Bacus; Bachus»

Florence. Ces noms peuvent s’expliquer par le nom du dieu Bachus, enseigne de maison, ainsi que par fr. bas cul ‘de petite taille’ [dans la région liégeoise, on aurait toutefois bas cou}, cf. par ex. w. (Givet) bacu ‘homme dont les jambes sont trop courtes en comparaison du corps’ Waslet 46. – Sans doute distinct, du néerl. bakhuis ‘boulangerie’ oupakhuis ‘entre­pôt’ > w. liég. pak’hûse ‘remise servant de magasin’ DL, cf.1556 «Lambert Backhuys de Maestricht» BourgLiège, 1630 «Herman Bachusius» [de Huy] (not. Henri, Lg, 385); 27.4.1662 «Herman Bachusius, bourgeoy de Maseyck» (not. Louvrix, Lg) [JL, NFw].

 

JG

Baccu(s),

zie Bachus.

 

FD

Bach

1. Proven. Bacq ou Becq  (Dialecte    picard)  ,,Cours d’eau ». Bach (Allemand). Bach (Dép. Clermont-sur-Berwinne). N° 230. — 2. V.  BAD(u)   (Bak).

 

EV

Bach-

Var. du thème Bac-. Simple: Bach. Cf. Back, Bacq. m Dérivés: Bâcha  [cf. aussi Bauchart, Bau-chau]. 1272 «Henrico filio Bachaut» Polypt-Villers, 1331 «Marie Bachar» Namur, 1496 «Jehenne Bâchait» BourgNamur. – Bachet, -es. – Bachot [aussi surnom: fr. bachot ‘petit bac’FEW 1, 198].

 

JG

Bacha(r),

zie Bauchart.

 

FD

Bâche

1. Zie (de) Baets. – 2. W. var. van Bauche.

 

FD

Bâche

1612 «Jehenne Bâche» TerriersNamur, 1623 «François Le Bâche» BourgNamur; surnom: w. batch ‘bac’, de motivations di­verses, ou bien w. liég. bâtche ‘filière, planche pour cloisonner’ DL 68a.

 

JG

Bachel(l)erie

PlN Les Bachelleries in Villerot en Sirault (H). 1681 Thomas de la Bacherye, Couvin (GERMAIN).

 

FD

Bachelard

-art, Bachelet, cf. Bachely.

 

JG

Bachelard

-art: Afl. van Bachelier.

 

FD

Bachelet

-ez, -ay, Bachellé, Bas(s)elet, Basselez, -é, Bass(e)le, Bas(s)lé, Basle(y), Bats(e)lé, Batsle, Baets(e)lé, Baets(e)le, Bacle(t), Backelé, van Backlé: Theoretisch dim. Bachelet, Opic. Baquelet van Fr. Bachelier (zie i.v.). 1558 Jacques Baschelet, Namen (RBN10). Maar aangezien ME’se vormen van de TN ontbreken, gaat het ongetwijfeld om var. van Bachelier, door suffixsubstitutie. Ba(t)slé en Ba(t)sleer (en var.) kwamen trouwens door en voor elkaar voor. Een schijnbaar oude vorm 1417 Willem de Bacheleet, St.-Win. (VERGR. 1968) is m.i. een verkeerde lezing voor Bacheleer. Trouwens, i6e-eeuwse immigranten uit NF, die ongetwijfeld dezelfde naam droegen, werden in Aw. nu cens aïs Bacclé, dan weer aïs Bacleer opgetekend: 1561B. Bacleer; 1563 Mich. Bacleer, Armentiers; 1575 P. Bacclé, Rijsel; 1582 B. Bâclé; 1592 André Bâclé, Armentiers; 1607 P. Bâclé, Hazebroek; 1582 Marcus Bâclé, Menen (AP) (indien niet te identificeren met, dan toch zoon van of verwant met) 1523 Marcx Backeleers, 1567 Marcx Bakeleer, Menen (KWII); 1624 Gaspar Bâclé, Aw.(AP).

 

FD

Bachelier

Bachely, Bachiller, Backler, Baclère, Baclere, Basselier(e), Basilier, (de) Ba(e)tselier, de Baetzel(l)ier, de Batzelier, Bassleer, Baseleer, Basler, Basselaire, Ba(e)tsleer, (de) Ba(e)tseleer, (de) Baetseleir, Batselaere, de Botselier, de Boitselier, Besselaar, -aère, -eer, -e(e)rs, Bastelier, -leer,

-leu(r)s: Ofr. bachel(i)er, -or, Opic. bakel(i)er, Mnl. bacheleer, baetseleer, basseler, -aer: jong edelman, in dienst van een andere ridder; ook baccalaureus, Fr. bachelier, dat eveneens teruggaat tôt Lat. baccalarius. 1218 Estevenes Bakeler; 1281 Colart Bakeler, St-Q.; 136 e. Oudars Bachelers, Laon (MORLET); 1276 Johans Bacheler; 1307 Jehans li Bachelare, Ip. (BEELE); 1424 Jan (de) Bacheler; 1429 Jan de Batseleer, Ktr. (RAK, SR p. 26,29; V f° i82v°); 1548 Jooris Bakeleer, Menen (KW II). Zie ook Bachelet.

 

FD

Bachelier

Situat. soc. ,Jeune sei­gneur » (Autrefois). Variantes : Bachelet, Backel- -iau, -jau^w). N° 55.

 

EV

Bachellerie

Bachelerie. 1681 «Thomas de la Bacherye mayeur» Couvin; pour Dauzat 19, NL (typique de l’Ouest) où étaient données les fêtes de ce nom, les bachelleries (par ex. de Poitou); cf. le topon. Les Bachelleries, à Vil-lerot et Sirault (Ht).

 

JG

Bachely

Baselier, Basselier, Bazely. 1267 «Bastienz Bachelers de Selve» CartValBenoît, 1345 «Gilon Bachelir», 1351 «Johan Bache-lirs» GuillLiège, 1485-88 «Jehan Bacelier» Châtelet, 1597-98 «Jan Baschelier» Comptes-Nivelles; sumom: anc. fr. bachelier ‘jeune noble, jeune homme aspirant à devenir cheva­lier’FEW 1, 198b. Cf. aussi Batselier, Batslé, etc.

» Dérivés: Bachelard, Bachelart, cf. champ. bachelard ‘jeune amoureux’, etc. FEW 1, 198b. – Bachelet.1449 «Bachelet le mingnon» AidesNamur, 1596 «Noël Bachelet» Bourg-Dinant, 1610 «Jehenne Bachelez» RPSpontin, 1655 «Anthoine Baselet» DénFlorenville; dérivé en -et non attesté FEW 1, 198b.

 

JG

Bachere, de

zie (de) Backer(e).

 

FD

Bacherius

Bachérius. Peut-être latinisation du NF néerl. Backer.

 

JG

Bacherius

-érius: Latinisering van BerN De Backer.

 

FD

Bachet

Bachot, cf. Bach-.

 

JG

Bachet

-ez, -er: Dim. van Ofr. bac: bootje. Vgl. Baquet, Bachot.

 

FD

Bachie

zie Debachy.

 

FD

Bachiller

zie Bachelier.

 

FD

Bachman(n)

Bac(k)man, Bachmeyer, -majer: D. afl. van Bach: beek.

 

FD

Bacho(t)

Baco(t): Dim. van Ofr. bac: veerboot.

 

FD

Bachrach

PlN Bacharach (RP). 1568 Hans Bacherach, Aw. (VS1969,40).

 

FD

Bacht(e)

Proven. Loc.

 

EV

Bachul

Comme le NF n’est pas du tout attesté avant 1800, p.-ê. nom d’enfant trouvé.

 

JG

Bachus

Bacchus, Backhuis(en), Bakhuizen, Bac(kh)aus, Bak(k)aus, Backhouse, Backus, Bakkus, Bac(c)us, Bac(c)u, Backes, Beckhaus, Becaus, Becko(o)z: Mnl., Ndd., D. en E. vormen voor bakhuis: bakkerij. De vorm Beckooz geeft de verfranste uitspr. weer van Beckhaus. 1340 Arnoldi dicti van den Bachuys = 1346 Arnoldus de Bachuus = 1361 Arnoldo van den Bachus, Raatshoven; 1402 Janne Bachuse, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Bachus

cf. Baccu(s).

 

JG

Bachy

1445 «Jehan Bachy» Surice; nom d’origine: Bachy (Nord).

 

JG

Bachy

zie Debachy.

 

FD

Back

Backart, -aert, cf. Bac-, Bacart.

 

JG

Back(x)

Bacc-, Back- -aert, -man. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Back, (de)

Backs, zie Bak.

 

FD

Backaert

-aers, Bakka(e)rt, Bacca(e)rt, Bacqua(e)rt, Baca(rt), Bacca(r), Baeckaert: 1. Afl. van ww. backen: bakken. Var. voor De Backer. – 2. Var. van Mnl. baggaert: bedelaar, (ook) beggaard, lid van een geestelijke broederschap. 1379 Robijn Backarts = 1383 Robiin Backars = 1391 van Robine Baggarts, Raatshoven (C.BAERT 25). – 3. Patr. Germ. VN Baghard (DNF)? 1374 Rombout

 

FD

Backaert

Gb. (SCHR.); 1397 Guillame Bachhart, Tielt (DEBR. 2000). – 4. Soms = Beckaert. 1510 Jane Bacquarde=Janne Beckaerde, Komen (DUVOSQUEL).

 

FD

Backbier

zie Packbier.

 

FD

Backe

Var. van Back/Bak of Van Baeke.

 

FD

Backeberg

PlN (NS).

 

FD

Backeland

-lan(d)t, zie Bakeland(t).

 

FD

Backelé

zie Bachelet.

 

FD

Backelion

Bakelion, Backeljan: Wellicht var. van Backeljau, een FN die eveneens in H voorkomt. Vgl. Mispelon < Mesplau. – Maar niet uit te sluiten is een var. van Boucquillon, met voortonige klinkerversterking (vgl. Marcel, Wvl. arloozje = horloge); zie Bosquillon.

 

FD

Backeljau

-auw. Surnom de pêcheur de morue: néerl. kabeljauw (métathèse du basque bacal-lao).

 

JG

Backeljau(w)

zie Cabillau.

 

FD

Backelmans

zie Bakelmans.

 

FD

Backer

1. V. bakker. — 2. Proven. Backer (Dép. Menin).

 

EV

Backer

Bakker, au génitif: Backers, Bakkers. Nom de métier: néerl. bakker ‘boulanger’.

 

JG

Backer(e), (de)

Bäcker, Backers, (de) Bakker(e), (de) Backker, de Bachere, de Baccker, de Backre, (de) Bae(c)ker, de Bae(c)kere, (de) Baker, Bakkers, den Bakker, Bakkeren, Bakkert, Bakkerus, Backerus, de Bacquer, -uère, de Bakère, (de/den) Bekker, (de) Becker(s), Beckker, Becher(s), (de) Beckker, de Beker, Bekkers, Beek(k)ers, Beekher, Beckert, Bekkeren, Bekkering(h), de Bacque, Deback, Debacq(ue): 1. BerN van de (brood)bakker. 1266 Mychil de Baccre, Cent (CG); 1281 Gerardus Pistor = Gheraert de Backere, Avelgem (HAES.); 1280 Moninus Backere; 1304 de Marote Backers… brood, Ip. (BEELE). – 2. Soms evtl. Mnl. backer: veerman. 1326 sprieten daer de backers hare sceipe meide bestierden, Ip. (Nk. 1972,46-48); of: baggeraar (Nk. 1972,278-281,281-283). -Deback/Debacq(ue) is de W. adaptatie van De Back(e)re, met reductie kr/k: 1725 Albert de Bacre = Albert de Bacque, Bergen (CSWIV).

 

FD

Backeroot

zie Bakeroot.

 

FD

Backes

Backès (avec -s prononcé). 1283 «Gilles de le Backes, li escutemans» Dettes­Ypres; probabl. forme dialectale de l’ail. Backhaus ‘four banal’ (JH, NF malmédiens, 39) ou du néerl. bakhuis ‘boulangerie’; cf. aussi Baccu(s), etc.

 

JG

Backes

Backhaus, -house, zie Bachus.

 

FD

Backhoven(s)

Bakkovens, Bakhovens: 1. Bakoven, BerBN van de bakker. Vgl. D. Backofen. 1350 Bernd Bacoven, Munster (NN). – 2. PlN in Ophoven (L). 1378 Joli, de Bacho ven = 1380 Joh. dictus Baechoeven, St.-Tr. (GRAUWELS1978,76, 87); 1424 Arnold van Baeckhoven, Ophoven (med. Th.Wieërs).

 

FD

Backhuis

zie Bachus.

 

FD

Backlé, van

zie Bachelet.

 

FD

Backler

zie Bachelier.

 

FD

Backs

zie Bak.

 

FD

Backschies

BRECH. verklaart Bockscheiss als grove scheldnaam: bokkenscheet. M.i. veeler Bockschiess: bokkenschieter. Vgl. Schietekat.

 

FD

Backsmann

Backman of Bachmann.

 

FD

Backstal

zie (van) Bockstal.

 

FD

Backus

zie Bachus.

 

FD

Backvis

1. Profess. ,,Poisson frit ». N. de marchand. N° 131.- 2. Car. phys. ,,H. ayant l’aspect d’une très jeune fille ». –

 

EV

Backvis

zie Bakvis.

 

FD

Backx

zie Bak.

 

FD

Bacl-

-(a)in, -ene. V. Baqueleine.

 

EV

Baclain(e)

Baclène, Bacquelaine: PlN: waternaam, afl. van Germ. baki: beek. PlN in Leuven (VB), Bornai, Longueville, Mont-Saint-André, Neerheilissem, Opprebais, Adorp, Bierk, Waver (WB), Geer, Hollogne, Warnant-Dreye (LU). 1403 Joh. dictus de le Bakelaine; 1430 van Maroien de Bakelaine, Longueville. – Lit.: J. HERBILLON, Baclaine. KCTD XIX (1945), 93-102. – Zie ook Feestbundel Van de Wijer, 1944,1,174-182,473-480.

 

FD

Baclaine

Baclène, -enne, Bacquelaine. Nom d’origine : Bakelaine, e.a. à Longueville (BrW), topon. dérivé de l’hydronyme germ. baki (cf. BTD 19, 1945, 93-102).

 

JG

Bacle(t)

zie Bachelet.

 

FD

Baclère

zie Bachelier.

 

FD

Baclin

1592 «Anne fille de Guillaume Badin» BourgLiège; nom d’origine: Baclin, w. badin, à Mont-le-Ban (Lx).

 

JG

Baclin

PlN Baclin in Mont-le-Ban (LX). 1592 Guillaume Baclin, Luik (GERMAIN).

 

FD

Baclinghem, van

zie van Baelinghem.

 

FD

Bacman

zie Backman.

 

FD

Baco(t)

zie Bachot.

 

FD

Bacon

1276 «Willaumes Bacons» DettesYpres; surnom: fr. bacon ‘(flèche de )lard’, ou bien dérivé en -on du thème Bac-.

 

JG

Bacon

Baconnet, -ais: Mlat. baco, Ofr. bacon: zijde spek, geslacht varken. BerBN van een varkensboer of-slachter. Vgl. De Baek(e). 1142 Baldeuino Bacone; 1164 Balduinus cantor cognomento Bacons, Terwaan (LEYS1954, !53).

 

FD

Bacq

cf. Bac-, Back.

 

JG

Bacq, (de)

zie Bak.

 

FD

Bacqua(e)rt

zie Backaert.

 

FD

Bacquait

Bacque, zie Baquet.

 

FD

Bacquart

cf. Bac-,

 

JG

Bacquelaine

cf. Baclaine.

 

JG

Bacquelaine

zie Baclaine.

 

FD

Bacquer, de

zie (de) Backer(e).

 

FD

Bacquerot

zie Bakeroot.

 

FD

Bacquet

zie Baquet.

 

FD

Bacraux

Bacroix, Bacros: Wsch. W. grafïeën van Bacrot.

 

FD

Bacro(t)

zie Bakeroot.

 

FD

Bacs

zie Bak.

 

FD

Bacteman

zie Baetemans.

 

FD

Bacu(s)

zie Bachus.

 

FD

Bacx

zie Bak.

 

FD

BAD

BED, BID, BOD, (V. BALD), BUD. Racine germaniques ayant servi à former des N. de baptême. V. Racines germaniques. N° 112. Variantes : BAED, BEYD, BYD, BOED ou BOUD. (V. BALD), BUYD.

N° I. Au cas sujet (ci-dessus), avec les mutations de la consomme finale : Bad (Baed), Ba (Bah, Bal, Baw, Bay), Bak, Baz, Bed, Be, Bek, Bez, Bid, Et, Btk, etc. — Nos 125, 126. —

N° II. Au cas régime inversé : BAND, BEND, BIND, BOND, BUND, avec les mêmes variantes de voyelles et les mutations de consonnes finale : Band, Band, Bank, Banz;- Bend, Ben, Benk, Benz. — Nos 125, 126.—

N° I. Cas sujet.

A.  Formes Bad, Bed, Bid, (Bod : V. BALD), Bud. (Variantes : Baed, Beyd, Boed ou Beud, Buyd).

I.  N. simples.

1.  Baete, Beth, Bette, Bode, Bod(de), Bott, Bo(u)tte, Budd(e), Baetmans, Patt(e), Piette, Boitte, Spett(e), Speth, Spe(i)d, Spiette.

2.  Badts, Baets, Beths, Beets, Biets, Boot(s), Boedts, Boidts.

3.  Baet-, Batt-, Patt-, Bett-, Bob-, (Bo(e)yd, Beud-, Buyd- -ens. Bad-, Batt, Patt-, Bed-, Pett-, Bid-, Boud- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -ino, -tnett, -inaz : Bod- -ino, -inaux, -ein, -inet, -inas, Bidaine,

Pat(t)yn.

B.- -M, -ett, -ott : Batta, Bad- -et, -ot, Pat(t)eet, Boddet. B.- -ik, -ez, -esson : Bettig, Bidée, Pat(te)-, Bod-, Bot- -son. B.- -illo : Pétillon.

III.  N. composés. B.-arin : Paterne. B.-bard : Byt(te)bier.

B.-bard :  Bad-  -art,  -ert,  Bid-,  Bod(d)-  -a(e)rt,  Pat(t)ar(d),

Bat(t)ard. B.-hart: Bad-, Pat-, Sped- -er, Bat(t)aire, Peytier, Ba(a)d(i)er,

Biderman, Pitt- -eurs(e), Pittoors. B.-hlod : Bid-, Biet-, Pit-, Bidde- -lo(t), -loo. B.-hraban ou -hram : Bytterap, Bet(e)rams. B.-hrod (-roon) : Petroons. B.-rad (-ran) : Petré, Petrens. B.-ric : Pat- -rick, -ris, Pétry. B.-wald : Batt- -aille, -eau, -iau, -el, -ieuw, Bidault, Bodeau, Boitel,

Budel;- Bodlet  (Intervers, pour Bodeld), Beutels, Pet- -eau,

-iau, Pitoud.

B.- -wid, -wig, -w’m : Béduin, Bodde- -wig, -win. B.-wulf : Pat(t)- -oui, -out, -oux.

B.  Formes Ba'(Bah, Baw, Bay), Be (Id.), Bi ou By, (Bo(e), Bu(y). (Bal, Bel, Bol: V. BALD).

I. N. simples.

1.  Ba(y)e, Bai(e), Bée, Paeie, Spaeye, Bieman, Baesens.

  1. Bay-, Bey-, By-, Boy- -ens, Baillien.

3. Bay-, Baill(i)-, Bah-, Beh-, Bey-, Pay-, Bin-, Bo(u)h-, Poy- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -ino, -ing : Beh-, Bih-, Boh-, -in, -en, -yn; Beving.

B.- -ett, -itt, -ott, -utt, -ez, -ok : Bay-, Pah-, Pay- -et, Bi(h)-, Beh-,

Boy- -et, -ot,  -ut, Bajot,  Beheyt,  Behets, Baye(t)z, Behets,

Boh-, Boy- -ez. B.-elin : Baleine. B.-ekin : Boey-, By-, Bu- -(c)kens.

III.  N. composés. B.-arin : Biarent.

B.-bald : Bi(e)- -haut, -baux, -bel, -bot, -bold, Bobeau, Bubbe.

Intervers. : Pouplet. B.-bard : Pipart, Bie-, Pie- -per, Poupart et ses diminutifs Popp-

-e, -on, -yn.

B.-hard : Ba(e)y-, Baj- -a(e)rt, Beyaert, By- -ard, -art, Boyard. B.-hari : Bayer,  Bayi,  Bever,  Bévie,  Speyer,  Bayerlé   (Alsace),

Bière, Boyer. B.-maru : Bemers. B.- -mod ou -mond : Bémont. B.-wald : Pah- -(e)au(x), -aut, Behiels. B.-ward : Boûûaert. B.-wil-otto : Bavouillot. B.-win : Boff-, Buff- -in.

C. Formes Ba(e)k, Bek, Bik, Bo(e)k ou Bouk, Bu(y)k.

I.  N. simples.

1.  Bac(c),   Bacq,   Bach,   Ba(e)ck(e),   Bec(k),   Becq,   Speck, Be(e)ch, Pick, Bicke, Boch, Bouque, Spaak, Speck, Specht;-Back-, B(e)e(c)k-, Boghe-, Boeg- -man(s).

2.  Ba(i)x, Bacqz, Ba(c)k(x), Be(ck)x, Beeghs, Peix, Bickx, Box, Boeckx.

3.  Bak-,   Bae(c)k-,   B(e)e(c)k-,   Bock-,   Bokk-,   Buk-,   B(u)yk–en(s), Bag-, Begh-, Pech-, Pige- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -ino, -ing: Begh-, Begu- -(a)in, -ein, -yn, Buchin, Buckings. B.- -att,  -ett,  -itt, -ott,  -ez : Bâchât, Becqu-, Béch- -et, Bicqu-,

Picqu-, Bo(c)qu-, Boucqu- -et, Bichot, Bâchez, Bich-, Bicqu- -é,

Bocquez. B.-elin : Bach-, Begu-, Boeg- -elin.

III.  ‘N. composés.

B.-hard : Bacc-, Back-, Bage-, Baj-, Pac-, Beck-, Be(ck)-, Becqu-, Speck-, Bic-, Pic-, Piqu-, Pige-, Boch-, Boc(c)-, Bock-, Bogh-, Bo(o)g-, Boeck-, Boeg-, Boug- -ard, -a(e)rt(s), Boss(i)ec–ard, -art.

B.-hari : Speyk-, Pech-, Pesch- -er, -ère, Bi(e)ch- -er, -y, Buky.

B.-hrod, -roon : Bicheroux, Picron.

B.-rad : Bécret.

B.-ric : Pesche-, Pic-, Pique- -ry, -rit.

E.-wald: Béchoux, Peckels, Spégu-, Splégu- -el, Pigault. Inter­vers. : Boige-, Bûche- -lot (old).

D. Formes Ba(e)z (Bats, Bast), Be(y)z, Bi(e)z ou Byz, Bo(e)z ou Bouz, Bu(y)z.

I. N. simples.

1. Bas (s), Basse, Baes, Basch, Batz, Paes, Spatze, Spaas, Baslé

ou Batslé (Alsace) ;- Betz, Best, Pez, Paisse, Pesch, Spes;- Baise,

Baize,  Bi(t)sch,   Piets(ch),   Spiece,   Spietz;-   Bos(s),   Bosse,

Bosch, Boz, Boes, Boez, Buysse;- Baes-, Poes-, Buys- -sen(s),

Bi(e)s(e)-, Bos-, Bosch- -mans(s). 2. Ba(e)s-, Paes-, Spees-, Boost-, Beus-, Beuz- -en(s); Bass-, Bess-,

Bist-, Bo(i)ss- -on. IL N. simples avec suffixes.

B.-in(g) : Baas-, Baz-, Bes(s)-, Bos(s)-, Bus- -in(g), -yn. B.- -ett, -ott, -ez: Bas(ch)-, Bis-, Biz-, Bos-, B(e)uz- -et, Bisot,

Bosez.

B.- ek(in), -ik : Biske, Poskin, Beuskens, Bosic. B.- -ill, -elin : Bastille, Past- -eels, -iels, Basselin. III. N. composés. B.-bald: Bisbaal. B.-god (-gund) : Biscompte.

B.-hard : Bass- -ard, -a(e)rt, Bastaerts, Pitsaer, Besard. B.-hari : Bazier, Bes(s)er, Pa(e)sschierssens. B.-helm : Bassem, Bes(e)me, Desseins. B.-leud : Baste- -leus, -leysens. B.-rad : Bisqueret. B.-ric : Bessery. B.-wald : Bass- -eau, -ia(ux), Bast-, Past- -eels, -iels, Bieswal,

Pest-, Bist-, Post- -iau(x).

N° II. Cas régime inversé. Band  (Ban, Bank, Banz), Bend, Bond ou Bund. (Nos 122, 126).

A.  Formes Band, Bend, Bind, Bond.

I.  N. simples.

1.  Bent(s), Bonté.

2.  Bant-, Pant-, Bont- -ens; Band-, Bend- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.-  -ino,   -ing :  Banting,  Bentein,   Bent-,   Bont-,   Bunt-   -inck,

-in(ck)x. B.- -ik, -ok, -az, -ez, -iz :   Bend- -ich, -ig, -ix, Bond-, Bont- -az,

-ez, -is.

III.  N. composées.

B.-hari: Banth-, Spend- -ier, Bind-, Bond-, Bund- -er(s). B.-wald: Bind- -elle, -els, Spindel, Bonduelle.

B.  Formes Ban, Ben, Bin, Bon. I. N. simples.

22

1.  Spaan, Peene,  Pen(ne), Payne, Bon(ne), Boin(e), Boyne, Penne-, Binne- -man(s).

2.  Be(e)ns, Beyns, Bonnes, Boens. Latinisât. : Boni.

3.  Boon-, Bohn-, B(e)yn- -ens; Binon.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -ino, -ing: Bonnin, Bann-, Benn-, Penn- -ing, -inck(x), B.- -att, -ett, -ott: Banna, Binot, Bon(n)-, Boin- -a(t), -et. B.-ek(in), -ok : Pan(n)-, Penn- -equin, Spa(a)noghe, Spinock.

III.  N. composés. B.-arin : Bon(n)arens.

B.-fast : Bon(n)i-, Boone- -fast, -face, -faes.

B.-hard:   Panhard,   Be(e)n-   -(a)ert(s),   -aets,   Bon(n)-   -ard,

-a(e)±t, Bonardot (Diminutif). B.-hari : Bann-, Pann-, Benn-, Be(e)n-, Binn-, Bonn- -ie(r), -y,

Be(e)n-, Bonn- -et. B.-helm : Bo(i)n- -em(me), -homme. B.-rad : Pigneret.

B.-wald : Bann-, Pann- -eels, -iets, -aye, Spinael, Boin- -eau, -el. B.-ward : Pennewaert, Bon(n)i- -vert, -vair.

C.  Formes Ba(e)nk, Benk, Bink, Bonk.

I.  N. simples.

Bank-, Bing-, Bong- -en.

II.  N. simples avec suffixe -ett : Bonquet(te).

III.  N. composés.

B.-hard : Bankaert, Be(e)nkaert, Bong-, Bung- -art. B.-hari : Bankers, Bong-, Bung- -er. B.-wald : Benkiel.

D.  Formes Ba(e)nz, Be(y)nz, Binz, Bon2.

I.  N. simples.

1.  Banz, Pans, Ben(t)z, Pen(t)z, Pens, Bin- -st, -ts, -tz, Bonz, Pons.

2.  Pens-, Pons- -en(s), Pontzen, Bons-, Pons- -on.

II.  N. simples avec suffixes. B.-mo : Ponc(h)-, Pons- -in. B.- -ett, -72 : Poncet, Pensis.

B.- -ett, -ek(in), -iz : Poncet, Benskens, Pensis. B.-elin : Benselin.

III.  N. composés.

B.-hard: Bans-, Pans-, Pens-, Pons- -a(e)rt.

B.-hari : Spencer, Bintser.

B.-wald: Bensel, Poncelet (Intervers.).

 

EV

Bad-

[avec a long]. Thème de l’hypocor. germ. Baldo; cf. aussi

Baud-.

Dérivés: Badard, Badart. 1276 «Badard» archidiacre de Condroz; cf. aussi Bada. –Badet [secondairement surnom: w. bâdet ‘baudet’]. 1267 «li hoir Badet le Mosnier» CensHerchies, 1289 «Badet de Waleffle» CensNamur, 1444 «Badet dele Loveree» TerreJauche. – Badin. 1449 « Badin le bovier» AidesNamur, cf. Baldin; aussi 1339 «Badi­nons», 1452 «Badinet» au pays de Liège. –Badon. 1257 «Badon de Niel le Pierous» BaillNivelles, 1602-3 «Jenne Badon» Ter­riersNamur, cf. aussi èl tère Badon, à Sart-lez-Spa. – Badot. 1442 «esquevin Bados de Fresne» Villers-le-Gambon, 1494 «Colo Bado de Béez» Boninne, 1602-3 «Marie Badot» TerriersNamur. – Badou.  Badoul, Badoux.

1279-80 «Jakemins Badous» RegTournai, 1302 «Colart Badoul» LoiTournai, 1449 «Badou bovier» AidesNamur, 1602-3 «Jean Badou» TerriersNamur.

 

JG

Bada

[avec -a- bref]. Nom issu du même thème anthrop. Bad- que Badart, dont il est sans doute la var. liégeoise, qui est devenu ulté­rieurement un type poulaire féminin liégeois, Marèye Bada, cf. w. liég. bada ‘fille étourdie, évaporée’ DL 55a, d’après le sens popularisé par le Voyèdje di Tchaufontin.ne, cf. EMVW 5, 83;BTD27, 143.

 

JG

Badal

Fausse régression de Badart, Badal? Ou bien de w. bada le ‘bavarde’ ?

 

JG

Badar(d)

-a(rt), zie Baudar(d).

 

FD

Badart

Badet, Badin, cf. Bad-.

 

JG

Badding

zie Badin.

 

FD

Bade

Baade: 1. Zie (van) Baden. – 2. Patr. LU W. vorm voor Baude. – 3. Patr. Ndd. vorm voor Bode, Germ. VN Bodo (vgl. Badke). 1371 Bade Rumeschottele, Hameln; 1455 Bade = Bode grave zu Stalberg; 1562 Bade van der Hoye, Kiel (NN).

 

FD

Badea

zie Baudaux.

 

FD

Badelt

Var. van Badert (r/1-wisseling)?

 

FD

Baden, (van)

van Baeden, Ba(a)de: PlN Baden (NS, BW) of streek Baden (BW). Bade is de Fr. vorm. 1398 Rutschmann gen. von Baden, Mullheim (BRECH.).

 

FD

Badenbroek

Var. van de D. FN Buddenbrock, -brook. Vgl. Ndd. Badendiek = Westf. Buddendiek(DN).

 

FD

Badenhorst

PlN in Elsdorf (NS).

 

FD

Bader

Baader, Badr: BerN van de badmeester, bouder van een badstoof. 1281 Willelmus Badere; Elisabeth Baders, Zaffelare (HAES.).

 

FD

Bader

Profess.  1.  ,,Employé   des bains ». Comp. : Stadsbader, ,,Em-   

ployé des  bains  communaux ».  —  2. V. BAD(u) (Bad).-                    

 

EV

Badert

Wsch. var. van Bader.

 

FD

Badet

zie Baudet.

 

FD

Badger

E. BerN Bagger: maker of bags, vervaardiger van tassen, zakken. 1246 Richard le Bagger, Lancashire (REANEY).

 

FD

Badia

Zie Baudaux.

 

FD

Badiava

Proven. Abadie  à  faw,,,Abbaye au hêtre ». L.D.-

 

EV

Badie

Zie Baudier.

 

FD

Badin

Bad(d)ing: Patr. Vleivorm van een Germ. baltha- of badu-naam. 1417 Byatrise Baddins, Gb. (SCHR.); 1517 Fastrardus Badinck de Huo (MUL III).

 

FD

Badiou

Ba(a)djou: Zuid-Fr. FN Badiou, Pic. Badieu < Lat. badivus, Occ. badiu: dwaas, gek, zot, onnozele hals (DNF).

 

FD

Badir

Badji(r): Indien inheems, dan wsch. var. van Baudier.

 

FD

Badisco(t)

zie Baudisco.

 

FD

Badja

zie Baudaux.

 

FD

Badji(r)

zie Badir.

 

FD

Badjou

Surnom à rapprocher sans doute de w. liég. badjawe, -owe ‘bajoue; caquet’ DL 55b, FEW 4, 7a.

 

JG

Badke

Badtke, Bathke: Patr. Ndd. Badeke, dim. van VN Bade, een Ndd. var. van Bode (vgl. Badendiek = Bodendiek). 1472 Badeke Schake, Hildesheim (NN).

 

FD

Badoer

zie Baudour.

 

FD

Badon

Badot, Badoux, cf. Bad-.

 

JG

Badon

zie Baudon.

 

FD

Badot

zie Baudot.

 

FD

Badoul

Badou(x), Padoux, Padou(e): 1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN badwô-wulfa ‘strijd-wolf: Batulfus (MORLETI). Zie ook Patout 1. 1275 Padoul, Tongre (VR i75r°); 146 e. Jacques

Badou, 1402 Lambert Badou/Baddu, Luik (ISC); 1486 Michael Baduel, 1493 Laurentius Badoel, Namen (MUL III). – 2. W. var. van Baudoul, Baudoux.

 

FD

Badoureaux

zie Baduraux.

 

FD

Badr

zie Bader.

 

FD

Badri

zie Boudry.

 

FD

Badrihaye

B(e)audrihaye: PlN Badrihaye in Soumagne (LU).

 

FD

Badrihaye

Baudrihaye, Beaudrihaye. Nom d’origine: w. bâdrihâye, à Soumagne (Lg).

 

JG

Badrihaye

V. Baudrihaye.

 

EV

Badry

Badré, cf. Baudry, Baudrez.

 

JG

Badtke

zie Badke.

 

FD

Badts

cf. Baets.

 

JG

Badts

zie Bats.

 

FD

Badts, de

zie (de) Baets.

 

FD

Badura(ux)

Badoureaux: Patr. Var. van Fr. FN Baudereau, dim. van Germ. VN Balder; zie Baudier.

 

FD

Baduraux

Profess. Patureau. ,,Pâtre ».

 

EV

Bady

Var. de Body (w. liég. Bôdi), du thème Bald.

 

JG

Bady

zie Baudier.

 

FD

Bae(c)k(e)

Bae(c)ken(s). V. BAD(u)  (Bak).

 

EV

Bae(c)kman

Afl. van Mnl. bake: levend varken. BerN van de  varkenskoopman of -fokker. Vgl. (de) Baeke.

 

FD

Bae, de

zie de Bouw.

 

FD

Baeb

zie Babe.

 

FD

Baeck

Baecke, Baeke, au génitif: Baeken, etc. Surnom d’éleveur ou d’abatteur de porc: moy. néerl. baec, bake ‘viande de porc, lard’ [FD].

 

JG

Baeck(e), (de)

Baecken, Baeck(x), zie (de) Baek(e).

 

FD

Baeckaert

zie Backaert.

 

FD

Baeckeland

-lan(d)t, zie Bakeland.

 

FD

Baeckelandt

Baekeland, -andt, Baklandt, Bakelants. Nom d’origine: seigneurie à Waregem et Deerlijk. – Bibliogr. : F. Debrabandere, De naam Bakeland, VISt 1, 1965, 273-4, et Ba(e)keland(t), dans De Leiegouw 26,1984,381.

 

JG

Baeckelmans

Bakelmans. V. Baquelaine.

 

EV

Baeckelmans

zie Bakelmans.

 

FD

Baecken(s)

zie Boutkens.

 

FD

Baecker, (de)

zie (de) Backer(e).

 

FD

Baeckeroot

zie Bakeroot.

 

FD

Baeckland(t)

Baecquelandt, zie Bakeland.

 

FD

Baeden, van

zie van Baden.

 

FD

Baedewyn

Baek. V. BAD(U) (Bad, Bak).

 

EV

Baedewyns

-wijns: Patr. Germ. VN badwô-wini ‘strijd-vriend’: 965 Baduuinus (Dip.). 1367 Alise Baduwins, Mergriete Baduwins, Badewijns, Baduin, Ronse (DECONINCK166).

 

FD

Baedt(s), de

zie de Baets.

 

FD

Baee

zie Bage.

 

FD

Baefcop

zie Bascou.

 

FD

Baegen

Baeghe, zie Bage.

 

FD

Baek-

cf. Baeck-.

 

JG

Baek(e), (de)

Baak(e), (de) Baeck(e), Bake(n), Bae(c)ken, Baeck(x): Mnl. baec, bake: varkensvlees, spek, geslacht varken, levend varken. BerBN van een varkensboer, -fokker of -slachter, slager. Vgl. Wvl. bake(nier), (zwijne)bake(nier): spekslager (DE BO). ±1180 coram Viviano Bake (DEBR. 1980′); 1142 Balduini Bacone (LEYS1951); 1267 c. Lambinum de Bake; 1378 Clais de Bake, Ip. (BEELE); 1308 Watier Baec (DEBR. 1971).

 

FD

Baekel-

zie Bakel-.

 

FD

Baeken(s)

zie Boutkens.

 

FD

Baeker(e), de

zie (de) Backer(e).

 

FD

Baekeroodt

zie Bakeroot.

 

FD

Baekes

Var. van Baeckx of van Baekens.

 

FD

Baekman

zie Baeckman.

 

FD

Bael

Baele, au génitif: Baelen. Nom de dignité : moy. néerl. bael ‘tuteur’, dérivé de l’âne, fr. bail, moy. lat. bailus ‘gouverneur, adminis­trateur, légat, etc.’ [FD].

 

JG

Bael, (van)

zie van Baal.

 

FD

Baelcaen

zie Balcaen.

 

FD

Baelde

Bael- -e, -s. V. BALD.

 

EV

Baelde

Baelden, Bald(e), Baldé: Patr. Germ. korte VN Baldo ‘stoutmoedig’. Zie Boudewijn(s), Baldewijn(s). 1224 s. Baldonis, Har. (DEBR. 1980); +1240 Lismot uxor Willelmi Balde, Drongen (SCHMID); 1281 Lamsin Balde, Bg. (CG); 1326 Balde de Wachtere; 1326 Robert Balde, Ip. (BEELE); 1375 Jan Baelde (V. MOL 45).

 

FD

Baelde

-en. Forme néerl. dérivée de l’anthrop. germ. Baldo [FD].

 

JG

Baele, (de)

Baelen(s), Balen(s), Bael(s), Balus: Mnl. bael: voogd (KILIAAN) < Ofr. bail, bal, Mlat. bailus: voogd, beheerder, gouverneur, gezant (GOD., FEW). 1026-1279 Drievon li Baile, Pontieu; 1227 Walterus Baie, St.-L.-Houtem (GN); 1370 Wouter Baal, Temse (DE MAN); 1429 Wauter Baels; 1448 Jan Bails, Diest (VdP).

 

FD

Baelemans

Balemans, Baelmans: 1. Afl. van Baele(n). – 2. Afl.van PlN Balen (A, LU) of Baal (VB). 1640 Baelemans, 1646 Baelmans, Mech. (MERTENS). -3. Uit Baerlemans, afl. van Van Baerle. 1516 Joannes Baerlmans (grootvader van) 1535-98 Cornélius Baelemans (VS 24 (1988), 57-65).

 

FD

Baelen, van

zie van Balen.

 

FD

Baelenberg(h)e, van

van Balle(n)berghe,van Balberghe, Vambalberghe, van Bolberghe, Baalbergen: PlN Baalberg(e) in Aarsele, Oekene en St.-Win. ±1335 up Wouters van den Baelberghe huus, Ktr. (DEBR. 1971); 1376 Heinric van den Baelberghe, Ip. (DFI); 1382 Jacob van den Baelberghe, Ing. (DEBR. 1970). Zie ook Bollenbergh(e). De stamvader van allé in Nederland wonende Baalbergens is 1687 Fransz. van Baelberge, Haarlem. Deze familie is er na 1585 in Holland geïmmigreerd en stamt uit WV (med. J.E. Baalbergen, Andijk). Zie ook JAN-EGBERT, Waar komt de naam ‘Baalbergen’ vandaan? Baalbergen 1990, nr. 3.

 

FD

Baelens

zie (de) Baele.

 

FD

Baelinghem, van

van Bal(l)inghem, van Baclinghem: PlN Balinghem (PdC). 1084 Eustathius de Bavelinghem; 1130 Eustache de Balinghem (DF I).

 

FD

Baelmans

zie Baelemans.

 

FD

Baels

zie Baele(n), Balle(n).

 

FD

Baelus

Latinisation d’un nom en Bael-?

 

JG

Baelus

Latinisering van een Ba(e)l-naam?

 

FD

Baemdonck, van

Baemdock: PlN Baandonk in Lummen (L), Bandonk in Duffel (A) (NR).

 

FD

Baems

1. Var. van Baens? – 2. Gen. van Bam. 1261 Joanne fïlio Erembaldi et Lamberto Bam (DEBR. 1980). Zie Bamps.

 

FD

Baemst, de

zie de Baenst.

 

FD

Baen, van den

Ongetwijfeld hypercorrecte spelling voor Van den Bon.

 

FD

Baene

Baenne, Baenen(s), Banen, Baens, Baan: 1. Metr. Wellicht de oude Germ. VN Bana (Fm.). ±1240 Bertil filia Bane, St.-B.-Vijve (SCHMID). – 2. Zie De Baene.

 

FD

Baene, (de)

(de) Baan, Debanne: Mnl. bane: speelbaan, kaatsbaan; betreden en gangbare weg. BN voor een kaatser, een speler. Of BerBN voor een straatmaker. 1326 Jan de Bane, Ip. (BEELE); 1368 Joris de Bane = 1378 jegen Joris den Bane, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Baens

Baan: 1. Patr. Korte vorm van Lat. HN Urbanus. 1566 Willem Banens = 1567 Willem Banis, Kontich (SELS). – 2. Zie Baene. – 3. Zie Baents.

 

FD

Baens

Forme néerl. aphérésée (au génitif) du prénom Urbain.

 

JG

Baenst, de

de Baemst: Mnl. banst: ronde korf of mand van stro of biezen. BerBN van de mandenmaker. 1281 in capite Hannekini Banst, Cent (HAES. 1954′); 1374 Clays de Baenst, Ip. (BEELE); 1382 Jan de Banst, Wg. (DEBR. 1970).

 

FD

Baents

Baens: UitBamp(t)s. Limburgs baanjt ‘beemd’.

 

FD

Baep

zie Babe.

 

FD

Baer(e), de

de Barre, (de) Baar, Baer: 1. BN Mnl. bnw. baer: naakt, bloot. Kan een BN zijn voor wie sjofel gekleed liep. 1303 Godevaert die Baere, Aw. (V.GORP 1949,13); 1391 van Beelen Sbaren, Tielt (DEBR. 1970). – 2. Zie Debar. – 3. Kan een latere vernederlandsing zijn van Dubar, Dubaere.

 

FD

Baer(t)s

Baertsoen. V. BARD.

 

EV

Baer, de

zie de Baere.

 

FD

Baer, van

zie van Baar.

 

FD

Baerbier

zie Barbier.

 

FD

Baerckmans

zie Berkman(s).

 

FD

Baerdema(e)(c)ker, de

zie de Baardemaeker.

 

FD

Baerdeman

zie Baartmans.

 

FD

Baere, van den

Verbaere, Verba(e)rt: PlN Ba(e)re: slagboom, afsluiting. Er was een heerlijkheid Ter Bare = La Barre in Aalbeke (WV) en Mkr. (H): 1382 van mer Thierchelet van der Bare, Mkr. = 1390 Terchelés de le Barre (zie Delabarre); 1341 Michiel van der Baren, Gb. (GYSS. 1971); 1376 Heinric van der Bare, Ip. (BEELE).

 

FD

Baerema(e)(c)ker, de

zie de Baardemaeker.

 

FD

Baerle

van Baerlem, zie Baarle.

 

FD

Baerma(e)(c)ker, de

zie de Baardemaeker.

 

FD

Baermans

Bar(r)emans, Barman(s): 1. Afl. van Van den Baere. – 2. Evtl. var. van Baerdeman, Baartmans. Vgl. de Baardemaeker = Baermaeker.

 

FD

Baers

Baars. Surnom de pêcheur: néerl. baars ‘perche’ [FD].

 

JG

Baers

zie Baars.

 

FD

Baert

au génitif: Baerts; Baerten. Hypocor. néerl. de Barthélémy.

 

JG

Baert(s)

zie Baart.

 

FD

Baert, de

zie Debar, de Bert.

 

FD

Baerten

Patr. Vleivorm van een berht-naam, zoals Huygebaert, Isebaert. 1547 Gielis Baerten, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Baerts, de

zie (de) Baets.

 

FD

Baertsoen

Bartsoen: Patr. Zoon van Baert. Zie Baart 2.

 

FD

Baertsoen

NF néerl. composé de Baert (Barthélémy) et de -soen, représentant le néerl. zoo«, zon(e) ‘fils’.

 

JG

Baervoets

1. Situat. soc. „Va-nu-pieds ». — 2. Proven. Baarvoorde, ,,Gué du Baar ». — Variantes : Bar-, Ber- -voets.

 

EV

Baervoets

zie Barvoets.

 

FD

Baes

Bass(s): 1. Patr. Germ. VN Baso (MICH. 1936, 88). Vgl. Basin. 1361 jeghen Jan Base, Bs. (OSTYN). – 2. Patr. Kan ook < Baefs, gen. van Bave, de Germ. VN Bavo (GN). Vgl. Wvl. Sente Baas = Sint-Baafs. ±1300 Astine Baefs, Elverdinge (DELHAYE). – 3. Zie De Baes.

 

FD

Baes

Forme néerl. corresp. au fr. Basin, issu de l’anthrop. germ. Baso; un surnom: néerl. baes ‘maître, chef de famille’ est toutefois possible, cf. De Baes. Dimin. : Baeskcns. cf. Basequin.

 

JG

Baes(ens)

Baet- -e(ns), -s, -sle, -mans, Baey- -ens, -aert. V. BADU(u) (Baz, Bad, Ba).-

 

EV

Baes, (de(n))

Baas(s): 1. BN voor de baas, de huisvader. 1280 Braern Baes, Ip. (BEELE); 1398 Magriete fille Daneel Baes, Zwz. (DEBR. 1970). –2. Evtl. reïnterpretatie (met Iw.) van Patr. Baes.

 

FD

Baesberg

PlN in St.-Martens-Lennik en St.-Pieters-Leeuw (VB).

 

FD

Baesel(en)

Patr. Dim. van Germ. VN Baso. Vgl. Basin.

 

FD

Baesen(s)

zie Basin.

 

FD

Baeskens

1288 Christina filia Basemans Wilden

(HAES.97).

 

FD

Baeskens

Baskens: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Baso. Zie Basin. Vgl. Basequin (MICH. 1936,88-89). 136 e. Basekini terra, Cent (GN); 1410 Heinric Basekin, Bg. (SIOEN). Vgl. Baseke, Basquin. – 2. Dim. van De Baes. – 3. Patr. Dim. van HN Bastianus. ±1570 Marcx Baskens = Marcq Bastiaens, Vn. (CDT 40).

 

FD

Baesmans

1. Afl. van Baes. – 2. Uit Baestmans, afl. van PlN Baast (NB). 1470 Willem Baestmans, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Baessens

zie Basin.

 

FD

Baestaens

zie Baston, Bastiaans.

 

FD

Baestiaens

zie Bastiaans.

 

FD

Baestroey

de Pessero(e)y, -oeij: Wsch. PlN Baasrode (OV): 830 Baceroda, 1214 Bascerode (TW). 1304 Sygerus de Baserode, Mech. (OATII); 1477 Jan van Bastroe, Cent (PBG 7); 1540 Peter van Bastroode, Mech.-Aw.; 1537 Kerstiaan van Passenrode, Aw.; 1587 Christoffel van Passenrode, Mech.-Aw. (AP); 1591 Andries van Puijssenroij, Tn. (HB 807).

 

FD

Baet(e)man(s)

Bateman, Bacteman: 1. Afl. van Baete = Beatrix. – 2. Volgens Gysseling ‘bootsman’ (Studio Germ. Gandensia IV (1962), 24). 1296-1302 Eustasse Batheman, Marck PDC (BOUGARD); 1307 Jehan Bateman, Ip. (BEELE).

 

FD

Baete

Baeté, au génitif: Baeten, Baten, au génitif double: Baetens, Batens. 1281 «Jehan Batins» DettesYpres; hypocor. néerl. du prénom fém. Beatrix [FD].

 

JG

Baete

Baeté, Baeten(s), Baetes, Bat(h)e, Ba(a)ten, Bate(n)s: Metr. Korte vorm van de Lat. HN Beatrix. Zie Beautrix. 1459 Baten Theeus = 1460 Beatruys Theeus, Aarts.; 1537 Baet Cuypers = 1538 Beatrix Cuypers, Kontich (ROEL. 1961,16); 136 e. Diederic Bâte = Batin, Cent (GN). – Lit.: F. CLAES, Oostbrabant 1977,24. – VS1980,320-331.

 

FD

Baeten, van (der)

Verbaet(en): PlN Ter Bate in Spiere (WV), De Bâte in Woumen (WV). 1405 Wouters kindren vander Bâte, Bg. (SIOEN).

 

FD

Baets

Badts, Bats, etc. Surnom: flamandisation de l’âne, fr. bâche ‘caleçon’ mais aussi ‘crèche, auge’ [FD].

 

JG

Baets(e)lé

zie Bachelet.

 

FD

Baets, (de)

(de) Bats, de Batz, de Ba(e)dts, de Baedt, de Baerts, Baats, Baaths, Baatz: Volgens GYSS. (VMKANTL1975,132) evenals Ohd. beccho < bakjan-‘bakker’, met Rom. (bâche) evolutie; vgl. Matsaert. BerN. 1293 Walterus Bats, Ktr. (DEBR. 1980); 1306 Symon le Baich = Symons li Baits = 1326 Simoen Sbaets wijf, Ip. (BEELE).

 

FD

Baetselier, (de)

Baets(e)leer, Baetseleir, zie Bachelier.

 

FD

Baetsen

zie Baatsen.

 

FD

Baetslé

cf. Batslé.

 

JG

Baeveg(h)em(s), (van)

zie van Baveg(h)em.

 

FD

Baevelaere, de

zie de Bavelaere.

 

FD

Baevinckhove, van

zie van Bavinckhove.

 

FD

Baey

Baeye, Baaij, Baeys, Bai(e), Baye(n), Baij, Bay(s), Baeijs, Ba(e)ysft): 1. Ofr. bai; Mnl. bay: roodbruin, roodbruin paard. Vgl. Beyaert, Bayard. 1399 Jehan Bay, Ip. (BEELE). – 2. Zie Baye.

 

FD

Baeyaert

-ard, zie Bayard.

 

FD

Baeye

zie Baey, Baye.

 

FD

Baeyen(s)

zie Boudin.

 

FD

Baeyens

cf. Bayens.

 

JG

Baeyers

Bayer(s), -ertz, Baijer, Baier: BerN van een verver, die baai, d.i. roodbruin verfde. 1477 Ector de Baey ère, Cent (V.LAN.).

 

FD

Baeys(t)

zie Baeye, Baye.

 

FD

Bafcop

N. de bapt. jumelés. Baaf-Cobe, ,,Bavon-Jacob »,

 

EV

Bafcop

zie Bascou.

 

FD

Baffrey

Baffro(o)y, zie Belfroid.

 

FD

Baffrey

V. BALD,

 

EV

Bafort

zie Belfroid, Beaufort.

 

FD

Bafroey

zie Belfroid.

 

FD

Bagage

1. Profess. ,,Porfefaix ». N° 131. — 2. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Bagage

Surnom: fr. bagage, de sens divers dans les dialectes, ainsi w. bagadje ‘vaisselle’, gaum. bagadje ‘homme léger’ FEW 1, 204a.

 

JG

Bagage

Wsch. hypercorrecte reïnterpretatie van Bagasse.

 

FD

Bagard

1. Patr. Germ. VN Bagnard (DNF)? – 2. PlN Bagard (Gard)? – 3. Zie Baggaert.

 

FD

Bagare

1. Occ. bagarro: lawaai, tumult, herrie. BN voor een lawaaimaker, herrieschopper (DNF). -2. De naam Bagarre werd in 1893 door Parijse studenten gegeven aan een vondeling tijdens de rellen (Fr. bagarre) in het Quartier latin (DAUZAT). – 3. Var. van Bagard?

 

FD

Bagare

Surnom de batailleur: fr. bagarre (cf. aussi l’anecdote rapportée par Dauzat 20).

 

JG

Bagas(se)

zie Bécasse.

 

FD

Bage

Baeghe, Baegen, Baee, Baée, Baëe, Bague, Beaghe, Béaghe, Beague, Béague, Béacq, Beacq, Behaeghe, Behague, Béhagué, Behaeg(h)el(s), Béhaegel, Be Haegel, Behaghel, Beha(e)gle: BN voor een overmoedige, trotse, ijdele, ingebeelde. Vgl. Baggelaar. Van Mnl. bagen: roemen; bnw. bagel: pronkerig. De vorm behage(l) is hyper-correct en tegelijk een volksetymologische associatie met ‘behagen, behaagziek’ (TNT11960, 32-49). 1357 Behaghel Jan, Rupelmonde (CLM); 1374 Behaghel Andries huys, Aw. (VLOEB.); 1485 Raem Behaghele, Komen (RHK 778); 1537 Jos. Behaghen, Bg.-Aw. (AP).

 

FD

Bage

Surnom: w. liég. bâdje ‘barge, bac pour passage d’eau’ DL 56a; ou bien graphie pour Bague.

 

JG

Bageard

1. V. Bassard. — 2. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Bageard

-eart, zie Bajard.

 

FD

Bagein

zie Béguin.

 

FD

Bageot

zie Baujot.

 

FD

Baget

zie Baguet.

 

FD

Baggaert

-ert, Bega(rd), Bégard, Bagard: Mnl. beg(g)aert, baggaert: lekebroeder, lid van een vrije godsdienstige gemeenschap. Vaak pejoratief: Fr. begart: ketter, schijnheilige, gek. 1281 Joh. Begart, Zwijnaarde (HAES.); 1412 Gillis Beggaerd, Biervliet (JAMBES); 1477 Hannekin Baggaert, Tielt(R.O-).

 

FD

Bagge(n)

Patr. Germ. VN Bago. Of bakervorm van een Germ. VN zoals Badager, Batgisus (MORLET I). 1154 Guillelmus Baginhc, Cent (GN); 1303 van Gosine Bacghen, Merkem (VERKEST); 1376 Willem Bagghe, Ip. (BEELE).

 

FD

Baggelaar

-aer: Mnl. behagelaert: overmoedige, trotse, ingebeelde gek. Zie Bage. 1364 tote Behaghelaerts erve, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Baggelaar

Profess. Baggerlaars, ,,Botte d’égoutier ». N. de celui qui la fabriquait ou l’utilisait. N° 131.

 

EV

Baggen

V. BADU (Bak).

 

EV

Baggerman(s)

BerN voor een baggeraar, iemand die baggert.

 

FD

Baghein

zie Béguin.

 

FD

Baghu(i)s

Var. van Bakhuis. Zie Bachus.

 

FD

Bagin

zie Béguin.

 

FD

Bagnol

Proven. Bagnol(e)s. Loc. fr,

 

EV

Bagon

Bago(t): Patr. Vleivormen van de Germ. VN Bago. Vgl. Baguet.

 

FD

Bagu-

Thème de l’hypocor. germ. Bago.

Nom simple: Bague [aussi surnom: anc. fr. bague ‘bagage’]. 1264 «Robins le Bagues» CartOrval, 1286 «Mieulins Baghe», 1288 «Gosuin Baghe» DettesYpres, 1554 «Mar­guerite le Bague» Ladeuze. « Dérivés: Bagot. 1538 «Jehan Bago» Cout-Stavelot. – Baguet. Aussi var. de Baguette (ci-dessous).

 

JG

Bague

1. Profess. N. de bijoutier. N° 131. — 2. Particul. vestimen­taire N° 266,

 

EV

Bague

zie Bage.

 

FD

Baguet(te)

Bagué, Baget: Patr. (Metr.). Vleivorm van Germ. VN Bago. 1274 Raoul Baguet, Sainte Baguette, Comp. (MORLET).

 

FD

Baguette

1. Car. mor. ..^.autori­taire ». — 2. Proven. Dép. Gau-rain-Ramecroix.

 

EV

Baguette

1652 «Frédéric dit baguette» Cler-mont-sur-Berwinne, 1682 «Gille le baguette», «Fredericq baguette» ban de Hervé = 1701 «Frederick le baguette» Thimister-Clermont; surnom (de personne mince?): fr. baguette (comm. A. Baguette). – Sur l’apparition du surnom, cf. le témoignage de ces documents notariaux: 2.8.1723 [déclaration à la réqui­sition du «sieur Gille de sard dit Baguette, présentement au service de Son altese le prince de Taxis»] «qu’il a connu feu Piron du sard aussy bien que Frederick, fils légitime d’iceluy qui pris le nom de Frederick Baguette; abandonnant celuy du sard, et puis ce Fre­derick Baguette eut pour fils légitime Gillet Baguette, lequel engendrât aussy légitimement Frederick Baguette, père du requérant» (not. 0. Poullet, Hervé); 3.8.1723 «que led. de Sard ayant prins son domiscile au quartier de Thimister du ban de Hervé, il fut surnommé abusivement Baguette de manière que ce surnom at insensiblement passé en usage, et le nom de sard des prénommés at été en quelque façon dans l’oubly, mais pourtant que selon les recherches et informations le mieux faite, le vray surnom dud. requérant est de Sard» (not. Halleux, Herve) [JL, NFw].

 

JG

Bahy

Bahij, Bahi: Var. van Bohy.

 

FD

Bai(e)

1. Car. phys. ,,H. ayant une chevelure de la couleur du poil du cheval bai ». N° 264. — 2. V. BADU (Ba).-

 

EV

Bai(e)

zie Baye.

 

FD

Baibai

Baibay. Surnom, sans doute délocutif (pour un mot d’enfant): w. liég. bébé ‘jouet; freluquet; etc.’, redoublement de w. ‘beau’ DL 72a.

 

JG

Baibai

Baibay: W. bébé: speelgoed, reduplicatie van bê, beau: mooi (J.G.).

 

FD

Baickrich

zie Beckerich.

 

FD

Baie

1281 «Nicoles Baie» = 1282 «Nicholes Baie» DettesYpres, 1297-1305 «Jehan Baie» CoinptesMons; cf. Bay, Bay, Baye.

 

JG

Baier

zie Beier, Baeyers.

 

FD

Baiets

zie Baillet.

 

FD

Baijo(t)

zie Baujot.

 

FD

Baijot

w. nam. (Louette) Bêdjot, Béjot, Baujot, Beaujot (NF le plus commun à Louette depuis le 16e s., très fréquent dans le triangle Gedinne, Bièvre, Paliseul), Biazot (forme plus nam. avec -ià). 1560 «Jehan Beaulgot», 1576 «Baygot de Gembe» NPLouctte, 1597 «Gé-ron Baygot», 1596 «Guillaume Bayiot» Gedinne, 1683 «Jean Baijot mayeur» Houdre-mont, 1719 «Ernest Baijot» NPLouette; le NF Baijot est fréquent aussi dans le départ, des Ardennes voisin, avec la plus grande fré­quence à Hautes-Rivières (une var. Baijeol a été notée aussi à Neuves-Maisons, en Meurthe-et-Moselle). Nom composé de w. ‘beau’ (Pisoglosse bia/bè se trouve au nord de Gedinne) et soit du prénom Joseph (bien que celui-ci soit tardif) sous sa forme hypoco-ristique Djo (par comparaison avec Jeanjot, typique également de cette même région), soit de w. djon.ne ‘jeune’ (par comparaison avec Belgeonne, Beljonne).

 

JG

Baikrich

Baikry, zie Beckerich.

 

FD

Bail

1. Fonction. ,,Gouverneur, tu­teur » (Même racine que Bailli). N° 141. — 2. Proven. L.D.-

 

EV

Bail

Baille, Le Bail: BerN. 1. Ofr. bail: gouverneur, voogd. – 2. Ofr. bail(e): dienaar, dienstknecht. -3. Ofr. baille, syn. met bailli: baljuw. 1202 Balduinus de Rodio li Baille = 1217 Balduinum ballivum de Ruz, Roeulx (CAC).

 

FD

Bail

Baille. 1288-89 «Jehan Le Baille», 1296 «Ysabiaus Li Baille», 1365 «Jehan le Baille cousturier et arbalestrier» TailleMons, nom de fonction: anc. fr. bail ‘gouverneur, bailli’, ‘régisseur’, etc. FEW 1, 207a, mais aussi anc. fr. baille ‘valet, serviteur’ Gdf 1, 555 [MH].

 

JG

Bail-

cf. Bal-,

 

JG

Bail(l)ien

Baillen, Ballien: Mnl. baillie, baille, baelge: slagboom, palissade, verschansing, rechtbank, balie. 1352 van Wouteren Baelge, Lv. (ICKX); 1447 Ghijsen Baellgen, Zolder (VANB.); 1518 Melis Baelgen nae doet sijns vaders Jan Baillie; 1548

Melis Baelgen = Melot Balhien; 1598 Jan Melot Balien soen, Lauw (VS1983,251-262).

 

FD

Bailant

-and: Teg. dw. van Ofr. baillier: besturen. Vgl. Bail, Bailli. 1426 Gillet le Baillant, Zinnik (J.G.)-

 

FD

Bailant

Bailand. NF à rapprocher p.-ê. de 1426 «Gillet le Baillant» TailleSoignies, du part, présent du v. anc. fr. haillier ‘administrer, gouverner’ (comp. Bailli) [FD], mais la perte du / mouillé serait à justifier.

 

JG

Bailieux

zie Debailleul.

 

FD

Baill-

-et, -ez. 1. Fonction. Diminutif de Bail. V. ce N. — 2. Proven. L.D. — 3. Car. phys. Homme ayant une chevelure de la couleur du poil du cheval baillet (Roux tirant sur le blanc). N° 264,

 

EV

Baill-

-ien, -ot. V. BAD(u) (Ba).-

 

EV

Baill(i)eux

Bayi, cf. Bailly.

 

JG

Baill(i)on

1. Proven. Bayon (Loc. fr.). — 2. V. BAD(u). — 3. Car. mor. Bâillon. N. d’H. qui empêche ses subordonnés d’exprimer leur pensée,

 

EV

Baillaud

Balliau(w), Bolliau, Bolia(u), Bolya, Boljau, Bolliou: Dim. van Bail (zie i.v.). 1356 Peter Baliaeu, Lv. (ICKX).

 

FD

Baille

cf. Bail.

 

JG

Baillen

cf. Baillien.

 

JG

Baillen

zie Baillien.

 

FD

Bailler

Baillez, -iez, Bayet. 1250 «Servatius Balhet» = «Servatius Balhez» Kemexhe, 1308-9 «Baillet» ComptesMons, 1465-66 «Andrieu Baillet» TailleHoves, 1505 «Johan Baillyet» Thuin, 1520 «Maroie de Baillet» BourgNamur, 1598 «Nicolas Baillet» Dén-Wavre, 1670 «Jac. Le Baillet» CartCouvin, etc.; surnoms: adj. dérivés de w. bay ‘bai’ (couleur des cheveux) FEW 1, 202, comp. fr. (cheval) baille! ‘d’un roux tirant sur le blanc’. Cf. aussi les NF simples Bay(e), etc.

 

JG

Baillet

Baillé, Baillez, Bail(l)ey, Bailet, Bailey, Baljet, Baljé, Ballet, -ez, -ey, Bailliez, Bayjet, Baylet, Baïolet, Bayet, -é, -ez(t), -ette, Baiets, de Baillet: Ofr. bai, baille, baillet: roodbruin, hoogblond, roskleurig; naam van een roodbruin paard (vgl. Baey, Beyaert, Moreel). BN naar de haarkleur of naar het paard. 1214 Baillet, WV (LEYS1954); 1360 Lievin Baliet = 1362 Lievin Balgiet, Cent (GSB); 1377 Bernaert Bayet = 1373 Bernars li Bayet, Mkr. (DEBR. 1970); 1395 Katheline Baillets, Desselgem (DEBR. 2000).

 

FD

Bailleu(x)

-eul, -eur, zie Bailli, Debailleul.

 

FD

Bailleul

1246 «Baudin de Baillcul» Chartes-Flandre, 1277 «Will[aumes] de Bailleul le carpentiers» DettesYpres, etc.; nom d’origine: Bailleul, topon. fréquent (Hainaut, nord de la France, etc.).

 

JG

Bailleul

Bailleux. Proven. Bailloeil, Baileux (Loc.). Synon. : Bailliu. N° 79.

 

EV

Bailleux

Baillieu, -ieux, -eur, Balieu, -ieus, Ballieu, -ieux. 1417 «Jehan le Baillieu» PolyptAth, 1465 «Gérar le Ballieu receveur» Treignes, 1499 «Jehan Bailliu» TerrierNaast, 1780 «la veuve Baillieu» Charleroi; nom de fonction: anc. fr. baillif, fr. bailli, cf. 1303 «Lowy Poullon, baillieu de Tuwin» Silen-rieux. – Secondairement, nom d’origine: Bail­leul (cf. ci-dessus), Bayeux (Calvados), etc.

 

JG

Bailli

Bail(l)y, Baïli, Bail(l)ij, Baillie, Baylly, Bay(i), Ba(i)lyu, Lebailly, Lebaïli, Debaill(i)e, Bal(l)y, Balli, Bailliu(s), Baillu, Ball(i)u, Baljuw, Baljeu, Balieu(s), Bal(l)ieu(x), Ballieul, Ballieuw, Debailli(e)u, Lebailli(e)u, Bailleu(x), Bailieux, Baill(i)eul, Bailloeu(i)!, Bayeul, Bailleur, Bailleu(x), Bal(l)eux, Baleu, Leballeur, Bajeux: Fr. bailli, Pic. bailli(e)u, Mnl. balju, Ndl. baljuw: gerechtelijk ambtenaar die in een bepaald rechtsgebied de leenheer (graaf, hertog) vertegenwoordigt (MW). De grafie -eul is hypercorrect. 1340 Jehan le Bailli (MORLET); 1307 Lotin Baillieu = Lotins Bailliu; 1394 Andrieu Baillou, Ip. (BEELE); 1382 Gillis de

Baillu, Wakken (DEBR. 1970); 1393 Sanders le

Bailli, Ruiselede (DEBR. 2000).

 

FD

Bailli

Officier de robe ou d’épée. Dans certains cas, peut avoir été un sobriquet ironique. Variantes : (Le) Bailly, Bally, Balis, Baillie, Nos 135, 141.

 

EV

Baillian

Spelling voor Bailant of Baillien.

 

FD

Baillien

Baillen. Nom d’origine: moy. néerl. baillie, baille, bae/ge ‘barrière, palissage, fortification’ [FD].

 

JG

Baillière

Ballière, -ière, Bellière, -iere: Wellicht Ofr. baillier: baljuw.

 

FD

Baillieu(x)

cf. Bailleux.

 

JG

Baillieu(x)

-ieul, zie Bailli, Debailleul.

 

FD

Baillievier

Afl. van Ofr. baillif, Mlat. balivus: baljuw. BerN. Vgl. Bailli. 1481 Jan Belgevier, Langemark-Gent (PBG). Bailliez, zie Baillet.

 

FD

Bailliu(s)

zie Bailli.

 

FD

Baillivet

Dim. van Ofr. baillif: baljuw.

 

FD

Bailllière

Proven. ,,Propriété du bailli ». N° 245,

 

EV

Bailloeu(i)l

zie Bailli, Debailleul.

 

FD

Baillon

Baillion. Probabl. nom d’origine, ainsi Warloy-Baillon (Somme); un surnom n’est toutefois pas à exclure, cf. anc. fr. (Soissons, Amiens) bâillon, ballon ‘chantre d’église’ Gdf 1,558 [MH].

 

JG

Bâillon

Ba(i)llion, Bayon(net): 1. Mfr. bâillon: blok hout (HERB.). BN. 1300 Jehan Bâillon, Bergen (PIERARD 516); 1396 Jan Ballioen, Rebaix H (DE B. 62). – 2. Zie De Bâillon.

 

FD

Baillot

Bayot. Surnom: adj. dérivé de w. bay ‘bai’ (couleur des cheveux) FEW 1, 202; cf. aussi Baillet.

 

JG

Baillot

Bayot: Afl. van Ofr. bai, baille: roodbruin, hoogblond. BN. Vgl. Baillet. 1337 Hennin Baillot, Bergen (PIERARD 473).

 

FD

Baillu

-y, Baily(u), zie Bailli.

 

FD

Bailly

w. nam. Bayi, Baily, Bayi, Balliu, Balyu. 1472 «Jehan Bailly» DénLaroche, 1580 «Claude Bailly» BourgNamur, 1586 «Jean Bastin dit Bailly», 1617 «Jean Bastin dict vulg. Peti Bailly» Cerfontaine, 1742 «Michel Baily» Fronville, 1629 «Antoni Bailli » émigré en Suède ; nom de dignité ou de fonction: anc. fr. baillif, fr. bailli FEW 1, 207a; cf. aussi Baill(i)eux.

 

JG

Bailou(x)

Bailloux, Bayoud, Ba(a)you: PlN. W. vorm bêlou van Baelen (LU). Bain: Patr. Korte vorm van Urbain of de Germ. VN

Baino (zie Beyn). ±1300 Colars li Bains, PdC (BOUGARD).

 

FD

Bailoux

Nom d’origine : Baelen, w. bêlou (Lg).

 

JG

Baily

cf. Bailly.

 

JG

Bain

 (NF montois).  Peut-être anc.  fr. haine ‘sorte de droit’.

 

JG

Baine(s)

zie Beyne.

 

FD

Bainvol

1. Car. mor. ,,H. bienveil­lant ». — 2. Fonction. ,,(Aide) bénévole ».

 

EV

Baïolet

Cf. 1500 «veuve Jehan Baiolle» BourgNamur; p.-ê. dérivé en -olet de w. bay, fr. bai (couleur de cheveux) ou bien champ. baïolet ‘bavolet (sorte de chapeau)’ FEW 21, 560b. Comp. Bayonnet, Bayenet.

 

JG

Baïolet

zie Baillet.

 

FD

Bair

Baire. Peut-être anthrop. germ. Bero, mais d’autres origines sont à envisager, cf. par ex. 1275-76 «Jehans li Bairs» RegTournai (cas-sujet de baron ou germ. ber ‘ours’) et 1429 «Johan conte de Bair» (NL) CoutStavelot.

 

JG

BAIR-

-e, -ewe, -iot, -y. V. BAR,

 

EV

Bair(a)in

Patr. Bérin (vgl. Bériot/Bairiot), vleivorm van een ber-naam, zoals Bernard. Vgl. Berens.

 

FD

Bair(e)

Patr. Wellicht korte vorm van een ber-naam; vgl. Bairin.

 

FD

Bairain

Bairin. Nom d’origine: du type de Beauraing, w. Biarin, Bièrin (Nr).

 

JG

Bairewe

Bairue,  Bairy. Probabl. w. liég. bê rèwe, bê ri ‘beau ruisseau’, nom d’origine ou de résidence.

 

JG

Bairewe

Bairue: LUW. bê rèw: mooie beek(J.G.).

 

FD

Bairiot

(NF de Walhain). 1759 «Anne Bairiot» Namur; NF à rapprocher sans doute de Bériot, Bérier, de l’anthrop. germ. beri-hari.

 

JG

Bairiot

zie Bériot.

 

FD

Bairolle

(NF de la région de Liège et Verviers). Probabl. du même thème que le précédent, d’un anthrop. germ. beri-wulf, qui a donné aussi Béroul. – Un déverbal de w. bèrôler, bèrôlier ‘vagabonder; basculer, tomber’ FEW 10, 504b serait plus inattendu.

 

JG

Bairolle

Wellicht afl. van Germ. ber-naam (J.G.).

 

FD

Bairy

zie Berry.

 

FD

Bais

Baix: Var. van Ofr. bai: roodbruin. Zie Baey.

 

FD

Bais(a)in

Afl. van Baise of var. van Besin.

 

FD

Baisain

cf. Besin.

 

JG

Baise

1. Proven. Béez (Loc.). — 2. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Baise

Baize. NF attesté aux 17e et 18e s. dans la région de Soignies, Naast et Sars-la-Buissière (GeneaNet), cf. aussi 1425 «Jehan Baise» Jodoigne; p.-ê. surnom: baise ‘baiser’, dé­verbal du verbe baiser FEW 1, 267a [JPCh], à moins que le nom ne soit français et d’origine toponymique (sont bien attestés en diverses régions les NF de Baise et de Baize, en alternance parfois avec le NF de Bèze).

 

JG

Baise

Baize: Stam van Ofr. ww. baisier, Fr. baiser: kussen, paren? 1425 Jehan Baise, Geldenaken (HERB.).

 

FD

Baisier

Baisi(r): PlN Baisy: 1251 Baisier (WB).

 

FD

Baisier

Baisir. Nom d’origine: Baisy(-Thy), 1251 «Baisier» (BrW).

 

JG

Baisier

Proven. Baisy (Loc.) ou Bézier (Fr.),

 

EV

Baisieu(x)

zie Debaisieux.

 

FD

Baisieux

Nom d’origine: Baisieux (Ht), topon. fréquent aussi en France Nord, etc.).

 

JG

Baisieux

Proven. Loc. Synon. : De Baisieux.

 

EV

Baisin

cf. Besin.

 

JG

Baisipont

Baisypont, zie Bargibant.

 

FD

Baisipont

Baisypont. Nom d’origine: p.-ê. Baneginpont, à Flobecq (Ht); ou bien var. de Bargibant, avec réinterprétation de -bant par -pont [FD].

 

JG

Baisipont

Proven. ,,Pont de Baisy (Loc.) ».

 

EV

BAIV-

BAIW-, BEV- -ie, -ir, -ier(re), -erlin. ,,Bavière, Bava­rois » (Dialecte). 1. Proven. — 2. Dépendance des Princes-Evèques d’origine bavaroise de Liège. N° 214, 215,

 

EV

Baiverl(a)in

Bawerlin: W. afl. van PlN Befve in Thimister (LU).

 

FD

Baiverlin

Bawerlin, w. Bêvurlé ou -ègn. 1697 «Éverard Beaverlin» Not. Thonart, Liège [JL, NFw]; dérivé en -erlin de Befve, w. béfe, hameau de Thimister (Lg), avec suffixe régi­onal -urlin, comme dans Hêvurlin ‘habitant de Herve’. – Bibliogr. : J. Lechanteur, Hêvurlin et autres dérivés en -urlin, DW 25-26, 1997-98, 249-258.

 

JG

Baivie(r)

Baivy, Baiwir, Baiwy, zie Bavière.

 

FD

Baivier

Baivie, Baivy, Baiwir, Baiwy, Baywir, w. liég. Bêwîre, Bauvir, w. (Bastogne) Bauvi, Bavier, etc. s.d. «domini Lamberti le Bai-wier» ObitHuy, 1210-18 «Jehan Baiwir ou li Baiwier» ÉchHuy, 1275-76 «Jehan Baiwiers et Colins ses frère» RegTournai, 1297 «Colin del Treste li Baivieres» Huy, 1524 «le filz Johan Beawir» DénStavelotMy, 1616 «Eloy Bayvier» PrincipChimay ; Bavière, nom du pays en fonction d’ethnique. – Bibliogr. : É. Legros, L’étymologie du NP Baiwir, DW 3, 1973-74, 120-1.

 

JG

Baix

1. V. Bac. — 2. V. BAD(u) (Bak).-

 

EV

Baix

Var. de Baie, Bay?

 

JG

Baize

1. Proven. Béez (Loc). — 2. V. BAD(u) (Baz).-

 

EV

BAJ-

-ard, -art. 1. V. Bassart. — 2. V. BAD(u) (Ba).-

 

EV

Bajard

-art, -eard, Begeard, -eart: 1. Wellicht W. var. van Beaujard, d.i. beau jardin. – 2. Bajard, -art kan ook een spelling zijn voor Bayard.

 

FD

Bajard

Bajart. Var. de Bayard.

 

JG

Bajemon(d)

Mnl. balmont: slechte voogd, o.i.v. van Ofr. bail: voogd? 1298 Jehan Bâillement, Kales (GYSS. 1963); 1305 Hanin Bâillement, Ip. (BEELE).

 

FD

Bajer

zie Beier.

 

FD

Bajeux

zie Bailli.

 

FD

Bajoie

-oit, -o(t), -ou(x), zie Baujot.

 

FD

Bajoit

Bajoie. Dérivé de fr. bai (couleur)?

 

JG

Bajomé

-ée, Bajoniez. NF de la région de Fumay et de Couvin [nom de la mère d’Arthur Masson]; probabl. de champ, bajolé ‘tacheté’ (classé dans les matériaux d’origine obscure FEW 23, 188b), avec échange des consonnes liquides / > m, dont on rapprochera soit champ. (Estemay) baillotté ‘tacheté (des mammifères, des oiseaux) FEW 1, 202b (lat. badius), soit pic. (Ath, Mons) bajolé ‘bajoue’, franc-comtois badjole, etc. FEW 4, 7a; une collusion sémantique entre les deux n’est pas impos­sible. – Ou bien à rapprocher de 1631 «Henry Bajoine» = «Henry Baionne» Treignes, dont Bajomé serait une altération graphique, comp. Bayonnet, Bayenet.

 

JG

Bajomez

-é(e), zie Beaumet.

 

FD

Bajonée

Proven. Bayonnais. ,,De Bayon » ou ,,De Bayonne » (Loc. fr.).

 

EV

Bajot

Var. de Bayot.

 

JG

Bajoux

Bajou, p.-ê. aussi Bajol. Surnom: sans doute moy. fr. bajoue ‘grosse joue pendante’, (Bouillon, Sedan) bajou ‘mâchoire’, à rap­procher (surtout pour la motivation du surnom) de w. liég. badjawe ‘personne bavarde, caquet’ FEW 4, 7a [dans la région de Charleroi, bajou, -où s’est sans doute croisé avec bajoûr, de fr. abat-jour, ‘imposte vitrée de porte ou de fenê­tre’ DOW 1,93]. – Pour Bajol, comp. aussi 1499 «Jehan Bayolle» TerrierNaast.

 

JG

Bak

Bakke, (de) Back, Ba(c)ks, Bakx, Bacs, Bacx, Ba(ck)x, (de) Bacq, Baque, Bac, Lebacq: 1. BN of BerBN naar Mnl. bac: bak, beker. – 2. BN naar een opvallende mond of kinnebak. Back: mond, wang, kaak, kinnebak (KILIAAN). 1365-87 Kennebac (TN), Huizingen (OSTYN). Vgl. D. Backe. TENGVIK 285 vat de naam op aïs BN voor een dik, rond persoon. 1196 Walteri Bac, NB (GYSS. 1999′); 1280 Haninus Bac, Ip. (BEELE); 1368 Daniel Bac = 1397 van Daniel Backe, Ktr.; 1398 Katheline Sbacx, Pieter de Bac, Har. (DEBR. 1970); 1389 Alyt Bax, Diest (VdP). – 3. Deback (Debacq) kan een W. adaptatie zijn van De Backer.

 

FD

Bak, van den

zie van den Balck.

 

FD

Bakaus

zie Bachus.

 

FD

Bake(n)

zie de Baek(e).

 

FD

Bakel, van

van Baekel, Verbakel: PlN Bakel (NB), ook in Zelem (L). 1352 Walterus de Bakele, Diest (CLAES 1983,152); 1395 Willem van Bakele, Aw. (ANP).

 

FD

Bakeland(t)

Bakelant(s), Bakland, Backeland(t), -lant, Bae(c)keland(t), Bae(c)kelant, Baeckland(t), Baecquelandt, van Bockland, Bockland(t), -lant, Bocklam, Bockelandt, Baukeland: PlN Bakeland: afgebakend land. O.m. in Wg. en Deerlijk (DE I), in Haren (PEENE 1949,24). 1231 Waltero de Bakelande et Waltero de Warenghen (SMTI); 1281 Abraham dou Bakelant, Avelgem (HAES.); 1316 Walterus dictus Bakelant (DEBR. 1971). – Lit.: F. DEBRABANDERE, VS1965,273-4; LG1984,381.

 

FD

Bakelants

cf. Baeckeland.

 

JG

Bakelants

V.  Baquelaine.

 

EV

Bakelion

zie Backelion.

 

FD

Bakelmans

Bae(c)kelmans, Backelmans: Afl. van Van Bakel. 1397 Jan Bakelmans, Helmond (HB 400); 1500 Jacop Baeckelmans, Diest (CLAES 1983,147).

 

FD

Baken

V. BAD(u)  (Bak).

 

EV

Baker

zie Balzer.

 

FD

Baker, (de)

de Bakère, zie (de) Backer(e).

 

FD

Bakerman(s)

Wsch. var. van Bakelmans. 1322 Reniero Bakerman, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Bakeroot

Baekeroodt, Ba(e)ckeroot, Bacro(t), Ba(c)querot: PlN Bakelrot, oude naam van Neuve-Chapelle (PdC): 1213 Bakelrod (TW). 1293 Jehan Bakelerot; 1328 Maroie de Baquerost, Atrecht (NCJ); 1324 Gille de Bakelroit; 1383 van Jan den Scelewen gheseit van Bakelrood = 1373 Jehan le

Scelewe dit Bacquelroot, Ip. (BEELE).

 

FD

Bakhouche

Bak(k)ouche, Bakouch: Arabische EN (PDB).

 

FD

Bakhovens

zie Backhovens.

 

FD

Bakhuis(en)

-huizen, Bakkaus, zie Bachus.

 

FD

Bakka(e)rt

zie Backaert.

 

FD

Bakke

zie Bak.

 

FD

Bakker

Bakkers, cf. Backer(s).

 

JG

bakker

Profess. „Boulanger ». Va­riantes : (DE)- -Backer(e), -Bec-kere. Beck-, Bekk- -ER(S). N° 150.

 

EV

Bakker(e, de)

Bakkers, zie (de) Backer(e).

 

FD

Bakkeren

1. Zie (de) Backer(e). – 2. PlN Bakeren in Denderleeuw (OV).

 

FD

Bakkovens

zie Backhoven(s).

 

FD

Bakkus

zie Bachus.

 

FD

Bakland

zie Bakeland(t).

 

FD

Bakouch(e)

zie Bakhouche.

 

FD

Baksteen

zie Basteen(s).

 

FD

Bakvis

Backvis: BerN voor de verkoper van bakvis, braadvis of voor de visbrader.. Vgl. D. Backfisch.

 

FD

Bakx

Baks, zie Bak.

 

FD

Bakx

V. BAD(u)   (Bak).

 

EV

Bal

V. BALD.

 

EV

Bal

zie Balle(n).

 

FD

Bal-

Bail-. Thème d’hypocor. d’un nom germ. en bald-, généralement bald-win > Bauduin, cf. 1263 «Balduinus dictus Ballo» Vieux-Héverlé.

« Nom simple: Bal [NF essentiellement anversois; cf. aussi De Bal, Debal], au génitif: Bals. 1289 «Johannem Baels» = 1298 «Johannes Bals» OnomCalais. – Balle. 1319 «Balduin dictus Balle» Lierre, 1381 «Balle Bomaerts» Hontenisse; cf. aussi Balle (d’ori­gine romane).

« Dérivés: Bala, Balla, Bal lai. Ballard. 1319 «Gerart Balar» GuillLiège, 1444 «Pie-rard Bala» AidesNamur, 1539 «Gérard Balla» CartCiney, 1566 «Andrianne Ballart» Bourg-Namur, 1593 «Jean Balart» BourgDinant, 1777 «Baptiste Bala» Couvin. – Balau, Balaud, Ballan, -aux, Baleau. 1547 «Gira Balaux» Corenne. – Ballet, Ballez, Baler. 1279-80 «Jehans Balles li mierchiers de Templueve» RegTournai, 1286 «Colars Balles» CartBinche, 1295 «Jehans Baies» ComptesMons, 1645-46 «Peter Ballet» émi­gré en Suède. – Balette. – Ballon, Balon [aussi surnom: anc. fr. balon ‘ballot de mar­chandises’ FEW 15/1, 41a; en postulant un à long, aussi Baalon, prononcé Bâlon (Meuse)]. 1280-81 «Josses Balons» RegTournai, 1791 «Joseph Balon» Mettet. – Ballot, Balot [aussi surnom: fr. ballot}. 1496 «Gillechon Ballo» BourgNamur. – Ballois, Balloy, Bal(l)oyet Sans doute avec suffixe w. -ôye, cf. 1280 «Baloie» PolyptLiège, 1289 «Maroie Baloie» CensNamur.

 

JG

Bal(c)k, van den

van den Bak: PlN Balk: houten balk

aïs brug. 1391 Gielys vanden Balct, Bs. (OSTYN);

1566 Guilhelmus vanden Balck, Lv. (HENNO).

 

FD

Bal(l)eux

1. PlN Balleux (Oise). 1266 Lambert de Balleur, Ip. (ARY). – 2. Zie Bailli.

 

FD

Bal(l)on

1. Patr. Rom. afl. van Germ. VN Boudewijn of gewoon Rom. verbogen vorm van de korte Germ. VN Baldo. 1263 Balduinus dictus Ballo, Oud-Heverlee (LIND. 38). – 2. Ofr. balon: baal, bundel. BerBN.

 

FD

Bal(le)kom, van

PlN Berlicum (NB) (CROTT1995).

 

FD

Bal, de

1. BN voor een balspeler. – 2. Reïnterpretatie van Balle(n).

 

FD

Balace

1. V.  BALD.   —   2.   V.  Balasse.                                                 

 

EV

Balace

Balaes, zie Ballatre.

 

FD

Balace

Balasse, -as, Ballas, Balate, Balaes 1289 «Damoisele Emme de Balastre» Cens­Namur, 1444 «Leuren de Balastre» Aides­Namur, 1539 «Collin de Balastre le bolen-gier» CourVedrin, 1597 «Henri Ballas» BourgNamur; nom d’origine: Balâtre, w. ba-lausse (Nr).

 

JG

Balaine

Baleine. 1566 «Michiel Baleine» Boussoit, 1775 «Balaine (orig. de Cul-des-Sarts)» BourgLiège; nom d’origine: dérivé du thème de l’hydronyme germ. baki ‘ruisseau’ (cf. BTD 27, 1953, 39-41), cf. Baclaine; ou bien nom d’enseigne, e.a. à Liège, Arras, etc.

 

JG

Balaine

-eine: Waternaam La Baleine in Ayeneux (LU).

 

FD

Balaine

V. Baleine.                             

 

EV

BAL–aine

-eine. 1. V. Baleinier. — 2. Proven. Dép. Geer.

 

EV

Balaire

cf. Battard.

 

JG

Balan

-and, Balant, Balhan, -liant. Ballan, -and, Ballant. 1424-25 «Lotart Ballant» DénHainaut, 1451 «Piérart Balan» Mar-chienne-au-Pont; surnom (de danseur profes­sionnel?): part, présent d’anc. fr. baler ‘dan­ser’, de significations diverses FEW 1, 218b.

 

JG

Balance

Balaince. 1. V. Balancier. —  2. Proven. Plus. L.D. — 3. N. de        

cire. : signe du zoodiaque. V. Zodiaque. Nos 11, 302.                         

 

EV

Balance

Balaince: Ofr. balanche, Fr. balance: balans, weegschaal. BerBN van de maker van weeg-schalen of voor de stadsweger. 1296 Adans Balanche, PdC (BOUGARD). Ook voor de geldwisselaar, naar de muntschaal (evtl. in het uithangbord). 1332 Piron des Balances, céarier= Piron des Balanches cangeur, Luik (BODY 28).

 

FD

Balance

Balancier. Fr. balance, balancier, soit surnom métonymique ou métaphorique, soit nom d’enseigne.

 

JG

Balancier

BerN voor de maker van weegschalen of voor de stadsweger. Vgl. Balance.

 

FD

Balancier

Profess. 1. Fabric. de balances. — 2. Danseur de corde. N°        

131.                                                  

 

EV

Balanck

Baland, -an(t), zie Ballant.

 

FD

Balange

1.   V.   Balance   (Prononc.  dialect).   —   2.   Proven.   Palange  (Dép. Borlon).

 

EV

Balanger

Probabl. var. d’anc. fr. bolengier, ft. boulanger; cf. Ballegeer.

 

JG

Balanger

Var. van Boulanger of Bélanger.

 

FD

Balar(d)

zieBallard.

 

FD

Balas(se)

-aes, Balate, zie Ballatre.

 

FD

Balas(se)

Balate, cf. Balace.

 

JG

Bal–asse

-at(te).   1.   V.   Balatre.2. V. BALD.

 

EV

Balatre

1.   Proven.   Balatre   (Loc.) Synon. : BAL(L)- -ace,  -asse,

-at(te) (Prononc. dialect).

 

EV

Balaud

Bal(l)eau, -au(x), Balhaut: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN bal-wald (DNF). 1210 Ressent Balaus, Atrecht (NCJ).

 

FD

Balaux

V. BALD.

 

EV

Balavoine

zie Bellavoine.

 

FD

Balbaert

Patr. Germ. VN bald-berht ‘stoutmoedig-schitterend’: Baldebertus (MORLETI). 761 Baldibrecht (V.MOL. 47). 1450 FN Balbrecht, Dordrecht (LIND. 157).

 

FD

Balberghe, van

zie van Baelenberghe.

 

FD

Balbeur

1. Profess. rurale. ,,Préparateur du beurre ». — 2. Car. phys.Bat-l’Boûre, ,,H. bedonnant ». — 3-Car. mor. ,,Balourd ».-

 

EV

Balbeur

Balbour(g), -rgh: W. bat-le-beurre. BerN van de boterkarner. In LX overdrachtelijk voor een zwaarlijvige.

 

FD

Balbeur

Balbour. Surnom ironique d’obèse, de joufflu: littér. bat-le-beurre (propr. ‘pilon de la baratte’), w. (La Gleize) on bat-l’ boûre ‘un homme obèse’, w. (ard.) on (gros) bat-l’bure ‘un lourdaud’ ; à ajouter au FEW 1, 295a (DW 17, 62 ; Baldinger, Etym. 4643). – Balbourg, par réinterprétation sur fr. bourg.

 

JG

Balcaen

Balcan(s), Balka(e)n, Baelcaen, Bolcaen, Bul(c)kaen, Bulckaan, Bulkaen: Volgens het oudste vb. zou het een PlN kunnen zijn: 1245 Danieli de Balkan, Har. (DEBR. 1980). Allé andere vbb. zijn zonder vz. De naam kan (vanwege -a(e)n en niet –âne) bezwaarlijk teruggaan op het vrouwelijke Ofr. balcane: merrie. Maar W. BEELE (Nk. 1998, 145-147) stelt de hypothèse van een – tôt dusver niet geattesteerd – Ofr. ml. balcan: hengst. 1275 Danin Bolcan; 1284 Michel Bolcan; 1285 Jak. Bolcaen, Ip. (ARY); 1280 Egidius Balkaen, Eine (CLAEYS 34); 1334 ser lacobs Balcaens land, Ip. (BEELE 1959); 146 e. Jan Balkaens kindre, Ooike (GPO16); 1503 Mathias Belkan de Novocastro (MULIÏÏ).

 

FD

Balcaen

Proven. Balcans.

 

EV

Balcan

Bulcaen, Bulckaen, -aan. Probabl. nom d’origine, cf. 1245 «Danieli de Balkan» Harelbeke (non point les Balkans, déno­mination qui ne date que du début du 19e s.); ou bien anc. fr. balcane ‘jument’, cf. 1275 «Daniel Bolcan», 1289 «Waut. Bolcaen, carpentiers» DettesYpres, etc. (Debrab 95).

 

JG

Balck

V. BALD.

 

EV

Balck(e)

zie Balk.

 

FD

Balckmans

Afl. van Van den Balck.

 

FD

Balco(e)n

Patr. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Balko. 1233 Herm. Balko, Pruisen (BRECH.). Of var. van Balcaen?

 

FD

Balcon

Balcoen. Peut-être fr. balcon, mais alors de motivation obscure; à rapprocher plutôt de Balcaen (ci-dessus)?

 

JG

BALD

,,Audacieux ». Racine german. ayant servi à former des N. de baptême. Prototype :   Bald-ewyn,   -win,   Baudouin,   Boudewyn.   Comme   dans  toutes les racines finissent par d, la consonne finale est souvent tombée ou s’est muée en c(k),  (t)z. N°  126. L’élément BALD s’est écrit aussi BAUD, BOLD (Comp. le qualificatif anglais bold), BOUD et BELD. N° 125.

A. Formes Bald, Baud, Bold, Boud, Beld.

I.  ‘N. simples.

1.  Baelde, Baltus, Bau, Baut, Baude, Boutte, Bautmans.

2.  Bauts, Bouts(en), Balty (Génitif latin).

3.  Beeld-, Boud-, Bout-, Spelt- -en(s). Beaud-, Bout(t)- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.-ett, B.-ott : B(e)aud-, Bout(t)- -et, -ot, Peltot.

B.-ik et B.-ekin : Bout(t)- -ique,, -equin. Beltjens.

B.-ino et B.-inetto : B(e)aud-, Beud- -in, -ino, -inet. Boudin, Peltin; Bland-, Plant- -in (Intervers.).

B.-esson : B(e)aud(es)son.

B.-illo : Baut(h)il.

(‘s)B.-ing : Spalding, Beltinc(k)x, Speltinc(k)x, Spletincx (Inter­vers.).

III.  N. composés. B.-and : Boutant.

B.-hard : B(e)aud-, Boud- -art.

B.-hari : Beaud-, B(e)auth- -ier, -y. Boud-, Bout(t)- -ier, Bold-, Bout- -erd.

B.-hram : Belt- -ram, -ran.

B.-rad : B(e)aud-, Boude- -rez.

B.-ric : B(e)aud-, Boud- -rie, -ry, Boutry.

B.-wald : Balt- -eau, -ia, Boultiaux, Plat- -eau, -eeuw, -eel, (Inter­vers.), B(e)audelet (Pour: Baudeld}.

B.-wald ou E.-wulj : B(e)aud-, Boud- -out, -oux.

B.-win : B(e)aud- -(h)uin, -ouin, -oin(t), -uwyn; Baede-, Balde-, Boude-, Boude- -wyn(s).

 

B. Formes Bal, Bau(g), Bol, Bou, Bel.

I.  N. simples.

1.  Bal(l), Balle, Baele, Bel(le), Beele,  Bol(le);  Baele-,  Paele-, Pal (le), Bell-, (S)pelle-, Peel- -mans.

2.  Baels, Be(y)ls, Pels, Bols, Boels, Poels, Buis, Balsen.

3.  Bael-, Bail-, Pal-, Bel(l)-, Boll-, Boel-, Beul-, Bu(y)el-, Buel-,

Bauw- -en(s), Paill-, Baill(i)-, Bal(l)-, Bel(l)- -o(e), -on, -oo. II. N. simples avec suffixes. B.- -ait, -ett, -ht, -ott : Bal(l)-, Pal-, Paill-, Pell-, Bol(l)-, Pol(l)-,

Boul-, Bouill-, Poul(l)- -at(te), -et(te), -ite, -ot(te), Balliet. B.- -az, -ez : Bal(l)- -asse, -ace, -esse, Bell-, Pell- -asse, -ast. B.- -ak, -ekin, -ok : Bolack, Spel-, Boll-, Bouw- -(e)kens, Balogh,

Pailloucq.

B.-ino ; Ba(i)ll-, Bel(l)- -i(e)n, -yn, Balain, Bollyn, Pol- -ain, -enus. B.- -ing, -ling : Bail-, Bell-, Boll-, Bull- -ing(s), -inckx, Bauwelinckx. III. N. composés. B.-and : Balland. B.-badu : Bolbatte.

B.-bald : Beublet  (intervers. : Eaud-beld). B.-frid, -fray, -frey : Bavré, Balfroid, Baufray, Bellefroid. B.-hard : Beel-, Boll-, Boel-, Poel-, Bouill- -a(e)rt(s), -ert(s), -aers. B.-hari : Bal-, Bel-, Bol(l)-, Bouill-, Bouh- -y, -ie, -iez, Spel- -eers,

-iers, Spailier.

B.-land : Bal- -land, -lanck, Pal- -ante, -ente, Spaelant. B.-maru : Balmarin, Bolmer, Palmaerts. B.-magin : Bal-, Bol- -main. B.-rad : Bauweraerts. B.-ric : Baury. B.-sad : Belsack.

B.-wald (-otto) : Balvoillot, Ball(e)aux, Paill(e)au(x), Bauwel. B.-win : Bauw-, Balle- -win, -wyns, Bauvain, Bawin.

C. Formes Baie, Bêle, Bolc, Bauc, Bouc. I. N. simples.

1.  Balck, Baucq, Bauche, Bouche; Blanc(he), Blanck(e)   (Inter­vers.).

2.  Bouchon, Belgeonne, Palgen.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -atto, -etto, -ïtto, -otto : Boucqu-, Bouch- -at, -et; Blanqu-, Blanch-

et, -od (Intervers.). B.-ekin : Bouquin. B.-esson : Boucsin. III. N. Composés. B.-arin : Blancgarin. B.-hard: Bouc(k)-, Boug-, Bouch- -ard, -a(e)rt, Blanck-, Blanch-,

Blan(c)qu-, Plancqu- -a(e)rt (Intervers.).

26

B.-hari : Bouch-, Bouch- -(i)er, -ez, Ballegeer, Baucher.

B.-ric : Bouche- -rit, -ry.

B.-wald : Boucaut, Boucqu- -ey, -eau, Bauchau.

D. Formes Balz, Bauz, Bolz, Bouz, Belz.

I.  N. simples.

Balz, Belz, Boltz, latinisé Bolsius, Baus(ch), Bautz, Bouz, Belz, Balsen, Balson.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -atto, -etto : Bals-, Balz- -a(t), -et, -ez, Boussa. B.-ino : Balzin.

B.- -ak, -ik : Bals-, Balz-, Bous-, Bels- -acq, -ack, -ic. B.-esson : Boussin, Bousson.

III.  N. composés. B.-hard : Bousard.

B.-maru : Bousse- -maere, -mart.

B.-ric : Boussery.

B.-wald : Bals(e)aux, Boustiaux.

 

EV

Bald(e)

zie Baelde.

 

FD

Baldassar(r)e

-ar(r)i, zie Balthasart.

 

FD

Baldauf

Reïnterpretatie als bald auf: spoedig op

(vgl. Frtihauf), van oorspr. Germ. VN Baldolf.

 

FD

Baldenweck

D. FN Balde(n)weg. Mhd. bald: vlug + Mhd. enwëc, D. hinweg: weg. BN voor een rusteloze, die altijd weg is (GOTTSCHALD). 1300 Cunr. dictus Baldenweg, Entringen (BRECH.).

 

FD

Balder

Bolder(s), Balter: Patr. Germ. VN bald-hari; zie Bouters(e).

 

FD

Baldewijns

Baldewyns. Var. de Boudewijns, fr. Baudouin, du germ. bald-win.

 

JG

Baldewijns

zie Boudewijns.

 

FD

Baldin

1458 «Johan Baldin de Hosden», 1499 «Fastreit Badin de Hosdain» Latinne; var. de Badin, cf. Bad-.

 

JG

Baldin

Baldon: Patr. Vleivorm van Germ. bald-naam. Baldon kan ook de Rom. verbogen vorm zijn van Baldo.

 

FD

Baldovin(o)

Patr. It. vorm van de Germ. VN Baldwin, Boudewijn.

 

FD

Baldry

zie Boudry.

 

FD

Balduc(k)

Balduyck: Balduque was de Sp. naam van ‘s-Hertogenbosch (NB), Fr. Bois-le-Duc (Ek. 1971, 53). 1387 Hanin Bosleduch, Bergen (CSWII).

 

FD

Balduck

Balduyck. Nom d’origine: Balduque, nom espagnol de Bois-le-Duc, ‘s-Hertogenbosch (P.-B.) [FD].

 

JG

Balduin

zie Boudewijns.

 

FD

Baldus

Patr. 1. Korte vorm van HN Sebaldus, de

Germ. VN Ze(ge)boud. – 2. Var. van Baltus

(BRECH.).

 

FD

Balduwyns

Baldwin, zie Boudewijns.

 

FD

Baleau

zie Balaud.

 

FD

Balegeer

zie Ballegeer.

 

FD

Baleine

cf. Balaine.

 

JG

Baleine

zie Balaine.

 

FD

Baleinier

Profess. ,,Pêcheur de ba­leines ». (Profess. courante aux Pays-Bas au XVIIème siècle). Variantes : Ballaine, Baligniez. Nos 130 ,13l, 200.

 

EV

Balemans

zie Baelemans.

 

FD

Balembois

-boy, Balenbois: Volgens DNF balle en bois: houten bal. BN voor een balspeler. M.i. onwsch. M.i. veeleer var. van Valembois.

 

FD

BALEN-

-court, -dong, -ghien. Pro­ven. ,,Ferme-, Donjon-, Domaine–du sieur Baldo ou Baud ». V. Boudenghien.

 

EV

Balen(s)

zie Baele(n).

 

FD

Balen, van

van Baelen: PlN Balen (A), Baelen (LU). 1379 Janne van Balen, Tn. (C.BAERT); 1414 Jan van Balen, Aw. (ANP).

 

FD

Balencour(t)

de Balincourt: PlN Ballancourt (Seine-et-Oise). 1716 M. A. de Baillencourt, Nij vel-Bg. (PARM.).

 

FD

Balenghien

13e s. «Pieres de Balenghien» Doc-Lens, 1268 «Colart de Baulenghien» Silly; nom d’origine: forme francisée soit du NL Balinghem (PdC) soit de Bollignies (à Brugelette) ou de Balinghue (à Hoves) [BR].

 

JG

Balenghien

Ballenghien, -ghein: PlN. Bolignies in Brugelette bij Aat (H): 1119 Baulengien (TW), 1183 Ballengien (VAN DURME179): 1282 Gilles de Ballenghien; ook Balingem in Hove (H): 1466 fief de Balenghien (Tabl. du Hainaut 1,193). 136 e. Pieres de Balenghien, Lens (JG).

 

FD

Balentin

zie Ballantyne.

 

FD

Baleriaux

zie Ballereau.

 

FD

Bales(se)

Balès, zie Ballester.

 

FD

Balesse

Bales. Nom de métier: anc. fr. balestre ‘arbalètre, -étrier’ avec réduction consonantique. Dérivé en -in ‘. Balestin, Ballestrin.

 

JG

Balesse

V. Balasse.

 

EV

BALEST-

-in, -rie. V. Baliste.-

 

EV

Balest(r)ie

Balistrie, Balestri(ere): BerN. Ofr. (ar)balestrier, Fr. arbalétrier: kruisboogschutter.

 

FD

Balestie

Balestrie, Balistrie. Nom de pro­fession: avec aphérèse, w. nam. aurbastri, fr. arbalétrier FEW 25, 129b, cf. aussi w. nam. aubalèstrî ‘martinet (esp. d’hirondelle)’ ALW 8, 149b.

 

JG

Balestin

zie Ballester.

 

FD

Balet

cf. Bal-.

 

JG

Balet(te)

zie Ballet.

 

FD

Baleu(x)

zie Balleux.

 

FD

Baleux

Balleux. 1266 «Lambert de Balleur» DettesYpres, 1600 «Balleux», 1649 «Jacques Baleu» Cerfontaine; nom d’origine: ainsi Les Balleux, à Dourbes (Nr), Balleux (Oise), etc.

 

JG

Balez

zie Ballet.

 

FD

Balfhoudt

Balfroid, Balfoort, zie Belfroid.

 

FD

Balfroid

w.  nam.  Balfrwèd.  Nom  issu  de l’anthrop. germ. bald-frid (Först. 237).

 

JG

Balhan

1. Proven. Bohan (N° 83).-Ou bien : ,,Han (pré) du sieur Baude ». — 2. V. Balant.

 

EV

Balhan(t)

cf. Balan, Baland, etc.

 

JG

Balhan(t)

zie Ballant.

 

FD

Balhaut

Var. de Balau, -eau?

 

JG

Balhaut

zie Balaud.

 

FD

Balieu

-ieus, Ballieu, -ieux, cf. Bailleux, Bailly.

 

JG

Balieu(s)

V. BAILL- -eul, -eux.

 

EV

Balieu(x)

-ieus, zie Bailli.

 

FD

Baligand

-an(t), Balligand, Bellegante, Barigand, -an(t): Patr. Literatuurnaam (FLUTRE), naam van een heiden in de Chansons de geste. In het W. ook BN geworden: deugniet, nietsnut (DNF). 1398 Matheus Balisant, Ip. (BEELE); 1537 Nicolas Balligant, Stavelot (ASM II); 1638 Petrus Baligant, Bergen (MTJLV).

 

FD

Baligant

Balligand;  avec  évolution  1> r: Barigan, Barigand. 1314 «Damine ki a Bal-ligant» DocLens,   1464 «Johan Balligan», 1550 «Nicolas Baligan» CoutStavelot, 1616 «Philippes Baligan»  PrincipChimay;  nom épique: roi sarrasin dans la Chanson de Roland, d’où w. liég. baligand ‘vagabond, bat­teur de pavé’ DL 58b et pic. baligant ‘lour­daud’Hécart 48 [MH].

 

JG

Balin

Ballin. 1280-81 «Alars Balins» Reg-Tournai, 1300 «Simon Balin» OnomCalais, 1616 «Piere Balin [français]» PrincipChimay, 1712 «Joannes Balin», 1764 «Balthozar Bal-lin» La Gleize; sans doute du thème Bal-; à moins qu’il ne s’agisse d’un nom d’origine, cf. 1272 «Sibilie Lusce de Balin» PolyptVillers. Cf. aussi Baulin.

 

JG

Balin

Zie Ballin.

 

FD

Balinghem, van

zie van Baelinghem.

 

FD

Balint

Hong. FN Bâlint < HN Valentinus (DS).

 

FD

Balis

-isz, Ballis: Wellicht W. gereduceerde vorm van Balister (vgl. W. minis: ministre).

 

FD

Balisaux

Var. van Balsaux?

 

FD

Balise

Baliseur. Profess. ,,Surveillant des balises d’un chemin de halage ». Variantes : Balis, Balis(e)aux.

 

EV

Balistaire

De la même famille que Balesse, -estin?

 

JG

Baliste

„Arbalète ». 1. Profess. Ba-lestin, Balister, Ballester, Balis-taire, ,,Artisan qui fait des ba-listes ». — 2. Profess. ou fonction. Balestrie. ,,Arbalétrier ».- N03 143, 201.

 

EV

Balister

-aire, -een, zie Ballester.

 

FD

Balistrie

cf. Balest(r)ie.

 

JG

Balistrie

zie Balest(r)ie.

 

FD

Baljet

Baljé, zie Baillet.

 

FD

Baljeu

Baljuw, zie Bailli.

 

FD

Balk

Balke(n), Balck(e), Balks: BN naar de gestalte (SCHROEDER 107) of BerBN voor een timmerman (HAGSTR. 262). 1215 S. Gisellines Balkes = 1216 S. Giselini Balca, WV (LEYS1951, 113); 1398 Denys Balke; 1398 wedewe Jans Balx, Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Balk, van den

zie van den Balck.

 

FD

Balka(e)n

zie Balcaen.

 

FD

Ball(i)eux

Balliu. V. Bailleul.

 

EV

Balla(e)r(t), van

zie van Berlaer.

 

FD

Balla(t)e

1. V. Balatre. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Ballace

zie Ballatre.

 

FD

Balland

1. V. Balant. 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Ballant

-an(d), Balan(d), -ant, -anck, Bêlant, -and, -ang, -aen, Balhan(t): 1. Balan(t) is een VN uit de ridderliteratuur (LANGLOIS). 1294 Bollan le Rous, Kales (GYSS. 1963); 1366 Bêle Balant = 1368 Bêle Balans; 1398 Jan Balaen, Meulebeke (DEBR. 1970); 1693 Laureyns Belaen, Ardooie (DEWULF 1977); 1718 Maerten Ballanck, Gullegem (PARM. II). Zie odkMidd. 1984,241-8. – 2. PlN Balland in Ing., Meulebeke en Rumbeke (DE I). 1398 Bette de le Ballande, Ing.; 1398 Daneel van den Ballande, Izg. (DEBR. 1970); 1321 li tiere Balant,…Lise Balant; 1348 Moenin Ballant, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Ballantyne

Ballintijn, -yn, Balentin: Schotse FN Ballantine < PlN Bellenden. 1484-1500 Robert Bellentyne, abbot of Hollyrood (DORWARD).

 

FD

Ballard

-art, -a(t), Balar(d): Patr. Afl. van Germ. VN Ballo, een korte bald-naam (vgl. Ballin). 1286 Henricum Ballaert, Lier (V.LOON 75); 1296 bi Ballards, 1421 Karstijn Ballarts, Her. (DERCON).

 

FD

Ballarin

BN voor een danser. Vgl. Ballery.

 

FD

Ballatre

Balat(e), Ballat, Balasse, Bal(l)ace, Balas(s), Ballas, Balaes: PlN Balâtre (N), W. balausse (HERB.). 1289 Robiert jadit de Balastre, N (CDN); 1620 Jacobus Balastre, Namen (MUL V). De naam Balaes komt evenwel al in de 136 e. in WV voor: 1290 domo Pétri Balaes, Bg. (WYFFELS 281).

 

FD

Ballau(x)

zie Balaud.

 

FD

Ballaux

V. BALD (Bal).

 

EV

Balle

(NF de l’Entre-Sambre-et-Meuse, région de Cerfontaine et Silenrieux). 1423 «Jehane dou Balle» Ladeuze, 1600 «Balle», 1633 «Simon Balle» Cerfontaine, 1622 «Martin de la Balle» BourgNamur, 1692 «Jenne Balle dict Joniaux » Cerfontaine ; surnom : fr. balle, cf. aussi Delbal, mais cf. aussi le thème Bal-, Bal.

 

JG

Balle

1. N. de joueur à la balle. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Balle

Zie Ballen.

 

FD

Balle

zie Ballet.

 

FD

Balle(n)

-ens, Bolle(n)(s), Bole, Bal(s), Baels: 1. Patr. Uit Baldo of korte vorm van Boudewijn of een andere bald-naam, met ass. là/Il (MEERTENS 1947). 1263 Balduinus dictus Ballo, Oud-Heverlee (VB); 1319 Balduin dictus Balle, Lier; 1263 Rembout dictus Bollen, Lv. (LIND.); 1289 Joh. Baels = 1298 Joh. Bals, Kales (GYSS. 1963); 1615 Carolus Boykens = 1614 Carolus Bals, Sérielle (MAR. II). Zie ook Ballin. – 2. Metr. Balle kan ook fem. zijn bij Baldwin. 1381 Balle Bomaerts, Hontenisse Z (DEBR. 1969,108).

 

FD

Balleau

zie Balaud.

 

FD

Balleberghe, van

zie van Baelenberghe.

 

FD

Balleg(h)eer

Balegeer, Bellegeer: 1. BerN. Adaptatie van Ofr. bolengier, Fr. boulanger: bakker. 1308 Martin Bec le bollengier; 1395 Clais Balegher, Ktr. (DEBR. 1980). Zie ook Boulang(i)er. – Lit.: F. DEBRABANDERE, MW1962,140-2. – 2. Patr. Theoretisch is ook de Germ. VN bald-ger mogelijk. Vgl. Belger(s).

 

FD

Ballegeer

1. V. BALD (Balk). — 2. Proven. Balger(hoeke) (Loc.).-

 

EV

Ballegeer

Balleguer. 1186 «Osto Baliger» AbbNinove [BR], 1395 «Clais Balegher» Courtrai; néerlandisation d’anc. fr. bolengier ‘boulanger’; cf. Balanger. – Bibliogr.; Fr. Debrabandere, De FN Ballegeer, dans Naamkunde 38, 1962, 140-2.

 

JG

Ballegooy, van

-gooij, -go(o)yen: PlN Balgoij (G).

 

FD

Ballekens

Dim. van Balle (zie i.v.) en vgl. Bollekens. 1394 van Betten Ballekins, 1398 Jan Ballequin, Bellegem (DEBR. 1970).

 

FD

Ballemans

-mann, Balman, Ballman(n), Boleman: 1. BN voor een balspeler. 1490 Jan Balleman, Lier (FRANS); 1622 Maximilianus Balmans, Mtr. (MUL V). – 2. Afl. van Balle. Patr. – 3. Zie Baelemans.

 

FD

Ballenberghe, van

zie van Baelenberghe.

 

FD

Ballenghien

V. Boudenghien.

 

EV

Ballenghien

zie Balenghien.

 

FD

Ballereau

Bal(l)eriaux: Dim. van W. balî: drager van een baal, (vandaar) rondtrekkend koopman. 1303 le ballerial d’Ans, Fexhe-Slins (HERE.).

 

FD

Balleriaux

1303 «le ballerial d’Ans» Fexhe-Slins; petit bailli ou dimin. de w. bail ‘petit marchand ambulant’ (propr. porteur d’une balle).

 

JG

Ballery

Balory: BN voor een danser. Fr. balerie: dans, ontspanning (GOD.). Vgl. Balarin, Baladin (DE BEAUVILLE VII, 66). 1377 Michiel Ballary = 1379 Michiel Balleri, Bellegem; 1382 Lauwers Balarie, Moen (DEBR. 1970); 156 e. Henry Balorie, Coudun (MORLET).

 

FD

Balleste(r)

-strin, Balestin, Balister, -staire, -steen, Bales(se), Balès: Ofr. balest(r)e: kruisboog. BerBN van de boogmaker of kruisboogschutter. Vgl. Balestrie.

 

FD

Ballester

V. Baliste.

 

EV

Ballestrin

cf. Balesse, Balestin.

 

JG

Ballet

-ez, -é, -ey, Balet(te), -ez: T. Gedemouilleerde vorm van Baillet. – 2. Dim. van Bal. 1295 Jehans Balles, Bergen (PIERARD 552); 1565 Michael Balet, Lv. (HENNO).

 

FD

BALL–ette

-ewyns, -iet, -ings, -ion, -o(n), -ot, -ou, -y.  BALS- -acq, -(e)ux, -en, -on. BALT- -eaux, -ia, -us, -y. V. BALD, (Bal, Balz, Bald).

 

EV

Balleux

cf. Baleux.

 

JG

Ballewyns

zie Boudewijn(s).

 

FD

BALL–ez

-iet. 1. V. Baillet. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Ballhorn

Ndd. PlN Balhorn (NRW, HS): moerassige hoek. 1307 Hinrik Balehorn, Stettin (NN).

 

FD

Balli

zie Bailli.

 

FD

Balliau(w)

zie Baillaud.

 

FD

Ballien

Zie Baillien.

 

FD

Ballière

zie Baillière.

 

FD

Ballieu

-ieux, cf. Balieu(s).

 

JG

Ballieu(x)

Balliu, zie Bailli.

 

FD

Ballieul

zie Bailli, Debailleul.

 

FD

Balligand

zie Baligand.

 

FD

Ballin

cf. Balin.

 

JG

Ballin

-yn, Balin: Patr. Vleivorm van Boudewijn of een andere bald-naam. Zie Balle(n). 1397 van Daneel Balline; 1398 Gillis Balin, Hulste; 1438 Ballin de Scheemakere, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970).

 

FD

Ballinckx

-ing(s): BN Mnl ballinc < banlinc: banneling, die in ballingschap verblijft of in de kerkelijke ban geslagen werd, misdadiger, booswicht. 1209 Waltero Banling, Voormezele (LEYS1957,109); 1233 S. Lamberti Ballinc (DEBR. 1980); 1321 Willaumes li Balinck (DEBR. 1971).

 

FD

Ballinger

1. D. FN Baldinger, uit Baldingen (BEI). Of D. Balinger, uitBalingen (BW) of Bahlingen (BW). – 2. E. FN Ballinger < Beringer (COTTLE).

 

FD

Ballinghem, van

zie van Baelinghem.

 

FD

Ballintijn

zie Ballantyne.

 

FD

Ballion

zie Bâillon.

 

FD

Ballis

zie Balis.

 

FD

Balliu

Var. néerl. de Bailly, Bailleux.

 

JG

Balliu

zie Bailli.

 

FD

Ballman(n)

zie Ballemans.

 

FD

Ballmer

Patr. Germ. VN bald-mêr ‘moedig-beroemd’: Baldemarus (MORLET I).

 

FD

Ballo(e)y

-ois: 1. Patr. Vleivorm van de Germ. VN Boudewijn. 1340 Balduini dicti Balloye; 1364 Balduwino filio Rulandi = 1380 Balloye Roelants; 1383 Balloey van Wolmersem = 1397 Balloye v. W., Tn. (ROEL. 1951,12); 1289 Amelricus Balloy (VAN LOEY1937,305). – 2. Maar de EN komt hoofdzakelijk in WV voor en er zijn geen oude Wvl. vbb. van bekend. De vroegste vermelding is: 1705 Jooris Balloy, Lo. In de Westhoek komen in de i8e e. de volgende var. voor: Balloye, Balloo, Balloi, Bollois, -oys (med. fG. Desmet, Rs.). Ik vermoed daarom een hypercorrecte adaptatie (bal is ni. Wvl. bol) van de Fr. EN Bouloy(e), die in 1820 fréquent voorkomt in PdC (BERGER). PlN Boulaie, var. Bouloie: berkenbos.

 

FD

Balloir

Nom d’origine: topon. fréquent, ainsibalwér, à Liège; du néerl. bolwerk, fr. boulevard.

 

JG

Balloir

Verspreide PlN, b.v. in Luik: Balveér (Fr. boulevard) < Ndl. bolwerk.

 

FD

Ballois

Balloy, -oye (NF de la région de Tournai et Comines), cf. Bal-.

 

JG

Ballot

Balot(aud): 1. Patr. Vleivorm van Germ. VN Baldo/Ballo of Boudewijn. Zie Ballon 1. – 2. Evtl. Fr. ballot: baal, bundel. BerBN. Vgl. Ballon 2.

 

FD

Ballu

Bally, zie Bailli.

 

FD

Bally

Baly. 1498 «veuve Jaspar Le Bally» BourgNamur, 1561 «Henry Bally» CoutSta­velot; nom de profession: fr. bailli (cf. 1758 «Cabareau lieutenant grand bally») plutôt que w. bali ‘petit marchand ambulant’. Cf. le dimin. Balleriaux.

 

JG

Ballyn

zie Ballin.

 

FD

Balma(e)kers

BerN van de vervaardiger van ballen. 1291 Lippin de Ballemakere, Oud. (CG); 1518 Nicholaus Balmakere; 1631 Adrianus Balmakers, Zevenbergen NB (MULIII, V).

Balman, zie Ballemans.

 

FD

Balog(h)

Metr. Germ. VN badu-laug ‘strijd-?’. 1164 Badeloga, Cent (GN); 1339 Loys Everdey ende Badeloech ziin wiif, Hulst Z (DEBR. 1969).

 

FD

Balon

Balot, Baloye, cf. Bal-.

 

JG

Balon

zie Ballon.

 

FD

Balory

zie Ballery.

 

FD

Balossier

Blossier: PlN Mfr. balossier: sleedoorn, sleepruim; afl. van Ofr. beloce, volkslat. ballucia: wilde pruim, sleepruim. Vgl. Sleeuwagen. 1384 Jean Balossier, Laon (MORLET).

 

FD

Balot(aud)

zie Ballot.

 

FD

Balourdet

-os: BN. Dim. van Fr. FN Ballourd, Mfr. beslourd: lomperd (DNF).

 

FD

Bals

cf. Bal-, Bal.

 

JG

Bals

zie Balle(n).

 

FD

Bals-

Thème d’hypoc. germ., cf. 966 «Balduinus dictus Baldzo» Gand; cf. aussi Bal-. ii Dérivés: Balsa, Baisât, Balza, Balzat. 14e s. «enfans Balsas» CensHuy, 1444 «Jehan Baisai», 1486-87 «Balza de Jache» Terre-Jauche, 1561 «Jan Balsa» BourgNamur. –Balsau, Balsaux, Balseau, Balseaux, Balzau.

 

JG

Bals, de

Wsch. var. van De Bels (vgl. Brugs malk: melk), veeleer dan gen. van De Bal.

 

FD

Balsacq

-a(t), -aque, Balza(t), -ac(q), Belsack, -ac(q): PlN Balsac (Aveyron) of Balzac (Charente). Balsac is een gehucht in Coulonieix (Dordogne) (DNF). De familie Balsa stamt uit Z.-Frankrijk. De voorouders van Honoré de Balzac (1799-1850) heetten Baissa. Een familie Balza van Toulouse werd in 1822 geadeld. Franciscus Balsa was in 1725 in Aw. brouwer (VS I973,*6o). Een autochtone FN Balsa(t), Balza(t) gaat wellicht

terug op een afl. van de Germ. VN Baldzo (< Baldwin): 146 e. enfans Balsas, Hoei; 1444 Jehan Baisai; 1486 Balza de Jache, Geten (J.G.).

 

FD

Balsacq

-aque. Pour Jodogne, surnom phrastique /qui bat les sacs/ [JMP]. – Sinon dérivé du précédent avec le suffixe rare -ak.

 

JG

Balsaert

Balzaer: 1. Hypercorrect voor Balsa, Balza; zie Balsacq. – 2. Var. van Balthasart.

 

FD

Balsau(x)

-eau(x), Balzau: Patr. Afl. van Germ. VN Balzo? Of hypercorrect voor Balsa?

 

FD

Balsing

-ink: Patr. Afl. van Germ. VN Balzo, d.i. bald-so, afl. van een bald-naam.

 

FD

Balster

Patr. Friese vorm van Balthasar.

 

FD

Balt-

Var. de Bald-, hypocor. germ. Dérivés: Balteau, Baltia (forme nam.). –Balter

 

JG

Balt(h)asar(t)

-zar(d), -zart, -zaar, Baldassar(r)e, -ar(r)i, Baltzar: Patr. Bijbelse VN Balthasar, naam van een van de drie koningen. Zie ook Baltens. 1397 Baltazar, Bergen (CCHt); 1476 Janin van Roubays f. Baltasaerts, Ktr. (RAK, PB f°i8v°); 1480 Baltazar du Bus, Wervik (Wez.); ±1570 Reynier Baltasars, Roermond (CDT 38).

 

FD

Balt(h)y

Balti: Patr. Gen. van Baltus.

 

FD

Baltasar(t)

-zar(d), -zart, zie Balthasart.

 

FD

Baltazar

-ard, -art, Balthasar, -art, Baltha-zar, -art. 1540 «Baltazart Lestocque» Blaton, 1561 «Balthazart Bruneau» Bernissart, «Balthazar de Blicquy» Péruwelz; prénom d’un des rois mages, dont les noms n’apparaissent qu’au 8e s., et qui ne se rangeaient pas parmi les saints, ce qui peut expliquer leur entrée relativement tardive dans l’anthroponymie (cf. M. Arnould, NP en Hainaul, 47). « Hypocor. latinisé: Balthus, Baltus. 1522 «Wérard Baltus», 1544 «Balthus del Robert-ville» DénStavelotMy, 1602-3 «héritage Jean Baltus» TerriersNamur; au génitif: Balthy, Balty.

Dérivés en -et: 1652 «Balthoset» Tavier, 1740 «Joanne Baltozet de Borgoumont» La Gleize, 1766 «Jean François Balthozet» Arbrefontaine.

 

JG

Balteau(x)

zie Bulteel.

 

FD

Balten(s)

Baltes, Baltus(sen), Beltus, Baltissen, Balts, Baltz: Patr. Vleivorm/korte vorm van de bijbelse VN Balthasar. 1367 Baltin van Grijsperre, Heule (DEBR. 1970); 1570 Balten de Nayer = Baltazar de Naijer, Edegem (ROEL 1951,12); 1569 Hans Balten, Lo-Aw. (AP); 1580 Geraerdt Baltis, Bilzen (SCHOE.); ±1570 Jaspar Baltuszone, Grave (CDT 38).

 

FD

Balter

zie Balder.

 

FD

Balthasar

Balthazar, cf. Baltazar.

 

JG

Balthau

zie Bulteel.

 

FD

Balthazar

N. de bapt. d’origine ba­bylonienne rendu populaire par la légende qui a donné ce nom à l’un des Rois Mages. Variantes : BAL-THA- -sart, -zard et, peut-être Balza(t). N° 105.

 

EV

Balthus

Baltus, cf. Baltazar.

 

JG

Balthy

Balty, cf. Baltazar.

 

JG

Baltia(uw)

zie Bulteel.

 

FD

Baltissen

Balts, Baltus(sen), Baltz, zie Baltens.

 

FD

Baltzar

zie Balthasart.

 

FD

Balu(s)

1. Gedemouilleerde var. van Baill(i)u. -2. °1775 Gommarus Petrus Balus (zoon van) « 1742 Petrus Balus (zoon van) Waltherus Balens, Aw. (VS 2000,350). Zie de Baele.

 

FD

Balvé

Balve, Baluwé, Baluwe: Var. van Bal(l)ivet, Baillivet, Bailluet, dim. van bailli(f): baljuw.

 

FD

Baly

cf. Bally.

 

JG

Baly(u)

zie Bailli.

 

FD

Balyu

cf. Bailly.

 

JG

Balz-

cf. Bals-.

 

JG

Balza(t)

1. V. BALD (Balz). — 2. V. Balthazar.

 

EV

Balzac(q)

-a(t), zie Balsacq.

 

FD

Balzaer

zie Balsaert.

 

FD

Balzau

zie Balsau(x).

 

FD

Balzer

Balcer(s): Patr. D. vorm van de bijbelse VN Balthasar.

 

FD

Bambeke, van

van Bambecke, van Banbeke,-beck: PlN Bambeke / Bambecque (FV). 1160 Robertus de Bambeke, Broekburg; 1243 Lodewiic van Bambeke (DFI).

 

FD

Bamberg

Nom d’origine: Bamberg, ville de Franconie (All.).

 

JG

Bamberg(en)

Bamberger: PlN Bamberg (BEI). Of Bambergen in Ùberlingen (BW).

 

FD

Bambois

Nom d’origine: topon. fréquent (= bois banal), e.a. Bambois (Nr).

 

JG

Bambost, van

Bambust, Bamborst: PlN Banbos: bos binnen het rechtsgebied van de heer. Bambos in Lede (OV). 1396 Boyden van Bambossche, Lede (DE B. 35); 1451 Bouden vanden Bambossche inden Bambosch, Lede (TL13).

 

FD

Bambust

Proven. Bambusch. (Dép. Recht). Variante: Bam(p)s.

 

EV

Bamelis

-lys, Bamélis: Wellicht uit Fr. FN Bamelles, naast Balmel(le), Baumel, Bameau, dim. van Lat. balma: grot, heuveltje. 1640 Bameeles, Langemark(PDB).

 

FD

Bammens

Bammans = Bamptmans. Afl. van Van den Bampt/Bempt. 1446 Jan Bammans = 1505 Jan Bampmans, Zolder (VANB.).

 

FD

Bammens

Sans doute pour Bammans = Bamptmans, dérivé en -man de Van den Bampt, Van den Bempt [FD].

 

JG

Bammez

-ey, zie Beaumet.

 

FD

Bamps

Bam(pt)s, Baps: 1. Bamps, gen. van Mnl. bampt, be(e)mt: beemd, natte wei. 1415 Arnt Bamps = 1452 Art Bampts, Ht. (A.GHIJSEN). Zie ook MOLEMANS 407. – 2. Duister blijft de naam Bam die al in de 136 e. in WV voorkomt: 1261 Lamberto Bam (DEBR. 1980); 1299 Jacobi Bams, Uitkerke (VERKEST). Wellicht een bakernaam. -3. Eveneens onduidelijk en wellicht ook bakernaam: 146 e. Crestine Baps, Kales (DUPAS

43).

 

FD

Bamps

Bampts, Barns. Généralement génitif de moy. néerl. bampt, beemt ‘prairie, pré humide’ [FD].

 

JG

Banbeke, van

zie van Bambeke.

 

FD

Bance

Banse, Banze: 1. Patr. Germ. VN Banzo, so-afl. van Band-naam. – 2. Zie Bansart.

 

FD

Banck

Ban(c)ken, Ba(a)nk: 1. BN of BerBN volgens een van de betekenissen van bank: zitbank, rechtbank, schepenbank, pijnbank, vleesbank, toonbank, geldbank. – 2. Korte vorm voor Van der Banck. 1303 van Piètre Banke, Bg. (VERKEST).

 

FD

Banck, van der

Verbanck, Verbandt: PlN ter Bank, o.m. in Heverlee (VB), Moen, Wg. (WV), Haasdonk, Temse (OV). Verbandt < Verbanckt, vgl. int < inkt. 1311 Pieron dou Banc, Ktr. (DEBR. 19/1); 1382 Symoen van der Banc, Moen; Wouter van der Banc, Wg.; 1398 Jan van der Banct, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Banckaert(s)

Banquart, Bonckaert, Banckers, Ben(c)kert, Benker: 1. Afl. van Mnl. bancken: eten en drinken, kroeglopen. BN. 1392 Mieus Bankert, Hoorn (NHC); 1496 van Leenaerts Banckers wegen, Aarts. (MAR.). – 2. Evtl. Ndl. bankaard: bastaard. BN. 1395 Gerhart vom Welschen-Nilwenburg, der Banckhart = Girard, bâtard de Neuchatel(BRECtL).

 

FD

Bancu

Bancut, -us. Probabl. adaptation gra­phique de bank-hûs ‘banque’ [FD]. Comp. aussi Baccu, Bac(c)us.

 

JG

Bancus

Bancu(t): Bank-hûs: huis op de helling. 1482 William Bankhous; 1513 Robert Bancus, York (REANEY).

 

FD

Bandalin

zie Bandelin.

 

FD

Bande

Nom d’origine: Bande (Lx).

 

JG

Bande, (de)

zie de Bant, Debande.

 

FD

Bandel

Var. van Baudel, met n-epenthesis. Of dim. van Germ. band-naam, vgl. Bandelin?

 

FD

Bandelet

zie Baudet.

 

FD

Bandelin

Bandalin: Patr. Vleivorm (dim.) van Germ. band-naam. Vgl. Bandin. 1266 Hainr. et Albertus fratres… Bandelini, Stockach (BRECH.).

 

FD

Banderlé

1. Zie Baudet. – 2. Evtl. PlN Banterlez in Baisy-Thy (WB).

 

FD

Bandin

Benden: Patr. Vleivorm van Germ. band-naam, zoals Bando, Bandarid (Fm.). ±1200 Bandin, Voormezele (LEYS1957′).

 

FD

Bandin

Dérivé de l’hypocor. germ. Bando. -Peut-être génitif lat. : Bandiny (NF liégeois).

 

JG

Bandini

-iny, -ino: Patr. It. dim. van Germ. band-naam. Vgl. Bandin.

 

FD

Bandoux

Patr. Rom. vorm van Germ. VN Band(w)olf. Pandulfus (MORLETI).

 

FD

Bandt, de

zie de Bant.

 

FD

Banen

1. Patr. Vleivorm van Lat. HN Urbanus. 1566 Willem Banens, Kontich (SELS). – 2. Zie Baene.

 

FD

Banet(on)

Ofr. banet(on): korfje, mandje. BerBN. 136 e. Jacquiers Baneton, Laon (MORLET).

 

FD

Baneton

Fr. hanneton ‘petit panier d’osier rond’ FEW 1, 326b, comme surnom de pê­cheur?

 

JG

Baneux

Banheux, cf. Banneux.

 

JG

Baneux

Banneux, Banheux: PlN Banneux in Louveigné en Lierneux (LU). 1369 Massot de Banur, Lierneux (L. REMACLE, Top. de Lierneux, 23).

 

FD

Bangard

-er(t): D. var. van Baumgarten: eigenaar van een boomgaard. 1525 Hans Bangart (BRECH.).

 

FD

Bangels

Bengel: Mhd. bengel: knuppel. BN voor een harde bonk, knoestige kerel. 1284 Burkhard Bengel, Riedlingen (BRECH.); 1443 Jacop Banghelyn, Aw. (GPM).

 

FD

Banier

Bannier, Bani: Ofr. banier: héraut, omroeper,  gerechtsdeurwaarder, veldwachter.

 

FD

Banier

Nom de profession: anc. fr. banier ‘héraut’, fr. dial. bannier ‘messier, garde-champêtre’.

 

JG

Bank(en)

zie Banck.

 

FD

Banks

1. Gen. van Bank. – 2. E. FN en PlN Bank: oever, helling. 1297 Watier del Banck, York (REANEY).

 

FD

Banneel

zie Bonnel.

 

FD

Bannenberg

PlN in Borgentreich en Detmold (NRW).

 

FD

Bannerman

D. FN Bannermann: vaandrig, die de banier draagt.

 

FD

Banneux

Banheux, Baneux. 1451 «Hubins de Banneux» = «Hubinès de Banneur» = 1463 «Houbinet de Baneux» CoutStavelot; nom d’origine: Banneux, à Louveigné et à Lier-neux (Lg).

 

JG

Banneux

zie Baneux.

 

FD

Bannier

zie Banier.

 

FD

Banquart

zie Banckaert(s).

 

FD

Banquet

Surnom: anc. fr. banket ‘petit banc’ FEW 15/1, 58b.

 

JG

Banquet

zie Baquet.

 

FD

Bansart

-a(rd), Banse, Bance, Banze: Ofr. banse: mand, en afl. op -ard. BerBN/BerN.

 

FD

Bansart

Probabl. nom d’origine [non localisé], signifiant ‘essart du ban’.

 

JG

Banse

Surnom métonymique ou métaphorique : w. banse ‘grande manne en osier’ FEW 1, 240a; ou bien nom issu de l’anthrop. germ. Banzo < Bandizo (Dauzat 24).

 

JG

Banse

zie Bance.

 

FD

Bant, de

de Bandt, Debante, (de) Bande: Mnl. bant: band, boei. BerBN van de binder, de knevelaar, die bindt, boeit (vgl. Binder(s), D. in die Bande schlagen: boeien). 1362 domui Katherine Bants, Ktr. (DEBR. 1970); ±1380 Jan den Bant, Elverdinge (DELHAYE).

 

FD

Bantignie

Bantegnie(s): PlN Bantigny (Nord).

 

FD

Bantke

Dim. van Bant of van Germ. VN Bando. 1162 Erembaldus Bandekin, Sinten FV (LEYS1957′, 108).

 

FD

Bantuelle

Var. de Bonduelle?

 

JG

Bantuelle

Var. van Bonduwelle.

 

FD

Bantus

Peut-être nom d’origine: Banteux, 1169 «Bantues» (Nord), cf. 1280-81 «Henris de Banteus li moulekiniers » RegTournai.

 

JG

Banze

Zie Bance.

 

FD

Bao(o)

Baôo: W. uitspr. van Bayart (J.G.)?

 

FD

Baonville

1300 «Jehans dis de Baonville filh le signor Joffroy leGrongnaix chevalier de Mes» CartOrval; nom d’origine: p.-ê. Baillonville, w. Buyonvèye (Nr).

 

JG

Baonville

PlN Baillonville (N). 1300 Jehans dis de Baonville (CAO).

 

FD

Baôo

Baoo, Bao. Probabl. forme w. de Bayard, cf. Baar(t).

 

JG

Bapaume

1290 «Michieus de Bapaume» DettesYpres; nom d’origine: Bapaume (PdC).

 

JG

Bapaume

zie Debapaume(s).

 

FD

Baplu(e)

Wsch. var. van Papeleu.

 

FD

Baps

Zie Bamps.

 

FD

Baptist(e)

Baptista, Babtist(en), Batiste, -is(se), Pat(t)ist, Bautiste, Bat(t)ista, Battisti(ni): Patr. FIN Johannes Baptista: Johannes de Doper. 1563 Jaspar Baptiste = 1569 Gasparus Baptista, Lv. (HENNO).

 

FD

Baptiste

Baptist, Batiste, w. Batisse. Forme savante du nom de baptême (Jean-)Baptiste.

 

JG

Baque

zie Bak.

 

FD

Baquelaine

Proven. N. d’un ruisseau. Région Louvain-Tirlemont. Baca-land ou Bakeland. Synon. : Bac–l(a)in, -lène. N. flamands : Ba(ec)k- -elants, -elmans.

 

EV

Baquet

-ette, Bacquet, Ba(c)qué, Bacquait, Banquet: Ofr. baket, baquet: bootje. BerBN of huisnaam. 1415 Andries Baquets, Mech.

 

FD

Baquet

Surnom: fr. baquet ‘petit bac; péniche’; aussi topon. dans le Namurois. – Bibliogr. : G. et L. Houziaux, Une des plus anciennes famil­les du Comté de Rochefort, les Baquet de Ver-Custinne, S.I., 1973 (avec branche de Liège,

XVIIe– XVIIIe S.).

 

JG

Bar

1247 «Thiebauz cuens de Bar» CartOrval, 1444 «Lambert de Bar sur Ha» AidesNamur, 1552 «Henri de Bar» CartCiney; nom d’origine: plusieurs Bar en France, dont Bar (Ardennes).

 

JG

Bar

Bar(r)e, Baar, Bart, Bard: 1. Verspreide PlN Bar, Barre. – 2. Patr. Korte vorm van een Germ. VN op -bert of-bard. Grafieën voor Bart, Bard. Zie Baart 2. – 3. Fr. barre: slagboom, verschansing. Vgl. Delbarre. 1490 Colart Bar = Bare = Bart, Ecaussines (Midd. 1983,337-356).

 

FD

BAR

BER. (Bar, ,,Homme libre », Ber, ,,Ours »). Racine germanique ayant servi à former des noms de baptême. Cas régime : Baron, Beren. Proto­types : Bernard, Pérault.

Mutation fréquente : B en P.

A.  Cas sujet : Bar, Ber, Bir. I. N. simples.

1.  Ba(a)r,  Barre,  Barré,   Baer,   Béer,   Berre,   Behr,   Bair,   Bier, Bière, Père, Pyr, Ba(e)r-, Per(re)-, Ber-, Bier- -man(s), -man(n)e.

2.  Baers, Beers, Peers, Peirs, (S)piers, Pierce, Persoons.

3.  Be(i)r-, Pir-, Pyr- -e(y)ns, Pirenne;- Bar(r)- -o(n), -oen, Pair-, Bir-, Pyr-, Pierr- -on, Péronne(t).

II. ‘N. simples avec suffixes. B.-ino : Pér-, Perr- -in. Périgne. B.- -ing, -ling: Be(i)r- -inckx, -inghs, Peerlinck. B.- -at(to), -et(to), -it(to), -ot(to) : Baratto, Bar(r)-, Par-, Bar(r)-

-as, -ez, Bair-, Ber-, Berr-, Pair-, Pér-, Perr-, Pir-, Bir-, Be(u)r-

-(i)a(t), -et(te), -ot(te), -iot. B.- -ak, -ek(in), -az, -ez : Ber-, Pi(e)r- -quin, -kin, Birchen, Périchon

(Cas régime), Beresse, Pér-, Perr- -es, -etz. B.-ill-atto : Périllat.

B.-esson : Pér-, Pi(e)r- -son(ne), Péri-, Perri-, Pier- -chon. III. N. composés. B.-and : Bar-, Be(i)r- -end(t). B.-bald : Bar-, Pér- -bal, Barben. B.- -god, -gaud : Piercot, Perregaux. B.-hard : Ber-, Pi(é)r-, Beir- -ard. Pierraerts. B.-hari : Bar(r)-, Ber-, Berr- -ier, -yer, -i, -y. B.-helm : Beur- -(el)ms, -ems. Péromet  (Diminutif). B.-hlod: Pi(e)r-, Peer- -lot(te). B.-maru : Barmarin. B.-wad (-wast) : Bervaes, Berças. B.-sig : Père- -cy, -sy.

B.-wad (-wand) : Bar(r)a-, Bar(r)i- gand, -gant. B.-wald : Bar(r)-, Ber-, Bair-, Pér-, Perr-, Pir- -aud, -ault, -eau,

-iau, -ia(t), -al, -el(le), -eel, -ay. Bairèwe (N° 83). Périlleux,

Ferrée, Pe(i)rels.

B.-ward (-wari) : Ber(re)wa(e)rt(s), Ber-, Bir- -guer. B.-wil : Pergyl. B.-wulf : Pér-, Pair-, Pi(é)r- -oux, Béroul.

B.  Cas régime-: Bar(e)n, Ber(e)n, Bir(e)n.

I.  N. simples : Barn(es), Beerneman.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -at(to), -et(to), -ot(to), -ez : Bernât, Pern- -et, -ot, -od, Pironnet,

Pirn- -é, -ez. B.-ik : Barnich, Bernique, Pernix.

III.  N. composés. B.-bald : Birembaux.

B.-hard : Bel(e)rn-, Beirn- -a(e)rt, -ard. Ben-, Besn- -ard. Bernaets, Bernardy (Génitif latin). Bernus (Abréviation). Bre(y)n- -ard, -art (Intervers.).

B.-hari: B(i)ern- -iers, -y. Bre(n)n(i)ez  (Intervers.).

B.-wald : B(i)ernaux, Pern- eel, -elle, -iaux, Piern-, Pirn- -ay.

 

EV

Bara

Barat, -as. Barra, -as. 1275-76 «Jehans Baras li enlumineres» RegTournai, 1302 «Barat d’Outre-Escaut» LoiTournai, 1540 «Toussain Bara» Villers-Pol, 1574 «Guil­laume Bara» BourgNamur, 1617 «Hubert Barat» Bouvignes ; surnom : sans doute w. bara ‘bélier’ FEW 1, 335a (cf. BTD 26, 252) plutôt qu’âne, fr. barat ‘tapage, fracas’, mais aussi ‘ruse, tromperie’ FEW 9, 330b, cf. Barate.

 

JG

Bara

zie Baras.

 

FD

Barabas

Patr. Bijbelse VN. 146 e. Barlebast van den Brande, Ktr. (LG1973,46).

 

FD

Baraf(fe)

PlN Barafle (PdC). ±1300 Grars de Barafle, PdC (BOUGARD).

 

FD

Baraffe

1295-1302 «Grars de Barafie» ImpôtArtois; nom d’origine: Barafie (PdC).

 

JG

Barais

zie Bareel.

 

FD

Baraitre

Wellicht hypercorrect voor Barette? Of verfranst Bayreuth?

 

FD

Baral

Barrai, Barael, Baral(l)e: Ofr. baral: klein vat, tonnetje. BerBN.

 

FD

Baral

Barral. 1676 «les hoirs Jean-Henry de Baralle» RuageAth, 1758 «Jean-Joseph Baralle (orig. de Limbourg)» BourgLiège; p.-ê. surnom: anc. fr. baral ‘esp. de petit baril ou tonneau’, mais un nom d’origine, sans doute en France, n’est pas à exclure.

 

JG

Baran

-ant, Baranek, -i(a)k: Pools baran: ram (NAUMANN). BN. Vgl. De Ram, De Weer.

 

FD

Baranger

zie Berenger.

 

FD

Baras

-atte, -a(th), Barra(s), -at, -att(e), Beraet(s), -a(t), Borra(s), Bouras, Boraet, Braat, Brae(d)t, Brad, Bra(d)t: BN. Ofr. barat, Mnl. baraet, beraet: bedrog, list, bedriegerij, bedrieglijk spel, goochelspel; drukte, verwarring, rumoer. 1245 Joh. filius Jacobi Baraet, Deerlijk (DEBR. 1980); 1295 Boid Baraet, Kales (GYSS. 1963); 1426 Pierart Boraet, Ktr. (DEBR. 1958); 156 e. Arent en Willem Braet (erven van) Willem Baraet, Baarle (A. BRAET, Hetgeslacht Braet…, 1981). Vgl. ook E. Barra(t) (REANEY).

 

FD

Baras

Barat, cf. Bara.

 

JG

BAR–as

-at,  -aud,  -ault,  -en,  -i, -iat, -y. V. BAR.-

 

EV

Barate

Baratte. 1592 «Giele Baratte (orig. de Lille)» BourgLiège; surnom: probabl. anc. fr. barat, borate ‘ruse, tromperie’, cf. Bara(t), ou bien fr. baratte.

 

JG

Barate

Barraté. Surnom: partie, passé d’anc. fr. barater ‘tromper’ FEW 9, 330a.

 

JG

Baratier

BN voor een bedrieger. Vgl. Barat. 1283 Lambrecht Barentir, L (OGO, VMW).

 

FD

Baray

zie Bareel.

 

FD

Barba

Plusieurs origines: hypocor. de Barbara> prénom fém. Barbe; ou bien nom d’origine: Barba, à Franchimont (Nr) et Barba (< all. Barbach), rivière dans les Vosges, etc.

 

JG

BARBA(N)-

BARBEN- -son, -çon, -zon. Proven. 1. Barbanson (Loc.).-      

—  2.   Barbançon,   ,,Du  duché  de Brabant ». Nos 69, 225.                     

 

EV

Barbai

V. BAR.                                    

 

EV

Barbaix

1. Proven. Barbais   (Dép. Louette-St-Denis). — 2. V. Barbe.       

 

EV

Barbaix

Étant donné la concentration du NF dans la région Ath-Tournai, ne peut être une var. de Barbay (forme liég. de Barbeau); probabl. NL en -baki, mais Barbais, hydron. à Gedinne (Nr) et environs (cf. Barba) est fort éloigné [CH].

 

JG

Barbaix

zie Barbeaux.

 

FD

Barbal

Barballe. Probabl. NF importé; un chaudronnier auvergnat nommé Barbale était installé à Huy en 1794. Cf. aussi le NF lorrain Perbal, dont certaines mentions alternent avec Barbanson, Barbason, -azon, Barbençon, Barbenson, -ont. Soit ethnique: brabançon (du Brabant), avec métathèse, cf. Le Barben-chon, soit nom d’origine: Barbençon (Ht) qui amème origine, ainsi 1258 «Jehan de Barben-chon» Lobbes, 1272 «Oda relicta Lambert de Barbenchon» PolyptVillers, 1623 «Nicolas de Barbenson» DénChimay. Cf. aussi Barbasan.

Barbaraux; Barbarin. 1286 «Barbarins» Cart-Mons, 1441 «la maison et assize qui jadis fut Barbarin et Macortoy» NPLaroche; dérivés de fr. barbare ‘étranger, cruel’, e.a. moy. fr. bar-barin FEW 1, 249b, avec le sens de ‘berbère, musulman d’Afrique’ dans la Chanson de Roland (éd. Moignet 312) [MH].

 

JG

Barbançon

-son, zie Barbenson.

 

FD

Barbanson

Barbason, -azon, Barbençon, Barbenson, -ont. Soit ethnique: brabançon (du Brabant), avec métathèse, cf. Le Barbenchon, soit nom d’origine: Barbençon (Ht) qui amème origine, ainsi 1258 «Jehan de Barben-chon» Lobbes, 1272 «Oda relicta Lambert de Barbenchon» PolyptVillers, 1623 «Nicolas de Barbenson» DénChimay. Cf. aussi Barbasan.

Barbaraux; Barbarin. 1286 «Barbarins» Cart-Mons, 1441 «la maison et assize qui jadis fut Barbarin et Macortoy» NPLaroche; dérivés de fr. barbare ‘étranger, cruel’, e.a. moy. fr. bar-barin FEW 1, 249b, avec le sens de ‘berbère, musulman d’Afrique’ dans la Chanson de Roland (éd. Moignet 312) [MH].

 

JG

Barbar(a)

Barber(a): Metr. Gr. HN Barbara. Vgl. Barbe.

 

FD

Barbara

1. Proven. Barbara (Polder) L.D. — 2. Matronyme.  Barbara.    

N° 1.                                                 

 

EV

Barbaraux

zie Barbrel.

 

FD

Barbari(e)n

Barberien, -iën: 1. Mnl. barbarien, barberien: barbaar, heiden, ongelovige, BN. -2. Evtl. uit Barberin, afl. van barbe: baard. 1394 Pierre Barberin, Chauny (MORLET).

 

FD

Barbary

-ie, Barbry, Barbery (NF de la région de Comines). Probabl. de moy. fr. barberie, f. ‘lieu où l’on fait la barbe’ FEW 1, 244a [MH], plutôt que de moy. fr. barbari ‘épine-vinette’ FEW 19, 22b.

 

JG

Barbary

zie Barberie(s).

 

FD

Barbas

-a(t), Borbas, -ath: BN voor een gebaarde.

 

FD

Barbasan

1519 «Jehan Wallenier dit Barbasan» Ladeuze; probabl. var. de Barbanson, Barba­son.

 

JG

Barbason

cf. Barbanson.

 

JG

Barbason

-zon, -san, -zan, zie Barbenson.

 

FD

Barbay

cf. Barbeau.

 

JG

BARB–ay

-eaux, -iaux, -ieux.1. Car. phys. H. barbu comme le barbeau (poisson) ou frisé comme le barbet   (chien).  — 2.  Profess. Diminutifs   ou   formes   dialectales de Barbier. V. ce nom.-

 

EV

Barbazon

cf. Barbanson.

 

JG

Barbe

1286 «Adans Barbe» CartBinche, 1294 «Godescaus barbe» CensNamur, ±1300 «Stievenes Barbe» CensHerchies, 1365 «Sy-mon Barbe» TailleMons; prénom, fém. Barbe très fréquent anciennement (cf. BTD 60, 43), d’après le nom d’une sainte très populaire en Wallonie fêtée le 4 décembre (patronne des travailleurs du bâtiment, de la mine, des car­riers, etc.), du lat. Barbara; cf. Babe, Bâbe et Bare. – Un surnom: fr. barbe est également possible dans certains cas, cf. 1598 «Venant à la Barbe» DénWavre, cf. Labarbe. Comp. aussi: 1286 «Thinghe Barbe d’Or» Dettes-Ypres, 1378 «Ernus de Bubais dele Barbe d’Our» CartValBenoît, 1458 «Johannes a Barba Aurea» AnthrLiège, 1606 «Jehan Tric-quoise dit délie Barbe Dor» Liège; 1289 «Alars Barbesalée» [comp. des cheveux poi­vre et sel] CensNamur; 1354 «Gilotea Belle-barbe» FiefsLiège, 1627 «Marguerite Bel-barbe» RPSpontin; 1284 «Watiers Blanke-barbe» DettesYpres; etc. [CH].

 

JG

Barbe

Barber, Berbe(n), Berbel, Berber(s): Metr. Gr. HN Barbara, Fr. Barbe. 1417 Johannes Barben = 1453 Jan Berben, Ht. (A. GHIJSEN); 1426 Baerbele Kerstiaen, Ktr. (DEBR. 1958); 1473 vrou Berbel van Berle = 1474 vrou Berbe van Berle, Ht.; 1601 Barbara van Loo = 1606 Berbel van Looe, Aarts. (ROEL. 1951,16).

 

FD

Barbe

Car. phys. ,,H. à barbe ». N°  265.- Diminutifs : Barb- -ette, -es,   

-ey, -ion.                                          

 

EV

Barbé

Barbez; forme fém.: Barbée. 1295-1302 «Mehaus li Barbée» Impôt Artois; surnom: anc. fr. barbé ‘qui a de la barbe, barbu’, suffixe -atu FEW 1, 244a, qui a connu aussi le sens ‘fort, viril’ Gdf 1, 579 [MH]. Cf. aussi Barbay et Barbet.

 

JG

Barbé(e)

-ee, zie Barbet.

 

FD

Barbeau

Barbeaux, -aux; Barbiau, -iaux, -ieaux; Barbay (forme liég.), Barbel (forme non vocalisée). s.d. «Beatricis de Barbeau» ObitHuy, 1295-1302 «Sare Barbaus» Impôt-Artois, 1371 «Rennekiens de Barbeal» Anthr­Liège, 1500 «Jean Barbel» CartCouvin, 1611 «Guillaume Wespin dit Barbeau» Bourg-Dinant, 1786 «Jean-Baptiste Barbeaux» NP-Louette; surnom de pêcheur: fr. barbeau (poisson) FEW 1, 250b, mais aussi nom d’en­seigne (ainsi 1730 «Doraus vocata li Barbeaix» à Liège, etc., BTD 26, 277); cf. égale­ment Barbaix.

 

JG

Barbeau(x)

-ieau, -iau(x), -au(d), -aux, -el, -ay, -aix:

1. Dim. van Fr. barbe: baard. BN. – 2. Fr. barbeau: barbeel. BN naar de visnaam of de huisnaam: 1730 domus vocata li Barbeaix, Luik. 1371 Rennekiens de Barbeal, Luik (RENARD 277); 1296 Sare Barbaus, PdC (BOUGARD).

 

FD

Barbée

cf. Barbé.

 

JG

Barbel

cf. Barbeau.

 

JG

Barbençon

Barbenson, cf. Barbanson.

 

JG

Barbenson

-sont, -çon, Barbanson, -çon, Barbason, -san, -zon, -zan, Berbesson: 1. PlN Barbençon (H). 1248 Nicholaus dominus de Barbenchon (SMT II); 1356 Jacops cocs van Barbentsoen, Bs. (PEENE 1949); 1366 Jehane de Barbenchon, Dk. (TdT);

1396 Niclaus Baerbesaen, Bg. (SIOEN). –

2. Metathesis van Brabançon.

 

FD

Barber(a)

zie Barbara, Barbe.

 

FD

Barberie(s)

-ri(s), Barbary, Barb(e)ry, Berbery: 1. Fr. barbarie: barbaarsheid. Vgl. Barbarien. BN voor een barbaar, een heiden? 1327 Maroie Barberie, 1390 Ysabiel Barbrie, Dk. (TdT); 1472 Jan Peltier gheseyt Barbry, Rijsel (PARM.). – 2. PlN Barbery (o.m. Oise); Barberie in Herseaux (H) en Montroeul-au-Bois (H). 1306 Robert de Barberi, Senlis (MORLET).

 

FD

Barberien

zie Barbarien.

 

FD

Barbery

cf. Barbary.

 

JG

Barbet

-ey. 1383 «Huguenin le Barbet» [FD], 1392 «Lambiers Barbet» = 1397 «Lambers Barbette» CartValBenoît, 1502 «Jan Barbet» AidesHainaut, 1561 «Jehan Barbet», 1611 «Barthelmé Jean Barbet» Arbrefontaine; dérivé en -et < lat. -ittu de barbe (surnom) ou du prénom Barbe, cf. 1527 «Haquinot et Barbet de le Cambre» Ladeuze. Comme surnom, pourrait être également w. barbet, race de pigeon, ou fr. barbet ‘chien d’arrêt’ (depuis le 13e s.) FEW 1, 244b [CH]. Cf. aussi Barbé(e) et Berbé.

 

JG

Barbet

-ez, -é(e), -ee, -ey, -ette, Berbé, Borbé, Babet(te), -ey, -ez: BN Fr. barbet: baardig, gebaard. 1383 Huguenin le Barbet; Hugues Barbet (MARCHAL 48); 1392 Lambiers Barbet =

1397 Lambers Barbette, LU (AVB).

 

FD

Barbette

Babette. 1531 «Barbette Michon» BourgNamur, 1566 «Barbette veuve de Piron» GuillLiège, s.d. «Barbe dit Barbette de Bom­bay» AnthrLiège, 1559 «Philippe Barbette» Dorinne, 1589 «Jehan Barbette», 1604«Jenne Jean Barbette» Arbrefontaine, 1725 «Babette Marten» Louette; prénom fém. Barbette, dérivé de Barbe, w. Bâbe, surtout dans la zone wallonne. – Aussi surnom dans le Hainaut, fr. barbette ‘petite barbe’, cf. 1280-81 «Gillion Barbette» RegTournai, 1358-59 «Jehans dou Kesne dis Barbette» PolyptAth.

 

JG

Barbey

cf. Barbet.

 

JG

Barbez

cf. Barbé.

 

JG

Barbi

1286 «li estaus Barbain» CartBinche; cas régime du prénom fém. Barbe [CH].

 

JG

Barbiau

-i(e)aux, zie Barbeaux.

 

FD

Barbiau(x)

cf. Barbeau(x).

 

JG

Barbier

Profess. N° 192. Forme italienne : Barbiere.

 

EV

Barbier

w. nam. Bârbié, Barbiers, Barbiez, Barby, Berbiers. 1257 «singnor Johan Barbier» BaillNivelles, 1280 «Colais li Barbiers» PolyptLiège, 1315 «Renniers li Barbiers» CartOrval, 1487 «Pettre Barbie» JusticeBas-togne, 1602-3 «Chrestien Barbier» Terriers-Namur; anc. fr., fr. barbier, w. nam. baurbî, etc. ‘barbier, chirurgien’.

 

JG

Barbier(s)

-i(ez), -y, Baerbier, Berbier(s), Berrebiers, Le Barb(i)er, Barbieur, -ieux, De Barbieux, Desbarbieux: Ofr. barbier, barbieur, Mnl. barbier: baardscheerder, aderlater, heelmeester. BerN. 1293 Bauduin le Barbieur, Dk. (TdT); 1298 Mikiel le Barbier, Kales (GYSS. 1963); 1321 Clais li Barbiieres, Ktr. (DEBR. 1971); 1399 Jan de Barbieur=Jan de Barbier, Ktr. (DEBR. 2000′); 1571 Jan Barby, Lv. (HENNO).

 

FD

Barbière

1637 «Jean le Barbiere» Nandrin, 1700 «Pierre Barbière» Vaucelles; var. du suivant ou féminisation anthrop. de Barbier.

 

JG

Barbieur

Barbieux. 1275-76 «Gilles li Barbiieres ki fu fius Mahiu li Barbieur», 1283 «Nicolon le Barbieur» DettesYpres, 1284 «Henri li Barbieres fieus Willaume» Dettes­Ypres, 1289 «Huet li Barbieur» CcnsNamur, 1365 «Thierii le Barbieur cambier» Taille-Mons, 1388 «Colars Wignon dict le Barbieur» Ladeuze, 1424-25 «Collart le Barbieux» Dén-Hainaut, 1537 «Colart Barbieur» Ladeuze, 1616 «la vefve Jherosme Barbieur» Princip-Chimay; nom de profession: anc. fr. barbeor, anc. w., pic. barbieur ‘barbier’, lat. barba + -ator FEW 1, 244.

 

JG

Barbiez

cf. Barbier.

 

JG

Barbillon

Afl. van barbe: baard. BN voor een gebaarde man of BerBN voor een barbier. Vgl. Barbion. 1558 Pieter Barbillon, St.-Win. (VERGR. 1968,10).  

 

FD

Barbillon

cf. Barbion.

 

JG

Barbin

BN voor een gebaarde man. 1384 Jehan Barbin, Laon (MORLET).

 

FD

Barbio

-yon. Barbillon. 1438 «Jehan Bar­bion» Laon, 1449 «Pierart Barbion» Aides-Namur, 1558 «Pieter Barbillon» Bergues [FD]; surnom: anc. fr. barbillon, dimin. en -Mon de barbe ‘petit poil de la barbe, bar­biche’, mais aussi fr. barbillon, w. barbivon ‘(petit) barbeau’ ALW 8, 259a, FEW 1, 250b.

 

JG

Barbio(t)

1. Metr. Vleivorm van VN Barbara, Fr. Barbe. 1383 Barbiote, mère de Guienot (MARCHAL 49). – 2. Afl. van barbe: baard. Vgl. Barbion.

 

FD

Barbion

-yon, Berbion: BerN van de barbier, de baardscheerder. Of BN voor een gebaarde. 1380 Janne Barbioen, Hooglede (SOETE); 1438 Jehan Barbion, Laon (MORLET).

 

FD

Barbiot

-io. Dimin. du thème de fr. barbier ou bien var. de Barbiau(x).

 

JG

Barbis

Ofr. berbis, Fr. brebis: ooi, schaap. BN. Vgl. Schaep en Fr. FN Brebis. 1378 Gilon Berbis, Luik (ASG 8); 1400 Jacop Baerbys, Bg. (SIOEN).

 

FD

Barbot

Barbot(t)in: Afl. van barbe: baard. 1383 Huguenin le Barboter; Jean Barbotin, Parijs (MARCHAL 49).

 

FD

Barbot †

Barbotin, -ottin. 1383 «JeanBarbotin» Paris, cf. aussi 1383 «Huguenin le Barbet» = «Huguenin le Barbotet» Paris [FD] ; déverbaux du thème de w. barboter ‘grommeler’ ou de fr. barbe. – Cf. cependant aussi 1272 «Maria li Barbotte» PolyptVillers, 1522 «Barbotte Le Fevre» BourgNamur, clairement dérivé en -otte du prénom fém. Barbe.

 

JG

Barbotte

Proven.   Dép.   Villers-le-Bouillet-

 

EV

Barboux

1524 «Martin Barbu», 1544 «la relicte Martin Barbu» DénStavelotMy, 1583 «Godefroid Pangnoul dit le barbou», 1614 «Jehan le barbou» Montegnée; surnom: w. liég. barbou, fr. barbu.

 

JG

Barboux

-our, Borboux, -ous(s)e, Bourbouse: BN voor een gebaarde man, Fr. barbu. 1536 Manuel Barboze, Portugal-Aw.; 1648 Guillaume Barboso, Valencijn-Aw. (AP); 1653 J. Barbou, St.-Omaars-Aw. (AP).

 

FD

Barbrel

Barbaraux: Ofr. barberel, Fr. FN Barbereau, dim. van barbier.

 

FD

Barbry

cf. Barbary.

 

JG

Barbry

Proven. Plus L.D.-

 

EV

Barbry

zie Barberie(s).

 

FD

Barby

cf. Barbier.

 

JG

Barby

zie Barbier.

 

FD

Barc(h)y

Proven. Barsy (Dép.Flostoy).-

 

EV

Barchman

zie Bergmann.

 

FD

Barchon

Barhon, Barxhon. 1280 «Egidius filius Clemencie de Barhons» PolyptLiège, 1328 «Johan de Barxhon» GuillLiège, 1590 «Laurent Barchon» Liège, 1632 «Piron de Barchon» émigré en Suède; nom d’origine: Barchon, w. bar ‘hon (Lg).

 

JG

Barchon

Barxhon: PlN Barchon (LU). 1247 Adam de Barsons = 1273 Adam de Barson…in territorio de Barson (CVD).

 

FD

Barchy

Barcy, cf. Barsy.

 

JG

Barchy

Zie Barsy.

 

FD

Barclay

Berkeley: PlN Berkeley (Gloucestershire) of Berkley (Somerset). 1756 Joa. Berkeleij, Anglus (MULVIII).

 

FD

Barcy

zie Barsy.

 

FD

BARD

BERD, BIRD, BOR(O)D, BURD. Racines germaniques ayant servi à former des noms de baptême (Noa 124, 125).

§ Ier. Noms sans inversion.

A. Formes  Bard,  Berd,  Bird,  Bord,  Burd :  Cas sujet  et cas  régime normaux.

I.  N. simples.

1.  Berth(e), Berth(e), Baer(t), Baer(t)s, Beerts, Burt, Bertmans, Baert.

2.  Baer(t)s, Beerts, Baertsoen, Beretze.

3.  Ba(e)rt-, Beert-, Berd-, Berth-, Bord- -en(s), Pard-, Brut(h)–on. Barth- -oens.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -ino : Bard-, Bart-, Bert(h)-, Burt- -in, -yn. Berthinot, Bour-

dinon . B.-  -at(to),   -et(to),    -it(to),   -ot(to) :  Bertha,  Bordât,   Bard-,

Bart(h)-, Berth-, Bord- -et, Berth-, Bord- -ot. B.- -ak, -ek : Bard- -ach, -ax, -èche. B.-illo : Bert-, Bourd- -illon.

III.  N, composés.

B.-and : Paridan, Paridaens, Perdaens.

B.-hari : Bart-, Bert(h)-, Bort-, Burt- -ier, -y.

B.-helm : Berthelmes.

B.-hram : Bert-, Bête- -ram(s).

B.-hlod : Bart(h), Berth-, Bie(r)t- -(e)loos, -(e)lous, -(e)lo(o)t,

-ulot.

B.-hrom : Bertrums. B.-leud, (-leun) : Bartholeyns.

 

B.-rad, (-rand) : Bert-, Bort- -rand, -rang(s), -ton. B.-wald : Bart(h)-, Berth-, Bo(u)rd-, Burth- -al, -el(s), -eau(x),

-iaux, -elle. Berthelon (Cas régime).

B.-wulf : Barthole, Berth- -oux, -ol, -ouille, Bruthoul. Berthol- -et, -in (Diminutifs). Bertholon (Cas régime) ».

B. Formes Bor, Bur. (Formes Bar, Ber, Bir : V. BAR.).

I.  N. simples.

1.  B(o)ur(r)e, Bor(^)-, Bour-, Bu(e)r- -mans, -manne.

2.  Bours.

3.  Burion.

II.  N. simples avec suffixes. B.-tno : Bor-, Por-, Bur(h)- -in.

B.-att, -ett, -ott, -ak, -ekin, -ez : Bor(r)-, Bour- -a(t), -et, -ot(te), -as, Porrez, Burak, Boutquin.

III.  N. composés. B.-bald: Burbel. B.-god (-gund) : Burgun.

B.-hari : Bor(r)-, B(o)ur(r)- -ier, -yer, -i, -y, -iez, Burie(z). B.-helm : Bor-, Bur- -e(l)ms, -(e)ms. B.-leud: Borlut. B.-marc : Bourmarck.

B.-wald : Borr-, Por-, Bur- -el, -iau, -eyz, -eau;- Burlet (Inter­vers. : Bureld).

C.  Formes Barc, Berc, Birc, Bore.

I.  N. simples.

Berck,   Berk,  Ber(ck)x.  Berck-,   Berch-  -man(s).  Berqueman. Borge, Burck, Burge-, Borg-, Borck- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.-tno : Berqu- -in, -yn. Borginon (Cas régime).

B.- -et(to), -ot(to), -az, -ez : Berg(u)-, Bo(u)rgu- -et, Piercot,

Berças, Bergasse, Berg(u)- -ez, -eys. B.-ïllo : Borgillon.

III.  N. composés.

B.-and (anz-) : Bergh-, Borgh- -ans. B.-hari : Bergu-, Birgu-, Burg- -er(s), -i, -y. B.-hard : Borg(h)-, Boerck-, Burck- -a(e)rt. B.-wald : Borgeaud, Burghoudt.

D.  Formes Barz, Berz, Birz, Borz.

I.  N. simples : Spiertz.

II.  N. simple avec suffixe. B.-ino : Barzin.

§11. Formes Inversées.  (NOB 122, 126).

N° I. Cas sujet. Brad, Bred, Brid, Brod, avec les mutations Bra, Brac, Braz et les variantes Ere, Erec, Brez, Bri, Bric, Briz, etc…

 

A.  Formes Brad, Bres, Brid, Brod.

I.  N. simples.

Bratt, Bradt, Braets, Breet, Breed, Briet, Britte, Bryt. Spriet, Spruyt, Spruit, Sprouhon.

II.  N. simples avec suffixes. B.-ino : Brout-, Prot- -in.

III.  N. composés.

B.-hard : Brettar, Broo(d)thaer(t)s.

B.-hari : Brodie.

B.-ric : Broderick (Angleterre).

B.  Formes Bra(h), Bra(ill), Bre, Bri, Bro(uill), Bri, Pri, Bro(u)h- -on.

I.  N. simples : Brilleman, Proumen, Bri-, Pri-, Brouh- -on.

II.  N. simples avec suffixes. B.-ino : Brou-, Broh- -in.

B.- -at(to), -et(to), -ot(to), -az : Brillet, Briet, Brias, Briots, Brou(h)-, Broh-, Brouw- -a, -et, -ez, -é.

III.  N. composés. B.-and : Bri- -and, -ant. B.-bard : Brabers. B.-bod : Brepot.

B.-hard: Braill-, Bré-, Bri-, Brouill-, Bro- ard, -art.

B.-hari :   Brahy,   Briers,   Broh-,   Brouh-   -ier,   -y.   Broerman

(Bro-er-man, ,,Le nommé Brohier »). (‘s)B.-wald: Bruyhai, Spruitels.

C. Cormes Brac, Brec, Bric, Broc.   (Voir’Lam- -brecht, -bricht, ,,Lam-bert »).

I. N. simples.

Bracq, Brack(e), Braque, Brecq, Brege, Brecht, Bricht, Briche, Brackx, Brecx, Brixhe, Briggs. Brach-, Bric(k)-, Brig–mann(e).

IL ‘N. simples avec suffixes. B.- -et(to), -ot(to), -az : Brachet, Bracqu-, Brig- -otte, Brégeot,

Briscot, Broka, Brochas, Broquet. III. N. composés.

B.-and : Brégent, Brich-, Broch- -ant.

B.-bod: Breckpot.

B.-hard: Brag-, Bric(h)-, Briqu-, Broc- -ard,  -art. Broeck-,

Broch-, Broc(k)- -aert. B.-hari : Brag-, Brég- -y. Brygier. B.-mad (-magin) : Brakmyn. B.-wa\d : Bric(h)-, Briqu- -au(t), -aux. B.-wulf : Brig- -oul(t), -out, -ou(x).

D. Formes Braz, Brez, Briz, Broz.

I. N. simples. Braas, Brasch, Brees, Breeus (Latinisation), Brisse, Bries, Broze,

31

 

Proz, Brouste, Proust, Btoos(e), Broes, Brosius (Latinisa­tion). Preusz, Proesmans. Bries(s)-, Brys-, Bro(os)s- -en(s). Bress-, Bris(s)-, Broiss- -on.

II.  N. simples avec suffixes. B.-ino : Brez-, Brous- -in.

E.-ïng: Bres-, Brys-, Briss-, Brisz- -ing, -inck. B.- -ot(to), -ak : Brissot, Brisacq.

III.  N. composés. B.-bard : Brisbart.

B.-hard : Brass-, Bris(s)-, Bross- -ard, -a(e)rt, Bruts-, Bruyssch-

-aert.

B.-bari : Bâsy, Bro(u)ssier. B.-wald : Brassel(le), Brissaud, Brosgol.

N° II. Cas régime inversé.

A.  Formes Brand, Brend, Brind, Brond.

I.  N. simples.

Brandt, Brants, Brent-, Prent- -en. Brandon.

II.  N. simples avec suffixes. B.-at(to) : Brenta.

B.-ekin, -ez : Brand- es, -eys, -ajs. Brentjens, Brandequin.

III.  N. composés.

B.-hari : Brand-, Brend- -ers.

B.-wald : Brand-, Brand- -el(s). Brandelet (Intervers. : Bran-dâld).

B.  Formes Bran, Bren, Brin, Bron, Brun.

I.  ‘N. simples.

Bronne,   Brun,  Brons,   Brauns,   Bruyn(s),   Bruens,   Urouns, Broens, Brouhne, Bruynen, Bruno, Bro(i)gne-, Brugn- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -ino, -ing : Brunin, Bruyninckx.

B.- -et(to), -ok, -ez : Brun- -et, -ez, Bruyn- -ix, o(o)gh.

III.  N. composés.

B.-hard : Brunard, Br(u)ynaert.

B.-hari : Bro(i)gn-, Brun-, Prun- -1er, -iez, -y.

B.-wald: Bruyneel, Bro(i)gn-, Prugn-, Progn- -eaux, -iaux,

-elle. B.-wid (wig) : Branwyck.

C.  Formes Branc, Brenc, Brinc, Bronc, Brune.

I.  N. simples.

Branc(k), Branche, Branchon.

II N. simples avec suffixes. B.-ino : Brandi-, Brench- -ain. B.-et(to) : Brunquet. B.-illo: Bronchille.

III. N. composés.

B.-hard:    Branc(k)-,   Brank-,   Branqu-,   Bronck-,   Bronch–a(e)rt(s), -aer.

D. Formes Branz, Brenz, Brinz, Bronz. N. simples: Bronze, Brunson.

 

EV

Bard

zie Baart, Bar.

 

FD

BARD-

-ax,  -èche.  1.  Proven.  Bar-dach    (Dép.   Clermont-les-Aubel). — 2. V. BARD.-

 

EV

Bard-

Thème de l’hypocor. germ. Bardo. « Dérivés: Barda. Bardau. – Bardeau, Bardia (forme nam.), Bardiau, Bardiaux [aussi surnom : forme pic. de fr. bardeau], 1365 «Colart Bardiaul manouvrier» TailleMons. –Bardez [aussi surnom: anc. fr. bardet ‘cheval de somme’]. – Bardonnaux, -eaux, – iaux (dé­rivé du cas régime Bardon). – Bardoul, Bardoux (de l’anthrop. germ. bard-wulf). 1265 «Pieres Bardous» CensNamur, 1279-80 «Jehan Wamiers fius Gillion Bardoul» RegTournai, 1534 «Bardoulz» CartCiney, 1556 «Philippe Bardoulle» BourgNamur. – Bardyn: 1277 «Jakemon Bardin» DettesYpres, 1359 «Bardin maiour», «Henry Bardin» CartOrval.

 

JG

Bard, de

zie de Bert.

 

FD

Bardach

-ax, Bardèche, Perlasse: Mfr. bretesche > Mnl. bardessche, bartessche, LU W. barda(x)he: luifel, bordes, belegeringstoren, balkon, portiekje, staak. PlN in Thimister (LU): 1404 le

Bardach, 1417 allé Bardaxhe; 1324 Libers Bardasse, Thimister (A. BAGUETTE, JCCTD 1993, 56); 1389 Galle Bardassce, Dottenijs (DEBR. 2000).

 

FD

Bardeau

-au(x), -a, -iau, -i(e)aux, -io, -ia, -el: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Bardo. – 2. Ofr. bardel: zadel. BerBN. 1218 Johannes Bardel, St-Amand (MORLET); 1365 Colart Bardiaul, Bergen (DE COCK); 1375 Johan li Bardeal, Grand-Hallet (SLL III).

 

FD

Bardèche

Ne pourrait représenter le w. liég. bardahe, w. nam. bardache ‘gaule, grande perche’ (FEW 1, 262a, *barros, corrigé par M.-Th. Counet in Baldinger, Etym. 5909) que par altération. – Autre dérivé du thème Bard-? Cf. s.d. «Marie de Bardaisse» ObitHuy.

 

JG

Bardemacker, de

zie de Baardemaeker.

 

FD

Bardet

-ez,-é, -ey: Patr. Dim. van Germ. VN Bardo.

 

FD

Bardijn

-yn, -in: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Bardo of Bardolf. 1348 Lambers Bardins, Fize (SLL IV); 1453 Johannes Baerdeyn, (bisdom) Luik (MULI).

 

FD

Bardolf

-olph: Patr. Germ. VN bard-wulf’bijl-wolf: Bardulfus (MORLET I).

 

FD

Bardon(naux)

Patr. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Bardo en dim.

 

FD

Bardot

Berdot: Patr. Dim. van Germ. VN Bardo; vgl. Bardon.

 

FD

Bardoul

-oel, -ouil, -ou(x), Pardou, -oel, Berdou(x), Partous, -ouche: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Bardolf. 1296 Pieres Bardous, PdC (BOUGARD); 1306 Johannes Baerdoel = 1306 J. Bardoel, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Bare

Barre. 1360-62 «Jehans de Bare» PolyptAth, 1500 «Ernoult Le Bare», 1504 «Jehennin Barre» BourgNamur, 1540 «Gilleit du Barre» CartCiney, 1602-3 «Jean du Bare» TerriersNamur, 1632 «Jenne Barre» émigré en Suède; le fr. barre (divers sens en anc. fr.: perche, barrière, etc.) est douteux car le NF paraît plutôt masc. ; cf. aussi Delbarre. Le w. bar ‘barre; faux plancher qui supporte les gerbes’ DL 62b est masculin, mais cette solu­tion ne peut valoir que pour le NF en zone liégeoise [JL, NFw]. – Pour le NF Bare, à Liège, on pourrait envisager aussi Bare, forme w. de Barbe (prénom fém.), cf. Barbe.

 

JG

Bare

cf. Barez, -et.

 

JG

Bare

zie Bar.

 

FD

BAR–é

-eau, -ette. 1. V. BAR. — 2. V. Barre.

 

EV

Baré(e)

-ee, zie Baret.

 

FD

Bare(e)l

Bareau(x), Barreau(x), Bariau(x), -iaud, Barrau(d), -ault, Baria(t), Barrial, -iat, Bar(r)ea, Barais, -ay, Barray: Ofr. barel, Mnl. bareel: vaatje, wijnmaat. BerBN.

 

FD

Bareau

Bareaux, Bariau, Bariaux, Barrault, Barrea, Barreau. Barreaux, Barel (forme vocalisée), Baria, Bariat, Barriat (formes nam.). 1780 «Michel Baria» Charleroi; sur­nom : fr. barreau, dérivé de fr. barre.

 

JG

Barel, van

zie van Baarle.

 

FD

Barelmans

Afl. van Van Barel.

 

FD

Baremans

zie Baermans.

 

FD

Baren, van

PlN Baarn (U).

 

FD

Barenbrug

PlN Barenbrugge in WormhoutFV (DFI).

 

FD

Barendrecht

Barendregt: PlN (ZH).

 

FD

Barends(e(n))

Barents(en), -tsz, zie Bernard.

 

FD

Barenne

Nom d’origine: Barenne, à Wanne (Lg).

 

JG

Barenne

PlN in Wanne (LU) (J.G.)?

 

FD

Baret

cf. Barez.

 

JG

Baret

-ez, -é(e), -ee, -ey, Barret, -é, -ez, -ey, de Barré: 1. Patr. Barez. Rom. vorm van de Germ. VN badu-rêd ‘strijd-raad’: Badurad (Fm.). – 2. Zie Baret(te). – 3. Volt. dw. van Ofr. barer. BN naar de gestreepte kleding. 1297 frère Johan des Bareis xx sous et a chascun frère dou covent des Bareis et des Croisies xx deniers, a frères menoirs de Liège, Luik (AVB); 1259 domini Barreti de Aloir; 1315 Fastreis Bareis, Luik (SLL III) = 1322 Fastreit Bareit, Luik (AVB); 146 e. Amel Baré de Streel, Baré de Velroux (TYTGAT). – Lit.: J. HERBILLON, VW1985,189-190.

 

FD

Baret(te)

Barret(te): Ofr. barette, dim. van bare: slagboom, afsluiting. 1272 Jean Chopin dit Baret, Noyon(SMTIl).

 

FD

Barette

Barrette. Surnom: anc. fr. barète ‘barrière’, fr. barette ‘esp. de coiffure’ FEW 1, 376a; ou bien déverbal d’âne, fr. baréter ‘s’agiter avec inquiétude ; coïre ; être très actif FEW 9, 330a, comp. Barat(te). Barez, Baret, Baré, Barré, Barrez, Barret, w. liég. Bâré. 1275-76 «Gosses Barrés» = «Gosson Barret» RegTournai, 1331 «prestat Bastins Lawes à Bareit» RegLaroche, 1516 «Fastré Baré Surlet de Chockier» GuillLiège, 1612 «Franchois Barez» TerriersNamur, 17e s. «Jean Baré» Dorinne, 1709 «Martin Baret» Archennes; surnom: part, passé du v. fr. bar(r)er ‘marqué d’une barre, rayé, tacheté de deux couleurs, bigarré’ FEW 1, 259a, plutôt qu’anthrop. germ. badu-rad (Fôrst. 229). -Bibliogr. : J. Herbillon, Le NF Bar(r)é, VW 59, 1985, 189-190.

 

JG

Barg

(de) Barge, zie (de) Berg.

 

FD

Bargeron

cf. Bergeron.

 

JG

Bargeron

zie Bergeron.

 

FD

Bargibant

1535  «Franchois de Bergibant» Ladeuze, 1662 «Bargibant» Péruwelz; nom d’origine: Bargibant, à Nukerke (FlOr); cf. aussi Baisipont.

 

JG

Bargibant

Bersipont, Belgipont, Baisipont, Baisypont: PlN Bargibant in Nukerke (OV). 1275 Jehans, li fix le Fèvre, de 12 verghes de tere, en Bargibant, encosté le port; à Barginbant en Novéglise, Hanin de Barginbant…là où se maison siet sus; Jehan de Barginbant…à Barginbant, Nukerke (VR25r°, 4or°); 1396 Collin van Baersbant, Gillis van Baersbant, Jan van Baertsbant, Nukerke (DE B. 51); 1535 Franchois de Bergibant, Ladeuze (HERB.); 1626 Antonius Barcibant; 1655 Ludovicus Bargibont, Dk. (MUL V, VI). De vormen op -pont kunnen door reïnterpretatie van het onbegrepen -bant worden verklaard, maar kunnen ook op de PlN Baneginpont in Vloesberg (H) teruggaan: 1275 C’est li rente de Florbiert, à conmenchier à Baneginpont, à destre main si comme on vient por venir d’Audenarde, à venir aval vers le moustier;… dedens de bos de Portebech, por venir aval, si a une fontaine encosté Baneginpont, Vloesberg (VR 4ir°). Vgl. Barechbrugge in Oud. (HOEBEKE 452).

 

FD

Bargoin

Var. van Bourgoin, met voortonige klinkerversterking.

 

FD

Barhon

cf. Barchon.

 

JG

Bari

zie Barry.

 

FD

Baria(t)

Bariau(x), cf. Bareau(x), etc.

 

JG

Baria(t)

-iaud, -iau(x), zie Bareel.

 

FD

Barideau

-on, zie Bariseau.

 

FD

Barideau

Profess. Bandeau, ,,Grosse toile », (Fr.).- 1. Fabric. ou mardi, de cette toile. — 2. Barideau, ,,Blu-toir ». N. d’un exploitant de blu-terie. Variante : Barridez. N° 131.-

 

EV

Barie

cf. Bary.

 

JG

Barigan

-and, cf. Baligant.

 

JG

Barigand

-an(t), zie Baligand.

 

FD

BARI–gand

-gant. 1. Profess.. V. Barragant. Ou bien : Pêcheur à la barigue (nasse). — 2. V. BAR.-

 

EV

Baril

1272 «terra Gerardi Baril» PolyptVillers, 1289 «Jehans de Baril» CensNamur,  1444 «Jehenin du Baril»  1780 «N. Baril» Charleroi; surnom: fr. baril (tonneau); ou bien d’un nom de lieu [non identifié].

 

JG

Baril

Car. phys. H. gros et court (Fig.). N° 259.-

 

EV

Baril(e)

-ils, -illon, illot, -illault: Ofr. baril: vat, ton. BerBN of EN. 1390 Gui Baril, Laon (MORLET).

 

FD

Barillé

-illy,-illi, zie Barlier.

 

FD

Barils

Profess. Fabric. de Barils. N° 131.-

 

EV

Barion

Dim. van baril: vat, ton.

 

FD

Barion

Wsch. var. van Barillon.

 

FD

Bariseau

Profess. Barisel, ,,Archer ». Variantes : PARIS- -el, -eau, -ot. Flamandis. : Barzeele.

 

EV

Bariseau

Surnom: anc. fr. barisel ‘petit baril’, sans doute avec sens métaphorique  FEW l,332a.

 

JG

Bariseau(x)

-selle, -seel(e), -zeele, Barreze(e)le, Barzeele, Barideau, -don, Barridez: Ofr. barisel, Mnl. bariseel: vaatje, kruik, fies. BerBN voor een kuiper of wijnhandelaar. 1220 Barsel de Dudzela (LEYS1954,154); 1296 Robiers Barisiaus, PdC (BOUGARD); 1326 Jan Bariseel, Ip. (BEELE); 1313 Robert Bariseaus, Vn. (MANTOU1972,491). Voor de var. met -d-, vgl. Bazelaire = Baudelaire.

 

FD

Barits

D. EN Baritsch naar een PlN in Silezië (DN).

 

FD

Barjasse

(NF de la région de Couvin et Chimay, p.-ê. importé du Sud). Sans doute, avec suffixe péjoratif -asse (fr. -être), surnom à rapprocher p.-ê. de formes occitanes barjar ‘bavarder’, etc. FEW 15/l,268b.

 

JG

Barjasse

Var. van Bagasse, met r-epenthesis; zie Bécasse.

 

FD

Barjon

1. Proven. Diminutif de Barge, ,,Meule placée dans la cour de ferme ». Habitation caractérisée par cette meule. N° 248. — 2. V. BAR.-

 

EV

Barkhuysen

Veelvuldige PlN Barkhausen (NS, NRW).

 

FD

Barkman

zie Berkman(s).

 

FD

Barle

Profess. Fabric. de barles (Engins de pêche). N° 131.

 

EV

Barlé

Barlet. Nom d’origine: soit rouchi barlet ‘rempart’, soit Barlet, à Bailleul (Nord).

 

JG

Barlé

Diminut. de baril. V. ce N.-

 

EV

Barlet

-lé, -ley, Barrelet: Dim. van Fr. baril/barel: vat, ton(netje). BN of BerBN. 1248 Gilot Barlet, Atrecht (NCJ); 1306 Witasse Barllet, Senlis (MORLET).

 

FD

Barlier

Barillé, -illy, -illi: BerN van de kuiper, Ofr. barillier.

 

FD

Barlon

Surnom: anc.  fr. barlong, fr. barlon ‘cuve de pressoir’ FEW 5, 41 la.

 

JG

BAR–man

-marin, -mat, -nich, -o. V. BAR.

 

EV

Barman(s)

zie Baermans.

 

FD

Barmarin

Nom d’origine: Bermerain (Nord).

 

JG

Barmarin

PlN Bermerain (Nord). 1435 Ysabiel de Bermerain, Dk. (TTT).

 

FD

Barmettier

Var. d’anc. fr. parmentier, w. liég. parmètî ‘tailleur’, avec sonorisation de l’initiale.

 

JG

Barna(rd)

zie Bernard.

 

FD

Barnabe

1516«Massot Barnabe» CoutStavelot, 1650 «François Barnabe eschevin» Cornelle;

anc. prénom Barnabe, d’origine hébraïque, d’après le nom d’un saint (lévite Joseph, apôtre de Chypre au 1er s.).

 

JG

Barnabe

Patr. Fr. vorm van de bijbelse VN Barnabas.

 

FD

Barnard

Barnier. 1472 «Coles Barnart» Dén-Virton ; var. de Bernard, Bernier.

 

JG

Barnasse

Barones: Ofr. barnece, samengetrokken vorm van baronesse: barones, adellijke dame; ook feeks, slet. 1404 Pierre Barnesse, Chauny (MORLET).

 

FD

Barnavol

zie (van) Barneveld.

 

FD

Barnes

1. PlN Barnes (Surrey). – 2. D. FN Barnes is Patr.: Barnabas of Bernhard (BRECH.). – 3. Evtl. = Barnasse.

 

FD

Barnet

Peut-être forme contractée de *baronnet, dimin. de baron, cf. Baron.

 

JG

Barnet(t)

PlN Oe. bzrnet: verbrand land (vgl. Van den Brande). PlN Barnet (Herts, Middlesex), Barnett (Surrey) (REANEY).

 

FD

Barneveld, (van)

Barnavol: PlN (G). 1318 Wouter Barnevelt, Bg. (JAMBES). Vgl. Berenfeld.

 

FD

Barnhoorn

PlN Barsingerhorn (NH). 1630 van Barsinghorn = van Barnliorn = van Barnhoorn; 1636 van Barsingerhorn (registers Rijnsburg ZH, med. J. B. Glasbergen, Nuenen).

 

FD

Barnich

Barniche. Nom d’origine: Barnich, à Autelbas (Lx).

 

JG

Barnich(e)

PlN Barnich in Niederelter (LX).

 

FD

Barning

zie Berning.

 

FD

Barnstijn

zie Bernstein.

 

FD

Baro

Barro, Barroo. Surnom: w. nam. baro ‘cuveau oblong placé sur un traîneau’, pic. baro, barou ‘tombereau’ FEW 1, 33 Ib?

 

JG

Baro

zie Barot.

 

FD

Baro(e)n

1. Titre nobiliaire. Sou­vent sobriquet. N° 135, 136. — 2. V. BAR.-

 

EV

Baro(is)

zie Barrois.

 

FD

Baro(t)

Barro(t), -oo: Ofr. barot: klein vat, tonnetje. BN of BerBN. Vgl. Baril, Barel.

 

FD

Baron

1263 «Fouke Barons» ChartesHainaut; nom de dignité ou surnom: fr. baron, qui en anc. fr. avait aussi le sens de ‘mari’ FEW 15/1, 68b, cf. 1250 «Robiers li barons Cristine» AnthrLiège, 1275-76 «Gilles li barons se sereur», 1280-81 «Willaumes li barons Kathe-line Amourette» RegTournai. – Cf. aussi 1540 «Allebert Barondieu» Denain.

 

JG

Baron

-oen, -one, -oni(o), Barro(u)n, Le Baron: 1. Fr. baron, Ndl. baron, Mnl. baroen: leenman, edelman, rijksgrote, ridder. DE MAN1959,710 beschouwt Baron en De Grève aïs namen van personen die in dienst stonden van adellijke heren. Vgl. Bernagie. 1382 Boudin Baroen, Rumbeke (DEBR. 1980); 1399 Mannequin Baron, Astene (DEBR. 2000). – 2. Baron kan ook echtgenoot betekenen: 1250 Robiers li barons Cristine = Robiers li maris Cristine, Luik (RENARD 255).

 

FD

Barones

zie Barnasse.

 

FD

Baronheid

Nom d’origine : Baronheid, dépend, de Francorchamps (Lg).

 

JG

Baronheid

PlN in Francorchamps (LU).

 

FD

Baronville

1528 «Jehan de Baronvil» Cart-Ciney; nom d’origine: Baronville (Nr).

 

JG

Baronville

PlN (N, Moselle) of Baroville (Aube).

 

FD

Baroud

-oux: Patr. Germ. VN ber-wald ‘beer-heersend’: 1188 Berewout; 1227 Barewout Saiewins, Z (GN). Baroux kan natuurlijk op Berolf teruggaan.

 

FD

Barquin

zie Berquin.

 

FD

Barr-

-ois, -oy. Proven. Habitant du Barrois, du duché de Bar (Région

de la Meuse, en France). N° 217.

 

EV

Barr-

Plusieurs NF commençant par Barr- sont classés à Bar-.

 

JG

Barr-

zie Bar-.

 

FD

Barra

zie Baras.

 

FD

Barrachin

Profess. Barraquin, ,,March. ambulant ». Variantes : BAR(R)I-, BARRA- -gand, -gant.-

 

EV

Barrachin

Vgl. It. barrachino: vaas, schotel (DNF).

 

FD

Barre

Barré, Barrière. 1. Proven. Propriété clôturée ou munie d’une barrière. Variantes : BARR- -ez, -ette  -eau, -el, -i, Béresse. DEL- baere, -bar(d), -barre, -bart. N° 249. — 2. V. BAR.-Barremaecker. Profess. Baardemaker.

Fabric. de barbes postiches. N° 193.-

 

EV

Barre

cf. Baré.

 

JG

Barre, de

zie de Baer(e), Debar.

 

FD

Barrea

Barriat, cf. Bareau(x), etc.

 

JG

Barremaecker

Nom de profession : moy. néerl. baertmaker ‘barbier’.

 

JG

Barremaeker

-maecker(s), -macker, zie de Baardemaeker.

 

FD

Barri

Proven. 1. V. Barry et Barre.

— 2. V. BAR.-

 

EV

Barridez

V. Barideau.-

 

EV

Barridez

zie Bariseau(x).

 

FD

Barrie(r)

-ié, -ière, -iere, Beriere, Berrier, -ière: 1. BerN (-ier) en BerBN (-ière) voor de man belast met het openen en sluiten van de slagboom, afsluiting. – 2. Zie Berrier.

 

FD

Barrier

Nom de profession: anc. fr. barier ‘gardien de la barrière; péager’.

 

JG

Barrière

V. Barre.-

 

EV

Barrix

zie Berens.

 

FD

Barro

V. BAR.-

 

EV

Barro(t)

-oo, zie Barot.

 

FD

Barrois

Barroit. 1382 «eskevin Marque du Barrois» Leers-et-Fosteau; nom d’origine ou ethnique: originaire du Barrois (pays de Bar).

 

JG

Barrois

-oit, -oy, -o(o), Baro(is): Afkomstig van Bar (Aube, Meuse) of Le Barrois: de streek van Bar. De eind-o(o) is de weergave van de Vl. adaptatie van Fr. -oi; vgl. Bourgeois = Bourgoo. 1382 Marque du Barrois, Leers (J. G.); 1704 Adriaen Baroo, Ktr. (KW).

 

FD

Barry

Bary, Bari, Barri(e): 1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Badurîk. 815-844 Badericus (OGN 54); 1335 Jan Barri, Dinant (JAMBES); 1340 Henrico Barien, Tn.(C. BAERT). – 2. Zie Debary.

 

FD

Bars

1289 «Lambiert Bars » DettesYpres, 1356-58 «Piètres Bars» PolyptAth; surnom: anc. liég. bars ‘poisson (voisin de la perche)’ ou bien var. de Bar?

 

JG

Bars

zie Baars.

 

FD

Barse, de

zie De Barse.

 

FD

Barsi

Zie Barsy.

 

FD

Barsin

Barzin. 1460 «Petit Jehan de Barezin» = «Petit Johan de Barsin» CoutStavelot, 1667 «Lambert Barsin» Houdremont; nom d’ori­gine: Barzin, hameau de Lomprez (arr. Neuf-château).

 

JG

Barsin

zie Barzin.

 

FD

Barsy

Barchy, Barcy. Nom d’origine: Barsy, w. Bârsi, à Flostoy (Nr) ; cf. aussi Debarsy, de Barsy.

 

JG

Barsy

Barsi, Barc(h)y: PlN Barsy in Flostoy (N).

 

FD

Bart

Barth, Barthe, Baert. 1267 «Watier Bart» DettesYpres, 1561 «Jehenne Bart» BourgNa-mur; hypocor. de Barthélémy.

» Autres hypocor. : Bartel, Barthel, Bartels, Barthels, Bertels, Berthels (formes néerl. au génitif). 1566 «Bartel Reliants le jeune [fils de feu Barthélémy Rollants]», 1776 «Jean Barthels (orig. de Vliermael)» BourgLiège. « Dérivés: Bartet. – Bartelet. – Barthol, cf. 1629-31 «Colaes Bartolet» émigré en Suède.

 

JG

Bart

zie Baart, Bar.

 

FD

Bart(h)

BART(h)- -e, -et, -el(s), -iaux,   -elous,   -ier,   -oie,   -oleyns.

V. BARD. N° 108 s.

 

EV

Bart(h)

zie Baart.

 

FD

Bart, de

zie de Bert.

 

FD

Bartali

zie Bartholomeus.

 

FD

Bartaux

-eaux, -ha(ux), -iaux, Barta: 1. Patr. Var. van Bertiaux. – 2. Vleivorm van Barthélémy.

 

FD

Bartaux

-iaux, Bartier, Barto, -on, cf. Bert-[encore que certains de ces NF pourraient être rattachés aussi à Barthélémy].

 

JG

Barte

zie Berte.

 

FD

Bartelen

zie Berteele.

 

FD

Bartelet

Bartélet, Barthelet, Bartholet: Patr. Dim. van VN Bartholomeus.

 

FD

Bartelmans

-mann, Bartleman, Bartelings: Patr. Afl. van VN Bartholomeus. Zie Bartels.

 

FD

Bartelous

Patr. Rom. vleivorm van Bartholomeus.

 

FD

Bartels

Barthels, Bertels, cf. Bart, etc.

 

JG

Bartels(e)

Bartel, Bartl(e), Barthel(s), Bertels(en), -son, Bert(h)el, Berthels(en), Bortel(s): Patr. Korte vorm van de apostelnaam Bartholomeus. 1441 Peter Bartel = Peter Bartholomäi, Gorlitz (BRECH.).

 

FD

Bartelt

zie Barthold.

 

FD

Barten(s)

zie Beerten(s).

 

FD

Bartet

Barthet: Patr. Rom. dim. van Germ. berht-naam of Bartholomeus.

 

FD

Barth

cf. Bart.

 

JG

Bartha(ux)

zie Bartaux.

 

FD

Barthe

1. Rom. grafie van Bart(h). – 2. Patr. Korte vorm van Barthélémy. – 3. Zie Berte.

 

FD

Barthel(s)

cf. Bart(h).

 

JG

Barthel(s)

zie Bartels(e).

 

FD

Barthelemi

-my, zie Bartholomeus.

 

FD

Barthélemi

Barthélémy, Barthélémy, Bartholomé, etc. 1568 «Bartholomé del Lon-zée», 1602-3 «Jean Bartholomé» Ter-riersNamur, 1616 «Bartholomez Watteau» PrincipChimay; prénom Barthélémy, nom d’un des douze apôtres. Formes latinisées: Bartholoméus, -eus, au génitif: Bartholomi. 1659 «Bartholomi Colla», «vefve Colla Bartholomi» DénSalm. • Formes néerl.: Bartholomees, au génitif: Bartholomeeussen.

 

JG

Barthélémy

N.   de bapt.  d’origine biblique.    N°     106.-    Variantes :

BARTHOLOM-     -é,     -ces,     -ez, -e(e)us(en).  Dialecte :  Bietmé et Boutmy. Abréviations : Meeûs, Mevis, Mewis(sen).

 

EV

Barthelet

zie Bartelet.

 

FD

Barthelmess

Barthelomé, zie Bartholomeus.

 

FD

Barthelon

Patr. Vleivorm van Bartholomeus.

 

FD

Barthen

zie Beertens.

 

FD

Barthet

zie Bartet.

 

FD

Barthier

zie Bartier.

 

FD

Barthol(d)

Barthold, Bartelt, Bertoldi, -o: Patr. Germ. VN berht-wald ‘schitterend-heerser’: Bertaldus (MORLETI). Zie Bertoud.

 

FD

Bartholet

zie Bartelet.

 

FD

Bartholeyns

Patr. Fr. Bartholin, vleivorm van Bertoul (Bertolf) of Bartholomeus; of dim. op -elin van een berht-naam. Bartholomeus en Bertolf werden in de ME trouwens vaak verward: 1419 Paesschaert ende Grietkin vander Moten f. Bertholfs = 1426 … van der Moten f. Bertholmeus, Ktr. (DEBR. 1957,13). 1577 Bartholomeeus Bartholeyns = Battolomeeus Batteleyns, Zoutleeuw (HB 860).

 

FD

Bartholomeus

-meus, -mäus, -maus, -may, -mevis, -mivis, -meusz, -mee(w)sen, -meeus(s)en, -m(e)i, Barthelemi, -my, Barthelmess, Barthelomé, Bartholemy, -me, Bartholomé(e), -me(e), -mieux, -me(e)s, -mées, -mez, -my, Bartolomé, -me(es), -mivis, Berthelomé, -om(e), Bertimes, Bertemes, Berthelemy, Berthoumieux, Berthaumieu, Berthomé, Bertumé, Bartholomew, Bertol(l)i, -ol(l)o, Bartali, Bartoli(ni), Bartolo(meo), -mei, Bartolotta, Berteletti, Bortolotti, Bortoli, Bortolussi, -uzzi, Bartolomucci, -mivis: Patr. De bijbelse naam Bartholomeus. 1238 Bartholomeus (GN); 1284 Bertholomeus concanonicus noster, Har. (DEBR. 1980); 1398 Betelmees Blomme = 1382 Biertelmeus Biounie, Marke (DEBR. 1970).

 

FD

Barthomeuf

Hypercorrect voor Bittremieux (Auvergne).

 

FD

Bartiaux

zie Bartaux.

 

FD

Bartier

1. Profess. Barretier. Fabric. de   barrettes   (Bonnets   ou  petites barres). — 2. V. BARD.

 

EV

Bartier

Barthier, (de) Bertier, Be(u)rthier, Bortier, Burtie, Berti, Berty: 1. Ofr. barateor: bedrieger. BN, vgl. Braet = Barat. Bartierre = Bareteur, Dk. (CSM). 1378 Jan de Baertier=Jhan le Baertier; 1399 Kerstiaen le Bartier, Ip. (BEELE); 1620 Catheline Borthier, Pop. (V.HILLE 1969). – 2. Var. van Bertier. 1565 Joos Bertier (vader van) 1595 Joos Bertier = Bart(h)ier (vader van) 1629 Joos Bart(h)ier (vader van) 1656 Joos Bortier = Bartier (vader van) 1686 André Bortier, Poperinge (Par. 1992,130-150).

 

FD

Bartl(e)

zie Bartelse.

 

FD

Bartleman

zie Bartelmans.

 

FD

Bartman(n)

zie Baartmans.

 

FD

Bartol-

zie Bartholomeus.

 

FD

Barton

zie Berton.

 

FD

Bartonville

Bartomville, Bartumvil(l)e: PlN Berthouville (Eure) met epenthetische n.

 

FD

Bartrijn

zie Bertrijn.

 

FD

Barts

zie Baart.

 

FD

Bartscherer

-scherre: BerN van de baardscheerder, barbier. 146 e. Rolaf Bardscherer, Rostock(NN); 1357 Jhan Scherbaert, Ktr. (DEBR. 1970); 1513 EverartBartscherre, Ht. (GESSLERss).

 

FD

Bartsoen

zie Baertsoen.

 

FD

Bartumvil(l)e

zie Bartonville.

 

FD

Bartumville

Nom d’origine: Bertonville (Bettonville), à Roclenge-sur-Geer (Lg).

 

JG

Bartz

zie Baart.

 

FD

Barvais

Proven. Barvais ou Barvaux (Loc.).   Variantes :    PAR-   -vais,

-fait. N° 79, 81, 91.

 

EV

Barvaix

Barvaux, Barviau. 1618 «Jean de Barveau» BourgDinant, 1780 «Nicolas Barvais» Charleroi; nom d’origine: Barvaux-sur-Ourthe, w. barvê (Lx).

 

JG

Barvaux

Barvais, -aix, -iau: 1. PlN Barvaux (LX). 1334 Renars de Barvau, Luik; 1340 Stassino dicto Barveal, Luik (SIX III). – 2. Patr. Germ. VN Berwald, ook D. FN. 1205 Bervaus Maheschier; 1203 Erenbors Bervaude, Atrecht (NCJ).

 

FD

Barvoets

Baervoets, Barrevoets, Bervoet(s), Berrevoets: BN voor wie barvoets, blootsvoets liep. Vgl. D. Barfuss. 1163 L. Nudipes, Keulen (BRECH.). 1279 Willem Baervoete (dat.), Bg. (CG); 1298 Pieter Barvoet, Kales (GYSS. 1963); 1394 Mathijs Baervoet, Zwg. (DEBR. 2000).

 

FD

Barvoets

cf. Bervoets.

 

JG

Barvoets

V. Baervoets.-

 

EV

Barwart

zie Berwart.

 

FD

Barxhon

cf. Barchon.

 

JG

Barxhon

Proven.   Barchon    (Loc). V. N° 80.

 

EV

Barxhon

zie Barchon.

 

FD

Bary

Barry, Barie. 1364 «Adams de Bary» PolyptAth, 1633 «Gerve Bari et Jan Bary» émigrés en Suède, 1780 «Jean-Baptiste Bary» Charleroi: nom d’origine: Barry, w. bari (Ht).

 

JG

Bary

zie Barry.

 

FD

Barze

Nom d’origine: (Vierset)-Barse, w. basse (Lg).

 

JG

Barzeele

1. Proven. Beerzel (Loc.).  — 2. V. Bariseau. N° 55.

 

EV

Barzeele

Barreze(e)le, zie Bariseau.

 

FD

Barzin

1. Proven. Dép. Lomprez. – 2. V. BARD.

 

EV

Barzin

Barsin, Berze(y)n, Berzijn, Berzins: PlN Barzin in Lomprez (LX). 1104 Waltherus de Baruisin, Stavelot (ASM).

 

FD

Barzin

cf. Barsin.

 

JG

Bas

Bassens, Bass(e): Patr. Korte vorm en vleivorm van HN Sebastianus. 1414 Jan Bas; 1473 Clais Basse, Ht. (A.GHIJSEN); 1321 Henricus Basse, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Bas

Surnom: fr. bas (de petite taille). Dimin. : Basselet [ou var. de Bachelet]. –Bassette.

 

JG

Basch

Patr. D. korte vorm van HN Sebastianus.

 

FD

Basch

V. BAD(u)  (Baz).

 

EV

Bascou

Bascop, Ba(e)fcop: Bascot is de oude Rom. volksnaam van de Bask. 1346 Bauduin Bascoz, Bergen (CCHt). De FN Bafcop wordt in de Westhoek Baskouw uitgesproken (med. J. Beun, leper). De familie Bafcop werd in de jaren 1940 in ReningelstBfls&o genoemd (med. F. Denys).

 

FD

Bascour

Bascourt. 1583 «Jean délie Basse-court de Mons en Haynault» BourgLiège; nom d’origine: fr. basse-cour.

 

JG

Bascour(t)  

1. Profess. ,,Basse-courier ». — 2. Proven. Bascoup (Dép.

Morlanwez). N08 81, 83, 91.

 

EV

Bascour(t)

Delbascour(t): PlN Basse-cour: neerhof, o.m. in Amay (LU), Framont (LX), Vellereille (H). 1329 Guillaume de Bassa Curte = G. Bassecour, Luik (ISP); 1495 Franciscus Delbascour de Montibus(MULIII).

 

FD

Basecq

Basèque, Baseke, Basecqz [avec z formant abréviation derrière g]. 1275-76 «Hersens de Basècles» RegTournai; nom

d’origine: Basècles (Ht). Dans la mention 1640 «Allard Imbert seigneur de la Basecque» BourgeoisLiège, il s’agit explicitement de La Bazèque (arr. Arras), 1231 «La Bazecle» (cf. A. de Loisne, Dict. topogr. du départ, du Pas-de-Calais, 1907, 34) [MH].

 

JG

Basecq

Proven.  Basècles    (Loc.). Variante : Passelecq. N° 79.

 

EV

Basecq(z)

Basèque: PlN Basècles (H).

 

FD

Baseil

Baseille. Basseil, Basseille, Bazelle. 1248 «Jehan de Baseilles», 1360 «Willelmo de Bazelles» CartOrval, 1498 « Phlippotte de Baseille» BourgNamur, 1656 «Anthoine Bazelle» DénFlorenville; nom d’origine: Baseilles, w. à bassèye, à Mozet (Nr) et plu­sieurs Basseille dans la prov. de Luxembourg (à Tenneville, etc.).

 

JG

Baseil(le)

1. PlN Bazeille in Tenneville (LX). 1298 Jakemon de Baseilles, St-Hubert (ASH). – 2. Var. van Basseil. – 3. Zie Basilic.

 

FD

Baseille

V. Bazeille.

 

EV

Baseke

Patr. 1. Ndd. dim. van HN Basilius. 1342 Baseke von der Gartow = Basilius v.G., Mecklenburg (NN). – 2. Dim. van Germ. VN Baso. Zie Baeskens.

 

FD

Basel

Proven. Ville suisse, ,,Bâle », et  Loc. belge. Variante : Basele. Avec suff. d’orig. : Bas(se)le(e)r. N° 212.

 

EV

Baseleer

zie Bachelier.

 

FD

Baselet

zie Bachelet.

 

FD

Baselier

Basselier, cf. Bachely.

 

JG

Baselmans

zie Bazelmans.

 

FD

Basema

Arabische FN (PDB).

 

FD

Basèque

zie Basecq(z).

 

FD

Basia

Basiau, Basiaux, -ieaux, Bassiaux. Nom d’origine: w. ard bassiau ‘endroit bas’; ou bien surnom dérivé de fr. bas (= petit), mais peu de dérivés son attestés dans le lexique FEW 1,274-5.

 

JG

Basia(ux)

V. Basseaux.

 

EV

Basiau(x)

Basia, Basieaux, Basuyau(x), Bassiaux: Patr. < Basel, HN Basilius, Mvl. Baselis. 1313 Oliver Baseel = 1336 Bouden f. Oliviers Basels, Testreep (RYCKEBOER95).

 

FD

Basier

1. V. Bassier.   —   2.   B. BAD(u)  (Baz).

 

EV

Basier

1. Var. van Bassleer = Batsleer; zie Bachelier. -2. D. FN Baseler, afkomstig van Basel (CH).

 

FD

Basieux

Var. de Baisieux?

 

JG

Basieux

zie Debaisieux.

 

FD

Basil(l)e

Bas(s)eil(l)e, Bazelis, Bazelle, Basilien, Basilide: Patr. Gr. HN Basilius, Basilis (GN). Voor Baseil(le), vgl. Cornil(le) = Corneil(le). 1297 Henri fil Basile; 1280 Johannes Baselis, Ip. (BEELE); 1350 Johan Basilhe, Luik (CVD).

 

FD

Basile

1265 «li courtius ki fu Basile» Cens-Namur, 1267 «Dame Basile» CensHerchies, 1289 «Dame Basille» CensNamur, 1350 «Johan Basilhe» CartValDieu; anc. nom de baptême d’origine grecque (Basileios, roi), transmis par le lat. Basilius, mais aussi nom fém., d’après sainte Basille (vierge et martyre du 4e s.).

 

JG

Basile

N.  de  bapt.   d’orig.   hellén. N°   107.-   Diminutif :   Basillon.

Intervers. Absil. N° 69.

 

EV

Basilier

1.  Proven.  Bassily   (Loc.), avec suff. -er d’orig. N° 211. —

2.  V. Basseau.

 

EV

Basilier

zie Bachelier.

 

FD

Basin

Basyn, Bazin. 1275-76 «Basins de le Vourc» DettesYpres, 1284 «Watiers Basins» BourgAth, 1454 «Katrine Bassin veuve de Frankot» GuillLiège, 1616 «Jacques Bazin» PrincipChimay, 1775 «François-Joseph Bazin» Jalhay; dérivé de l’hypocor. germ. Bazo (du thème badu-), cf. Basinus roi de Thuringe au 5e s. (Fôrst. 249); le nom a été popularisé par un héros de la légende carolingienne (Basin le bon larron), qui subsiste dans le folklore, Basin étant « l’homme qu’on croit voir dans la lune » [JH]. – Mais comp. aussi 1621 «Hubert Francque condist le bassin» = «Hubert le bazin» Jalhay, dans lequel E. Renard propose le w. liég. bazin ‘bélier’ (BTD 26, 241). Enfin, pour Jodogne 15, le NF étant hennuyer, également Bazin, dépend, de Portes (arr. Tournai). m Dimin. : Bazinet. – Basquin (dérivé en -kin).

 

JG

Basin

-yn, -ijn, Bazin, -yn, -ijn, -ein, Bazinet, Baesen(s) Baessens: Patr. Vleivorm van Germ. VN Baso: Basinus (Fm., Dip.). Maar Baesen is niet noodzakelijk door verdoffing van -in te verklaren, het kan ook een verbogen vorm zijn van Base uit Baso (of Metr. Basa). 1275 Nicholes Bazin, Lanquesaint (VR i6iv°); 1281 Michael Base, Ip. (BEELE); 1388 Gillis Bazijn, Bg. (OA 338)51398 Base van den Neste, Kanegem; 1398 Basin van den Huile; Gillis Baesin, Wervik; Gheeraerd Basin, Deerlijk (DEBR. 1970).

 

FD

Basiu

zie Debaisieux.

 

FD

Baskens

zie Baeskens.

 

FD

Baslé

-ley, zie Bachelet.

 

FD

Basque

Volksnaam van de Bask.

 

FD

Basquin

Patr. Fr. adaptatie van Mnl. Basekin; zie Baeskens. 1296 Kateline Bassekins, Kales (GYSS. 1963). Of var. van Bosquin?

 

FD

Bass(e)

zie Bas.

 

FD

Bassaget

Passager. ,,H. qui séjourne (chaque année) passagèrement dans l’endroit ». N° 79.

 

EV

BASS–ard

-art. 1. Proven. Bas sort (Dép. Presles). Synon. : Bageard. — 2. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Basschaert

zie Bosschaert.

 

FD

Basschere, de

zie de Bosscher.

 

FD

Basse

1. Proven. ,,Mare » (Dialecte). Synon. : Del-, La- -BASSE. — 2. Profess. V. Bassier.

 

EV

Basse

Nom de résidence: w. basse ‘mare’ ou bien surnom: fém. de bas ‘petit’. 1365 «Jak de le Bassée chavetier» TailleMons, 1417 «Lottart Bassée» Polypt-Ath; nom d’origine:  bassée  ‘endroit  bas’, plusieurs topon. wallons et La Bassée (Nord).

 

JG

Basseau

1. Profess. Marchand de basseaux (Petits cuveaux ou paniers en bois. La personne est désignée soit par sa qualité, Bas(s)- -elier, -ilier N° 130, soit par l’objet fabriqué : Bas(s)- -ia, -iaux. N° 131. — 2. V. BAD(u) (Baz). —

3.  V. Basset.

 

EV

Bassée

Delabassé(e): PlN La Bassée (Nord, PdC). H97 Agnes Bassée; 1248 Maroie de le Bassée, Atrecht (NCJ); 1288 Reniers de le Bassée (DEBR. 1980).

 

FD

Basseghem, van

PlN Bassegem, o.m. in Kaster, Kerkhove, Tiegem, Otegem, Ooike, Oud. (DFI). 1350 Lauwers van Bassenghem huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Basseil

Basseille(s): 1. PlN Basseilles in Mozet (N). 1359 Abretin de Basselhes, Bouillon (SLL TV). –2. Var. van Baseil(le).

 

FD

Basseil

 

Basseille, cf. Baseil(le).

 

JG

Basselaere, van

zie van Bastelaer(e).

 

FD

Basselaire

Bazelaire. 1289 «Stassins Baceler» CensNamur;   surnom:   anc.   fr.   bazelaire, basselaire ‘sorte de sabre ou de cimeterre; coutelas’ Gdfl, 549a.

 

JG

Basselaire

zie Bachelier.

 

FD

Basselet

-lez, -lé, -le, zie Bachelet.

 

FD

Basselier

Baselier, cf. Bachely.

 

JG

Basselier

V. Basseau.-

 

EV

Basselier(e)

zie Bachelier.

 

FD

Basselin

1. V. Basseau. — 2. B. BAD(u) (Baz).

 

EV

Bassem

Onzeker. De FN komt alleen in VB, WB en Bs. voor. Var. van Bassinne, W. uitspr. bassme?

 

FD

BASS--em

-ette, -et. V. BAD(u).

 

EV

Bassemon

zie Bassimon.

 

FD

Bassens

zie Bas.

 

FD

Basset

-ez, -ett(e): BN. Ofr. basset: met korte beentjes, met gedrongen gestalte. 1230 Iskinus filius Isuini Basseits, Wevelswale Z (GN); 1279 Jehan Basset, Bergen (PIERARD 6).

 

FD

Bassevelde, van

PlN (OV). 1171 Dirkinus de Baszevelde, Cent (GN); 1396 Claus van Bassevelde, Aw. (ANP).

 

FD

Bassiaux

cf. Basia, -iaux.

 

JG

Bassiaux

V. Basseau.

 

EV

Bassiaux

zie Basiaux.

 

FD

Bassier

1. Maker of verkoper van lage (basses) kuipjes voor het vervoer van de oogst (DNF). -2. Hier wsch. veeleer < Bossier. Bassi/(l)ière: Ofr. bachelière: jonge edeldame, meisje. Vgl. Bachelier.

 

FD

Bassier

Profess. March. de basses. ,,Cuvaux bas ». Variante : Baxier.

 

EV

Bassilière

,,Fabrique de Basseaux ». (V. ce N.). 1. Proven. d’un lieu aussi dénommé. — 2. Exploitant d’un atelier de basseaux (V. ce N.). N° 131.

 

EV

Bassilière

Probabl. forme anc. ou régionale de bachelière, cf. Batselier.

 

JG

Bassimon

Bazimon, Bassemon: FN in WV en FV. PlN 1104 Basemont in Senones. 1407 Jacques de Bassement = 1431 de Basimont, Abbeville (PDB).

 

FD

BASS–in(g)

-inn. 1. Profess. March. de bassins, de bassines. N° 131. — 2. V. BAD(u). (Baz).

 

EV

Bassine

Bassin(ne): PlN Bassine in Méan, Maffe (N), W. bassène: laaggelegen plaats. 1118 Warnero de Bassines, Stavelot (ASM).

 

FD

Bassine

Bassinne. 1280 «domina de Bassines» PolyptLiège; nom d’origine: w. bassène ‘en­droit bas’, e.a. Bassine, à Méan et Maffe (Nr).

 

JG

Basslé

zie Bachelet.

 

FD

Bassleer

V. Basel.

 

EV

Bassleer

zie Bachelier.

 

FD

Basso(t)

Dim. van bas: laag, klein. BN. Vgl. Basset.

 

FD

Bassompierre

Nom d’origine : Bassompierre, à Boulanges (Moselle).

 

JG

Bassompierre

zie De Bassompierre.

 

FD

Bassonpierre

Proven. ,,Château (V. Steen) du sieur Basson » (Lor­raine). N° 246.

 

EV

Basstanie

-enie, zie Bastenie(r).

 

FD

Bassteyn

1. Synon. du précédent. N° 246. — 2. V. Bastien.

 

EV

Bassteyns

zie Bastin.

 

FD

Bast(e), (de)

Mnl. bast: boomschors, touw, halsstrop. BerBN voor een boomontschorser (?), een touwslager (?) of een beul (?). De laatste mogelijkheid kan blijken uit het citaat van 1219, waar vader (Bast) en zoon (Blok) een naam dragen die aan de benodigdheden van de beul herinneren. 1219 pater eius (Walterus Bloch) Gilbertus Bast (LEYS 1951); 1281 Lambinus Bast, Ip. (BEELE); 1386 Heinric Bast, Ktr. (DEBR. 1970). Hier wellicht verband met de boomschors: 1403 Jan Bast, boemdraghere, Aw. (ANP).

 

FD

Bast, de

zie (de) Baste.

 

FD

Bastaens

cf. Bastiaens.

 

JG

Bastaens

zie Baston, Bastiaans.

 

FD

Bastaensen

zie Bastiaans.

 

FD

Bastaert(s)

-aers, -ert, Bat(t)ard, Batar, Batta, Basters, Bosters, Le Bastard, Leba(s)tard: BN voor een bastaard, buitenechtelijk kind. Mnl. bastaert, Ofr. bastard, Fr. bâtard. 1211 Bastard, St.-Bertijns (LEYS 1954,154); 1355 Gillis de Bastaert huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Bastaerts

V. Bâtard.

 

EV

Bastagne

cf. Bastogne.

 

JG

Bastagne

Proven. Bastogne (Loc.). N° 79.

 

EV

Bastagne

zie Bastogne.

 

FD

Bastaits

(NF du Brabant wallon, où on prononce Bastatche en wallon). Pour Debrab., c’est une forme de wallonne de Bastets, Baestaerts (= bâtard) ; les formes anciennes montrent que l’origine du nom est le Brabant flamand [JMP].

 

JG

Bastaits

WB spelling voor VB uitspr. Bastets: Bastaerts. De familie Bastaits in WB stamt af van Bastaerts in Bierbeek (VB). 1713 J. M. Bastaets, 1742 Jacques Bastaert; 1748 Petrus Bastaets; i8e e. Jacques Bastaitse; 1796 Bastets, Bierbeek (med. Chr. Molderez, Bevekom).

 

FD

Bastanie

zie Bastenie(r).

 

FD

Basteels

Basteleyns. 1. V. Pâte. — 2. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Basteels

zie Bosteels.

 

FD

Basteen(s)

Baksteen: Ndd. Ba(h)steen: badsteen, wrijfsteen; vgl. Ndd. bastover = badstover. BerBN van de stoofhouder. Baksteen is een reïnterpretatie.

 

FD

Bastelaer(e), van

Bostelaer, van Basselaere, van Bastenlaere: PlN Bastelaar in Zeveneken (OV). 1345 Jhan van Bastelar, Cent (RSGII); 1492 Claeys

van Basselaere, Cent (BOONE); 1733 Jac. Bostelaer, Cent (MUL VII)..

 

FD

Basteleer

-leu(r)s, -lier, zie Bachelier.

 

FD

Basteleus

-eurs. Var. probable de Pasteleur(s). Bastelle.   Surnom:   dimin.   d’anc.   fr.   buste ‘panier’?

 

JG

Basteleysens

-eijsens: 1. Patr. Verzwaarde vorm (met t-epenthesis) van Baselis. 16e e. Paulus Bastellijns, Judocus Basellijns, Jan Baselissen, Waas(VANG.III,4o6-7).

 

FD

Basteleysens

V. BAD(u).  (Baz).

 

EV

Basten(s)

-eyns, zie Bastin.

 

FD

Bastengs

zie Bastings.

 

FD

Bastenie(r)

Bastanie, Basstenie, Basstanie: BerN. Ofr. bastonier, Fr. bâtonnier: vaandrig, iemand die een stok of staf draagt aïs waardigheidsteken. Mnl. bastonnier: roededrager in processie. 1330 Colin le Bastenir, Luik (SLLIII); 1361 Bertholeis li Bastenir, Luik (ISP).

 

FD

Bastenie(r)

Fonction. Chef de Con­frérie, chargé du bâton. N° 139.

 

EV

Bastenier

1286 «Aalis le Bastenière» Cart-Binche, 1460 «Wilhem le bastenier» Guill-Liège; nom de fonction: anc. fr. bastonnier (de corporation, etc.) ‘huissier’, mais aussi w. bastont, (Mons) bastonnier ‘bedeau d’église’ FEW 1, 297a, avec finale on-nier, -onier, affaiblie en -enier [JMP]. • Forme fém. : fém. : Bastenière. Bastens, Basteyns, cf. Basti(e)n, Bastijns. Bastian, anc. w. Bastiâne, formes néerl.: Bas-tiaen, au génitif: Bastiaens, Bastaens, double génitif: Bastiaensen, -aenssen, -aenssens; Bastiance (graphie francisée de Bastiaens). Aphérèse de Sébastien, cf. le suivant.

 

JG

Bastert

-ers, zie Bastaert(s).

 

FD

Bastiaans

Bastiaanse(n), -ssen, Bastia(e)n(en), Bastiaan(en), Bastiaen(s), Bastaens(en), Bastiaense(n), -ens, Bastiaenssen(s), Bastians(sens), Basttiaenssens, Baestiaens, Bastjaens, Baestaens, Bastien, Bastiani: Patr. Korte vorm van Sebastiaan, Lat. HN Sebastianus. 1375 Bastiaen Batemans wijf; 1326 Brixis Bastiaen, Ip. (BEELE).

 

FD

Bastide

Verspreide Fr. PlN. Prov. bastida: militair bouwwerk. Vgl. bastille, bastion.

 

FD

Bastié

Bastie: Afl. van Ofr. bast, Fr. bât: pakzadel. BerN van de zadelmaker. 1384 Perre le Bathier, Laon (MORLET).

 

FD

Bastien

Bastin, au génitif néerl.: Bastijns, Bastyns, Basteyns, Bastens. 1258 «Bastin de Ruelle» CartValDieu, 1331 «Bastins Lawes» RegLaroche, 1453 «Dalie Bastin» CartCou-vin, 1524 «Johan Bastin» DénStavelotMy, 1540-41 «Bastien Bastien» Recquignies (à l’est de Maubeuge), 1598 «Jehan Pincemail

dit Bastin» BourgDinant; aphérèse de Sébas­tien, nom d’un martyr.

 

JG

Bastien

N. de bapt. d’orig. hellén. (Sé)bastien. ,,Honoré » (Traduit Augustus en latin). Variantes : BASTI- -aen, -a(e)ns(s)en, -ian, -ie, -in(é), -ing, -(e)yn(s).

 

EV

Bastien

zie Bastiaans.

 

FD

Bastil(l)e

Bastil: Ofr. bastille: versterking, slot, bolwerk? Of veeleer verzwaarde vorm van Basil(l)e?

 

FD

Bastil(le)

1. Proven. „Château fort ».-— 2. V. Pastille.

 

EV

Bastille

Nom d’origine: anc. fr. bastille ‘ouvra­ge avancé; château fort’.

 

JG

Bastin

cf. Bastien.

 

JG

Bastin

-ine, -iné, -ini, -ens, -ing, -ijns, -yns, -eijns, -eyns, Bassteyns, Bostin, -yn, -ijn, -eyn, -en, -em, Bosthys, -ijs: Patr. Vleivorm van HN Sebastiaan. LIND. 1947,41 noteerde viermaal de VN Bastijn in Leuven in 1390.1395 jeghen Willem Bastine, St.-Denijs WV (DEBR. 1970); 1518 Jan Bostijn, Ktr. (KW).

 

FD

Basting(s)

Bastengs: Patr. Afl. van VN Sebastiaan.

 

FD

Bastini

-inie: Patr. It. dim. van VN Sebastiano. Bastinie kan evenwel ook een var. zijn van Bastanie.

 

FD

Bastjaens

zie Bastiaans.

 

FD

Basto

-oen, Bâton, Bestoen, Bostoen, Ba(e)staens: BN. Ofr. baston, Fr. bâton: bevel, wapen (GOD.) > Mnl. bastoen: stok, wandelstok; in de wapenkunde schuinstaak, soms onderscheidingsteken van jongere of onechte zonen uit adellijke huizen (MW). Kan een BN zijn voor wie een stok draagt (vgl. Stock), een pedel of suisse, of het bevel voert. Ook de schuinstaak in het wapen kan de BN bezorgd hebben (vgl. Bastaert). 1285 Jan Bastoen, Bg. (CG); 1344 domum Johannis Baston = 1347 fundum Johannis Bastoens, Ktr. (DEBR. 1971); 1434 Galiot Bastaen, Ktr. (DEBR. 1958); 1536 Rougaer Bostoen,Ktr.(KW).

 

FD

Bastogne

Bastagne. 1656 «Nicolas Bastoigne laboureur» DénFlorenville; nom d’origine: Bastogne (Lx).

 

JG

Bastogne

Bastagne: PlN Bastogne, Ndl. Bastenaken (LX).

 

FD

Bastry

Var. de Balestrie ou aphérèse de w. nam. aurbastri ‘arbalétrier’, cf. Laurbastry.

 

JG

Bastyns

zie Bastin.

 

FD

Basuyau(x)

zie Basiaux.

 

FD

Basyn

cf. Basin.

 

JG

Basyn

V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Basyn

zie Basin.

 

FD

Bat(t)y

zie Bâtis.

 

FD

Bata

Batta, w. liég.  Bata. Surnom: w. bata  ‘batail, heurtoir’ DL 67 ou forme w. de Battard.

 

JG

Bataille

Bataillie, Batailde (formes flam.). 1183 «Stephanus Batale» AbbNinove [BR], 1289 «Henri Bataille» DettesYpres, 1294 «Jehans Bataille» CensNamur, 1365 «Jehan Bataille machon» TailleMons, 1574 «Antoine Bataille» Ladeuze; fr. bataille, surnom d’homme batailleur, de querelleur.

 

JG

Bataille

Bataillie, Battaill(i)e, Batalje, Batalie, Batailde, Bostaille, Battaglia: Fr. bataille: gevecht, legerschaar. BN voor een strijder of vechter, vgl. Fr. Bataillard. 1280 Henricus Batailge = 1304 Henri Bataillie, Ip. (BEELE); 1317 Lisbette Bataille, Ktr. (DEBR. 1917).

 

FD

Bataire

1. V. BAD(u) (Baz). — 2. V. Batard.

 

EV

Bataire

zie Batter(t).

 

FD

Batar(d)

zie Bastaert(s).

 

FD

Bâtard

1. Situation sociale. ,,Enfant illégitime ». Variantes : Battard, Bataire, Battardy. (Génitif latin). Flamand : Bastaerts. — 2. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Batavia

Batavia is de Lat. naam van de Betuwe (G), het land van de Batavi. Vgl. Batavier.

 

FD

Batavier

1. Orig. ,,Hollandaiss ». — 2. Proven. Plus. L.D. Batavia (en pays flam.).

 

EV

Batavier

Volksnaam van de Bataven? Wellicht overdrachtelijk.

 

FD

Bate

zie Baete.

 

FD

Bate(n)s

Bathe, zie Baete.

 

FD

Bateau

Batteau(x), Battau, Bathau, Batteauw, Battiau, Battieuw, Bat(t)el: Ofr. batel, Fr. bateau: boot, schip. BerBN van de schipper. Vgl. Batelier. 1658 Johannes Bateau = Batheeu(w)s, Tielt (VS i979> 74); 1651 Jan Bateaux, Meulebeke; 1748 Jacobus Batteeuw, Wingene (KWII); i8e e. Battiau = Battieuw, Mater (VS 1973, *57).

 

FD

Batelier

Batteljee: Fr. batelier. BerN van de schipper. 1383 Joudevin Batellier, Melun (MARCHAI 51).

 

FD

Bateman

zie Baeteman.

 

FD

Baten

Batens, cf. Baete, -ens.

 

JG

BÀT–en

-kin. V. BAD(u) (Bad).

 

EV

Batenburg, (van)

1. PlN Batenborg tussen Dworp en Lot (VB). 1406 Claes van Batemborch, Bs. (PEENE). – 2. PlN Batenburg (G). 1197 H. de Batenburg, G (BLOI); 1441 Ghiselbertus de Batenborch, G (MULI); 1520 Albertus Batenburch Clevensis (MUL III).

 

FD

Batert

zie Batter(t).

 

FD

Bathau

zie Bateau.

 

FD

Bathke

zie Badke.

 

FD

Bathy(s)

zie Bâtis.

 

FD

Batil

zie Bautil.

 

FD

Batis

Bat(t)y, Debatis, Bathy(s), Debat(t)(h)y, Dubaty: Verspreide W. PlN bâti: begane grond, gemene grond, dorpsplein. Les bâtis in Laneffe (N), Batty in Nandrain (LU), Beauraing (N), Le Baty in Xhoris (LU), Havelange (N). 1552 Thomas de Bâtis, Stavelot (ASM II); 1710 Ant. Fr. Battis, N (MUL VII). Zie ook Debattice.

 

FD

Batis

Bathy, Baty. Nom d’origine: w. bâti ‘terrain battu, foulé’, topon. très fréquent en Wallonie (généralement place du village), cf. Debatty (NF plus fréquent).

 

JG

Batis(se)

-iste, zie Baptiste.

 

FD

Batisse

1. Proven. Battice (Loc.). — 2. V. Baptiste.

 

EV

Bâtisse

de Batist, zie Debattice.

 

FD

Batiste

cf. Baptiste (w. Bâtisse).

 

JG

Batjoens

V. BAD(u)   (Bad).

 

EV

Batjoens

zie Bautsoens.

 

FD

Batkin

zie Boutkens.

 

FD

Batlle

Zie Battle.

 

FD

Baton

Surnom: fr. bâton, cf. 1598 «Jehan de Haulx au Baston» BourgDinant.

 

JG

Baton

zie Baston.

 

FD

Batreau

Batrelle: Dim. van Batteur. BerN. 1260 Jehans le Baterel, St-Q. (MORLET); 1265 Adans li Bateriaus, Bergen (VW1984,49); 1335 Pierart Batteriel = 1312 Pieret le Bateriaul, Bergen (PIERARD).

 

FD

Bats

Badts, Batz: 1. Patr. Zie Baats(en). 1305 Waltero dicto Bats; 1324 Nicholaii Bats, Ktr. (DEBR. 1971). – 2. BN voor een kegelaar. Gen. van Mnl. bat(te): voorwerp om mee te batten, keilen, kegelen. Vgl. Batere in leper. 1326 Pieter Batte, Ip. (BEELE).

 

FD

Bats

cf. Baets.

 

JG

Bats

Proven. L.D. (Dép. Hermeton-sur-Meuse et Huy).

 

EV

Bats(e)lé

zie Bachelet.

 

FD

Bats, (de)

zie (de) Baets.

 

FD

Batselé

Baetslé, cf. Batselier.

 

JG

Batselier

Batsleer, Batselé, Baetslé. Formes flam. de Bachelier; cf. aussi Bassilière et Bas­selaire.

 

JG

Batselier

Car. mor. ,,Radoteur » (Du verbee bazelen, „radoter »).- Variantes : De Batsel- -eir, -ier.

 

EV

Batselier, (de)

Bats(e)leer, Batselaere, zie Bachelier.

 

FD

Batslé

1. V. BAD(u) (Baz). — 2. Proven. Batsloo. ,,Bois du sieur Badon ».

 

EV

Batsoens

zie Bautsoens.

 

FD

Batta

cf. Bata.

 

JG

Batta(rd)

zie Bastaert(s).

 

FD

Battaill(i)e

Battaglia, zie Bataille.

 

FD

Battaille

Car. mor. N. de batailleur.

 

EV

Battain

zie Battin(gs).

 

FD

Battair(e)

zie Batter(t).

 

FD

Battard

Bataire, au génitif lat. Batardy. 1279-81 «Batars Raimbaus», «Gerars li Batars» ComptesMons, 1491-92 «le Battar de Jauce» TerreJauche; surnom: fr. bâtard; cf. aussi Bastaits, Battau et Lebastard.

 

JG

Battard

V. Bâtard.

 

EV

Battau

Batteau, -eaux, Battiau. Dérivé de l’hypocor. germ. Batto (du thème bad- muté en bat-) ou bien surnom à rapprocher de rouchi batiau ‘battant de la cloche’ (Hécart 52b; FEW 1, 289b) plutôt que de rouchi batiau ‘bateau, petite barque’ [MH].

 

JG

Battau

-eau(x), -eauw, zie Bateau.

 

FD

Battavoine

Zinwoord batte avoine. BerN van de haverdorser.

 

FD

Batte

Proven. ,,Digue » (L.D.). Variantes : BAT(T)- -a, -es. Battegay, ,,Gué de la Batte ».

 

EV

BATT–eau

-el, -iau, -ieuw. 1. Pro­fess. N. de batelier. ~ 2. V. BAD(u) (Bad).

 

EV

Battel

zie Bateau.

 

FD

Battel, (van)

PlN Battel (A). 1300 Heinricus de Battele = Heyne van Battele, Tv. (BERDEN); 1306 Gherart van Battele, Mech. (HB 653).

 

FD

Batteljee

zie Batelier.

 

FD

Batter(t)

-air(e), Batert, -aire: Luxemburgse FN Batter(t).

 

FD

Batteur

Batteux. 1300 «Wilkin le bateur» Liège, 1356-58 «Selvais fiuls le Bateur» PolyptAth, 1479-80 «Waty le Batteur» Ni­velles; nom de profession: fr. batteur (de laine,

de blé, etc.); cf. 1288 «Marg., veve Austin le Bateur de laine» = «Margritain, veve Augustin le Bateur a verghe» DettesYpres, 1302 «Estas-sin dou Bos bateur à l’arket» LoiToumai.

 

JG

Batteur

-eu(x), Battheu(s): 1. Fr. batteur. BerN van de goudslager, metaalbewerker of dorser. Zie ook Batreau. – 2. De vormen op -eu(x) en -eus kunnen ook var. zijn van Bateaux/Battheau: 1675 Inghel Battheus, Pittem; 1723 Joos Battheus, Meulebeke; 1717 Pieter Battheux, Wingene (KW II).

 

FD

Battiau

Battieuw, zie Bateau.

 

FD

Battiau

cf. Battau, -eau.

 

JG

Battice

Nom d’origine: Battice (Lg).

 

JG

Battice

zie Debattice.

 

FD

Battifoy

zie Boutefoy.

 

FD

Battin

[famille originaire de Lorraine]. Surnom: dial. (Cumières) butin ‘lait de beurre’?

 

JG

Battin(gs)

Battain: Patr. Afl. van Germ. bald- of badu-naam; vgl. Badin.

 

FD

Battista

-i(ni), zie Baptiste.

 

FD

Battle

Batlle: E. FN Battle, zelfde bet. aïs Bataille.

 

FD

Battou

zie Patou(t).

 

FD

Battrijn

-yn, zie Bertrijn.

 

FD

Baty

cf. Bâtis.

 

JG

Batz

1. Zie Bats. – 2. D. FN Batz, BN < Mhd. barc: béer, mannelijk varken. 1477 Hans Batz, Stuttgart (BRECH.).

 

FD

Batz

V. BAD(u)   (Baz).

 

EV

Batz, de

zie (de) Baets.

 

FD

Batzelier, de

zie Bachelier.

 

FD

Bau

1408 «Jan Bau» Malines; nom issu de l’anthrop. germ. Bavo [FD].

 

JG

Bau

Baus, Bauw(e), Bouw, Bouw(e)s: Patr. Germ. VN Bavo (LIND. 35). 1408 Jan Bau, Mech. (Bull. Oudh. Kr.Mech. 1909,217-232); 1432 Joh. Bau, St.-L.-Wol. (OSTYN); 1433 Librecht Baus, Tg. (IOT).

 

FD

Bau

V. Bald.

 

EV

Baube(t)

Beaube: BN Ofr. balbe, baube: stotteraar.

 

FD

Baucamp

Baucant. Forme pic. de Beauchamp.

 

JG

Baucamp

-cant, zie Beaucamp.

 

FD

Bauch-

-au, -e, -er. Proven. Bauchau (Dép.  Archennes),  Bauche   (Dép. Evrehailles),   avec   suffixe   d’orig. N° 211.

 

EV

Baucha

Bauchau (cf. aussi Bâcha). 1387 «Colart Bachart dit Houseau de Bovines», 1420 «Colart Baulchart» [père de] 1470 «Jamoton Bauchart dit Houseau» Bouvignes, 1541 «la veuve Jehan Bauchart» Bourg-Namur, 1577 «Louis Bauchar = Bauchau» Bouvignes, 1616 «Charles Bauchart» Prin-cipChimay, 1622 «Jacques Bauchar dit Bau­chau» Bouvignes, 1659 «Denis Bauchau» BourgNamur; pour Carnoy 209, *bauchard ‘ouvrier qui étend le torchis’, mais seul l’anc. fr. bauchier est attesté dans ce sens FEW 15/1, 36a; Debrab. 106 précise que cette famille de chaudronniers bouvignois était impliquée dans le commerce de terre plastique, d’où le NF qui serait un dérivé de fr. régional (Normandie) bouche ‘mortier fait de terre grasse et de paille’. – Bibliogr. : J.R. de Ter-wangne. Lu famille Bauchau, Parch. 1973, 259-266.

 

JG

Bauchant

Beauchamp(s), Bossan(t): 1. Metr. Rom. vorm van de Germ. VN bald-swind ‘moedig-sterk, heftig’; of met tweede élément -sind ‘weg’. Baldsuuind, Balsinda (MORLETI). 1234 Balsuindis (GN); 1340 Jehan Bauchant, St-Q. (MORLET). – 2. Zie Beaucamp.

 

FD

Bauchart

-ard, -a(t), Bacha(r), Bauchau, Beausseaux: Afl. van Fr. bauche: klei, leemaarde, stampaarde, leemmortel, boetseerklei. Deze naam van een Binants (Bouvignes) koperslagersgeslacht verwijst naar het maken van de aarden smelt-kroes. In 1387 levert Colart Bachart dit Houseau de Bovines ‘de la terre plastique d’Andoy’ aan Filips de Stoute voor de smeltkroezen in Champmol (Dijon). 1331 Marie Bachar, Namen; 1470 Jamoton Bauchart; 1577 Louis Bauchar = Bauchau; 1622 Jacques Bauchar dit Bauchau, Bouvignes (Par. 1973,259-266).

 

FD

Bauche

w. nam. Bautche. 1714 «Pierre Bauche» Purnode; nom d’origine: Bauche, à Yvoir (Nr) ; cf. aussi Debauche.

 

JG

Bauche

zie Debauche.

 

FD

Baucher

-et, Beaucher, -ez, Beauc(h)é: Afl. van bauche: klei, leemaarde. BerN van de leemwerker (huizenbouw) of boetseerder. Of vgl. Bauchart.

 

FD

Bauchot

Beauchot: Spellingvar. van Bauchau?

 

FD

Bauckens

zie Boutkens.

 

FD

Bauckhage

zie Bockhaeven.

 

FD

Bauclef

zie Beauclef.

 

FD

Baucourt

zie Beaucourt.

 

FD

Baucq

1700 «Marie Baucq» Kain, 1719 «Barbe Baucq» Hoves (FyS); NF d’origine incertaine, p.-ê. de pic. banque ‘poutre, solive’ [FD].

 

JG

Baucq

zie Bauque.

 

FD

Baucy

(NF de la région de Charleroi). Sans doute nom d’origine à situer en France, plus parti­culièrement en Normandie.

 

JG

BAUD-

-art, -e, -elet. V. BALD.

 

EV

BAUD-  

-ewyns,   -huin,   -ier,   -ino, -on, -ot, -o(u)in, -oux, -out, -rez,

-rie, -ry, -son, -uin, -uwyn, -y. V. BALD.

 

EV

Baud-

Thème de l’hypocor. germ. Baldo, cf. aussi Bad- et Bod-.

* Nom simple: Baude. 1286 «Baude li Cuens» CartMons, 1289 «Henris Baude» CensNamur.

s Dérivés: Baudar, Baudart. 1265 «Baudars li fius Hubiert» CensNamur, 1365 «Jehan Baudart» TailleMons. – Baudaux, Baudeaux. 1616 «Mathieu Baudau» PrincipChimay. –

Baudet, Baude, Baudez, Baudait. 1275-76 «Katheline li amie Baudet Biele Bouke» RegTournai, 1290-91 «Baudet Hardit» ComptesMons, 1365 «Jehan Baudet peletier» TailleMons, 1556 «Jan Baudez» Ham-sur-Heure, 1709 «Jean Baudet» Archennes [un surnom : fr. baudet serait tout à fait secondaire, cf. cependant 16e s. «Collar le Baudet» Châtelet; v. aussi Badetj. – Baudele, Baudèle. – Baudin. 1246 «Baudin de Comines» ChartesFlandre, 1294 «Baudins Descaines», 1546 «Gérart Baudin» BourgNamur. –Baudine, Baudinne, Baudenne, w. nam. Baudène. Baudon. 1259 «Baudon le Canonne» ChartesHainaut, 1276-77 «Baudon Crespin» CharitéTournai. – Baudot. 1449 «Baudot Cornet » AidesNamur, 1514 « Baudo de Berla-comines» BourgNamur, 1544 «feu Bauldo Baulduyn» CourVedrin, 1602-3 «Jean Baudo» TerriersNamur. – Cf. aussi Baudou(x), p.-ê. dérivé en -eolu.

Avec suffixe double: Baudelet, Baudlet, Baudelez. 1286 «Baudelés de Roisin» Cart­Mons. Baudelot. Baudenelle. Baudinet. 1265 «Baudinés fms Leglisier», 1444 «Baudinnet varlet Gille de Folz» Aides­Namur. – Baudson, Baudesson, Baudechon. 1265 «Baudeçons de Molins» CensNamur, 1272 «Baudechon Lirol» PolyptVillers, 1449 «Baudechon Robechon» AidesNamur, 1512 «Pacquet Baudechon» BourgNamur.

 

JG

Baud(e)

Patr. Rom. vorm van Germ. VN Baldo. 1283 Baudes dou Cange, Bergen (ARNOULD). Of korte vorm van een bald-naam: 1300 Baudri de Gaingni = Baude de Gaigni, Parijs (MICH. 1927,58).

 

FD

Baud(e)chon

Baudichon, Baudesson, Bautso{e)ns, Beauson, Bodchon, Bodes(s)on, Bodson, Botson, Botchon, Baudson: Patr. W. vleivormen op -eçon, -esson van Germ. VN Boudewijn. 1330 Bodechon fïlz Bauduin, Luik (RENARD 235); 1334

Bodechon de Scendremale, Othée (SLLIII); ± 1400 Bauduin dit Bodechon de Thiribu, Luik (BODY 95). Zie ook Bautsoens. – Lit.: J. HERBILLON, VW 1975,218-220.

 

FD

Baudait

zie Baudet.

 

FD

Baudar(d)

-a(rt), -aer, Badar(d), -a(rt), Beaudart: Patr. Rom. vormen van de Germ. VN bald-hard ‘moedig-sterk’: Baldhardus (MORLET I). 1704 Jan Badart, Esquerden (VERGR. 1968,7). Zie ook Boudard.

 

FD

Baudartius

zie Boudard.

 

FD

Baudaux

-aut, -eau(x), Beaudeau(x), Badea, Badia, Baudel, Beaudelle, Bodel(le), Bodèle, Bondeau, Bondeel: Patr. (Metr. -elle). Dim. van Germ. bald-naam, zoals Boudewijn/Baudouin. 1209 Bodel; 1356 Simon Baudel, Atrecht (NCJ).

 

FD

Baudé

zie Baudet.

 

FD

Baudel

zie Baudaux.

 

FD

Baudelaire

zie Bazelaire.

 

FD

Baudelet

-lez, zie Baudet.

 

FD

Baudeloo, van

PlN Boudelo in Sinaai-Waas, vooral bekend door de middeleeuwse abdij. 1258 fratrem Wilhelmum de Bodelo (DEBR. 1980).

 

FD

Baudelot

zie Boudeloot.

 

FD

Baudemont

-ment, zie Baudimont.

 

FD

Baudemprez

PlN: weide van Baldo. 1720 Emm. Fr. de Haccart de Beaudenpre, Oud. (MUL VII).

 

FD

Baudemprez

Proven.  ,,Pré du sieur Baudon ».

 

EV

Bauden(s)

-enne, zie Boudin.

 

FD

Baudenel(le)

Patr. (Metr.) Baudinel(le), dim. van Germ. VN Boudewijn. Vgl. Baudin. 1290 orphano Weitini Boudeneels, Bg. (WYFFELS).

 

FD

Baudenelle

1. Proven.  ,,Petit Baudour ». — 2. V. BALD.

 

EV

Baudequin

zie Boutkens.

 

FD

Baudery

zie Boudry.

 

FD

Baudesson

zie Baudechon.

 

FD

Baudet

1. V. BALD. — 2. Proven. Dép. Genval.

 

EV

Baudet

-ez, -é, -ait, Beaudet, Bodet, -é, Boddez, -é, Beudet, Budé, Bude, Boudet, -é, Badet, Baud(e)let, -ez, Beaudelet, Bod(e)let, Bodlè, Boud(e)let, -ez, Bondelet, -é, -e, Bandelet, Banderlé: Patr. Rom. vleivormen op -et, -let van Germ. VN Boudewijn / Baudouin. 1286 Baudet, Kales (GYSS. 1963); 1328 Jan Boudeley, Ip. (BEELE 1959,58); 1336 Jan Baudet, Dudzele (RYCKEBOER 96); 1505 Jehan Baudelet = Badelet = Boudelet, Court-St-Ét. – Lv. (CALUW. 2000); 1753 Petrus Fr. Bandelez, Hellebecq (MUL VIII).

 

FD

Baudewijn

-yn, au génitif: Baudewijns, -yns, Boudewijns, -yns. Forme néerl. de Baudouin < anthrop. germ. bald-win.

 

JG

Baudewijn(s)

-weyns, -win, zie Boudewijn(s).

 

FD

Baudhuin

cf. Baudoin.

 

JG

Baudhuin

zie Bauduin.

 

FD

Baudichon

zie Baudechon.

 

FD

Baudier

Boudier, -iez, Baudy, Bod(d)y, Bodi, Bady, Badie, Budie, Budy: Patr. Rom. vormen van Germ. VN bald-hari ‘moedig-leger’: Baltherus, Boltherus (MORLET I). 1376 Maignon Soudière, Dk. (TdT); 1380 Jean Baudier, Laon (MORLET).

 

FD

Baudimont

1217 «Villicus Baudimont», 1241 « pro Petro de Baudimont » NecrArras 19b et 36c; nom d’origine: Baudimont, colline située à l’ouest de la cité d’Arras et ancien faubourg de la ville (R. Berger, Littérature et société arrageoises au XIIIe s., 1981, 305) [MH],

 

JG

Baudimont

Baudemont, -ment, Baudumont, Bodumont: PlN. 1. Baudimont in Atrecht (TW). 1241 Petro de Baudimont, Atrecht (NCJ). – 2. Bij Rumeignies (H): 1244 apud Rumegnies qui dicitur Balduinimons. 1234 Rogerus de Balduimont = 1236 Rogero de Balduinmont = 1235 Rogeri de Bauduimont; 1230 Johanne de Baudimont, Dk. (SMTI). – 3. PlN Baudemont in Itter (WB) en Saône-et-Loire, Yonne. – 4. PlN Baudement (Marne).

 

FD

Baudimont    

Proven. Baudemont, (Dép. Ittre).

 

EV

Baudin

-in(n)e, zie Boudin.

 

FD

Baudin

-ine, cf. Baud-.

 

JG

Baudinet

-ez, -ot, zie Boudinet, -ot.

 

FD

Baudisco

Badisco(t), Bodécot: Patr. Rom. afl. van Germ. bald-naam. 1275 Baudescos, Atrecht (NCJ); 1584 Marten Bodisco = M. Bodesco, Aw. (AB).

 

FD

Baudlet

-lez, zie Baudet.

 

FD

Baudo(t)

Beaudot, Badot, Padot, Boudot, Beudot: Patr. Rom. dim. van Germ. VN Baudouin. 1383 Jean Baudot, Dijon (MARCHAI 52).

 

FD

Baudoin

Bauduin, Baudouin, Baudhuin, Baud’huin. 1539 «Pierart Henryart dit Baul­duyn [relève les biens de] feus Baulduyn Henryart» CourVedrin; nom propre issu de l’anthrop. germ. bald-win, popularisé notam­ment par les comtes de Namur. « Dimin.: Bauduinet. 1444 «Bauduinet le naiveur», «Anseau bouvier Bauduinet» Aides-Namur, 1479 «Jehan Bauduynet» Purnode.

 

JG

Baudoin(t)

zie Bauduin.

 

FD

Baudon

Beaudon, Badon, Boudon: Patr. Fr. verbogen vorm van de Germ. VN Baldo of vleivorm van een bald-naam. Vgl. Baelde. 1376 Willem Baldoen, Ip. (BEELE); 1384 Jehan Baudon, Laon (MORLET); 1568 Egidius Badon, Lamine (CALUW. 2000).

 

FD

Baudon

cf. Baud-.

 

JG

Baudonck

-doncq, Beaudoncq, Boudonck: Patr.? Afl. van Germ. bald-naam? Vgl. D. Baldung. ±1300 Joerijs Baudonc, Lijsbette Boudonc, Vinkt (ROMBAUT128); 1644-93 A.B. Baudonck, Tielt (R. O.); 1726 Ferd. Jos. Baudoncq, Cent (MUL VII).

– Evenwel: 1508 Mariken van der Boedonck, Den Bosch (HB 524).

 

FD

Baudoncq

-onck. ±1300 «Joerijs Baudonc» Vinkt (FlOr); probabl. dérivé néerl. en -onc(k) d’unanthrop. germ. en bald- [FD].

 

JG

Baudot

cf. Baud-.

 

JG

Baudou(w)in

zie Bauduin.

 

FD

Baudoul

Baudoux. 1302 «Baudou li Muizis» LoiTournai, 1576 «Philippe Baudoux» Au-blain, 1616 «Jacques Baudou» Princip-Chimay, 1633 «Jan et Pierre Baudou» émigrés en Suède; nom issu de l’anthrop. germ. bald-wulf.

 

JG

Baudoul

-oux, -ou(t), zie Boudoul.

 

FD

Baudour

1299-1300 «Baudours» Comptes-Mons; nom d’origine: Baudour (Ht).

 

JG

Baudour

Badoer: PlN Baudour (H). 1275 Huars de Baudor, Tongre (VR i66r°); 1299 Jakemart de Baudour = Baudours, Bergen (PIERARD).

 

FD

Baudour

Proven. Loc.

 

EV

Baudoux

1. Proven. Dép. Luttre. — 2. V. BALD.

 

EV

Baudranghien

Baudrenghien. Baudringhien, cf. Boud(e)renghien.

 

JG

Baudrenghien

-anghien, zie Debaudrenghien.

 

FD

Baudrez

zie Boudré.

 

FD

Baudri

-ie, Baudry, Badry. 1283 «Baudri le Rous fil Baudri» DettesYpres, 1302 «Baudri le Boulengier» LoiTournai, 1365 «Marie le Baudrie» TailleMons, 1424-25 «Baudry dou Prieu Bieket» DénHainaut, 1426 «Jehan Baudri» TailleSoignies; nom issu de l’an­throp. germ. bald-ric, cf. aussi Bodry, Boudry. • D’où le thème Baudr-: Baudrez, Badré, Boudré. 1756 «Nicolas Badré» NPLouette. –Baudrin.

 

JG

Baudri(t)

-rie(r), -riz, zie Boudry.

 

FD

Baudrihaye

cf. Badrihaye.

 

JG

Baudrihaye

Proven.  ,,Bois  du sieur Baudry ». Synon. : (de) Badrihaye.

N° 24l.

 

EV

Baudrihaye

zie Badrihaye.

 

FD

Baudrin

Boldrin: Patr. Rom. vleivorm van Germ. VN Balder. Vgl. Baudier, Boudron.

 

FD

Baudringhien

zie Debaudrenghien.

 

FD

Baudru(x)

Boudru: Metr. Rom. vorm van Germ. VN bald-trûd ‘moedig-kracht’: Baldrud (MORLET I).

 

FD

Baudru,

 

Baudrux, Boudru, -ouz. Pour Debrab., matronyme issu du nom germanique fém. balthatrûthi, dont sont attestées les formes: 791, «Baldrad», 11e s. (Polyptyque d’Irmion) «Baltetrudis, Baltrudis» (cf. Morlet, NP Gaule I, 50b-51a) [JMP].

 

JG

Baudry

zie Boudry.

 

FD

Baudson

cf. Baud-.

 

JG

Baudson

zie Baudechon.

 

FD

Baudts

zie Bouds.

 

FD

Baudu

Wsch. var. van Baudou.

 

FD

Bauduin

cf. Baudoin.

 

JG

Bauduin

-uen, Baudhuin, Baud’huin, Baudou(w)in, Beaudouin, -oin(g), -oint, Baudoin(t), Boud(o)uin, Bodhuin, Bodu(a)in, Beaud(h)uin, Bod(e)vin, Boudvin: Patr. Fr. vormen van de Germ. VN Boudewijn. 1253 Michel Baudoin, Noyon

(MORLET).

 

FD

Bauduinet

Beauduinet: Patr. Dim. van Bauduin.

 

FD

Baudumont

zie Baudimont.

 

FD

Bauduwyn

Baudwin, zie Boudewijn(s).

 

FD

Baudy

cf. Body.

 

JG

Baudy

zie Baudier.

 

FD

Bauens

zie Boudin, Bauwen(s).

 

FD

Bauer

Baur, de Bauer, Paur, Bäuerle, Bau(e)rmann: D. BerN van de boer, landbouwer. Pau(e)r is Zuidd. 1616 Adrianus Bauer, Sérielle (MAR.).

 

FD

Bauer

Nom de métier: all. Bauer ‘cultivateur, paysan’.

 

JG

Baufaux

Baufay, Baufays, Baufays, Baufayt. Noms d’origine, cf. Beauf-.

 

JG

BAU–faux

-fay. V. Beaufays. N° 242.

 

EV

Baufay(s)

-fayt, zie Beaufay(s).

 

FD

Bauffe

Debauf, Deboffe: 1. PlN Bauffe (H). 1280 Jehans de Baufe, Bergen (PIERARD). – 2. Evtl. var. van Debove, met W. verscherping v/f.

 

FD

Bauffe

Nom d’origine: Bauffe (Ht).

 

JG

Bauffe 

Proven.  Loc.  Variantes : Beauve,   Boffe,   Beuffe. –  Synon. : Bauvet, Boffet, Bovoy. N° 211.

 

EV

Baugard

Francisation de néerl. Bogaert?

 

JG

Baugard

zie Beaugard.

 

FD

Bauginet

Dérivé, avec suffixe double -in-et, du thème de l’anthrop. germ. bald-gari.

 

JG

BAUGN-

-ée, -ies, -iet, -iez. Beugnies, Bougnet.   Proven.  Baugnée

(Dép. Nandrin,  Tavier),  Baugnet (Dép.   Forville,   Ligny),   Baugnez (Dép. Bevercé), Baugnies (Loc.).

 

EV

Baugnée

Beaugnée. Nom d’origine : Baugnée, à Tavier-lez-Nandrin (Lg), etc.

 

JG

Baugnée

-et, -ier, -ies, -iet, -iez, Beaugnet: PlN Baugnée in Tavier-lez-Nandrin (LU), Baugn(i)et in Cortil-Wodon (WB), Baugnies (H).

 

FD

Baugnet

Baugniet, Beaugniet. Nom d’origine: Baugn(i)et, à Cortil-Wodon (BrW).

 

JG

Baugnies

Nom d’origine: Baugnies (Ht).

 

JG

Baujean

cf. Beaujean.

 

JG

Baujot

Beaujot, -got, Bajoie, Bajoit, Bajo(t), Bageot, Baijo(t), Bajou(x): Patr. Dim. van B(e)auger, Germ. VN Baldger; vgl. B(e)augé (DNF). 1560 Jehan Beaulgot, Louette-St-Pierre (HERB.).

 

FD

Baujot

cf. Baijot.

 

JG

Bauke(n)s

-kus, zie Boutkens.

 

FD

Baukeland

zie Bakeland(t).

 

FD

Baukens

V. BALD (Bal).

 

EV

Baulard

(NF gaumais). Ce NF, apparemment d’origine franc-comtoise, est un dérivé péjo­ratif en -ard à rattacher à une famille de noms issus du verbe bauler ‘mugir’, parfois en fonction toponymique (Morlet 85).

 

JG

Baulé

Bauler. 1426 «Andry de Bauler» TailleSoignies, 1499 «Jehan de Baulers» TerrierNaast, 1597-98 «Maroille du Petit Bau­ler» ComptesNivelles; nom d’origine: Bau­lers, w. Baulé (BrW).

 

JG

Bauler

Baulé, Beuler(s): PlN Baulers (WB), W. baulé. Zie De Baulers.

 

FD

Baulers

Proven. Loc.

 

EV

Bauleu

Probabl. nom d’origine: collectif en -eux de bôle ‘bouleau’, comp. Baulois, -oye (ci-dessous).

 

JG

Baulieu

cf. Beaulieu.

 

JG

Baulin

1302 «Trions Baulins» LoiTournai; autre NF à rapprocher du thème anthrop. Baul-, sans doute issu d’un anthrop. germ. -À noter toutefois, comme surnom possible, le sens d’anc. fr. ballin, baullin ‘pièce de toile grossière que l’on étend sur le sol, quand on vanne le blé’ Gdf 1, 604, qui a pu servir de motivation à un surnom [MH]. Cf. aussi Balin, Ballin.

 

JG

Baulisch

Beaulisch: Grafie van Paulisch, Slav. afl. van VN Paulus.

 

FD

Baulle

Peut-être nom d’origine: w. nam. bôle ‘bouleau’, ainsi La Baule, à Beuzet (Nr). Cf. aussi 1295 «Jehans Baules» ComptesMons.

 

JG

Baulois

Bauloye. Nom d’origine: collectif en -oit de w. bôle, ainsi Bauloy, à Cognelée (Nr), etc. ; cf. aussi Beaulois, -oye.

 

JG

Bauloy(e)

-ois, zie Beaulois.

 

FD

Bauloye 

Proven. Boulloy  (Dép. Oisquercq),  ,,Boulaie ». N°  90, 242.

 

EV

Baum

All. Baum ‘arbre’, surnom ou nom d’ori­gine.

 

JG

Baum

D. Baum: boom. PlN of EN.

 

FD

Baumal

cf. Bomal, Boumal.

 

JG

Baumal

V. Bomal.

 

EV

Baumal

zie Bomal..

 

FD

Bauman(s)

-mann, zie Bouman(s).

 

FD

Baumans

cf. Boumans.

 

JG

Baume

Proven. Plus. L.D.

 

EV

Baume

Var. de Beaume ou nom d’origine: Bau­me, à Haine-Saint-Paul et La Louvière (Ht).

 

JG

Baume

zie Beaume.

 

FD

Baumeister

zie Bouwmeester.

 

FD

Baumel

Bauml, Bäuml: D. FN. dim. van Baum: boom.

 

FD

Baumel  

Proven. Bommel. (Dép. Namur).

 

EV

Baumel

Surnom: w. liég. baumèl ‘bouffi’ DL 92a; ou bien nom d’origine: Bomel, w. bômèl, à Namur, qui est de même origine.

 

JG

Bäumer

Baumer, Baumer(s), Beimers, Bohmer, Bö(h)mer, Boe(h)mer, Behmer, Bemers: 1. D. BerN van de man die de slagboom bedient. Soms afl. van PlN Baum: boom. 1318 Conr. der Boumer, Markdorf (BRECH.). – 2. M.i. kunnen de vormen Bo(h)mer, Boe(h)mer, Behmer, Beimers var. zijn van D. Bohme, met -er-uitgang zoals Ndl. Bo-hemer. Vgl. D. FN Beiheimer = Bohm (BRECH.). 1357 (Wenceslas van) Beym (d.i. Bohemen); 1357 Willelmo Beemere = de Beymmere = der Bohmer (BLOII) = 1365 (Willem) die Bemere (BLOIV); 1584 Jaspar Beemers, Aw. (AB).

 

FD

Bäumer

Baümer, Boemer, etc. Ethnique all. : de Bohème.

 

JG

Baumgard

-gart(en), -gartner: Wonend bij of eigenaar van een boomgaard, boomkweker. 1238 Rembartum de Boumgardere, Leiden (OHZ II,i88).

 

FD

Baumon(t)

zie Beaumont.

 

FD

Baumont

Baupain, cf. Beaumont, Beaupain.

 

JG

Baumrücker

BerN van de boomhouwer.

 

FD

Baumsteiger

BN van de boomklimmer. 146 e. Conrad Bomstigher, Gustrow (NN).

 

FD

Baune

Nom d’origine: Baune, à Saint-Georges (Lg), etc. ou Beaune (Bourgogne).

 

JG

Baune

zie Debeaune.

 

FD

Bauque

Baucq: Pic. bauque: balk. Vgl. Balk.

 

FD

Bauqué

Nom issu de l’anthrop. germ. balc-hari?

 

JG

Bauquen(n)e

-quaine, zie Beauquesne.

 

FD

Bauquenne

Peut-être forme pic. de beau chêne.

 

JG

Bauquens

zie Boutkens.

 

FD

Baur

1564 «Andrien del Baure» BourgNamur; probabl. w. baur ‘chartiP, cf. aussi Bar.

 

JG

Baur

Baurmann, zie Bauer.

 

FD

Baurain

Bauraind, Bauraing, Baurin. Baurent. 1757 «Nicolas Baurin» Niverlée; var. de Beaurain(g) ou du même thème que Bauret (ci-dessous).

 

JG

Baurain(d)

-a(i)ng, -a(i)nt, -in(s), -en(s), -ent, -eng, zie Beauraing.

 

FD

BAUR–aing

-aind, -in. V. Beauraing.

 

EV

Baurdauduc

Proven. ,,Bordeau   de Hucq ». V. Borde.

 

EV

Bauret

1365 «Godeffroit Bauret carpentier» TailleMons, 1542 «Franchois Baurey». 1558 «Thomas Bauretz» BourgNamur, 1577 «Thiri Bauré» Bouvignes, 1602-3 «François Bauré» TerriersNamur, 1610 «Jacques Bauretz» = 1616 «Jacques Baré», 1619 «Jean Bauré» BourgDinant; d’après les attestations dinan-taises, probabl. var. de Bar(r)é (Cluentius 32).

 

JG

Bauret

Zie Boret.

 

FD

BAUR–et

-eys. V. Pouret.

 

EV

Baurir

Baurire, Beaurir. Nom d’origine: w. baurîre ‘barrière’.

 

JG

Baurir(e)

Beaurir: PlN W. baurîre, Fr. barrière: slagboom.

 

FD

Baurith

Baury (NF plutôt liégeois et hutois). Peut-être var. de Baudry, Boudry [FD].

 

JG

Baury

1. V. BALD. — 2. V. beau I.

 

EV

Baury

Baurith, zie Boudry, Beaury.

 

FD

Baus

w. liég. Baus’; dimin.: Bauset. 14e s. «Gilles Baus» Herstal; probabl. hypocor. de Bauwens < Bauduwijn, comp. Bausken (Linde-mans 34).

 

JG

Baus

Zie Bau.

 

FD

Baus(ch)

V. BALD (Balz).

 

EV

Baus(et)

Germ. VN Baldzo (-so-afl. van balth-naam) en dim.

 

FD

Baus(s)art

V. Beausart.

 

EV

Baus, (de)

zie Debauce.

 

FD

Bausart

zie Beaussart.

 

FD

Bausch(ke)

Mhd. bûsch: knuppel. BN voor een knoestige kerel. Vgl. De Clippel.

 

FD

Bauschleid

PlN Bauschleiden (GH). 1482 Franciscus de Busleidis, Treverensis dioc., GH (MULII). Zie ook Bieselijden.

 

FD

Bausier

Bausiers; Bausière, Beausière, Bausire, Bauzière. Nom d’origine: Bausières, à Basècles (Ht).

 

JG

BAUS–ier

-ière. V. Bossières.

 

EV

Bausière

Bausier(s), Bauzière, Beeuwzier, Beosier(e), -sière, (de) Beozière(s), -ziere, Byosiere, -sière, Bessière(s): PlN Bausières in Basècles (H). De vormen met beo-, byo- via Pic. biau. Voor Beeuwzier, vgl. Beeuwsaert. Zie ook Beausire.

1558 Olivier Beausiere, Menen (KWII); 1757-91 PH. J. Beosier, Oud.-Gent (PBG).

 

FD

Bausir(e)

zie Beausire.

 

FD

Bausmans

Patr. Afl. van Bald-so, Boudse, vleivorm van Boudewijn.

 

FD

Baussart

Nom d’origine: Baussart, dépend, de Bossut-Gottechain ou Beausart, dépend, de Biez (BrW), etc.

 

JG

Baussart

zie Beaus(s)art.

 

FD

Baussen

zie Boutsen.

 

FD

Baustert

PlN (RP).

 

FD

Baut

Bautz,   BAUT(H)-   -il,   -ers, -ier, -y, Bautmans. V. BALD.

 

EV

Baut-

Var. de Baud- (avec d muté en t).

* Nom simple:  Baut,   Baute;  avec -s de génitif germ. : Bauts.

Dérivé roman:  Bautel; cf.   1365  «Piére Bautelet boullenghier» TailleMons.

 

JG

Baut(e)

zie (de) Boute.

 

FD

Baut(h)ier

Beauthier, -ière: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN bald-hari; zie Baudier, Bouters. 1714 Hieronimus Beautier, Mech. (MUL VII).

 

FD

Baut, de

zie Dibbaut.

 

FD

Bautens

zie Boudin.

 

FD

Bauters

cf. Bouters.

 

JG

Bauters

zie Bouters(e).

 

FD

Bautet

Patr. Rom. dim. van Germ. bald-naam, zoals Baudet.

 

FD

Bauthier

Beauthier, Bauthière. Nom issu de l’anthrop. gémi, bald-hari.

 

JG

Bautil

Batil: Wellicht PlN beau + Ofr. til: mooie linde. Vgl. Beautheil (Seine-et-Marne). Of uit Bastil(le)?

 

FD

Bautiste

zie Baptiste.

 

FD

Bautmans

Bauttemans: Patr. Vleivorm op -man van Baut = Boud, korte vorm van b.v. Boudewijn. 1772 Jac. Bautmans, Zichem-Aw. (AP).

 

FD

Bauts

zie Bouds.

 

FD

Bautso(e)ns

Batsoens, Batjoens, Bestjoen: Patr. Adaptatie van Baudechon. 1347 Margr. Batsoen, Bs.; 1594 Anne Baetsoens, Michelbeke; 1623 Martin Bautzoen = 1620 Martin Bautsoens = M.

Batsoens, Gb.; 1756 J.B. Batsoens, Strijpen (vader van) 1792-1868 Lieven Batjoens, Scheldewindeke (Midd. 1990,181-7).

 

FD

Bauv(a)in

V. BALD.-

 

EV

Bauvais

zie Beauvais.

 

FD

Bauval

cf. Beauval.

 

JG

Bauval

zie Beauval.

 

FD

Bauvens

zie Bauwen(s).

 

FD

Bauverois

-oy: Var. van Bavarois: Beier, de volksnaam. Vgl. Bauvir = Bavière.

 

FD

Bauvet

-ez: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Bavo. Vgl. Bauvin. – 2. Grafie voor Beauvais.

 

FD

Bauvet

Proven. 1. V. Bauffe. — 2. Beauvais   (Loc.   fr.).   —   3.   V.

BOVO-.

 

EV

Bauvez

cf. Beauvez.

 

JG

Bauvignet

Beau-: Patr. Dim. van Bauvin 2.

 

FD

Bauvin

1444 «Jehenin Beauvin» AidesNamur; var. de Bauwin, Bawin. « Dérivé: Bauvignet, Beauvignet.

 

JG

Bauvin

-ain, Bavin: 1. PlN Bauvin (Nord). 1295 Margherite Bauvin, Atrecht (NCJ). – 2. Patr. Rom. vormen van Ba(u)win; zie Bauwens. 1250 li dame Bauvina; 1245 Hues Bavain, Atrecht (NCJ).

 

FD

Bauvir

cf. Baivie(r).

 

JG

Bauvir

zie Bavière.

 

FD

Bauvois

Var. de Beauvois, Beauvoir; un topon. Bauvois existait à Andenne (Nr).

 

JG

Bauvois

zie Debeauvoir.

 

FD

BAUW-

-en(s), -linck, -eraerts, -in. V. BALD (Bal).-

 

EV

Bauw(e)

zie Eau.

 

FD

Bauw(e), de

zie de Bouw.

 

FD

Bauw, van den

Verbouw, Verbouwe(n), Verbauw(e), Verbauen, -em: PlN bouwe, bauwe: bouw(werk). Ter Bau(w) in Rollegem-Kapelle. 1573 Daneel vander Bauwen, Meulebeke (DFI).

 

FD

Bauwede, van der

van der Bauwhede, Verbauw(h)ede, van den/der Bouhede, van der Bouwhede, van den Bohede: PlN Ter Bauwede in Wg. (WV). 1274 Olivier de le Bauwede; 1382 Janne van der Bauweede, Wg. (DEBR. 1980,1970).

 

FD

Bauwel, van

zie van Bouwel.

 

FD

Bauwele(e)rs

de Beauwelaëre: Afl. van PlN Bouwel. Zie Van Bouwel.

 

FD

Bauwelers  

Proven. Bouwel   (Loc.) avec suff. -er, d’orig. N° 212.

 

EV

Bauwelinck(x)

zie Bouderickx.

 

FD

Bauwen

Bauwens, cf. Bauwin.

 

JG

Bauwen(s)

Ba(u)win, Bawe(i)ns, Bouwyn, Bouwen(s), Bouw(e)s, Boeuwens, Beauwin, Beauwens, Bau(v)ens: Patr. 1. Var. van Boudens (vgl. oude= ouwe), Zie Boudin. 1394 Bouden vander Biest = 1453 Bouwen…, Aarts. (MAR.). – 2. Vleivormen van de Germ. VN Bavo. 1281 Joh. Bauwin, Ip. (BEELE).

 

FD

Bauwerae(r)ts

zie Bouweraerts.

 

FD

Bauweraets

cf. Bouweraerts.

 

JG

Bauwerlinck

zie Bouderickx.

 

FD

Bauwhede, van der

zie van der Bauwede.

 

FD

Bauwin

Bavin, Bawin, w. liég. Bâwin, Beauwin, -ien; Bauwen, Bouwen (formes néerl.), au génitif: Bauwens, Bouwens. 1284 «Ali-aume Bauwin» DettesYpres; var. de Bauduin, Baudewyns, de l’anthrop. germ. bald-win (Lindemans 35), cf. aussi Boudin, Bouden(s).

 

JG

Bauwin

zie Bauwens.

 

FD

Bauwmans

cf. Boumans, Bouwmans.

 

JG

Bauwmans

zie Boumans.

 

FD

Bauycker, de

Leesfout (NE) voor De Bruycker.

 

FD

Bauzière

cf. Bausier, Bausière.

 

JG

Bauzière

V. Bossières.

 

EV

Bauzière

zie Bausière.

 

FD

BAV-

-ais, -ay. Proven. Bavai (Loc. fr.). Variante : De Bavay. N° 217.

 

EV

Bava(rd)

BN. Afl. van Ofr. baver: kwijlen. Vgl. Babbaert(s). 1340!. Bavât (MORLET).

 

FD

Bavard

Surnom: moy. fr. (16e s.) bavard ‘qui parle beaucoup’ FEW 1, 194b.

 

JG

Bavay

Bavais, Baveye (forme néerl.). 1754 «Jean Bavay» Archennes; nom d’origine: Bavay (Nord); cf. aussi Debavaye.

 

JG

Bavay, (de)

Debavay(e), Debaveye, De Baveye, Bavais: PlN Bavay (Nord), Ndl. Bavik. 1330 Colart de Bavay, Bergen (PIERARD).

 

FD

Bavé

1. Patr. Dim. van Germ. VN Bavo. – 2. Grafie voor Bavay.

 

FD

Baveg(h)em, van

Bavegem(s), Baveghems, van Baeveg(n)em, Baeveg(h)ems: PlN Bavegem (OV). ize e. Razo de Bavengem, St.-L.-Houtem (GN); 1440 Jan van Baveghem, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Bavegems  

Proven. Bavegem   (Dép. Moen.).

 

EV

Bavel, van

PlN Bavel (A, NB). 1401 Pauwelse van Bavele, Bg. (SIOEN); 1459 Henric van Bavele, Brecht (MNT178).

 

FD

Bavelaere, de

Bavelaar, de Baevelaere: BN: de babbelaar, met oude è/v-wisseling (RYCKEBOER 2001,357). 1424 Maddaerd de Bavelare, Herzele FV (PARM.); 1427 Willem Bavelaerd, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Bavelmans

Afl. van Van Bavel. 1248-71 obitus Peters Bavelmans, Aw. (VMNW).

 

FD

Bavencove

-coff(e), zie van Bavinckhove.

 

FD

Baveye

cf. Bavay.

 

JG

Baveye, (de)

zie Bavay.

 

FD

Bavier

cf. Baivie(r).

 

JG

Bavière, (van den)

Bavier, Bauvir, Baivie(r), Baivy, Baiwir, Baywir, Baiwy, Bévie, Bévier(re), Bevier(re), Bévière, Béviaire, Beviaire: PlN Bavière, W. Baiwir, Baiwy: Beieren, D. Bayern.

 

FD

Bavin

Patr. Vleivorm van de Germ. VN Bavo. 1300 Gilles Bavins; 1484 Bavijn Coessin (DEBR. 1980). Zie ook Bauvin 2.

 

FD

Bavinc(k)hove, van

van Baevinckhove, Bavencove, Bavencoff(e): 1. PlN Bavinkhove (FV). 1122 Walterus de Bavingahova; 1300 Johannes van Bavinchove, Broekburg (DFI). – 2. PlN Bavikhove (WV). 1205 Lamberti de Bavencove; 1355 Michiel van Bavencove (DF I).

 

FD

Bavinck

1. Proven.  Bavinc(hoven). Ane. N. de Bavikhoven (Loc.). — 2. V. BAB et BALD.

 

EV

Bavouillot

1. V. BAB et BALD. —2. Proven. Bavay (Loc. fr.), avec

suff.  région  -ot,  d’orig.  N°  211, 77.

 

EV

Bavré

1. Proven. Bavery. (Dép. Couillet). — 2. V. BALD.-

 

EV

Bavré

Bavre: Baverez, dim. van Ofr. bavière: morsdoekje, slabbetje, (vandaar) deel van de wapenrusting dat bals en kin moest beschermen; vgl. Halsberghe. BerBN (DNF).

 

FD

Bavré

Peut-être surnom: Dauzat 32 rattache le NF Baverez (dans le Nord) à l’anc. fr. baviere ‘bavette’.

 

JG

Baw(e)d-

-in, -yn. V. BALD.

 

EV

Bawe(i)ns

Bawin, zie Bauwens.

 

FD

Bawedin

Par contamination de Bawin et de Badin (du thème Bald-)?

 

JG

Bawerlin

cf. Baiverlin.

 

JG

Bawerlin

zie Baiverlain.

 

FD

Bawin

cf. Bauwin.

 

JG

Bax

Bay- -e, -en(s), -et(z), -ot, -ard, -art. V. BAD(u) (Bak, Ba).

 

EV

Bax

Génitif du thème de l’anthrop. germ. Bag-, cf. Bac-.

 

JG

Bax

zie Bak.

 

FD

Bay

Bays, Bay. Pour ces différents NF, on ne pourrait décider vraiment que d’après la prononciation. Certains Bay des prov. de Liège et de Luxembourg doivent représenter le w. liég. bay ‘bai’ (ci-dessous), d’autres le w. liég. ‘beau’ (plus rarement), cf. Baibai, quelques-uns enfin le fr. bailli, w. bayî, cf. 4.2.1771 «Remy le Bailly» = «Remy le bay» (not. JL, NFw2].

 

JG

Bay

zie Baeye, Bailli.

 

FD

Bay-

De w. liég. bay, fr. bai FEW 1, 202a, sont issus divers surnoms dérivés, d’après la couleur des cheveux. Cf. aussi les var. sous Baffl-. Baye, Baie. 1297-1305 «Jehan Baye» Comp-tesMons, 1597-98 «Jan Baye» ComptesNivelles. m Dérivés: Bayard, Bayart [aussi nom du cheval qui portait les quatre fils Aymon], 1528 «Johan Bayar mercier» Liège, 1544 «Bayard et son fils» DénStavelotMy, 1604 «Godeffroy Bayart, cordonier» BourgDinant, 1616 «Jacques Bayart» PrincipChimay, 1627 «Jacques Bayar» émigré en Suède. – Bayet. 1780 «Pierre-Ignace Bayet» Charleroi; cf. aussi Baillet, -ez. – Bayot. 1759 «Martin Bayot (orig. de Gozée)» BourgLiège, 1780 «Jacque Bayot » Charleroi ; cf. aussi Baillot. • Double dérivé: Bayenet, Bayonnet. 1763 «Gérard Bayonnet» NPLouette, 1771 «Lam­bert Bayonné» Haybes, dont Doppagne 57 rapproche une forme dialectale Bawignèt; comp. dans la même région 1631 «Henry Bajoine» = «Henry Baionne» Treignes.

 

JG

Bayard

-art, -a(t), Ba(e)yaert, Baeijaert, Baeyard, Beya(ert), Beijaert, Bejaer(t), Boya(e)rt, -ar(d), Boeyaert: BN naar het bruinrode paard. Wvl. baai. Mnl. bayaerd, beyaert, Ofr. bayart. 1191 Bayardus clericus, Varsenare (LEYS 1954,155); I2de e. Albertus Boiart, Boeseghem; 1227 Boidin f. Baiards, Cent (GN); 1280 Wouterus Beiart, Ip. (BEELE).

 

FD

Bayau(x)

zie Baillaud.

 

FD

Baye

Baie, Baeye, Baey(s), Baeijs, Ba(e)yst, Bayen, Bay(s), Baij, Bey(e), Beys: 1. Patr. Bakervorm van een Germ. bern-naam: 1291 Bernardum sive Baionem = 1292 Berneras sive Bayo = 1298 Beio sive Bernerus, Breda (V. LOON 62); 1304 Simon Beye; 1258 Colinus Beis, Ip. (BEELE). – 2. Gepala-taliseerde en ontronde vorm van Boye. Zie (de) Boy(e). 1398 Willem de Beye, Heinkin Beye, Betkin Beys, Tielt (DEBR. 1970). – 3. Zie Baey.

 

FD

Bayen(s)

zie Boudin.

 

FD

Bayenay

-et, zie Bayon(net).

 

FD

Bayens

Baeyens.  Forme hypocor.  néerl.  de Boudewijn, Baldewijn, Baudouin [FD].

 

JG

Bayer

Beyer,   Bayers.  Ethnique: all.  bayer ‘bavarois’; cf. aussi Baivier, etc.

 

JG

Bayer(s)

-ert(z), Baijer, zie Beier, Baeyers.

 

FD

Bayerlait

1. Proven. Beverley (Ville d’Angleterre).   —   2.   Francis,   de

Bayerlé.    N.    alsacien.    ,,Fils    de Bayer ». N° 56.- ou ,,Fils de Bava­rois (Beyer) ».- V. BAD(u) (Ba).

 

EV

Bayerlait 

pour  Bayerlé,   ,,Fils   du Bavarois ».- N° 215, 216.

 

EV

Bayet

cf. Bay-.

 

JG

Bayet

-é, -ez(t), -jet, -ette, -let, zie Baillet.

 

FD

Bayeul

Nom d’origine: Bailleul (Ht); cf. aussi

 

JG

Bayeul

zie Bailli, Debailleul.

 

FD

Bayi

1. V. Bailli. — 2. V. BAD(u).

 

EV

Bayi

Baylly, zie Bailli.

 

FD

Baynon

En postulant une prononciation *bay’-non, p.-ê. autre dérivé du fr. bai, comp. Bayenet, Bayonnet.

 

JG

Bayon(net)

Bayenay, -et: 1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Bado; dim. op -et. 1299 Willelmo Bayon, Bg. (VERKEST). – 2. Ofr. baion, bayon: pijl van een kruisboog. BerBN van een baionier, bayonnier: boogschutter. – 3. Zie Bâillon.

 

FD

Bayonnet

cf. Bayenet.

 

JG

Bayot

cf. Bay-.

 

JG

Bayot

zie Baillot.

 

FD

Bayou(d)

zie Bailou(x).

 

FD

Bays

cf. Bay.

 

JG

Bays

zie Baey, Baye.

 

FD

Bayser, de

zie (de) Buyser(e), de Bijser.

 

FD

Bayvir

cf. Baivie(r).

 

JG

Baywir

zie Bavière.

 

FD

Bazan.

Profess. Bazane. ,,Peau   de mouton  tannée ».  N.  de tanneur. N° 131.

 

EV

Bazard

-art, zie Beausart.

 

FD

Bazard

Hypocor. en -ard de l’anthrop. genn. Bazo, comp. Basin, etc.

 

JG

Bazein

zie Basin.

 

FD

Bazelaire

cf. Basselaire.

 

JG

Bazelaire

Ofr. badelaire, baselaire, Mnl. baselaer, -eer: lang mes, dolkmes, kort gebogen zwaard. BerBN voor de wapensmid of de vechter. Fr. Baudelaire. 1402 Ywein de Bazelare, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Bazelis

Bazelle, zie Basille.

 

FD

Bazelle

cf. Baseille.

 

JG

Bazelmans

Baselmans: Wsch. reïnterpretatie van Bazeman. Afl. van de Germ. VN Baso. Vgl.

 

FD

Bazely

cf. Bachelier, -y.

 

JG

Bazier

(NF des départ, du Nord et du Pas-de-Calais). P.-ê. var. de Bausier [JMP].

 

JG

Bazimon

zie Bassimon.

 

FD

Bazin

1. V. BAD(u). — 2. Profess. Basin (Sorte de cotonnade). N. de marchand. N° 131.

 

EV

Bazin

Bazinet, cf. Basin.

 

JG

Bazin

zie Basin.

 

FD

Bazuin

Bezoen: PlN (DR): 1485 Bezueden, 1515 Besuen: bezuiden > FN Bezoen (HEKKET). Vgl. Besuyen. 1763 Jan Jansz van Basoen = van Bazuin (vader van) Geert Jansz Bezoen, (en die woonde op Basuin/Basoen in) IJhorst OIJ (PDB).

 

FD

Bazyn

zie Basin.

 

FD

Be. NF assez rares en Belgique, de forme minimaliste du même type que B., p.-ê. comme nom d’enfants trouvés.

 

JG

Be(c)knel

E. FN Bicknell. PlN Bickenhall (Somerset) of Bickenhill (Warwickshire). 1214 Thomas de Bikenhull, Warwickshire; 1327 John de Bikenhill, Somerset (PDB).

 

FD

Be(c)quet

Bequet, Beket, Beké, Béké, Béqué, Becké, Becquez, Be(c)qué, Becque(s), Becqwet, Beckett, Bechet, Pe(c)quet: Fr. dim. van bec: bek. Vgl. Bek. 1296 Pieres Bekés, Arien (BOUGARD); 1296 Gille Beket = 1298 Gilles Pecket, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Béacq

Beacq: W. uitspr. van Beaghe; zie Bage.

 

FD

Beaghe

Beague, zie Bage.

 

FD

Béaghe

Béague, cf. Behaegel, Behague.

 

JG

Beankens

zie Beenkens.

 

FD

Béard

-art, zie Beliard.

 

FD

Bearelle

zie Beharel(le).

 

FD

Béart

1265 «Jehans Bears» CensNamur; p.-ê. dérivé péjoratif du v. béer ‘rester la bouche ouverte’ comme surnom de niais, mais un tel dérivé ne semble pas attesté FEW 1, 282-7.

 

JG

Béasche

Béatse, Beatse: PlN Biache-Saint-Vaast (PdC), Biaches (Somme). 1596 Biache, Richebourg; 1653, Saint-Amand; 1790 Hazebroek; 1787 Beache, Hazebroek; 1782 Beatse, Varsenare (PDB).

 

FD

Béatre

Beatre, Beâtre. À rapprocher de Beatrix, forme anc. de Béatrice?

 

JG

Béatre

Beatre, Beâtre. À rapprocher de Beatrix, forme anc. de Béatrice?

 

JG

Béatre

Beitre, Beatre: Metr. < Beatrix (J.G.)?

 

FD

Beau

Surnom: adj. fr. beau, cf. Lebeau, etc.

En composition, Beau- :

1° avec prénom: Beaujan, Beaujant, Beau-Jean, w. nam. Baudjan. 1556 «Jehan Beau-Jehan» BourgNamur, 1637 «Jean Beaujean» Nandrin, 1764 «Éverard Beaujean» Bourg-Liège. – Beaugot, Beaujot, w. nam. Baudjot, cf. Baijot.

2° avec nom de  parenté:   Beaufils.   1589 «Henry le beaufilz», «Jacquemin Beaufïlz» DénMalempré, 1616 «Jean Beaufilz» Princip-Chimay.- Beaupère. 1652 «Louis Beaupère» RPSpontin, cf. aussi Belpaire. 3° avec   nom    commun:    Beauboire. Beaugrand. 1602-3 «Mathis de Beaugrand» TerriersNamur. – Beaumariage (NF de Bin-che) ; cf. aussi Mariage et Bonmariage. –

Beaunom. – 1317 «Lambertus dictus Bial oelh» AnthrLiège. – Beaupain, Beaupin (sur­nom de boulanger). 1326 «Wilheam Beapain» CartValBenoît. – Beaupied. 1282 «Gérard Bealpiet» CartValBenoît, 1518 «Katherine Beaupied» BourgNamur. – Beausir, Beausire (fr. sire, seigneur). 1616 «Eloie Beausire» PrincipChimay. – Beautcmps (surnom d’un optimiste). – Beauvent. Beauventre. – Beauvoisin.

4° avec nom de profession: Beaucler, Beau-clercq, Beauclair, -aire (altérations de -clerc).

Beau- entre en composition aussi dans de nom­breux noms de lieu, d’où des noms d’origine: Beaubois. – Beaucarne (= charme). – Beau-champs, Beaucamps. Beaucourt. – Beau-faux (= hêtre). 1565 «Anthoine du Beaufau» BourgNamur. – Beaufays (= hêtraie). – Beau-lieu. 1444 «Jehan de Beaulieu» AidesNamur. – Beaumanage (= anc. fr. manage, habita­tion). – Beaumenil, Beaumesnil (= anc. fr. menil, habitation). – Beaumet, Beaumez (= lat. mansus, anc. fr. me, habitation). 1275-76 «Onorés de Beaumés» RegTournai, 1417 «Jakemars de Biaulmez» PolyptAth. – Beau-mont, Biamont. – Beauport. – Beauprez, Beelprez (forme néerl.). – Beaurieux, Beaury. Composé topon. avec rien (= ruisseau). –Beausart (NF de l’Entre-Sambre-et-Meuse, région de Morialmé et Boussu-en-Fagne), -aert. 1251 «Willaume de Beausart» Chartes-Hainaut; composé topon. avec sort ‘essart’. –Beausillon. – Beauval, Bauval, cf. aussi Biava(t) et Biéva.

 

JG

Beau

Surnom: adj. fr. beau, cf. Lebeau, etc.

En composition, Beau- :

1° avec prénom: Beaujan, Beaujant, Beaujean, w. nam. Baudjan. 1556 «Jehan Beau-Jehan» BourgNamur, 1637 «Jean Beaujean» Nandrin, 1764 «Éverard Beaujean» Bourg-Liège. – Beaugot, Beaujot, w. nam. Baudjot, cf. Baijot.

2° avec nom de  parenté:   Beaufils.   1589 «Henry le beaufilz», «Jacquemin Beaufïlz» DénMalempré, 1616 «Jean Beaufilz» Princip-Chimay.- Beaupère. 1652 «Louis Beaupère» RPSpontin, cf. aussi Belpaire. 3° avec   nom    commun:    Beauboire. Beaugrand. 1602-3 «Mathis de Beaugrand» TerriersNamur. – Beaumariagc (NF de Bin-che) ; cf. aussi Mariage et Bonmariage. –

Beaunom. – 1317 «Lambertus dictus Bial oelh» AnthrLiège. – Beaupain, Beaupin (sur­nom de boulanger). 1326 «Wilheam Beapain» CartValBenoît. – Beaupied. 1282 «Gérard Bealpiet» CartValBenoît, 1518 «Katherine Beaupied» BourgNamur. – Beausir, Beausire (fr. sire, seigneur). 1616 «Eloie Beausire» PrincipChimay. – Beautcmps (surnom d’un optimiste). – Beauvent. Beauvcntre. – Beau-voisin.

4° avec nom de profession: Beaucler, Beau-clercq, Beauclair, -aire (altérations de -clerc).

Beau- entre en composition aussi dans de nom­breux noms de lieu, d’où des noms d’origine: Beaubois. – Beaucarne (= charme). – Beau-champs, Beaucamps. Beaucourt. – Beau-faux (= hêtre). 1565 «Anthoine du Beaufau» BourgNamur. – Beaufays (= hêtraie). – Beau-lieu. 1444 «Jehan de Beaulieu» AidesNamur. – Beaumanage (= anc. fr. manage, habita­tion). – Beaumenil, Beaumesnil (= anc. fr. menil, habitation). – Beaumet, Beaumez (= lat. mansus, anc. fr. me, habitation). 1275-76 «Onorés de Beaumés» RegTournai, 1417 «Jakemars de Biaulmez» PolyptAth. – Beau-mont, Biamont. – Beauport. – Beauprez, Beelprez (forme néerl.). – Beaurieux, Beaury. Composé topon. avec rien (= ruisseau). –Beausart (NF de l’Entre-Sambre-et-Meuse, région de Morialmé et Boussu-en-Fagne), -aert. 1251 «Willaume de Beausart» Chartes-Hainaut; composé topon. avec sort ‘essart’. –Beausillon. – Beauval, Bauval, cf. aussi Biava(t) et Biéva.

 

JG

Beau

zie Lebel.

 

FD

beau  I

Qualificatif de toponymes.

Proven. BEAU- -biens, -camps, -carne, -champet, -fays ou -faux, -fort, -lieu, -maine, -me(t)z, -mont, -pré ou -prez, -rieux, -rir ou -ry, -sa(e)rt, -sillon, -trix, -val. ,,BEAU- -bien, -champ, -petit champ, -hêtre, -château fort, -lieu, -manoir, -mas (,,Maison rurale »), -mont, -pré, -ruisseau, -(es)sart, -champ, -terrain en friche, -val ». Formes Bel (le)-, Bè-, Bia- (N° 83) : BEL(LE)- -fond ou -fon­taine-, -lumat, -mont, -roche, -val ou vaux, -Valette, ,,BELLE- -fon­taine, -ormaie, -colline, -roche, -val­lée, -petite vallée »;- Belpaire, ,,Belle pâture », Biava, ,,Beau hêtre » (Bia faw).

 

EV

beau  II

Qualificatif précédant des N. de pers. Car. phys. ,,Beau » (Sens actuel) ou Car. mor., ,,Cher » (Sens ancien) : Beauclet (Beau Clet), N. de baptême, Beaujean(t) (Beau Jean ou Beau Cent), V. Bonjean. ,Jean le beau » ou ,,Bel homme », Belhomme(t), (Petit) bel homme ».

 

EV

Beau boucher

mooie slager. FN Beaubouchez, Bauboucher (Nord) (DNF).

 

FD

Beaube

zie Baube(t).

 

FD

Beaubigny

PlN B(e)aubigny (Côte-d’Or, Manche).

 

FD

Beauboire

Wellicht hypercorrect voor Bonboire.

 

FD

Beaubois

PlN in Halanzy (LX): mooi bos.

 

FD

Beaubouche

Wsch. spelling voor Beaubouché.

 

FD

Beaucamp(s)

Baucamp, Baucant, Boquant, Becam, Bécant, Beckand(t), Beekandt, Beauchamp(s), Bauchant, Beauchampet, Bossan(t): Verspreide PlN Beaucamp(s), Beauchamp(s): mooi veld.

 

FD

Beaucarne

Bocar(r)en, Baccarne, Becarne(n), Becarren: PlN Beau: mooi – Pic. carne/carme, Fr. charme: haagbeuk. 1532 Oste Beaucarme, Ktr. (KW).

 

FD

Beaucé

zie Baucher.

 

FD

Beauchamp(s)

zie Beaucamp, Bauchant.

 

FD

Beauchataud

PlN Beau Château: mooi kasteel.

 

FD

Beauche

zie Debauche.

 

FD

Beaucher

-ché, -chez, zie Baucher.

 

FD

Beauchesne

PlN Beau-Chêne (Loir-et-Cher, Orne, Deux-Sèvres) en in Sosoye (N): mooie eik. Vgl. Pic. Beauquesne.

 

FD

Beauchot

Var. de Bauchau?

 

JG

Beauchot

zie Bauchot.

 

FD

Beauclef

Beauclet, Bauclef: Wsch. var. van Beauclercq. Ondanks de FN Beauclavaud: mooie sleutel, lijkt het vrl. woord defhier toch niet in aanmerking te komen.

 

FD

Beauclef

Beauclet. Mis pour Beauclercq, Beauclaire?

 

JG

Beauclerc(q)

Beaucler, Beauclair(e): BN Beau Clerc: mooie klerk. 1311 Goffïns li Béa clers, Luik (SIX III); 1337 Jehan dit Biaucler de Bourbeque (CSW II).

 

FD

Beauclercq

1. Proven. Beclers (Loc.). Fausse régression. N° 83. — 2. Car. phys. ou mor. ,,Clerc beau ou aimable » (V. Beau II).

 

EV

Beaucourt

Bockourt, Baucourt: 1. Verspreide PlN (4x Somme). 1573 Jooris Baucourt, Stene FV (VERGR. 1972,214). – 2. Evtl. BN: mooi en klein (kort). Vgl. Beaugrande.

 

FD

Beaud

zie Lebel.

 

FD

Beaud-

Graphie pour Baud-, le plus souvent thème anthrop. germ. bald-. m Dérivés: Beaudart, cf. Baudart, Bodart. –Beaudeaux. – Beaudelot. Beaudet, cf. Baudet. Beaudoin, Beaudoint, Beauduin (bald-win), cf. Baudouin. Beaudinet, Beau-duinet. – Beaudon. – Beaudot, cf. Baudot. –Beaudoul, Beaudoux. – Beaudry (bald-ric), cf. Baudry, Bodry.

 

JG

BEAUD-

-ot, -iet, -ry, -oint, -uin, -oux. V. BALD. N° 77.

 

EV

Beaud (o)uin

zie Bauduin.

 

FD

Beaud(h)uin

-oin(g), -oint, zie Bauduin.

 

FD

Beaudart

zie Baudar(d).

 

FD

Beaudeau(x)

Beaudelle, zie Baudaux.

 

FD

Beaudegnies

Proven. ,,Domaine du sieur Baude ». N° 77.

 

EV

Beaudelot

zie Boudeloot.

 

FD

Beaudequin

zie Boutkens.

 

FD

Beaudet

-elet, zie Baudet.

 

FD

Beaudin(et)

zie Boudin(et).

 

FD

Beaudon(cq)

zie Baudon(ck).

 

FD

Beaudot

zie Baudot.

 

FD

Beaudoul

-out, -oux, zie Boudoul.

 

FD

Beaudrihaye

cf. Ba(u)drihaye.

 

JG

Beaudrihaye

zie Badrihaye.

 

FD

Beaudry

zie Boudry.

 

FD

Beauduinet

zie Bauduinet.

 

FD

Beaufaux

Boffa, Bofaas, Befaes: PlN Beaufaux: mooie beuk. Beaufaux in Elzele (H) en St-Denis (N). 1275 au Biau Fau, Schorisse (VR 8v°).

 

FD

Beaufay(s)

-fayt, -faijt, Baufay(s), -faijs, -fayt, -faijt, Beaugard, Baugard: 1. Metr. Rom. vorm van de Germ. VN bil-gard ‘zacht-gaard’. ±1000 Belegardis de Monte (GN). – 2. Grafie voor (…).

 

FD

Beaufays

Proven. Loc. Variantes : Be- -fahy, -fay(s), -fayt. ,,Beau hêtre ». Synon.: Beaut(f)aux (Dép. St-Denis). V. beau-I.

 

EV

Beaufils

Fr. Beaufils: schoonzoon. Of letterlijk: mooie zoon. 1443 Jehennin Beaufilz, Noyon (PARM.).

 

FD

Beaufort

1557 «Etienne de Beaufort» Bourg­Namur; nom d’origine: Beaufort, fréquent en topon., ainsi à Ben-Ahin (Lg).

 

JG

Beaufort

de Beauf(f)ort, Beaufour, Bafort: Verspreide PlN (o.m. Nord, PdC, Somme, Meuse). 1255 Jehan de Bealfort, Dinant (SLLII); 1325 Henrici de Beafort = 1328 H. de Beafoert, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Beaufré

Balfroy. V. BALD-. N° 77.

 

EV

Beaugendre

Beau: mooi + verwantschapsnaam gendre: schoonzoon.

 

FD

Beaugnée

cf. Baugnée.

 

JG

Beaugnet

-ée, zie Baugnée.

 

FD

Beaugnet

V. Baugnée.

 

EV

Beaugniet

cf. Baugniet.

 

JG

Beaugot

zie Baujot.

 

FD

Beaugrand(e), (de)

Beg(e)rem: BN. Fr. beau (et) grand: mooi en groot. 1350 Wautiers Biaugrans, Maubeuge (CSW II); 1378 Mentin Beugrand = 1375 M. Biaugrand, Ip. (BEELE).

Beaujean(t), -jan(t), Bejean: BN Beau Jean: mooie Jan. Vgl. Schoonjans. 1438 Jehan Beau Jehan, Laon(MORLET).

 

FD

Beaujean

V. beau-II.

 

EV

Beaujeu

zie De Beaujeu.

 

FD

Beaujot

cf. Baijot.

 

JG

Beaujot

Proven. Bauche (Loc.), avec suff. d’origine. N° 211.

 

EV

Beaujot

zie Baujot.

 

FD

Beaulen

Deze FN komt hoofdzakelijk in LU (34x) en L (isx) voor. Ik vermoed een var. van Baillien.

 

FD

Beau–lieu

-maine, -met, -mont. V. beau-I.

 

EV

Beaulieu, (de)

PlN Beaulieu in Ferques bij Bonen en Grincourt-lès-Pas (Atrecht) (TW), Erneuville (LX), Vilvoorde (VB), Havre (H) en verspreid in WV (DF I). 1307 Gilles de Beauliu; 146 e. Rogeer van Beaulieu, Ktr. (DEBR. 1971,1970).

 

FD

Beaulisch

zie Baulisch.

 

FD

Beauloi

Beaulois, Beauloy, Beauloye, w. nam. Baulwè. Nom d’origine: Baulois, fr. boulaie ‘bois de bouleaux’ (fréquent en toponymie).

 

JG

Beauloi(s)

-loy(e), Bauloy(e), -lois: Fr. PlN Boulaie: berkenbos.

 

FD

Beaumaikers

Beautnecker: Verfranste grafie voor D. BerN Baumhacker: boomhakker, houthakker.

 

FD

Beaumaine

PlN Beau Maine: mooie woning, woonplaats.

 

FD

Beauman

zie Bouman(s).

 

FD

Beaumariage

BN beau + Ofr. mariage: echtgenoot, getrouwd man.

 

FD

Beaume

B(i)aume: PlN W. borne: kuil, b.v. Al Baume in Seraing (LU), Baume in Haine-St-Paul (H) en La Louvière (H).

 

FD

Beaume

Nom d’origine: w. borne ‘trou’, ainsi Al Baume, à Seraing (Lg), cf. aussi Baume.

 

JG

Beaume(s)nil

PlN Beau Mesnil (< Lat. mansionile: woning) (Calvados, Eure, Vosges).

 

FD

Beaumet

-mez, Biaumet, -me, -me(z), Biomez, Bajomez, -é(e), Bammez, -ey, Bémé, Berné: PlN Beaumetz (PdC, Somme). Fr. beau + Ofr. me, mez < Lat. mansus: woning. 1244 Alenda de Biaumés, Atrecht (NCJ); 1280 Colars Biames, Bergen (PIERARD); 1356 Maroie de Biaumés, Dk. (TdT).

 

FD

Beaumont

cf. Beau-.

 

JG

Beaumont, (de/van)

Beaumon, Baumon(t), Biamont, Biemont, Bémon(g), Bemont, -on(g), Beumont, Bernant: Erg verspreide PlN Beaumont (o.m. H, Nord, PdC, Somme). 1207 Symoni de Bellomonte, Ktr.; 1278 Gerart de Biaumont; 1397 Bertelmeuse van Biaulmont lombard, Ktr. (DEBR. 1980,1970); 1607 Jac. van Beaumont = van Beemont, Tielt (VS 1979,74).

 

FD

Beaune

zie Debeaune.

 

FD

Beaunom

Bonon: Wellicht grafie voor Bon(h)omme.

 

FD

Beaup(a)in

Lebaupin: Fr. beau pain: mooi brood. BN of BerBN. Vgl. Schoonbrood(t). 1326 Wilheame Beapain = Wilheaimes Beauspains, Malmedy (AVB).

 

FD

Beaupain

Profess. N. de boulanger.

 

EV

Beauparlant

Car. mor. ,,Beau par­leur ».

 

EV

Beaupère

Belpaire, Belpeer, Beelper: Verwantschapsnaam beau-père: schoonvader, (wellicht ook) grootvader, vgl. Mnl. schoonheere.

 

FD

Beauport

BN Port is hier wellicht te begrijpen in de Ofr. bet.: houding, gedraging.

 

FD

Beauprez

-pré, Be(e)lprez: PlN Beaupré: mooie wei; o.m. in Gottignies (H), Marchin (LU), Grimminge (OV), Brugge (WV). 1568 Pieter van Beaupré, Meteren (DGW 355).

 

FD

Beauquesne

-quenne, Bauquen(n)e, -quaine, -quène: PlN Beauquesne (Somme): mooie eik. Vgl. Beauchesne. 1270 Agnes Bel Kaisne; 1330 Marie de Biaucaisne, Atrecht (NCJ); 1413 Jehan Pouillet dit Beauquesne, Comp. (MORLET).

 

FD

Beaura(/ai)ng

Proven. Beauraing (Loc).

 

EV

Beaurain

Beauraing, Beauraind, Beaurin, -ain, Beaureng, -ent, etc. 1289 «dame Erme de Bialrain» CensNamur, 1650 «feu Nicolas Michart dict Beaurent» Spontin; nom d’ori­gine: Beauraing, w. biarain (Nr), etc. ; cf. aussi Bairain, Baur(a)in et Biarent.

 

JG

Beaurain(g)

-aind, -in, -ant, -ent, -ang, Biarent, Biérent, Baurain(d), -a(i)ng, -a(i)nt, -in(s), -and, -ant, -en(s), -ent, -eng, Borin: 1. PlN Beaurains bij Atrecht (PdC) (TW). 1197 Oeude Beauraim, Atrecht (NCJ); 1280 Ernoult de Beaurain, Montreuil (CMM). – 2. PlN Beauraing (N). 1203 Gerardus de Bearenc, Bouillon (ASH). – 3. PlN Beaurin bij Kamerijk (Nord). 1626 François de Beaurin, Koudekerke (VERGR. 14). – 4. Sommige vormen met o-klank kunnen spellingvar. zijn van Borin.

 

FD

Beauregard

1444 «Jaquemin de Beauregard» AidesNamur; nom d’origine: Beauregard (fréquent en toponymie), ainsi à Arc-Ainières (Ht), etc.

 

JG

Beauregard

PlN Beauregard: mooi uitzicht. PlN Bellewaarde bij leper < Pic. vorm Beaureward. 1320 à Belie Beureggarts, Ip. (DFI).

 

FD

Beaureng

-ent, cf. Beaurain(g).

 

JG

Beaurepaire

zie De Beaurepaire.

 

FD

Beaurieux

Beaury, cf. Beau-.

 

JG

Beaurieux

PlN Beau Rieu: mooie waterloop, mooie beek. Beaurieux (Aisne, Nord) en in Court-St-Et. (WB) en Heure-le-Romain (LU); Beaurieu in Salles (H). 1347 Florent de Biauriu, Cuesmes (CSWII).

 

FD

Beau–rieux

-rir, -ry, -sa(e)rt. V. beau-i.

 

EV

Beaurir

cf. Baurir(e).

 

JG

Beaurir

zie Baurir(e).

 

FD

Beaury

B(e)aurith: 1. Zie Boudry. – 2. PlN Beau Ry: mooie beek. Vgl. Beaurieu.

 

FD

Beaus(s)art

-aert, Debeaussaert, Beauseart, Beeu(w)saert, Beaza(e)r, Baus(s)art, -ard, Bazard, -art: PlN Beau Sart: mooie rode, mooi gerooid terrein. Beausart in Bossut (WB), Steenkerque (H), Biez (WB); Beaussart (Somme). 1275 Emme de Biausart, Lanquesaint (VR i6ir°); 1301 Willaume de Biaussart, Valencijn (CDH 472); 1681 Beausaert = Beeusaert, Tielt (VS 1979,74). – Lit.: F. DEBRABANDERE, LG1981,119-120.

 

FD

Beaus(s)illon

Reïnterpretatie van Bouchillon = Bosquillon.

 

FD

Beauset

V. Beuzet. N° 79, 83.

 

EV

Beausière

cf. Bausière.

 

JG

Beausil(l)on

V. beau-I.

 

EV

Beausir(e)

Bausir(e), Bessire: 1. BN Beau sire: mooie heer. Vgl. Schoonheere. 1275 Gilles Biaus Sire, Vloesberg (VR sgv0). – 2. Evtl. Pic. var. van Bausière.

 

FD

Beauson

zie Baudechon.

 

FD

Beausseaux

zie Bauchart.

 

FD

Beautemps

Boutans: BN Beau temps: mooi weer. BN voor een vrolijk, opgeruimd mens. Vgl. Laitem, E. Fairweather. 1396 Herman Scoonwedere, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Beauthier

cf. Bauthier.

 

JG

Beauthier

V. BALD. N° 77.

 

EV

Beauthier

zie Baut(h)ier.

 

FD

Beautrix

Beautry. 1472 «Jehain Beautrix» DénLaroche; formes anc. du prénom fém. Béatrice.

 

JG

Beautrix

-try, Biétry, Bietry, Beltresse, -tris, Biltresse, -tris, -terest, -tereyst, -tereijst, -terijs(t), -teryest, -terys(t), -theryst, -trays, Bult(e)reys, -t(e)ruys, -terijs(t), -terys(t), -tereijs, -tereyst, -trys, Bolterys: Metr. Lat. HN Beatrix ‘gelukbrengster’. De vormen met / zijn hypercorrect. Via de varianten Biatrit, Biautris, Beautrit (JACOBSSON 213) werd biau/beau als een ontwikkeling van bel opgevat. 1254 Beatrix Flandrie comitissa = 1276 dame Beatris dame de Courtrai; 1288 Beltridis relicta, Ktr. (DEBR. 1980,1970). – Lit.: J. LINDEMANS, VMKVA1951,153-8.

 

FD

Beau–trix

-val. V. beau-.

 

EV

Beauvais

-vez, Bauvais, -vez, Debeauvais, Biévez, Bievez, -et: PlN Beauvais (Oise). 1320 Jacote de Biauvais, Atrecht (NCJ).

 

FD

Beauval

Bauval, Bo(s)val, Beaval, Biava(t), Biéva, Bieva, Biv(e)aux, Biva: PlN Beauval (Somme): mooi dal. 1306 Agnes de Biauval, Atrecht (NCJ).

 

FD

Beauvallet

-varlet, Bieuv(e)let, Bievelet, -ez: 1. BNFr. beau valet: mooie knecht, dienaar, edelknaap, page, schildknaap. Let op de epenthetische r in Valet = Varlet, Bonvalet = Bonvarlet. 1304 Robers Biauvarlés, Atrecht (NCJ); 1326 Johans dist li Beaus Vales, Ougnée (AVB). – 2. Evtl. Beau Vallet: mooi valleitje. Vgl. De Belvalet, Belvalet(te) (BERGER).

 

FD

Beauve

V. Bauffe et Bove. N° 77.

 

EV

Beauve

Var. de Bove; soit cas-sujet de l’anthrop. germ. Bovo, soit nom d’origine: pic. bove ‘grotte’.

 

JG

Beauve

zie Boeve.

 

FD

Beauvent(re)

Beauvant: BN Beau ventre: mooie buik. Naar de sieraden op de borst/buik. De vormen op -t zijn W. reducties. Vgl. 1281 Will. Zelverbuuc, Ip. (BEELE). 1345 Mehaut Biauventre, Atrecht (NCJ).

 

FD

Beauveser

Afkomstig van Beauvais (zie i.v.).

 

FD

Beauvez

Bauvez. Nom d’origine: Beauwelz (Ht) ou Beauvais (Oise).

 

JG

Beauvez

zie Beauvais.

 

FD

Beauvignet

cf. Bauvin.

 

JG

Beauvignet

zie Bauvignet.

 

FD

Beauvil(l)ain

-vilin: BN beau villain: mooie dorper. Of afl. van PlN Beauville; vgl. D. Schôndorfer. 1697 Anthoen Bauvil(l)ain, Kamerijk-Bs. (CALUW.).

 

FD

Beauvoir

-ois, -oix, zie Debeauvoir.

 

FD

Beauvois

Beauvoix. Nom d’origine: Beauvois (Aisne, Nord, PdC), altération de Beauvoir.

 

JG

Beauvois

Proven. 1. Beauvoir (Dép. Havay). — 2. Beauvais (Loc. fr.).

 

EV

Beauvoisin

BN Beau voisin: mooie buur. Vgl. Bonvoisin, waarvoor Beauvoisin wel een hypercorrecte vorm kan zijn.

 

FD

Beauvoisin

cf. Beau-.

 

JG

Beauwelaëre, de

zie Bauweleers.

 

FD

Beauwens

Beauwin. V. BALD. N° 77.

 

EV

Beauwien

Beauwin, cf. Bauwin.

 

JG

Beauwin

-ens, zie Bauwens.

 

FD

Beaval

zie Beauval.

 

FD

Beaza(e)r

zie Beaussaert.

 

FD

Bebe(n)

Patr. Bakernaam Bebe uit Babo.

 

FD

Bébelman

Be-, Bebelmans. Dérivé ethnique en -mon du nom d’origine Bi(e)belen, Bebelen, à Bilzen (Lb).

 

JG

Bebelman(s)

Bebermans, zie Bibelmans.

 

FD

Bebing

V. BAB.

 

EV

Bebron(n)e

Debebronne: PlN Bebronne in Charneux (LU). 1276 Th. de Belbrune, Hervé (CVD).

 

FD

Bebronne

Bebranne. Nom d’origine : Bebronne, w. bobrane, dépend, de Charneux (Lg).

 

JG

Bebronne

Proven. N. de rivière.

 

EV

Bec

Becq, Bêque. 1243 «Henricum Le Bec de Novo Castro», «Henrico dicto Bec de Évregnicort» CartStHubert, 1267 «Bauduin Bec» ChartesFlandrc; fr. bec, w. bètch, sur­nom à caractère descriptif (particularité du visage, de la bouche) [dans quelques cas isolés, nom d’origine: cf. 1630-32 «messire Renier de Bec» BourgLiège].

Dérivés du thème Bec-, Bech-: Bécart, Becquart, Bequart, Beka, w. nam. Bèca. s.d. «Johannis de Becka» ObitHuy; Becquaert, Bekaert, Beeckaert (formes flam.).

Bechait, Bechet, w. Bètchèt, w. (Bastogne) Bèchèt, Becquet, Bequet [aussi moy. fr. bechet, becqitet, w. bètchèt, nom ancien du brochet, surnom possible de pêcheur, comp. Snoeck], Becqué, Becque. 1184 «Arnoldu(s) becket» Binche [BR], 1472 «Jehan Becquet» DénChiny, 1505 «Jan Becque» Ladeuze, 1528 «Jehan Bechet» DénHouffalize, 1609 «Loys Bechet» Cerfontaine.

 

JG

Bec(k)o

Proven. Becco (Dép. Theux).

 

EV

Bec,

zie Bek.

 

FD

Beca(as),

Bécaert, zie Bekaert.

 

FD

Becam

Bécant, zie Beaucamp.

 

FD

Becanus

De Lat. humanistennaam van de Antwerpse medicus Joannes Goropius Becanus, ni. Jan van Gorp van Hilvarenbeek (1518-1572).

 

FD

Becar(t)

V. BAD(u) (Bac).

 

EV

Becar(t)

zie Bekaert.

 

FD

Becarne(n)

Becarren, zie Beaucarne.

 

FD

Bécasse

Bégas(se), Begas(se), Bagas(se), Barjasse, Pécasse, Pecas(se), Boecasse: Fr. bécasse: snip. BN naar de vogelnaam. Vgl. Sneppe. 1550 Jehan Bécasse, Aw. (AP).

 

FD

Bécasse

Car. mor. N. d’oiseau. Sym­bole de la bêtise. Nos 288, 292.-Variantes : Bégasse, Pécasse; Di­minutif : Bécasseau.

 

EV

Bécasse

Pecasse. Surnom : fr. bécasse FEW 1, 308b, cet oiseau étant le symbole de l’étourderie) [JMP]. – Bécasseau †

 

JG

Bécasseau

Dim. van Fr. bécasse. BN of uithangbord.

 

FD

Becaus

zie Bachus.

 

FD

Beccaert

zie Bekaert.

 

FD

Becco

Becko, Beckô, Beco, de Béco, de Beco: PlN Beccoin La Reid (LU).

 

FD

Becco

Becko, Beckô, Beco. Nom d’origine: Becco, w. bècô, dépend, de La Reid (Lg).

 

JG

Beccu

zie Becude.

 

FD

Becela(e)re, van

van Beceleare, zie van Beselaere.

 

FD

Bech

PlN Bech = D. Bach: beek, o.m. in GH.

 

FD

Bech-

cf. Bec-.

 

JG

Bech(h)ols

-(h)olz, Beckhols: Var. van Bucholz of Bochholtz.

 

FD

BECH–ait

-et. 1. Car. phys. Bèt-chèt (Dial.). ,,H. petit et grêle ». — 2. V. BAD(u) (Bak). — 3. Pro­ven. Bêchait (Dép. Limerlé).

 

EV

Béchamps

Bechamp(s): PlN Béchamps (M.-et-Moselle).

 

FD

Béchard

Becha: 1. Fr. vorm naast Pic. Bécard; zie Bekaert. – 2. BN. Afl. van bec: bek. 1300 Colart Bechart, St-Q. (MORLET).

 

FD

Bécharel

Bécherel, zie Becquerel(le).

 

FD

Bech–elem

-oux, Becht. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Becher(s)

zie (de) Backer(e).

 

FD

Becheroux

zie Bisscheroux.

 

FD

Bechet

zie Becquet.

 

FD

Bechhof(f)

PlN Bechhof in Honhardt (BW).

 

FD

Bechoux

w. (Bastogne) Bètchou. 1405 «Waltirs le Bechut» CartValBenoît, 1427 «Johan le Bechut tanneur» Liège, 1444 «Colignon le Bechu» AidesNamur; surnom: w. liég. bètchou ‘pointu’ DL 77.

 

JG

Becht(el)

Patr. Korte vorm en dim. van Bechtold.

 

FD

Bechtold

-ol(d)t, Bechtholt, Bechdolt, Bachtold: Patr. D. vorm van Germ. VN Bertold, Bertoud. 1495 Nicol. Bechtolt, Lotharingen (BRECH.).

 

FD

Bechu

Bochu, Béchoux, Bè-, Be- : Afl. van Fr. bec: bek. Bet. gebekt. BN voor iemand met opvallende mond, grote mond (letterlijk of fig.). Vgl. Becude, Bécu(e): snip, eveneens naar de snavel, bek. 1405 Waltirs le Bechut, Heure-le-R. (AVB).

 

FD

Béchuron

Proven. Dép. Vaux-sous-Chèvremont

 

EV

Beck

au génitif: Beckx, Bex. 1608 « Peter Bex» BourgDinant; var. néerl. de Bec, Becq.

 

JG

Beck(e)rich

Bai(c)krich, Baikry: PlN Beckerich (GH).

 

FD

Beck, (de)

Becks, Beckx, zie Bek.

 

FD

Beck, de

zie Debecq.

 

FD

Beck, van de(r/n)

zie (van der) Beke.

 

FD

Beckaert

zie Bekaert.

 

FD

Beckand

Beekkant, ,,Coté de la rivière ». Beekwilder. ,,En-droit inculte près de la rivière ».

 

EV

Beckand

V. Beek.

 

EV

Beckand(t)

zie Beaucamp.

 

FD

Beckbergen, van

zie van Bekbergen.

 

FD

Becké

zie Becquet.

 

FD

Becke(n)

zie (van der) Beke.

 

FD

BECK–e(n)

-man. 1. V. Beek.-(Bak).

 

EV

Becke, van der

zie van der Beke.

 

FD

Beckelynck

zie Becquelin.

 

FD

Becken, van der/den

1. PlN Becken in Uitkerke of Lissewege en Schoondijke (DFI). 1303 Jacoppe van den Beckine, Bg. (VERKEST). – 2. Evtl. = Van der Beke.

 

FD

Beckenbach

PlN Bickenbach (NRW, HS, RP).

 

FD

Beckenhaupt

Volksetymologisch < D. BN Beckenhaub: bekkenvormige helm. 1473 Joh. Beckenhaub, Mainz (BRECH.).

 

FD

Becker

au génitif: Beckers. Var. de Backer, -ers.

 

JG

Becker(s), (de)

zie (de) Backer(e).

 

FD

Beckert

Var. van Becker of van Bekaert.

 

FD

Beckevoort, van

van Beckfort, (de) Becquevort, Becquevoort, Bequevort, Becqwort: PlN Bekkevoort (VB). 1255 Wautelmus de Beckevort, Diest (CLAES1983,132).

 

FD

Beckhaus

zie Bachus.

 

FD

Beckhols

zie Bechhols.

 

FD

Beckhoven, van

zie van Bekhoven.

 

FD

Beckker, (de)

zie (de) Backer(e).

 

FD

Beckmann

-mans: Mdd. vorm van Bachmann: Beekman.

 

FD

Becko

zie Becco.

 

FD

Becko(o)z

zie Bachus.

 

FD

Beckord

zie Bekaert.

 

FD

Beckrich

zie Beckerich.

 

FD

Becks

zie Bek.

 

FD

Beckstedde

PlN Beckstedt (NS).

 

FD

Beckwe(e)

zie Becude.

 

FD

Beckx

zie Bek.

 

FD

Beclard

zie Bekelaar.

 

FD

Beco

cf. Becco.

 

JG

Beco

zie Becco.

 

FD

Becourt

Bicourt: PlN Bécourt (PdC). 1591 Domenick Becoer, Atrecht (J.D.).

 

FD

Becourt

Nom d’origine: Secourt, dépend, de Flechin (PdC) ou Secourt (PdC); ou bien surnom : fr. bec court.

 

JG

Becoye

Becqouye, zie Buquoi.

 

FD

Becq

cf. Bec-.

 

JG

Becq, (de)

zie Bek, Debecq.

 

FD

Becq, van der

zie (van der) Beke.

 

FD

BECQU-

-art, -et. V. BAD(u) (Bak).-

 

EV

Becqua(e)rt

zie Bekaert.

 

FD

Becquart

-aert, cf. Bec-.

 

JG

Becque

zie (van der) Beke.

 

FD

Becqué

zie Becquet.

 

FD

Becquelin

Beckelynck: BN. Dim. van bek. 1290 Hughe Bekelins lande, Bg. (VMNW); 146 e. Bekelinc, Oud. (HOEBEKE).

 

FD

Becquerel(le)

Béquerelle, Becrelle, Bécherel, Bécharel, Bescherel, Becquereau, -iaux, Bécriau: Becquerel, -eau is de naam van verschillende watermolens, bet.: prater, babbelaar (PdC, Nord), o.m. in Doornik (H): 1101 de molendino Bécherel = 1206 Biekeriel. Ook in Ronse (OV). 1239 Margherite Bekerella, 1266 Mehaus Bekerel, Atrecht (NCJ); iz/6 Lambers de Biekeriel, Dk. (TdT); 1392 Hannin Bekereel, Ip. (BEELE); 1438 Jan Beckereelle, Ronse (LENOIR).

 

FD

Becquevo(o)rt

zie van Beckevoort.

 

FD

Becquevort

Bequevort. 1602-3 «Thomas Beckvort» TerriersNamur; nom d’origine: forme fr. de Bekkevoort, près de Diest (BrFl).

 

JG

Becquevort

Proven. Bekkevoort (Loc),

 

EV

Becquoye

zie Buquoi.

 

FD

Becqwort

1. Zie van Beckevoort. – 2. Evtl. E. FN Beckworth (PDB).

 

FD

Becrelle

Bécriau, zie Becquerelle.

 

FD

BEC–ret

-u(e), -ude. V. BAD(u) (Bac).

 

EV

Becu

Becue, Bécue, Becuwe. Surnom: ouest-flam. becu(w)e ‘bécasse’.

 

JG

Becude

Becu(e), Becu(e), Beccu, Becuwe, Bécuwé, Becuve, Beckwe, -wé(e), -wee, Bee(c)kwee, Bechu, Bochu, Bocude, Bouck(h)uyt, -(h)uijt, -(h)uit, Bockuyt: BN naar de vogelnaam Ofr. becue, Wvl. becuwe: snip. 1276 Margareta Becude, Ip. (BEELE); 1369 Henric Bouckuut, Ktr. (DEBR.

2002); 1397 van Piètre Bekuden, Ktr. (DEBR. 19/0); 1554 Arent Bekuwe, Ktr. (MONB. 107). Zie Bechu.

 

FD

Becx

zie Bek.

 

FD

BED-

-e, -uin. V. BAD(u).-

 

EV

Bed-

sans doute issu d’un nom germ. du type Betto.

 

JG

Beda

De naam kan zowel uit Bidart als uit Bidaut worden verklaard. 1726 Jacobus Bedau, Overmere (vader van) Beda = Bedau(w) (med. G. Vervaet, Lokeren).

 

FD

Bedaf, van

PlN Bedaf in Baarle-Nassau en Uden (NB), Poppel (A) en Kumtich (VB) (Nk. 1994,99). 1368 Willem van Bondaf op syn goed te Bondaf, Poppel (HELSEN1978); 1503 Anthonius Bedaf de Breda (MULIII).

 

FD

Bédart

-ar(d), zie Bidart.

 

FD

Beddegenoo(d)ts

-oote: Mnl. beddegenoot: bed-, echtgenoot. BN. 1381 Jacop Beddenoot, Ossenisse (DEBR. 1999,318).

 

FD

Beddegenoo(d)ts

Situation sociale. ,, Concubins ».-

 

EV

Beddeghem, van

PlN Bettegem in Zellik (VB)?

Beddelefejm, zie Betlem.

 

FD

Beddelem

Proven. Bethléem (Plus L.D. en Belgique).-

 

EV

Beddemans

zie Borreman(s).

 

FD

Beder(t)

Bedeer: Oude Occ. naam van PlN Béziers (Hérault) (DNF). Bedeur, zie Bodeux.

 

FD

Bedert

(NF flam. concentré en Flandre occ., sur la côte belge). Probabl. surnom flam. [à déterminer], cf. 1283 «Lambert li Bedere, li coecuts», 1287 «Jak. le Bedere» DettesYpres.

 

JG

Bédeur

Bedeur. NF de la région liégeoise qui semble évoquer un nom de métier en -eur; on ne peut en rapprocher que moy. fr. bedeau ‘officier préposé au service d’une église’ FEW 15/1, 102b (où figure Tourc. bedeu).

 

JG

Bedin

1689 «Barbe Bedin» Namur, 1730 «Hubert Bedin» Hermalle-sous-Argenteau; sans doute nom à rattcher à un thème anthrop.

 

JG

Bedin

Patr. Vleivorm van Germ. bad-naam, vgl. Bedoin. Badinus (MORLETI).

 

FD

Bedleem

zie Betleem.

 

FD

Bedmar

PlN in Andalusië. De markies van Bedmar verbleef 1692-1700 in de Spaanse Nederlanden.

 

FD

Bednarz

Bednarek, -arski, -arczyk: Poolse BerN bednarz: kuiper (DS). Bedoin, Beduin: Patr. Rom. vorm van Germ. VN bad-win ‘strijd-vriend’: 965 Baduuinus (Dip.). 1211 Perron Beduin (MORLET).

 

FD

Bedoin

Beduin. Surnom : fr. bédouin, Arabe du désert (attesté depuis ±1090) FEW 19, 16b.

 

JG

Bedore(t)

Fr. bec doré: gouden mond. BN voor een mooiprater, een welbespraakte. Vgl. Guldemond. 1537 Denis Bedoret, H (ARNOULD1956); 1564 Nicolaus Dionisii Bedorez filius, Ferrariensis (MOL IV).

 

FD

Bedoret

Betoret. 15e s. «Gérard Badoret» Châtelet, 1535 «Bedoret, Bedorez» Leuven; fr. bec doré, surnom de beau parleur, d’enjôleur. – Bibliogr. : F. Bedoret, Généalogie Bedoret, 1985.

 

JG

Bédoret

Car. phys. Couleur cuivrée de la chevelure (Terme de colombophile). Nos 264, 293.-

 

EV

Bedts, de

zie Debetz.

 

FD

Bedts, van

zie van Bets.

 

FD

Beduwé

Béduwé, Bedu(we): Grafie voor de Fr. FN Bedouet, dim. van Ofr. bedoue: das (DNF). BN naar het dier. Vgl. Das.

 

FD

Beduwé

Proven. (Région de la) Bétuwe (Rivière holland.).-

 

EV

Bee

1. V. Béez. — 2. BAD(u) (Ba).-

 

EV

Beech

Beeghs, Bee(c)k(en). 1. V. Beek. — 2. V. BAD(u) (Bak).-

 

EV

Beeck(x)

zie Bek, van der Beke.

 

FD

Beeck, (de)

zie Bek.

 

FD

Beeck, (van de(r))

zie (van der) Beke.

 

FD

Beeck, (van)

zie van Beek.

 

FD

Beeckaert

cf. Bekaert.

 

JG

Beeckaert

zie Bekaert.

 

FD

Beeckelaers

zie Bekelaar.

 

FD

Beeckman

Beekman, au génitif: Beeckmans, Beckmans.  Bekemans.  1376 «Hannin van der Beke dijt Bekeman» Ypres, 1621 «Guilleaume Beekman» BourgDinant; dérivé fami­lier en -man de Van der Beke, Verbeke.

 

JG

Beeckman(s)

1. H. chargé du curage de la rivière. — 2. V. BAD(u) (Bak).-

 

EV

Beeckman(s)

zie Beekman(s).

 

FD

Beeckwee

zie Beekwee.

 

FD

Beef, de

zie Beff.

 

FD

Beeghs

Bieg(h)s: Misschien var. van Berg(h)s, met ass.re/tr.

 

FD

Beeils

zie Beele(n).

 

FD

Beek

,,Rivière ». Proven. d’un endroit proche de la rivière. Variantes : Beeck, Beeken, Becken, Beech, Beegh, Be(e)ckman(s), Begeman, Van de(r) bee(c)k, V(and)er-beke.

 

EV

Beek

zie Bek, van der Beke, Opdebeek.

 

FD

Beek(en), (van der)

Beeke(ns), zie (van der) Beke.

 

FD

Beek(k)ers

zie Beker(s).

 

FD

Beek, (van)

(van) Beeck: 1. PlN Beek (L, NL, NB, G). – 2. Oude naam van Hilvarenbeek (NB). – 3. Var. van Van der Beek; zie Beke.

 

FD

Beek, van de(r/n)

zie (van der) Beke.

 

FD

Beekaert

zie Bekaert.

 

FD

Beekandt

zie Beaucamp.

 

FD

Beekher

zie Beker(s).

 

FD

Beekhuizen, van

Beekhuijzen: PlN in Zevenaar (G).

 

FD

Beekman(s)

Beeckman(s), Bekeman(s), Beckman(s), Biekman: Afl. van Van der Beke. 1326 Hannin van der Beke dijt Bekeman, Ip. (BEELE).

 

FD

Beekwee

Beeckwee, Beckwe(e), -é(e): Vlaamse uitspraak van Becquet. Joseph Becqué (is de vader van) « 1804 Franciscus Beekwee, Wanzele (PDB).

 

FD

Beekwilder

PlN in Waltwilder (L).

 

FD

Beel

Beele, au génitif: Beels,  Beelen. Forme néerl. aphérésée du prénom fém. Isabelle ou de Mabelie, fr. Mabille < Amabilia.

 

JG

Beel

zie Beelen.

 

FD

Beelaert

Peut-être dérivé en -ard du v. moy. néerl. bel(l)en ‘aboyer’ [FD].

 

JG

Beelaert(s)

zie Belaert.

 

FD

Beelde, de

zie De Bille.

 

FD

Beeldemaker, (de)

BerN van de beeldhouwer, schilder, graveur. 1337 Aechten Sbeldemakers, Zwijveke (AZT); 1378 Roegerius de Porte dictus Beildemakere, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Beeldeman

BerN van de beeldhouwer, beeldsnijder. Of een reïnterpretatie van Beleman.

 

FD

Beelden(s)

Belden(s), Bildens: 1. Patr. Uit Belden, umlautsvorm van Balden, vleivorm van Baldwin, Boudewijn (MEERTENS 1951,32). 16e e. Pieter Beelde, Waas (VAN G. 11,336). – Lit.: A. MARIS, VS 1981,425-431. – 2. Zie De Belder.

 

FD

Beele(n)

Be(e)lens, Bele(n), Bêle, Bèle, Beel(s), Beeils, Bielen: Metr. 1. Be(e)le, korte vorm van Isabele, Isabella, via Elysabel uit Elisabeth ontstaan (JACOBSSON 207). 1312-50 Ysabella dicta Elysabeth (VINCENT 1952,39); 1380 Ysabeele van der Vert = 1394 van Belen vander Vert, Tielt (DEBR. 1970). Zie ook Ysabel. – 2. Korte vorm van Mabelie, Amabilia, Fr. Mabille: 1428 Mabelie vanden Adelgate = 1414 Belye vanden Adelgaet; 1408-21 Belye van Maldeghem… van Belykine… van Beelekin, Ktr. (DEBR. 1957,10); 1356 Gregoris den Bere ende Belen zinen wive = Gregoris den Bere ende Belien, Ip. (BEELE).

 

FD

BEEL–e(n)

-ae(r)ts, -dens. V. BALD.

 

EV

Beele, van der

van der Belen, Verbe(e)len: Metr. Verbe(e)len: vrouw Bêle, Isabele. Van der Belen is een regressievorm.

 

FD

Beelkens

Metr. Dim. van meisjesnaam Bele; zie Beele(n). 1388 Danin Beilkin, Lauwe (DEBR. 1970).

 

FD

Beellaert

zie Belaert.

 

FD

Beellemans

zie Belemans.

 

FD

Beelper

zie Beaupère.

 

FD

Beelprez

cf. Beauprez.

 

JG

Beelprez

zie Beauprez.

 

FD

Beels

zie Beele(n), (de) Bels.

 

FD

Beem

Onduidelijk. 1440 van Margrete Beems wegen, Tv. (BERDEN).

 

FD

Beem(en), van

van Beeumen, Verbeemen, Verbiemen: 1. Beemen, samengetrokken uit Bohemen (BLO I>359)> 1276-1300 dlant van Beem (VMW). – 2. Uit Van Beemd(en) (MERTENS 94). 1465 Heinderyc van Beemen, Her. (PARM.).

 

FD

Beem, van

zie van Beemen.

 

FD

Beeman(s)

Wellicht bedeman: belastingplichtige (MW); ambtenaar die de beden of belastingen int (LIND. 1964).

 

FD

Beemd, van den

van den Beemt, van de(n) Bemdt, van den Bem(d), van den Bemt, van de(n/m) Bempt, van der Bem(p)den,van den Bempde(n), van (den) Bemde(n), van den/r Benden, van der Ben(t), Vanebempt.van Bemten, (de) Bent, Debempt, de Bendt: PlN Beemd: weiland, alluviaal land aan een waterloop. 1248-71 Claus vanden Beemde, Aw. (CG); 1389 Wouteren van den Beemde, VB (BOLSEE); 1417 Jan van den Beemde opten Rietbeemt, Lillo (ROEL. 1951,23). – Lit.: G. & L. VANDENBEMPT, Defamilienaam Van den Bempt…, Bierbeek, 1983.

 

FD

Been(s)

1. BN naar het lichaamsdeel, het been; wellicht voor een kreupele of manke. Vgl. Kortbeen, Langbeen. 1227 Arnoud Been, Zingem (GN); 1326 Jan Been, Ip. (BEELE). – 2. BerBN van de slager, beenhouwer. 1405 Jan Been vleeschouwersknape, Aw. (VLOEB.). – 3. Zie Beyn.

 

FD

Been, de

Wsch. spelling voor Debien of Deben.

 

FD

Beenaer(d)ts

zie Beinhardt.

 

FD

Beenaerts

Altér. de Beernaerts. V. BAR.

 

EV

Beenakker

zie Beenhakker(s).

 

FD

Beenders

zie (de) Bender.

 

FD

Beenen(s)

zie Beyn.

 

FD

Beenhakker(s)

Beenakker: BerN van de slager. Vgl. Beenhouwer.

 

FD

Beenhouwer, de

BerN van de slager. 1381 Jan de Beenhouwere, Ossenisse (DEBR. 1999,318); 1406 Wouter de Beenhouwere, Bs. (PEENE).

 

FD

Beenkens

-tje(s), Beankens, Beonckens, Biunkens, Benekens, Benneken(s), Bienkens: 1. Patir. Dim. van Been = Bernhard. Vgl. Beyn, Behn, Behn(c)ke. 1704 Maria Beenckens, Bilzen (SCHOE.). –2. Dim. van been. BN of BerBN. Vgl. Been(s).

 

FD

BEEN–kens

-s. V. BAD(u) (Band).

 

EV

Beer(ens)

Beernaerts. V. BAR.

 

EV

Beer, (de(n))

de Behr, (de) Beir, de Beire, de Beyre, Ber: 1. BN naar de diernaam. Overdrachtelijk voor een ‘béer van een kerel’. 1382 Jan de Bere, Gullegem (DEBR. 1970). – 2. BN naar de huisnaam, vgl. 1304 dou Berkin, Ip. (BEELE); 1436 van den Beere, Blankenberge (DFI). – 3. BerBN voor een beerleider, die op jaarmarkten aïs attractie met een béer rondloopt. Vgl. 1298 Pieter le Barnledere, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Beerbaum

zie Bierbaum.

 

FD

Beerblock

PlN 1426 te Beerbrouc, Vinkt. 1380 Johanni Berbloc, Ktr.; 1382 Rase van den Berblocke, Kanegem; 1391 Gille de Berlebloc, Vinkt (DEBR. 1970); 1426 Années van Beerlebloc = A. van den Beerblocke = Nées van Beerelbrouc, Vinkt (med. GYSS.).

 

FD

BEER–block

-enborg, -land. Pro­ven. ,,Construction-, Château-fort-, Région- -du sieur Béron. ». N° 264.

 

EV

Beerden

Berden.  Dérivé néerl.  de Berend,hypocor. néerl. de Bernard [FD].

 

JG

Beerden

zie Berden.

 

FD

Beeren(s)

Beerings, zie Berens.

 

FD

Beerenbrouck

zie Berebroeckx.

 

FD

Beerends

zie Bernard.

 

FD

Beerens

Beirens, Berens. Autre hypocor. néerl. de l’anthrop. germ. Bern(h)ard [FD].

 

JG

Beeris

zie Berus.

 

FD

Beerkens

Dim. van De Béer. 1306 Hannin Berkin; 1376 Jehan le Beere dit Beerkin, Ip. (BEELE).

 

FD

Beerland(t)

-laen, zie Berland.

 

FD

Beerle(i)re, van

zie van Berleere.

 

FD

Beerlings

Berling(in), Berlijn, -yn, -in, Bierlin, Borlyn: 1. Patr. Afl. van Berilo, dim. van Gerrn. ber-naam of afl. van Berlandus, Berlindis. 1310 Berlin von Offenburg, Straatsburg; 1407 Hans Bernhard = 1414 Hans Berlin, Heilbronn (BRECH.). 1379 Jan Berlijn, Ronse (DECONINCK168); 1475 Egidio dicto Bierlijn, Bs. (OSTYN). – 2. Evtl. PlN Berlingen (L). 1380 Wilhelmus de Berlingen, Berlingen (GRAUWELS 1978,92).

 

FD

Beerman, de

Beermann, Berman(s), -mann, -mane: 1. Mnl. berman: sjouwer, losser. 1282 Dauwe de Berman, Kales (GYSS. 1963). – 2. Zie Berman(s).

 

FD

Beernaerd(t)

-aert(s), zie Bernard.

 

FD

Beernaert

Beirnaert, au génitif: Beernaerts. Forme néerl. de Bernard.

 

JG

Beernaut

zie Bernouts.

 

FD

Beernink

zie Berning.

 

FD

Beeroo

zie Berode.

 

FD

Beers

Bers, Biers: 1. = Van Beers. – 2. Gen. van (de) Beer. – 3. Var. van Beerts. 1406 Jan Beers, Ukkel (PEENE).

 

FD

Beers, van

van Be(i)rs: PlN Beers (NB) of Beerse (A). 1296 bi lans van Berse, Her. (DERCON); 1340 Ancelmus de Beerse, Tnh. (VERB.go).

 

FD

Beersaerts

V. BARD (Barz).

 

EV

Beersaerts

zie Biersard.

 

FD

Beersel, van

van Biersel: PlN Beersel (VB). ±1240 Imma uxor Pétri de Bersla, Lovendegem (SCHMID); 1333 lan van Bersele, St.-P.-Leeuw (PEENE 1949).

 

FD

Beerselmans

Afl. Van Van Beersel. 1417 jegen Beerselmanne, Lier (FRANS).

 

FD

Beersman

Beersemans, Bees(e)mans, Beirsmans: Afl. van Van Beers. 1340 Henricus Beersman, Tnh. (VERB.go).

 

FD

Beersmans.

1. Proven. Beerst (Loc.) et Beers (L.D.). — 2. V. BAR.

 

EV

Beert(s)

Bert(h): Patr. Korte vorm van Germ. bert-naam, zoals Robert, Albert. 1284 Waltero dicto Bert (DEBR. 1980); 1327 Dierin Beerts huus, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Beerten

Berten, au génitif: Beertens, Bertens. Peut être un génitif du prénom fém. Berte, germ. Berta, ou bien une var. néerl. de Bertin [FD].

 

JG

Beerten(s)

Berten(s), Bierten, Bertijn, -yn, Barten(s), Barthen: 1. Metr. Be(e)rten kan een verbogen vorm (gen.) zijn van Berte = Berta; zie Berte. 1123 filia Berten (GN); 1336 Henricus voren Berthen, Lv. (LIND.93). – 2. Pair. Be(e)rten(s) kan een vleivorm zijn van een Germ. bert-naam; zie Beert(s). 1398 Zegher Bertin, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Beerts

Génitif d’une forme aphérésée d’un nom germ. en -behrt (Robert, Hubert, etc.).

 

JG

Beerts(en)

V. BARD.

 

EV

Beerwar, van

zie Bierwart.

 

FD

Bees(e)man(s)

zie Beersmans.

 

FD

Beesau

V. Besse.

 

EV

Beesen, van (der)

zie van (der/n) Biesen.

 

FD

Beest, van

1. PlN Geetbets (VB). 1389 tusschen Beest ende Halen (BOLSEE); 1426 Janss van Bées = 1428 Jan van Beesde, St.-Tr. (GHYSEN12). – 2. PlN Beest (G). – 3. PlN Beerst (WV). Zie Verbeerst.

 

FD

Beetemé

zie Bittremieux.

 

FD

Beeten(s)

zie Beten.

 

FD

Beeten, van der

Verbeten, Verbeet: PlN Betuwe in Tongeren (L): 1340 Betenbosse, ad silvas de Beten, 1544 nemora de Beeten (ZIP); te Beten (NR).

 

FD

Beeterens

zie Bertran.

 

FD

Beethoven, van

Wsch. PlN Betho (1228), Betue (1291) in Tongeren. 1228 Willem van Betho; 1282 Walther van Betue = Walter van Beethouwen, Tongeren; i6e e. dat goet van Beethoven (MALCORPS, ESBr. 1959, i e. v.); 1601 Aert van Beerthoven, Kh.; 1643 van Biethoven, Haacht; 1671 van Beethoven, Mech. (MERTENS). Zie ook VanBetuw(e).

 

FD

Beets

Beetz, Biets, Bietz: Patr. Gen. van korte vorm van Germ. bert-naam. 1498 Jan Beetssen, St.-Tr. (LENGLEZ); 1584 Philips Beets, Aw. (AB).

 

FD

Beets

Biets. Génitif de la forme courte d’un nom en -behrt [FD].

 

JG

BEET–s

-z, -en(s). V. BAD(u) et Beau-L-

 

EV

Beets, (van)

zie van Bets.

 

FD

Beeu(w)saert

zie Beaus(s)art.

 

FD

Beeumen, van

zie van Beemen.

 

FD

Beeuren, van der

zie van (der) Beuren.

 

FD

Beeuwsaert

Probabl.  forme  flamandisée de Beaus(s)art.

 

JG

Beeuwzier

zie Bausière.

 

FD

Beever(s)

zie Bever.

 

FD

Beever, van

zie van Beveren.

 

FD

Beex

zie (van der) Beke.

 

FD

BE–fa(h)y(s)

-fayt. V. Beaufays. N° 83.–

 

EV

Befaes

zie Beaufaux.

 

FD

Befay

Befays, Befaijs, Befayt, Béfayt, Befahy, Béfahy. Nom d’origine: Beaufays, w. bêfayi (Lg), etc. (= belle hêtraie).

 

JG

Befays

Befaijs, Befayt, Béfayt, Befahy, Debeaufay: PlN Beaufays (LU): mooi beukenbos. 1294 Henris de Biaufay, Namen (CDN).

 

FD

Befays

Befayt, Befahy, zie Beaufay(s).

 

FD

Beff

1449 «Lambert de Beffe» AidesNamur; nom d’origine: Beffe (arr. Marche, Lx). Cf. aussi Debeffe.

 

JG

Beff

Debeffe, Debefve, Debaiffe, Debeef(e), de Beef: 1. PlN Beffe (LX), Bèfve in Thimister (LU). 1449 Lambert de Beffe, Namen (J.G.). – 2. Evtl. PlN Baives (Nord), met verscherping v/f. Zie Debaive.

 

FD

Beff(e)

Proven. Loc.-

 

EV

Beffort

Beffroi, zie Belfroid.

 

FD

BEG(H)-

BEGU- -in, -on, Bègue-lin.  Beh- -ets, -eyt, -iels, -on. V. BAD(u)  (Bak).-

 

EV

Bega(rd)

zie Baggaert.

 

FD

Begaeres

zie Bigaré.

 

FD

Begain

cf. Béguin.

 

JG

Bégain

zie Béguin.

 

FD

Bégas(se)

zie Bécasse.

 

FD

Begasse

Bégasse. Surnom: w. hég., nam. bègasse ‘bécasse’ DL 72b. Cf. aussi Bécasseau.

 

JG

Bégasse

V. Bécasse.-

 

EV

BEG–ault

-aux. V. BAD(u) (Bat).-

 

EV

Bégault

Begaux: Ofr.begalt, var. van begard: begaard; vgl. Baggaert. Ook pejoratief: ketter, schijnheilige, gek.

 

FD

Begaux

1345  «Godefridus  Begar» Latinne, 1616 «Nicolas Begau» PrincipChimay, 1633 «Symon Begar» émigré en Suède; surnom: dérivé de fr. bègue, e.a. pic., flandr. béguard

‘bègue’, moy. fr. begaut ‘sot, niais’ FEW 15/1, 86b; au fig., moy. fr. begard ‘moine mendiant’ (cf. Béguin), qui serait de même origine FEW 1, 314-6 (DBR 24, 112).

 

JG

Begein

1. Car. mor. Begijn, ,,Béguine ». N. d’homme bigot. — 2. V.  BAD(u)   (Bak).-

 

EV

Begein

-eyn, zie Béguin.

 

FD

Begelinger

D. Beglinger, afl. van PlN Beglingen in Mollis-Glarus (CH). 1550 Jacob Beglinger, Mollis (PDB).

 

FD

Begeman

V. Beek et BAD(u) (Bak).-

 

EV

Begerem

zie (de) Beaugrand(e).

 

FD

Beget

zie Béguet.

 

FD

Beggelaer, van

zie van den Biggelaer.

 

FD

Beghain

Beghein, Beghin, cf. Béguin.

 

JG

Beghain

-ein, -eyn, zie Béguin.

 

FD

Béghelin

zie Béguelin.

 

FD

Beghon

zie Begon.

 

FD

Beghuin

-yn, -ijn, zie Béguin.

 

FD

Begier

Zuidfr. FN Béguier, Vig(u)ier < Lat. vicarius: gerechtsdienaar (DNF).

 

FD

Begin(e)

1. Proven. ,,Commencement, entrée de l’agglomération ». N° 288. — 2. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Begin(n)e

zie Béguinne.

 

FD

Begin, van (den)

van (den) Beginne, van den Begine, van Beguin: Naar de woonplaats bij de begijnen, het begijnhof of op een stuk grond dat aan de begijnen toebehoort, b.v. 1333 beoost den beghinnen, 1557 landt ghenaempt de beghinne, Oostkamp (DFI). 1417 Henrick van den Baghynen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Beglen, van

zie van Birgelen.

 

FD

Begné

Be(i)gne: Grafieën voor de Fr. FN Beignet (DNF), met verschillende mogelijkheden: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Baginus (MORLETI). – 2. Dim. van Ofr. beigne: buil op het voorhoofd. – 3. BerBN naar de naam van het gebak ‘beignet’.

 

FD

Bego(dt)

zie Bigot.

 

FD

Begois

Misschien verkorte vorm van L’Aubegeois: iemand uit Albi, of Albigens, ketter. 1546 Jan Laubegeois, Gent-Aw. (AP).

 

FD

Begon

Begond, Beghon. 1289 «Desiers li fis Begon» CensNamur, 1524 «le Beggon» Dén-StavelotMy, 1590 «Cloes le Begon» Spri-mont; surnom de bègue (cf. BTD 26, 246) plutôt qu’anthrop. germ., forme savante de Bego (Fôrst. 302, v° Big).

 

JG

Begon

-ond, -ones, Beghon: BN Afl. van bègue. Zie Lebegue. 1590 Cloes le Begon, Sprimont (J.G.).

 

FD

Begot

zie Bigot.

 

FD

Begrem

zie (de) Beaugrand(e).

 

FD

Bègue

zie Lebegue.

 

FD

Béguelin

Beguelin, Béghelin: Var. met -lin-dim. van D. FN Bege(le) < Bage < Mhd. bâgen: schreeuwend twisten, hard schreeuwen, zich beroemen op. Vgl. B(eh)aeghe. 1260 der Begelin, Ehingen (BRECH.).

 

FD

Béguet

Bègue, Beget: BN. Dim. van Bègue. Zie Lebegue.

 

FD

Béguin

Bé-, Beghain, Beghin, Begin, -ain, w. nam. Béguin, Bégyn. 1267 «Jakemon le Begin» CensHerchies, 1269 «Walter le Beghine» ÉchHuy, 1316 «Cosson le Beghin» TestTournai, 1365 «Jak. Beghin bouchier» TailleMons, 1668 «Pierre Béguin» Purnode, 1779 «François Béguin» Natoye; surnom: fr. béguin, béguin, membre d’une secte religieuse (d’où faux dévot), moine mendiant, éventuel­lement aussi anc. fr. béguin ‘sot’ FEW 15/1, 87-88. Ne semble pas, comme Beg(h)on qui précède, un dérivé de bègue. m Forme fém.: Béguinne. 1339 «Elisabeth li beckine» Herne [BR].

 

JG

Béguin

Beg(h)uin, Beguint, Beg(h)ain, Bég(h)ain, Beghin, Béghin, Beg(h)ijn, Beg(h)yn, Begin(n)e, Beg(h)eyn, Beg(h)ein, Bag(h)ein, Boggyn, -ijn: BN voor een dwaas, gek. Ofr. béguin: niais, sot. 1246 Arnould de Thun dit Beghin, Kamerijk; 1281-99 li Begins, Bergen (ARNOULD 1952); 1321 Ghiot Beghin = 1348 Ghios Beghins, Ktr. (DEBR. 1971); 1367 Jan Beghijns, Ktr. (DEBR. 1970). – Lit.: P. J. BEGHEYN, GensNostra 1975,204-7.

 

FD

Beguin, van

zie van Begin.

 

FD

Béguinne

Begin(n)e: 1. BN, fem. van Begin, Ofr. béguin: dwaas. Zie Béguin. 1398 Jehenne Beghine, Herseaux (DEBR. 1970). – 2. BN voor een kwezelachtige vrouw, een begijn. 1418 Lauwerette de Beghine, Bg. (SIOEN).

 

FD

Begyn

-ijn, zie Béguin.

 

FD

Beha(e)g(h)el

1. Proven. Bebagelo, ,,Bois   joli ».  —  2.  V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Behaegel

-aeghel; Behaeghe, Béhaghe, Béaghe, Béague. Forme hypercorrecte de moy. néerl. bagel ‘vain’, remotivée par behagen ‘plaire’, behaagziek ‘coquet’ ; surnom de présomp­tueux, d’orgueilleux [FD].

 

JG

Behaeghe

Behague, Behaeg(h)el(s), Behaghel, Beha(e)gle, zie Bage.

 

FD

Behan

zie Bohant.

 

FD

Beharel(le)

Bearelle: 1. Fr. FN Bihorel/Bihoreau, var. van buhoreau: soort reiger. BN naar de lange benen, vgl. De Reygher (DNF). – 2. PlN Bihorel (Seine-Mar.). 1380 Beharel(le), Atrecht (med. R. Berger); 1693 Bearelle, Bg.; 1750 Biarelle, Montreuil (PDB).

 

FD

Behein

zie Bohain.

 

FD

Behen

1. Zie Bohen. – 2. PlN Behen (Somme).

 

FD

Behen

Nom d’origine: Behen (Somme); cf. aussi Behin.

 

JG

Beherman

D. Behrmann, Beermann = Biermann. BerN van de bierhandelaar.

 

FD

Behets

Var. néerl. de Bohet [FD]?

 

JG

Beheydt

Beheyt. 1511 «Maerten Baheijt» Mouscron, 1684 «Jaecques Beheijt» Marke; var. de Baheyt (avec h hypercorrect), qui cor­respond à fr. Bayet (surnom de rouge brun, de bai). — W. Beele, Nogmaals de FN Beheyt, dans De Leiegouw 33, 1991, 83-86; F. Debra-bandere, ibid., 87-88.

 

JG

Beheyt

Beheyd(t): Over Baheyt (met hyper-correcte h) < Baet, var. van Baiet: rosbruin, roodbruin, bruinrood. BN. Ook naam van bruinrood paard. 1373 Pieraerd li Bayet = 1398 Pierart le Baet, Mkr. (DEBR. 1970); 1511 Maerten Baheijt, Mkr.; 1518 Jan Baheijt; 1684 jaecques Beheijt, Marke (KWII); 1513 Jan Baheyt, Wervik. -Lit.: W. BEELE & F. DEBRABANDERE, LG1991, 83-88.

 

FD

Behiels

Onduidelijk. Spelling voor Beels? 1619 Philips Behiels fs. Pieter, Sint-Niklaas (PDB).

 

FD

Behin

Béhin. Var. de Behen ou nom d’origine : Bihain, w. bihain (Lx).

 

JG

Behin

zie Bohain.

 

FD

Behmer

zie Bäumer.

 

FD

Behn

Behn(c)ke: Patr. Ndd. korte vorm en dim. van Germ. VN Bernhard. 1301 Beneke Sachtelevent = Bernart S., Stralsund (NN).

 

FD

Behogne

Bohogne, Debehogne: 1. PlN Behogne, oude naam van Rochefort (N). 1435 Johanne Bohaingne, Tg. (TYTGAT). – 2. Rom. vorm van Bohemen. 1335 Jean de Behaingne (BLO 1,292). -3. PlN Bohan (N). 1245 Gerardus de Bohangne, Luik (BLO 1,37).

 

FD

Behogne

Nom d’origine: Behogne, anc. nom de Rochefort (Nr).

 

JG

Behogne

Proven. Ane. N. de Roche-fort et Dép. Rochefort-BEHR- -endt, -ens. V. BAR.

 

EV

Behr, (de)

BN ‘de beer’. Deze D. FN stamt uit Wùrzburg. 1639 Chr. Behr, Heidingsfeld (Par. 1976,162-4).

 

FD

Behrend

Behr(e)ndt, zie Bernard.

 

FD

Behrens

zie Bern(s).

 

FD

Beicht

D. Beichte: biecht. BN voor de biechteling of biechtvader. Vgl. D. Beichter.

 

FD

Beidts

zie Beyts.

 

FD

Beier

Beyer(s), Beijer(s), de Beyer, de Beyre, Byers, Baier, Bayer(s), -ert(z), Baijer, Bajer: Beier, afkomstig uit Beieren, D. Bayern. 1220 Lippinus Beier (LEYS1951); 1290 Hughe de Beiere, Oostburg(CG).

 

FD

beier

N. d’origine ,,Bavarois ». Va­riantes : Bey- -er(s), -aert, -erman.

 

EV

Beigne

Surnom (de querelleur?): fr. (Ouest) beigne ‘bosse à la tête provenant d’un coup’ FEW l,628a.

 

JG

Beigne

zie Begné.

 

FD

Beignier

Binjé, Binje, Binie, Bigné, Bingé: 1. Wellicht Rom. vorm van Germ. VN bagin-hari: Bagnerus (MORLETI). – 2. Of grafie voor Beignet; vgl. Begné, Beugnier. 1328 Gyle Bingnet (MORLET).

 

FD

Beijaert

Beyaert, Bejaer(t): 1. Zie Bayard. – 2. BerBN van de beiaardier, klokkenspeler. Vgl. 1353 Lievin Beyardere van der brutclocken, Cent (GSB).

 

FD

Beijersbergen

In Nederland komt naast Van Bergen Henegouwen ook Beijersbergen van Henegouwen voor (HUIZINGA). 1564 Nanningh Cornelisz Beijersbergen, Lisse (PDB).

 

FD

Beijk

Wellicht var. van Beek.

 

FD

Beijleveld

zie van Bylevelt.

 

FD

Beijonne

zie Belgeonne.

 

FD

Beil

Zie Bijl.

 

FD

Beil, de

zie Lebel.

 

FD

BEIL–in

-is. V. BILL.

 

EV

Beillard

Beilharz, zie Beliard.

 

FD

Beils

zie (de) Bels, Bijl.

 

FD

Beimers

zie Bäumer.

 

FD

Bein(e)

zie Beyne.

 

FD

Beine

Beyne. 1503 « Wilheme de Beyne » Bourg-Liège; nom d’origine: Beyne-Heusay, w. bin.ne (Lg). Cf. aussi Bène, Benne.

 

JG

Beine

Beyne. Proven. Beyne-Heusay. (Loc.),

 

EV

Beinhardt

Beinaer(d)ts, Beynaerts, Beenaer(d)ts, Benae(r)ts: Patr. 1. Germ. VN bain-hard ‘been-sterk’: Beinhard (Fm.). 1162 Albrecht Baniard = 1167 Albertus Baniard, Bg. (GYSS. 1999′). – 2. Zie Benard.

 

FD

Beinsberger

Beynsberger, Beijnsberger: Afkomstig van Bensberg (NRW).

 

FD

Beintein

zie Bentin(ck).

 

FD

Beir(e), de

Beir, zie de Beer.

 

FD

Beirendonck, van

zie van Berendonk.

 

FD

Beirens

cf. Beerens.

 

JG

Beirens

-inckx, zie Berens.

 

FD

BEIR–ens

-inckx,   Beirnaert.   V. BAR.

 

EV

Beirhaert

zie Bérard.

 

FD

Beirlan(d)t

-laen, zie Berland.

 

FD

Beirnaerd(t)

-aert(s), -art, zie Bernard.

 

FD

Beirnaert

cf. Beernaert.

 

JG

Beirne

zie Bern(s).

 

FD

Beirs, van

zie van Beers.

 

FD

Beirsmans

zie Beersmans.

 

FD

Beis

zie Beys.

 

FD

Beissel

Proven. Betsel(hoven) (Dép. Strijpen). N° 71.

 

EV

Beiten

Wvl. beite: ooi. BN. Vgl. Schaap, Mouton. 1130 terra Robberti Baltes, Oudenburg (LEYS 1957′, 107); 1461 Monfrant Beyt, Kortemark (PARM.).

 

FD

Beitz

zie Beyts.

 

FD

Bejaer(t)

Var. van Beyaert of van Fr. Béjard. Of evtl. Béard?

 

FD

Béjard

Fr. PlN Beaujard: mooie gaard, mooie tuin. 1671J. de Béjar, Aw. (AP).

 

FD

Bejean

zie Beaujean(t).

 

FD

Bejster

zie Bister.

 

FD

Bejstrup

PlN Bejstrup (Nordjylland, Denemarken). Of Bistrup in Extertal (NRW)?

 

FD

Bek

(de) Beck, Bec, Be(c)kx, Be(c)ks, (de) Becq, Becx, Bex, Beek, de Beeck, Beeck(x): 1. BN voor iemand die een grote bek (mond) opzet of met een op een bek of snavel lijkende mond. 1280 Willelmus Be(e)c, Ip. (BEELE); 1349 Aernoud Bec; 1394 van Piètre den Bec, Ktr. (DEBR. 1971,1970). – 2. Heel wat vormen (vooral gen.) kunnen var. zijn van Beek, (van der) Beke.

 

FD

Bek, van der

zie (van der) Beke.

 

FD

Beka

cf. Becquart (v° Bec-).

 

JG

Bekaert

Beeckaert, cf. Becquart (v° Bec-).

 

JG

Bekaert

Beka(ert), Beka, Beca, Becar(t), Bec(c)aert, Be(e)ckaert, Becaas, Be(c)qua(e)rt, Beekaert, Bekkar, Beckord: 1. Afl. van Van der Beke. 1326 Willem Bekard, Ip. (BEELE); 1397 Jan Beckaerd = 1400 Jan Bekaert, Ktr. (DEBR. 1970). – 2. Rom. afl. van bec: bek. Vgl. BN Bek. 1239 Gobinus Becart, Laon(MORLET).

 

FD

Bekaert

V. BAD(u)  (Bak).

 

EV

Bekbergen, van

van Beckbergen: PlN Beekbergen (G). 1706 Henricus Beckberghen, Bs. (MTJL VII).

 

FD

Béké

Beké: Béké is in de eerste plaats een spelling voor Fr. Becquet, maar het kan ook een Fr. adaptatie zijn van Beke.

 

FD

BEK–e(n)

-eman.  V. Beek  et BAD(u) (Bak).

 

EV

Beke, (van der)

(van der) Beken, van der Bek, van der Becq, van der Beck(en), van der Beckem, (van der) Beque, (van der) Bee(c)k, (van der) Beeke(n), von der Becke, van de Beek, van de Be(e)ck, van den Beek, van den Bek(k)e,van den Beck, van den Becke(n), Vandrebeck, Wandrebeck, Wenderbeck, Verbeefc)ke(n), Verbee(c)k, Verbeck(e(n)), Verbecq(ue), Verbeke(n), Verbèque, Verbeque, Verbeckt, Ferbecq, ter Beek,Terbekke, Be(e)ken(s), Beeke(n), Bekkens, Bee(c)k(x), Beex, Becque, Becke(n), de Beke, Bêque, Bèque: Verspreide PlN (ter) Beek, ter Beke: beek. 1309 Godeschakus de Beke supra hereditatem de Beke, Aarts. (MAR.); 1368 ArdtJhans soen vander Beke geheiten van Beke, Bergeik (SLLIV); 1326 Boidin van der Beke, Ip. (BEELE); 1397 Beelen van der Beke = 1398 Beatris van der Beque, Ktr. (DEBR. 1970); 1651 Joannes op die Beke = 1676 Jan Beeckx, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Bekelaar

-aer, Beeckelaers, Beclard: Ontronde vorm van Beukelaer. 1765 C.P. Bekelers, Schoten (MUL VIII).

 

FD

Bekeman(s)

zie Beekman(s).

 

FD

Bekemans

cf. Beeckman(s).

 

JG

Beken(s)

zie (van der) Beke.

 

FD

Beker(s)

Bekersz, Beek(k)ers, Beekher, Bieker: 1. BN naar de huisnaam ‘De Beker’ of BerBN van de bekermaker. Vgl. D. Becher(er). 1318 Arnoldus Craterator = 1325 Arnold Bekerer, Greifswald (BRECH.). – 2. Uit Bekaert(s) (MNT 326).

 

FD

Beker, de

zie (de) Backer(e).

 

FD

Beket

zie Becquet.

 

FD

Bekhoven, van

van Beckhoven: PlN Bekhoven in Brecht (A).

 

FD

Bekkar

zie Bekaert.

 

FD

Bekke, van den

zie (van der) Beke.

 

FD

Bekkens

zie (van der) Beke.

 

FD

Bekker(s)

V. Bakker.

 

EV

Bekker, (de)

Bekkers, zie (de) Backer(e).

 

FD

Bekkum, van

PlN Beckum (NRW, NS).

 

FD

Beknel

zie Becknel.

 

FD

Bekouw

zie Boccauw, Bocquiaux.

 

FD

Beks

Bekx, zie Bek.

 

FD

Bel-

cf. Beau.

 

JG

Bel(le)paume

Belpalme, Belpa(e)me, Belpomme: Fr. BN Belle paume: mooie (hand)palm. Vgl. Fr. Bellemain. 1337 Jaquemes Biellepaume, Nijvel (CSWII).

 

FD

Bel, (de)

zie (de) Belle.

 

FD

Bel, (de/le)

zie Lebel.

 

FD

Bel, van (der)

van der Belle: 1. Huisnaam ‘De Bel(le)’, zoals b.v. in Brugge. 1416 Lauwers van der Belle, Bg. (SIOEN). – 2. Van Bel kan een var. zijn van Van Belle.

 

FD

Belaen

zie Ballant.

 

FD

Belaert

Beelaert(s), Beellaert, Biela(er), Belard, -art, Bélart, Bellaert, -ard, -a(a)rt: BN. Afl. van Mnl. ww. bel(l)en: blaffen, onaangename geluiden voort-brengen. 1219 Walterus Belard (LEYS i957′,no); 1256 Walterus Belardus filius Walteri Belardi, Z (MEERTENS 1947,15); 1398 Jan Belaert, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Belaey

zie Dubelloy.

 

FD

Belair(e)

zie Bellaire.

 

FD

Belaire

cf. Bellaire.

 

JG

Beland

-ant, -ang, zie Ballant.

 

FD

Bélanger

Belenger, Bellengier. Var. de Béranger, anthrop. germ. beren-gari.

 

JG

Bélanger

-gé, -ge, Belamge, Bellanger, -gé, -ge, Bellengier, -gé, -ge(r), Belenger, Bélenger, Balanger: Patr. Var. van Berenger met r//-wisseling. Vgl. de E. FN Bel(l)enger, Bellinger = Ber(r)inger (REANEY).

 

FD

Bélay

zie Dubelloy.

 

FD

Belboom

Een huis in Brugge heette in 1580 De Belleboom(DFI).

 

FD

Belche

cf. Belge(s).

 

JG

Belche

D. BN Mhd. bëlche: waterhoen. 1295 Frid. dictus Belche, Mainz (BRECH.).

 

FD

Belckx

Wellicht var. van Balks.

 

FD

Belcour(t)

zie Bellecourt.

 

FD

Beld, van de(n)

zie van de(n) Belt.

 

FD

Belde

 (NF de la région liégeoise). 1618 «Anna Belde» Zelzate, 1806 «Jean Belde» Welkenraedt, etc. (FyS); sans doute forme réduite des NF De Belde, Van de(n) Belde, etc.

 

JG

Belde

Beldé: Wsch. Patr. Belden = Balden. Zie Beelden(s).

 

FD

Belden(s)

zie de Belder, Beelden(s).

 

FD

Belder, de

Belders, Bielders, (de) Belser, de Beelde, Befe)lden(s): 1. Mnl. beelder: schepper, uitbeelder, d.i. beeldhouwer, schilder. BerN. 1586 Henrick de Belsere = 1609 Hendrick de Belder, Reet; 1615 Denys Beelde = 1618 Dionys de Belden = 1620 Dionysius Belden = 1620 Dionys de Beelder = 1620 Denys de Beldere; 1617 Dympna Beelden = 1627 D. de Beeldere, Schelle (MAR.). – 2. BerN van de belleman, de omroeper. Vgl. Bellemans. 1326 Jan de Belre, Ip. (BEELE). Vgl. Bélier.

 

 

FD

Belder, van de

Wsch. var. van Van de Bielde, beïnvloed door De Belder.

 

FD

Belderbos(ch)

PlN in Geel (A). Of Bellenbusch in Wuppertal (NRW)? 1530 Johan Belderbusch, Mtr. (SKM); 1736 Gaspar Ant. baro de Heyden dictus Belderbusch, Montzen (MUL VIII).

 

FD

Belderok

zie Belleroche.

 

FD

Bele

Bêle, Bèle, zie Beelen.

 

FD

Belefroid

cf. Belfroid.

 

JG

Beleir, de

de Beley(e)r, zie Deberlaer.

 

FD

Beleman(s)

Beelleman(s): Metr. Afl. van VN Bêle: Isabele.

 

FD

Belen(s)

zie Beelen.

 

FD

Belen, van der

zie vanderBeele.

 

FD

Belenger

zie Bélanger.

 

FD

Beler

zie Bélier.

 

FD

Belery

Bellery. Nom d’origine: littér. « beau ruisseau », comp. Belrupt (Vosges).

 

JG

Belery

Zie Belleri.

 

FD

Belet

1. Patr. Verkort uit dim. Robelet, Hubelet (J.G.).-2.Zie Bellet.

 

FD

Belet

Probabl. aphérèse de dimin. en -elet tels *Robelet, *Hubelet, comp. Belin, Belot, plutôt que var. de Bellet [CH].

 

JG

Beley(e)r, de

zie de Beleir.

 

FD

Beleyn

zie Belijn.

 

FD

Belflamme

cf. Belleflamme.

 

JG

Belflamme,

zie Belleflamme.

 

FD

Belfroid

Belefroid, Bellefroid, Bellefroy. 1456 «Robier de Bellefroid ly bollengier», 1736 «A. Belfroid» BourgLiège; nom d’origine: fr. beffroi, w. liég. bèlfleûr ‘tour de défense’ DL 73a.

 

JG

Belfroid,

Bellefroid, Beffroi, Balfroid, Balfoort, Balfhoudt, Bafort, Baffro(o)y, Baffrey, Bafroey, Bellfort, Belford, Beffort: 1. Patr. Ba(l)froid, Rom. vorm van de Germ. VN Balafrid, Balfredus (MORLETI). 1594 Willem Bellefroid = 1595 W. Belfroid = W.

Bellefroidt, Heers (LAES). –

2. PlN Bellefroid in Voroux-Roloux (LU). 1455 Guillaume de Bellefroid, Luik (ISP). –

3. Sommige var. kunnen op PlN Beaufort of Belfort teruggaan. 1304 Gion de Bealfor = Guy de Beaufort (HERB.).

 

FD

Belge

Belges, w. (Bastogne) Bèlje, Belche [avec assourdissement de la consonne finale]. NF répandu dans la zone frontière dans la région de Bastogne et Bertogne (également répandu au G.-D. Lux.); surnom ethnique: fr. belge, dont la portée sémantique en région-frontière devrait être précisée, soit surnom de personnes parlant le français (pour des germanophones), soit de sujets du Duché de Luxembourg et du roi (pour des principautaires). – À noter également que Belges se rencontre au M.-A. comme désignation de Bavai (cf. La Wallo­nie… Lettres, I, 448-9), d’où le nom que s’est donné le chroniqueur du 15e s., né à Bavai en 1473, Jean Lemaire de Belges [MH].

 

JG

Belge(n)

-es: Patr. Bakervorm van de Germ. VN Baldger. Vgl. Belger(s).

 

FD

Belgeonne

Beijonne: BN. Fr. bel: mooi + Jone, d.i. de VN Jean: Jan. Vgl. Jeannard=Jonnard, Schoonjans, Beaujean. 1561 Maurice Beijonne, Gerpinne (HERB.).

 

FD

Belgeonne

Beljonne. 1561 «Maurice Beljonnc» Geipinnes; surnom: adj. f. bêle + djône, djon.ne ‘belle jeune’, comp. Baijot, Baujot et Bonnejonne.

 

JG

Belgeonne

Car. phys  Bê  djône, ,,Beau jeune ». N° 252, 263.-

 

EV

Belger(s)

Patr. Germ. VN bald-ger ‘moedig-speer’. Zie ook Ballegheer 2.

 

FD

Belgipont

zie Bargibant.

 

FD

Belgrade

PlN Belgrade, Slav. Beograd (Servie).

 

FD

Belgy

Belgey: ±1700 Belleg(u)y in de Limousin (PDB). Bretonse FN Beleguic, Le Belleguic, Le Belléguy, afl. van Bretons Belec: priester (LE MENN, DESHAYES).

 

FD

Belhomme

1272 «Stephanus Pulcher Homo» PolyptVillers, 1472 «Johan Belhomme» Dén-Vielsalm, 1524 «Belhomme», 1544 «le Bel homme» DénStavelotMy; surnom: fr. bel homme.

 

JG

Belhomme(t)

Bel’Home: BN voor een mooie man; vgl. Schoonemans, D. Schonemann. 1269 Blibiers li Biaushom (DEBR. 1980); ± 1570 Anthoine Beaulhomme, Herve (CDT 42).

 

FD

Beliard

Belard. Sans doute dérivé péjoratif de l’adj. bel ‘beau’, mais cf. aussi anc. fr. belart, bellard, adj. ‘mâle’ (en parlant d’un mouton) Gdf 1,615 [MH].

 

JG

Beliard

Belliard, etc. Nom issu de l’anthrop. germ. fém. Biligardis, etc. [FD].

 

JG

Beliard

Belliard, -ia(rt), Beljaars, Beillard, Beilharz, Billiard, -aert, Bil(l)ia, Billart, -ard, -a(t), -as(t), Bila(er), Biard, -ar(t), -a(s), B(i)ya, Béard, -art, Beard, -art: 1. Metr. Germ. VN Biligardis, Billiardis, Beliardis; of Patr. Biliardus, Beliardus (MORLET I). 1407 Symoen Beliaerds, Bg. (JAM.). – 2. Patr. Korte vormen van de Rom. vleivormen Robillard, Lambillard. 1296 Jakemes Billars, PdC (BOUGARD).

 

FD

Belie

au génitif: Belien. Beliën, Bélien. 1283 «Belie veve de Jeh. de Gheids» DettesYpres; prénom fém. Belie, hypocor. d’Isabella ou de Mabilia.

 

JG

Belie(n)

Belle, Beliën(s), Bllien, Biliën, Bielien, Bill(e), Billen(s), Bilen, Bil(l)enne: Metr. 12e e. Bilia; 1246 Belie, Cent (GN); 1281 Belia Kerson; 1306 Belle Bets; 1308 Billie le Gartighe, Ip. (BEELE); 1336 Jan Biliën, Diest (OATIII). i. Korte vorm van Mabelie, Fr. Mabille < Amabilia. 1263-67 Arnoldus filius Mabilie = Arnoldus filius Bille = 1274 Arn. Biliën, Diest (Oost-Br. 1999,144); 1428 Mabelie vanden Adelgate = 1414 Belye vanden Adelgaet, Ktr. (DEBR. 1957,10). – 2. Korte vorm van Sebelie = Sibilia. 1371 van Billekine van Winghine = 1398 Sebelie van Winghene, Wingene (DEBR. 1970); 1340 libri Bilie dicte van der Vaert = 1341 a liberis Bilen vander Varnt=1357 Cybilia vander Vaernt, Tn. (ROEL. 1951,21).

 

FD

Bélier,

Belier, Bellier, Belly, Bellij: 1. Fr. bélier: ram. BN. Vgl. De Ram. Pierre le Beelier, Laon (MORLET). – 2. Bélier is de vondelingnaam van Hipolite Bélier, in 1817 gevonden in Cent aan een café in de Rue du Bélier, verkeerde vertaling van Raamstraat, begrepen aïs Ramstraat (OnsHeem 1974,185-186).

 

FD

Belijn,

-ijn, -ym, -eyn, -in(g), Blin: 1. Patr. Vleivorm van een Germ. VN, misschien korte vorm van Robelin. Volgens BRATTÔ1956 een var. van Bertin of Bénin. Belijn is de naam van de ram in Reinaert de Vos en die kan wel beantwoorden aan Bernardus, naam van de ram in de Isengrimus. In het Fr. is Belin de traditionele naam van het schaap (MICH. 1936,96). 1392 Heinkin Beliin, 1398 Pauwels Belin, Ktr. (DEBR. 1970); 1374 Macs Beelincs dochter, Aw. (VLOEB.). – 2. Zie ook Bellin.

 

FD

Belin

Bélin, Bellin. 1254 «Jehans Belins», 1278 «Belins Pies d’Argent» ChirTournai; âne. prénom, aphérèse de Robelin, Hubelin, etc.; très secondairement, surnom: anc. fr. belin ‘bélier, sot’ FEW 15, 90-1.

 

JG

Belin(g),

zie Belijn.

 

FD

Beling(h)en, van,

zie van Bellinghen.

 

FD

Belis

Bélis, Bellis, w. (Lantin) Bèlis’. 1265 «Dame Belise» CensNamur, 13e s. «dame Belisse» AnthrNivelles; nom issu de l’anthrop. germ. fém. Beliza (Forst. 304).

 

JG

Belis,

zie Bielis.

 

FD

Beljaars,

zie Beliard.

 

FD

Belkom, van,

zie (van) Pellecom.

 

FD

Bell

1. Proven. Dép. Gheel.- 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bell-

cf. aussi Bel-.

 

JG

Bell(e)au:

1. PlN Belleau (Aisne, Meurthe-et-Mos.). –2. Dim. van adj. bel: mooi. Vgl. Bellet.

 

FD

Bell:

E. FN. 1. Metr. Isabel. – 2. BN. Fr. bel: mooi. -3. E. bell: klok, bel. BN (REANEY).

 

FD

Bellaert

cf. Beliard.

 

JG

Bellaert,

-aert, -ard, -art, zie Belaert.

 

FD

Bellai(s),

Zie Dubelloy.

 

FD

Bellaiengh, van:

W. adaptatie van Bellingen.

 

FD

Bellaire

Belaire. Nom d’origine: Bel-Air, topon. fréquent, ou Bellaire (Lg).

 

JG

Bellaire

Proven. Loc.

 

EV

Bellaire,

Belair(e): 1. PlN Bellaire (LU) en in Cortil-Wodon (N), Dison (LU), Marchin (LU), Vaux-Chavanne (LX). – 2. Bel + Ofr. hère: figuur, gezicht, gelaatsuitdrukking; Ofr. bêle hère: bonne mine. BN. 1210 Adam Belehere, Oc.; 1395 Robert Belle Haire, Choisy (MORLET).

 

FD

Bellamy:

BN bel ami: mooie vriend, geliefde. 1292 Johannes Bel Ami, St-Q; (MORLET).

 

FD

Bellange(r),

-gé, zie Bélanger.

 

FD

Bellau,

zie Belleau.

 

FD

Bellavoine

Surnom: fr. belle avoine.

 

JG

Bellavoine,

Balavoine: PlN Belle-Avesne in Lattre-St-Q. (PdC): 1196 Bellauenna (TW).

 

FD

Bellay,

zie Dubelloy.

 

FD

Belle

1282 «Pierres Belle» DettesYpres, 14e s. «Gerar Belle» DénHesbaye; aphérèse d’Isa­belle, et non fém. de bel ‘beau’.

 

JG

Belle

Metr. 1398 Belle Slanghen, Menen (DEBR. 1970). i. Korte vorm van Isabel(l)e. 1375 Belle = Bêle Boutelgiers, Ip. (BEELE); 1382 Bêle Everaert = 1398 Belle Everarts, Ktr. (DEBR. 1970). – 2. Korte vorm van HN Beatrix, via Beltridis (vgl. Biltris). 1398 Beatrise ou Belle de le Kindere, Aarsele (DEBR. 1970). – 3. Evtl. < Elisabeth, Lijsbette, via Lijsbelle. 1398 Lijsbette van Sacmoerter = Lijsbelle de Zacmoule, Aarsele; 1398 Belle van den Driessche = dochter van Lijsbette, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Belle

Proven. 1. N. Flam. de Bailleul   (Loc.). Synon. :  Van  Belle,

Bellemans. N° 217. — 2. Abréviat. de Dender-, Schelle- -belle. (Loc.).

 

EV

Belle-

cf. Bel-.

 

JG

Belle, (de);

(de) Bel(l): BN of BerBN naar de bel van de belleman, omroeper. 1276 relicta Salomonis Belle, Ip. (BEELE); 1398 Simoen Belle, Bavikhove (DEBR. 1970).

 

FD

Belle, de,

zie De Bille.

 

FD

Belle, van

van Bellen: 1. PlN Belle (FV). 1195 S. Guillelmi de Ballolio (DEBR. 1980′); 1326 Jacob van Belle, Ip. (BEELE). – ^. PlN Denderbelle (OV): 1176 Belle, of Schellebelle (OV): 1169 Belle (TW). 1120 Anselmus de Belle (GN). – 3. PlN Bel in Geel (A). 1323 Peter van Belle, Diest (med. F.C.).

 

FD

Belle, van der

zie van (der) Bel.

 

FD

Belleau

Surnom: dérivé en -eau de fr. bel, aussi moy. fr. belleau ‘sorte de coussin’ (surnom peu vraisemblable) FEW 1, 320a, cf. Belet; ou bien nom d’origine: Belle-eau, à Sibret (Lx) [JMP]?

 

JG

Bellebouche

1260 «Renier Belebouke» Picar­die; surnom: fr. belle bouche; comp. le NF Bellegueule. On notera toutefois que, en France, des noms comme Bellebouche ont été changés en Belle (cf. archiviste Jérôme, Dicl. des changements de noms de 1803 à 1956, 25).

 

JG

Bellebouche

BN voor iemand met een mooie mond, wellicht fig. voor een mooiprater. Vgl. D. Schönmund, Fr. Bellegueule. 1260 Renier Belebouke, St-Q. (MORLET).

 

FD

Bellecoste

Belle Côte: mooie helling, oever. i. PlN Bellecotte in Ecaussines (H). 1297 monsigneur Gérard, signeur de Belcoste, H (CDH). – 2. PlN Bellecôte (LU). 1292 Henricus dominus de Belle couste nunc maritus ipsius domine de Miruart (SLL); 1313 Gerars sire de Bellecouste, LU (ASM II); 1380 Jean de Bellecoiste, Luik (ISC).

 

FD

Bellecourt

Belcour(t): PlN Bellecourt (H) of Bellecour (Aisne). Zie ook Bellicourt. 1223 Nicole Bellecurtis, Atrecht (NCJ).

 

FD

Belleflam(m)e

Bel(l)flamme: BN of huisnaam. Ook PlN in Grivegnée (LU). 1512 Gillet délie Belleflamme dit le Pape, Luik (RENARD 282).

 

FD

Belleflamme

Belflamme, Bellflamme. 1512 «Gillet délie Belleflamme dit le Pape» AnthrLiège; sans doute surnom: fr. belle flam­me (sens métaphorique à préciser), p.-ê. nom d’enseigne (cf. E. Renard, BTD 26,282) plutôt que nom d’origine: Belleflamme, à Grivegnée (Lg), qui paraît récent comme toponyme et est probabl. issu de l’anthroponyme.

 

JG

Belleflamme

Car. mor. ,,H. ardent, particulièrement    en    amour.    N°

217.

 

EV

Bellefond

PlN Belle Font: mooie bron. Vgl. D. Schô’nbrunn.

 

FD

BELLE–fond

-fontaine. V. beau-.

 

EV

Bellefontaine

Nom d’origine: Bellefontaine (Nr, Lx, etc.).

 

JG

Bellefontaine

PlN (LX, N) en in Battice (LU): mooie bron. Vgl. Bellefond.

 

FD

Bellefroid

-oy, cf. Belfroid.

 

JG

Bellefroid

V. BALD (Bal).-

 

EV

Bellefroid

zie Belfroid.

 

FD

Belleg(h)em, van

-ghen, van Bellighen :PlN Bellegem (WV). 1111 S. Moranti de Bellengem (DEBR. 1980); 1373 Kateline van Bellenghem, Bellegem (DEBR. 1970).

 

FD

Bellegante

zie Baligand.

 

FD

Bellegeer

1. Zie Ballegeer. – 2. < Bellenger.

 

FD

Bellegroms

zie Pelgrim(s).

 

FD

Bellegueule

Surnom sans doute ironique; comp. Bellebouche.

 

JG

Bellegueulle

BN Belle gueule: mooie mond. Vgl. Bellebouche. 1382 Willem Malegheule, Har. (DEBR. 1970).

 

FD

Bellekens

Belquin: 1. Dim. van bel(le): bel. BN voor de belleman. Zie (de) Belle. 1234 Theodericus dictus Bellekin, Z (GN); 1378 Willem Bellekin, Ip. (BEELE). – 2. Patr. Dim. van VN Bellin (zie i.v.). 1418 Bellekin = Bellin Nijs, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Bellekens

Dimin. en -ken de moy. néerl. belle, surnom d’annonceur public (cf. le suivant) ou forme dimin. de Bellin, Bellen [FD].

 

JG

Bellem, (van)

PlN Bellem (OV).

 

FD

Bellemakers

BerN van een bellenmaker, klokkengieter. ± 1570 Pierre de Joncheere alias Bellemakere, Cent (CDT125).

 

FD

Bellemans

Belmans, -manne, Bellmann: 1. BerN van de belleman, omroeper. – 2. Afl. van Van Belle. – 3. In Z afl. van de Schouwse FN Bellems, in de 16e e. ontstaan (MEERTENS 1944,28). – 4. Afl. van Bellin/Ballin uit Baldwin (LIND. 1964).

 

FD

Bellemans

Belmans. Nom de profession: néerl. belleman ‘annonceur public’ ou bien dérivé avec le suffixe -mon de Van Belle [FD].

 

JG

Bellemans

V. Belle.-

 

EV

Bellemare

Metr. Belle Marie: mooie Maria. 1396 Catherine Bellemarie, Dk. (TdT); 1629 Ludovicus Bellemarye, Rijsel (MUL V).

 

FD

Bellement

Grafie voor Belleman of Bellement.  Bellement, zie Belmonte.

 

FD

Bellemont

PlN Belmont in Ethe (LX). Bellement in ‘s-Gravenwezel (A). Belmont ook verspreide PlN in Frankrijk. 1702 Maria de Bellemonte, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

BELLE–mont

-roche. V. beau I.

 

EV

Bellems

Schouwse FN naar het klooster Betlehem bij Elkerzee(Z).

 

FD

Bellen

au génitif: Bellens 1256 «Balduinus dictus Bellen» Leuven; probabl. hypocor. de Baldwin, Boudewijn [FD].

 

JG

Bellen(h)en, van

Var. van Van Belleg(h)em of Van Belling(h)en.

 

FD

Bellen(s)

zie Bellin.

 

FD

Bellen, van

zie van Belle.

 

FD

Bellenge(r)

-gier, -gé, zie Bélanger.

 

FD

Bellenot

PlN Bellenot (Côte-d’Or).

 

FD

Bellepaire

cf. Belpaire.

 

JG

Beller(s)

Beler: 1. Afl. van bellen: met de bel luiden. Vgl. De Belder 2. – 2. Afl. van bellen: blaffen. BN voor een lawaaimaker, twistzoeker, norse kerel. Vgl. D. Bélier.

 

FD

Belleri

-ry, Belery: PlN: mooie beek.

 

FD

Belleroch

Belderok: Ofr. roche, Opic. roke, roque: rots, (ook) slot, burcht op een rots. PlN Belle-roche (Loire, Moselle): mooie burcht op rots. Vgl. D. Schönfels. 1168 Balduinus Belroc, Machelen (DEBR. 1980′); ±1685 Jan Belderock, Aw. (PDB).

 

FD

Belleroche

Nom d’origine: e.a. Belleroche (Loire).

 

JG

Belles

Uit Bellens of Bellers.

 

FD

Bellet

1. Car. phys. Joli Garçon. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bellet

Belley, Bellez. 1580 «Antoine Bellet» BourgNamur; surnom: dérivé de fr. bel ‘beau’, attesté avec divers sens moraux FEW 1, 319a; cf. aussi Belet. – Forme fém. : Bellette. 1448 «maieur Jehan Bellette» Gimnée; l’allusion à l’animal est probable, comp. Marcotte.

 

JG

Bellet

-ez, -ey, -ette, Belet: Dim. van bel, beau: mooi. BN.

 

FD

Bellet(te)

1. Profess. ou passe-temps. (Chasseur à la) belette ». — 2. V. BALD (Bal).-

 

EV

Belletable

Belle Table? BerBN van de meubelmaker? Of Belle Etable: mooie stal?

 

FD

Belleter

Var. van D. FN Bil(l)eter, afl. van PlN Bilten in Glarus (CH). 1495 Nik. Biliter, Zurich (BRECH.).

 

FD

Belleval

-v(e)aux, zie Belval.

 

FD

Bellevaux

Belleveaux, Belvaux, Belva, w. Bèlvâ. Nom d’origine: Belvaux (Lg, Lx, etc.).

 

JG

Bellevaux

V. beau I.

 

EV

Bellevergue

BN Belle vergue: mooie roede (pénis). Vgl. met zelfde bet. Schoonteers: 1396 Vranke Scoenteers, Cent (DE B. 60).

 

FD

Belleville

Nom d’origine: e.a. Belleville, à Fronville (Lx), etc. Cf. aussi 1710 «Éverard Gilson dit Belle Ville», surnom d’arbalétrier de Ciney.

 

JG

Belleville

PlN Belleville in Fronville (N), maar erg verspreid in Frankrijk. 1321 Jehan Belleville, St-Q. (MORLET).

 

FD

Bellevre

zie Bellièvre.

 

FD

Belleweg

zie Billeweg.

 

FD

Belley

1. Proven. Loc. fr. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bellflamme

zie Belleflamme.

 

FD

Belliard

-ar(t), zie Beliard.

 

FD

Belliard

cf. Beliard.

 

JG

Bellicourt

Nom d’origine: Bellicourt (Aisne).

 

JG

Bellicourt

PlN (Aisne). Vgl. Bellecourt.

 

FD

Bellicourt

Proven. Bellecoun (Loc).

 

EV

Bellier

Surnom : fr. bélier (symbole de la force), issu du moy. néerl. belle ‘cloche’ désignant le porteur de la cloche (le bélier).

 

JG

Bellier

zie Bélier.

 

FD

Bellière

Belliere. 1624 «Estienne Beliere» émigré en Suède; fém. du précédent ou, éventuellement, forme dissimilée de Berlière.

 

JG

Bellière

zie Baillière.

 

FD

Bellière(s) 

1. Profess. Fabric. de bélières (Mot désignant des objets divers : attache de sabre, etc.). N° 131. — 2. Proven. du sieur Baude.

 

EV

Bellièvre

Bell(i)evre: BN Bel lièvre: mooie haas. Wellicht uithangbord. Vgl. Fr. FN Bellevrat.

 

FD

Belligh

zie Billig.

 

FD

Bellighen, van

zie van Belleghem.

 

FD

Bellin

Bellen(s), Bellinck, -yn(ck), -ing(s), -in(k)x, -inckx(s): Patr. 1. Var. van Ballin, vleivorm van Baldwin, Boudewijn (LIND.). 1256 Balduinus dictus Bellen, Lv. (DE MAN1958,353); 1340 Balduini de Wetsinghen = 1345 Bellino de Wetchingen, Tn. (C.BAERT). – 2. Vleivorm van de Germ. VN Bello. 1398 Jan Bellin, Dentergem; 1426 Bellin Nijs, Ktr. (DEBR. 1970,1958); 1558 Joos Bellinck, Ronse (GADEYNE115). – 3. Zie ook Belijn.

 

FD

Bellin

cf. Belin.

 

JG

BELL–in

-ings, -i-s, -on, -otte. V. BALD (Bal).

 

EV

BELL–inckx

-lings. 1. Proven. Bel-linck  (Dép.  Deftinge).  — 2.  V. BALD (Bal).

 

EV

Belling(h)en, van

van Bellinghe(m), van Beling(h)en: PlN Bellingen (VB). 1234 Jan van Bellinghen, Bellingen (VS1968,3-6); 1485 Magrieten van Bellinghen, Mb. (A. BAERT). Vgl. ook Van Belleghem, waarmee deze FN wel eens verward zalzijn.

 

FD

Bellion

Bellio(t), zie Billion.

 

FD

Bellis

cf. Belis.

 

JG

Bellis

zie Bielis.

 

FD

Bellmann

zie Bellemans.

 

FD

BELL–o(e)

-oo, -ot. 1. V. Belloy. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bellon

1275-76 «Ysabeaus Bêlions», 1280-81 «Bêlions de Watellos» RegTournai, 1296 «Belon le béguine» TailleParis; dérivé en -on, avec aphérèse, de Isabelle.

 

JG

Belloncle

BN Bel Oncle. Vgl. Belpaire.

 

FD

Bellot

Bello(n), zie Belot.

 

FD

Bellot

Belot, w. nam. Bèlot; Bélot, au fém.: Belotte, Bellotte. 1289 «Colins Bellot» CensNamur, 1296 «Belot la ferpière» Taille-Paris, 1365 «Jehan Bellot» TailleMons, 1494 «Belotte Placquet» Ladeuze, 1497 «Fiera Bel-lotte» BourgNamur, 1603 «Nicolas Belloz», 1610 «Collard Bello(t)» BourgDinant, 1707 «Thiry Belot», 1742 «Joseph Bellot» Pur-node; le masc. est une aphérèse de Herbelot, Hubelot, Ymbelot, etc., cf. aussi Blot; le fém, de Isabelot, ou bien dérivé en -otte, avec aphérèse, de Mabilia.

 

JG

Belloul

Dérivé du thème de Bellin ou Bellot, avec changement de suffixe?

 

JG

Belloy

1504 «Jehan du Belloy» BourgNamur, 1528 «Poincin du Belloy» DénNeufchâteau; var. de Beauloi (= boulaie); nom d’origine: ainsi Bailoy, à Spontin (Nr).

 

JG

Belloy 

Proven. Dép. Laplaigne. Variantes : Bell-   -o(e),  -oo,   -ot. ,,Bois de bouleaux ». N° 242.

 

EV

Belloy

zie Dubelloy.

 

FD

Bellumat

V. beau I.

 

EV

Belly

-ij, zie Bélier.

 

FD

Belly

Var. de Bellier?

 

JG

Bellyn(ck)

zie Bellin.

 

FD

Belmans

cf. Bellemans.

 

JG

Belmont(e)

Belmans, -manne, zie Bellemans.

 

FD

Belonje

zie Boulogne.

 

FD

Belot

Bello(t), Belloo, Bel(l)on, Belotte, Blot(e): 1. Patr. Korte vormen van Herbelot, Hubelot, Robelon enz., vleivormen op -elot, -elon van Herbert, Hubert, Robert enz. (RENARD 236). Vgl. Billot. 1280 Gilos Belos, Bergen (PIERARD); 1735-1804 Joseph Bellon, Fours (B.-Alpes-)Wetteren (VS 1977, 574)- – 2. Metr. Korte vorm van Isabelot, Isabelon (MICH. 1936). 1282 Ysabelle dite Blote = Ysabel Belote, St-Q. (MORLET).

 

FD

Beloy

zie Dubelloy.

 

FD

Belpaeme

Belpaume. 1337 «Jaquemes Biellepaume» Nivelles; surnom: fr. belle paume (= main).

 

JG

Belpaire

Bellepaire, -eer. Var. non vocalisée de Beaupère (nom de parenté); comp. l’anto­nyme: 1586 «Jean Malpaire» BourgNamur.

 

JG

Belpaire

Belpeer, zie Beaupère.

 

FD

Belpaire

V.  beau II.

 

EV

Belpalme

-paume, -pa(e)me, -pomme, zie Bellepaume.

 

FD

Belpomme

Profess.  Belles pommes. N. de producteur ou de marchand.

N° 131.

 

EV

Belprez

zie Beauprez.

 

FD

Belquin

zie Bellekens.

 

FD

Bels

BEL- -e(n), -ens, -i(e)n, -et(te), -is, -ot, -ey, -yn. BELL- -ang, -ange(r), -enger, -froid, -te. V. BALD (Bal).

 

EV

Bels, (de)

Beels, Beils, Beyls, de Beys: Onopgehelderde naam. 1219 terra Walteri Bels, Bg. (LEYS 1957,11); 1310 Lambert de Bels, Passendale; 1364 Jan de Bels = 1393 Jan Bels, Ip. (BEELE); 1391 Heinric de Beelz, Pittem; 1395 van Casin den Beils = Casin Beils; 1398 Lauwereins de Bels, Petegem (DEBR. 1970).

 

FD

Belsack

-ac(q), zie Balsacq.

 

FD

Belsens

Wsch. var. van Beldens.

 

FD

Belser, (de)

zie de Belder.

 

FD

Belt, van de(n/r)

van de(n) Beld, van der Bilt: Oostndl. PlN Belt, Bilt: kleine hoogte, huit; vgl. vuilnisbelt. PlN in Wieringen (NH), Brederwiede (OIJ). Op de Belt in Bergen (NL).

 

FD

Beltgens

-jens, zie Biltjes.

 

FD

Beltman

zie Biltmans.

 

FD

Beltrame

-an, zie Bertran.

 

FD

Beltrame

Var. dissimilée de Bertram, forme primitive de Bertrand.

 

JG

Beltresse

-tris, zie Beautrix.

 

FD

Beltus

Var. de Baltus.

 

JG

Beltus

zie Baltens.

 

FD

Belva(l)

Belv(e)aux, Belleval, -v(e)aux, de Belva(ux): PlN Bellevaux (LX) of in Limburg (LU); Belvau(x) in Resteigne (N), Belva in La Reid (LU), Leers-Nord (H). 1188 Alardus de Beleval=Allard de Belvaux = de Belva; ± 1300 Godefrin de Bel vaux = de Belva, Malmedy (ASM 519; Miàà. 1956,322-335; 1957, i-n); 1273 Gillion de Bieleval, Dk. (FST).

 

FD

Bel–va(l)   

-Valette, -vaux. V. beau   I.  (Belvaux,  Dép.  Resteigne).-

 

EV

Belvaux

Belva, cf. Bellevaux.

 

JG

Belz

Patr. D. Bälz, Balz, korte vorm van Balthasar of oud dim. Bal(d)zo van een Germ. bald-naam.

 

FD

Bem(d), van den

van (den/r) Bemde(n), van de(n) Bemdt, zie van den Beemd.

 

FD

Bemal

zie Bomal.

 

FD

Bemant

V. beau-.

 

EV

Bémé

Bemé, zie Beaumet.

 

FD

BEMEL-

-mans, -s. Proven. Bemmel (Dép. Woluwé-St-Pierre).

 

EV

Bemel(s)

de Bemels: PlN Bemel in St.-Pieters-Woluwe.

 

FD

Bemelen, (van)

PlN Bemelen (NL). 1339 Lambertus de Bemele, Mtr. (SKM 181); 1378 H. van Bemelen, NL(BLOVII).

 

FD

Bemelmans

Afl. van Van Bemelen. 1415 Bemelmans, Mtr.; 1462 Henrix van Bemelen = Henrich Bemelmans, Bemelen (SKM). – Lit.: A. VINCENT, KCTD1946,231-4.

 

FD

Bemelmans

Dérivé en -mon du NL Bemel ou Bemelen (P.-B.). – Bibliogr. : A. Vincent, Be­melmans et les NL Bemel, Bemmel, BTD 20, 1946,231-4.

 

JG

Bemers

V. Bohême.

 

EV

Bemers

zie Bäumer.

 

FD

Bemindt

BN voor een beminde, geliefde. Vgl. Bienaimé.

 

FD

Bemindt    

Car mor.  Bemind, „ (Homme) aimé ». N° 280.

 

EV

Bemis,

zie Bemus.

 

FD

Bemmel, van

PlN Bemmel (VB, G). 1698 Joannes van Bemmel, Bs. (MULVII).

 

FD

Bémol

zie Bomal.

 

FD

Bemont

-on(g), zie Beaumont.

 

FD

Bemont

V. beau I.

 

EV

Bempde(n), van den

 (van) de(n) Bempt, zie van den Beemd.

 

FD

Bemst, van

Wellicht var. van Van Binst.

 

FD

Bemt, van den

van Bemten, zie van den Beemd.

 

FD

Bemus

Bemis: Volksnaam van de Bohemer, uit Bohemen (Tsjechië). Behm is een D. dial. ontronde vorm van Böhm: Bohemer. Bemus < Lat. Bohemus of < Bohmisch. 1378 J. Bemischman, Glatz (BAHLOW). Bemis komt in Aw. in de i6e e. naast Beemers voor (AB).

 

FD

Ben

zie Benn(e).

 

FD

BEN(E)DI-

-ch, -x, -ctus. V. Benoit.

 

EV

Ben, de

zie Deben.

 

FD

Ben, van der

zie van den Beemd.

 

FD

Benae(r)ts

V. BER.

 

EV

Benaerens

zie Bonna(e)rens.

 

FD

Benard

Bénard, Benaets (forme néerl.). Var. de Bernard, Bernaerts, avec réduction rn > n.

 

JG

Benard

Bénard, Benart, -aer(t)s, Beenaer(d)ts, Bennaer(t)s, -aars, -ar, Besnard, Besnehard, Beynaerts, Beinaer(d)ts, Benaets, Benat(s), Bénade, Benade(n), Benaest: Patr. Var. van de Germ. VN Bernhard, Berna(e)rd, met ass. rn/n. 1365 Jan Benaerds = 1387 lan Beernarts, Bs. (OSTYN). Zie ook Beinhardt.

 

FD

Benau(l)t

Benauwt, zie Benneau.

 

FD

Benbussche, van

zie van de(n) Bosch.

 

FD

Benckert

zie Banckaerts.

 

FD

Benda

Nom d’origine juive (surnom de mar­chand), présent surtout à Anvers.

 

JG

Bendegem, van

PlN Bennekom (G). 1667-1723 Reynier Janse van Bendegom = van Bendegum = van Bennegum, Steenbergen – Nieuw-Vossemeer; een zoon van Jan Geertse van Bennegum/-gom kwam naar Terneuzen en heette daar Van Bendegem (med. J.W. de Putter, Goes).

 

FD

Bendel(s)

zie Bindel(s).

 

FD

Benden

zie Bandin.

 

FD

Benden, van

zie van Beneden.

 

FD

Benden, van den/r

zie van den Beemd.

 

FD

Bender

V. BAD (Band).

 

EV

Bender, (de)

de Bendere, Be(e)nders: BerN van de binder: 1. (vat)binder, kuiper; vgl. D. Fassbinder; 2. hij die boeit, knevelt.

 

FD

Benderie, van de

zie van de Buerie.

 

FD

Bendermacker

Ndd. vorm van D. BerN Bendermacher: hoepelmaker.

 

FD

Bendix

Patr. Benedicts.

 

FD

Bendt, de

zie van den Beemd.

 

FD

Bene

Bêne, zie Beyn.

 

FD

Bène

Benne. 1351 «Gerart de Bennes le Houillereal» FiefsLiège, 1780 «N. Benne» Charle-roi; nom d’origine: Beyne (Lg) ou bien surnom de charretier: fr. banne, w. bène ‘grand panier d’osier pour transporter le fumier, le charbon de bois, etc.’ FEW 1, 325. Cf. aussi Benneau.

 

JG

Benêche

Surnom: w. (Centre) binése, sud-w. binêje ‘content, bien aise’ FEW 24, 153a.

 

JG

Beneden, van

van Benden, van Beneen.van Beneen: Naar een woonplaats ergens beneden, in de laagte. 1343 Henrico dicto de Beneden, Mech. (OARI); 1370 Luppin van Beneden, Knesselare

(DELHAYE).

 

FD

Benedict(us)

Benedic(kt), -i(k)t, -ix, -ek, -etti, -et(to): Patr. Lat. HN Benedictus ‘de gezegende’. De VN Benedictus was in onze streken vrij zeldzaam. Vanaf 1157 trad hij sporadisch op. 1205 Henricus et Benedictus presbiteri, Ktr. (DEBR. 1980); 1326

Masin Bénédicte; 1378 Kerstine Benedictus, Ip. (BEELE).

 

FD

Beneens

zie Benen(s).

 

FD

Benekens

zie Beenkens.

 

FD

Beneking

Patr. Afl. van Been, bakervorm van Bernard. Zie Beenkens, Behn.

 

FD

Benen(s)

Beneens: Patr. Vleivorm van Germ. VN Bernhard; vgl. Beneking. 1739 Abraham Benens (vader van) Godfried Beneens, Sint-Anthonisberg (PDB).

 

FD

Benéré

Wellicht Ofr. beneuré, Fr. bienheureux: gelukkig. 14e e. li Bonurés, St.-Omaars (DUPAS 121).

 

FD

Bénéré

(NF de la région d’Athus. depuis 1780). Peut-être surnom augurai : anc. fr. beneuré adj. ‘bienheureux; béni, prospère’ FEW 25, 895a.

 

JG

Benet

1602-3 «Aimon Benêt» TerriersNamur; forme fr. populaire du prénom Benoit, à l’origine du lexème benêt ‘niais’ FEW 1, 324b.

 

JG

Benet

Patr. Fr. dim. van Germ. VN Bernhard. Vgl. Benard. 1564 Jan Benêt, Aw. (SCHOUT. I).

 

FD

Beneton

Benneton, Benetton: 1. Vleivorm van Benêt.

2. Dim. van Ofr. bane, Fr. benne: rieten mand, korf. BerBN. 136 e. Jacquiers Baneton; Martin Benneton, Laon (MORLET).

 

FD

Beneton

V. Banetan.

 

EV

Benêts

zie Bohet.

 

FD

Beneu(x)

zie Bonheur(e).

 

FD

Beneux

1584 «Beneux de Xstoumont» La Gleize, 1594 «Nicolas Beneu» BourgNamur, 1626 «Wilem Beneux» émigré en Suède; Bèneû, forme w. du prénom Benoît.

 

JG

Bengel

zie Bangels.

 

FD

Beni(e)

zie Berner, Bénit.

 

FD

Bénicourt

Benicourt: PlN Bennecourt (Seine-et-Oise).

 

FD

Benieaux

zie Benneau.

 

FD

Beniers

zie Berner.

 

FD

Beniest

V. Benoit.

 

EV

Benin

(NF liégeois). Forme populaire de Bénigne, nom du saint apôtre de la Bourgogne (Morlet 94), d’où plusieurs noms de commune Saint-Benin en France (e.a. dans l’an, de Cam­brai) [MH].

 

JG

Bénis

Bénit, Beny. 1353 «Jehan le Bénit» = «Jehan li Bénit» CartOrval; surnom à valeur religieuse: fr. bénit.

 

JG

Bénistant

Be-: Fr. BN Benestant: behoorlijk, beschaafd, fatsoenlijk (DNF).

 

FD

Bénit

Benito, Bény, Beny, Beni(e), Bénis, Bénit, Benijts, -yts, Beni(e)st: Patr. Rom. var. van Benoît < HN Benedictus. Benjamin(s), -sen, Penjanin: Patr. Bijbelse VN Benjamin. 1365 Johan Benjamien, Luik (SLLIV); 1387 Benganin Trijool, Ktr. (DEBR. 2000).

 

FD

Bénits

zie Bohet.

 

FD

Benjamin

1. N. de bapt. d’orig. bi­blique. N° 104. — 2. Situat. parmi

les enfants d’une famille. ,,Le plus jeune des frères ». N° 263.-

 

EV

Benjamin

Prénom Benjamin d’origine biblique (dernier fils de Jacob).

 

JG

Benker(t)

zie Banckaert.

 

FD

Benkerts

V. BAD(u) (Bank).

 

EV

Benn(e)

Bennes, Ben(s): 1. Patr. Germ. bakernaam met ass. rn/nn uit Bernhard of andere bern-naam. Benno qui et Bernhardus (Fm.); 1013 Benno = Berngerus; ne e. Benno = Bernhardus (STARK 29). Vgl. Beyn, Behn, Beenkens. 1326 Crestien Benne, Ip. (BEELE); 1398 Joes Benne, Moorsele (DEBR. 1970). – 2. Evtl. BN naar de benne of mand. BerBN voor de mandenvlechter of visser.

 

FD

Bennae(r)ts

-aars, -ar, zie Benar.

 

FD

Bennardo

zie Bernard.

 

FD

Benne

cf. Bène.

 

JG

Benneau

Benau(l)t, Benieaux, Benniaux, Beyney, Benauwt, Benou(w)t: Patr. Var. van Bernau(s), -aut, -auw, door ass. rn/nn (vgl. Bernard/Benard, Bernier/Benniers). Bernau kan evenwel ook een var. zijn van Brunau, door metathesis. « 1782 Ignatius Benouwt, Watou (is de zoon van) Christian Brunaut (PDB).

 

FD

Benneau

Dimin. de w. bène, cf. Benne, ainsi w. liég. bène ‘grand tombereau’, flandr. benniau, etc. FEW l,325b.

 

JG

Bennebroek

PlN (NH). 1680 Franc, van Bennebroeck, Haarlem (MUL VI).

 

FD

Benneke(ns)

zie Beenkens.

 

FD

Bennekens

V. BAD (Ban).

 

EV

Bennekom, van

PlN (G). 1178 Thomas de Berenchem (LNT). Zie ook Van Bendegem.

 

FD

Benner

D. BerN van de maker van bennen, rieten korven. 1432 Joh. Benner (BAHLOW).

 

FD

Benner(t)

1. Situat.  soc. Banneret (Seigneur qui pouvait lever ban­nière). N° 136. — 2. V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Bennert

Patr. D. var. van VN Bernhard.

 

FD

Bennesteker

BerN van de mandenvlechter. Het ww. steken en het gereedschap steker komen in het mandenmakersberoep voor (WVD 11,1).

 

FD

Bennetsen

Bennedsen: Patr. 1. Berndsen, zoon van Bernard. – 2. Zoon van Bennett.

 

FD

Bennett

Patr. E. vorm van Fr. VN Benoît, Lat. Bene-dictus. 1208 William Benêt, Durham (REANEY).

 

FD

Bennewyn

zie Bonnewijn.

 

FD

Benniaux

zie Benneau.

 

FD

Bennie

1. V. Benoit. — 2. V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Bennie

zie Berner.

 

FD

Bennik(s)

-ing(s), -in(c)k: Patr. Afl. van Germ. bakernaam Benne (zie i.v.). 1399 Gerrit Benning, A’dam (OA 574); 1408 Joris Bennin, Bg. (SIOEN); 1485 Gerardus Bennynch, A’dam (MUL II).

 

FD

Benninck

V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Benoel

Door ass. uit Bernoul, Rom. vorm van de Germ.VNBernolf.

 

FD

Benoit

Benoidt, Benois(t), Benoij, -oy(e), -oey, Benooit, -oo(d)t, Binoit, -ois, -oye, -oir: 1. Patr. Fr. vorm van de Lat. HN Benedictus. Benoot is de Vl. adaptatie van de naam Benoit, aangezien Fr. oi aïs scherplange o werd overgenomen. Vrl. VN: 1296-1302 Benoîte Warronne (BOUGARD). 1443 Gheert Benoet = 1447 Gherit Benoits, Ht. (A.GHIJSEN). – 2. De Waregemse voorouders van Peter Benoit (1834-1901) heetten evenwel Mannoot < Germ. VN Manoud (zie Maenhout). Door wisseling van de lipmedeklinkers m/b werd de naam achteraf als Benoot/Benoit opgevat. 1398 Gillis Mannoet, Wg. (DEBR. 1970). – Lit.: Ons Heem 10 (1952), 19-29.

 

FD

Benoit

Benoît, Benoy, Benoot (forme néerl.). 1277 «Benoit Johan» DettesYpres, 1289 «Mathies li fis Benoit» CensNamur, 1449 «Gilechon Benoit» AidesNamur, 1465-66 «Bemart Benoit» TailleHoves, 1500 «Remcy Benoit neaveur fils de feu Remey Benoit» GuillLiège; prénom Benoit, du lat. Bene-dictus, popularisé par saint Benoit; cf. aussi Beneux et Benêt. – À noter que le NF du compositeur Pierre Benoit (1834-1901) est une forme hypercorrecte, francisée, de la var. *Menoot du NF flam. Mannoot, cf. J. Ghys-saert et J. Soete, Het voorgeslacht van Peter Benoit, dans Ons Heem 10, 1952, 19-29.

 

JG

Benoit

N. de bapt. d’orig. latine. Benedictus, ,,Béni ». Variantes : BEN- -oidt, -ois, -out, Ben(e)–dich, -dict(us), -dix; Bennie, Beny, Beniest.

 

EV

Benonit

Nom d’origine biblique, rendu populaire par la légende de Geneviève de Brabant dont Benoni était le fils.

 

JG

Benony

Benonit: Bijbelse VN Benoni ‘zoon van mijn smart’, aanvankelijk de naam van Benjamin, hem gegeven door zijn stervende moeder (V.D.SCHAAR).

 

FD

Benoorden

Naar de woonplaats benoorden een plaats. 1i8e e. in Kolijnsplaat (Z).

 

FD

Benou(w)t

zie Benneau.

 

FD

Bens

Bensel(in). V. BAD(u) (Banz).

 

EV

Bens

Probabl. hypocor. néerl. (au génitif) de Bemhard ou d’un autre nom en bern- [FD].

 

JG

Bens

zie Benne.

 

FD

Bens, de

Onduidelijk. Zoon van De Ben? Of uit Bens, met secundair lw.?

 

FD

Bensberg

PlN (NRW). 1560 Hans van Bensberch, Bensberg-Aw. (AP).

 

FD

Bensch

D. FN Bentsch uit VN Benz (BRECH.).

 

FD

Benschop, (van)

PlN (U).

 

FD

Bensel(in)

Patr. Dim. van VN Benz.

 

FD

Benselin

w. verv. Binselin. ±1630 «Margaritc Moreau de Hervé relicte de feu Jacob Benselin» Hervé (Schnackers 11); nom issu de l’anthrop. germ. Bencelin, dérivé de Benzo (Först. 246 et 258); cf. «Wencelin ou Ben­celin» (Body, 201).

 

JG

Benson

Benzon: E. Patr. Zoon van Benn(et): Benedictus. 1326 John Benneson (REANEY); 1550 Jan Benson, Aw. (SCHOUT. I).

 

FD

Bent, (de/van der)

zie van den Beemd.

 

FD

Bentein

1. Proven. Benthein (Loc. all.). — 2. V. BAD(u) (Band).

 

EV

Bentein

Benteyn, Bintein, Bentin, w. liég. Bintin. Nom d’origine: Bentheim (Westphalie).

 

JG

Benthem, van

van Bentum: PlN Benthem (NB). 1299 Symoen van Benthem, Holland (CG); 1584 Hans van Bentem, Aw. (AB).

 

FD

Benthuys

-huijs: PlN Benthuizen (ZH).

 

FD

Bentin(ck)

-ing, Benthin, Benten, Binten, Bent(h)ein, Benteyn, B(e)intein: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Bernhard (V.D.PLANK); vgl. Bentho, Benzo (MORLETI). Of van HN Benedictus; vgl. de Deense vorm Bent (V. D. SCHAAR). 1267 Petrus Bentin, Ip. (BEELE); 1298 Pieter Bentin, Kales (GYSS. 1963); 1615 Margriete Bentinck, Reet (MAR. II).

 

FD

Bentinck

Bentz. V. BAD(u) (Band).

 

EV

Bents(en)

Bentz(en), zie Benz.

 

FD

Bentum, van

zie van Benthem.

 

FD

Benvenuto

-ti, -ta: Patr./Metr. It. VN Benvenuto ‘de welkome’.

 

FD

Beny

zie Berner.

 

FD

Beny(ts)

zie Bénit.

 

FD

Benz

Benzen, Bentz(en), Bents(en): Patr. Alemannische vleivorm van de Germ. VN Berthold, soms Bernhard. 1331-48 Benz = Berthold von Hufingen (DN).

 

FD

Benzon

zie Benson.

 

FD

Beonckens

zie Beenkens.

 

FD

Béos-

Béoz- -ier, -ière. V. Bossières.

 

EV

Beosier

Beozière(s), zie Bausière.

 

FD

Bequa(e)rt

zie Bekaert.

 

FD

Bequé

Bequet, cf. Bec.

 

JG

Beque, (van der)

Bèque, Bêque, zie (van der) Beke.

 

FD

Béquerelle

zie Becquerel(le).

 

FD

Béquet

Bequet, Béqué, Bequé, zie Becquet.

 

FD

Béquet

V. BAD(u)  (Bak). BER. V. BAR.

 

EV

Bequevort

cf. Becquevort.

 

JG

Bequevort

zie Beckevoort.

 

FD

Bequoye

zie Buquoi.

 

FD

Ber

zie Beer.

 

FD

BER- -od 

-ode(s), -oudiaux.   V. BAR.-

 

EV

Ber(c)kmoes

Verber(c)kmoes: PlN Berkmoest. Een most is een plaats waar mos groeit, een drassige plaats bij een berk. 1295 van der Bercmoest; 1400 Arend van der Bercmoest, St.-Gillis-Waas (VS 1968,221-4); 1399 Jan van der Bercmoest, Haasdonk (FLW 260); 1511 Joannes Berckmost, St.-Gillis(MULIII).

 

FD

Ber(e)nfeld

Vgl. D. EN Barenfeld, van PlN Barenvelde (SH). 1306 Hinrich Barenvelt, Hamburg (BRECH.). Vgl. (van) Barneveld.

 

FD

Ber, van dem

zie van den Berg.

 

FD

Béra

cf. Berard.

 

JG

Beraerts

zie Bérard.

 

FD

Beraet(s)

Bera, zie Baras, Bérard.

 

FD

Beral

Berael, Bral(l), Brals, (de) Brael, de Braal, Braele, Braël(e): Patr. < Fr. Béral, Hérault, Béraud, Rom. vorm van de Germ. VN ber-wald ‘beer-heerser’: Beraldus (MORLETI). 1567 Joos de Braal, Ruiselede (VS1972, *2g); 1604 Nittart Bral, A’dam-Aw. (AP).

 

FD

Beraldin

Patr. Vleivorm van Germ. VN Berwald; zie Béraud, Berwouts.

 

FD

Beraldo

Patr. It. vorm van Germ. VN Berwald; zie Béraud, Berwouts.

 

FD

Beranger

Béranger, -enger. 1236 «Lambin fils de Beranger le chantre» NPLouette; NP issu de l’anthrop. germ. beren-gari.

 

JG

Béranger

zie Berenger.

 

FD

Berard

Béra, Beral (avec changement de suffixe). 1379 «Lambeilhon Berar de Tilues» GuillLiège, 1424-25 «Ernoul Berart» Dén-Hainaut; nom issu de l’anthrop. germ. ber-hard.

 

JG

Bérard

Beraerts, Beraet(s), Bera(t), Berra, Beyra, Beirhaert, Beuraert, Berardi, -o: Patr. Germ. VN ber-hard ‘beer-sterk’: Ber(h)ardus (MORLET I). 1300 Alardus Beerarts = Alaert Berats; 1375 Heinricus Beraerts, Tv. (BERDEN); 1552 Renault Berhaert (verwant met) Beurard, Sint-Joris; 1620 Beuraert, Steenbeke FV (PDB).

 

FD

Berat

zie Baras, Bérard.

 

FD

Béraud

Béreau(d), Bereau(x), Bériau(x), Beriau(x), Bérieau, Beraud(e), Berauld, -ault, -aux, Berhaut: Patr. Germ. VN ber-wald ‘beer-heerser’. Vgl. Berwouts, Beral, Berode. 1270 Jehans Beraut, St-Q. (MORLET).

 

FD

Beraux

-aud. 1233 «Roberti Beraut» Cart-StHubert, 1281 «Guillaume Beraut» Dettes-Ypres; nom issu de l’anthrop. germ. ber-wald, cf. Bero; ou bien surnom: w. bèrau ‘bélier’ FEW l,335a.

« Forme fém. : Beraude. Peut-être d’origine française, de Crespin-France (Nord) [comm. Cl. Beraude].

 

JG

Berb-

zie Barb-

 

FD

Berbe

1. V. Barbe. — 2. V. BAR.-

 

EV

Berbé

Var. de Barbé, -ez?

 

JG

Berbe(n)

Berbel, Berber(s), zie Barbe.

 

FD

Berben

Génitif néerl. du prénom fém. Barbe [FD].

 

JG

Berc(k)x

zie Berck.

 

FD

Bercas

V. BARD (Bark).

 

EV

Berce

Berche, Bercet, Bercé, Bercez: Ofr. berche, W. berce, dim. bercet: wieg. BerBN.

 

FD

Berch, van den

zie van den Berg.

 

FD

Berchem, (van)

van Berghem, Berghems: PlN Berchem (A, OV). St.-Agatha-Berchem (Bs.), Berchem in Pamel (VB), Smeerebbe-Vloerzegem (OV). Berghem (NB) en in Gulpen (NL). 1299 Willem van Bergheem, Aw. (HB 32); 1300 Ostonis de Berghem (DEBR. 1980).

 

FD

Berchier

BerN. Var. van Bergier; zie Berger: herder. 1306 Jehan le Berchier, Senlis (MORLET).

 

FD

Berchman(s)

1. V. Berg. — 2. V. BARD (Barc).

 

EV

Berchman(s)

cf. Bergman.

 

JG

Berchman(s)

zie Bergman(n).

 

FD

Bercht, van den

zie van de Berckt.

 

FD

Bercie, van

zie Wamberchies.

 

FD

Berck

Berk(e), Berque, Bierque, Bercq, Berks, Berx, Berc(k)x, Berken(s), Bierkens: 1. Patr. Germ. VN Bericho, Birico, afl. met -&-suffix van een ber-naam. 1482 Jan Berken, Ht. (A. GHIJSEN); 1512 Henrick Bierkens, Tongerlo-Lv. (CALUW.); 1620 Jan Berckx, Bilzen (SCHOE.). – 2. PlN Berk, de boomnaam. Vgl. Birk(en). Of PlN Berck-sur-Mer (PdC). 1215 Petrus de Berc (DF1,835).

 

FD

Berck

Nom d’origine: Berk(en) (= boulaie) [FD], cf. aussi Van den Berck.

 

JG

BERCK-

-mans, -enbosch. V. Berk.-

 

EV

Berck, van de(n/r)

van den Berk, van der Berk(en), van der Bercq, Verber(c)k: PlN Berk(en): plaats met berk(en). 1379 Lijsbetten Wouters dochter van der Berken; 1388 Adelissien van der Berke, Aarschot (C.BAERT).

 

FD

Berckel, van

zie van Berkel.

 

FD

Berckelaer(e), van

van Bercklaer, Berckelaers: PlN Berkelaar in Echt (L), Reet (A), Asse (VB), Kontich (A), Sinaai (OV). 1246 Egidius de Berchlar, Aw. (CLEMEUR); 1394 Wouter van Berkelaer, Reet (MAR.).

 

FD

Berckenbosch

zie Berkenbosch.

 

FD

Berckman

Berkman, au génitif: Berckmans, Berkmans. Dérivé en -mon de Van den Berck (= boulaie).

 

JG

Berckman(s)

zie Berkmans.

 

FD

Berckmans

Berqueman, ,,Des bouleaux ».- Avec des N. communs à valeur toponymique : Bercken-bosch, ,,Bois de bouleaux ». Synon.: Berkhout, Berkenloo, contracté en Berkel. Van Ber(c)kel. Berkvens, ,,Marais des bouleaux ». (Berkven, Dép. Vorselaar). Formes allem. : Birck, Birchen. ,,Bouleau, petit bouleau ». –

 

EV

Berckmoes

Berkmoes. Nom d’origine: Berk-moest, composé de berk ‘bouleau’ et de mo(e)st ‘mousse’ [FD].

 

JG

Berckt, van de(n/r)

van den Bercht, Verberck(t), Verberkt, Verbercht, Verberg(h)t, Verber(d)t: 1. PlN ter Berkt: berkenbos. 1300 Aert van der Béret, Tv. (BERDEN); 1377 Kateline vander Bercht = 1392 Kateline vander Béret, Lier (FRANS). –

2. PlN Berkt (NB). 1361 Jan van Béret, Duffel (OARI).

 

FD

Berckvens

zie Berkvens.

 

FD

Bercoux

Patr. Rom. vorm van de Germ. VN berg-wulf’bescherming-wolf: Perculfus (MORLET I).

 

FD

Bercq

zie Berck.

 

FD

Bercu:

Verkeerde spelling van de Fr. FN Berçu, Berchu. Ofr. berçu: toestel (touw) om de wieg te laten schommelen (DNF).

 

FD

Bercx

zie Berck.

 

FD

Bercy

Bercy is een PlN bij Parijs, maar vermoedelijk gaat het om een spelling van de Slavische FN Berczy(k).

 

FD

Bercy

Nom d’origine: Bercy, près de Paris; mais pourrait aussi venir de Van Bercy, Van Bersy < Wamberchies [FD].

 

JG

Bercy

Proven. Loc. fr.

 

EV

Bercy, van

zie Wamberchies.

 

FD

BERD-

-en, -el, -al, -oux. V. BARD.-

 

EV

Berdal

(NF de la région montoise, attesté aussi dans l’Aisne). 1841 «Alexandre Berdal» Gibecq (FyS); sans doute surnom: pic. bèrdale ‘bedaine, panse’ FEW 1, 422a.

 

JG

Berdal

Berdhal: Metathesis van Bredael?

 

FD

Berdel

Mnl. berdeel, bordeel, Ofr. bordel: planken hut, bordeel. BN voor de bewoner van een houten huis of hut. 1203 a Waltero Berdel, Terdegem (LEYS 1954,155); 1360 Willems kindere

vanden Bordeele, Tielt (DF II). Vgl. Bordeaux.

 

FD

Berden

cf. Beerden.

 

JG

Berden

-enne, -in(g), Beerden: Patr. Afl. van VN Berend, Bernard. 1500 Vranck Berden, Tg. (TYTGAT); 1560 Jan Beerden = 1566 Johannes Berden, Tg. (IOT); 1584 Jan Berdinck, Aw. (AB).

 

FD

Berdermans

BerN van de berdzager, plankenzager. ise e. Berdermans, Vilvoorde (LIND. 1964).

 

FD

Berdot

zie Bardot.

 

FD

Berdou(x)

zie Bardoul.

 

FD

Berdoux

Var. de Bardoux, Bardoul < anthrop. germ. bard-wulf.

 

JG

Berdt, de

zie de Bert.

 

FD

Béreau(d)

Bereau(x), zie Béraud.

 

FD

Berebroeckx

-brouckx, Berenbroek, Beerenbrouck: PlN Berbroek (L) en in Eigenbilzen (L).

 

FD

Berehouc

PlN Beerhoek, b.v. in Mesene en Wingene (WV) (DFI).

 

FD

BER–en(s)

-enger, -engyl, Beretze. V. BAR.-

 

EV

Berenbaum

-boom: Ndd. vorm van D. Birnbaum: perenboom. Vgl. Van de Peereboom. 1300 Hinr. Berbom, Lùbeck (BAHLOW).

 

FD

Berenblit

-blut: D. Birnblüte: perenbloesem, bloeiende perenboom. PlN.

 

FD

Berenboom

V. Peer. N° 79, 244.

 

EV

Berenbroek

(NB, OIJ) en in Genk (L). 1645 Willem Berenbroex, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Berenbroek

zie Berebroeckx.

 

FD

Berende(s)

Berends(en), zie Bernard.

 

FD

Berendonk, van

-donck(s), -donckx, van Beirendonck: PlN Berendonk in Arendonk, Hove, Broechem, Tielen, Vorselaar (A). 1271 Johannes de Berendonc, Lier (V.LOON 97); 1340 Joh. de Berendonk, Tnh. (VER. 103); 1360 Henrijc van Berendonch, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Berenger

Béringer, Beringuier, Béranger, B(e)ranger, Baranger, Bringer, Bringiers: Patr. Germ. VN bern-ger ‘beer-speer’: Berenger(us), Berengarius (Dip., GN). 1194 Robers Berenghiers, Atrecht (NCJ); 1275 Andrius Bierenghiers, Dk. (RL); 1398 Jehan Berenghier, Mkr. (DEBR. 1970); 1723 Jan Brangier, 1731 Guillame Bringier, Ing. (KWII).

 

FD

Berenhaut

zie Bernout(s).

 

FD

Berenhole

Reïnterpretatie van Bernoul, Rom. vorm van de Germ. VN Bernolf.

 

FD

Berens

Beeren(s), Berrens, Beirens, Beyrens, Bierin, Bieren(s), Biren, Bering(h)s, Beerings, Berin(ck)x, Beirinckx, Berix, Barrix, Bierin(ck)x, -ings: 1. Patr. Afl. van de Germ. VN Bernhard. Zie ook Bern(s). 1480 van Peteren Beerincs, Kh. (DEKEYSER); 1436 van Marien Zegher Bierins wive, Ip. (SOETE). -2. De afstammelingen van 1300 Jan de Bere, leenheer van het hof ter Loo in Kasterlee, heetten Beirens (DeSchakel 1949,60).

 

FD

Berens

cf. Beerens.

 

JG

Berensztejn

zie Bernstein.

 

FD

Berents(en)

zie Bernard.

 

FD

Béret

zie Berret.

 

FD

Bereyne

 

cf. Breyne.

 

JG

Bereyne

zie Debraine.

 

FD

Berg

,,Colline (Montagne) ». Proven. Berghe, Berghs, Bergen. (Bergen ne représente pas Mons, ce N. n’ayant été traduit que récemment). Synon. : Van den Berg(he), Berg(h)mans.-

 

EV

Berg

Généralement nom d’origine: néerl. berg ‘mont’, très fréquent en toponymie.

 

JG

Berg-

-eys, -ol. V. BARD (Bark).-Bergu- -uer, -uet. 1. V. Berger. —

2.  V. BARD.-berk. ,,Bouleau ».

 

EV

Berg, (de)

den Berg, (de) Bergh(e), (de) Barge, de Bergk, Barg, Berg(h)s: Mnl. barg/berg: mannelijk gelubd varken. Wellicht BerBN voor een varkencastreerder. 1205 S. Roberti Bargh (LEYS 1957′, 109); 1399 Rugger de Berch, Ktr. (DEBR. 1970,73).

 

FD

Berg, (van)

Vonberg, von Berg: Verspreide PlN Berg (VB, L, OV, NL, BRD). Evtl. < Van den Berg, Vomberg. Zie ook Deberge 2.1383 Paul van Berghe,L(CVD).

 

FD

Berg, op den

zie Opdenberg(h).

 

FD

Berg, van de(n)

van de(n) Berge(n), van den Bergh, van den Berch, van de Bergh(e), van den Berghe(n), van dem Berg(e), van der Bergh(e), van (den) Bergue, Wandenberg, van der Bergue, van dem Bergue, von den Berg, Vondeberg,Vomberg(e), Wanbergue, Wambergue.Wamberghe, Vannemberg(h), -berck,Vaneberg(h),Vaneberck, ten Berge: Zeer verspreide PlN ten Berg(h)e. 1277 Rogerum dictum de Monte = 1285 Rogerus de Berghe, Kooigem (DEBR. 1980); 1326 Jan van den Berghe, Ip. (BEELE). – Lit.: Bk. 1968,183-4.

 

FD

Bergacker

PlN Bergakker (G). Akkernaam in Dentergem, Egem, Sijsele (DF I).

 

FD

Bergamanne

zie Bergmann.

 

FD

Bergamo

-mi: It. PlN Bergamo, Lat. Bergomum.

 

FD

Bergans

zie Berkans.

 

FD

Berge

cf. Berger.

 

JG

Berge

zie Berger.

 

FD

Berge, de

zie Deberge.

 

FD

Bergeijk, van

De Bergeyck: PlN Bergeyk (NB). 1296 Gerardus de Eykerberge, NB (OATII); 1582 Peter van Bercheijck, Helmond (HB 423).

 

FD

Bergeman

-mann(e), zie Bergman(n).

 

FD

Bergen

Berghen, Berg(h)(s): Korte vorm voor Van Bergen, Van den Berge.

 

FD

Bergen

Berghen. Nom d’origine: nombreux NL Bergen (Belgique, P.-B., nord de la France); cf. Berg.

 

JG

Bergen, (van)

(van) Berghen: 1. PlN Sint-Winoksbergen, Fr. Bergues (FV): 1326 Pieter van Berghen; 1375 Winnoc van Berghen, Ip. (BEELE). – 2. PlN Destelbergen (OV): 136 e. Mable de Berghine, Cent (GN). – 3. Bergen-op-Zoom (NB). 1363 Jan van Berghen, Aw. (CLEMEUR). – 4. Ook nog Bergen (NH), in Deurle (OV), Maarke-Kerkem (OV) en Bergen (H), Fr. Mons. Ook Ndl. naam van Bierges (WB): 1203 Berghen (TW). 1401 van Beerge (= Bierges), Lv. (HB 553).

 

FD

Bergenhenegouwen

PlN Bergen (Mons) in Henegouwen.

 

FD

Bergenhuizen

-huyzen, -house, Berghenouse: PlN Bergenhuizen (NL), Bergenhusen (SH), Bergenhausen (RP). 1274 W. de Bergenhusen, NL (AAV).

 

FD

Berger

Berge, Bergiers (forme anc. au cas sujet). 1293 «Estievenes li Bierghiers» Tour­nai, 1471 «Frankineal le Berger» Mon-tegnée, 1602-3 «Ernould Mathis dit le ber­ger» TerriersNamur, 1629 «Jan Bergi» émi­gré en Suède; nom de profession: anc. fr. bergier, fr. berger [en Wallonie, ne pourrait être qu’exceptionnellement all. berger ‘mon­tagnard’].Forme fém. : Bergère. m Dérivés : Bergeret. – Bergeron, Bargeron. 1468 «Guillot Bergeron» Compiègne.

 

JG

Berger

-é, -ez, -es, -es, -ey(s), -ier, -ie(r)s, Leberger, Laberger, Du Berger, Dubergey: Fr. BerN berger: herder. 1293 Estievenes li Bierghiers, Dk. (TdT); 1448 Willaume Bergier, Comp. (MORLET). Berges kan evenwel, net aïs Vergés, een Gasconse vorm zijn voor Verger: boomgaard (DNF). Zie ook Berger(s).

 

FD

Berger

Profess. 1. ,,Gardien de mou­tons ». (N. roman). Variantes : BERG- -é, -ier(s), -ies, -uer, -(u)et, Berregier. Diminutifs : BERGER- -et, -on. — 2. Gardien de marchandises (nom hollandais), N° 88.-

 

EV

Berger(s)

1. BN voor iemand die (ver)bergt, in veiligheid brengt. 1398 Lijskin Sberghers, Dentergem; 1386 Watier le Berghere (DEBR. 1970). – 2. In L ook afl. van Berg. 1678 Jan Leurs

alias Berger = 1667 Jan Leurs alias aen de Berghe,

Opglabbeek (MOLEMANS 412).

 

FD

Bergerac

-ras, -rat: PlN Bergerac (Dordogne).

 

FD

Bergeret

BerN. Dim. van Fr. berger: herder.

 

FD

Bergerhof(f)

Borgerhoff: D. PlN Bergerhof (NRW, RP).

 

FD

Bergerie

PlN Bergerie: schaapskooi, in Mkr. (H) en Seraing (LU): en liwe que on dist allé Biergerie. 1326 Henri del Bergerie, Malmedy (AVB).

 

FD

Bergeron

Bergeyron, Bargeron: Dim. van Berger; vgl. Bergeret. 1468 Guillot Bergeron, Comp. (MORLET).

 

FD

Berges

-es, zie Berger.

 

FD

Bergeus

zie Bourgel.

 

FD

Bergey(s)

1. Var. van Borgeys. – 2. Zie Berger.

 

FD

Bergeyck  

Proven. Bergeik  (Loc. holl.) „Chêne du mont ».-

 

EV

Bergeyron

zie Bergeron.

 

FD

Bergez

zie Berger.

 

FD

Berggrün

Berggreen: D. FN: kopergroen.

 

FD

Bergh(e), (de)

zie (de) Berg.

 

FD

Bergh(e), van de(n)

zie van den Berg.

 

FD

Berghe

Bergue. NF détonymique, issu d’un NL du type berg ‘montagne, colline’, notamment Bergues (PdC, arr. Dunkerque).

 

JG

Berghe(n), van den

zie van den Berg.

 

FD

Berghem, van

Berghems, zie van Berchem.

 

FD

Berghem, van den

Contaminatie van Van den

Berge(n) met van Berghem.

 

FD

Berghen, (van)

zie (van) Bergen.

 

FD

Berghenouse

zie Bergenhuizen.

 

FD

Berghgracht

1. PlN Berggracht in Beersel (VB) (Top. n,s). 1452 Andréas Berchgrecht; 1499 Judocus Berchgrecht, Dend. (MULI, III); 1471 Willem Bergracht, Dend.-Bg. (PARM.). – 2. Volksetymo-

logische reïnterpretatie van PlN Bacharach (RP). Zie Bachrach. 1519 Jan Asbach alias Bachgracht, Aw. (VS1968,446; ook Asbach ligt in RP).

 

FD

Berghman

Berghmans, cf. Bergman(s).

 

JG

Berghman(s)

zie Bergman(n).

 

FD

Berghof

Berghöfer: PlN Berghof (NL) en in Belsele (OV) en Oorderen (A). Berghöfer is ongetwijfeld afl. van een D. PlN Berghof.

 

FD

Bergholtz

PlN Bergholtz (Elzas), Bergholz (SH, BEI).

 

FD

Berghout

zie Berkhout.

 

FD

Berghs

cf. Bergs.

 

JG

Berghs

zie (de) Berg, Bergen.

 

FD

Berghuis

PlN Berghuis (G) (HEKKET), Berghuizen (G, DR). 1324 Libertus de Berghusen, Mtr. (SKM 105).

 

FD

Bergie, van

zie Wamberchies.

 

FD

Bergier(s)

-ies, zie Berger.

 

FD

Bergiers

cf. Berger.

 

JG

Bergilez

Nom d’origine: Bergilers, près de Waremme (Lg).

 

JG

Bergilez

PlN Bergilers bij Borgworm (LU).

 

FD

Bergilez

Proven. Bergilers (Loc.).

 

EV

Berginc

-ine: Patr./Metr. Afl. van Germ. berg-naam ‘bescherming’.

 

FD

Bergman

-ann, Berghman, Berchman, au génitif: Bergmans, Berghmans, Berchmans. Dérivé en -mon de Van den Berg, Van den Berghe.

 

JG

Bergman(n)

-mans, Berghman(s), Berchman(s), Bergeman, -mann(e), Barchman, Bergamanne: Afl. van Van den Berg(h)e(n). 1459 Jan Berchman, Diest; de vader van Johannes Berchmans werd in 1599 eerst als Van den Berge ingeschreven (CLAES 1983, 138; ESBR. 1935,17-21).

 

FD

Bergoënd

-oend, zie Bourgoin(g).

 

FD

Bergoens

-oets, zie Berkans.

 

FD

Bergognant

zie Bourguignon.

 

FD

Bergoignie

zie (van) Bourgogne.

 

FD

Bergrath

PlN in Eschweiler en Mùnstereifel (NRW).

 

FD

Bergs

Berghs. Génitif de Berg.

 

JG

Bergs

zie (de) Berg, Bergen.

 

FD

Bergsma

Friese afl. van PlN Berg.

 

FD

Bergsneider

D. FN Bergschneider. Wsch. BerN van de berkensnijder, snijder van berkenhout. Vgl. D. Birk(en)hauer.

 

FD

Bergstein

PlN in de Eifel (NRW).

 

FD

Bergue

cf. Berghe.

 

JG

Bergue

zie Deberge.

 

FD

Bergue, van (den/r/m)

zie van den Berg.

 

FD

Berguet

À rapprocher de Berquet, -ez?

 

JG

Berguet

zie Berquet.

 

FD

Berguigue

Schrijffout voor Berguigne = Bourgogne.

 

FD

Bergweiler

PlN (SL,RP).

 

FD

Berhaut

zie Béraud.

 

FD

Berhin

PlN in Flamierge (LX).

 

FD

Berhin

w. (Bastogne) Bèrhin. Nom d’origine: Berhain, à Flamierge (Lx).

 

JG

Bériau(x)

Bérieau, zie Béraud.

 

FD

Bericht

Berigt: Vondelingnaam? Of een reïnterpretatie, misschien van de D. FN Bercht, korte vorm van Berchtold. Patr.

 

FD

Beriere

zie Barrie(r).

 

FD

Beriez

zie Bourlet.

 

FD

Berillon

1. Var. van Barillon, door verdoffmg van de onbetoonde klinker. Dim. van Fr. baril: vat. Vgl. Barion. – 2. Of Berillon, dim. van Béril: beril (beryllus) > bril (DNF). BerBN.

 

FD

Bering(h)s

-in(ck)x, zie Berens.

 

FD

Beringer

Beringuier, zie Berenger.

 

FD

Beringer

Berringer: D. FN Behringer, uit Behringen (NS, TH) of Bôhringen (S, BW).

 

FD

Beringhen, van

PlN Beringen (L). 1297 Walterus de Beringhen, Boortmeerbeek (OARI); 1302 Arnout van Beringhen, Diest (HB 310).

 

FD

Bériot

1590 «Antoine Beriot» BourgNamur; dérivé en -lot du thème de Bérard?

 

JG

Bériot

Ber(r)iot, Bairiot, de Beriot: Patr. Rom. dim. van Germ. ber-naam (Bérard, Béraud).

 

FD

Bériou

Beriou: Var. van Bériot of Bériau.

 

FD

Berix

zie Berens.

 

FD

Berjé

Berjez, zie Berrier.

 

FD

Berk(e)ley

zie Barclay.

 

FD

Berk, (van den)

zie van de(n) Berck.

 

FD

Berkans

Bierkandt, Bergans, Bergoens, -oets, Borgoens, -ouns, Borghans, -oms, -ons, Burgun: Mnl. berchaen, berchoen, D. Birkhahn, -huhn: veldhoen, patrijs, korhaan, -hoen. BN voor een jager. D. FN Birghan, Berkha(h)n, Barkha(h)n. 1296 Joh. Berchane, Hamburg (NN); 1543 Lambertus Bergans, Houtem; 1650 Martinus Berckhaens, Breda (MUL IV, V); 1676 Thijs Burguins, Bilzen (SCHOE.); 1694-1745 Hendrik Bergans, Stokkem (vader van) 1733-1808 Joannes Bergoens, Stokkem-Rotem (vader van) 1772-1833 Marthias Bourgons = Borgouns, Rotem-Ophoven (ROT 1,13-17)-

 

FD

Berkau

Berko, Berkowic(z), -wit(s)ch, -witz, -wski, -vic(i), -vitch,

-vitz, -vits: Oostd. PlN Berkau, of Berkow (Mecklenburg, Pommeren). 1405 Tideke Berkowe, Pommeren (BRECH.).

 

FD

Berke

zie Berque.

 

FD

Berké

zie Berquet.

 

FD

Berkein

zie Berquin.

 

FD

Berkel, (van)

van Berckel: PlN Berkel (L, NL, NB, ZH). 1431 Cristeren van Berkele, Ht. (A.GHIJSEN); 1552 Henricken van Berckel, Helmond (HB 419).

 

FD

Berkelmans

Afl. van Van Berkel. 1442 Jacob Berkelman, Den Bosch (JAM. II).

 

FD

Berken(s)

zie Berck.

 

FD

Berken, van der

zie van de(n/r) Berck.

 

FD

Berkenboom

Berk(i)enbaum: PlN: berk.

 

FD

Berkenbosch

Berckenbosch, Berkenpass: PlN in Asse (VB), Heusden (L). Vgl. D. Berkenbusch. 1660 Henricus van Berchenbosch, Den Bosch (MUL VI).

 

FD

Berker(s)

Berkes: Misschien afl. van Van den Berk. Vgl. D. Birker.

 

FD

Berkhof, (van den)

Berkhoff: PlN Berkhof: berkenhof, hof met berken. Berkhoven in Westmalle (A) (HELSEN 1978,210). 1403 Janne van den Berchove, Bg. (SIOEN); 1404 Martin van Berchoven, Aw (ANP).

 

FD

Berkhout

Berghout: PlN Berkhout (NH).

 

FD

Berkman(s)

Berckman(s), Berqueman(ne), Baerckmans, Barkman: Afl. van Van den Berk. 1356 Daneel Bercman ende Kateline Bercmans sijn suster, Jette (PEENE1949).

 

FD

Berkman(s)

cf. Berckman(s).

 

JG

Berkmoes

zie Berckmoes.

 

FD

Berko(vic)

-wic, zie Berkau.

 

FD

Berkouwer

Afl. van PlN Berkau (zie i.v.).

 

FD

Berks

zie Berck.

 

FD

Berkum, van

van Burkom: PlN Berkum (OIJ). 1666 Th. van Berkiom (sic), Tnh. (MUL VI).

 

FD

Berkvens

Berckvens: PlN Berkven in Lierop (Someren, NB): ven met berken. 1450 hoeve aen het Beerckven, 1517 Jan van de Berckven (woonde op de) hoeve tôt Berckven, Lierop. -Lit.: BER(C)KVENS, Het begon aan het Beerckven. Généalogie van de famille Ber(c)kvens vanaf 1450,2000.

 

FD

Berl-

-o(o), -ot, -oz. Proven. Berlo (Loc.).

 

EV

Berlaen

zie Berland.

 

FD

Berlaer, van

van Ballaer(t),van Ballart: PlNBerlaar (A): 1194 Bellar (TW); 1486 prochie van Ballaer (OARII). 1236 Henricus de Berlar, Berlaar (V. LOON 75); 1248-71 Beatrisen van Berlaer, Aw. (CG).

 

FD

Berlage

Burlage, Boerlage: Var. van D. Barlach en Barlage. PlN Burlage (NS), Barlage (NS, NRW), Bardelage (vooral SH): gelegen op het moeras. 1356 Joh. de Bardelaghe, Holstein; 1374 Gerd Barlaghe, Hamburg (NN).

 

FD

Berlage

Proven. Berlare (Loc.).

 

EV

Berlaimont

(de) Berlaymont, (van) Berlamont, Berlémont, Berlemont, Berlinmont: PlN Berlaimont (Nord). 1306 Robert de Berlainmont, Bergen (PIERARD); 1291 Ihanne van Berlimont,

Oud. (CG); 1386 Jakemars de Berlemont, Dk. (TdT).

 

FD

Berlaimont

Berlemont, Berlémont. 1295 «Robiers de Berlainmont» ComptesMons, 1582 «Florent de Berlaymont» BourgNamur; nom d’origine : Berlaimont (Nord). Borland. 1182 «Ponzardus Berlant» CartOrval, 1267 «Watiers Berlans» CensHerchies ; nom issu de l’anthrop. germ. behrt-land.

 

JG

Berlaimont

Proven. Loc. fr.-

 

EV

Berlaire

Proven. 1. Berlaar et Berlare (Loc.).  —  2.  Bierlaire (Dép. Gerpinnes). Synon. : Bierlaire. — 3. Berlière (Dép. Houtain-lez-Leuze).-

 

EV

Berlancourt

Berlencourt: PlN Berlancourt (Aisne, Oise), Berlencourt (PdC). 1210 Colin de Berllaincort, Atrecht (NCJ).

 

FD

Berland

-lan(t), -laen, Beerland, -lan(d)t, -laen, Beirlan(d)t, -laen, Bierlant, -laen, -lean: 1. Patr. Germ. VN ber-land ‘beer-land’: Berlandus, Berlannus (MORLETI). 1365 Colart Bierlant,

Bergen (HEUPGEN 73); 1665 Joos Berlaen, Ktr. (KW). – 2. PlN Baarland (Z). 1431 Joh. de Barlandia; 1446 Adr. Joh. de Berlandia (MUL I).

 

FD

Berland

V. BAR.

 

EV

Berlange(r)

Berlenger, -gé(e), -gee, De Berlanger, -geer, Berlingiere: Patr. Var. van Berenger, met epenthetische 1. Vgl. ook Bélanger. 1716 Josephus Berlengie, Ghoy; 1726 Joannes Berlenger, Deftinge (MULVII).

 

FD

Berlanger

Berlenger. Forme dissimilée de Béranger?

 

JG

Berlanger

Proven. Francis, de Berlincher, ,,De Berlinchen » (Prusse).

 

EV

Berlé

zie Bourlet.

 

FD

Berleere, van

van Beerle(i)re: PlN Berlare (OV), lokale uitspr. beerleer. ± 1240 Heinrici de Berlere, Cent (SCHMID); 1399 Janne van Berlare, Ktr. (ARA,SRf°2i).

 

FD

Berlemont

cf. Berlaimont.

 

JG

Berlemont

V. Berlaimont.

 

EV

Berlemont

zie Berlaimont.

 

FD

Berlencourt

Nom d’origine: Berlancourt (Aisne) ou Berlencourt (PdC).

 

JG

Berlens

Naar gelang van de uitspr. ofwel < Berlin(zie Beerlings) of Rom. grafïe van Berland.

 

FD

Berleur

1496 «Conrar de Berleur» CoutStavelot, 1767 «Jacques-Nicolas Berleur» Plaine-vaux; nom d’origine: (Grâce-)Berleur (Lg).

 

JG

Berleur

Berleux: PlN (Grâce-)Berleur (LU). 1312 Tonnars de Berloir, Luik (SLLin).

 

FD

Berleur

Proven. Dép. Grâce.

 

EV

Berlier

1516 «Johan le Berlier», 1539 «Arnoul le berlier» GuillLiège; nom de profession: artisan qui fait des bélières (anc. fr. berliere ‘anneau qui porte le battant d’une cloche’).

 

JG

Berlier

-ière, -iet, Bierlier, -ly: BerN van de teler van de kleine watereppe, Fr. berle (DNF). 1539 Arnould le Berlier, Luik (HERB.).

 

FD

Berlier

Profess. Bérilier (Ane. fr.). ,,Marchand de bérils » (Lunettes) ».

 

EV

Berliere

1502 «feue Katherine Berliere» Aides-Hainaut, 1542 «Philipotte Berliere» Ladeuze, 1542 «la veuve d’Andrier le berlier» Guill­Liège; fém. de Berlier plutôt que nom d’ori­gine: Berliere, à Houtaing (Ht).

 

JG

Berlimblau

Berlin(er)blau: Naam van een diepblauwe verfstof.

 

FD

Berlin

Proven. Ville Allem. N° 216.

 

EV

Berlin

zie Beerlings.

 

FD

Berlind

Metr. Germ. VN Berlindis. Of var. van Berlin.

 

FD

Berliner

Berlijner, uit Berlijn, vaak naam van joden.

 

FD

Berling(en)

Berlingin: 1. PlN Berlingen (L, RP). 1372

Yda de Berlinghen, Tg. (IOT). – 2. Zie Beerlings.

 

FD

Berlingen

Proven. Loc.

 

EV

Berlingiere

zie Berlanger.

 

FD

Berlingin

Peut-être nom d’origine: Berlingen près de Tongres (Lb), mais sa répartition dans la région de Charleroi et l’Entre-Sambre-et-Meuse ne plaide guère en ce sens; à rappro­cher plutôt d’un dérivé de brelan, comme surnom de joueur, par ex. w. (Charleroi) bèrlingue ‘brelan’, bèrlinkinkin ‘jeu de société’ DOW 1,117 ou (Mouscron) berlindjî ‘jaser’ FEW 15/1, 273a.

 

JG

Berlinmont

zie Berlaimont.

 

FD

Berlize

PlN Berlize (Moselle) of Berlise (Aisne). 1404 Jehan Berlise, Laon (MORLET).

 

FD

Berlize

Profess. Bérilî. Forme dia­lectale de Bérilier. V. Berlier.

 

EV

Berlo

Berlooz, Beriot, Berloz. 1602 «Jaspar Berloz, cuvelier» BourgDinant; nom d’ori­gine : Berloz (Lg).

 

JG

Berlo(o), (van)

Berlo(o)z, Berlose, Berlot: PlN Berloz (LU). 1135 Robert de Berlo, Borgloon (Par.); 1265 Stachinus de Berlo, St.-Tr. (GHYSEN); 1359 Warniers de Berlo = Warnier de Berlos, N (CCHt).

 

FD

Berlon

Var. van Borlon of Bourlon.

 

FD

Berlyn

zie Beerlings.

 

FD

BER–man(ne)

-mils, -mond, -myn; BERN- -ard, -aer(t), -ardi, -hard(t), -us,

-ier. V. BAR.-

 

EV

Berman(s)

-ane, -ann, Berreman, Beermann: 1. Patr. Afl. van Germ. ber-naam, b.v. Berwoud. – 2. Uit Bergman(s). 1365 Daneels Bermans = Daneels Bergmans = 1387 Daneel Beermans, Bs. (OSTYN). – 3. Zie De Beerman.

 

FD

Bermin

-yn, -ijn: Adaptatie (verhaspeling, met rn/rm-wisseling en suffixsubstitutie) van Berny = Bernier. 1627 Jan Berny, Wevelgem (KWII); 1721 Pierre Bermin = P. Bermyn, Wevelgem (COUSS.).

 

FD

Bermond

Bermont: 1. Patr. Germ. VN ber-mund ‘beer-bescherming’: Bermundus (MORLETI). –2. Evtl. PlN Bermont (Belfort).

 

FD

Bermonville

PlN (Seine-Mar.).

 

FD

Bern

1. PlN Bern (CH). – 2. Patr. Zie Bern(s).

 

FD

Bern(s)

Be(i)rne, Behrens: Patr. Germ. VN Berno of korte vorm van Bernard. 1138 Bern et filius eius Bern (BRECH.). Zie ook Berens.

 

FD

Berna

Bernat. 1497 «Jehan Berna» Fronville, 1616 «Lois Berna» PrincipChimay; var. w. de Bernar(d), Bierna ou de Bernai, -au(x).

 

JG

Bernabé

Bernabe(i): Patr. Bijbelse VN Barnabas, Fr. Barnabe, Sp. Bernabé. 1648 Jac. Ger. Bernabé, MecL(MULIV).

 

FD

Bernad

-a(t), -as(t), Bierna, -at(h): Patr. W. vormen voor Bernard. Vgl. FN Bernard dit Bierna.

 

FD

Bernag(i)e

Bernaeyge, Bernager: Ofr. barnage, bernage, -gé: Masse van de baronnen, hoedanigheid, adeltitel van de baron, moed van een baron. BN voor iemand met de kwaliteiten van een baron of in dienst van een baron. Vgl. Baron. 1243 Colardus Barnage (MORLET); 1285 Janne Barnagen, Oud. (CG); 1369 Maertin Bernage, Geluwe (DEBR. 1970).

 

FD

Bernagie

N. composé d’après le sub­stantif Hivernage et le N. d’oiseau Bernache (,,Oie sauvage qui passe l’hiver sur nos côtes »). Design, d’un H. qui ne passait que l’hiver parmi les personnes dont il a reçu ce N. Bevernage pourrait être sy­nonyme. N° 292.

 

EV

Bernai

Bernau, -aus, -aut, Bernaux. De l’anthrop. germ. bern-wald, plutôt que dérivé en -al, w. -au, du thème de Bern(ard).

 

JG

Bernaille

zie Bernoully.

 

FD

Bernal(do)

zie Bernau(s).

 

FD

Bernamont

zie Bernimont.

 

FD

Bernant

zie Beaumont.

 

FD

Bernar

[25e NF le plus fréquent en Wallonie], Bernar, Bernart, Bernaer, Bernaert (formes néerl.), au génitif: Bernaerts. 1267 «Gerars Bernars» CensHerchies, 1286 «Bernars de Trasegnies» CartBinche, 1296-1302 «Jehans Bernars» ImpôtArtois, 1363-64 «Estiévenars Bernars» PolyptAth, 1448 «Bertrand Ber­nart», 1510 «Jehan Bernart au Blancul» Ladeuze ; prénom Bernard, w. arch. Bièrnâ, de l’anthrop. germ. bern-hard, popularisé par saint Bernard de Clairvaux, fondateur de l’ordre des Cisterciens. -Nom composé: Ber­nard dit Bierna.

Forme latinisée: Bernardus; au génitif: Bernardy, Bernardi. Dérivé : Bernardin.

 

JG

Bernard

-ar(ds), -art, de Bernard, Dubernard, Barna(rd), Bernardus, -har(d)t, -ha(r)d, Bernath, Bernert, Bernard!, -o, -y, Bennardo, Bernaer(d), -aard(s), -aerdt(s), -aert(s), -aers, Biernard, -aert, Beernaert(s), -aerd(t), Beirnaerd(t), -aert(s), -art, Bernard, Barendsen, Ba(a)rends(e), Barents(en), -tsz, Berende(s), Berends(en), Beerends, Berents(en), Berndt(son), Berntzen, Behrend(t), Behrndt, Bernt: Patr. Germ. VN bern-hard ‘beer-sterk’. 1306 Jakemes Bernard; 1393 Kerstiaen Bernaerd, Ip. (BEELE).

Bernardeau, -ello, -et, -ez: Patr. Dim. van Germ. VN Bernard. 1240 Robert Bernardia, Atrecht (NCJ).

 

FD

Bernardin

-ini, de Bernardin, de Barnardin: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Bernard. 1272 Bernars Bernardins, Atrecht (NCJ).

 

FD

Bernardon

-one, -oni: Patr. Ail. van VN Bernard.

 

FD

Bernas(t)

-at, zie Bernad.

 

FD

Bernath

zie Bernard.

 

FD

Bernau(s)

-aut, -aux, -auw, Borna(e)uw, Bernia(ux), Bernal(do), Breniaux, Brenael, Bernays, Biernaux, Bierna, -at(h): 1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN bern-wald ‘beer-heerser’: Bernoldus (Dip.). Zie ook Bernout(s). 1398 Lijsbette Berniaus, Ruiselede (DEBR. 1970). – 2. In sommige gevallen kan Bernau(x) enz. ook wel door metathesis een

var. zijn van Brunau(x); vgl. Burnel, Burniaux, Berneel. Zie ook Benneau. – 3. Evtl. PlN Berneau (LU). 1359 Henris de Biernawe, Voeren (CVD).

 

FD

Bernaville

PlN Bernaville (Somme). 1315 Simon Bernaville, Chauny (MORLET). Of PlN Berneville (PdC). 1232 Robert de Berneville, Atrecht (NCJ).

 

FD

Bernay(s)

zie Bernau(s).

 

FD

Berndt(son)

zie Bernard.

 

FD

Berne

(NF essentiellement gaumais). Nom issu soit du thème anthrop. de Bernard ou de Ber(i)n, soit du NL Berne (Suisse) ou Bernes (Seine-et-Oise); Bernes était aussi la forme romane ancienne (1154) de Berchem, près d’Audenarde (cf. TW 122) [MH].

 

JG

Berne

1. PlN Bernes (Seine-et-Oise). 1340 Adam de Berne, Senlis (MORLET). – 2. Zie Bern(s).

 

FD

Berneel

zie Burnel(le).

 

FD

Berneman

Patr. Afl. van Germ. VN Bernard of van Berne.

 

FD

Berner

-ers, -ie(r), -y, -i(s), Birnie, -i(e), -y, Bény, Bennie, Besnier: Patr. Germ. VN bern-hari ‘beer-leger’: Bern(h)arius (MORLET I). 1035 Berneras (GN). 1300 ver Ide ser Berniers, Mech. (CG); 1300 Bernier Caam, Kales (GYSS. 1963); 1340 terra Cristine dicte Berniers, Landen; 1347 Joes Berners wijf, Tn. (C. BAERT). Zie ook Bornier, Bermin.

 

FD

Bernert

zie Bernard.

 

FD

Bernet

1762 «Marie-Jeanne Bernet» Sart-en-Fagne; dérivé du thème anthrop. germ. Bern-, issu de Bernard, de Bernai ou de Bernier.

 

JG

Bernet

Patr. Dim. van VN Bernard of Bernaud.

 

FD

Bernfeld

zie Berenfeld.

 

FD

Bernha(r)d

-har(d)t, zie Bernard.

 

FD

Bernheim

PlN Burgbernheim of Mainbergheim (BEI). 1242 K. de Bernheim, Hohenlohe (BRECH.).

 

FD

Berni

Bernie(r), zie Berner.

 

FD

Berni(s)

zie Berner.

 

FD

Bernia(ux)

zie Bernau(s).

 

FD

Bernier

Bernié, Berny. 1286 «Berniers Alavaine» CartLessines, 1289 «Biautris fille Jehan Bernier» CensNamur, 1499 «Collart Bernier» TerrierNaast, 1624 «Jean Berny» = 1646 «Jean Bernier» Spontin, 1725 «Jean Berny» Hatrival; anthrop. germ bern-hari. • Forme fém.: Bernière. 1531 «Marguerite Berniere» BourgNamur.

 

JG

Bernimo(u)lin

PlN (LU). 1617 Cornélius Bernimolin, Leodius(MULV).

 

FD

Bernimo(u)lin

Proven. Moulin du sieur Bernier » ou ,,Moulin de la Berwinne ».

 

EV

Bernimolin

Bernimoulin. 1597 «Catherinne fille de feu Ottin de Bemimollin» BourgLiègc; nom d’origine: Bernimo(u)lin, topon. à Liège.

 

JG

Bernimont

Bernamont: PlN Bernimont in Assenois (LX), Pont-à-Celles (H), Ste-Marie (LX).

 

FD

Bernimont

Nom d’origine : Bernimont, à Asse-nois et à Sainte-Marie (Lx), Pont-à-Celles (Ht), etc.

 

JG

Berning

Barning, Beernink: Patr. Afl. van VN Bernard.

 

FD

Bernique(t)

Patr. Rom. dim. van VN Bernard.

 

FD

Bernkens

Patr. Dim. van VN Bernard. 1240 Berneke Dodendorp (NN).

 

FD

Bernolet

Patr. Rom. vleivorm op -olet van VN Bernard of dim. van Bernoul, de Germ. VN Bernolf. 1721 Hubertus Bernolet, Hermaliensis (MULVII).

 

FD

Bernon

Berno(t): Patr. Dim. van VN Bernard.

 

FD

Bernoully

Bournaillie, Bernaille, Bonnaillie: Patr.? Afl. van Bernoul, de Germ. VN Bernolf, of van een andere bern-naam (BRECH.)? Het geleerdengeslacht Bernou(i)lli stamt volgens BRECH. uit Aw. en is sinds 1622 in Basel gevestigd. 1582 Jakon Bernoully, Frankfort (BRECH); 1575 Jacques Bornoille, Dk.-Aw.; 1596 Jehan Bernouille, Ecaussines-Aw. (AP); 1584 Jacques Bournouille; joncker Fernando Bernoille, Aw. (AB); ±1570 Fernando Bernuy alias Barnoulle, Aw. (CDT 46). Maar 1584 Ferdinandus de Bernuy, Aw. (AB) suggereert veeleer een PlN. PlN Bernouil (Yonne).

 

FD

Bernout(s)

Be(e)rnaut, Berenhaut: Patr. Germ. VN bern-wald ‘beer-heerser’: Bernoldus (MORLETI). 1424 Lamsin Bernoud, Ktr. (DEBR. 1958). Zie ook Bernau(s).

 

FD

Bernrath

Patr. Germ. VN bern-rêd ‘beer-raad’: Berneradus (MORLET I).

 

FD

Bernstein

Barnstijn, Ber(e)nsztejn, Bersztejn, Pernstein: 1. BerBN van de verkoper van barnsteen. – 2. D. PlN Bärenstein, Bernstein, b.v. in Dresden. 1294 Hermannus de Bernstein (BRECH.); 1658 Joannes van Berensteijn, A’dam (MULVI).

 

FD

Bernstein

NF juif signifiant ‘ambre’.

 

JG

Bernt(zen)

zie Bernard.

 

FD

Bernu(s)

Bernusset: Gasconse EN Bernusse (Béarn), var. van Vernusse, PlN afgeleid van verne: els (boom) (DNF).

 

FD

Berny

zie Berner, Bermin.

 

FD

Bero

Bêrô, Berro. Var. de Beraud, de l’anthrop. germ. ber-wald.

 

JG

Berode(s)

Bero(d), Béro, Beros, Beeroo, Berro, Berot(te), -ote: Patr. Germ. VN, var. van Beroud (zie Berwouts), vgl. Gerbode = Gerboud, Manoud (Maenhout) = Mannoot (Benoot). ±1240

Margareta dicta Berrodes, Marie Berodes, Gent (SCHMID). Vgl. Béraud.

 

FD

Béron

Patr. Rom. vleivorm van Germ. ber-naam, zoals Bérard, Beroud. 1438 Jehan Beron, Laon (MORLET).

 

FD

Berot

w. nam. Bèrot; fém. : Berote, w. nam. Bèrote. Dérivé en -ot et -otte d’un anthrop. germ. en Ber- (cf. ci-dessus).

 

JG

Berou(w)

Berrou: Patr. Germ. VN Beroud. Zie Berwouts. 1245 Barth. Berout, Comp. (MORLET).

 

FD

Bérouard

zie Berwart.

 

FD

Beroudia(ux)

Béroudia(ux): Patr. Dim. van Germ. VN Beroud. Zie Berwouts.

 

FD

Beroudiaux

Béroudiaux, Béroudia (forme nam.). 1616 «Piere Beroudeau», «Miehiel Beroudeau», etc. PrincipChimay; dérivé de w. bèrôdî ‘faux plancher au-dessus de l’aire’ FEW 15/1, 107b.

 

JG

BERQU-

-in, -yn. 1. Proven. Loc. fr.-— 2. V. BAR.

 

EV

Berque

Bierque, Berke: 1. Pic. vormen van Berck. – 2. Accentloze spelling van Berque. – 3. Soms PlN Berck (PdC). 1215 Petrus de Berc; 1282 Bierk (DFI).

 

FD

Berqueman

V. Berk.-

 

EV

Berqueman(ne)

zie Berkman(s).

 

FD

Berquet

Berquez. Peut-être de moy. pic. berqué, berquer, m. ‘berger’ (R. Debrie, Gloss. moy. pic. 58; ALPic I, 43) [MH].

 

JG

Berquet

-ez, -é, -e, Berké, Berke, Berguet: Dim. van Ofr. barge, berge: sloep, boot. BerBN van een bootsman of huisnaam. 1438 Jehan Bargotte, Laon (MORLET).

 

FD

Berquin

1305 «Jehan de Berkin» Ypres; nom d’origine: Vieux-Berquin et Neuf-Berquin (Nord).

 

JG

Berquin

Berkein, (de) Barquin: PlN Berkijn, oude naam van Noord-Berkijn (Vieux-Berquin) (FV). 1210 Boidin de Berkin, Bethune (Midd. 1994,278); 1305 Jehan de Berkin = 1326 Jan van Berkin, Ip. (BEELE).

 

FD

Berra

zie Bérard.

 

FD

Berre

V. BAR.-

 

EV

Berré

zie Berret.

 

FD

Berrebiers

zie Barbier(s).

 

FD

Berregier

1. V. Berger. — 2. V. BAR.

 

EV

Berreman

zie Bermans.

 

FD

Berrendorf

D. PlN Berndorf (HS, BEI, S, RP).

 

FD

Berrens

zie Berens.

 

FD

Berresse

1. V. BAR. — 2. V. Barre.

 

EV

Berret

Berré, Béret: Patr. Dim. van Germ. ber-naam.

 

FD

Berrevoets

zie Barvoets.

 

FD

Berrewaerts

1. V. BAR. — 2. Pro­ven. Bierwart (Loc.). Synon : Van Berwaer.

 

EV

Berrewaerts

-vaerts, zie Berwart.

 

FD

Berrier

Berryer, Berry, Bery (par ellipse). 1282 «Gilhon dit le berwir» CartValBenoît, 1284 «Lambers li Berruiers» BourgAth, 1303 «Henry le berwier» Horion-Hozémont, 1328 «Johans Beraiers», 1329 «Maron veuve d’Ar-nould le Berwir» GuillLiège, 1348 «Thonin le Beruwier» FiefsLiège, 1406 «Colars li beru-wir» GuillLiège; habitant du Berry, ethnique devenu surnom au sens de ‘chevalier très vail­lant’FEW l,336a.

 

JG

Berrier

-ière, Beriere, Berryer, Berry, Béry, Berjé, Berjez: 1. Patr. Germ. VN ber-hari ‘beer-leger’: Ber(h)arius, Bererius (MORLET I). – 2. Zie Berruyer.

 

FD

BERR–ier

-y. 1. V. BAR. — 2. Proven. Berry, (Ane. province de France). N° 217.

 

EV

Berringer

zie Beringer.

 

FD

Berriot

zie Bériot.

 

FD

Berro

zie Berodes.

 

FD

Berrou

zie Berou(w).

 

FD

Berruyer

Berroyer, Berrier, Berryer, Berjé, Berjez: Afkomstig van Le Berry. Vandaar Ofr. berruier: moedig ridder. 1303 Henry le Berwier, Horion (HERB.); 1441 Joh. Berwyer, LU (MULI).

 

FD

Berry

Béry, de Ber(r)y, Bairy: 1. PlN Berry-au-Bac (Aisne). Evtl. Berry in Beauraing (N). Lu W. bê ri: mooie beek (HERB.). 1239 Yzabiaus Bairiaci; 1204 Ermengars Bairi; 1261 Ade de Bairi, Atrecht (NCJ); 1449 Janne Berry=Janne van Berry, Mb. (A.BAERT). – 2. Zie ook Berrier.

 

FD

Berryer

zie Berrier.

 

FD

Bers

zie Beers.

 

FD

Bers, van

zie van Beers.

 

FD

Berscheid

Berschet: PlN Berscheid (RP, NRW).

 

FD

Bersé

Proven.  Berzée   (Loc.).

 

EV

Bersée

Bersez, zie Debersée.

 

FD

Bersez

Proven. Berzée (Loc.).

 

EV

Bersie, van

van Bersy, zie Wamberchies.

 

FD

Bersipont

zie Bargibant.

 

FD

Berson

V. BAR.

 

EV

Berson

zie Bresson.

 

FD

Bersou

Bersoux. Dérivé du thème anthropon. de Bersaud, Bersot, plutôt que le topon. w. bérsoûl (formes anc. «belchoux»), à La Gleize, Francorchamps, Waismes (Lg); ou bien par métathèse de Bressoux [FD].

 

JG

Bersou

Proven. Dép.  La Gleize.

 

EV

Bersoux

-ou(l), zie Bressoux.

 

FD

Bersselaar, van den

zie van den Besselaer.

 

FD

Bersztejn

zie Bernstein.

 

FD

Bert

BERT- -en, -s; BERT(H)- -e, -elmes, -elo(ot), -en(s), -et,

-(i)er, -in(ot), -mans, -o(t), -olet, -olin, -olon, -oud, -ouille,

-oux, -ram, -ran(d), -rang (s), -ron, -rums ,-ulot, -y, yn. V. BARD.

 

EV

Bert

zie Beert(s).

 

FD

Bert, de

de Berdt, de Bard, de Ba(e)rt: Mnl. bart, bert: zeevis. BN. 1306 Jehans le Bert, Ip. (BEELE); 1398 Jan de Bert, Izg. (DEBR. 1970).

 

FD

Bert, van

PlN Beert (VB). 1356 Diederec van Beerte, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Berta

zie Bertoud.

 

FD

Bertainchand

V.  Bertinchamps.

 

EV

Bertainchand

zie Bertinchamps.

 

FD

Bertan(d)

Wsch. < Bertrand.

 

FD

Bertange

Proven. Bertangles (Loc. fr.).

 

EV

Bertard

Brettar: Patr. Germ. VN berht-hard’schitterend-sterk’: Bertardus (MORLET I).

 

FD

Bertaut

-au(x), zie Bertoud.

 

FD

Berte

Berthe, Bart(h)e: Metr. De eenstammige Germ. VN Berta: berhta ‘schitterend’. De naam komt al in 995-1029 in het Gentse voor (GN). Zie ook Beerten(s) 1.

 

FD

Berte

Berthe; Bertha. Noms issus de l’anthrop. germ. fém. Behrta (Fôrst. 281). Cf. aussi Bette.

 

JG

Berté(e)

zie Bertet.

 

FD

Bertea

Berteau(x), zie Bertoud.

 

FD

Berteel(e)

Bertel(le), Bertelen(s), Bertulens, Borteel(e), Bortele, Bourteele, Bartelen: 1. Patr./Metr. Dim. van Germ. berht-naam. 1491 Johannes Bertelen, Aarschot (HM161). – 2. Patr. < Bartholomeus. Vgl. Bartelse. – 3. Sommige vormen zijn wellicht te verklaren door metathesis uit Bretel.

 

FD

Berteen

Bertein, zie Berlin.

 

FD

Bertel

zie Bartels, Berteele.

 

FD

Berteletti

zie Bartholomeus.

 

FD

Berteloot

-loit, Berthelo(o)t, Bethelot, Biet(t)lot, Biettelot, Bertulot, Bortolot: Patr. 1. Vleivorm op -lot van een bert-naam, zoals Bertolf, Bertoud, Robert, Albert. 1268 Joh. Bertelot; 1326 Pieter Berteloet, Ip. (BEELE); 1394 Janne Bertelot, Lv. (HB 552). – 2. Vleivorm van HN Bartolomeus. 1323 Bartholomei dicti Berthelo, Luik (CSP).

 

FD

Bertels

Berthels, cf. Barthels.

 

JG

Bertels(en)

-on, zie Bartels.

 

FD

Bertem, van

van Bettem, -ten: PlN Bertem (VB). 1301 Robbeert ser Bastijns sone van Berthem, Tv. (PEENE, 1949); 1460 Wouter van Bertheem, Lv.

(B034).

 

FD

Bertemes

Bertimes. Var. de Barthélémy (w. liég. Bièt’mé).

 

JG

Bertemes

zie Bartholomeus.

 

FD

Berten

Bertens, cf. Beerten(s).

 

JG

Berten(s)

zie Beerten(s).

 

FD

Berten, van

PlN Berten (FV). 1325 Mainfroit van Bertine, Ip. (BEELE).

 

FD

Bertenchamp(s)

zie Bertinchamps.

 

FD

Berterame

zie Bertran.

 

FD

Bertet

Berthet, Berté(e), -ee, Burtet, Bretez: Patr. Dim. van een bert-naam, zoals Albert, Robert.

 

FD

Berteyn

zie Bertin.

 

FD

Berth

zie Beert(s).

 

FD

Berth-

Thème de l’anthrop. germ. behrt-, fréquent comme second élément en com­position (Lambert, Hubert, Robert, etc.).

• Simple : Bert, Berth. Cf. aussi Berthus. » Dérivés: Bertaux, Berthauld, Bertho, Berthô (behrt-wald). 1270-71 «Bertaut» ChartesHainaut, 1286 «Jehans Bertaus» CartBinche, 1632 «Jan Berto» émigré en Suède, 1701 «Anne Berthau» Spontin. –Berteau, Berteaux, Bertiaux, Bertieaux (var. de Bertaux, -auld, ou dérivé en -eau). 1275-76 «Biernars Berteaus et Ysabelais s’amie» RegTournai. – Berthet. – Bertholet. 1346 «Bertoldus dictus Bertolet» AnthrLiège, 1444 «Bertholet dele Hayse» TerreJauche, 1544 «Bertollet son fils» [de Collet Bertholet] DénStavelotMy, 1552 «Bertholet Jérard Bertrand» CoutStavelot. – Bertho, Berthot. 1541 «Pierquin Bertho» BourgNamur. – Ber-tier, Berthier, Beurthier (behrt-hari). 1778 «Etienne Berthier (orig. de Bourgogne)» BourgLiège. – Bertin. 1416 «mayeur Berlin Henné» Châtelet. – Berton. 1513 «Bertonde Wartey» BourgNamur. – Bertou, Bertoux (behrt-wulf). 1302 «Bertout de Hauterive bateur à l’arket» LoiTournai, 1501 «Berthoul de Fyves» AidesHainaut, 1547 «Jehan Ber-thoux» BourgNamur. – Bertouil, Bertouille, Bertuille. Berthulot, Bertulot, w. nam. Bèrtulot; Berteloot.

 

JG

Berth(ol)omé

-om(e), zie Bartholomeus.

 

FD

Berthau(l)t

Bertha(ux), Bertheau, zie Bertoud.

 

FD

Berthaumieu

zie Bartholomeus.

 

FD

Berthe

zie Berte.

 

FD

Berthel(s)

zie Bartels.

 

FD

Berthelemy

zie Bartholomeus.

 

FD

Berthelier

Proven. Berthelière, ,,Propriété du sieur Berthaud ».

 

EV

Berthelo(o)t

zie Berteloot.

 

FD

Berthelon

Bartholon, -om: Patr. Vleivorm van een berht-naam. Vgl. Berteloot. Of afl. van Bertoul of Bartholomeus.

 

FD

Berthels

cf. Barthels.

 

JG

Berther

zie Bertier.

 

FD

Berthet

zie Bertet.

 

FD

Berthiaume

Patr. Rom. vorm van de Germ. VN berht-helm ‘schitterend-helm’: Berthelmus (MORLETI).

 

FD

Berthier

cf. Berth-, Bertier.

 

JG

Berthier

zie Bertier.

 

FD

Bertho-

zie Berto-.

 

FD

Bertho(d)

Spelling voor Bertot of Bertau.

 

FD

Berthol(d)

zie Bertoud.

 

FD

Bertholet

Bertol(l)in: Patr. Dim. van Bertoul of Bartholomeus; vgl. Bartelet. 1381 Collardus Berthollet de Selins (AVB).

 

FD

Bertholomé

1543 «Bertholomé de Falentin», 1561 «Jehan Bertholomé» BourgNamur; var. de Barthélémy, w. liég. Biètemé.

 

JG

Bertholon

-om, zie Berthelon.

 

FD

Berthoty

V. BARD.

 

EV

Berthoumieu(x)

zie Bartholomeus.

 

FD

Berthoux

zie Bertoul.

 

FD

Berthuille

zie Bertouil(le).

 

FD

Berthus.

Latinisation d’un nom issu du thème anthrop. Berth-?

 

JG

Bertiau

Berti(e)aux, zie Bertoud.

 

FD

Bertiaux

-ieaux, cf. Berth-.

 

JG

Bertier

Berth(i)er, de Bertier, Berti, Berty: 1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN berht-hari ‘schitterend-leger’: Bertharius (MORLETI). -2. Var. van Bartier.

 

FD

Bertijn

zie Bertin, Beerten(s).

 

FD

Bertimes

cf. Bertemes.

 

JG

Bertimes

zie Bartholomeus.

 

FD

Bertin

-ijn, -yn, -ein, -eyn, -een, -inet, -inot, Burtin: Patr. Vleivorm van Germ. berht-naam. Zie Beerten(s). 1642 Charles Berthein; 1684 Pieter Bertein fs. Charles; 1734 Charles Bertin, FV (VERGR. 170-181).

 

FD

Bertinchamps

Bertainchand, Bertenchamp(s): PlN in Grand-Manil (N), Haneffe (LU). Bertaincamp in Vloesberg (H) (VR 48v°). 1557 Laurentius Berthemcamps, Oudenburg (NSG17); 1638 Martinus de Bertenchant, Buzensis (MUL V).

 

FD

Bertinchamps

Bertenchamps. 1444 «Willeme de Bertinchamps» TerreJauche, 1778 «André-Joseph Bertinchamps (orig. de Montigny-sur-Sambre)» BourgLiège; nom d’origine: Bertin­champs, à Grand-Manil (Nr) et Ophain (BrW).

 

JG

Bertinchamps

Proven. ,,Champ du sieur Bertin ». (Dép. Grand-Manil et autres. Brabant wallon).

 

EV

Berting

Patr. Afl. van berht-naam; vgl. Bertin.

 

FD

Bertjes

Patr. Dim. van berht-naam, zoals Hubert. 1426-50 Beertkin van der Huele = Hubeertkin, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Bertleff

Patr. Var. van de Germ. VN Bertolf; vgl. Bertoul.

 

FD

Bertling

Patr. < Bertholding, afl. van Germ. VN Berthold; zie Bertoud.

 

FD

Bertmans

Metr./Patr. Afl. van VN Berta of ml. berht-naam.

 

FD

Berto

Spelling voor Bertot of Bertau.

 

FD

Berto(t)

Bertho(t), Bretot: Patr. Dim. van berht-naam.

 

FD

Bertoe

zie Bertoul.

 

FD

Bertol(l)i

-ol(l)o, zie Bartholomeus.

 

FD

Bertol(l)in

zie Bertholet.

 

FD

Bertoldi

-o, zie Barthold.

 

FD

Bertolini

-ino: Patr. It. dim. van Bertoli.

 

FD

Berton

Berthon, Bertun, Barton, Bertonneau, Berthonnaud: Patr. Rom. voorwerpsvorm van de Germ. VN Berto. 1291 Wilzoete Bertoen = Wilsoete fîlius Bertons, Hulst Z (DEBR. 1962,41).

 

FD

Bertou(l)

Bert(h)oux, Bertoe, Betout, Burthoul: Patr. Rom. vorm van Germ. VN Bertolf: berht-wulf ‘schitterend-wolf. Lat. Bertulfus (GN). 1267 Petrus famulus Bertulphi; 1308 Jehan Bertoulf; 1388 Jehan Bertolf, Ip. (BEELE); 1317 Bjertoul = 1321 Biertous = 1348 Biertoul de le Strate, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Bertoud

-ou(t), Berthoud, -hol(d), Bertiau(x), -ieaux, -au(x), -a(ut), -eau(x), -ea, Berthau(l)t, -a(ux), -eau, Bortiaux, Burtaux,

-eau(x): Patr. Germ. VN berht-wald ‘schitterend-heerser’, Ndl. Bertoud. 1259 Ludovicus dictus Bertout, Grammene OV (DEBR. 1980); 1238 Jan Berteus; 1280 Johannis Berteaus; 1305 Bertout de Bussut, Ip. (BEELE).

 

FD

Bertouil(le)

Berthouil, Bert(h)uille: 1. Metr. Rom. vrl. vleivorm van Germ. berht-naam. 1304 Berthola, Tn.; 1314 Wouter voren Berthoelen, Lv. (LIND.). -2. Metr. Rom. vorm van Germ. VN Bertoildis (MORLET I). Vgl. Ardou(i)llie.

 

FD

Bertrains

zie Bertrijn.

 

FD

Bertran

Bertrand(t), Bertrant, Bertrand(s), Bertrang(h)(s), Bertram(s), Berttram, Berterame, Bertrem, Bertums, Beltran, Beltrame, Be(r)trains, Bet(e)rams, Betrane, Bettrang, Be(e)terens: Pair. Germ. VN berht-ram/hraban ‘schitterend-raaf: Bertram(nus), Bertrannus, Bertraven (Fm.). 1262 Boidin fil Bertran, Ktr.; 1392 Bertram Basin, Wervik (DEBR. 1980); 1407 Colaerd Bertram, Bg. (SIOEN); 1379 Beetram Aelgets zone = 1373 a Beertrammo filio Aeliet, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Bertrand

[19e NF le plus fréquent en Wallonie, 6e en prov. de Liège], Bertram, Bertran, Bertrant, Bertrang (forme germanisée). 1286 «Bertrans de Lobes» CartBinche, 1330 «Jakemart Bertrant» ComptesMons, 1472 «Katherine Bertrand» DénVirton, 1586 «Hu­bert Bertrant» Purnode, 1617 «François Ber­trand» Spontin, 1621 «Jean Bertran» émigré en Suède; prénom Bertrand, de l’anthrop. germ. behrt-hramn, popularisé surtout par saint Bertrand, disciple de saint Bertin et compagnon de saint Orner dans l’évangé-lisation du nord de la France et de la Flandre.

 

JG

Bertrijn

-ains, Bartrijn, Battrijn, -yn: Patr. Berterin, vleivorm van Bertram of Bertier.

 

FD

Bertron

Patr. Berteron, afl. van Bertier of Bertram.

 

FD

Bertrude

Metr. Germ. VN berht-thrûth ‘schitterend-macht’: Bertedrudis (MORLETI).

 

FD

Bertrumé

zie Bittremieux.

 

FD

Bertrums

zie Bertran.

 

FD

Bertry

Bertrix: 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN berht-rîk ‘schitterend-machtig’. 945 Bertricus, Cent (GN). – 2. PlN Bertrix (LX) of Bertry (Nord).

 

FD

Bertsch(e)

Bertsché, Bertschy, Betsch: Patr. D. afl. van Germ. VN Berthold. 1251 Bertholdus qui dicitur Berschi (BRECH.).

 

FD

Bertuille

zie Bertouille.

 

FD

Bertulens

zie Berteele.

 

FD

Bertulot

zie Berteloot.

 

FD

Bertumé

Var. w. de Barthélémy, w. liég. Bièt ‘me.

 

JG

Bertumé

zie Bartholomeus.

 

FD

Bertun

zie Berton.

 

FD

Berty

zie Bertier.

 

FD

Berus

Beyrus, Birus, Beeris: PlN Bérus (Sarthe)? Of < Berens?

 

FD

Bervaes

Bretonse FN Bervas, die o.m. in de PlN Kerbervas schuilt. Onzekere etymologie (Le Menn).

 

FD

Bervaes

V. BAR.

 

EV

Bervar

zie Berwart.

 

FD

Bervelt

PlN Beervelde (OV). Of Berveld in Destelbergen (OV). Of reïnterpretatie van Berville?

 

FD

Bervelt

Proven. Berveld (Dép. Destelbergen) .

 

EV

Berville

PlN (Calvados, Seine-et-Oise, Seine-Mar., Eure).

 

FD

Bervoet(s)

zie Barvoets.

 

FD

Bervoets

Barvoets. 1298 «Pieter Barvoet» OnomCalais; surnom de qqn qui marche à pieds nus [FD].

 

JG

Bervoets

V. Baervoets.

 

EV

Berwaer, van

zie Bierwart.

 

FD

BER–ward

-rewa(e)rt(s). 1. V. BAR. — 2. Proven. Bierwaert (Loc.). Synon. : van Berwaert, Berrewaerts.

 

EV

Berwart

-aer(t)s, -aer(t), Berrewaerts, Berrevaerts, Bérouard, Bierwart, -aerts, -e(e)rts, -ertz, Bierrewaerts: 1. Patr. Germ. VN ber-ward ‘beer-bewaarder’: Berwardus (MORLET I). 1290 Baudouin Berouart, St-CX (MORLET); 1463 Joh.

Barwardi, Zierikzee (MULII). – 2. Zie Bierwart.

 

FD

Berwart

cf. Bierwart.

 

JG

Berwette

Cf. 1579 «le preit Berwette» Beyne-Heusay; surnom métonymique: w. bèrwète ‘brouette’, comp. pour la forme wallonne: ± 1400 «Lorens li Berweteur» Nivelles.

 

JG

Berwette

zie Brouette.

 

FD

Berwouts

Patr. Germ. VN ber-wald ‘beer-heerser’ (vgl. Berode). Beroldus, Beraudus (MORLET I). Ndl. Beroud. 1282 lan Beroud, Bg.; 1285 Jan Barwouds sone, Dordrecht (CG); 1514 Petrus

Berwouts, Zittert-Lv. (CALUW.).

 

FD

Berx

1. V. Berk. — 2. V. BARD (Bark).

 

EV

Berx

zie Berck.

 

FD

Bery

V. Berry.

 

EV

Béry

zie Berry.

 

FD

Berze(y)n

-ijn, -ins, zie Barzin.

 

FD

Berzy, van

zie Wamberchies.

 

FD

Bes

Besse(ns), Besjes, Beskens: Metr./Patr., resp. < Bezza/Bezzo, dim. van berht-naam. 1294 Franco filius quondam Besken = 1323 Franco Vorenbesken, Lv. (HM161). Vgl. Verbesselt.

 

FD

Bes, de

zie (de) Best(e).

 

FD

Besa

zie Boisard.

 

FD

Besancon

-con: PlN Besançon (Doubs). 1339 Sebille de Bezencon, Atrecht (NCJ); 1349 Pieronne de Besenchon, Dk. (TdT).

 

FD

Besançon

Nom d’origine: Besançon (Doubs).

 

JG

Besançon

Proven. Loc. fr. N° 217.

 

EV

Besanger

1. Proven. ,,De Bessang » (Alsace). — 2. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Besanger

-ez, Besengez (NF des régions de Binche et de Tournai-Mouscron, localisé aussi en Corrèze). 1793 «Marie Besanger» Binche (FyS); nom probabl. issu d’un anthrop. ger­manique.

 

JG

Besanger

-ez, Bésengez, Be-: Var. van Béranger?

 

FD

Besant

Besaen: 1. Mnl. bisant, besant: 1. Byzantijnse gouden of zilveren munt; 2. gouden of zilveren schijf in de heraldiek; 3. vergaderplaats van de besanters of vredestichters. – 2. Mnl. besaen: bezaanleer, bereid schapenleer. 1299 vidue Loys

Besants, Bg. (VERKEST).

 

FD

Besard

Sans doute dérivé péjoratif en -ard du thème anthrop. de Besin (qui suit) ou de Baise.

 

JG

Besard

zie Boisard.

 

FD

Besard. 

1. Proven. V. beau I. N° 83. — 2. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Besauw, van

zie van Bezouwen.

 

FD

Besbrugge

zie van Betsbrugge.

 

FD

Bescamps

PlN Bassecamp? 1682 Arent Roelofs Bassecamp = Bescamp, Benseberg (PDB).

 

FD

Bescherel

zie Becquerel(le).

 

FD

Beschuyt

Profess. Beschuit, ,,Biscuit ».. N. de boulanger. Synon. : Bisschot. N° 130, 131.

 

EV

Beschuyt

-uijt: Reïnterpretatie van PlN Bossuit (WV): 1218 R. de Boshut; 1380 in Bosschuud; 1383 Booshuud; 15e e. Bosschuud; 1513 Philippe de Hennin, heere van Bosschut (DFII).

 

FD

Besegher

EN de bezige. 1328 Jehan le Bezeghe, Zuidpene; 18e e. Besighe = Besegheer = Besigher, Pitgam (PDB).

 

FD

Besel

V. Boisseau.

 

EV

Beselaere, (van)

(van) Becela(e)re, -aert, van Beceleare, van Besselaere,-lart, van Besxelaere: PlN Beselare (WV). 1268 Henricus de Befslare; 1308 Willame de Beiselare; 1378 France van

Beselare, Ip. (BEELE).

 

FD

Beseler

Mnd. beseler, Mnl. baselaer, -eer: lang mes, dolk, zwaard. BerBN of BN. Vgl. Bazelaire. 1308 Bertold Beseler, Dortmund (NN).

 

FD

Besem

Besème, zie Bessem(s).

 

FD

Besem

V. Bessem.

 

EV

Besemmaker

BerN van de bezembinder.

 

FD

Besene

zie Buisine.

 

FD

Bésengez

zie Besanger.

 

FD

Besenthal

PlN (SH).

 

FD

Beserie

1. V. Bois. — 2. Proven. Bisory (Dép. Wardin).

 

EV

Besien, van

van Bezi(e)n, van Bessien: Besi(d)en: bezijden. 1422 Jan van Beziden; 1474 Thomaes van Bezyden, Ardooie (PARM.); 1665 Pieter van Besien, Ktr. (KW).

 

FD

Besieux

zie Debaisieux.

 

FD

Besin

Bezin, sans doute aussi Baisain, -in. Probabl. anc. prénom d’origine germ., cf. 1343-44 «Besin de le Haie» ComptesMons; toutefois, un surnom : w. (Charleroi) bèzin ‘ta­tillon, lambin’ est aussi possible. – Secon­dairement, nom d’origine: Vezin, w. à b’jé » (Nr), cf. 1556 «Perpette de Bezin» Bourg-Namur. On notera en outre que le NF Baisin est fréquent aux 17e et 18e s. en Haute-Savoie (GeneaNet).

 

JG

Besin

Bezin: 1. W. bèzin: angstvallig, pietluttig man, treuzelaar. – 2. Patr. 1343 Besin de le Haie, Bergen. – 3. PlN Vezin (N). 1556 Perpette de Bezin, Namen (J.G.).

 

FD

Besin

Proven. 1. Beaussaint (Loc.). N° 83. — 2. Besinne (Dép. Arbre-lez-Fosse).

 

EV

Besjes

Beskens, zie Bes.

 

FD

Besme

Proven. Loc. fr.

 

EV

Besnard

Besnehard, zie Benard.

 

FD

Besnard

V. BAR.

 

EV

Besnier

zie Berner.

 

FD

Besnou

Patr. Var. van Bernoul, Rom. vorm van Germ. VN Bernolf. Vgl. Besnard, Besnier.

 

FD

Besoens

Limburgse adaptatie van Besonhez?

 

FD

Besombe

Nom d’origine: Besombes, à Mon-sempron (Lot-et-Garonne).

 

JG

Besombe(s)

PlN Besombes in Monsempron (Lot-et-Gar.).

 

FD

Besombes

Proven. Loc. fr.

 

EV

Besonhé

-he(z), Besohé, -he: PlN Besonhez in Luik.

 

FD

Besonhé

-onhe, Besonhez, Besohé (forme dénasalisée). Nom d’origine: Besonhé, topon. de Vottem, contigu à Liège.

 

JG

Besonhé

Proven. Besonhez. (Dép. Liège). „ Versant- (hez) ou bois-(haye) du sieur Ba(de)son » ou ,,des jumeaux ». (N° 128).

 

EV

Besouw, van

zie van Bezouwen.

 

FD

Bessaerts

-ard: Door ass. < Bersa(e)rt; zie Biersard,

Beersaerts.

 

FD

Besschops

zie de Bisschop.

 

FD

Besse

Proven. ,,Plantation de bou­leaux. Synon. : Bessi(è)re, Besure ,,Bessière ». Diminutif : Bechuron (Dép. Vaux-sous-Chèvremont). N° 242.

 

EV

Besse

zie Bes.

 

FD

Besselaer

-laere, -leer, -le(e)rs, zie Bachelier.

 

FD

Besselaer, van den

van den Be(r)sselaar: PlN Besselaar (NB).

 

FD

Besselaere, van

zie van Beselaere.

 

FD

Besseling

-link, Bessling: Patr. Afl. van Germ. vleivorm Betso: Berht-so. Vgl. Bezelinus (MORLETI). 1415 Jan Besselinx, Mech. (V.ING.).

 

FD

Bessem(s)

Bessemans. 1. Profess. Bezem, ,,Balai ». N. d’artisan. — 2. Proven. Beyssem (Dép. Veltem).

 

EV

Bessem(s)

Bessens, Besem, Besème: Mnl. bessem: bezem. BerBN van de bezembinder of de straatveger. 1366 Marie Beisems, Ip. (BEELE 1959); 1405 Pieter Besem = 1408 Pieter Bezem =

1410 Pieter van den Bezeme, Bg. (SIOEN); 1449

Goelijs Bessem, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Bessemans

BerN van de bezemmaker, bezembinder. 1350 Johannis dicti Bessemmakers, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Bessendorffe(r)

PlN Betzendorf bij Lüneburg (NS).

 

FD

Bessens

zie Bes, Bessems.

 

FD

Bessien, van

zie van Besien.

 

FD

BESSI–ère

-re. V. Basse.

 

EV

Bessière(s)

zie Bausière.

 

FD

Bessine

zie Buisine.

 

FD

Bessire

zie Beausir(e).

 

FD

Bessling

zie Besseling.

 

FD

Besson

1579 «Aymond Besson» BourgNamur; surnom: anc. fr. besson ‘jumeau’ FEW 1, 383b. •  Dimin.   attestés   uniquement  en   anthroponymie: Bessonneau  – Bessonnet.

 

JG

Besson

Debesson, Bessonneau, -onnet: Ofr. besson: tweeling. 1586 Emondt Besson, Savoie-Lv. (CALUW.).

 

FD

BESSON–haye

-hié, -hez. V. Besonhé.

 

EV

Best

Beste. Généralement surnom: néerl. best ‘meileur’.

•  Dimin. en -gen: Bestgen.

 

JG

Best(e), (de)

den Besten, de Bes: 1. BN De Beste. 1283 Willelmus de Beste, Kales (GYSS. 1963). – 1. Reïnterpretatie van Metr. Bes. 1260 Henricus filius Beste; 1268 Wilhelmus filius Besth, Lv. (HM

162).

 

FD

Besten, van

PlN Besten in Eggermühlen (NS) en Finnentrop (NRW). 1704 Thomas van Besten, Lv. (MULVII).

 

FD

Besters

1. Afl. van Mnl. besten: toerijgen. BerN. – 2. Of uit Bastaerts?

 

FD

Bestevaar

BN beste vader, grootvader, voogd. Vgl. Fr. Bompère.

 

FD

Bestgen

Patr. Dim. van HN Sebastiaan. D. Bäschge, Bäsge.

 

FD

Bestjoen

zie Bautsoens.

 

FD

Bestman

zie Bieseman(s).

 

FD

Bestoen

zie Baston.

 

FD

Besure

V. Besse.-

 

EV

Besure

w. (région de Scy) Bèzeùre. Famille bourgeoise de Caen, en Normandie, connue à Pailhe dans la première moitié du xvne s., puis à Havelange au milieu du xvme s., et qui remonte p.-ê. à Robert le Beseour cité en 1313, de Bretteville-sur-Laize, à 15 km au sud de Caen (A. Lanotte, Esquisse, 63, note 86). – Bibliogr. : Ph. Besure, Famille Lebeseur, alias Besure, et ses alliances, Namur, 1984 (polycopié).

 

JG

Besure

zie Lebeseur.

 

FD

Besuyen

Bezuijen, Bezuiden: PlN Bezuiden. Of var. van Van Bezooijen.

 

FD

Besxelaere, van

zie (van) Beselaere.

 

FD

Bet

zie Bette.

 

FD

Bet(h)egnies

zie De Bettignies.

 

FD

Betaille

Béteille, Beteille: Kan teruggaan op Ofr. bestail(le), Fr. bétail: vee. Maar wsch. var. van Bataille.

 

FD

Bete(n)

Beeten(s), Bieten: Metr. of Patr. met verschillende mogelijkheden. 1. Afl. van Germ. berht-naam: Betto, Betta. Evtl. door ass. uit Beerten(s). – 2. VN Elisabeth. 1350 Dyemelin

Bêtensun (BRECH.). – 3. Gepalataliseerd uit Baten.

 

FD

Betenheuser

Afl. van PlN Bettenhausen (HS, RP, BW,TH).

 

FD

Beterams

Beterens, zie Bertran.

 

FD

Beterams

V. BAD(u).-

 

EV

Beterman(s)

Bit(t)erman, Bettermann: FN in L en VB. Vgl. D. Biedermann: eerzaam man, betrouwbaar, voornaam burger. 1339 Joh. Biderman, Bonndorf (BRECH.). 1507 Jans Betermans, VB (BO 34); 1552 Hugo Bittermans, Lv. (MULIV).

 

FD

Betermier

Betermiez. Var. par métathèse de Bertemier, cf. Barthélémy.

 

JG

Bétermiez

-mier, -mieux, zie Bittremieux.

 

FD

Beth

zie Bette.

 

FD

Beth(s)

cf. Bette.

 

JG

Bethelot

zie Berteloot.

 

FD

Bethencourt

zie Debetencourt.

 

FD

Bethèze

1. V. Baptiste. N° 98. — 2. Proven. Bédés (Ane. N. de Bé-ziers, Loc. fr.). N° 207.- Patron. Israélite.

 

EV

Bethge

Bethke, zie Betjes.

 

FD

Bethléem

Bethlen, zie Betlem.

 

FD

Bethoor

zie Butor.

 

FD

Beths

V. BAD(u).-

 

EV

Beths

zie Bets.

 

FD

Béthune

Proven. Loc. fr.

 

EV

Béthune

-unie, Bétune, Bethuyne, Bothuyne (formes néerl.). Nom d’origine: Béthune (PdC).

 

JG

Bethuyne

Bet(t)huyne, (de) Béthune, Bétune, Betune, Bethume, Pethuyne: PlN Béthune (PdC). 1230 Willelmus de Bethunia (SMTI); 1635 Antheunis van Boutuijne, Vn. (PV).

 

FD

Betigny

zie De Bettignies.

 

FD

Betinger

zie Bettingen.

 

FD

Betinville

cf. Bettinville.

 

JG

Betinville

zie Bettonville.

 

FD

Betjes

Bethge, Bethke: 1. Metr. Dim. van Bette = Elisabeth. 146 e. VN Betkin, Ktr. (DEBR. 1970,528). 1712 Lisbet Bettiens, Bilzen (SCHOE. 36). – 2. Patr. Ndd. dim. van Bertram of andere berht-naam. 1223 Beteke Schele = Bertram, Hamburg (NN). Betker: Wsch. grafie voor Ndd. Baedeker = D. Bottcher: kuiper.

 

FD

Betlem

Bethléem, Bethlen, Beddele(e)m, Bedleem: PlN Bethlehem, b.v. abdij in Deutekom (G), bij Elkerzee (Z), PlN in Herent (VB), Ramskapelle (WV), Reninge (WV), St.-Gillis (VB). 1428 Oreyt van Bethlehem die men zeidt Ysereyt van Belle, Ktr. (DEBR. 1957,14); 1571 Lucas van Batelhem, Lv. (HENNO).

 

FD

Betonville

zie Bettonville.

 

FD

Bétourné

Be-, Bétournet. Surnom physique ou moral: anc. fr. bestorné ‘mis à l’envers; contrefait; ahuri’, moy. fr. bestourné ‘id.; corrompu’FEW 13/2, 69a.

 

JG

Bétourné

-net: Ofr. bestorné: mismaakt. BN.

 

FD

Betout

zie Bertoul.

 

FD

Betrains

-rams, -rane, zie Bertran.

 

FD

Betrancourt

zie Debetencourt.

 

FD

Betremieux

V. Bittremieux.

 

EV

Betremieux

zie Bittremieux.

 

FD

Betri

1. Metr. W. vorm van Beatrix. – 2. Var. van Bertry.

 

FD

Bets

Beths: 1. Metr. Gen. van Bette. 1398 wedewe Heinric Bets, Galle Bets, Petegem (DEBR. 1970). –2. De Bets, wellicht var. van De Baets. 1374 Sansoen de Bets, Ip. (BEELE). – 3. Soms samentrekking van Behets: 1733 Behets = Bedts, Berg, (med. P. Behets).

 

FD

Bets

cf. Bette, Beth.

 

JG

BET–s,

-z; Bett- -e(n)s, -ig. V. BAD(u).-

 

EV

Bets, van

van Bedts, (van) Beets: 1. PlN Geetbets of Walsbets (VB). 1254 Walterus de Bêche, St.-Tr. (HERB. 1947,57); 1267 Walterus de Betsa, Meer (OSM 208); 1340 apud Beetse inter mansionem Elisabeth de Beetse; 1347 Goert van Beetsse, Ezemaal (C.BAERT). – 2. PlN Beets (NH).

 

FD

Betsbrugge, van

Besbrugge: PlN Betsbrugge in Aarsele en Meulebeke (DFI). Barsbrugge in Anzegem. 1311 Willaume de Bedsbrugghe, Anzegem (VAN G. 1954,286); 1382 Fierin van Betsbrugghe, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Betsch

zie Bertsche.

 

FD

Betsens

zie Bettesone.

 

FD

Bette

Beth.   1356-58  «Bette Maire»,   1417 «Jehan Bethe le jovene» PolyptAth,  1444 «Goffart Bette», 1449 «Thirion Bette» Aides-Namur,   1531   «Isabeau  Quind  dit  Beth» Ladeuze;  hypocor.  d’Elisabeth.   Cf.   aussi Bert(h)e.

Dérivé: Betot. Génitif néerl.: Bets, Beths; Bettens.

 

JG

Bette

Betten(s), Bet(s), Beth(s): 1. Metr. Korte vorm van de HN Elisabeth, Mvl. Lijsebette. 1413 Bette vanden Schotte = 1417 Lijsbette, Ktr. (DEBR. i957>io). – 2. Pair./ Metr. Betto = Berhto / Betta = Ber(h)ta. 1274 Walteri Bette, Wg. (DEBR. 1980).

 

FD

Bettegnie

zie De Bettignies.

 

FD

Bettem, van

van Betten, zie van Bertem.

 

FD

Bettencourt

zie Debetencourt.

 

FD

Bettendorf(f)

PlN Bettendorf (GH, Elzas, NRW, RP, BEI).

 

FD

Bettenhove

Bettenof: PlN Bettenhoven, Fr. Bettincourt (LU).

 

FD

Bettens

zie Bette.

 

FD

Bettenville

zie Bettonville.

 

FD

Better

zie de Bitter.

 

FD

Bettermann

zie Beterman(s).

 

FD

Bettesone

Betsens: Patr./Metr. Zoon van Bette. 1326 Clais Bettenzone, Ip. (BEELE).

 

FD

Bettignie

-it, Bettegnies, -ie. Nom d’origine: Bettignies (Nord).

 

JG

Bettignie(s)

-it, zie De Bettignies.

 

FD

Bettingen

-er(s), Betinger: PlN Bettingen (BW, NRW, RP, SL).

 

FD

Bettinville

Betinville, Bettenville. Nom d’ori­gine: p.-ê. Betteville (Seine-Maritime) ou Bétheniville (Marne) [cf. la marquise Daniel de Bettenville, belle-mère de Léopold Senghor].

 

JG

Bettonville

Betonville, Bettenville, Bet(t)inville: PlN in Roclenge-sur-Geer (LU). 1460 Henraur de Bettonvilhe, Luik (ISP).

 

FD

Bettonville

Betonville. 1460 «Henraur de Bettonvilhe» Liège (FD); nom d’origine: Bet­tonville, à Roclenge-sur-Geer (Lg).

 

JG

Bettonville

Proven. ,,Domaine du sieur Badon ». Synon. : Bettincourt, Bettenhove, Pittonville. N° 245.

 

EV

Bettrang

zie Bertran.

 

FD

Bettremieu(x)

-mier, zie Bittremieux.

 

FD

Bétune

zie Bethuyne.

 

FD

Betuw(e), van

de Betue, de Betué: PlN Betuwe bij Tg. (L) (ZLP). 1235 Walterus de Betue, Tg. (IOT); 1421 Goeswijns van Betue, Tg. (TYTGAT). Zie ook Beethoven.

 

FD

Betz

Betzen, Betzgen, Betzing: D. Patr. Vleivorm van Bernhard of Berchtold. 1388 Betz Rilcker = Bernhard R., Schweinfurt (DN).

 

FD

Betzhold

Bezold: Patr.1. Oostd. afl. van VN Petrus. 1489 Laur. Beczolt, Merseburg. – 2. Obd. Betschold < Berchtold. 1471 Friedr. Betscholt, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Beubled

-et: BerBN Beau blé: mooi koren, graan. Vgl. D. Schönrogge, Schönweitz. 1356 Ysabiel Biaublee, Atrecht (NCJ).

 

FD

Beublet

Beubled. Peut-être surnom: fr. beau blé; comp. Bombled, Bonbled.

 

JG

Beublet

Beudin. V. BALD.- N° 79. (Diphtongue) .

 

EV

Beuche, van dem

zie van den Bosch.

 

FD

Beucheleirs

zie (de) Beukelaer.

 

FD

Beuckelaer

Beukelaer, au génitif: Beucke-laers, Beukelaers, Beukeleirs. Moy. néerl. bokelare, buekelare ‘sorte de bouclier’, sur­nom de fabricant de boucliers [FD] ; cf. aussi Debeuckelaer, etc.

 

JG

Beuckelaer(e)

-laers, -leer(s), -leirs, zie (de) Beukelaer.

 

FD

Beuckelaere

1. Car. mot. ..Bouclier ». N.  d’un protecteur.  Synon. : Beu-ckelaers. — 2. V. Beuk.

 

EV

Beuckels

Beuchels, Bokels: 1. Mnl. bokel, beukel: knop (van een schild), gesp. BerBN van de gespenmaker; vgl. Bouclier, De Beukelaere. 1216 Theodericus Bukel, Holland (GYSS. 1999′); 1281 Erembout Bokel, Nieuwmunster (FIAES. 1957, 69); 1321-22 Henricus Bokel (BAERT); 1398 wedewe Willems Buekels, Moenin Buekel, Marke (DEBR. 1970). – 2. Huisnaam. 1369 Lambrecht in den Bokele, Mech. (V.ING.).

 

FD

Beucken

V. Beuk.

 

EV

Beucken(s)

zie Bokken.

 

FD

Beucken, van de

van den Beuck, zie van der Beuken.

 

FD

Beucker

V. Beuk.

 

EV

Beucker(e), de

Beuckers, zie Beudeker.

 

FD

Beuckhout, van

zie van Beukhout.

 

FD

Beuckx

zie Bokken.

 

FD

Beuda(e)rt

zie Boudard.

 

FD

Beudeker

Beuker, Bueker, -ers. Nom de métier: moy. néerl. oriental bo(e)deker, bas-all. bodiker ‘tonnelier’ [FD].

 

JG

Beudeker

Buddeker, (de) Beuker, de Beucker(e), Buekers, Beu(c)kers, Bücker, Buckers, Buk(k)ers, Boeker: Ndd. bodiker, Oostmnl. bo(e)deker: kuiper. BerN D. Bottcher, Ndd. Böd(d)e(c)ker, Bö(c)ker. 1250 Markward Bodekere, Hamburg (NN); 1750 Franciscus Beudeker, A’dam (MUL VIII).

 

FD

Beudels

Buddels: Mnl. bodel: gerechtsbode, beul. ±1300 Johan Budel, Hoeselt (OGG); 1420 Ghijs Buedel, Dend. (PARM. I). Zie ook (de) Beul(e).

 

FD

Beudet

zie Baudet.

 

FD

Beudin

1294 «Colai Beudin» CensNamur; var. de Baudin.

 

JG

Beudin

Patr. Var. van Boudin, vleivorm van Boudewijn. 1397 Gillot Beudins, Pittem (DEBR. 1970).

 

FD

Beudin

V. BALD.

 

EV

Beudot

zie Baudot.

 

FD

Beuel

zie (de) Beul(e).

 

FD

Beuf, de

1. Zie Leboeuf. – 2. Reïnterpretatie van Dubus. 1619 Robertus Dubus = 1636 R. de Beuf; zijn zes kinderen stierven in 1636 aïs De Beuf, Tielt (751979,76).

 

FD

Beuffe

cf. Bœuf.

 

JG

Beuffe

Proven. 1. V. Bauffe. — 2. V. Bove. — 2. V. Bovo.

 

EV

Beuffe

zie Boffe.

 

FD

Beufkens

zie Bufkens.

 

FD

Beug(h)er, de

de Bueg(h)er, Beugre, de Buger: Mnl. bugger, Ofr. bogre < Lat. bulgarus: ketter, sodomiet. BN. 1295 Robertus dictus le Bougre, St-Q. (MORLET); 1303 Zoetins Bucghers, Bg. (VERKEST).

 

FD

Beugel(s)

Beugles, Beugelmans: 1. BerBN/BerN van de beugelmaker. Een beugel of bogel was een ijzeren ring. – 2. BN voor de speler van het kolfspel, het beugelen. 1394 Hanekin Bueghelman, Ip. (BEELE).

 

FD

Beugeling

-ink: Afl. van PlN Beugel: kromming in rivier (HEKKET) of aïs BN afl. van zn. beugel.

 

FD

Beughem, van

zie van Bodeghem.

 

FD

BEUGN–ie

-ier. V. BAUGN- -iet, -ier.

 

EV

Beugnie(r)

-ié, -iez, Beunier, Beuny: Var. van bonnier: bunder (landmaat)? 1286 Baudes Beuniers, Lessen. Of spelling voor Beugnies of Beugniet. 1780 Joseph Beuniet = Beunier, Charleroi (J. G.).

 

FD

Beugnie(s)

Bugni, Debeugny, Debui(g)ne, de Buyne, Debu(i)sne, Debugne, Debun(n)e, de Burine, De Beunne, Debenne: PlN Beugnies (Nord), Beugnies in Harmegnies (H). Evtl. Beugny (PdC), Bugny (Aisne), Buigny (Somme). 1334 Jehan de Bugnies, Bergen (PIERARD); 1410 Estievene de Buignies = de Bougnies; ± 1450 Rasse de Buignies = de Beugnies, Aat (Midd. 1971,17-23); 1708 Hubrecht de Beigne (zoon van) 1685 Pieter de Bunge; 1724 Jacques Debugne; 1724 Theodor van Bugnen; 1777 J.B. van Bunnen, Menen (COUSS.; de familie De Bunne stamt uit Menen). Zie ook Debognies.

 

FD

Beugnier

-iez, -iet, cf. Beunier.

 

JG

Beugnies

1676 «Jean de Beugnies» RuageAth; nom d’origine: Beugnies, à Harmignies (Ht) ou Beugnies (Nord); cf. Debeugny.

 

JG

Beugniet

-et, -ez, Beunet, Beignet, Bougnet, Buniet: Ofr. buignet: beignet, poffertje. BerBN. Evtl. grafie voor Beugnier of Beugnies.

 

FD

Beugoms

zie Bodegem.

 

FD

Beugre

zie de Beugher.

 

FD

beuk

,,Hêtre ». Variante : Boek. Pro­ven. Beu(c)ken, (Bueken, Loc.) Beuque. Avec suff. d’origine -er, -man(s) et -aer(e) : Beukers, Beucker, Boeckmans, Boucke-naere, Bouckaert. En composition: Beukenhorst, ..Taillis de hêtres »; Boeckstyns (Beukensteen), ,,Châ-teau des hêtres ». (VAN) Bocks-, Boxs-, Boques- -ta(e)l(e); Bouch-haute, Buekenhoud()t, Beukhout, ,,Bois de hêtres ».

 

EV

Beuk(e)

zie Bokken.

 

FD

Beukelaer(s)

-eirs, cf. Beuckelaers.

 

JG

Beukelaer, (de)

-aar, (de) Beu(c)kelaer(e), de Beucklaer, de Beu(c)keleer, de Bueckelaer(e), Beu(c)kelaers, -eers, -eirs, Beucheleirs, Bôckeler, Bock(e)ler: Mnl. bokelare/buekelare: beukelaar, schild met een bokel of knop. Een BerBN voor een maker van beukelaren is niet uitgesloten: 1340 Bokelaermakere, Mech. (HB 739). Maar ook vanwege het Iw. is een BerN voor de maker van bokels/beukels, ni. gespen, waarschijnlijker. Vgl. Bouclier. ± 1300 Gicebrech Bokelere, L (OGO); 1314 Walteri dicti Bokelleer, Udenhout (OATII); 1350 Willem de Bukelere (CLM); 1408 Nout de Bokelere, Aw. (V.GORP 1949,17).

 

FD

Beuken

Beukenne, Beukens. Var. de Bokken.

 

JG

Beuken

zie Bokken.

 

FD

Beuken(ne)

-e(n)s, zie Bokken.

 

FD

Beuken, van der

van den Beuken, van der Buecken, van de Beucken, van de Biicken, van den Beuck, (van de) Beuque, Verbeu(c)ken, Verbu(e)(c)ken, Verbeukel, van den Biuck, van den Boick: 1. PlN Ter Beuken: aan de Beuk. 1356 Wautere van den Buke, Pepingen (PEENE1949); 1406 Peter vander Bueken, Bs. (HB 270). – 2. Sommige namen (b.v. Van de Beuque) kunnen reïnterpretaties zijn van Van den Beulcke, Van de Beulque.

Beukenhorst: PlN: hoogte met beuken begroeid. Vgl. Van Bokhorst.

 

FD

Beukenhou(d)t

zie (van) Buggenhout.

 

FD

Beuker

cf. Beudeker.

 

JG

Beuker, (de)

-ers, zie Beudeker.

 

FD

Beukeveld

PlN: veld waar beuken groeien.

 

FD

Beukhout, van

van Beuckhout: PlN Beukhout: beukenbos. 1280-1344 Godins van Buchout, Bilzen (SCHOE.). Zie ook (van) Buggenhout, Bochout.

 

FD

Beul(e), (de)

Beuel, Beuls, Buel(l), de Buel, (de) Buyl, de Buijl: BerN van de (gerechts)beul, gerechtsbode. 1227 Hugheman Bodel, Bouterzande Z; 1237 Johannes dictus Buel, Ing. (GN); 1480 Gillis de Buel, Zele-Gent (PBG). Zie ook Beudels.

 

FD

Beul(l)en(s)

Buel(l)en(s), Beulence, Bullens, Bulen(s), Bulin(s), Beulinckx, Bu(e)lin(ck)x, Buelinck, -inckx, Bullinck, -inckx, -ynck, -ijnck, Buylinckx, Buijlinckx: 1. Var. van Boelens, met gepalataliseerde vocaal. 1458 Wilhem Bullinx, Genk (VDZ); 1460 Reyner Bullinx, Henis (IOT). – 2. Patr. Vleivormen van Boudewijn. 1602 Tanneken Bulens = 1607 Anna Bals; 1607 Jan Bulens = Joannis Bal, Schelle (MAR. II).

 

FD

Beul, van

zie van Buylen.

 

FD

Beulaert

zie Buylaert.

 

FD

Beulck(e), (van den)

zie (van den) Bulcke.

 

FD

Beulemans

zie Boelmans.

 

FD

Beulen(s)

-ence, zie Beullens.

 

FD

Beulens,

cf. Beullens.

 

JG

Beuler(s)

zie Bauler.

 

FD

Beulinckx

Buelinckx, Bulinckx. Var. avec suf­fixe -lin de Beul(l)ens, Buelens.

 

JG

Beulinckx

zie Beullens.

 

FD

BEULL-

-ekens, -ens. V. BALD.-

 

EV

Beullekens

cf. Bullekens.

 

JG

Beullekens

zie Bullekens.

 

FD

Beullens

Beulens, Buelens, Bullens, Bulens, etc. Var. dial. de Boelens, avec voyelle pala-talisée [FD].

 

JG

Beulque, (van de)

zie (van den) Bulcke.

 

FD

Beuls

zie Boelens, (de) Beul(e).

 

FD

Beum

Beum(i)er. V. Bohême.

 

EV

Beume, de

zie Deborne.

 

FD

Beumen, van

Streeknaam Böhmen, Ndl. Bohemen (Tsjechië).

 

FD

Beumer(s)

1. Ndd. Böhmer: iemand die aan een (slag)boom woont. – 2. Volksnaam Bohemer. Zie ook Baumer.

 

FD

Beumier

NF spécifiquement borain, que P. Ruelle (Des NF de Quaregnon) analyse comme une var. de moy. fr. bouhemien ‘bohé­mien’ (comp. fr. rien, bor. rie); plutôt anthrop. germ. en -hari?

 

JG

Beumier

Wsch. var. van Beunier. 1734 Beumier, Jemappes (PDB).

 

FD

Beuming

zie Beuning.

 

FD

Beumkes

zie Beunkens.

 

FD

Beumont

zie Beaumont.

 

FD

Beun(ier)

V. Baugnée.

 

EV

Beun(s)

Beune, de Beun, Beunen(s), Beunnens, Bunnens, Bunn, Beunes, Beunis: Patr. Germ. VN Bun(n)o (Fm.). 1281 de manso quondam Bunnes, Zevergem (HAES.); 1374 Willem Beune; 1386 Salin Beune, Ip. (BEELE). De Wvl. familie Beun stamt van ene Buns in Belle (FV). Lieven Buns kwam in 1824 van Belle naar Kemmel; zijn kinderen werden ingeschreven als Buns, Beuns en Beun (med. J. Beun, leper).

 

FD

Beun, (de)

zie Beun(s).

 

FD

Beunckens

Beunekens, zie Beunkens.

 

FD

Beune

Beunen(s), -es, zie Beun(s).

 

FD

Beunet

zie Beugniet.

 

FD

Beunier

Beugnier, -ié, -iez, -iet, Beugnet, -ez. 1286 «Baudes Beuniers» CartLessines, 1780 «Joseph Beuniet» = «Joseph Beunier» Char-leroi; sans doute var. de Baugn(i)et.

 

JG

Beunier

zie Beugnier.

 

FD

Beuning

Bueninck, Beuming, Bu(i)ning: Patr. Afl. van de Germ. VN Buno (zie Beun(s)) (STARK171). 1260 Bunning(us), Greifswald; 1262 Gerd Bunigus, Friesland (NN). Vgl. ook Bunk.

 

FD

Beuningen, van

PlN Beuningen (G, OIJ). 1479 Wouter van Buenynghen, Nijmegen (PARM.).

 

FD

Beunis

zie Beun(s).

 

FD

Beunkens

Beunckens, Beuneken(s), Bun(c)kens, Beumkes: Patr. Dim. van Beun. Zie Beun(s), Beuning, Bunk. 136 e. Gyso Bunke, Hamburg (NN).

 

FD

Beunne, de

1. Zie Beugnies. – 2.Evtl. = Beun.

 

FD

Beuny

zie Beugnier.

 

FD

Beuque

1. V. Beuk. — 2. V. BALD.

 

EV

Beuque, (van de)

zie (van den) Bulcke, van der Beuken.

 

FD

Beur(r)ier

Burrier, -iez, Burier, -ie(z), -ié, Bur(r)y, Bur(r)i: Ofr. burier, Fr. beurrier: boterhandelaar. BerN. 1197 Reniers Buriers; 1275 Crestien le Burier, Atrecht (NCJ); 1273 Ernouls li Buriers, Dk. (FST).

 

FD

Beuraert

zie Bérard.

 

FD

Beuren, van (der)

van Buere(n), van der Beeuren, Beuren, van Beurden, Verbeure(n), Verbuere: 1. PlN Mnl. buur, buer: huis, hok, schuur. D. (das) Bauer. De naam was oorspr. Van den Beure, want Mnl. buur is ml. of onz., vgl. Wvl. het ovenbeur, -buur: ovenhuis. PlN Ter Beure in Rollegem, te Bueren = ter Buren in Ruiselede (DFII). 1283 Johannes de Bure, Ktr. (DEBR. 1980); 1398 Ghiselin van den Buere, Rollegem (DEBR. 1970); 1423 Janne vander Bueren, Lier (FRANS). – 2. Zie van Buren.

 

FD

Beuret

-ey, zie Boret.

 

FD

BEUR–et

-iot, Beurms. V. BAR.

 

EV

Beurghs

zie Borch.

 

FD

Beurght, van der

zie (van der) Borgt.

 

FD

Beurick

Buerick, Burick, Burri(n)ck: 1. Patr. Germ. VN bod-rîk ‘dienaar-machtig’ of bald-rîk ‘moedig-machtig’ (zie Bouderickx). 1281 Willelmi Boderix = Willem Buederix = W. Buederic, Aksel (HAES.); 1323 Soy Burric, Cent (GYSS. 1971,40). – 2. PlN Burik, wellicht = Bury (H of GB). 1567 H. van Burick, Burick-Aw. (AP).

 

FD

Beurie, van de(n)

zie van de Buerie.

 

FD

Beurier

zie Beurrier.

 

FD

Beuriot

Peut-être dimin. de fr. beurre, surnom de marchand ; ou bien var. de Bériot.

 

JG

Beuriot

zie Buriot.

 

FD

Beurlet

cf. Burlet.

 

JG

Beurlet

zie Burlet.

 

FD

Beurme, de

de Beurne, zie Deborne.

 

FD

Beurms

zie van Borm.

 

FD

Beurnel

zie Burnel(le).

 

FD

Beurnier

zie Brunier.

 

FD

Beuron

zie Buron.

 

FD

Beurs

Buers: BerBN van de beurzenmaker. 1292 Jan Borze, Moerkerke (CG); 1377 Heinric Burse; 1368 Gillis de Bursmakere, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Beurs, de

Kan een BerBN zijn voor een beurzenmaker; zie Beurs. Maar kan ook een reïnterpretatie zijn van Debeus, met

hypercorrecte rs i.p.v. s.

 

FD

Beurskens

1. Profess. ..Petites bour­ses ». N. de fabricant. N° 131. — 2. Car. mor. ..L’homme aux petites bourses, le thésauriseur ». N° 270.-

 

EV

Beurskens

Burskens, Beurs(ch)gens: Dim. van beurs. BerBN van de beurzenmaker. 1163-77 Henricus Bursekin, Cent (GN). Zie Beurs.

 

FD

Beurtels

zie van Bortel.

 

FD

Beurthier

cf. Berth-, Berthier.

 

JG

Beurthier

zie Bartier.

 

FD

Beurts

Door d-syncope samengetrokken uit Beuderts (zie Boudard, Beudaert).

 

FD

Beus, de

Wsch. var. van Debus. Zie Dubus.

 

FD

Beusc(h)a(e)rt

zie Bosschaert(s).

 

FD

Beuscart

Probabl. forme francisée du NF flam. Bosschaert.

 

JG

Beuscher, (de)

zie (de) Bosscher.

 

FD

Beuselinck

Dimin. en -lin (cf. Buselin) de l’an-throp. germ. Boso [FD], cf. aussi Beuze.

 

JG

BEUS–elinck

-mans; BEUT(H)–e, -els. V. BAD(u) (Baz, Bad).

 

EV

Beuselinck, (de)

Beuseling, Beuzelin: Patr. Dim. (-lin) van Germ. VN Boso. Vgl. Buselin. 1313 Danis Bueselin, Parijs (MICH. 1951,181).

 

FD

Beusen

cf. Beuze.

 

JG

Beusen

zie Beuze.

 

FD

Beusenbergh

PlN Beuzeberg in Holten (OIJ).

 

FD

Beuserie

zie Bouchery.

 

FD

Beusinne

zie Buisine.

 

FD

Beusker

zie de Buysscher.

 

FD

Beusmans

zie Boschman(s).

 

FD

Beusquart

Beusschart, zie Bosschaert.

 

FD

Beussche, van den

zie van den Bosch.

 

FD

Beusscher, de

zie de Buysscher.

 

FD

Beusse

Beussé, zie Beuze.

 

FD

Beutels

zie van Bortel.

 

FD

Beutens

Beuthe: Patr. Rijnlands-Limburgse afl. van Germ. VN Bodo.

 

FD

Beutjens

zie Boutkens.

 

FD

Beutler

D. BerN Beutelmacher: buidelmaker, tassenmaker.

 

FD

Beuve

Beuven(s): Patr. Gepalataliseerde vorm van de Germ. VN Bovo.

 

FD

Beuvelet

cf. Bieuvelet.

 

JG

Beuvelet

-lot, zie Bouvelet.

 

FD

Beuville

PlN Beuville (Calvados, Seine-Mar.).

 

FD

Beuvrate

Var. de Peuvrate.

 

JG

Beuvry

zie Debouverie.

 

FD

Beuzard

-art, zie Boisard.

 

FD

Beuze

au génitif néerl.: Beusen. 1426 «Pier. Beuse» TailleSoignies; probabl. forme pala-talisée de Fanthrop. germ. Boso [FD], comp. 1313 «Beusin le Drapier» TailleParis; ou bien nom d’origine: cf. 1289 «Colin de Beuse [= Beuzet]» CensNamur?

 

JG

Beuze

Beusse, Beusen, Beuzet, Beussé: Fatr. Gepalataliseerde vorm van de Germ. VN Boso (en dim. op -et). Vgl. Beuselinck. 1313 Beusin le Drapier, Parijs (MICH. 1951,50).

 

FD

Beuzelin

zie Beuselinck.

 

FD

Beuzet

1. Zie Beuze. – 2. PlN Beuzet (N).

 

FD

Beuzet

Proven. Loc. Variantes : B(e)uset.

 

EV

Bevaisieux

Verhaspeling van Debaisieux.

 

FD

Bévalot

zie Bouvelet.

 

FD

Bève

zie Debaive.

 

FD

Bevel

1. Position sociale ou Car. mor. ..Commandement ». N. de chef ou d’homme autoritaire. — 2. V. BAB.-

 

EV

Bevel

PlN (A).

 

FD

Bevelacqua

zie Bevilacqua.

 

FD

Bevelander

Van (Noord- of Zuid-)Beveland (Z).

 

FD

Bever

1. Car. mor. Bever, ,,Trem-bleur ». — 2. Proven. Bever (Loc.). — 3. V. BAD(u) (Ba).-

 

EV

Bever

Bevers, Beever(s), de Bever(e), de Bevre, Debèvre, de Bevle: BN naar het dier. ±1240 Mabilia Sygeri Bevers, Cent (SCHMID); 1450 Roelof den Bever, Den Bosch (HB 521).

 

FD

Béver

au génitif: Bevers. Sans doute surnom: néerl. bever ‘castor’, comp. Debever, De Bever, plutôt que nom d’origine: Bever, forme flam. de Biévène (BrFl).

 

JG

Bévercé

PlN Bevercé (LU).

 

FD

Beveren, van

van Bever(e), van Beever.Vambeveren: PlN Bever (VB), (Strombeek-)Bever (VB), Bevere (0V), Beveren-aan-de-IJzer, Beveren-Leie, Beveren-Rs. (WV), Beveren-Waas (OV), Beveren in Oostkamp (WV). 1177 Reingotus de Beverne…apud Beverne (d.i. Strombeek-Bever) (LIND. 1955,499); 1346 Zegher van Beverne, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Beverna(e)ge

-a(e)gie, -a(e)yge, -aeye, zie Pevenage.

 

FD

Bevernage

1. Proven. Beveren-haag, ,,Bois de Beveren ». — 2. V. Ber-nage. — 3. V. Pevenage.-

 

EV

Bevernage

Var. de Pevenage.

 

JG

Beversluis

van Beversluys, van Beversleeys: 1. PlN Beversluis in Dentergem (WV). 1398 Willem van Beversluus, Wakken (DEBR. 1970). – 2. PlN in Zuienkerke (WV). 1459 Gillis van Beversluus, Blankenberge (DFI). – 3. PlN in Rotselaar en Wezemaal (VB). 1428 Peter van Hambroec diemen heet vander Beversluys, Aw. (OARII).

 

FD

BEV–i(e)

-ier(r)e. 1. V. Baivie. — 2. V. BAD(u) (Ba).-

 

EV

Bévie

Bévier(re), Béviaire, zie Bavière.

 

FD

Bevier

Bévier, Bevierre. 1629 «Pier Bevi» émigré en Suède, 1695 «Bevier» NPLouette; var. de Baivir.

 

JG

Bevilacqua

Bevelacqua: It. BN Drinkwater; vgl. Boileau.

 

FD

Beving

1. Car. phys. ..Tremblement » (des mains, etc.). — 2. V. BAD(u) (Ba).-

 

EV

Bevington

PlN (Warwickshire).

 

FD

Bevre, de

zie Bever.

 

FD

Bewaert

zie Boudard.

 

FD

Bex

cf. Beck(x).

 

JG

Bex

V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Bex

zie Bek.

 

FD

Bexkens

1. Dim. van PlN Beek. – 2. Metr. Ndd. VN Beke, korte vorm van, Elisabeth. 1509 Bêke Wepener, Bremen (NN). – 3. Dim. van Be(c)k.

 

FD

Bey

1.  Proven.  Loc.   fr.  —  2.  V. BAD(u)  (Ba).

 

EV

BEY-  

-aert, -er(s), -erman.   1.   V. Beier. — 2. V. BAD(u) (Ba).

 

EV

Bey(e)

zie Baye.

 

FD

Beya

zie Bayard.

 

FD

Beyaert

Beijaert. Var. néerl. de Bayard ou bien surnom de carillonneur: néerl. beiaard ‘caril­lon’ [FD].

 

JG

Beydekerke(n)

zie Bijkerk.

 

FD

Beydts

zie Beyts.

 

FD

Beyen

au génitif: Beyens, Comme Ba(e)yens, hypocor. néerl. de Boudewijn, Baldewijn, Baudouin [FD].

 

JG

Beyen(s)

zie Boudin.

 

FD

Beyens

V. BAD(u) (Ba).

 

EV

Beyer

Beyers, cf. Bayer.

 

JG

Beyer(s)

de Beyer, zie Beier.

 

FD

Beyerman

1. Mnl. beierman: klokkenluider. Vgl. beieren, beiaard. BerN. – 2. Reïnterpretatie van Beideman, afl. van Beidin, Boudewijn. 1368 Mathijs Beideman, Ktr. (DEBR. 1970). – 3. BN voor een Beier. Vgl. D. Baiermann.

 

FD

Beygaerden, van

Beygaert, Beijgaert: PlN Bijgaarden (VB) of in Hoksem (VB). 1321 Bartola de Bigarden, Hoksem; 1340 Wouters van Bygarden, Oorbeek (C.BAERT).

 

FD

Beyl

zie Bijl.

 

FD

Beyl, (de)

zie Lebel.

 

FD

Beylaardt, van den

Beylard, van den Bijllaardt: PlN Beylaar, later Ballaar, in Kaggevinne (VB). 1408 Jan Beylaer, Diest (CLAES 1983,143).

 

FD

Beylemans

B(e)ijlemans, Bylemans, Bilmans: 1. Metr. Afl. van Belle = Isabele. Vgl. Beyltjens. – 2. Metr. Afl. van Belie, Bille = Sibilia, Mabilia. Zie Biltjes. – 3. Afl. van bijl. BerN van de bijlenmaker of houthakker. Vgl. Byltjes.

 

FD

Beylemans

cf. Bylemans.

 

JG

Beylen, van

zie van Bijlen.

 

FD

Beylkens

zie Beyltjens.

 

FD

Beylmakers

BerN van de bijlenmaker. ±1570 Peter Bylemecher, Roermond (CDT 66).

 

FD

Beyloos

Proven. 1. Bij loos, ,,Près de Loos ». — 2. Bieloos, ,,Bois des

abeilles ». — 3. V. BILL.

 

EV

Beyloos

zie Billouez.

 

FD

Beyls

zie (de) Bels, Bijl.

 

FD

BEYL–s

-in. V. BILL — 2. Proven. Bijl   (Forme  de  terre.   N°   239).

L.D.

 

EV

Beyltjens

-tiens, -kens: Metr. < Mnl. Beilkin = Beelkin, dim. van VN Isabele. 1388 Danin Beilkin, Lauwe (DEBR. 1970).

 

FD

Beyn

Beyne(n), Beijne, Beenen(s), Bene, Bêne, Baine(s), Bein(e), Been(s), Beyns, Beijns, Beys: Patr. Korte vorm (bakervorm) van de Germ. VN Bernhard of een andere bern-naam (vgl. Benne, Behn). Evtl. Germ. VN Baino (Fm.), Baginus (Dip.). Beins kan gen. zijn, of uit Beinzo, Benzo (Bip.), 1153 Willelmus Baine (CVT 42); 1382 Casin Beyn, Wervik (DEBR. 1970); 1364 Jan Beins, Ip. (BEELE); 1465 Gheenken Beenen, Grote-Brogel (NOUWEN 1958,286).

 

FD

Beyn, de

zie Deben.

 

FD

Beynaerts

zie Benard, Beinhardt.

 

FD

Beyne

Beine, Baine(s): 1. Zie De Beyne. – 2. Zie Beyn.

 

FD

Beyne

cf. Beine.

 

JG

Beyney   

Proven. Beyne(-Heusay) (Loc.), avec suff. d’orig. N° 211.

 

EV

Beyney

zie Benneau.

 

FD

Beyns

Proven. Dép. Wommerson.

 

EV

Beyns

zie Beyn, Boudin, Bijn.

 

FD

Beynsberger

zie Beinsberger.

 

FD

Beyra

zie Bérard.

 

FD

Beyre, de

zie Beier, de Beer.

 

FD

Beyrens

zie Berens.

 

FD

Beyrus

V. BAR.

 

EV

Beyrus

zie Berus.

 

FD

Beys

Beijs, Beis, Beyst, Beyss: 1. Var. van Beyts, door ass. ts/s. Zie Bouds. – 2. Patr. Var. van Bey(e)ns < Beidins. Zie Boudin. – 3. Patr. < Beyns. Zie Beyn. -4. BN. Zie Beye, Baye. – 5. < Boys, gen. van Boye. ise e. Gillis Boys, Jan Beys, Oostakker (GYSS.

1971,39).

 

FD

Beys(t)

Proven. 1. V.  Bies(t).  — 2. Beys  (Dép. Henis).

 

EV

Beys, de

1. Uit Debaix. – 2. Zie (de) Bels.

 

FD

Beysbreghs

Wellicht verhaspeling van Beynsberger.

 

FD

Beysen

Beijsen(s), Beys(s)ens, Boysen: Patr. Misschien Beise < Germ. VN Be(i)nzo (Dip.), -so-afl. van bagin-naam (vgl. Beyn). Maar wsch. is Beysen de ontronde vorm (vgl. Beyens = Boydens) van Boysen, zoon van Boye, Friese en Ndd. VN Boye, Boje, ook appellatief (zie de Boye). 1334 Ruebin Boys = Ruebin Beis, Cent (GN); 1388 Cateline Bois, Ip. (BEELE); 1496 Petrus Beyse, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Beyser, de

Kan een ontronde vorm zijn van De Buyser of een spelling voor De Bijser. Maar De Beyser komt al in de 14de. in Gent voor (en toen kon ey niet staan voor ij). 1347 van Janne den Beyser, Gent (RSGIII).

 

FD

Beyst

zie Beys.

 

FD

Beysterveldt, van

zie Bijsterveld.

 

FD

Beyter, de

zie de Byttere.

 

FD

Beyts

Beijts, Beitz, Beidts, Beydts: Patr. Var. van Bouts, korte vorm van Germ. boud-naam zoals Boudewijn (vgl. Weit = Wouter). 1461 Monfrant Beyt, Kortemark; 1477 Roegier Beyts, Klerken (JAM.II).

 

FD

Beyvanghe, van den

zie van den Byvang(he).

 

FD

Bezel, van

PlN Beesel (NL).

 

FD

Bezemer

D. BerN Besemer: bezembinder.

 

FD

Bézerie

V. Besse et Bois.

 

EV

Bezi(e)n, van

zie van Besien.

 

FD

Bezin

cf. Besin.

 

JG

Bezin

zie Besin.

 

FD

Bezoen

zie Bazuin.

 

FD

Bezold

zie Betzhold.

 

FD

Bezooijen, van

PlN Besoijen (NB). 1425 Gys. Wytt de Besoeyen(MULI).

 

FD

Bezouwen, van

van Besouw, van Besauw: PlN Besauwen in Vorst (A). 1641 Joannes van Besouwen, Den Bosch (MUL V).

 

FD

Bezuiden

Bezuijen, zie Besuyen.

 

FD

Bezuidenhoudt

PlN Bezuidenhout (ZH).

 

FD

Bhuschere, de

zie de Bosscher.

 

FD

Bi(e)gel

Biegel, Ohd. Biehl, D. Büh(e)l: heuvel.

 

FD

BI(L)L(I)-  

-ard, -art, -au(x),  -e, -en(s), -er, -et, -ing, -is, Billeman. V. BILL.

 

EV

Bi(t)erman

1. BN voor een bitter man. Vgl. Bitters. –2. Zie Beterman(s).

 

FD

Bia

Car. phys. ,,Beau »   (Dialecte). V. beau-II. — 2. V. BILL.

 

EV

Bia

cf. Biar, Biard.

 

JG

Bia

zie Biard.

 

FD

Bia

zie Biard.

 

FD

Biais

Car. mor. ,,H. qui biaise, use de moyens détournés ».

 

EV

Bialer

Proven. Baulers   (Loc.).  N° 83.

 

EV

Biamont

1279-81 «JehansdeBialmont» Comp-tesMons; nom d’origine: Beaumont, w. byau-mont (Ht).

 

JG

Biamont

zie Beaumont.

 

FD

Bianco

Bianchi(ni): It. BN bianco, uit Germ. blank: wit. 1732 Henricus Bianco, Mech. (MUL VII).

 

FD

Bianquin

NF valdôtain, dérivé en -quin de bianco, blanc.

 

JG

Bianvet

V. Bienfait.

 

EV

Biar

Biard, Biart, Bia, w. Biyâ. 1626 «Jacques Biart», 1666 «Jean Byart» Oignies; probabl. anthrop. germ. big-hard. Secondairement, nom d’origine: germ. bigard ‘enclos’, ainsi Biarsà Montrœul-sur-Haine (Ht) [mais Byard, à Fosse-la-ville, est une graphie défectueuse de w. bîjâr]. – Pour Bia, cf. aussi Billa, -at.

 

JG

Biard

Biar(t), Bia(s), Bya: 1. Rom. PlN Biard uit Bigard, Germ. bî-gardja: omheining. vgl. Beygaert. Biars in Montroeul-sur-Haine (H). Wsch. ook voor Bijgaarden (VB). 1420 Heylef van Bya; 1550 Jan vanden Kerchove van Byaerden, Zoutleeuw (HB 857). – 2. Zie Beliard.

 

FD

BI–ard

-art, -arent. V. BILL-.

 

EV

Biarent

Bierin, etc. Var. de Beaurain(g), repré­sentant la forme w. du NL biarin, bièrin.

 

JG

Biarent

zie Beaurain(g).

 

FD

Biart

cf. Biar(d).

 

JG

Biatour

Misschien Viatour, dial. uitspr. van PlN Villers-aux-Tours (LU) (J.G.).

 

FD

Biatour

Probabl. nom d’origine [à préciser]; serait-ce une évolution ultérieure de Viatour, d’après la forme dialectale w. de Villers-aux-Tours, w. viyâtoûrl

 

JG

Biaume

zie Beaume.

 

FD

Biaumet

Biaumez, cf. Beaumet.

 

JG

Biaumet

-é, -e(z), zie Beaumet.

 

FD

Biava

Biavat. Var. w. de Beauval.

 

JG

Biava

Proven. Bia -faw, ,,Beau hêtre ». N° 83.- V. beau-I et Hêtre.

 

EV

Biava(t)

zie Beauval.

 

FD

Biazot

Car. mor. ,,Biaiseur ».   V.  Biais. –

 

EV

Biazot

cf. Baijot.

 

JG

Bib(e)auw

Bibau(t), zie Biebauw.

 

FD

Bibard

Bibaer, Bibas: BN voor een drinker. 1404 Jehan Bibart, Laon (MORLET); 1564 Gommaer Bibbaers, Lv. (HENNO).

 

FD

Bibaut

Bibot. 1838 «Dieudonné Bibot» Wépion, 1843 «Victor Bibot» Jambes (FyS); sans doute dérivés du v. biber ‘humer, avaler’ (qui n’est toutefois attesté que dans le centre de la France), surnoms de buveur (cf. Morlet 105); ou bien à rapprocher de 1342 «Jehan dit Bibet» Saint-Quentin, dans lequel Morlet 105-6 voit le surnom ‘moucheron’. Pour Bibaut, p.-ê. également var. du NF flam. Biebauw, surnom signifiant ‘croquemitaine, épouvantai!’ [FD].

 

JG

BI–bauw

-bold,  -bot; BICH-  -é, -er,   -eroux,   -ot;   BICK-  -e,   -x;

BICQU- -é, -et.   V. BAD   (Ba, Bak).

 

EV

Bibel

Bieb(e)l: Patr. Dim. van Germ. bakernaam Bibo.

 

FD

Bibelmans

Bebelman(s), Bebermans: 1. Afl. van PlN Bibelen, Bebelen in Bilzen (L). – 2. Patr. Afl. van Bebel, D. dim. van Babo, ni. Babilo.

 

FD

Biber(t)

zie Bieber.

 

FD

Bibersztein

-stejn: PlN Bieberstein (HS, NRW, S).

 

FD

Bibet

Ofr. bibet: kleine vlieg. BN. 1342 Jehan dit Bibet, St-Q. (MORLET).

 

FD

Bibot

Dim. van Bibard? Of grafie voor Bibaut.

 

FD

Bibuyck

cf. Biebuyck.

 

JG

Bibuyck

zie Biebuyck.

 

FD

Bic(c)ler

Zie Bigler. ±1837 Maria Fr. Bicler, Bg. (dochter van) ±1787 Jacobus Fr. Bigler, Bg. (zoon van) Franc. Xav. Bigler ex Metz = 1842 Fr.X. Bicler (overleden in) Bg. (med. F. Bonté, Assebroek).

 

FD

Bica(s)

zie Bika(r).

 

FD

Biche

1306 «Lowys Biche» CartValBenoît; surnom métaphorique, par ex. de personne douce: fr. Biche; cf. aussi Labiche.

 

JG

Bicheroux

Bis(s)cheroux, Becheroux: l. LU W. bicherou(l): drinkbeker. BerBN. – 2. Volgens TUMMERS var. van PlN Micheroux (LU).

 

FD

Bicheroux

Bisscheroux, Becherouxt. Surnom: anc. liég. bicherou(l) ‘petit bichier, gobelet’ DBR 25, 8 (avec autres sens possibles dont ‘fourchette pour faire tourner le rôti’ BIALg 57, 150), sans doute dérivé d’anc. w. bichier ‘mesure pour les liquides’ FEW 1, 361a.

 

JG

Bichet

Bichot; Bichon. Divers NF dérivés de fr. biche, dont moy. fr. bichot ‘petit de la biche’, plus fréquents en France qu’en Wallonie, cf. \ 282 « Alardetti dicti la Biche » = «Alardetti dicti Bichet» Billy.MélRouffiange [EB], cf. DicPatRom II1/1 (en préparation). Cf. aussi Lebichot.

 

JG

Bicke

Bické, Bi(c)que, Bickes, Bik(x), Bickx: 1. BerBN van de steenhouwer. Naar Mnl. bicke: werktuig om te bikken, stenen te houwen, bikhamer. 1281 Boidinus Bicke, Desselgem (HAES.); 1382 Arnoud de Bic, Rumbeke; 1398 Calle Bicke, Vichte (DEBR. 1970). – 2. Wsch. oorspr. Patr. Germ. VN Bicco, bakervorm van Bighard (STUDERUS17) of Burkhard (BRECH.).

 

FD

Bické

Bicquet, cf. Biquet.

 

JG

Bické

zie Biquet, Bicke.

 

FD

Bickel

Bickle: 1. BerBN van de bickelaer: steenhouwer. Vgl. Bicke. – 2. D. FN Bickel, dim. van Buck, korte vorm van Germ. VN Burkhard.

 

FD

Bicker

Bikkers, Bijker: BerN Mnl. bicker: steenhouwer. Vgl. Bicke 1.

 

FD

Bickx

Bicque, zie Bicke.

 

FD

Bicler

zie Biccler.

 

FD

Bicourt

zie Becourt.

 

FD

Bicquet

-ué, zie Biquet.

 

FD

BID.

V. BAD.

 

EV

Bidaine   

1.  Car.  phys.    Bedaine, ,,Homme   ventru »,   N°   159,   ou

Bidinne,   ,,Fe.   grande   et   mince » (Dial.) (Matronyme, N° 1). — 2. V. BAD(u).-

 

EV

Bidaine

Bitaine: Volgens HERB. en DNF zoals Bedaine uit boudaine: dikke buik. Maar: 1145 Rainaldo Bidena = 1157 Rainaudus Bidena, Laon (SMTI).

 

FD

Bidaine

Probabl. mis pour fr. bedaine, cf. w. (La Gleize) one grande bidin.ne ‘une femme grande et élancée’ FEW 21, 281b. À moins

Qu’il ne s’agisse d’une simple var. du NF arlonais et gaumais Bitaine, d’autre origine.

 

JG

Bidard

V. BAD(u).

 

EV

Bidart

-a(rd), De Bidart, Biddaer, Bédart, -ard, Bedar(t): Mfr. bidard: plunderende huurling. 1337 Gerars li Bidars, Luik (HERB.); 1346 Maron fille le Bidar de Hollogne (SLLIV).

 

FD

Bidart

Biddaer (forme néerl.), Bidault, Biddau, Biddaut, etc. 1337 «Gerars li bi-dars» GuillLiège, 1337 «Bidaut», «Jehan Le Bidaut/ Bidaul » ComptesMons, 1348 « Jehan Bidars d’Antines» FiefsLiège, 1494 «Maroy Le Bidau» BourgNamur, 1507 «Jehan li Bidaulx» Ladeuze, 1542 «Jacques le Bidart», 1552 «Martin Le Biddart» SubsidesNamur, 1583 «Gilles Bidart» BourgNamur, 1593 «Thomas le Bidard» = 1603 «Thomas Bidart» BourgDinant; surnom: moy. fr. bidard ‘mer­cenaire pillard’ [les «bidards» auraient été particulièrement les mercenaires bourgui­gnons, à la solde de Hugues de Châlons, qui pillèrent la Hesbaye en 1300 (cf. A. de Ryckel, Les communes de la prov. de Liège, 104)] ; ou bien anthrop. germ. bid-hard.

 

JG

Bidaud

-(e)ault, -aux, Biddau(t), Bidel, Bindault: BerN Ofr. bidel, bedel, Fr. bedeau: pedel, bode, gerechtsbode, stadsbeambte. 1306 Symonnet Bidaut, Senlis; 1366 Bonadie dit le Bedaut, Laon (MORLET); 1337 au bidaut pour 2 jours = Jehan le Bidaul, Bergen (PIERARD).

 

FD

Biddelo

Bidelot, Bidlot. 14e s. «Bydelos» Liège, 1530 «Johan dit Biddelot dit hanhay» Montegnée, 1773 «Bidlot» BourgLiège; sur­nom: dérivé de bid(art), ainsi w. malm. bid’lot ‘coquin, gredin’FEW 22/1, 136b.

 

JG

Biddelo(o)

zie Bidelot.

 

FD

Biddeloo.

1. V. BAD(u). — 2. Pro­ven. ,,Bois (Loo) du sieur Bidon ».

 

EV

Bidee

zie Bidet.

 

FD

BID–ée

-on, -oui; Biderman, Bid- lot; BIE- -bout, -bel, -ber, -buyck; Biechy. V. BAD(u)  (Ba, Bak).

 

EV

Bidel

zie Bidaud.

 

FD

Bidelot, (de)

Biddelo(o), Bidlot: Dim. van Bidard. W. (Malmedy) bid’lot: schurk, schoft. BN. 14e e. Bydelos, Luik (HERB.); 1581 Hans Bidloot, Montigny-Aw. (AP).

 

FD

Biderman

zie Biedermann.

 

FD

Bidet

-ez, -ee, -ée, Bidon(net), Bido(t): Dim. van Bidoul, Bidard of Bidaud. Of dim. van Bide, een FN die MORLET afleidt van bider: vlug lopen. 1234 Johannes Bide, Grandrû.

 

FD

Bidonet

Bidonnet (NF de la région de Houffalizeet Vielsalm). Cf. 1321 «Bertransfis Bidon», 1324 «Bertrans fils de feu Lambier Bidon de Momalle» DénHesbaye; probabl. double dérivé en -on-et du thème de Bid(art).

 

JG

Bidou(i)l

Bidou: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN bid-wulf. Vgl. Bettulfus (MORLET I). 1730 J. B. Bidou, Asse-Bs. (CALUW.).

 

FD

Bidoul

Bidouil.  Autre dérivé du thème de Bid(art)?

 

JG

Bidron

NF importé  d’Ille-et-Vilaine ou de l’Indre (GeneaNet), que Morlet  106 classe parmi les dérivés de moy. fr. bider ‘trotter,

courir vite’.

 

JG

Bie, (de)

Deby(e), Debije: BN naar de naam van het insect, de bij. Vgl. Vlieghe, Miere. 1399 Bossin de Bie, Ktr. (DEBR. 1970); 1418 Jan die Bye, Oisterwijk (MNT 286).

 

FD

Bieb(e)l

zie Bibel.

 

FD

Biebau(w)

Biebouw, Bibeauw, Bibau(w), Bi(e)baut, Biebout: 1. Patr. Fr. vorm van Germ. VN Bitbald (Fm.). – 2. Fr. Bibaud, BN voor een drinker (DNF). – 3. Wvl. bijdebauw, biebauw: boeman.

1398 Jan Bibau; 1394 van Willem Bibauwe, Kanegem (DEBR. 1970).

 

FD

Biebaut

-auw, -ouw. Soit forme fr. de l’anthrop. germ.  bit-bald,   soit   surnom:   ouest-flam. bijdebauw, bijtebauw, biebauw ‘épouvantail, croquemitaine’, cf. 1394 «Willem Bibauwe»,

1398 «Alice Bibaus» Kanegem [FD].

 

JG

Bieber

Biber(t): D. Biber: bever. Vgl. De Bever. 1714 J.C.M. Biber, Kerkrade (MUL VII).

 

FD

Biebuy(c)k

Bibuyck: Mnl. biebuuc: bijenkorf. BerBN van de imker. Vgl. Catoire. 1436 die Skeysers Biebuucx was, Ip. (SOETE).

 

FD

Biebuyck

-uyk, Bibuyck. Surnom d’apiculteur: moy. néerl. biebuuc ‘ruche’; comp. Catoire, Cattoir.

 

JG

Biechtmans

1. Afl. van PlN Biecht bij Maastricht (NL). 1361 Ogerus de Biecht, Mtr. (SKM 356). – 2. BN voor een priester die vaak biecht hoort of iemand die vaak te biecht gaat.

 

FD

Biedermann

Biderman: D. BN Biedermann: eerlijk, onbesproken man, man van eer.

 

FD

Biefnot

1706 «Jean Biefnot», 1711 «Nicolas Biefnot» Jemappes; nom à analyser comme †Bievenotn, cf. Biévet, etc.

 

JG

Biefnot

Bievenot < Bienvenot, Bienvenu < Lat. Benevenutus: welkom. vgl It. Benvenuto, Benvenuti.

 

FD

Biefnot

Proven. Biévène (Loc.), avec suff. région, -ot, d’origine. N° 211.

 

EV

Bieg(h)s

zie Beeghs.

 

FD

Biegeleisen

Bigelajzen, -eisen: D-joodse FN. Reïnterpretatie (als Bügeleisen: strijkijzer) van D. Biegeisen. BerBN van de smid, die ijzer buigt (Eisen biegt). 1431 Cuontz Biegeysen,

(smidsknecht in) Landau (BRECH.).

 

FD

Biekens

Dim. van bie: bij (insect). Vgl. De Bie. Of var. van Bykens.

 

FD

Bieker

zie Bekers.

 

FD

Biekman

zie Beekman(s).

 

FD

Biel(le-)man

V. BILL-Bieman. V. BAD(u)  (Ba).

 

EV

Biela(er)

zie Belaert.

 

FD

Bielande

zie Bilande(r).

 

FD

Biélande,

Bielande. Nom d’origine: Bilande, 1177 «Bilania», formes anc. «Bilande», à Wavre (BrW).

 

JG

Bielande.

V. Bilande.-

 

EV

Bielde, de

zie De Bille.

 

FD

Bielde, van de

PlN Bielde is de Ovl. vorm (DEBR. 1985) van Ofr. bille: boomstronk. PlN Bille in Adegem (OV), Oedelem en Sijsele (WV), Bilge in Rs., Bilde in Kuurne (WV) (DFII).

 

FD

Bielderman

Afl. van PlN Bijler. 1628 Hendrikse Tonnissen Bielderman (dochter van) Tonnis Janssen op de Bijler. Jan op die bile was geboren in Harfsen (G).

 

FD

Bielders

zie de Belder.

 

FD

BIELE-

-feldt, -veld. Proven. 1. ,,Champ du sieur Billon ». N° 162.

—  2. Bielefeld (Loc. allem.).

 

EV

Bielefeldt

 

Bieleveld: PlN Bielefeld (NRW).

 

FD

Bielen

Bielens. Hypocor. de l’anthrop. germ. Bidilo, Bydilo ou d’un autre nom germ. en bil ; cf. aussi Beelen [FD].

 

JG

Bielen(s)

 

1. Patr. Vleivorm van Germ. VN Bidilo? Of van Germ. bil-naam (met ie i.p.v. y). 1310 Wouter Bielins land, Bredene (LEYS); 1440 Calleke Byelins, Ktr. (BAELDE). – 2. Zie Beele(n).

 

FD

Bielien

zie Belie(n).

 

FD

Bielis

Bel(l)is: Uit Bielens, Bellens of Be(e)lens.

 

FD

Bielmair

-meier, Bilmeyer, Pilmeyer: D. FN Bie(h)lmeier, Bühlmeier: meier op de heuvel. Dial. ontronde vorm. De vorm met p door Obd. verscherping. Vgl. Buhlmann. 1710 Jo. Chr. Bihlmaijer, Donauwerth (MUL VII).

 

FD

Bielman

zie Buhlman.

 

FD

Bieltjes

Zie Biltjes.

 

FD

Bieman(s)

Biemann: BerN van de bijenteler, imker. Vgl. De Bie, D. Bienemann. 1497 Willem de Bieman, Aarts. (MAR.).

 

FD

Biémar

Bie-, w. (Soumagne et environs) Bièmâr (NF de la région Liège-Verviers). Pour J. Lechanteur, deux raisons poussent à voir dans ce NF un hypocoristique de Bièt’mé, Barthélémy: 1° Biémar est le sobriquet de °Biet(h)mé, « Bartholomé; 2° Biémar et Bieth-mar, plus proche de la forme attendue, sont des var. d’un même nom; mentions anciennes: 2.5.1601 «Biethmé dit Biémar», 14.4.1604 «Biethemé dit Biémar», 24.1.1680 «Biethmé Biethmar», 4.5.1605 «Biethemé dit Biémar, mannant à Gobcé», 26.6.1772 «Lambert Bar-tholomy Biémar», etc. (autres mentions sca-binales ou notariales de la région verviétoise dans JH, NFw2). Le suffixe est probabl. -ard, comme dans Gilard, Hanar(d), Jacquemar(d), Simar, etc. Une forme Bièt’mâr^ parallèle à Bièt’mé paraît bien avoir existé, et, de même, une f. Bièmé^, parallèle à Biémar: 15.3.1499 «Biemé [noté sans accent] de Hermalle» (à côté de «Biethemmeiyt dit Bonhomme») Hermalle-sous-Argenteau; la disparition de certaines consonnes devant consonne en fin de syllabe est un phénomène qui a existé autrefois et qui a laissé des traces, en toponymie parti­culièrement, par ex. nèhé < nète hé ‘bois propre’ (R. Gerckens, Top. d’hier, p. 45), etc. [JL, NFw2].

 

JG

Biemer

1. Proven. ,,Mez  (mas) du sieur Bido ». N° 162. — 2. V. BAD(u).

 

EV

Biemon

Proven. 1. Béemont (Dép. Warzée). — 2. V. Piémont.

 

EV

Biemont

1. Zie Beaumont. – 2. PlN Biémont, o.a. in Grand-Halleux (LX) (J.G.).

 

FD

Biemont

Nom d’origine: ainsi Biémont, à Grand-Halleux (Lx).

 

JG

Bien

zie Bijn.

 

FD

Bienaimé

Binamé(e): Fr. bien aimé: welbemind, teerbemind. 1422 Marguerite Bienamée, Bergen (CSWIII).

 

FD

Bienaimé

Binamé, Biname (avec perte de l’accent). 1449 «Lambert Bienamé», «Jehan le bien amé» AidesNamur, 1756 «Henri Bina­mé» Purnode; «bien aimé», nom de baptême à valeur augurale et affective, mais aussi surnom: w. liég. binamé ‘gentil, ‘aimable’ DL 82b.

 

JG

Bienaimé

Car. mor. Binamé (Dia­lecte), ,,Aimable ». N° 281.

 

EV

Biencourt

PlN (PdC, Meuse, Somme).

 

FD

Bienen, van

van Bien(n)e, van Bijnen: PlN Bienen in Achel (L) of Bienne (H).

 

FD

Bienens

zie Bijnens.

 

FD

Bienenstock

Binstok, Binszto(c)k: D. Bienenstock: bijenkorf. Vgl. Biebuyck.

 

FD

Bienenstock

Proven. 1. Terrain aux troncs d’arbres dit ,,Des abeilles » (Dialecte) ou ,,du sieur Bi(do)n ». Binstock. -— 2. Binsestock (N. allem.). ,,Tige de jonc » (L. D.).

 

EV

Bienfaisant

BN voor een weldoener.

 

FD

Bienfait

1. Car. phys. „Homme bien de sa personne ». N° 254. — 2. Proven. ,,Bonne terre » (Bienfait de la nature) (L.D.). N° 237.-

 

EV

Bienfait

Bienfet. 1633 «Guillaume Bienfaict» émigré en Suède (Appelgren); surnom: bien fait ‘de belle prestance’ (éventuellement par antiphrase, comp. l’antonyme Malfait), cf. 1786 «N. Constant dit garçon bien fait» arbalétrier de Ciney.

 

JG

Bienfait

-fet: BN voor iemand die mooi, welgemaakt is of voor een weldoener. Vgl. Malfait, Bienfaisant. 1666 Joa. Ph. Bienfaict,

Bergen (MUL VI).

 

FD

Bienkens

Patr. Spelling voor Bijnkens (L), maar kan net zo goed een grafie zijn voor Beenkens, met var. Beonckens/Biunkens, die eveneens Limburgs zijn.

 

FD

Bienst, van

zie van Binst.

 

FD

Bienstman

Afl. van Van Bienst.

 

FD

Bienvenu

1289 «Bienvenut», «Jehans li Bien­venus», CensNamur; nom de baptême à valeur augurale (comp. 1272 «Jehan Bien te viengne» DettesYpres) mais aussi surnom: fr. bienvenu.

 

JG

Bienvenu

Le Bienvenu: Fr. bienvenu: welkom. Vgl. Welcomme. 1296 Jehans Bienvenus, Artesië (BOUGARD).

 

FD

Bier

1. BerBN van de bierbrouwer. – 2. BN voor een bierdrinker. 1329 Jacob Bier, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Bier(e), de

Mnl. bierre, bierer: bierverkoper. 1440 Peter Bierere, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Bierbaum

Bir(en)baum, Bierbum, Beerbaum: D. Bierbaum, Mnd. bêrbom: perenboom. 1377 Conr. zum Birbaym, HS (BRECH.).

 

FD

Bierbeek, van

Bierebee(c)k, Bierbeck: PlN Bierbeek (VB). 1154 Guillelmus de Birbeka, Cent (GN); 1340 Hennen van Bierbeke, Lv. (ICKX).

 

FD

Bierberg

PlN (BEl).

 

FD

Bierboom(s)

Birboom: Mnl. bierboom: boomgeld van het bier, geld dat bij het in- en uitvaren van de haven voor bierschuiten moest worden betaald. BerBN. Zie ook Bierbaum.

 

FD

Bière

1. Proven. Bierre (Loc. fr.). —  2. Profess. N. de brasseur. N° 131. Synon. : Biermans.

 

EV

Bieren(s)

zie Berens.

 

FD

BIER–ens

-mans. 1. V. BAR. — 2. Profess. Mardi, de bière ou bras­seur. N° 131.

 

EV

Biérent

zie Beaurain(g).

 

FD

Bierhuys

PlN in Oostkamp (WV) (DE). 1287 Gillis vanden Bierhuse, Oostkamp (CG).

 

FD

Bierin

cf. Biarent.

 

JG

Biérin

1. V. BAR. — 2. Proven. Bierinck (Dép. Ronse).

 

EV

Bierin(gs)

-in(ck)x, zie Berens.

 

FD

Bierkandt

zie Berkans.

 

FD

Bierkens

zie Berck.

 

FD

Bierlaen

-ant, -ean, zie Berland.

 

FD

BIER–laen

-land, -laier. V. BER–land, -laire.

 

EV

Bierlair(e)

-ier: PlN Bierlaire in Gerpinnes (H) en Malonne (N).

 

FD

Bierlaire

1769 «sieur Hubert Bierlair» Auvelais; nom d’origine : Bierlaire, à Malonne (Nr) et Gerpinnes (Ht).

 

JG

Bierlier

Bierly, cf. Berlier.

 

JG

Bierlier

-ly, zie Berlier.

 

FD

Bierlin

zie Beerlings.

 

FD

Bierlouet

zie Billouez.

 

FD

Bierlut

w. nam. Bièrlu. Peut-être NL, cf. Bruyère Berlus, à Vieux-Genappe (BrW) ou Bierleux, à Chevron (Lg).

 

JG

BIER–ma

-me. Proven. ,,Mas ou mez du sieur Ber ». (V. Mez). N° 245.

 

EV

Bierman

1. Proven. Bierman (Dép. Balegem).

 

EV

Bierman

Birman, au génitif: Biermans, Birmans. 1398 «Bette Biermans» Ruiselede, «Gillis de Bierman» Menin; surnom de négociant en bière ou de buveur de bière [FD].

 

JG

Bierman(s)

-mann(s), -mant, Birman,  -mann(s), Bierreman: BerN van de bierhandelaar of BN van de bierdrinker. 1205 S. Johannis Birman (LEYS 1957’» ni); 1316 Jan Bijrman, Niel (OARI); 1398 Gillis de Bierman, Menen (DEBR. 1970); 1399 Woutre Bierman = Woutre vanden Bière, Ktr. (DEBR. 2000′).

 

FD

Biermé

Biermez. Nom d’origine: topon. de Flobecq (Ht).

 

JG

Biermez

-me: PlN in Vloesberg (H).

 

FD

BIERN-

-a, -aux, -y. V. BAR.

 

EV

Bierna

-at(h), zie Bernad, Bernau(s).

 

FD

Bierna

Biernaux. 1302 «Biernas de Galonné» LoiTournai, 1566 «Symon Bierna» Cout-Stavelot; Bierna, Bièrnô, formes w. diphton-guées de Bernard; dans certains cas, aussi sobriquet: âne. et moy. fr. bernart ‘sot, niais, nigaud’ FEW 15/1, 97b, w. (Bastogne) bièrnà, Ôte ‘niais’ DPB; DW 21-22, 275 [JMP]. – Par ailleurs, dans les mentions liégeoises: 1351 «Johan de Biernau» FiefsLiège, 1387 «Oulris et Renairs Coye de Biernaw frères» Cart-ValDieu, il s’agit de Berneau, w. bièrnawe (Lg).

 

JG

Biernard

-aert, zie Bernard.

 

FD

Biernaux

zie Bernau(s).

 

FD

Biernimoulin

cf. Bernimolin.

 

JG

Bierny

1454 «Henri de Bierny» CoutStavelot; nom d’origine: Bernier, w. bièrnî, à Lorcé (Lg). – Aussi var. diphtonguée de Berny, Ber­nier, cf. 1642 «Ambroise Bierny», «N. Bierny (fils de Jean Berny)» Spontin.

 

JG

Bierny

PlN in Lorcé (LU). 1454 Henri de Bierny, Stavelot (J.G.).

 

FD

Bierque

zie Berque.

 

FD

Bierreman

zie Bierman(s).

 

FD

Bierrewaerts

zie Bierwart.

 

FD

Biers

zie Beers.

 

FD

Biersard

-a(r)t, Beersaerts: 1. Patr. Germ. VN berht-so-hard. Vgl. Berzin(us) = Berhtold (SOCIN), Bersaud (MORLET). 1300 Mate Bersarth, Artesië (BOUGARD). – 2. PlN Biersard in Polleur (LU).

 

FD

Biersart

Biersard. NF attesté à Spa et La Reid dès 1727 (GeneaNet); soit var. de Bersaud, de l’anthrop. germ. Bersoaldus, avec changement de suffixe, soit d’un l.d. composé avec -sort, notamment à Polleur (arr. Verviers).

 

JG

Biersel, van

zie van Beersel.

 

FD

Bierset

Nom d’origine: Bierset (Lg).

 

JG

Bierset

-zet: PlN Bierset (LU). 1266 Gerardi de Bierses; 1361 André de Bierset, Luik (ISP).

 

FD

Bierten

zie Beerten(s).

 

FD

Biertho

Bierthô. 1511 «Biertho» CoutStavelot; var. w. de Bertaux.

 

JG

Biertho

W. var. van Bertaut (J.G.).

 

FD

Biervliet, (van)

Bievliet: PlN Biervliet (Z). 1228 Symon de Biervliet (DFII); 1280 Niclais van Birvliet, Bg.(CG); 1382 Jan van Biervliet, Gullegem (DEBR. 1970).

 

FD

Bierwart

Berwart, Bierwarts, -erts (forme néerl.), etc. 1593 «Gilles de Bierwart» = 1613 «Giele de Berwart» BourgDinant; nom d’origine: Bierwart (Nr), Beaureward (topon. pic.), etc., littér. « beau regard ». Cf. aussi 1309 «Jehans chevaliers syres de Bel Rewart», «monsigneur Jehan de Biail Reward» Cart-Orval.

 

JG

Bierwart

-waerts, -we(e)rts, -wertz, van Beerwar, van Berwaer, Berwart, -waer(t)s, -waer(t), Berrewaerts, Berrevaerts, Bierrewaerts: 1. PlN Bierwart (N), W. vorm voor Beauregard: mooi uitzicht. Ook 1534 Beareware, Flémalle-Grande (ASG 32, nr. m). 1347 Egidius de Beruars, Russon (SLLIV); 1520 Goffa de Beaurewart; 1518 Henry de Bierewart, Namen (RBN); 1517 Johan de Bearewar, Luik (OBN147). – 2. PlN Beaureward, Pic. vorm voor Beauregard. Zie ook Boerwaart 2.1336 vicum de Biaurewart (nu Bellewaarde), Ip.; 1440 Jacob van Beerewaert = 1449 Jacob van Beaurewaert, Ip. (PSM). – 3. Zie ook Berwart.

 

FD

bies

(Bées), ,Jonc »,. biest, ,Jonchaie ». 1. Proven. Biest, altéré en Best, Beyst. Avec un toponyme : Van Biesterfeld (Biestenveld) ,,De la campagne des jonchaies ». Bisch, Beys, VAN- -Biesen altéré en -Biesem, -Beesen. Avec dimi­nutif- : Biske (Biezeken), ,,Petit jonc ». Bissener (Biezenaar) et Bi(e)s(e)man(s), ,,Des joncs ». Bieswal, ,,Le rempart des joncs ». 2. Profess. Bi(e)s(e)man(s), ,,Vannier ».

 

EV

Bies(e)

Bies(s)en, Bieze(n): 1. BerBN van de biezenvlechter. – 2. BN naar Mnl. biese: bies, iets van weinig waarde. 1280 Hankinum Bieze; 1307 Jehan metten Biesen, Ip. (BEELE); 1300 Iohannis Bieze, Ktr. (DEBR. 1970). Zie ook Van der Biesen.

 

FD

Biesaux

zie Biseau.

 

FD

Biesback

Bi(l)sback, Bisbock: PlN Biesbeek: beek waar biezen groeien. PlN Biesenbach (> EN Biesenbeck) is fréquent in het Rijnland.

 

FD

Biesbroe(c)k, (van)

(van) Biesebroe(c)k, -brouck, (van) Biesbrouck, (van) Bisebroeck, -brouck, Bisbrouck, Biesbroucke: PlN Biesbroek: moeras met biezen. In Oekene (DF II). 1354 Jhan van Biesebrouc, Ip. (RAK, OLV 329); 1382 Jan van Biesbrouc, Izg. (DEBR. 1970).

 

FD

Biese

Biesen, cf. le suivant.

 

JG

Bieselijden

-lyden: Br. ontronde vorm van Busleiden < PlN Bauschleiden (GH): 802 Buchlide (TW). 1474 Gilz van Busleiden, Aarlen; 1492 Gilles de Busleiden, LX (ICC III); 1482 Franciscus de Busleidis = (de) Busleiden, LX; 1489 Valerianus de Busleiden; 1524 Jeronimus Busleijden (MULII-III); 1718 Bernard Biesleyde = 1711-37 Busleyde, Bg. (PARM.). – Lit. F. DEBRABANDERE, VS1998, 235-236.

 

FD

Biesem, (van)

Biesems: PlN Biezem (VB), Biessem in Aalter (OV). ize e. Lammene van Bieshem, Aalter (MT II,i); 1382 Janne van Biesem (DEBR. 1970) = 1394 Jehan de Biesseem, Machelen (DEBR. 2000).

 

FD

Bieseman

au génitif: Biesemans. Biesmans, Bismans, Bysmans, etc. Dérivé en -man de Van (den) Biezen, Van der Biest, ou bien de Biese, comme surnom de vannier, de tresseur de jonc, néerl. bieze [FD].

 

JG

Bieseman(s)

Biezeman(s), Biesman(s), B(i)estman, Bijsmans, Bysmans, Bisman(s), Bistmans: 1. Âfl. van Van (den) Biezen, Van der Biest. 1385 Johannes Bijsmans; 1391 Yda dicta Biesmans, Tg. (TYTGAT); 1518 Lenaert Verbiest = 1519 L. Biestman, Edegem (SELS). – 2. Afl. van Biese; zie i.v. – 3. Een enkele keer ontronde vorm van Buusman: 1654 Aerdt Biesmans = Aerdt Buesmans, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Biesemortel

PlN Biesenmortel in Udenhout (NB), Biesmeuter in Overijse (VB): moeras met biezen.

 

FD

Biesen, van (der/n)

Bies(s)en, van (der) Biezen, van der Bis(s)e, van der Byse, van (der) Beesen, Verbiese(n), Verbisen: 1. PlN Biezen (Z, NB) of ter/n Biezen: plaats waar biezen groeien, b.v. bij Maldegem (OV), in Watou (WV). 1304 Pieter uten Biesen, Biervliet (DFII); 1307 Jehans dele Biesen; 1328 Jan van den Biesen, Ip. (BEELE); 1444 Merten vanden Byesen, Den Bosch (HB 520). -2. PlN Aldenbiezen/Oudenbiezen (L): 1223 Bisen (TW). 1280 Gicebrecht Gibe van den Bisen i vaet gersten Trigts ten Bisen te leverne (OGO); ±1300 Thus van den Bisen, L (OGO).

 

FD

Biesheuvel

PlN Biezenheuvel (NB). 1678 Gijsbrecht vanden Bisheuvel, Mech. (GPM).

 

FD

Biesman(s)

zie Bieseman(s).

 

FD

Biesot

zie Bison.

 

FD

Biessaux

zie Biseau.

 

FD

Biessen

zie Biese.

 

FD

Biest, van der

Bijst, Byst, van der Bist(e), Verbi(e)st, Verbiste, Verbys(t), Ferbiest: Verspreide PlN ter Biest: plaats waar biezen groeien. 1200 Lambin de Biest; 1235 Symone del Biest, Desselgem; 1300 Pieter van der Biest, Oedelem (DF II; DEBR. 1980); 1270 Heineman van der Biest, Bg. (CG); 1394 Gielken van der Biest = 1449 G. Verbiest, Aarts. (MAR.).

 

FD

Biesterveld

-feld, zie Bijsterveld.

 

FD

Biestman

zie Bieseman(s).

 

FD

Biestra(e)ten

PlN Biesstraat in Herdersem (OV), Heythuysen (NL) of Bieststraat in Hever (VB): straat waar biezen groeien. i6e e. Ancelmi Biesstraten, Weelde (VERB. 11,41); 1618 Jacobus van Biestraten, Breda (MUL V).

 

FD

Bieswal

PlN Bieswal in Langemark (WV) en Herzele (FV). 1753 B.N.L. Bieswal, Belle (VERGR. 1968,21).

 

FD

Biet

1215 «Nicolon Biet d’Anete» ChirTournai, 1275-76 «Marions li amie Wibelet Biet» RegTournai, 1524 «Collart Johan Biet» Dén-StavelotMy ; aphérèse de noms comme Robiet, Hubiet, etc.

 

JG

Biet

Patr. < Robiet of Hubiet. 1215 Nicolon Biet, Dk. (J.G.).

 

FD

Biet(t)e

Biet(en): Metr. W. vorm van VN Berte. Zie ook Beten.

 

FD

Biete

Biet(en), zie Biette.

 

FD

Bietlot

Biettlot. 1511 «les enfans Bietlotz» CoutStavelot, 1662 «Remacle Bietlot = Ber-thelot» Purnode; var. w. (avec diphtongaison) de Bertelot.

 

JG

Bietlot

V. BAD(u) et BARD.

 

EV

Bietlot

zie Berteloot.

 

FD

Bietmé

V. Barthélémy.

 

EV

Bietmét

1524 «Biethmé» DénStavelotMy, 1530 «Bietmeis de Heilrimont», 1551 «Aguiz relicte de Johan Bietmé» La Gleize, 1632 «Anne Bietreme» Spontin, 1721 «Bietmé Jean Bietmé du Moulin» La Gleize; w. liég. Bietmé, Barthélémy (prénom), cf. aussi 1637 «Jean du Mazy dit Bietrumez» Spontin. Cf. également le dérivé en —ard ‘. Biémar, Biemar.

 

JG

Biétry

zie Beautrix.

 

FD

Biets

cf. Beets.

 

JG

Biets

V.  BAD(u).

 

EV

Biets

zie Beets.

 

FD

Biett(e)lot

zie Berteloot.

 

FD

Biette

Forme w. diphtonguée du prénom fém. Berthe (Legros, BTD 27, 138). – Cas régime: Bietton.

 

JG

Bietz

zie Beets.

 

FD

Bieuv(e)let

zie Beauvallet, Bouvelet.

 

FD

Bieuvelet

-vlet, Bievelet, -ez, Beuvelet, Bœuvelet. 1548 «Eleine Bovelet» BourgNamur, 1580 «Jehan Bieuvelet» Haybes, 1617 «Jacq Bouvelet» Lobbes; cf. aussi (au fém.) 1289 «Marée Bovelette» CensNamur; surnom: dérivé de dial. bien, fr. bœuf, cf. moy. fr., pic. bouvelet FEW 1, 445b, w. liég. bovelèt ‘bou-villon’ DFL 63 [CH],

 

JG

Biev-

-ez, -ez. Proven. ,,Petit bief ». N° 230.

 

EV

Biéva

Bieva,Var. de Beauval?

 

JG

Biéva

zie Beauval.

 

FD

Bievelet

-ez, zie Beauvallet, Bouvelet.

 

FD

Biévelez

Proven. Bièwes (Loc.) ou Biévène (Id.), avec suff. -ez, d’ori­gine. N° 211.

 

EV

Bievet

Biévez, Bievez. 1517 «Colart Bievet» Ladeuze ; var. de Beauvez ou dimin. en -et de fr. dial. bien ‘bœuf ?

 

JG

Biévez

Bievez, -et, zie Beauvais.

 

FD

Bievliet

zie (van) Biervliet.

 

FD

Bièvre

Biever, zie De Bièvre.

 

FD

Bieze-

zie Biese-.

 

FD

Bigard

1144 «Widone et Ebalo et Raduldo Biga», «Radulpho quoque Biga cognominato» CartStHubert, 1496 «Jehan Bigard» Bourg­Namur; var. de Biard.

 

JG

Bigaré

Bigare, Begaeres, Biggaré, Bigarreau, Bigarelle, Bugaret: Fr. bigarré: veelkleurig, bont. BN. Vgl. Bonté. 1668 Jacobus Bigaren, Brabantus (MUL VI).

 

FD

Bigaré

Car. phys. Homme aux che­veux de plusieurs nuances. N° 264.

 

EV

Bigaré

Surnom de celui qui porte un vêtement bigarré.

 

JG

Bigel

zie Biegel.

 

FD

Bigeleisen

-ajzen, zie Biegeleisen.

 

FD

Biggelaar, van den

van den Biglaer, van Beggelaer: PlN Biggelaar in Zundert (NB), Oekel en Rijsbergen (NB). Van den Biggelaer/van den Bickelaer komt vanaf 1500 in NB voor (med. J. Toirkens, Bakel). 1570 Roelant van den Bichelaer, Den Bosch-Aw. (AP); 1673 Joannes van der Bigeler, Den Bosch (MUL VI).

 

FD

Bigler

Bichler, Bic(c)ler: Biegler/Bichler, afl. van Obd. PlN Biegel / Bichel, ontrond uit D. Büh(e)l: hoogte, heuvel. Obd. Biehler, D. Bühler: die op een hoogte woont. 1359 Heinr. von Biglen = Bigler, Bern (BAHLOW).

 

FD

Bignasse

Afl. van bigne, vgl. Prov. bugnasso. BN voor een heel eenvoudig mens (HERB.).

 

FD

Bignasse

Sans doute dérivé péjoratif de fr. bigne; comp. prov. bugnasso ‘personne très simple’ FEW 1, 628b.

 

JG

Bigné

zie Beignier.

 

FD

Bigneron

 (NF essentiellement namurois). À moins de supposer un NF importé, issu d’une forme gasconne de Vigneron, p.-è. double dérivé de l’anc. fr. bigne ‘grosseur à la tête résultant d’un coup’ (cf. Dauzat 43 v° Bignon).

 

JG

Bigneron

Dial. var. van Vigneron? Of dim. van Signer?

 

FD

Bignoot, van

PlN Bignault in Houdeng-Aimeries (H). Of < Van Buggenhout?

 

FD

Bigo

1. Car. mor. ,,Bigot ». N° 279. — 2. V. BAD(u). — 3. Profess. Bigo, Espèce de pioche. N. d’homme qui en fabrique ou s’en sert. N° 131.

 

EV

Bigo(t)

Bigotte, Bigos, Bygodt, Bygott, Begodt, Bego(t): 1. Ofr. en Fr. bigot. BN voor een kwezel. 1256 Bartholomeo le Bigod, Montreuil (CMM). –2. Vloekwoord ‘bij God’. Rollo, de eerste hertog van Normandie, kreeg deze BN, toen hij deze krach tterm gebruikte in aanwezigheid van Karel de Grote (DU CANGE1,658). 1209 Henricus Bigot (LEYS1951,1954); 1350 Jehan Bigoot, Bg. (CLM 209).

 

FD

Bigonville

Nom d’origine: Bigonville (G.-D. Lux.).

 

JG

Bigonville

PlN (GH).

 

FD

Bigonville

Proven. ,,Domaine   du sieur Bigon ».

 

EV

Bigor(g)ne

Ofr. bigorgne < Lat. bicornis: klein aambeeld. BerBN van de smid (DNF). 1394 Marie Bigorgne, Laon (MORLET).

 

FD

Bigorne

Profess. ,,Enclume » ou ,,Instrument  servant à  fouler les

peaux mouillées ». N. d’homme qui en fabrique ou s’en sert. N° 131.

 

EV

Bigot

1499 «Collart Bigho» TerrierNaast ; sur­nom: moy. fr. bigot ‘hypocrite’ (du juron bî got ‘par Dieu’, terme d’injure à l’adresse des Normands) FEW 15/1, 105b.

•  Forme fém.: 1286 «Emme li Bigote» Cart-Binche.

 

JG

Bigottin

Dim. van Bigot 1.

 

FD

Bigwood

E. PlN: groot bos.

 

FD

Bih(a)in

Bixhain, Bischain, Bisin, Bizin: PlN Bihain (LX).

 

FD

Bih(i)et

zie Biset.

 

FD

Bihain

Bihin, Bixhain. Nom d’origine: Bihain (Lx).

 

JG

BIH–ain

-en, -in.  Proven.  Bihain (Loc). — 2. V. BAD(u).

 

EV

Bihay

Bihet.  1602-3 «capitaine Bihet» TerriersNamur; surnom : dérivé de l’adj. de couleur w. bîhe ‘bis’ (dans w. bleu bîhe, esp. de pigeon ardoisé DL 88a);  cf.  aussi  Biseau, Biset,

Lebizay.

 

JG

Bihay

zie Biseau.

 

FD

Bihet

V. BAD(u).

 

EV

Bihiet

Var. de Bill(i)et?

 

JG

Bihot

Surnom: w. bihot ‘vase de ménage, bidon’ DL 81 ; ou bien var. de Bisot. Bij-, cf. By-.

 

JG

Bihot

zie Bison.

 

FD

Bihoul

zie Bioul.

 

FD

Bihun

zie Bison.

 

FD

Bij-

V. By-.

 

EV

Bijker

zie Bicker.

 

FD

Bijkerk

Bijdekerke, Bydeker(c)ke, Beydekerke(n): Naar de woonplaats bij de kerk. Vgl. Ndd. Biekark, Biederkark(en).

 

FD

Bijl

Byl, Byl(l)e, Beils, Beyl(s), Byls, Bijls: Metr. Korte vorm van de VN Belia/Bilia = Amabilia, Sibilia. 1623 Byl Valentyns = 1686 Belia Valentyns; 1618 Corst Bels = Corst Beyls, Grote-Brogel (NOUWEN1958). Bijl/Byl, van der: PlN De Bijl: veld in de vorm van een bijl. 1378 Katelinen van der Bile, Dend.

(OSD).

 

FD

Bijlen, van

van Bylen, van Beijlen, van Beylen: PlN Bijlen in Olen (A). 1296 Jan van Bilen; jeghen Margrieten van Bilen, Her. (DERCON).

 

FD

Bijllaardt, van den

zie van den Beylaardt.

 

FD

Bijlmakers

BerN van de bijlenmaker, bijlsmid. Vgl. D. Beilschmied. Bijls, zie Bijl, (de) Bijl. Byltiauw, zie Bulteel.

 

FD

Bijn

Bijns, Byn(s), Beyns, Beijns, Bien: Patr. Korte vorm van Robijn of Albijn. Vgl. Bijnens. 1385 Henricus Biin = H. Bijn; 1394 Lemberti Bijns, Tg. (TYTGAT); 1612 Anna Robyns = Enneken Beijns, Kumtich (med. P.Kempeneers).

 

FD

Bijnen(s)

Bynens, Bienens, Bienkens: Patr. Afl. van Robijn of Albijn. 1422 Reiner Bynens, Ht. (A.GHIJSEN); 1455 Bijnen Bijnkens = Robijn Bijnkes,Genk (VDZ).

 

FD

Bijnen, van

zie van Bienen.

 

FD

Bijns

zie Bijn.

 

FD

Bijser, de

de Byser, de Byzer, de Beyser(e), de Bayser: Afl. van Mnl. bisen: rondzwerven. BN voor een zwerver, landloper. 1291 Mergriete Sbisers, Oud. (CG); 1363 Gillis de Bisere, Cent (GSB).

 

FD

Bijsterveld

van Bijsterveldt, van Beysterveldt, Biesterveld, -feld: Verspreide PlN Bijsterveld: verwilderd, woest veld, hongerland. Bijsterveld (NB), Biesterveld (NL), Biesterfeld (NS, NRW). 1348 Godert van Bistervelt, Helmond (HB 395);

1437 Goden Bystervelt=1445 Godevaert Biestervelt, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Bijt

Byt, Bit: BN voor een bijter, ook fig.: die kwetst, grieft. Zie De Byttere.

 

FD

Bijvoet(s)

Byvoet, Buyvoets: 1. BN naar de kruidnaam: bijvoet, sint-janskruid. Ook PlN in Nokere (OV). 1396 Willem Bivoet, Denderleeuw (DE B.); ise e. Gieliis Bivoets weghe, Mb. (A.BAERT); 1765 Petrus Buijvoets, Neerpelt (MUL VIII). – 2. Evtl. var. van Bivort, PlN Bijvoorde. Vgl. Van Dievoort = Van Dievoet.

 

FD

Bik

zie Bicke.

 

FD

Bika(r)

Bica(s), Byc(k)a: Germ. VN big-hard: Bickhardt. 1450 Johan Bikard, Stavelot (HERB.).

 

FD

Bikar

1.  Proven.  ( Grand-)Bigard (Loc.). — 2. V. BAD(u). Bikx. V. BAD(u).

 

EV

Biké

zie Biquet.

 

FD

Bikkems

PlN Binkom (VB)?

 

FD

Bikkenbergs

Bikkembergs, zie Buekenberghs.

 

FD

Bikkers

zie Bicker.

 

FD

Bikschote, van

PlN Bikschote (WV). 1317 Jehans de Beixscotes, Ip. (PSM); 1367 Lammin van Beicscoten, Ip. (BEELE).

 

FD

Bikx

zie Bicke.

 

FD

Bil

1. BN naar het lichaamsdeel, de bil. Vgl. Fr. Fessard. BN voor iemand met stevige billen. 1281 Riquardus Bil, Pieté (HAES.); 1476 Jan de Bil, St.-Win. (PARM.). – 2. Soms grafie voor Bijl.

 

FD

Bil

Soit surnom: néerl. bit ‘fesse’ (comp. le NF fr. Fessard), soit var. de Byl, Bijl [FD].

 

JG

Bil(l)–AND(E)

Biel- -AND(E). 1. Proven. Bilande  (Dép. Wavre). — 2. V.

BILL.

 

EV

Bil(le)cocq

Wellicht Pillecoq, een zinwoord (vgl. Plumecoq). Ofr. piller: roven + coq: haan. BN voor een kippendief. Vgl. D. Huhnerfànger. 1386 femme Jehan Belicocs = 1398 Jan Bilgecoc, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Bil, van den

Wsch. var. van Van der Bijl. Evtl. Van den Bilt.PlN De Bilt (U).

 

FD

Bila

Forme w. de Bilard, de l’anthrop. germ. bili-hard.

•  Dérivés: Bilet. – Bilquin. Cf. aussi 1556 «Léonart Bilco» BourgNamur.

 

JG

Bila(er)

zie Beliard.

 

FD

Bilaey

zie Dubelloy.

 

FD

Bilanbert

V. BILL. 

 

EV

Bilande(r)

Bilan, Bielande, Billant, -and: PlN Mnl. bilant: aangeslibd land. Vgl. D. Biland. PlN Bijland bij Millingen (NRW). Ook PlN Bilande in Waver (WB). 1410 Peter van Bijland = Pierre du Billant, LU (PDB); 1413 Henrix van Bylant, Mtr. (SKM 287).

 

FD

Bilau

zie Billiau.

 

FD

Bilbau(l)t

Billebaud: Ofr. bille: bal, (ook) teelbal + Ofr. baud: kranig, moedig, trots. BN voor een balspeler of naar de grote seksuele aandrift (DNF)? 1383 Jehan Billebaut, Comp. (MORLET).

 

FD

Bilcke

V. BILL.

 

EV

Bilcke, (van den)

zie (van den) Bulcke.

 

FD

Bilcocq

zie Billecocq.

 

FD

Bilde, de

zie De Bille.

 

FD

Bildens

zie Beelden(s).

 

FD

Bildstein

zie Bilstein.

 

FD

Bile

zie Billet.

 

FD

Bilem

PlN Bilhem (Nord, PdC).

 

FD

Bilen(ne)

zie Belie(n).

 

FD

Bilet

zie Billet.

 

FD

BILI

,,Doux, aimable ». Racine germanique ayant servi à former des noms de baptême.

I.  Noms simples.

1.  Byl, Bille(man), Beyls.

2.  Bils, Beyls, B(e)il(l)is, Peyls, Pilz.

3.  Bi(ll)on, Billioen.

II.  N. simples avec suffixes.

B.- -en, -ek(in), -ok : Bill(i)et, Bilquin, Bilcke, Bilocq. B.- -ino, -mg : Beil-, Beyl-, Bill- -in(g).

III.  N. composés.

B.-and : Bi(e)l(l)and(e).

B.-hard : Bilanbert.

B.-hard : Bill(i)- -ard, -art, Spillaert(s).

B.-hari : Biller, Spil- -iers, -eers.

B.-hlods : Byloos.

B.-wald : Bill(i)- -au(x), -ouw.

B.-ward : Bill- -ouard, -ore.

 

EV

Bili

zie Billy.

 

FD

Bilia

zie Beliard.

 

FD

Biliau

Zie Billiau.

 

FD

Biliën

zie Belie(n).

 

FD

Biliet

zie Billet.

 

FD

Bilig

zie Billig.

 

FD

Bilkin

-kyn, zie Biltjes.

 

FD

Bill-

Thème anthroponymique résultant de l’aphérèse de dérivés avec -behrt pour second élément, tels Robillard, Lambillon, etc.

Dérivés: Billa [cf. aussi Bia, v° Biard], Billat, Billau [aussi dérivé de fr. bille ‘pièce de bois’]. 1265 «Bilas», 1266 «Baduins Billars» ChartesHainaut, 1275-76 «Mehaus Billard» RegTournai, 1472 «Colignon Billa» DénChiny, 1580 «Jehan Billa» Haybes. –Billet, Billiet [aussi fr. billet]. 1449 «Lambert Billet» AidesNamur, 1603 «Jan Billet dit Tillemon» = «Jehan de Tillemont dit Billet» BourgDinant, 1639 «Hector Billet» = 1633 «Echtor Bille» émigré en Suède. – Billot.

 

JG

Bill(e)

zie Belie(n).

 

FD

Bill(i)on

cf. Bille.

 

JG

Bill(o)uart

Billoir(e): Patr. Germ. VN bîl-ward ‘bijl-bewaarder’. 1252 Agnes Billoarde; 1280 Billouart, Atrecht(NCJ).

 

FD

Billand

-ant, zie Bilander.

 

FD

Billart

-ard, -a(t), -as(t), zie Beliard.

 

FD

Billau(x)

-aud, -au(l)t, -eau, zie Billiau.

 

FD

Bille

14e s. «Katherine et Jakemins Bille» Doc-Lens, 1310  «Walramus filius quondam Bille» CartValDieu, 1633 «Anthoine Bille [= -et?]» émigré en Suède; aphérèse de Mabille, Si­bylle.

 

JG

BILLE-

-straet, -weg. Proven. ,,Rue-, Chemin- -de Beilen (Dép. Olen), de Bijl » (Dép. Beveren-Waes).

 

EV

Bille, de

zie De Bille.

 

FD

Billebaud

zie Bilbault.

 

FD

Billebe(e)ck

PlN Billerbeck bij Munster (NRW).

 

FD

Billemont

Bilmont. Nom d’origine: Billemont, à Mont-Saint-Aubert et Celles (Ht).

 

JG

Billemont, van

Billemon(t), Debillemont, Bilmont: PlN Billemont in Celles (H) en Mont-St-Aubert (H). 1213 Albaldus de Buillemont, Dk. (SMTI); 1411 Huughs van Bilgemont huus, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Billen

Billens. Soit génitif de Bille, aphérèse de Mabille, Sybille, cf. Belien, soit var. de Bel(l)in, cf. 1325 «Billen de Varent» = 1321 «Bellini de Varent» Hasselt [FD].

 

JG

Billen(s)

Bil(l)en(ne): 1. Zie Belie(n). – 2. Patr. Var. van Bellin. 1325 Billen de Varent = 1321 Bellini de Varent, Ht. (A.GHIJSEN). – 3. Zie Bil.

 

FD

Biller

zie Billier.

 

FD

Billestraet(en)

PlN Billestraat in Remersdaal (L). Of Bellestraat in Lebbeke (OV) en Mark (H).

 

FD

Billet

Bil(l)iet, Bilet, Bile, Bylé, Byle: Patr. Verkort < Robillet, dim. van Robert. ±1300 Bilete Pie de Vake, PdC (BOUGARD 55); 1355 de Henrico Bilget, Lummen (C. BAERT); 1382 Jan Bulget, Wervik (DEBR. 1970); 1396 Jan Billet, Berchem OV(DEB.).

 

FD

Billeweg

Belleweg: PlN. Vgl. Billestraet.

 

FD

Billi

zie Billy.

 

FD

Billiard

-a(ert), zie Beliard.

 

FD

Billiau

-iauw(s), Biliau, Billau(x), -aud, -au(l)t, -eau, -iaux, Billiald, Billiouw, Bilau, Pylau: 1. Patr. Germ. VN bîl-wald ‘bijl-heerser’: Bellaldus (MORLET I). – 2. Korte vorm van een vleivorm op -illel (-illau) van een naam op -bert (b.v. Robillau) (RENARD 236). 1461 Pieter Billiau, Rijsel (PARM.); 1597 Andries Biliau, Waasten (DUV.).

 

FD

Billiaux

Billiauw (forme néerl.). Autre dérivé de Bill-, cf. Billau et Billot?

 

JG

Billier

-iez, Biller: M.i. grafieën voor Billet.

 

FD

Billig

Bilig, Billigh, Belligh, Bollig: D. FN Billig: rechtvaardig, passend. BN. De Wvl. FN Belligh werd oorspr. Billigh, Bylligh geschreven (med. M. Belligh).

 

FD

Billing(s)

Billin: 1. Patr. Afl. van Germ. bil-naam. Vgl. Billinus, Billunc (MORLET I). 1188 Osebertus Billing (REANEY); 1596 Rogier Billincx, Londen (SCHOUT. I). – 2. In Ht. was Jan Billinx (156 e.) genoemd naar zijn woonplaats ‘in den Belick’ (GESSLER14).

 

FD

Bill–ioen

-on. 1. V. BILL — 2. Proven. Billioen L.D. (Région Arnhem, Pays-Bas): Billon (dép. Villers-le-Temple).

 

EV

Billion

Billon (matronyme, comp. Mabillon, etc.) [secondairement, fr. billon ‘lingot’]. 1279-80 «Billons Beghinette», 1280-81 «Ma-hiuet d’Ere et Billons s’amie» RegTournai, 1777 «Michel Billion dit Billiony (orig. de Senlis)» BourgLiège.

 

JG

Billion

-ioen, Bil(l)on, Bellion, Billiot(te), Bil(l)o(t), Bylo(o), Billoo, Bellio(t), Billoy, Billooye, Bylloo, Bylo(is), -oo, Bijlo, Beyloos, Beijloos: 1. Patr. Korte vormen van vleivormen op -illon, -illot, -illoi(s) van Rom. namen op -bert, b.v. Herbillon, Robillon. De vormen met één / kunnen door Pic. demouillering worden verklaard; vgl. Sicile = Cecille (GOSSEN116). 1366 Jakes Billot, Valencijn (CCHt); 1417 Lijsbetten Biloets, Gb. (SCHR.). – 2. Metr. Korte vormen van Mabillon, -ot. 1431 Billon le Stiévenarde, Erbisoeul (CSWIII).

 

FD

Billiouw

zie Billiau.

 

FD

Billocq

zie Bilocq.

 

FD

Billoen, van

zie Bouillon.

 

FD

Billon

-o(t), -oy, -oo(ye), zie Billion.

 

FD

Billore

V. BILL

 

EV

Billot

cf. Bill-.

 

JG

Billouez

Bilouet, -ez, Bi(e)rlouet, Debilloëz, Byloës, Bylo(e)s, Byloos, Bijloos, Beyloos, Beijloos: 1. PlN Bilouez, (wellicht) in Elzele (H). 1272 Jhoanni de Biloees, Elzele (CG); 1275 le tere Watier de Biloés, Elzele (VR 84r°); 1291 Coelin van Biloés = Coelart van Biloés, Elzele (CG); 1503 Nicaise de Bilouez, H (ICC II). – 2. Sommige vormen evtl. Patr. Dim. van Billou, Rom. vorm van de Germ. VN bîl-wulf: Bilulf (Fm.). 1438 Thierry Billouet, Laon (MORLET).

 

FD

Billouez

cf. Bilouet.

 

JG

Billy

1472 «Jehan de Billy le viez/ le josne», 1528 «Jehan Billy» DénVirton, 1645 «Jean Billy» émigré en Suède; nom d’origine: Billy (Aisne, Allier, etc.).

 

JG

Billy

Bil(l)i, Bily: PlN Billy (Aisne, PdC, Marne). 1283 Margherite de Billiaco; 1317 Pieret de Billy, Atrecht(NCJ).

 

FD

Bilmans

zie Beylemans.

 

FD

Bilmeyer

zie Bielmair.

 

FD

Bilmont

zie Billemont.

 

FD

Bilo

zie Billion.

 

FD

Bilocq

1. Proven. Biloke (Dép. Gand). — 2. V. BILL.

 

EV

Bilocq

Billocq, Bilocque, Biloque. NF majo­ritairement gaumais (région de Saint-Léger, Aubange), ainsi que de la région de Vielsalm. 1586 «Lambert Xhelixhen dit billocque» Montegnée, «Bilock» un des premiers émigrés wallons en Suède vers 1600 ; surnom : w. liég. biloke ‘esp. de prune ronde’ DL 81b, FEW 1, 623a; le NF étant confiné près de la ligne isoglosse séparant biloke/ bioke, biyoke, il s’agit sans doute d’une forme de surnom délocutif de type linguistique (prononciation différente). Il convient d’écarter moy. néerl. beloke ‘enclos’ proposé initialement par J. Herbillon (DBR 24, 115). – Comp. également, avec le nom de l’arbre, 1604 «Jean de Billoquier, dit Neuville» (N.J. Lenoir, Hist. de la prévôté d’Etalle), 1618 «Thomas Le Billo­quier» BourgNamur.

 

JG

Bilocq

Bilo(c)que, Billocq: Mnl. biloke: omheining? Of LU W. biloke: kleine, ronde en zwarte pruim? 1586 Lambert Xhelixhen dit Billocque, Montegnée (J.G.).

 

FD

Bilon(et)

-ot, zie Billion.

 

FD

Bilouet

Billouez. 1298 «Gillion Billouwait» 31ChirTournai, 1390 «Martin Billoust», 1438 «Thierry Billouet» Laon; dimin. de *Billou(l), dérivé roman de l’anthrop. germ. bil-wulf > Bilulf (Fbrst. 307), mais aussi nom d’origine, cf. Debilloez.

 

JG

Bilouet

-ez, zie Biilouez.

 

FD

Bilouez

Bil(le)mont. Proven. ,,Gué-, Colline- -du sieur Billon ». Bille-mont (Dép. Mont-et-Aubert et Molenbaix).

 

EV

Bilquin

cf. sous Bila.

 

JG

Bilquin

V. BILL

 

EV

Bilquin

zie Biltjes.

 

FD

Bils

1. Metr. Gen. van Bille = Mabelie? – 2. Spelling-var. van Bijls. 1392 Lijsbet Bils = 1395 Lijsbet Biels, Lier(FRANS).

 

FD

Bils

Génitif de Bil, Byl ou de Bille, cf. Billen.

 

JG

Bilsback

zie Biesback.

 

FD

Bilsen

Nom d’origine: Bilzen (Lb).

 

JG

Bilsen, (van)

zie van Bilzen.

 

FD

BIL–stain

-stein. Proven. Bilstain (Loc), ,,Château du sieur Billon ». Synon. : Blistein. N° 69.

 

EV

Bilstein

Bildstein: 1. Verspreide D. PlN. 1254 Burckardus de Bilstein (SOCIN). – 2. PlN Bilstain (LU). 1617 Quirin de Bilstain, Luik (ISP).

 

FD

Bilt, van der

zie van der Belt.

 

FD

Biltere(y)st

-eijst, -ijs(t), -yest, -ys(t), Biltheryst, zie Beautrix.

 

FD

Bilteryst

-eyst, -ijst, etc. Forme néerl. de Beau-trix, Béatrice [FD]

 

JG

Biltiau

Biltjauw, zie Bulteel.

 

FD

Biltjes

Byltjes, Bieltjes, Beltjens, Beltgens, Bultiens, Buldgen, Bilkin, -kyn, -quin: 1. Metr. Dim. van VN Amabilia of Sibilia. Zie Belie(n). 1408-21 Belye van Maldeghem = 1422 Belikin, Ktr. (DEBR. 1958); 1563 Klaas Beltgens, Valkenburg-Aw. (AP); 1611 Jan Beltiens, Bilzen (SCHOE.). – 2. Zie Byltjes.

 

FD

Biltmans

Afl. van Van der Bilt.

 

FD

Biltrays

-tris, -tresse, zie Beautrix.

 

FD

Biltresse

Peut-être surnom: fém. de l’anc. fr. billeteur ‘qui a coutume d’aller boire au cabaret’ ; les var. Bilteryst (ci-dessus), Biltris, -ays invitent aussi à y voir une var. de Beautrix [FD].

 

JG

Bily

zie Billy.

 

FD

Bilzen, van

(van) Bilsen: PlN Bilzen of Munster-bilzen (L). 1296 Henrici dicti de Blisia, Bergeik (OATII); 1390 Aleyt van Bielsen, Mtr. (SKM191).

 

FD

Bin-

Aphérèse de dérivés avec -behrt pour second élément, tels Lambinet, Hubinot, etc.

» Dérivés.: Binard, Binart. 1780 «Louis Binard» Charleroi. – Binet. 1317 «Lamberto dicto Bynet» (BTD 26, 236), 1536 «Johan Binet du Rowan» La Gleize, 1622 «Nicolas Bynet» BourgDinant, 1626 «Jean Servaix dit Binet» BourgLiège. – Binon. 1500 «Lambert Binon» AidesHainaut, 1524 «le joene Binon» DénStavelotMy, 1648 «Hubert Binon» Spon-tin. – Binot. 1566 «Gille Binot», 1618 «Fran-choy Gille alias Bino» Cerfontaine, 16e s. «Jaco Bino» Châtelet.

 

JG

Binamé

-ame, cf. Bienaimé.

 

JG

Binamé

-ée: 1. Verwaalsing van Ndl.: bijgenaamd. 1257 sires Johans Goddons binamé Gros Godon, Luik (RENARD 239); 1704 Joannes Binamé, Bois-de-Villers (MUL VII). – 2. Zie Bienaimé.

 

FD

Binard

-art, -aer, Binnard: Patr. Korte vorm van b.v. Lambinard, afl. van Lambert, Lambin. 1296 Agnès Binars, PdC (BOUGARD).

 

FD

Binard

-art, cf. Bin-.

 

JG

Binck

zie Bink.

 

FD

Bincom, van

Binckom, de Binckum: PlN Binkom (VB). 1318 Oliverus de Binkem, Tn. (OAT II); 1323 O. de Binchem, Bs. (BLOI); 1389 Jan van Binckem, VB (BOLSEE).

 

FD

Bincquet

zie Binquet.

 

FD

Bindault

zie Bidaud.

 

FD

Bindel

Bindelle (forme francisée); au génitif: Bindels. Surnom: moy. néerl. bindel ‘botte, fagot’.

 

JG

Bindel(s)

Bindelle, Bendel(s): 1. Mnl. bindel(e): al wat gebonden is, bundel, gordel. BerBN van de bundelmaker, de binder. 1280 Michael Bindel, Ip. (BEELE); 1767 Joannes Bendels = Bindels,

Noorbeek NL (Midd. 1975,67). – 2. D. Bendel: lint. BerBN van de lintenmaker, lintenverkoper. Volgens J. Stekelorum (Oostduinkerke) stammen allé Bendels en Bendelsen in België af van: 1744 Josse Bendel, Ip. uit ‘Marckelstaff (Markelsdorf?)

en Allemagne’.

 

FD

Binder

1. Profess. Boekbinder, Re­lieur ». Binder, ,,Lieur » (Bezem-bïnder, Schoojb’mder, ,,Fabric. de balais, Homme qui attache les ger­bes, etc.). — 2. V. BAD(u) CRand).

 

EV

Binder(s)

BerN van de binder, de man die knevelt, boeit. Of een vatbinder (D. Fassbinder) of kuiper. 1276 Gerardo Bindere; 1306 Katerine Sbinders, Ip. (BEELE).

 

FD

Binderie, van de

zie van de Buerie.

 

FD

Bindscheid

PlN Binscheid (RP).

 

FD

Bineau

Patr. Korte vorm van Robineau, dim. van Robin, vleivorm van Robert, of van Lambineau. Vgl. Binet. 1426 Henriette Binaut, Dk. (TTT).  Binet: Patr. Korte vorm van een vleivorm op -inet

van een bert-naam, b.v. Robinet, Lambinet. 1317 Lamberto dicto Bynet, Luik (RENARD 236).

 

FD

Binet

cf. Bin-.

 

JG

Bineuz

zie Bonheur(e).

 

FD

Bing, de

zie Debin.

 

FD

Bingé

zie Beignier.

 

FD

Bingen

PlN Bingen (RP, BW).

 

FD

BING–en

-er. 1. Proven. Bingen (Loc. allem.) (Le second, avec suff. -er, d’origine. — 2. V. BAD(u) (Bank).

 

EV

Bings

Patr. Korte vorm van VN Fabien (WINTGENS 178).

 

FD

Binie

Binjé, -je, zie Beignier.

 

FD

Binje

Peut-être, avec finale sonorisée, nom d’origine: Binche (Ht), cf. Binse (ci-dessous) [JMP].

 

JG

Binjé

Proven. Binche (Loc.), avec suff. région, (pour -ais), d’ori­gine. N° 211.

 

EV

Bink

Binck: Patr. Wellicht de Friese VN Binke, dim. van Benno, bakervorm van de Germ. VN Bernhard (V.D.SCHAAR). 1281 Hannin Bine, Pelkem (HAES.).

 

FD

Binnard

zie Binard.

 

FD

Binne(n)weg

PlN Binnenweg in Heffen (A), Binneweg in St.-Joris-ten-Distel (WV).

 

FD

Binnebee(c)k, (van)

van Binnenbeek, van Binnebeke: Verspreide PlN Binnenbeek. 1515 Cornelius de Binnenbeke, Waver (MUL III).

 

FD

Binnemans

1. Afl. van Van Ginderbinnen (LIND. 1964). 1321 Jan Binneman, Diest (CLAES 1986,22); 1442 Ghert Bynnemans, Zolder (VANB.n). – 2. VN Binneman (V. D. PLANK).

 

FD

Binnemans

1. Proven. Bienenmans, ,,De Bienen » (Dép. Achel). — 2. Binnen (L.D., Gueldre). Synon. : VAN- -Bienen, -Bunnen.

 

EV

Binnemans

1321 «Jan Binneman» Diest; probabl. dérivé en -mon de Binnen, cf. Van Gin-derbinnen [FD].

 

JG

Binnendijk

PlN in Eemnes (U).

 

FD

Binneveld

PlN Binneveld in Berg bij Vilvoorde (VB).

 

FD

Binnie

BIN- -o(n), -ot, -st, -ts, -tz. V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Binoit

-ois, -oye, -oir, zie Benoit.

 

FD

Binon

Binot, Bin(n)o: Patr. Rom. vleivorm van een berht-naam. Korte vorm van Lambinon, Hubinot enz. Binquet, Bincquet: Var. met epenthetische n van Biquet, Biket. Of var. van Pinket. 1733 Guilliaume Byncket, Rumbeke (MARICHAL) = Pyncket

(PDB).

 

FD

Binon

-ot, cf. Bin-.

 

JG

Binsbergen, van

PlN Bensberg (NRW).

 

FD

Binse

Nom d’origine: Binche, w. arch. bince (Ht); cf. Binje et Binst (qui suit).

 

JG

Binse

PlN Binche (H). Vgl. van Binst.

 

FD

Binsfeld

Binsveldt: PlN Binsfeld (GH). Ook in Nörvenich (NRW) en bij Trier (RP). 1337 Mul de Binchvelt = 1338 Mule de Binsvelt; 1393 Henris dis Mul de Binsvel…me court c’on dist de Binsvel

(CCHt).

 

FD

Binst

Nom d’origine : Bints, Binst, forme moy. néerl. de Binche; cf. Van Binst.

 

JG

Binst, (van)

van Bienst: PlN Bints/Binst, Mnl. vorm voor Binche (H). 1366 Ida van Bints, Erps (LIND. 1955,499); 1406 Jan van Bins, Erps (PEENE).

 

FD

Binstok

Binszto(c)k, zie Bienenstock.

 

FD

Binstok

V. Bienenstock.

 

EV

Binsveld

1. Proven. ,,Champ du sieur Binon ».

 

EV

Binsveldt